773 New Articles

Top Stories

Ο Μακιαβέλι και η διαχείριση της πανδημίας

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου

Είναι στη φύση των πραγμάτων, συμβούλευε ο Μακιαβέλι, να μην μπορείς να αποφύγεις έναν κίνδυνο δίχως να φορτωθείς έναν άλλο. Η κυβέρνηση φαίνεται ότι έχει αποφασίσει να πάρει το ρίσκο του υγειονομικού κινδύνου φοβούμενη τις οικονομικές επιπτώσεις περαιτέρω αυστηροποίησης των μέτρων Δημόσιας Υγείας. Η επιλογή της όμως έχει κόστος όχι μόνο με την οικονομική έννοια του όρου.

Έχει κόστος σε ανθρώπινες ζωές όταν από τα τέλη Μαρτίου ο ημερήσιος αριθμός θανάτων ανά εκατομμύριο πληθυσμού είναι σταθερά μεγαλύτερος των θανάτων στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τον Ιούλιο η απόκλιση διευρύνεται διαρκώς. 

Έχει κόστος στη λειτουργία του συστήματος υγείας όταν δοκιμάζονται οι αντοχές του προσωπικού οι οποίες εξαντλούνται.

Έχει οικονομικό κόστος για τα νοσοκομεία όταν το μέσο κόστος νοσηλείας ενός ασθενούς με COVID 19 σε θάλαμο γενικής νοσηλείας υπολογίζεται στα 8800 ευρώ περίπου και σε ΜΕΘ εκτιμάται σε περίπου 24100 ευρώ (Γ. Κυριόπουλος / Δ. Σταύρου / Κ. Αθανασάκης, Πολιτική Οικονομία της πανδημίας COVID 19, Εκδόσεις Παπαζήση, 2021).

Έχει κόστος από την κάμψη της τακτικής λειτουργίας του ΕΣΥ και τις ανικανοποίητες ανάγκες που αναδύονται.

Έχει κόστος από το βάθεμα των ανισοτήτων όταν η πανδημία πλήττει περισσότερο τα φτωχότερα και πιο ευάλωτα στρώματα του πληθυσμού.

Το παράδοξο είναι ότι ενώ η κυβέρνηση έχει επιλέξει να διαχειριστεί τον υγειονομικό κίνδυνο και τις αβεβαιότητές του, δεν αξιοποιεί τον ιδιωτικό τομέα όταν το ένα τρίτο των διαθέσιμων κλινών φιλοξενούνται εκτός ΕΣΥ. Στον ΕΟΠΥΥ όφειλαν ήδη να είχαν καταλήξει σε συμφωνία με τις ιδιωτικές κλινικές και όχι μόνο στις περιοχές που κοκκινίζουν. Ακόμα και οι ιδιώτες γιατροί που επιστρατεύονται προέρχονται από τη δεξαμενή των συμβεβλημένων του ΕΟΠΥΥ με αποτέλεσμα οι ασφαλισμένοι που τους επιλέγουν να στερούνται τις υπηρεσίες τους στην κοινότητα.

Παράλληλα προωθεί μια σταδιακή αυστηροποίηση των μέτρων Δημόσιας Υγείας η οποία υπολείπεται όμως των απαιτήσεων της πανδημίας.

Υγεία και οικονομία αλληλοεπιδρούν. Είναι γεγονός ότι η στάθμιση κινδύνων που αλληλοτροφοδοτούνται είναι μια δύσκολη άσκηση. Αυτό ακριβώς εννοούσε κι ο Μακιαβέλι.

Σε διαφορετική περίπτωση εκείνο που φαινομενικά εξοικονομείται σήμερα, θα πληρωθεί ακριβότερα αύριο.

Η συντεταγμένη αξιοποίηση του ιδιωτικού τομέα του συστήματος υγείας και η στοχευμένη διεύρυνση της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού είναι μονόδρομος για τον έλεγχο της πανδημίας.

Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας.

 

 

 

O Κ. Διαμαντόπουλος για τη ΜΕΘ: "Ράβε ξήλωνε"

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου
 
 
Τελικά το Υπουργείο Υγείας ανέκρουσε πρύμναν μετά την καταιγίδα των αντιδράσεων.
Η επαναλειτουργία της ΜΕΘ είναι μια θετική εξέλιξη.
Μόνο που το πρόβλημα παραμένει και δεν κρύβεται κάτω από το ράβε ξήλωνε των υπευθύνων.
Ένα χρόνο μετά την αποχώρηση των δύο εμπειρότερων και κυρίως εξειδικευμένων στελεχών της, δεν έχει υπάρξει ουσιαστική ενίσχυση της.
Οι λύσεις που δίνονται, όπως αυτή που δόθηκε αυτές τις μέρες, αποδυναμώνουν άλλες κλινικές και τμήματα του ίδιου νοσοκομείου (Χειρουργική, Αναισθησιολογικό).
Με ποιητικούς όρους η Αλεξάνδρεια δε χάθηκε , ο Θεός δεν εγκατέλειψε τον Αντώνιον...
Η διασφάλιση της βιώσιμης λειτουργίας της όμως παραμένει ακόμα ζητούμενο....
 
 
Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας.

Γ. Παναγιωτόπουλος: Το λιανεμπόριο και η εστίαση σε ρόλο ………….ελεγκτικής - αστυνομικής αρχής λόγω αποτυχίας και αδιεξόδου στην διαχείριση της πανδημίας

Απόψεις

Παναγιωτόπουλος Γιώργος

Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

Δημοτικός Σύμβουλος Ανδραβίδας Κυλλήνης

 

Η  Ευρωπαϊκή Ένωση, ακόμα και σε αυτή την κρίση, φάνηκε αδύναμη να ξεδιπλώσει ενιαία πολιτική.  Η επιλογή του μοντέλου για τη διαχείριση της πανδημίας είναι τοπική, εθνική και όχι ενιαία ευρωπαϊκή. Βέβαια το πρόβλημα έχει παγκόσμιες διαστάσεις αλλά αυτό που ενδιαφέρει τον πολίτη της χώρας και της Ηλείας, είναι η δική του προστασία και δική του ελευθερία ζωής.

Ποια είναι η σημερινή απεικόνιση της κατάστασης;

Πέραν από το αρχικό στάδιο, με θετικά αποτελέσματα, η συνέχεια κρίνεται ως μη ελένξιμη.  

Αποτυχία στην διαχείριση της κρίσης Covid -19, που  διαπερνά οριζόντια όλες σχεδόν τις οικονομικές και κοινωνικές δραστηριότητες της κοινωνίας. Αρνητικές διακρίσεις παντού.

Τι είχαμε όμως όλο αυτό το διάστημα στη χώρα μας;

Παλινωδίες και μέτρα που πήγαιναν και έρχονταν, ως τεκμήριο μιας ανύπαρκτης στρατηγικής,

Δηλώσεις επί δηλώσεων, με κύριο χαρακτηριστικό την αντιφατικότητα και σύγχυση.

Πανηγυρισμοί ελευθερίας και ταυτόχρονα αποφάσεις περιορισμών και ακινητοποίηση της ζωής.

Έλλειψη σταθερότητας  μηνυμάτων που θα έχτιζε  εμπιστοσύνη με την κοινωνία.

Εγκληματική αδιαφορία στήριξης του δημόσιου συστήματος υγείας. Βλέπε υπηρεσίες υγείας της Ηλείας.

Ακόμα και μέλη της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για τον Covid -19, δηλώνουν ότι: «δεν επιχειρήθηκε να βρεθεί μείγμα μέτρων που θα μπορούσαν να συνδυάσουν τόσο τη λειτουργία, σε ένα βαθμό, της κοινωνίας όσο και τη συγκράτηση της μεγάλης διασποράς του ιού.

Το μόνο που έμεινε σταθερό:  Να  περιμένουμε τον ιό στην πόρτα των νοσοκομείων.  

Τι άλλο είχαμε;

Περιτύλιγμα με διάφορες «λίστες»  χρηματοδοτήσεων, πιθανόν αμφιβόλου νομιμότητας, στην υπηρεσία μιας κρατικοκυβερνητικής επικοινωνίας και προπαγάνδας, λίαν επιεικώς,  που στερείται ουσιαστικού, για την περίοδο, περιεχομένου.

Επίκληση της ατομικής ευθύνης, ως απόρροια  της πολιτικής ανευθυνότητας.

Δημιουργία ενός επικίνδυνου κοινωνικού αυτοματισμού με το δηλητήριο του υφέρποντος διχασμού.

Προϊόν όλων των παραπάνω:  Η ανεξέλεγκτη πλέον  εξέλιξη της πανδημίας.

Μίλησα όμως για κοινωνικό αυτοματισμό και μετακίνηση ευθυνών.

Δεν είναι περιπτωσιολογία. Αφορά μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας. Αναφέρομαι στον κλάδο του λιανεμπορίου και της εστίασης.  

Αλήθεια τι άλλο μπορεί να σημαίνει η στοχοθέτηση αυτού του κλάδου;

Πως δικαιολογείται  η ιδιότυπη παγίδευσή του, στο πρόβλημα της κυβερνητικής αποτυχίας;

Πως και γιατί, υποχρεούται στην ανάληψη ελεγκτικού ρόλου, δίκην αστυνομικού οργάνου; 

Γιατί καταδικάζεται σε ευθύνη και υπαιτιότητα που δεν του αναλογεί;

Τι εξυπηρετούν τα δυσβάστακτα πρόστιμα και το κλείσιμο των μικροεπιχειρήσεων; 

Η αυριανή αντίδραση του κλάδου, λιανεμπορίου και εστίασης, είναι μια τελευταία ευκαιρία  της ερμηνείας του αδιεξόδου και της αποτυχίας στην διαχείριση της πανδημίας από την πολιτεία.

Ας επαναπροσδιορίσει η κυβέρνηση τη συμμετοχή της στην κρίση και ας προβεί στο αυτονόητο. Στην ανάληψη της ευθύνης για αξιόπιστο και αποτελεσματικό σχεδιασμό και δράση.  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ο Ανδρ. Παπαδάκος για τις νοσηλευτικές δομές του νομούμας: "Ο ορισμός της ανεπάρκειας"

Απόψεις

Εδώ και πολύ καιρό όλοι οι Ηλείοι βιώνουμε με τον χειρότερο τρόπο την απαξίωση των νοσηλευτικών δομών του τόπου μας. Ενώ η ταλαιπωρία των συμπολιτών μας συνεχίζεται από τις ανεπάρκειες του συστήματος των Νοσοκομείων της Ηλείας και καταρρέουν τα πάντα,  δυστυχώς η στάση της διοίκησης κρίνεται από ανεπαρκής έως ανίκανη να διαχειρισθεί καταστάσεις, για τις οποίες προσλήφθηκε και αμείβεται για να επιλύει. Καθημερινά παρακολουθούμε πλέον δημοσιεύματα ταλαιπωρίας πολιτών, όταν οι συγγενείς αγανακτισμένοι καταφεύγουν στα ΜΜΕ για να εκφράσουν τον πόνο τους, για τις απερίγραπτες καταστάσεις που βιώνουν. Θα περιμέναμε την αντίδραση της διοίκησης να είναι προς την βελτίωση των άσχημων συνθηκών. Αντί αυτού, οι γιατροί ο ένας μετά τον άλλο μετακινούνται σε άλλα νοσοκομεία και μάλιστα υπό τις ευλογίες της διοίκησης, αφού η αποκαλυπτική δήλωση του περιφερειάρχη κυρίου Καρβέλη ήταν αποστομωτική.

            Η κρίσιμη και πολύ σημαντική Μ.Ε.Θ. στον Πύργο  «τελειώνει» αφού έμεινε με ένα μόνο  ιατρό και ο κύριος Χριστόπουλος διευκόλυνε τις εξελίξεις κατά τα λεγόμενα του διοικητή της 6ης ΥΠΕ. Ούτε για τα προσχήματα δεν απαίτησε αντικατάσταση του μετακινημένου ιατρού αφήνοντας το πιο νευραλγικό τμήμα του νοσοκομείου του Πύργου χωρίς ιατρούς. Βέβαια πού να βρει καιρό ο κ. Διοικητής να ασχοληθεί με τα σοβαρά θέματα, αφού αναλώνεται σε συνεντεύξεις που τα παρουσιάζει όλα ρόδινα και σε δηλώσεις προσβλητικού χαρακτήρα πετώντας «λάσπη» και συκοφαντίες. Μόνη του έγνοια να σπιλώσει το πρόσωπό μου δείχνοντας στο μέγιστο βαθμό την αχαριστία, αγνωμοσύνη και αναισχυντία. Θεωρεί ότι με «αγγίζουν» εμένα και τους συνεργάτες μου τέτοιες αθλιότητες φωτογραφίζοντάς με ως «εξωθεσμικό» και «ανεπιθύμητο». Δεν τολμά να πει  ευθέως το όνομά μου από δειλία και διατάζει να μην μου επιτραπεί να μπω στους χώρους του Νοσοκομείου, με διαπιστευμένους δημοσιογράφους της εφημερίδας “Πελοπόννησος”, για να δούμε την κατάσταση των δωρεών και να αναδείξουμε την αξία και χρησιμότητα του νοσοκομείου. Κάτι που όφειλε να έχει κάνει ο ίδιος και όχι να πολεμά με μίσος κάθε προσπάθεια επανεκκίνησης της λειτουργίας του. Όταν έκανα δωρεές και στον Πύργο όπως τα σκέπαστρα στα ΤΕΠ ήμουν καλός και χρήσιμος. Τώρα επικίνδυνος και κακός.

            Η Πανδημία καλπάζει, δεν υπάρχει σχέδιο για την Ηλεία για την Υγεία των πολιτών και ο κ. Χριστόπουλος μεθοδικά και απροκάλυπτα κλείνει νοσοκομεία, τμήματα, κλινικές. Ακολουθεί μια πάγια τακτική, αφού εκδιώκει με κάθε τρόπο τους ιατρούς από ένα τμήμα και το καθιστά ανενεργό  “εργαλειοποιεί” τα επιστημονικά όργανα να περιγράψουν την υφιστάμενη κατάσταση και κρυπτόμενος πίσω από αυτές τις αποφάσεις διαλύει ό,τι βρει μπροστά του. Το έκανε στο νοσοκομείο της Αμαλιάδας με τον χειρουργικό τομέα, το κάνει τώρα στο νοσοκομείου του Πύργου με την Μ.Ε.Θ.  Άξιος ο μισθός του.    Διάβασα ότι ανακοινώνονται οι αξιολογήσεις των Διοικητών των Νοσοκομείων αυτές τις μέρες. Θέλω να ελπίζω η κυβέρνηση να πράξει τα δέοντα και να τον απομακρύνει. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτή η νοσηρή κατάσταση. Κύριοι της κυβέρνησης είμαι αναπληρωτής Δήμαρχος του Δήμου Ήλιδας και ευεργέτης του Νοσοκομείου Αμαλιάδας αλλά και δωρητής του Πύργου και των Κρεστένων. Αισθάνονται βαθιά ντροπή ως Ήλειος που είναι έτσι τα Νοσοκομεία μας στην Ηλεία. Έχουμε φτάσει να ευχόμαστε να μην γίνουν χειρότερα τα πράγματα. Πόσοι γιατροί ακόμα θα φύγουν; Πόσα τμήματα και κλινικές θα κλείσουν;

            Θα προσπαθώ συνεχώς να στηρίζω την ανάπτυξη της Δημόσιας Υγείας στο Νομό και ειδικά το Νοσοκομείο Αμαλιάδας. Μην έχουν κάποιοι ψευδαισθήσεις οτι υποχωρώ στις απόψεις και στις αρχές μου. Μην θεωρούν, ως αδυναμία μου, να μην απαντώ συνεχώς στις προκλητικές συνεντεύξεις  και στα κακεντρεχή σχόλια. Θέλω να πιστεύω ότι μέχρι να επιστρέψω, από τη δεύτερη πατρίδα μου το Τορόντο, θα έχετε κάνει τις ενέργειες εκείνες για να αποκαταστήσετε τις αδικίες σε βάρος του  Ηλειακού  λαού.

 

Ανδρέας Παπαδάκος

Αναπληρωτής Δήμαρχος Δ. Ήλιδας

Πρόεδρος Σ.Φι.Ν.Α.

Κίνητρα, αντικίνητρα και οι ιδιώτες στο ΕΣΥ.

Απόψεις

Διαβάζω ότι στο Υπουργείο Υγείας επεξεργάζονται επιπλέον κίνητρα για ιδιώτες γιατρούς που θα επιλέξουν το ΕΣΥ διατηρώντας το δικαίωμα άσκησης ιδιωτικού έργου.
Μήπως όμως παράλληλα χρειάζεται να δουν τι πήγε στραβά και τα περιφερειακά νοσοκομεία αδειάζουν από γιατρούς?
Τα κίνητρα που επρόκειτο να τεθούν σε εφαρμογή για μόνιμους διορισμούς δεν τα είδαμε ποτέ...
Θέσεις προκηρύσσονται και ξαναπροκηρύσσονται, το ενδιαφέρον παραμένει περιορισμένο και η έκβαση των προκηρύξεων αβέβαιη.
Η ραγδαία ερημοποιούμενη υγειονομικά Ηλεία αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Ας το δούμε όμως κι αλλιώς...
Αν ένας ιδιώτης λαμβάνει 2000 ευρώ από το ΕΣΥ αφορολόγητα (αυτό ισχύει σήμερα) διατηρώντας το ιατρείο του γιατί να επιλέξει το μόνιμο διορισμό?
Χώρια το αίσθημα αδικίας που δημιουργείται στους ήδη υπηρετούντες στο ΕΣΥ και της νόθευσης του ανταγωνισμού στον ιδιωτικό τομέα.
Είναι φανερό ότι η εκχώρηση ρόλων του ΕΣΥ στον ιδιωτικό τομέα είναι συνειδητή επιλογή του Υπουργείου Υγείας.
Γιατροί με μπλοκάκια και εργολάβοι στη φύλαξη, καθαριότητα και τη σίτιση ... διαφορετικες όψεις του ίδιου αφηγήματος.
 
Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας.

Ιωάν. Χουζούρης: Γιατί είναι προϋπόθεση κάθε Ανάπτυξης η παρουσία 3 Νοσηλευτικών Μονάδων στην Ηλεία

Απόψεις

Με διάθεση ανοικτής συζήτησης και γόνιμου διαλόγου για το παρόν και το μέλλον ενός Νομού όπως η Ηλεία, θα προσπαθήσω να τεκμηριώσω την άποψή μου επιστημονικά, οτι “Προϋπόθεση κάθε Ανάπτυξης, είτε εννοούμε την καθαρά οικονομική είτε εννοούμε την κοινωνική, είναι η βιώσιμη και αποτελεσματική λειτουργία και των 3 Νοσηλευτικών μονάδων της Ηλείας στην Αμαλιάδα, στον Πύργο και στα Κρέστενα.

Τα κριτήρια που διαθέτει το Κράτος για τη δημιουργία Νοσηλευτικών μονάδων, κλινικών, τμημάτων, οριοθετούν την έννοια του Χάρτη Υγείας. Μεταξύ των κριτηρίων αυτών είναι: α) Οι διαθέσιμες κλίνες ανά κάτοικο, β) Η απόσταση μεταξύ ομοειδών υπηρεσιών υγείας, γ) Η κατάσταση του οδικού δικτύου, δ) Η διαθεσιμότητα υλικών πόρων και ανθρώπινου δυναμικού, ε) Η συχνότητα νόσων στον πληθυσμό, στ) Η κάλυψη άλλων δικτύων που συνεργάζονται με τη δευτεροβάθμια υπηρεσία (Κέντρα Υγείας, ΕΚΑΒ, Οικογενειακοί γιατροί, Τριτοβάθμια Υπηρεσία Υγείας, Ιδιωτική πρωτοβουλία κλπ), ζ) Οι τεχνολογικές εξελίξεις, η) Η Ιστορικότητα και η υφιστάμενη κατάσταση των δομών Υγείας και πολλές άλλες παραμέτρους για να θεωρηθεί οτι καλύπτει επιστημονικά ο Χάρτης Υγείας τον χώρο μελέτης.

Τέτοιες επιστημονικές πρωτοβουλίες εμπεριέχουν τον πολιτικό παράγοντα διότι υπάρχουν κριτήρια που δεν είναι ποσοτικές μεταβλητές με την έννοια της επιστήμης της Στατιστικής Ανάλυσης Δεδομένων. Επίσης τέτοιες μελέτες επειδή μιλάμε για κεντρικές Πολιτικές πρέπει να έχουν το στοιχείο της θεσμικότητας και τα δεδομένα της να έχουν την καθολικότητα μιας χώρας. Έτσι μερικά κριτήρια ίσως να θεωρούνται κρίσιμα σε μία περιοχή π.χ. στο Νομό Λασιθίου με 4 Νοσηλευτικές Μονάδες και όχι στο κέντρο της Αθήνας όπως είναι το κριτήριο (β) της απόστασης. Το κριτήριο (α) των κλινών έχει άλλη βαρύτητα σε αμιγώς Τουριστικές ή βιομηχανικές περιοχές π.χ. Σαντορίνη και άλλη βαρύτητα το κριτήριο (η) της ιστορικότητας στον Έβρο με τα εθνικά μας θέματα.

Αυτή η δύσκολη εξίσωση δεν έχει να κάνει με Νόμους οικονομίας (προσφοράς και ζήτησης, αναζήτησης αναγκών και εκμετάλλευση εμπορικών ευκαιριών κλπ) γιατί ο κλάδος της Υγείας δεν ακολουθεί τέτοιους Νόμους. Κάθε Δομή Υγείας προκαλεί από μόνη της ζήτηση, επανακατατάσσει στον κοινωνικό και οικονομικό ιστό την τοπική οικονομική δραστηριότητα και δίνει ειδικό βάρος στην πολιτική εξουσία για νομιμοποίηση της Ισονομίας και της Κοινωνικής Δικαιοσύνης. Οι Δομές Υγείας, ως κομμάτι των δομών και των διαδικασιών των Κοινωνικών δομών (σχολεία, ταμεία, δικαστικές αίθουσες, δομές της τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ) έχουν τη δική τους εσωτερική λογική που κοινωνεί και επικοινωνεί με το κοινωνικό σώμα νοηματοδοτώντας τους πλυθησμούς οτι ανήκουν σε μία συνεκτική, ανεκτική και Αλληλέγγυα Κοινωνία και Κράτος.

Γι' αυτό και πολύ δύσκολα ή μάλλον με αρκετό κοινωνικό κόστος, τα κόμματα (τα οποία είναι ανέτοιμα να δεχτούν τις επιστημονικές μελέτες και τις συμβουλευτικές υπηρεσίες των καθ' ύλην αρμόδιων σε κάθε πολιτική εξουσία, δηλαδή τα στελέχη της Δημόσιας Διοίκησης) δεν μπορούν να πάρουν μία απόφαση στήριξης, ανάπτυξης και βιωσιμότητας ενός συστήματος Υγείας στη χώρα μας, στην περιφέρειά μας, στο Νόμο μας. Αν προσθέσουμε στα παραπάνω τις πολιτικές και προσωπικές σκοπιμότητες, τις αντιεπιστημονικές αναλύσεις και το κυριότερο τη μεγάλη διαφθορά και διαπλοκή των εταιριών και προμηθειών Υγείας, τότε γίνονται τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα. Άλλωστε τέτοια θέματα έχουν χαρακτηριστεί “επιστημονικά” όχι γιατί ο λαός “μπλοκάρει” ή υπάρχουν ομάδες που είναι εμπόδιο κάθε “εκσυγχρονισμού”, αλλά γιατί εξ ορισμού αποκλείεται ο κοινωνικός έλεγχος όταν ριζώνουν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Ο κοινωνικός έλεγχος και η συμμετοχή των πολιτών στα κέντρα λήψης αποφάσεων, τέτοιων αποφάσεων, είναι βασική προϋπόθεση για την επιτυχή πρωτοβουλία μιας πολιτικής εξουσίας.

Σε χώρες όπως η Κύπρος ή την Σκανδιναβία μέχρι και την Νεοφιλελεύθερη Αυστραλία η εμπλοκή στα Διοικητικά Συμβούλια με εκπροσώπους σωματείων Ασθενών, με εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης, με ενεργό συμμετοχή των πολιτών σε δράσεις “κοινωνικοποίησης” των υγειονομικών δομών είναι μία συνήθεια που δίνει νόημα στις κοινωνίες και στους ανθρώπους. Ναι, ίσως ο κοινωνικός έλεγχος και η συμμετοχή των πολιτών να είναι η λύση. Όχι μόνο στην Υγεία αλλά σε όλη την παρουσία του Κοινωνικού Κράτους. Η συμμετοχή επιστημόνων από όλες τις ειδικότητες των επαγγελματιών Υγείας, παράλληλα με θεσμικούς αλλά και κοινωνικούς φορείς θα δώσει την απαραίτητη κοινωνική νομιμοποίηση και οποιαδήποτε αλλαγή, μεταβολή, αναπτυξιακή ώθηση.

Ενώ λοιπόν στην Ηλεία υπάρχουν 3 Νοσοκομεία εδώ και 70 χρόνια, υπάρχουν 7 Κέντρα Υγείας και μερικές εκατοντάδες Περιφερειακά Ιατρεία, αντί να δούμε πώς θα αναπτύξουμε το καθένα ξεχωριστά και όλα μαζί συνεργατικά έτσι ώστε τουλάχιστον στην Υγεία να υπάρχει μία Αναπτυξιακή και λειτουργική πορεία, συζητούμε για κλείσιμο Δομών. Ενώ η πανδημία έδειξε και δείχνει οτι χρειαζόμαστε τις μόνιμες δομές Υγείας όσο ποτέ άλλοτε ειδικά σε έναν νομό με τα χαρακτηριστικά της Ηλείας (μακρόστενο, χωρίς βασικό καλό δρόμο, με ορεινά χωριά πολύ απομακρυσμένα, αγροτικό νομό και πολλά ατυχήματα κλπ.) που η Ηλεία συνεχώς παραμένει στο περιθώριο των περιφερειακών αυτοδιοικήσεων (πολύ μακριά από την Πάτρα, ιστορικά ανήκει στην Πελοπόννησο) που εκκρεμεί ακόμα η Ανάπτυξη της Αρχαίας Ολυμπίας ως Παγκόσμιου κέντρου Ιστορίας, Ειρήνης και Αθλητισμού, πολλές πολιτικές δυνάμεις και προσωπικές φιλοδοξίες ντόπιων στελεχών επιμένουν να κλείνουν δομές Υγείας.

Η Ανάπτυξη του υφιστάμενου δικτύου των δομών Υγείας στην Ηλεία πρέπει να είναι η προϋπόθεση συζήτησης για τα μεγάλα και τα σπουδαία που μπορεί να καλλιεργήσει η Ηλεία. Να ενισχυθούν οι δομές Υγείας και να είναι οι κόμβοι, οι φάροι και οι “σταθερές” των ανθρώπων που ζούν και εργάζονται στην Ηλεία. Συνεργατικά και οργανωμένα η Ηλεία χρειάζεται όσο ποτέ άλλοτε την παρουσία και την επιστημονική και συγκριτική τεκμηρίωση όσων λέγονται και γράφονται για το παρόν και μέλλον του Νομού. Γι' αυτό είναι χρήσιμο όσο ποτέ άλλοτε να κερδίσουμε τους ανθρώπους της Ηλείας με γόνιμες και παραγωγικές συζητήσεις. Με σοβαρές και δυναμικές προτάσεις ενίσχυσης. Αυτό το πλαίσιο συζήτησης μπορεί να ξαναδώσει χαρά και νόημα σε ανθρώπους από τη Βάρδα και την Ανδρίτσαινα να συμμετέχουν στα κοινά*.

 

*Βασικά σημεία ομιλίας μου για τη διευρυμένη Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φίλων Νοσοκομείου – ΚΥ Κρεστένων στις 3 Νοεμβρίου 2021 και του Δ.Σ. με συμμετοχή Συλλογικοτήτων, πολιτών και Μ.Μ.Ε. τη δεύτερη εβδομάδα του Νοεμβρίου του 2021 του Συλλόγου Φίλων Νοσοκομείου Αμαλιάδας Σ.ΦΙ.Ν.Α..

 

Άκης Χουζούρης

Πρώην Αναπληρωτής Διοικητής Γενικού Νοσοκομείου Αμαλιάδας

Πρώην Αναπληρωτής Διοικητής Γενικού Νοσοκομείου – Κέντρου Υγείας Κρεστένων.

Master in Public Management, Πολιτικός Επιστήμων, Κοινωνικής και Εκπαιδευτικής Πολιτικής.

 

 

Το Προσχέδιο Προϋπολογισμού 2022 της Κυβέρνησης οδηγεί σε αργό θάνατο τον πρωτογενή τομέα

Απόψεις

Του Μ. Μπαλαούρα

Στο προσχέδιο προϋπολογισμού 2022 που κατέθεσε η Κυβέρνηση της ΝΔ, δεν υπάρχει πρόβλεψη ολοκληρωμένης μέριμνας για τον πρωτογενή τομέα που πλήττεται καίρια και από αυξήσεις και ανατιμήσεις, την πανδημία και τη κλιματική κρίση.

Ενώ στην εισηγητική έκθεση παραδέχεται ότι «η ανόρθωση της οικονομίας είναι αβέβαιη εξαιτίας των εξελίξεων στις διεθνείς τιμές, που αφορά άμεσα την αγροδιατροφή», απουσιάζουν όμως τα μέτρα που θα στηρίξουν την πρωτογενή παραγωγή και το εισόδημα των παραγωγών που μαστίζονται από τις απανωτές κρίσεις.

Συγκριμένα για τον πρωτογενή τομέα:

  • Επιπλέον δαπάνες δε προβλέπονται για το 2022 για την ενίσχυση του αγροδιατροφικού τομέα.

  • Ταμείο Ανάκαμψης, τα κονδύλια είναι τελείως ανεπαρκή. Μόλις 567 εκατ. ευρώ αποδίδονται σε παραγωγικές δράσεις στον αγροδιατροφικό τομέα, δηλαδή μόνον το 1,8% των συνολικών κεφαλαίου του Ταμείου. {Η ΝΔ προσθέτει 200 εκατ. διότι συμπεριλαμβάνει τα αρδευτικά έργα, τα οποία θα τα εκτελέσουν ιδιώτες (ΣΔΙΤ)}. Επιπλέον, αυτά τα ελάχιστα κεφάλαια είναι άγνωστο πότε θα εισρεύσουν στον αγροτικό τομέα.

  • ΕΣΠΑ, στον προϋπολογισμό δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά! Είναι πασιφανές ότι η Κυβέρνηση της ΝΔ δεν ενδιαφέρεται για την Αγροτική Ανάπτυξη μέσω ΕΣΠΑ. Από τον Απρίλιο του 2019 δεν έχει ανακοινωθεί κανένα νέο έργο. Ούτε καν δεν έχουν προκηρυχθεί τα 32 ενταγμένα στο ΠΑΑ ώριμα έργα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ! Και ο λόγος είναι, ότι και εδώ αναζητούν για υλοποίησή, μέσω ΣΔΙΤ, ιδιώτες (!).

  • Ενισχύσεις κορονοϊού, άφησαν εκτός πολλούς και σημαντικούς κλάδους (αμπελοκαλλιεργητές, σταφιδοπαραγωγούς), ενώ ταυτόχρονα δεν κατάφεραν να διαθέσουν ούτε καν τα υπόλοιπα 72 εκ. € από τα 150 εκ. που διατέθηκαν το 2020 για την πανδημία. Για το 2022 δεν υπάρχει ούτε ένα (1) € επιπρόσθετη στήριξη του αγροτικού τομέα λόγω COVID-19 !

Όχι μόνο απουσιάζουν μέτρα ανακούφισης, αντίθετα επιβαρύνονται

Ενώ οι αυξήσεις σε ενέργεια (ρεύμα, πετρέλαιο), σε αγροεφόδια είναι τεράστιες, η μόνη αναφορά για την ενίσχυση των αγροτικών επιχειρήσεων στον προϋπολογισμό αφορά τη μείωση του ΦΠΑ των ζωοτροφών. Την ίδια ώρα βέβαια οι ζωοτροφές αυξήθηκαν κατά μ.ο. 50%. Σε κάποιες, μάλιστα, ζωοτροφές φθάνει το 100%!

  • Η επιστροφή του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στο πετρέλαιο κίνησης, απουσιάζει από τα μέτρα του προϋπολογισμού.

  • Αγροτικό ρεύμα, η, κατά 50%, αύξηση του δεν αντιμετωπίζεται, αντίθετα, θα επιβαρυνθεί λόγω συνεχόμενης ρήτρας αναπροσαρμογής, γεγονός που θα οδηγήσει στο σταμάτημα της λειτουργίας των γεωτρήσεων και των αγροτικών επιχειρήσεων.

  • Κλιματική Κρίση, ιδίως τα τελευταία 2-3 χρόνια, εξ αιτίας της καταστρέφεται η αγροτική παραγωγή, αλλά ΕΛΓΑ- ΟΠΕΚΕΠΕ (όπου σημειώνονται καθυστερήσεις και συνεχείς περικοπές των επιδοτήσεων) δεν αποζημιώνουν για τις καταστροφές, παρά τις σχετικές δεσμεύσεις για άμεση αποζημίωση, κυρίως σε πυρόπληκτους-πλημμυροπαθείς, δεν υπάρχει πρόβλεψη για κρατική επιχορήγηση των ΕΛΓΑ-ΟΠΕΚΕΠΕ.

  • Αγροτικά δάνεια, που αγγίζουν με τους τόκους τα 4,5 δισ. επίσης δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την αντιμετώπιση τους.

  • Οι αγροτικές επιχειρήσεις, που αν και βρίσκονται σε καθεστώς ασφυξίας, στις τελευταίες επιδοτήσεις παρακρατήθηκε το 50% για τις επιστρεπτέες προκαταβολές, αντίθετα ο κρατικός Προϋπολογισμός προβλέπει αυξημένα έσοδα από τη φορολογία!

Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την έλλειψη σαφούς χρονοδιαγράμματος για την εισροή των- ελάχιστων- κεφαλαίων από το Ταμείο Ανάκαμψης, αλλά και με τις μεγάλες επιβαρύνσεις, προμηνύει τη πλήρη στέρηση της ρευστότητας και ασφυξία, που οδηγεί στον αργό θάνατο των αγροτοκτηνοτρόφων και επιχειρήσεων!

 

Γιατί αποτυγχάνουν οι μεταρρυθμίσεις στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας;

Απόψεις

  του Κώστα Διαμαντόπουλου[1]

Με αφορμή τη διαφαινόμενη νομοθετική παρέμβαση για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας θυμήθηκα μια μικρή ιστορία από το μακρινό 1983. Αφορά το «στοιχειωμένο» άρθρο 16 του εμβληματικού νόμου 1397 για τη συγκρότηση του ΕΣΥ. Το συγκεκριμένο άρθρο, το οποίο προέβλεπε την ενοποίηση των κλάδων υγείας των ασφαλιστικών ταμείων, την ένταξη των ιατρείων του ΙΚΑ στο ΕΣΥ και τη συγκέντρωση των εισφορών υγείας στον προϋπολογισμό του τότε Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις με χαρακτηριστικότερη την παρέμβαση Αλευρά τότε προέδρου της Βουλής.

Χρειάστηκε να περάσουν τριάντα περίπου χρόνια για να συμβεί αυτό σε δυσμενέστερες όμως πολιτικές και οικονομικές συνθήκες ως αναγκαστική και λιγότερο ως συνειδητή επιλογή. Το εγχείρημα του ΕΟΠΥΥ υπονομεύτηκε χρηματοδοτικά την πρώιμη περίοδο λειτουργίας του και η ένταξη των ιατρείων του ΙΚΑ στο ΕΣΥ αν και ορθή επιλογή είχε σαν αποτέλεσμα τη συρρίκνωση των συγκεκριμένων δομών που ακόμα και σήμερα απέχουν από το χαρακτηρισμό ως Κέντρα Υγείας Αστικού Τύπου με ελάχιστες ίσως εξαιρέσεις.

Προκύπτει αβίαστα επομένως το συμπέρασμα ότι όταν μια μεταρρύθμιση δε συντελείται σε ώριμο χρόνο με όρους ιδεολογικούς, πολιτικούς και οικονομικούς, καθυστερεί, και όταν υλοποιείται θυμίζει περισσότερο ένα πλέγμα σκόρπιων, ανεπεξέργαστων, ημιτελών και ατελέσφορων οργανωτικών διευθετήσεων.

Τα αποτελέσματα είναι γνωστά και αποτυπώνονται στην ανεξέλεγκτη κίνηση του ασθενή στο σύστημα, στις υπέρμετρα υψηλές δαπάνες των νοικοκυριών και τη συσσώρευση περιστατικών στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων η πλειονότητα των οποίων θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν σε πρωτοβάθμιο επίπεδο.

Μετά τη δημιουργία των Κέντρων Υγείας σε ημιαστικές και αγροτικές περιοχές τη δεκαετία του 80, η λειτουργία των ΤΟΜΥ (στο βαθμό που υλοποιήθηκε ο αρχικός σχεδιασμός) συνιστά ίσως τη μόνη από τότε παρέμβαση που επαναφέρει την αξία του οικογενειακού γιατρού στα πλαίσια μιας διεπιστημονικής ομάδας και η οποία αναγνωρίζεται έστω και καθυστερημένα από τη σημερινή κυβέρνηση ποιούμενη την ανάγκη … φιλοτιμία λόγω πανδημίας.

Η ανασυγκρότηση όμως της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας με τη συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα δεν μπορεί να είναι μια ακόμη άσκηση νομοθετικού βολονταρισμού ούτε αναβίωση ξεπερασμένων μεθόδων τύπου ΙΚΑ με ιδιώτες εντός των δημόσιων μονάδων υγείας όπως αναφέρουν οι πληροφορίες κάτω από το πέπλο των Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα.

Σε διαφορετική περίπτωση θα επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά ο Άρης Σισσούρας, ένας από τους θεμελιωτές και πρωτεργάτες για τη συγκρότηση του ΕΣΥ, όταν στο βιβλίο του «Τα μετέωρα βήματα του ΕΣΥ»[2] απέδιδε στην «παρέμβαση Αλευρά»  το σημειολογικό χαρακτήρα του χρονικού ενός προαναγγελθέντος …. ανεκπλήρωτου για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

 

[1] Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας,

[2] Εκδόσεις Καστανιώτη, 2012

 

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ «δεν ήταν σπορά της τύχης/ήταν τέκνο της ανάγκης/κι ώριμο τέκνο της οργής»*

Απόψεις

Το βιβλίο του Πάνου Τριγάζη «Ο διαρκής μετασχηματισμός της Αριστεράς» προκαλεί τις σκέψεις μας για το πως και γιατί φτάσαμε στη δημιουργία του ΣΥΡΙΖΑ και για τις προοπτικές του στην αριστερή πλευρά ενός κυβερνητικού δίπολου.

Οι πολιτικές πρωτοβουλίες και αποτυπώσεις προς τη δημιουργία του

Στις κεντρικές πολιτικές πρωτοβουλίες, σημειώνω μερικές κομβικές, που τείνουν να λησμονηθούν οι σημαντικότητες τους.

  • 1987, διάσπαση του ΚΚΕ Εσωτερικού σε ΕΑΡ και ΚΚΕ Εσωτερικού-Ανανεωτική Αριστερά.

  • 1988, «κοινό πόρισμα» ΚΚΕ-ΕΑΡ, που οδήγησε στην ίδρυση του «Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου».

  • 2000, βουλευτικές εκλογές. Οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι θα επαναληφθεί η αποτυχία του 1993. Για μη μείνει εκτός Βουλής μια σημαντική συνιστώσα της Ανανεωτικής Αριστεράς- ο Συνασπισμός επί Κωνσταντόπουλου, οι σχηματισμοί της Ανανεωτικής Κομμουνιστικής και Οικολογικής Αριστεράς (ΑΚΟΑ) (Μπανιάς), Ενεργοί Πολίτες(Γλέζος) και ΚΕΔΑ (Θεωνάς-Κωστόπουλος), προσέφεραν ενεργή πολιτική, οργανωτική και με υποψήφιους στήριξη, και το αποτέλεσμα ήταν θετικό με ελάχιστες χιλιάδες ψήφους πάνω από το 3%.

  • 2001, με πρωτοβουλία της ΑΚΟΑ δημιουργείται ο «Χώρος Διαλόγου για την Ενότητα και Κοινή Δράση της Αριστεράς» με έδρα την Εφ. «Η Εποχή».

  • 2004, ίδρυση ΣΥΡΙΖΑ ως εκλογική συμμαχία αριστερών κομμάτων και οργανώσεων.

  • 2013, ιδρύεται ο ΣΥΡΙΖΑ ως ενιαίο πολιτικό κόμμα.

Τα (νέα) κινήματα στο DNA του ΣΥΡΙΖΑ

Έχει ενδιαφέρον να καταγραφούν οι κινηματικές και πολιτικές διεργασίες που δημιούργησαν ένα νέο-γιγαντιαίο κινηματικό ρεύμα. Στη μια πλευρά, και ως καταλύτης, το «Δίκτυο για τα Κοινωνικά και Πολιτικά Δικαιώματα» και από την άλλη τα πολιτικά υποκείμενα, ΑΚΟΑ, ΟΚΔΕ, ΔΕΑ και κάποιες ακροαριστερές οργανώσεις. Ο Συνασπισμός με τον Νίκο Κωνσταντόπουλο και με την ενεργή παρέμβαση συνδικαλιστών του, της Νεολαίας ΣΥΝ(γραμματέας ο Αλέξης Τσίπρας), του Αριστερού Ρεύματος προχωρά στη μετατόπιση του στον ριζοσπαστισμό, συμμετέχοντας ενεργά στις κινηματικές πρωτοβουλίες. Συγκεκριμένα:

1997-99, Ευρωπορείες, (Άμστερνταμ, Κολωνία, Πράγα)

2001 Ιανουάριος Το Ά Παγκόσμιο Κοινωνικό Φόρουμ (ΠΚΦ) στο Πόρτο Αλέγκρε. Προηγήθηκαν οι Ζαπατίστες και τα γεγονότα στο Σιάτλ ενάντια στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Στο ΠΚΦ τέθηκε το ζήτημα αν τα κοινωνικά υποκείμενα μπορούν να συνυπάρξουν με τα πολιτικά. Το στίγμα του αντιπαγκοσμιοποιητικού κινήματος: εργασία, κοινωνικά δικαιώματα, περιβάλλον, κοινωνικά αγαθά.

2001, Γένοβα τεράστια κινητοποίηση, συγκρούσεις. 1.700 άτομα από την Ελλάδα –μακράν η μεγαλύτερη ξένη αντιπροσωπεία.

2001, ίδρυση Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ. Μεγάλες κινητοποιήσεις Ναύπλιο, Θεσσαλονίκη, Αθήνα, κορύφωση 2006.

«Ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός»

Το Ελληνικό Κοινωνικό Φόρουμ ήταν η μήτρα του ΣΥΡΙΖΑ, συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της αντίληψης ότι τα κόμματα δεν είναι αυτά που καθοδηγούν τα κινήματα, αλλά είναι συνομιλητές τους, πράγμα δύσκολο για την παραδοσιακή Αριστερά, όπου επικρατούσε η άποψη ότι τα κινήματα καθοδηγούνται από το κόμμα.

Πολύτιμη συμβολή του βιβλίου Τριγάζη είναι η ώσμωση με το κίνημα κατά της καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης, από την οπτική γωνία ενός νέου διεθνισμού. Όλα συμπυκνώνονταν στο γνωστό «ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός».

2011-2015 «Η ανάγκη έγινε ιστορία…»

Η λαϊκή οργή, αναβάθμισε την ενεργή συνύπαρξη και αγωνιστική συμπόρευση με τα κινήματα, δημιουργώντας κοινωνική και πολιτική πυροδότηση, στην οποία συμβάλλαμε με πολιτικό σχέδιο που υπηρετήσαμε με ειλικρίνεια και πάθος.

Η ιστορία όμως γράφεται και με ήττες, αρκεί η ήττα του Ιουλίου να μη γινόταν στρατηγική. Αυτά είπα και ως εισηγητής του μνημονίου, που με υποχρέωσαν ανώτατα κλιμάκια του κόμματος, αναφέροντας μάλιστα τη συνθήκη του «Μπρεστ Λιτοφσκ».. Πιστεύω ακράδαντα, ότι παρά τις υστερήσεις, τα λάθη και την έλλειψη τόλμης σε θύλακες υπουργείων, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ σφράγισε θετικά το πολιτικό σύστημα με τις εμβληματικές κοινωνικές, πολιτικές και διεθνείς πρωτοβουλίες και αποφάσεις.. Οφείλουμε όμως να αναστοχαστούμε τη κυβερνητική μας θητεία, ως υποχρέωση στον ελληνικό λαό και πυξίδα της νέας κυβέρνησης μας..

Διεύρυνση, αλλά πως;

Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το μεγαλύτερο κόμμα της Αριστεράς στην Ευρώπη και επομένως η ευθύνη και το βάρος του δεν κλείνεται στους τοίχους της χώρας.

Ταυτόχρονα, το πολιτικό του βάρος, και σε σύγκριση με τα ευρωπαϊκά κόμματα, είναι αναντίστοιχο με τις οργανωμένα μέλη του, πρόβλημα που τείνει να μετατραπεί δομικό.

Θεωρώ, ότι και στην περίοδο διακυβέρνησης μας το κόμμα δε διέβλεψε τη δυνατότητα να γίνει η ψυχή του ΣΥΡΙΖΑ, να εξέφραζε το όραμα, τη συνείδηση και την ελπίδα, πέραν από τις αναγκαστικές δυσκαμψίες των μνημονιακών καταναγκασμών της κυβέρνησης.

Η διεύρυνση του ΣΥΡΙΖΑ, που από παλιά πολλοί τη θεωρούσαμε αναγκαιότητα-προτεραιότητα, φαίνεται ότι, ενώ είναι επιβεβλημένη ανάγκη, δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες. Οι επώνυμοι έρχονται με τυμπανοκρουσίες, ενώ θα έπρεπε να εγγράφονται με διαδικασίες του κόμματος στις οργανώσεις και μέσω αυτών να δρουν προς όλα τα κλιμάκια.

Ταυτόχρονα, νέα μέλη δε γίνονται κοινωνοί του αξιακού φορτίου ενός ενιαίου δρώντος ιδεολογικοπολιτικού οργανισμού, αλλά εγγραφόμενοι δια μέσω αντιπροσώπων, γίνονται ορατοί μόνο ως ψηφοφόροι κομματικών αρχαιρεσιών…

Κι όπως είπε ο πρόεδρος του κόμματος, Αλέξης Τσίπρας, «απευθυνόμαστε ακόμη και σε πέρα από την Αριστερά δυνάμεις, σοσιαλιστικές, σοσιαλδημοκρατικές, οικολογικές δυνάμεις, κεντρώες δυνάμεις με την αριστερή μας ταυτότητα και όχι με κάποια άλλη»!! (ΣΣ: θα πρόσθετα ότι απευθυνόμαστε και στις άλλες δυνάμεις της Αριστεράς).

Ο ΣΥΡΙΖΑ κόμμα της Αριστεράς- κορμός των προοδευτικών δυνάμεων

Διάγουμε μια περίεργη, ταραγμένη εποχή. Η πανδημία έχει ανοίξει παγκοσμίως μια σύγκρουση της Αριστεράς με τον νεοφιλελεύθερο καπιταλισμό. Είτε στην επανα-εδραίωση νεοφιλελευθερισμού με περισσό αυταρχισμό και ανάπηρη δημοκρατία, κοινωνική περιθωριοποίηση της μεσαίας τάξης και κάτω.

Είτε στην επαναφορά της αναγκαιότητας των δημοσίων αγαθών, Υγεία-Παιδεία, του κοινωνικού κράτους, τη προτεραιότητα της πολιτικής και όχι των αγορών. Ανάδειξη στην πράξη σε σημαίνουσα οικολογική δύναμη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσει σαφές κυβερνητικό πρόγραμμα και μεσοπρόθεσμο, με δομικές αλλαγές για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας.

Να προσφέρει όραμα, ιδίως, στη νέα γενιά, να απευθυνθεί στη κοινωνία με καθαρές επιλογές, στους αόρατους, στους εκπτωχευμένους μικρούς-μεσαίους.

Να εμπνεύσει και να συμβάλλει στη πυροδότηση των νέων και παραδοσιακών κινημάτων… Διάλογος-δράση-συνομιλητές-συνύπαρξη.

Να υπηρετήσουμε με πολιτικό σχέδιο τη συνεργασία με άλλες προοδευτικές δυνάμεις, να δημιουργήσουμε μια εναλλακτική προοδευτική διακυβέρνηση.

*Παρέμβαση στην παρουσίαση του βιβλίου του Πάνου Τριγάζη «Ο διαρκής μετασχηματισμός της Αριστεράς»

Μάκης Μπαλαούρας

Μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

 

 

 

 

Διονύσης Καλαματιανός: Και για τις εκκρεμείς συντάξεις φταίνε οι άλλοι; Όχι η Κυβέρνηση;

Απόψεις

*Άρθρο του Διονύση Καλαματιανού, Βουλευτή Ηλείας, αναπ. Τομεάρχη Προστασίας του Πολίτη της Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., π. Διοικητή ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, που δημοσιεύθηκε στο ieidiseis.gr

Ο Υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων ξαναχτύπησε. Δεν πάει καιρός που αποκαλούσε τον ΕΦΚΑ «σαράβαλο» και τους υπαλλήλους του «γραφειοκράτες». Τώρα, ο κ. Χατζηδάκης το πήγε ακόμα παραπέρα. Αυτή τη φορά περιέγραψε τους εργαζόμενους του φορέα ως «βασανιστές» των άλλων εργαζομένων. Πρωτοφανές ακόμα και για τον γνωστό κ. Χατζηδάκη!

Δυστυχώς, όλα αυτά δεν μας προκαλούν την παραμικρή έκπληξη. Προφανώς, ο κ. Υπουργός και η κυβέρνηση συνολικά μετά από δύο χρόνια αποτυχίας καταβάλλουν απέλπιδες προσπάθειες να μετατοπίσουν αλλού τις τεράστιες ευθύνες τους στο μεγάλο ζήτημα των εκκρεμών συντάξεων. Επανειλημμένα, λοιπόν, δε διστάζουν να στοχοποιούν τους εργαζόμενους στον ΕΦΚΑ, με σκοπό να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη από τις πραγματικές αιτίες αυτού του προβλήματος. Το κάνουν ακόμα και σε εξόφθαλμες περιπτώσεις, με το να κατηγορούν το προσωπικό για αδράνεια και κωλυσιεργία στην εφαρμογή μιας νομοθετικής διάταξης, τη στιγμή που το ίδιο το υπουργείο δεν έχει φροντίσει καν για την έκδοση εφαρμοστικής εγκυκλίου!

Παράλληλα, επιδιώκουν συνειδητά την υποβάθμιση και την αποδόμηση του ΕΦΚΑ. Αυτό αποτελεί μια στρατηγική επιλογή που εντάσσεται στο ακραίο νεοφιλελεύθερο κυβερνητικό πλάνο για την πλήρη απαξίωση του δημοσίου τομέα, προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων. Και ας προσπαθεί να μας πείσει ο κ. Χατζηδάκης ότι δήθεν εξοργίζεται με τις καθυστερήσεις στην απονομή των εκκρεμών συντάξεων και ότι «κόπτεται» για τους εκατοντάδες χιλιάδες υποψήφιους συνταξιούχους.

Προφανώς, δεν φταίνε οι εργαζόμενοι στον ΕΦΚΑ για τις αστοχίες και τα εμπόδια στην απονομή των συντάξεων και αυτό το γνωρίζει πολύ καλά ο Υπουργός. Φταίνε οι τεράστιες ελλείψεις του φορέα σε προσωπικό και υλικοτεχνικά μέσα. Για τις οποίες δεν λένε τίποτα τα κυβερνητικά στελέχη, αποκρύπτοντάς τες επιμελώς. Αυτό προκύπτει και από τα λεγόμενα του προέδρου του ΝΑΤ, με αφορμή το νέο «ξέσπασμα» του κ. Χατζηδάκη απέναντι στους εργαζόμενους του ΕΦΚΑ, ότι στο ταμείο υπάρχουν περίπου εβδομήντα υπάλληλοι για χιλιάδες εκκρεμή αιτήματα συνταξιοδότησης.

Όμως, ο Υπουργός και η κυβέρνηση, αντί να εστιάσουν στη στελέχωση του φορέα με προσωπικό και τον εκσυγχρονισμό του με υλικοτεχνικά μέσα, επιλέγουν προκλητικά να προσβάλουν και να μειώνουν τους υπαλλήλους του με βαρείς και υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς. Συνεχίζοντας, συνάμα, την απρόσκοπτη υλοποίηση του σχεδίου τους, που στοχεύει στην ιδιωτικοποίηση του συνόλου της κοινωνικής ασφάλισης.

Αυτό μας δείχνει η πρόσφατη εμπειρία των κυβερνητικών πεπραγμένων και με την εμπλοκή ιδιωτών στην απονομή των συντάξεων. Με χιλιάδες υποψήφιους συνταξιούχους να τρέχουν σε δικηγόρους και λογιστές για να βγάλουν τη σύνταξή τους, τη στιγμή που αυτό είναι υποχρέωση του ίδιου του κράτους και των ασφαλιστικών ταμείων. Το είδαμε, επίσης, με την ιδιωτικοποίηση της επικουρικής ασφάλισης και τη μετάβαση στο κεφαλαιοποιητικό σύστημα, όταν οι περισσότερες χώρες που το εφάρμοσαν στο παρελθόν, το εγκατέλειψαν διότι οδήγησε σε χαμηλές συντάξεις και σε τεράστια επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού και των φορολογουμένων.

Ο κ. Υπουργός, λοιπόν, συνειδητά εργαλειοποιεί την απόγνωση και την αγανάκτηση χιλιάδων υποψήφιων συνταξιούχων, αφήνοντας ακάλυπτους και απροστάτευτους τους εργαζόμενους του φορέα στην οργή των πολιτών και τους μετακυλύει τις δικές του αποκλειστικές ευθύνες.

Σε κάθε του νέα αποτυχία, ο κ. Υπουργός γίνεται ακόμα πιο επιθετικός, σε κάθε του νέα δράση για ιδιωτικοποίηση ακόμα πιο κυνικός, σε κάθε του δήλωση ακόμα πιο προκλητικός, έως την ώρα που όλοι θα καταλάβουν και τις προθέσεις του και τις ιδέες του.

Κ. Διαμαντόπουλος: Ο «Γατόπαρδος»… και η υγεία στην Ηλεία.

Απόψεις

Στο «Γατόπαρδο» του Τομάζι ο φιλόδοξος Τανκρέντι απευθύνεται στον αιφνιδιασμένο Δον Φαμπρίτσιο λέγοντας του «αν θέλουμε να μείνουν όλα όπως είναι, τότε όλα πρέπει να αλλάξουν».

Τι σχέση όμως μπορεί να έχει η Σικελία του 1860, της περιόδου του Risorgimento[1],  της παρηκμασμένης φεουδαρχίας και της ανόδου των αστικών στρωμάτων, με το ραγδαία ερημοποιούμενο σύστημα υγείας στην Ηλεία;

Τα στοιχεία που παρουσίασε η εφημερίδα «Πρώτη» στις 18[2] και 25[3] Σεπτεμβρίου σκιαγραφούν το λειτουργικό προφίλ του ΕΣΥ στο νομό, αποκαλύπτουν δυνατά και αδύνατα σημεία και επιβεβαιώνουν την αναγκαιότητα αλλαγών.

Το ΕΣΥ στην Ηλεία χρειάζεται το δικό του Risorgimentο.

Εκείνος πάντως που χρειάζεται να παραμείνει αναλλοίωτος είναι ο ιδεολογικός προσανατολισμός του ΕΣΥ (αυτό δεν αφορά μόνο την Ηλεία) που αναφέρεται στην καθολική κάλυψη του πληθυσμού, την κάλυψη των ανικανοποίητων αναγκών, τη μείωση των ανισοτήτων και την αποσυμπίεση των νοικοκυριών από το βάρος των ιδιωτικών πληρωμών.

Στο νομό μας απαιτούνται παρεμβάσεις τόσο στην εξωνοσοκομειακή φροντίδα συμπεριλαμβανομένης και της Πρωτοβάθμιας όσο και στην νοσοκομειακή περίθαλψη.

Στο πεδίο της Πρωτοβάθμιας το πυκνό δίκτυο Κέντρων Υγείας αποτελεί πλεονέκτημα που χρειάζεται να αξιοποιηθεί σε βάθος. Η ενδυνάμωση της εργαστηριακής και απεικονιστικής τους υποστήριξης θα αποτρέψει αχρείαστες παραπομπές και θα διευκολύνει κατοίκους περιοχών στις οποίες δεν υπάρχουν συμβεβλημένα εργαστήρια. Παράλληλα είναι επιβεβλημένη η δημιουργία Κέντρου Ψυχικής Υγείας που θα παρέχει υπηρεσίες στην κοινότητα.

Η μείωση των ημερών νοσηλείας στην Ηλεία (πρόκειται για γενική τάση που αποτυπώνεται και σε επίπεδο χώρας) επιτρέπει τη συγκεντροποίηση της νοσοκομειακής περίθαλψης με δεδομένο ότι χρειαζόμαστε λιγότερες κλίνες οξείας νοσηλείας παρά την αύξηση του αριθμού των νοσηλευομένων.

Στο πεδίο της εξωνοσοκομειακής φροντίδας, πέραν της Πρωτοβάθμιας, απαιτούνται παρεμβάσεις στους τομείς της αποκατάστασης, της ανακουφιστικής φροντίδας, της ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης και της φροντίδας ηλικιωμένων με χρόνια νοσήματα.

Τα εμπόδια για μια τέτοια συζήτηση στην Ηλεία είναι γνωστά. Τοπικισμοί, πλειοδοσίες προεκλογικού τύπου, τακτικισμοί, παραλυτικές ισορροπίες κι ένας ξεπερασμένος νοσοκομειοκεντρισμός «βραχυκυκλώνουν» το μετασχηματισμό του συστήματος υγείας ώστε να ανταποκριθεί στις σύγχρονες ανάγκες του πληθυσμού.

Ο Δον Φαμπρίτσιο τελικά αποδέχτηκε μάλλον ψύχραιμα τις αλλαγές.

Στην Ηλεία ακόμα τις συζητάμε…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[1] Πρόκειται για περίοδο ραγδαίων πολιτικών και κοινωνικών μεταβολών που χαρακτηρίζεται από την παρακμή της φεουδαρχίας, της άνοδο της αστικής τάξης και τελικά την ενοποίηση τμημάτων της Ιταλίας με την καθοριστική συμβολή του Γκαριμπάλντι.

 

[2] https://www.protinews.com.gr/epikairotita/2021/09/18/i-proti-anoigei-xana-ton-fakelo-tou-ygeionomikou-charti-tis-ileias-kryftouli-telos/

 

[3] https://www.protinews.com.gr/hleia/2021/09/25/i-proti-synechizei-tin-erevna-tis-ston-fakelo-tou-ygeionomikou-charti-tis-ileias-anagki-gia-dynates-monades-protovathmias-ygeias/

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ προχωρά μπροστά με τη κοινωνική πλειοψηφία και όχι με την ελίτ των ΝΔημοκρατικών φίλων τους

Απόψεις

Του Μάκη Μπαλαούρα

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Αλέξης Τσίπρας παρουσίασε στη ΔΕΘ το κυβερνητικό πλαίσιο της επόμενης προοδευτικής κυβέρνησης που υπηρετεί τη μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία και όχι τους λίγους και ισχυρούς φίλους του κ. Μητσοτάκη.

Ένα μοντέλο διακυβέρνησης αποκεντρωμένο-αποτελεσματικό- δημοκρατικό- αξιοκρατικό, με δημιουργία μηχανισμών ελέγχου κυβερνητικής εξουσίας.  Αποκατάσταση δικαιωμάτων πολιτών από αυθαιρεσίες του αυταρχικού ΝΔημοκρατικού κράτους και των εργαζομένων από τις εργοδοτικές μεσαιωνικές συνθήκες εργασίας του Νόμου Χατζηδάκη ( βλέπε e-food).  

Στην οικονομική πολιτική αποκαλύπτονται με σαφήνεια τα δύο εκ διαμέτρου αντίθετα πολιτικά σχέδια, που το καθένα αναφέρεται σε εντελώς διαφορετικά συμφέροντα.

   Ο Αλέξης Τσίπρας δήλωσε πώς πρέπει να προχωρήσουμε με μια νέα αρχή,  ξεκαθαρίζοντας ότι θα προχωρήσουμε στον κοινωνικό μετασχηματισμό με τη κοινωνική πλειοψηφία των ασθενέστερων στρωμάτων, των εργαζομένων, των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων. Περιορισμό των ανισοτήτων και όχι διεύρυνση τους με την πολιτική Μητσοτάκη με τους λίγους και ισχυρούς φίλους του, για τις μεγάλες και πολύ μεγάλες επιχειρήσεις, διότι σύμφωνα με το νεοφιλελεύθερο δόγμα η αγορά αυτορυθμίζεται, δηλαδή η όποια ανάπτυξη υπάρξει, κάποια ψίχουλα θα πάρει η υπόλοιπη κοινωνία!

Ορμούν και στο Ταμείο  Ανάκαμψης

Πιο εμφανές προς αυτή τη κατεύθυνση είναι ο πακτωλός κεφαλαίων του Ταμείου  Ανάκαμψης που ανερυθρίαστα θα πάνε στους ισχυρούς, στα υψηλά εισοδήματα, στους έχοντες…

Αντίθετα, ο Αλέξης Τσίπρας έκανε μακρά αναφορά στο Ταμείο Ανάκαμψης, που κάποιοι προσπάθησαν να τον εξομοιώσουν με τον Κ. Μητσοτάκη, γράφοντας ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έκανε αναφορά, όπως ο βουλευτής ΚΙΝΑΛ Μ. Κατρίνης…

Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. δήλωσε ότι «το Ταμείο Ανάκαμψης να δώσει τη δυνατότητα και το στήριγμα στη μικρομεσαία επιχείρηση να μπορέσει να εντάξει στο εσωτερικό της τη καινοτομία, να αποκτήσει δυναμική και βιωσιμότητα.. να υπάρξει ουσιαστικός σχεδιασμός για την ισόρροπη ανάπτυξη των Περιφερειών». 

Τα μέτρα που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ για την κοινωνία 5,2 δις.

Μέτρα που θα υλοποιούσε ο ΣΥΡΙΖΑ εάν εντός του 2022 αναλάμβανε τη κυβέρνηση, σε ένα υπαρκτό σενάριο εκλογικής αναμέτρησης. Από το 2023, οπότε και παύουν τα έκτακτα μέτρα, το δημοσιονομικό κόστος τους μειώνεται.

‘Α Μόνιμα μέτρα κόστους 2 δισ. (1,6 για 2022)

Συγκεκριμένα:  

  1. Νέο ΕΣΥ 2 δισ. σε βάθος τετραετίας για το που μεταφράζεται σε περίπου 500 εκ. για το 2022 και 740 εκ. σε βάθος τετραετίας
  2. Πανεπιστήμια 186 εκ. για το 2022
  3. Εισφορά Αλληλεγγύης, κατάργηση της για όλους (μισθωτούς δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, συνταξιούχους κλπ) έως 40.000 € και προοδευτικά μείωση των συντελεστών για εισοδήματα έως τις 65.000, κόστος 400 εκ.  
  4. Τέλος Επιτηδεύματος, κατάργηση του για όλους ανεξαρτήτως επαγγέλματος 400 εκ.
  5. Ειδικός Φόρος κατανάλωσης πετρελαίου, επιστροφή στους αγρότες 100 εκ. ευρώ.

 

Β Έκτακτα μέτρα για την ανόρθωση της κοινωνίας κόστος 3,2 δισ.

  1. Κούρεμα χρεών πανδημίας που θα κρατήσει ανοιχτές τις επιχειρήσεις και θα διατηρήσει τις θέσεις εργασίας, 1,7 δισ.
  2. Μείωση ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα στα κατώτατα όρια που προβλέπει η ΕΕ 1,5 δισ.
  3. Άμεσα Κοινωνικά μέτρα, σύνολο 100 εκ. ευρώ:
  • Κοινωνικό τιμολόγιο για λογαριασμούς ρεύματος,
  • Επίδομα θέρμανσης επέκταση του (30 εκ.–αύξηση 50 %)
  • Αγροτικό ηλεκτρικό ρεύμα, ειδική ενίσχυση για την αντιμετώπιση αύξησης τιμής του
  1. Νέο Εισόδημα Έκτακτης Ανάγκης που ενισχύει νοικοκυριά λόγω έκτακτης κατάστασης, όπως είναι φωτιές ή σεισμοί, που πριν είχαν ικανοποιητικά εισοδήματα και ξαφνικά βρίσκονται σε ανάγκη, όπως οι παραγωγοί των πυρόπληκτων περιοχών.

Τέλος, έχει ιδιαίτερη βαρύτητα η εφικτή πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για αύξηση του κατώτατου μισθού στα 800 ευρώ, αν οι ρυθμοί ανάπτυξης κινηθούν φέτος υψηλά, που ο κ. Μητσοτάκης τον κρατάει σταθερά, στα 650 ευρώ, το επίπεδο που τον είχε αυξήσει ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε δημοσιονομικές περιορισμούς.

Ο Α. Τσίπρας: για Ηλεία- Περιφέρεια Δ.Ε

  • Οδικό δίκτυο το οποίο είναι ντροπή για τη χώρα μας
  • Επιλογή εκδίκησης απέναντι στους πολίτες της Ηλείας γιατί δεν είναι ικανοποιημένος από τα ποσοστά του κόμματός του,
  • Η Ηλεία είναι μια περιοχή σβησμένη απ’ τον χάρτη και με τα πανεπιστημιακά τμήματα
  • Η Περιφέρεια της Δυτικής Ελλάδας, είναι από τις πιο αδικημένες