442 New Articles

Top Stories

Σημαντική η ευφυής γεωργία στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Περιβαλλον

Τη συνεισφορά της εισαγωγής καινοτομίας (τεχνολογικής και μη) στη διαμόρφωση της ΚΑΠ εξετάζει η πρόσφατα εκδοθείσα έκθεση της Κομισιόν, με θέμα τον αντίκτυπο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η έκθεση λαμβάνει υπόψη παραδείγματα από πρακτικές δέκα κρατών-μελών, στα οποία δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα, ωστόσο αξιοποιεί και δεδομένα και από τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ. Αξίζει να διευκρινιστεί ότι η αξιολόγηση που γίνεται αφορά μέτρα της ΚΑΠ μετά από τη μεταρρύθμιση του 2013.

Oι κύριες κατηγορίες τεχνολογικών καινοτομιών που εξετάζονται στην έκθεση αφορούν:

 

1) Γενετική βελτίωση, 
2) Καινοτόμες εφαρμογές των βιοεπιστημών, 
3) Μηχανικές καινοτομίες, 
4) Καινοτομία βασισμένη στη γνώση, 
5) Συνθήκες ελεγχόμενου κλίματος όπως τα θερμοκήπια.

Μεταξύ των πρακτικών που αναφέρονται στην έκθεση περιλαμβάνεται η βελτίωση της ανθεκτικότητας των φυτών στο θερμό κλίμα, καθώς και η χρήση «αναστολέων νιτροποίησης» που συμβάλλουν στις μειωμένες εκπομπές διοξειδίου του αζώτου και στη μείωση διαρροών νιτρικών αλάτων στο περιβάλλον.

Μάλιστα, σύμφωνα με την έκθεση, «η τεχνολογία αυτή έχει τη δυνατότητα μείωσης των εκπομπών του διοξειδίου του αζώτου έως και 35%, ενώ συμβάλλει και στον περιορισμό της απαιτούμενης λίπανσης».

Η χρήση αισθητήρων στο έδαφος για αροτραίες καλλιέργειες και δενδροκομία επιτρέπουν την εξοικονόμηση νερού από 8% έως 41%, με τη μέση εξοικονόμηση να ανέρχεται από 20% έως 25%

Στην ενότητα των μηχανικών καινοτομιών γίνεται αναφορά στη βελτιστοποίηση της άρδευσης με τη μέθοδο της σταγόνας αντί για τον εκτοξευτή νερού. Σύμφωνα με την έκθεση, η άρδευση με σταγόνα μπορεί να εξοικονομήσει έως 35% στις αροτραίες καλλιέργειες, από 28% έως 46% στη δενδροκομία και από 17% έως 43% στην παραγωγή φρούτων και λαχανικών.

Εκτενής αναφορά γίνεται επίσης στον ισχυρό ρόλο των ψηφιακών τεχνολογιών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, όπως η ευφυής λίπανση και η ευφυής άρδευση. Σύμφωνα με την έκθεση, «οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να βελτιστοποιήσουν τη λίπανση ή την κατανάλωση νερού.

Για παράδειγμα, είναι εφικτή η εξοικονόμηση λιπάσματος από 200 γρ. έως 2 κιλά ανά στρέμμα. Η χρήση αισθητήρων στο έδαφος για αροτραίες καλλιέργειες και δενδροκομία επιτρέπουν την εξοικονόμηση νερού από 8% έως 41%, με τη μέση εξοικονόμηση να ανέρχεται από 20% έως 25%. Στα οπωροκηπευτικά, η εξοικονόμηση εκτοξεύεται από 30% έως 89%, ενώ η μέση εξοικονόμηση φτάνει το 45%-50%».

Πηγή: https://www.ypaithros.gr

Νέοι κανόνες της ΕΕ για την επαναχρησιμοποίηση του νερού στη γεωργική άρδευση

Περιβαλλον

Η ΕΕ λαμβάνει νέα μέτρα προκειμένου να περιορίσει τον κίνδυνο έλλειψης νερού για την άρδευση καλλιεργειών. Το Συμβούλιο καθόρισε σήμερα τη θέση του (γενική προσέγγιση) σχετικά με έναν κανονισμό βάσει του οποίου διευκολύνεται η χρήση των αστικών λυμάτων για γεωργική άρδευση.

Με τους νέους κανόνες η Ευρώπη θα μπορέσει να προσαρμοστεί στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Ο κανονισμός, ο οποίος συνάδει απόλυτα με την κυκλική οικονομία, θα βελτιώσει τη διαθεσιμότητα του νερού και θα ευνοήσει την αποδοτική χρήση τους. Η εξασφάλιση επαρκούς ποσότητας νερού για την άρδευση των αγρών, ιδίως σε περιόδους καύσωνα και σοβαρής ξηρασίας, μπορεί να συμβάλει στο να αποτρέπονται οι απώλειες συγκομιδής και η έλλειψη τροφίμων.

«Το νερό είναι πολύτιμος πόρος. Σήμερα έγινε ένα σημαντικό βήμα με τη θέσπιση νέων κανόνων χάρη στους οποίους θα μπορούμε να ανακτήσουμε το νερό κατά τρόπο ασφαλή για τους ανθρώπους και τα ζώα, καθώς και για το περιβάλλον. Είναι σκόπιμο να καθοριστούν εναρμονισμένα ελάχιστα πρότυπα για την ποιότητα του επαναχρησιμοποιούμενου νερού και για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης, ούτως ώστε οι γεωργοί μας να μπορούν να χρησιμοποιούν το νερό αυτό. Μέρος της προσπάθειας αυτής είναι να αντληθούν διδάγματα από την εμπειρία ορισμένων κρατών μελών τα οποία εφαρμόζουν με επιτυχία τη διαδικασία επαναχρησιμοποίησης του νερού εδώ και δεκαετίες». Ioan Deneș, Υπουργός Υδάτων και Δασών

 

Πολλά κράτη μέλη έχουν μακρά και επιτυχή πείρα όσον αφορά την επαναχρησιμοποίηση του νερού για διάφορους σκοπούς, μεταξύ των οποίων η γεωργική άρδευση. Η επαναχρησιμοποίηση του νερού είναι ευνοϊκότερη για το περιβάλλον από τις εναλλακτικές μεθόδους παροχής νερού, όπως είναι η μεταφορά νερού ή η αφαλάτωση. Οι προτεινόμενοι νέοι κανόνες θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι σε περιοχές όπου η ζήτηση νερού εξακολουθεί να υπερβαίνει την προσφορά, παρά τα προληπτικά μέτρα για τη μείωση της ζήτησης. Οι ισχύοντες κανόνες της ΕΕ για την υγιεινή των τροφίμων εξακολουθούν να ισχύουν και τηρούνται πλήρως.

Με τη θέση του, το Συμβούλιο παρέχει στα κράτη μέλη την ευελιξία να αποφασίζουν κατά πόσον επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τέτοιους υδάτινους πόρους για άρδευση, δεδομένου ότι οι γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των κρατών μελών. Ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι δεν ενδείκνυται η επαναχρησιμοποίηση νερού για γεωργική άρδευση σε τμήμα ή στο σύνολο της επικράτειάς του.

Η πρόταση περιλαμβάνει αυστηρές απαιτήσεις για την ποιότητα του επαναχρησιμοποιούμενου νερού και την παρακολούθησή του ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας των ανθρώπων και των ζώων καθώς και του περιβάλλοντος.

Τα κράτη μέλη θέλουν να είναι βέβαια ότι οι απαιτήσεις του κανονισμού θα βασίζονται συνεχώς στα πιο πρόσφατα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία. Για τον λόγο αυτόν, εισήγαγαν μια ρήτρα βάσει της οποίας η Επιτροπή οφείλει να αξιολογεί την ανάγκη επανεξέτασης των ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας του επαναχρησιμοποιούμενου νερού, με βάση τα αποτελέσματα αξιολόγησης της εφαρμογής του κανονισμού ή κάθε φορά που το απαιτούν οι νέες τεχνικές και επιστημονικές γνώσεις.

Ιστορικό και επόμενα στάδια

Στις 28 Μαΐου 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε πρόταση κανονισμού σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την επαναχρησιμοποίηση του νερού, στο πλαίσιο της υλοποίησης του σχεδίου δράσης για την κυκλική οικονομία. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθόρισε τη γνώμη του επί της πρότασης στις 12 Φεβρουαρίου 2019.

Η γενική προσέγγιση που καθορίστηκε σήμερα αποτελεί την εντολή του Συμβουλίου για τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι τριμερείς διαπραγματεύσεις αναμένεται να αρχίσουν υπό φινλανδική προεδρία.

Πηγή: https://www.ypaithros.gr

Η λίμνη Μουριά δεν είναι σκουπιδότοπος!

Περιβαλλον

Με το σύνθημα «Αυτό το καλοκαίρι βάζουμε ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη εναπόθεση απορριμμάτων στη λίμνη Μουριά» ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού διοργάνωσε την Κυριακή 30 Ιουνίου την πρώτη δράση ευαισθητοποίησης για το μεγάλο πρόβλημα της ανεξέλεγκτης ρύπανσης. Η πόλη μας έχει γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος και η λίμνη Μουριά χωματερή. Καλούμε τον Δήμο Πύργου να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του και να σταματήσει αυτή η επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία κατάσταση η οποία εγκυμονεί και τον κίνδυνο ανεξέλεγκτων πυρκαγιών που αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο στις εκτάσεις της λίμνης. Η κυριακάτικη δράση περιελάμβανε μάζεμα σκουπιδιών, καθάρισμα του δρόμου από τα χορτάρια, βάψιμο και συντήρηση του γεφυριού για τη βελτίωση της ορατότητας.

 

Η λίμνη Μουριά δεν είναι σκουπιδότοπος!

Περιβαλλον

Με το σύνθημα «Αυτό το καλοκαίρι βάζουμε ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη εναπόθεση απορριμμάτων στη λίμνη Μουριά» ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού διοργάνωσε την Κυριακή 30 Ιουνίου την πρώτη δράση ευαισθητοποίησης για το μεγάλο πρόβλημα της ανεξέλεγκτης ρύπανσης. Η πόλη μας έχει γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος και η λίμνη Μουριά χωματερή. Καλούμε τον Δήμο Πύργου να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του και να σταματήσει αυτή η επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία κατάσταση η οποία εγκυμονεί και τον κίνδυνο ανεξέλεγκτων πυρκαγιών που αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο στις εκτάσεις της λίμνης. Η κυριακάτικη δράση περιελάμβανε μάζεμα σκουπιδιών, καθάρισμα του δρόμου από τα χορτάρια, βάψιμο και συντήρηση του γεφυριού για τη βελτίωση της ορατότητας.


Η χρήση του καλαμποκιού ως βιοκαύσιμο έχει μεγαλύτερο περιβαλλοντικό κόστος από ό,τι ως τρόφιμο

Περιβαλλον

Η σύγκριση των οικονομικών και περιβαλλοντικών οφελών της χρήσης του καλαμποκιού ως βιοκαυσίμου έδειξε ότι το φυτό έχει αποτελεσματικότερη χρήση ως τρόφιμο.

Καθώς εντείνονται οι προσπάθειες να βρεθούν ανανεώσιμες εναλλακτικές λύσεις για τα ορυκτά καύσιμα, τα βιοκαύσιμα, όπως από το καλαμπόκι και το ζαχαροκάλαμο, εξετάζονται ως τα πιθανά καύσιμα του μέλλοντος. Η καλλιέργεια αυτών των βιοκαυσίμων, ωστόσο, απαιτεί τεράστιες εκτάσεις και εδώ και πολλά χρόνια έχουν τεθεί ερωτήσεις σχετικά με το εάν η πρακτική αυτή είναι οικονομικά και περιβαλλοντικά αποτελεσματική.

Τώρα, μία μελέτη του Πανεπιστημίου του Ιλινόι στις ΗΠΑ για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της αμερικανικής γεωργίας, έδειξε ότι η καλλιέργεια καλαμποκιού για καύσιμα έχει κρυφό, μεγαλύτερο οικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος.

Οι ερευνητές εξέτασαν την ευρεία οικονομία της γεωργικής παραγωγής, εξετάζοντας την «υπηρεσία κρίσιμης ζώνης», η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να αναλύσει τις επιπτώσεις της καλλιέργειας καλαμποκιού στην οικονομία και το περιβάλλον.

Η κρίσιμη ζώνη είναι η διαπερατή στρώση στην επιφάνεια του εδάφους. Η σύνθεση αυτής της ζώνης επηρεάζεται από τη γεωργία. Χρησιμοποιώντας αυτό το κριτήριο, οι ερευνητές μπόρεσαν να μετατρέψουν αυτόν τον αντίκτυπο σε ένα απτό κοινωνικό κόστος.

«Υπάρχουν πολλές αφηρημένες έννοιες που πρέπει να αντιμετωπίσουμε όταν συζητάμε για τις ανθρώπινες επιπτώσεις στην κρίσιμη ζώνη στις γεωργικές περιοχές», δήλωσε η Μέρεντιθ Ρίτσαρντσον, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

«Θέλαμε να το παρουσιάσουμε με τρόπο που να δείχνει την ισοδύναμη αξία σε δολάρια της ανθρώπινης ενέργειας που καταναλώνεται στη γεωργική παραγωγή, και πόσο κερδίζουμε όταν χρησιμοποιείται καλαμπόκι ως τροφή έναντι ως βιοκαύσιμο».

Οι ερευνητές ξεκίνησαν με την απογραφή των πόρων που καταναλώνονται στην παραγωγή καλαμποκιού και του οικονομικού και περιβαλλοντικού κόστους τους σε ό,τι αφορά την διαθέσιμη και δαπανημένη ενέργεια. Στη συνέχεια ποσοτικοποίησαν τα οφέλη και το κόστος, όπως τις επιπτώσεις στην ποιότητα του αέρα και των υδάτων, για τη χρήση καλαμποκιού ως καύσιμο και ως τρόφιμο, σε ό,τι αφορά τις υπηρεσίες κρίσιμης ζώνης.

Οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η κοινωνική και οικονομική αξία της παραγωγής τροφίμων είναι 1.492 δολάρια ανά εκτάριο, ενώ σημειώνεται απώλεια 10 δολαρίων ανά εκτάριο όταν η καλλιέργεια χρησιμοποιείται για βιοκαύσιμα.

Η χρήση του καλαμποκιού ως πηγή καυσίμων φαίνεται να είναι μια εύκολη διαδρομή προς την ανανεώσιμη ενέργεια, ωστόσο, αυτή η μελέτη δείχνει ότι το περιβαλλοντικό κόστος είναι πολύ μεγαλύτερο, και τα οφέλη λιγότερα από τη χρήση καλαμποκιού ως τρόφιμο, καταλήγει η έρευνα.

Πηγή: https://www.naftemporiki.gr

Σε λίγες μέρες ανοίγει ο δεύτερος κύκλος του «Εξοικονόμηση Κατ΄Οίκον ΙΙ»

Περιβαλλον

Αρχίζει μέσα στον Ιούλιο η δεύτερη φάση του Προγράμματος «Εξοικονόμηση Κατ’ Οίκον ΙΙ».
Η επιλογή για ενεργοποίηση του προγράμματος στις αρχές του δεύτερου εξάμηνου έγινε για να δοθούν τα χρονικά περιθώρια ώστε να γίνουν οι φορολογικές δηλώσεις και να αξιοποιηθούν ως κριτήρια για την ένταξη στο Πρόγραμμα τα εισοδήματα του έτους 2018.
Στο νέο, δεύτερο κύκλο του Προγράμματος, έμφαση θα δοθεί στην ένταξη οικογενειών με παιδιά (αύξηση επιδότησης 5% για κάθε ανήλικο μέλος, έως και 2 παιδιά) αλλά και των νοικοκυριών με χαμηλά εισοδήματα. Ισχύει και σε αυτόν τον κύκλο η αποσύνδεση της υποχρέωσης λήψης δανείου από τη συμμετοχή στο πρόγραμμα, δηλαδή η λήψη δανείου δεν είναι υποχρεωτική. Ο προϋπολογισμός της κάθε αίτησης δεν θα υπερβαίνει τα 25.000 ευρώ.
Η υποβολή των αιτήσεων για το νέο κύκλο στην ηλεκτρονική πλατφόρμα θα ξεκινήσει διαδοχικά ανά ομάδα Περιφερειών από τις 15 Ιουλίου και θα γίνει με βάση τα εισοδηματικά κριτήρια του φορολογικού έτους 2018 (εκκαθαρισμένες δηλώσεις φορολογίας).
Κατά την πρώτη φάση υλοποίησης του «Εξοικονομώ Κατ’ Οίκον ΙΙ», χρηματοδοτήθηκαν παρεμβάσεις συνολικού προϋπολογισμού 640 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 362 εκατ. ευρώ χρηματοδοτήθηκαν μέσω επιδοτήσεων από πόρους του ΕΣΠΑ και του ΠΔΕ. Συνολικά αναβαθμίστηκαν ενεργειακά περί τις 43.000 κατοικίες.
Η δεύτερη φάση του προγράμματος, με πρόσθετο προϋπολογισμό 250 εκατ. ευρώ, θα καλύψει 25.000 κατοικίες. Μαζί με την συμμετοχή των ιδιωτών, το ύψος των παρεμβάσεων αναμένεται να υπερβεί τα 400 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα να κλείνει ο κύκλος του Προγράμματος «Εξοικονόμηση Κατ’ Οίκον ΙΙ» με έργα ενεργειακής αναβάθμισης αξίας άνω του 1 δισ. ευρώ.

Προέλευση εικόνας: https://www.in.gr

Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού: Αυτό το καλοκαίρι βάζουμε ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη εναπόθεση απορριμμάτων στη λίμνη Μουριά

Περιβαλλον

 

 

Αυτό το καλοκαίρι βάζουμε ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη εναπόθεση απορριμμάτων στη λίμνη Μουριά. 

 

Ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού εγκαινιάζει μια σειρά από δράσεις για την ανάδειξη της σημασίας της αναγέννησης του υδροβιότοπου της Μουριάς. Καλούμε τους φίλους της λίμνης την Κυριακή το πρωί από τις 8:00 π.μ. έως τις 11:00 π.μ. στο γεφύρι (κάτω από την κοσμική ταβέρνα της Τασίας) για να καθαρίσουμε ένα τμήμα της λίμνης, να βελτιώσουμε την ορατότητα του σημείου και να ενημερώσουμε τους συμπολίτες μας  για την αναγκαιότητα διαφύλαξής της.

WWF: ΜΕΙΖΟΝ ΘΕΜΑ ΟΙ ΣΕΙΣΜΙΚΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ ΓΙΑ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΑΔΕΙΟΔΟΤΗΣΗ

Περιβαλλον

του Θοδωρή Καραουλάνη

Αδιαφανείς και ευνοιοκρατικές διαδικασίες έγκρισης για την εξόρυξη υδρογονανθράκων κατήγγειλε για μία ακόμη φορά το WWF Ελλάς κατά την παρουσίαση της 14ης ετήσιας έκθεσης του «Η περιβαλλοντική νομοθεσία στην Ελλάδα». Όπως ήταν αναμενόμενο, καθώς το WWF Ελλάς τρέχει σχετική καμπάνια, ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στις πρόσφατες νομοθετικές και άλλες εξελίξεις για τις έρευνες υδρογονανθράκων. Αφού αναφέρθηκε το ζήτημα του μείγματος της ενεργειακής πολιτικής, η περιβαλλοντική οργάνωση επικέντρωσε την κριτική, βάσει της έκθεσης, στην έλλειψη περιβαλλοντικής αδειοδότησης για τις έρευνες και έθεσε ζήτημα ασυμβατότητας των αποφάσεων και των ρυθμίσεων με την κοινοτική νομοθεσία. Αξίζει όμως να σημειώσουμε ότι δεν προαναγγέλθηκε καμία σχετική προσφυγή ούτε στα εθνικά ούτε στα ευρωπαϊκά όργανα ή δικαστήρια.

Όπως τόνισαν χαρακτηριστικά στελέχη του, «η χρονιά χαρακτηρίζεται από το ευνοιοκρατικό, ελαστικό και αδιαφανές αδειοδοτικό πλαίσιο για τις σεισμικές έρευνες και εξορύξεις πετρελαίου και φυσικού αερίου (υδρογονανθράκων) που θέτει σε άμεσο κίνδυνο το θαλάσσιο και χερσαίο περιβάλλον της χώρας, λειτουργώντας εις βάρος της περιβαλλοντικής ασφάλειας. Ειδικότερα, μείζον ζήτημα αποτελεί η εξαίρεση από την υποχρέωση εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων στις περιοχές παραχώρησης κατά την πρώτη φάση εργασιών σεισμικής έρευνας. Μάλιστα, το γεγονός ότι η έρευνα και η εξόρυξη υδρογονανθράκων επηρεάζει άμεσα πάνω από 100 προστατευόμενες περιοχές σε όλη τη χώρα αποτελεί προφανή υποβάθμιση του θεσμικού πλαισίου προστασίας της φύσης. Μόνο ειρωνεία (sic) στην όλη διαδικασία αποτελεί η κήρυξη του Κυπαρισσιακού Κόλπου σε προστατευόμενη περιοχή, με την ταυτόχρονη μονογραφή συμφωνίας για εξόρυξη πετρελαίου στην ίδια περιοχή».

Σχετικά με το θέμα, η Greenagenda ρώτησε το WWF Ελλάς αν η πρωτοβουλία του ΥΠΕΝ, που πρώτη αποκάλυψε η Greenagenda, για νέο καθεστώς προστασίας για τα γεωπάρκα και προδιαγραφές των σχετικών περιβαλλοντικών μελετών είναι προς τη σωστή κατεύθυνση. Η αντίδραση των στελεχών του WWF ήταν από αόριστη και επιφυλακτική έως αποκαρδιωτική. Σύμφωνα με τον κ. Χασιώτη, η πρωτοβουλία είναι εις γνώση του και την παρακολουθούν, τη θεωρούν καλή και σωστή, αλλά θεωρούν ότι είναι περιορισμένη και πρώιμη για κρίση. «Άλλωστε δεν ξέρω αν συμπίπτουν πολλά γεωπάρκα με τις περιοχές ερευνών για τους υδρογονάνθρακες», σημείωσε χαρακτηριστικά αποφεύγοντας να τοποθετηθεί για το θέμα της καθιέρωσης προδιαγραφών για τις ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες σε γεωλογικά σημαντικές περιοχές.

Αναλυτικότερα, υπό τον τίτλο «Σεισμική έρευνα για πετρέλαιο χωρίς περιβαλλοντική αδειοδότηση», το WWF στην έκθεσή του τονίζει ότι «το μείζον ζήτημα της εξαίρεσης από την υποχρέωση διενέργειας μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων (ΜΠΕ) κατά την πρώτη φάση εργασιών πετρελαίου στις περιοχές παραχώρησης για εκμετάλλευση υδρογονανθράκων, δηλαδή στη φάση των σεισμικών ερευνών, χρήζει ιδιαίτερης προσοχής, καθώς έτσι εξαιρούνται από τη σημαντική διαδικασία της a priori περιβαλλοντικής εκτίμησης δραστηριότητες και εργασίες που επιφυλάσσουν σημαντικές επιπτώσεις σε προστατευόμενα οικοσυστήματα και είδη χλωρίδας και πανίδας».

Σύμφωνα με τα στελέχη του WWF «οι χερσαίες περιοχές παραχώρησης καλύπτουν τεράστιες εκτάσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν τμήματα εθνικών πάρκων και περιοχές που προστατεύονται από τις κοινοτικές οδηγίες 92/43/ΕΟΚ για τους οικοτόπους και 2009/147/EK για τα άγρια πουλιά, αλλά και από τη Σύμβαση Ραμσάρ. Οι επιπτώσεις στο περιβάλλον των περιοχών σεισμικής έρευνας είναι σοβαρές και περιλαμβάνουν αποψίλωση βλάστησης, διάβρωση εδάφους, υδρολογικές αλλοιώσεις, ρύπανση από απόβλητα, αλλαγή χρήσεων γης, ρύπανση από την κίνηση οχημάτων, αλλοιώσεις σε οικοσυστήματα από διάνοιξη δρόμων, και κατακερματισμό των οικοσυστημάτων. Στις θαλάσσιες περιοχές (κυρίως το Ιόνιο και την Κρήτη), οι επιπτώσεις των σεισμικών ερευνών στα θαλάσσια θηλαστικά θα είναι δίχως αμφιβολία εξαιρετικά επιβλαβείς. H χρήση σεισμικών airguns για την πρόκληση ακουστικών πηγών είναι η σοβαρότερη και πλέον αδιαμφισβήτητη επίπτωση στη θαλάσσια βιοποικιλότητα, καθώς μπορεί να προκαλέσει ακουστικά τραύματα ή ακόμα και θάνατο σε φάλαινες, δελφίνια και θαλάσσιες χελώνες. Η πρόβλεψη ότι εργασίες σημαντικής έκτασης και πιθανής περιβαλλοντικής επίπτωσης ακόμα και μέσα σε περιοχές Natura χωρίς εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων και διαφανή διαδικασία αδειοδότησης αφορά κατά προτίμηση τους υδρογονάνθρακες. Συγκεκριμένα, στη φάση της σεισμικής έρευνας προβλέπεται η σύνταξη ενός «περιβαλλοντικού σχεδίου δράσης» που δεν δημοσιεύεται πουθενά και έχει αδιευκρίνιστο περιεχόμενο, ενώ δεν εμπίπτει σε καμία νομοθεσία σχετική με τις περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις.

Και προσθέτουν ότι «συγκεκριμένα, 56 προστατευόμενες περιοχές που βρίσκονται εξ’ ολοκλήρου μέσα σε χερσαία και θαλάσσια οικόπεδα εξορύξεων (40 καταφύγια άγριας ζωής και 16 περιοχές του δικτύου Natura 2000). Επίσης, 136 προστατευόμενες περιοχές βρίσκονται μερικά σε χερσαία και θαλάσσια οικόπεδα εξορύξεων (59 καταφύγια άγριας ζωής, 69 περιοχές Natura, 7 εθνικά πάρκα και ένας εθνικός δρυμός). Σε ένα συμπαγές και συνεπές αδειοδοτικό πλαίσιο, οι παρεμβάσεις και οχλήσεις που συνεπάγονται οι σεισμικές έρευνες θα έπρεπε να υποβάλλονται σε πλήρη εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Σε μια εποχή κατά την οποία άλλα κράτη της Μεσογείου προχωρούν σε ακύρωση προγραμμάτων έρευνας και εξόρυξης υδρογονανθράκων για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος και συμμόρφωσης με τη Συνθήκη των Παρισίων για την κλιματική αλλαγή, το γεγονός ότι στην Ελλάδα τέτοια προγράμματα απολαμβάνουν ιδιαίτερου και εμφανώς ευνοϊκού αδειοδοτικού καθεστώτος προκαλεί μεγάλο προβληματισμό και εύλογες ανησυχίες για το κατά πόσον εξυπηρετούν πραγματικά το δημόσιο συμφέρον. Ιδιαίτερα καθώς πρόκειται για νέα δραστηριότητα, η μη υιοθέτηση των βέλτιστων διεθνών πρακτικών περιβαλλοντικής αδειοδότησης είναι παντελώς αδικαιολόγητη και ευνοεί μια κατάσταση ασυδοσίας και μειωμένου ελέγχου».

Ωστόσο σημειώνουμε ότι το ΥΠΕΝ έχει πολλάκις μέχρι σήμερα διαβεβαιώσει επίσημα σε κάθε επίπεδο και με κάθε ευκαιρία ότι το σύνολο των συμβάσεων και των ερευνών υδρογονανθράκων υπόκειται στην περιβαλλοντική νομοθεσία και οι εταιρείες που έχουν αναλάβει τις εργασίες είναι υποχρεωμένες να ακολουθήσουν το θεσμικό πλαίσιο προστασίας του περιβάλλοντος που περιλαμβάνουν την περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Ακόμη, αν ανατρέξει κανείς στη 269 σελίδων, πλήρη έκθεση, το ίδιο το WWF Ελλάς σημειώνει, συνδυάζοντας τις αναφορές στα κεφάλαια περί περιβαλλοντικής αδειοδότησης και περί ερευνών υδρογονανθράκων ότι στην υ.α. οικ. 37674/10.08.2016 (ΦΕΚ Β 2471) η οποία εφαρμόζει τους βασικούς νόμους για την προστασία του περιβάλλοντος, «οι ερευνητικές γεωτρήσεις για την ανεύρεση υδρογονανθράκων κατατάσσονται στην υποκατηγορία Α1 της 5ης ομάδας (εξορυκτικές και συναφείς δραστηριότητες) του παραρτήματος V, συνεπώς και οι αντίστοιχου επιπέδου εργασίες σεισμικής έρευνας πρέπει να υποβάλλονται σε διαδικασία εκτίμησης περιβαλλοντικών επιπτώσεων». Ακόμη, στις συμβάσεις παραχώρησης αναφέρεται σταθερά ότι «ο Μισθωτής υποχρεούται να … (β) εκτελεί όλες τις Εργασίες Πετρελαίου σε πλήρη συμμόρφωση με την Περιβαλλοντική Νομοθεσία». Εντούτοις το WWF Ελλάς εκτιμά ότι από το συνδυασμό των διατάξεων προκύπτει ότι το πρώτο στάδιο έρευνας δεν υπόκειται σε εκτίμηση περιβαλλοντικών επιπτώσεων κατά την έννοια του νόμου και των κοινοτικών οδηγιών. Ακόμη το WWF εκτιμά νομικά και θεωρεί, λογικά, ότι «νεότερος νόμος υπερισχύει παλαιότερου» επομένως αφού οι συμβάσεις παραχώρησης των οικοπέδων έχουν κυρωθεί από τη Βουλή και έχουν τυπική ισχύ νόμου, ίσως θεωρηθεί ότι υπερτερούν της περιβαλλοντικής νομοθεσίας. Στις συμβάσεις μάλιστα περιλαμβάνεται μια άλλη διαδικασία, αναφέρεται δηλαδή ο πραγματικά καινούργιος όρος του «σχεδίου περιβαλλοντικής δράσης» (ΣΠΔ), το οποίο «υποβάλλεται στον Εκμισθωτή προς εξέταση και πρέπει να τηρείται από το Μισθωτή». Οι αντικρουόμενες αυτές διατάξεις είναι ένα βασικό νομικό ζήτημα (ποια διάταξη νόμου υπερισχύει, παλαιότερου ή νεότερου νόμου, οι οποίες μάλιστα δεν είναι ακριβώς «ασύμβατες» μεταξύ τους) το οποίο, μοιραία, με βάση τις μέχρι σήμερα αντιδράσεις, θα κριθεί από τα δικαστήρια εάν και εφόσον υπάρξουν προσφυγές. Σημειώνουμε ότι η νομολογία τόσο των ελληνικών όσο και των ευρωπαϊκών δικαστηρίων έχει δεχθεί ότι η νομοθεσία για την προστασία του περιβάλλοντος υπερισχύει άλλων ειδικών ρυθμίσεων, ωστόσο υφίστανται και εξαιρέσεις για λόγους δημοσίου συμφέροντος και μεγάλης, στρατηγικής, σημασίας επενδύσεων, οπότε το αποτέλεσμα τυχόν δικαστικών κρίσεων είναι στην πραγματικότητα άγνωστο σήμερα.

PRESPAWINGS: ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ ΤΟΥ ΥΓΡΟΤΟΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΕΣΠΑΣ

Περιβαλλον

Κατεβάστε στο κινητό ή στο τάμπλετ σας την εφαρμογή PrespaWings και ξεκινήστε την περιπέτεια της ορνιθοπαρατήρησης στο Εθνικό Πάρκο Πρεσπών!

Με την εφαρμογή PrespaWings, μπορεί ακόμα και ο λιγότερο εξειδικευμένος χρήστης να έχει μια συναρπαστική εμπειρία ορνιθοπαρατήρησης.

Ακολουθώντας πολύ απλά βήματα, μπορείτε να αναγνωρίσετε 27 είδη πουλιών του Εθνικού Πάρκου Πρεσπών.

Aυτό που χρειάζεται είναι να χρησιμοποιήσετε προσεκτικά τις αισθήσεις σας! Στην εφαρμογή θα βρείτε επίσης οδηγίες και πρακτικές συμβουλές για ορνιθοπαρατήρηση, πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτών των 27 ειδών, χάρτη της περιοχής με σημεία παρατήρησης πουλιών, αλλά και αναλυτικότερες πληροφορίες για την οριθοπανίδα της Πρέσπας.

Η εφαρμογή PrespaWings σχεδιάστηκε στο πλαίσιο του προγράμματος LIFE Prespa Waterbirds. Είναι διαθέσιμη για περιβάλλοντα Android και σύντομα θα είναι διαθέσιμη και για IOS.

Κατεβάστε εδώ

Πηγή: http://greenagenda.gr

 

Οι υδροβιότοποι του Ελληνικού Βασιλείου το 1839 και η σημερινή πραγματικότητα.

Περιβαλλον

Στο ΦΕΚ αριθμός 9 της 8ης Μαΐου 1839 δημοσιεύεται “δηλοποίησις” σχετικά με την πενταετούς διάρκειας ενοικίαση των ιχθυοτροφείων του Κράτους.

Στην τέταρτη και τελευταία σελίδα αυτού του ΦΕΚ παρατίθεται κατάλογος με τα ιχθυοτροφεία και τα θυννεία.

Το θυννείο είναι μια μόνιμη τεράστια παγίδα. Τοποθετείται κοντά σε επιλεγμένες ακτές που είναι συνήθως περάσματα μεταναστευτικών ψαριών ή και σε ποτάμια και σε λίμνες.

Η χρήση του ήταν διαδεδομένη ιδιαίτερα στους κατοίκους της Μικράς Ασίας.

Ενδεχομένως, αυτοί να έφεραν στην Παλαιά Ελλάδα την τεχνική αυτή πριν ακόμα από την Μικρασιατική Καταστροφή.

Επί παραδείγματι, όπως αποδεικνύεται από τα Μητρώα Αρρένων που τηρούνται στο Δήμο του Πύργου και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, στον Πύργο υπήρχαν αρκετοί κάτοικοι μικρασιατικής καταγωγής όπως μαρτυρούν τα χαρακτηριστικά ονοματεπώνυμά τους από τα πολύ πρώιμα χρόνια της Ανεξαρτησίας.

Άλλωστε, το γεγονός αυτό δεν πρέπει να είναι άσχετο και από τη συμφωνία που είχε υπογραφεί μεταξύ του Ελληνικού Βασιλείου και των Οθωμανών σχετικά με την χωρίς περιορισμούς μετεγκατάσταση όποιου το επιθυμούσε από το ένα Κράτος στο άλλο.

Σε σχέση με τον κατάλογο των ιχθυοτροφείων μπορούμε να διαπιστώσουμε την πολύ μεγάλη σημασία του συστήματος υδροβιότοπων της δυτικής πλευράς του Ελληνικού χώρου που ιστορικά εκτείνεται από τον Βουθρωτό που σήμερα ανήκει στην Αλβανία έως τη Μεθώνη.

Ανάμεσα στα ιχθυοτροφεία που ήταν προς ενοικίαση διακρίνουμε αυτό της Αγουλινίτσας (Αγουλινίτζα), τον Καϊάφα, τη Μουριά, το Κοτύχι, τη Σπιάντζα (που απ' ό,τι φαίνεται τότε είχε ιχθυοπαραγωγή μέσω της χρήσης θυννείων) και τον Ποταμό της Γαστούνης, όπως ονομαζόταν τότε ο Πηνειός.

Επίσης, αναφέρονται η λιμνοθάλασσα του Πάπα, η λιμνοθάλασσα του Προκόπου (Καλογριάς) και η Νεβροβίτζα, καθώς επίσης κα ο Πάμισος ποταμός, το ιχθυοτροφείο του Νεοκάστρου και η Μεθώνη.

Κάποιοι από τους υδροβιότοπους αυτούς, όπως η λίμνη της Μουριάς και της Αγουλινίτσας, οι οποίοι αποτελούσαν πηγή πλούτου για τις τοπικές κοινωνίες, δεν υπάρχουν πιά.

Θα πρέπει να γίνει υπόθεση όλων μας  η ανασύστασή τους, όπου αυτό είναι εφικτό, ιδιαίτερα όταν μια τέτοια παρέμβαση έχει όχι απλώς σαφή αναπτυξιακό χαρακτήρα, αλλά συνδέεται άρρηκτα με το αναπτυξιακό όραμα και την επιλογή αναπτυξιακού μοντέλου για ολόκληρες περιοχές.

 Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή της πόλης του Πύργου και της λίμνης της Μουριάς.

Οι δυνατότητες που θα δώσει ο επαναπλημμυρισμός της λίμνης θα είναι πολυποίκιλες και πολύπτυχες.

Γιατί ταυτόχρονα με την αποκατάσταση του οικοσυστήματος, τη βελτίωση του μικροκλίματος της περιοχής και την ομορφιά του τοπίου που θα προσφερθεί, θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους κεντρικούς άξονες των οραματικών στόχων για την ανάπτυξη της πόλης του Πύργου και της ευρύτερης περιοχής.

Και αυτό, μεταξύ άλλων, μέσω της δραστηριοποίησης στις διάφορες μορφές τουρισμού που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν.

Ο τουρισμός, αν και δεν θα πρέπει να αποτελεί το μοναδικό στόχο της αναπτυξιακής διαδικασίας, παρόλα αυτά, θα πρέπει να αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους αυτής.

Επιπροσθέτως, μια άλλη δυνατότητα που θα μπορούσε να προσφέρει η επαναδημιουργία της λίμνης,  στα οικονομικά της τοπικής κοινωνίας, είναι αυτή της ιχθυοπαραγωγής, η οποία μάλιστα μπορεί και θα πρέπει να έχει εξωστρεφή χαρακτήρα.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι υδροβιότοποι με πλούσια παραγωγή έχουν αποτελέσει, ιστορικά, το μήλον της Έριδος.

Τέλος, προοπτικά, κατά την άποψή μας, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο πόλεων ή και περιοχών που διαθέτουν υδροβιότοπους, το οποίο θα έχει δυνατή φωνή, θα διεκδικεί πόρους με αξιώσεις και, επίσης, θα γίνει δίαυλος ανταλλαγής πολύτιμων εμπειριών και πληροφοριών.

 

Προέλευση εγγράφου: Ηλεκτρονικό αρχείο του Εθνικού Τυπογραφείου.

Προέλευση φωτογραφίας: https://limnimourias.wordpress.com

Επιστημονική επιμέλεια: Σάκης Τραμπαδώρος

 

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Φυσιολατρικού Συλλόγου φίλων Λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού

Περιβαλλον

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο προέκυψε έπειτα από τις αρχαιρεσίες του Συλλόγου που έγιναν την προηγούμενη Κυριακή στον πολυχώρο της Δεξαμενής. Στο κάλεσμα του Συλλόγου ανταποκρίθηκαν πολλοί συμπολίτες μας, παλιά αλλά και πολλά νέα μέλη εγράφησαν στον σύλλογο συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ενδυνάμωσή του. Η ανανέωση του συλλόγου εκφράστηκε και στη συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου με νέα μέλη να αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο και νέα καθήκοντα. Το νέο Δ.Σ. αποτελείται: Πρόεδρος Δάβος Θεόδωρος, Αντιπρόεδρος και υπεύθυνος επικοινωνίας Σιδηροκαστρίτης Σπύρος, Γραμματέας Χριστόπουλος Θοδωρής, Εκπρόσωπος του Συλλόγου στην Αθήνα Κωνσταντόπουλος Γιώργος, Ταμίας Λήμουρας Νίκος, μέλη Δ.Σ.: Πουλόπουλος-Κανελλακόπουλος Γιάννης, Κουτρούτσου Αφροδίτη και Παναγούτσος Πάνος.

 

H αποκατάσταση υγροτόπων είναι το βιώσιμο αντιπλημμυρικό έργο που χρειαζόμαστε

Περιβαλλον

H αποκατάσταση υγροτόπων είναι το βιώσιμο αντιπλημμυρικό έργο που χρειαζόμαστε

Η μόνη βιώσιμη αντιπλημμυρική προστασία είναι η αποκατάσταση των υγροτόπων, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Οικολογική Δυτικής Ελλάδας, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Υγροτόπων που εορτάστηκε στις 2 Φεβρουαρίου.

Η Οικολογική Δυτικής Ελλάδος αναφέρει ως χαρακτηριστικά παραδείγματα μοντέρνας διαχείρισης υγροτόπων την αποξηραμένη λίμνη Μουριά και μέρος από τα πλημμυρικά πεδία του Αλφειού κοντά στο φράγμα.

Αναλυτικά η ανακοίνωσή της:

«Δαπάνες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ συζητούνται αυτές τις ημέρες για αντιπλημμυρικά έργα. Μεγάλο μέρος από αυτά θα είναι πεταμένα λεφτά, αφού είναι ανώφελο να επιμένουμε με «σκληρά» έργα να αλλάξουμε περιοχές που η φύση μας θυμίζει ότι περιοδικά θα πλημμυρίζουν.

Η κλιματική αλλαγή δεν επιτρέπει να συνεχίσουμε με την παλιά νοοτροπία των σκληρών αντιπλημμυρικών. Σε ολόκληρη την Ευρώπη κερδίζουν έδαφος νέες ιδέες που αξιοποιούν, δεν αντιμάχονται τη φύση. Δύο από αυτές τις ιδέες είναι η αποκατάσταση μέρους από τα παραδοσιακά πλημμυρικά πεδία των ποταμών και, φυσικά, ο επαναπλημμυρισμός λιμνών που άστοχα αποξηράνθηκαν.

Στην Δυτική Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Ηλεία, έχουμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα που προσφέρονται για μοντέρνα διαχείριση υγροτόπων: η αποξηραμένη λίμνη Μουριά και μέρος από τα πλημμυρικά πεδία του Αλφειού κοντά στο φράγμα.

Η λίμνη Μουριά αποξηράνθηκε χωρίς λόγο και χωρίς να αποδώσει καλλιεργημένη γη. Ο επαναπλημμυρισμός της θα αποδώσει πολλά περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη και αποτελεί μόνιμο αίτημα, που οδήγησε σε πρόσφατη εντυπωσιακή συγκέντρωση μέσα στην πλημμυρισμένη λίμνη.

Ο Αλφειός μόνιμα πλημμυρίζει την Νότια όχθη στο ύψος της Ολυμπίας. Το μόνο λογικό μέτρο εκεί είναι να αναπροσαρμοστούν καλλιέργειες και οδικό δίκτυο, ώστε τα νερά να αφήνονται να απλωθούν στο φυσικό τους χώρο και, αντί για καταστροφή, να γίνονται ένας πολύτιμος φυσικός εμπλουτισμός. Όταν τραβηχτούν με φυσικό τρόπο θα αφήνουν εύφορη παραγωγική γη για καλλιέργειες, μαζί με ένα πλούσιο οικοσύστημα και πολλαπλά άλλα περιβαλλοντικά οφέλη.

Φυσικά υπάρχει και κόστος αλλά η Οικολογική Δυτική Ελλάδα επιμένει ότι μοναδική ελπίδα μας είναι να συμμαχήσουμε με τη φύση και να αξιοποιήσουμε, όχι να αφανίζουμε, κοντόφθαλμα, τις λειτουργίες των οικοσυστημάτων που στηρίζουν την ζωή».

 

Πηγή: http://ecowesthellas.blogspot.com/

 

 

 

 

Advertisement