453 New Articles

Top Stories

Οι υδροβιότοποι του Ελληνικού Βασιλείου το 1839 και η σημερινή πραγματικότητα.

Περιβαλλον

Στο ΦΕΚ αριθμός 9 της 8ης Μαΐου 1839 δημοσιεύεται “δηλοποίησις” σχετικά με την πενταετούς διάρκειας ενοικίαση των ιχθυοτροφείων του Κράτους.

Στην τέταρτη και τελευταία σελίδα αυτού του ΦΕΚ παρατίθεται κατάλογος με τα ιχθυοτροφεία και τα θυννεία.

Το θυννείο είναι μια μόνιμη τεράστια παγίδα. Τοποθετείται κοντά σε επιλεγμένες ακτές που είναι συνήθως περάσματα μεταναστευτικών ψαριών ή και σε ποτάμια και σε λίμνες.

Η χρήση του ήταν διαδεδομένη ιδιαίτερα στους κατοίκους της Μικράς Ασίας.

Ενδεχομένως, αυτοί να έφεραν στην Παλαιά Ελλάδα την τεχνική αυτή πριν ακόμα από την Μικρασιατική Καταστροφή.

Επί παραδείγματι, όπως αποδεικνύεται από τα Μητρώα Αρρένων που τηρούνται στο Δήμο του Πύργου και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Πελοποννήσου, Δυτικής Ελλάδας και Ιονίου, στον Πύργο υπήρχαν αρκετοί κάτοικοι μικρασιατικής καταγωγής όπως μαρτυρούν τα χαρακτηριστικά ονοματεπώνυμά τους από τα πολύ πρώιμα χρόνια της Ανεξαρτησίας.

Άλλωστε, το γεγονός αυτό δεν πρέπει να είναι άσχετο και από τη συμφωνία που είχε υπογραφεί μεταξύ του Ελληνικού Βασιλείου και των Οθωμανών σχετικά με την χωρίς περιορισμούς μετεγκατάσταση όποιου το επιθυμούσε από το ένα Κράτος στο άλλο.

Σε σχέση με τον κατάλογο των ιχθυοτροφείων μπορούμε να διαπιστώσουμε την πολύ μεγάλη σημασία του συστήματος υδροβιότοπων της δυτικής πλευράς του Ελληνικού χώρου που ιστορικά εκτείνεται από τον Βουθρωτό που σήμερα ανήκει στην Αλβανία έως τη Μεθώνη.

Ανάμεσα στα ιχθυοτροφεία που ήταν προς ενοικίαση διακρίνουμε αυτό της Αγουλινίτσας (Αγουλινίτζα), τον Καϊάφα, τη Μουριά, το Κοτύχι, τη Σπιάντζα (που απ' ό,τι φαίνεται τότε είχε ιχθυοπαραγωγή μέσω της χρήσης θυννείων) και τον Ποταμό της Γαστούνης, όπως ονομαζόταν τότε ο Πηνειός.

Επίσης, αναφέρονται η λιμνοθάλασσα του Πάπα, η λιμνοθάλασσα του Προκόπου (Καλογριάς) και η Νεβροβίτζα, καθώς επίσης κα ο Πάμισος ποταμός, το ιχθυοτροφείο του Νεοκάστρου και η Μεθώνη.

Κάποιοι από τους υδροβιότοπους αυτούς, όπως η λίμνη της Μουριάς και της Αγουλινίτσας, οι οποίοι αποτελούσαν πηγή πλούτου για τις τοπικές κοινωνίες, δεν υπάρχουν πιά.

Θα πρέπει να γίνει υπόθεση όλων μας  η ανασύστασή τους, όπου αυτό είναι εφικτό, ιδιαίτερα όταν μια τέτοια παρέμβαση έχει όχι απλώς σαφή αναπτυξιακό χαρακτήρα, αλλά συνδέεται άρρηκτα με το αναπτυξιακό όραμα και την επιλογή αναπτυξιακού μοντέλου για ολόκληρες περιοχές.

 Μια τέτοια περίπτωση είναι αυτή της πόλης του Πύργου και της λίμνης της Μουριάς.

Οι δυνατότητες που θα δώσει ο επαναπλημμυρισμός της λίμνης θα είναι πολυποίκιλες και πολύπτυχες.

Γιατί ταυτόχρονα με την αποκατάσταση του οικοσυστήματος, τη βελτίωση του μικροκλίματος της περιοχής και την ομορφιά του τοπίου που θα προσφερθεί, θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους κεντρικούς άξονες των οραματικών στόχων για την ανάπτυξη της πόλης του Πύργου και της ευρύτερης περιοχής.

Και αυτό, μεταξύ άλλων, μέσω της δραστηριοποίησης στις διάφορες μορφές τουρισμού που θα μπορούσαν να αναπτυχθούν.

Ο τουρισμός, αν και δεν θα πρέπει να αποτελεί το μοναδικό στόχο της αναπτυξιακής διαδικασίας, παρόλα αυτά, θα πρέπει να αποτελεί έναν από τους βασικούς στόχους αυτής.

Επιπροσθέτως, μια άλλη δυνατότητα που θα μπορούσε να προσφέρει η επαναδημιουργία της λίμνης,  στα οικονομικά της τοπικής κοινωνίας, είναι αυτή της ιχθυοπαραγωγής, η οποία μάλιστα μπορεί και θα πρέπει να έχει εξωστρεφή χαρακτήρα.

Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, ότι υδροβιότοποι με πλούσια παραγωγή έχουν αποτελέσει, ιστορικά, το μήλον της Έριδος.

Τέλος, προοπτικά, κατά την άποψή μας, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένα δίκτυο πόλεων ή και περιοχών που διαθέτουν υδροβιότοπους, το οποίο θα έχει δυνατή φωνή, θα διεκδικεί πόρους με αξιώσεις και, επίσης, θα γίνει δίαυλος ανταλλαγής πολύτιμων εμπειριών και πληροφοριών.

 

Προέλευση εγγράφου: Ηλεκτρονικό αρχείο του Εθνικού Τυπογραφείου.

Προέλευση φωτογραφίας: https://limnimourias.wordpress.com

Επιστημονική επιμέλεια: Σάκης Τραμπαδώρος

 

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο του Φυσιολατρικού Συλλόγου φίλων Λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού

Περιβαλλον

Νέο Διοικητικό Συμβούλιο προέκυψε έπειτα από τις αρχαιρεσίες του Συλλόγου που έγιναν την προηγούμενη Κυριακή στον πολυχώρο της Δεξαμενής. Στο κάλεσμα του Συλλόγου ανταποκρίθηκαν πολλοί συμπολίτες μας, παλιά αλλά και πολλά νέα μέλη εγράφησαν στον σύλλογο συμβάλλοντας αποφασιστικά στην ενδυνάμωσή του. Η ανανέωση του συλλόγου εκφράστηκε και στη συγκρότηση του Διοικητικού Συμβουλίου με νέα μέλη να αναλαμβάνουν ενεργό ρόλο και νέα καθήκοντα. Το νέο Δ.Σ. αποτελείται: Πρόεδρος Δάβος Θεόδωρος, Αντιπρόεδρος και υπεύθυνος επικοινωνίας Σιδηροκαστρίτης Σπύρος, Γραμματέας Χριστόπουλος Θοδωρής, Εκπρόσωπος του Συλλόγου στην Αθήνα Κωνσταντόπουλος Γιώργος, Ταμίας Λήμουρας Νίκος, μέλη Δ.Σ.: Πουλόπουλος-Κανελλακόπουλος Γιάννης, Κουτρούτσου Αφροδίτη και Παναγούτσος Πάνος.

 

H αποκατάσταση υγροτόπων είναι το βιώσιμο αντιπλημμυρικό έργο που χρειαζόμαστε

Περιβαλλον

H αποκατάσταση υγροτόπων είναι το βιώσιμο αντιπλημμυρικό έργο που χρειαζόμαστε

Η μόνη βιώσιμη αντιπλημμυρική προστασία είναι η αποκατάσταση των υγροτόπων, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Οικολογική Δυτικής Ελλάδας, με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Υγροτόπων που εορτάστηκε στις 2 Φεβρουαρίου.

Η Οικολογική Δυτικής Ελλάδος αναφέρει ως χαρακτηριστικά παραδείγματα μοντέρνας διαχείρισης υγροτόπων την αποξηραμένη λίμνη Μουριά και μέρος από τα πλημμυρικά πεδία του Αλφειού κοντά στο φράγμα.

Αναλυτικά η ανακοίνωσή της:

«Δαπάνες δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ συζητούνται αυτές τις ημέρες για αντιπλημμυρικά έργα. Μεγάλο μέρος από αυτά θα είναι πεταμένα λεφτά, αφού είναι ανώφελο να επιμένουμε με «σκληρά» έργα να αλλάξουμε περιοχές που η φύση μας θυμίζει ότι περιοδικά θα πλημμυρίζουν.

Η κλιματική αλλαγή δεν επιτρέπει να συνεχίσουμε με την παλιά νοοτροπία των σκληρών αντιπλημμυρικών. Σε ολόκληρη την Ευρώπη κερδίζουν έδαφος νέες ιδέες που αξιοποιούν, δεν αντιμάχονται τη φύση. Δύο από αυτές τις ιδέες είναι η αποκατάσταση μέρους από τα παραδοσιακά πλημμυρικά πεδία των ποταμών και, φυσικά, ο επαναπλημμυρισμός λιμνών που άστοχα αποξηράνθηκαν.

Στην Δυτική Ελλάδα, και συγκεκριμένα στην Ηλεία, έχουμε δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα που προσφέρονται για μοντέρνα διαχείριση υγροτόπων: η αποξηραμένη λίμνη Μουριά και μέρος από τα πλημμυρικά πεδία του Αλφειού κοντά στο φράγμα.

Η λίμνη Μουριά αποξηράνθηκε χωρίς λόγο και χωρίς να αποδώσει καλλιεργημένη γη. Ο επαναπλημμυρισμός της θα αποδώσει πολλά περιβαλλοντικά και οικονομικά οφέλη και αποτελεί μόνιμο αίτημα, που οδήγησε σε πρόσφατη εντυπωσιακή συγκέντρωση μέσα στην πλημμυρισμένη λίμνη.

Ο Αλφειός μόνιμα πλημμυρίζει την Νότια όχθη στο ύψος της Ολυμπίας. Το μόνο λογικό μέτρο εκεί είναι να αναπροσαρμοστούν καλλιέργειες και οδικό δίκτυο, ώστε τα νερά να αφήνονται να απλωθούν στο φυσικό τους χώρο και, αντί για καταστροφή, να γίνονται ένας πολύτιμος φυσικός εμπλουτισμός. Όταν τραβηχτούν με φυσικό τρόπο θα αφήνουν εύφορη παραγωγική γη για καλλιέργειες, μαζί με ένα πλούσιο οικοσύστημα και πολλαπλά άλλα περιβαλλοντικά οφέλη.

Φυσικά υπάρχει και κόστος αλλά η Οικολογική Δυτική Ελλάδα επιμένει ότι μοναδική ελπίδα μας είναι να συμμαχήσουμε με τη φύση και να αξιοποιήσουμε, όχι να αφανίζουμε, κοντόφθαλμα, τις λειτουργίες των οικοσυστημάτων που στηρίζουν την ζωή».

 

Πηγή: http://ecowesthellas.blogspot.com/

 

 

 

 

Η διαχείριση των απορριμμάτων και η ανακύκλωση, στην οποία η χώρα μας παραμένει ουραγός, υπήρξαν για άλλη μια φορά θέμα τριβής μεταξύ του υπουργείου Περιβάλλοντος και της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας (ΚΕΔΕ).

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΤΟ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΑΠΟΔΗΜΗΤΙΚΩΝ ΠΟΥΛΙΩΝ

Περιβαλλον

Κάθε χειμώνα εκατομμύρια πουλιά της Ευρώπης και της Βορείου Αμερικής πραγματοποιούν με ακρίβεια το ίδιο ακριβώς ταξίδι προς τις θερμότερες περιοχές, κυρίως της Αφρικής.

Κυλλήνη: Ηλεκτροδοτήθηκε το πρώτο υβριδικό πλοίο

Περιβαλλον

Από τον αναπληρωτή υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Νεκτάριο Σαντορινιό και παρουσία του Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων Π. Γαλιατσάτου και άλλων στελεχών της αυτοδιοίκησης, του Διευθυντή Τεχνολογίας και Καινοτομίας του Τμήματος Θαλάσσιων και Υπεράκτιων Δραστηριοτήτων στη Νότια Ευρώπη Παναγιώτη Μήτρου του Εκτελεστικού Διευθυντή Διαχείρισης του έργου και άλλων παραγόντων, εγκαινιάστηκε την Πέμπτη 20/12 στο λιμάνι της Κυλλήνης η πρώτη εγκατάσταση ηλεκτροδότησης πλοίων, στο πλαίσιο του προγράμματος «Elemed».

Ο κ. Σαντορινιός χαρακτήρισε ως ιστορική τη χθεσινή ημέρα για τις λιμενικές υποδομές στη χώρα μας, στην ανατολική Μεσόγειο, αν όχι σε όλη τη Μεσόγειο, και πρόσθεσε ότι για πρώτη φορά μία εγκατάσταση, η οποία δίνει ρεύμα σε πλοίο, ξεκινά από την Κυλλήνη και για αυτό το λόγο το λιμάνι εκτός από πολυσύχναστο γίνεται και ιστορικό. «Αυτό το σημερινό μικρό βήμα θα αποτελέσει ένα ουσιαστικό προπομπό για την ηλεκτροκίνηση στην ναυτιλία και ιδιαίτερα στην ακτοπλοΐα στη χώρα μας», επεσήμανε χαρακτηριστικά. 

Πηγή: www.ypaithros.gr (21.12.2018)

Τι είναι οι Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ);

Ένας όρος με τον οποίο είναι όλοι εξοικειωμένοι είναι οι «Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας» (ΑΠΕ). Το γεγονός ότι χρησιμοποιείται πλέον σε καθημερινή βάση, οδηγεί πολλές φορές σε παρανοήσεις,  αναλόγως του φαντασιακού του κάθε υποκειμένου. Συνεπώς, είναι χρήσιμο να δοθεί ο ορισμός τους: ως ΑΠΕ χαρακτηρίζονται εκείνες οι μορφές ενέργειας, οι οποίες προέρχονται από φυσικές διεργασίες και δεν προβλέπεται να εξαντληθούν στο εγγύς μέλλον. Οι περισσότερες από αυτές βασίζονται στην ηλιακή ακτινοβολία, είτε άμεσα (ηλιακή ενέργεια) είτε έμμεσα (αιολική, κυματική, βιομάζα κ.α.) λόγω της επίδρασής της στις φυσικές διεργασίες του πλανήτη (κύκλος νερού, θέρμανση αέρα). Αν και θεωρητικά κάθε μορφή ΑΠΕ δύναται να εξαντληθεί, θεωρώντας ως όριο διαθεσιμότητάς τους την εξάντληση της πηγής (για παράδειγμα η ύπαρξη της ηλιακής έχει όριο το χρόνο ζωής του ήλιου, η γεωθερμική την εξάντληση των γεωθερμικών πεδίων), ο χρόνος της εκτιμώμενης διαθεσιμότητάς τους ανάγεται σε τέτοια κλίμακα, που μπορούν να χαρακτηριστούν ανανεώσιμες λαμβάνοντας υπόψιν τον εκτιμώμενο χρόνο ύπαρξης ζωής στον πλανήτη γη.

Είναι οι ΑΠΕ κάτι καινούριο;

Οι ΑΠΕ είναι οι μορφές ενέργειας που χρησιμοποιήθηκαν, σχεδόν αποκλειστικά, για χιλιετίες από την ανθρωπότητα, με εξαίρεση τον 20ο αιώνα, οπότε κυριάρχησε η ενεργειακή αξιοποίηση ορυκτών πόρων, όπως ο άνθρακας και οι υδρογονάνθρακες. Οι ΑΠΕ ήρθαν ξανά στο προσκήνιο της ενεργειακής και περιβαλλοντικής πολιτικής μετά την πρώτη πετρελαϊκή χρήση του 1979. Ωστόσο, η διείσδυση των τεχνολογιών ΑΠΕ στην παραγωγή ενέργειας αντιμετωπίζει έως σήμερα εμπόδια, κυρίως λόγω του υψηλού κόστους τους. Το κόστος ανά παραγόμενη κιλοβατώρα, ειδικά για κάποιες τεχνολογίες, παραμένει υψηλό, άρα συχνά μη ανταγωνιστικό σε σχέση με τις συμβατικές μονάδες, καθώς δεν συνυπολογίζονται σε αυτό τα εξωτερικά οφέλη των ΑΠΕ, ούτε τα εξωτερικά κόστη, κυρίως, των συμβατικών μονάδων.

 

Ποιες πολιτικές έβαλαν τις ΑΠΕ στη ζωή μας;

Η ευρωπαϊκή πολιτική στο πεδίο της ενέργειας ξεκινάει από τη δεκαετία του 1950 και μέχρι σήμερα χωρίζεται σε τρεις κύριες περιόδους. Η πρώτη περίοδος είναι ίσως και η πιο ενδιαφέρουσα, καθώς αφορά σε χρόνο που δεν είχε φουντώσει πλανητικά το ενδιαφέρον για περιβαλλοντικά ζητήματα. Για την ακρίβεια δεν υπήρχε καν στην ατζέντα κανενός η περιβαλλοντική προστασία. Η περίοδος αυτή ξεκινάει το 1951 με τις απαρχές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και διαρκεί μέχρι το 1985. Ορόσημο αποτελεί η πρώτη πετρελαϊκή κρίση του 1973, η οποία αποτέλεσε σημείο καμπής για την προώθηση μιας κοινής ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής. Τότε, εισάγεται η έννοια της μέριμνας για την ασφάλεια ενεργειακών αποθεμάτων και εμμέσως για την προώθηση της ιδέας για ενεργειακές πηγές εναλλακτικές στο πετρέλαιο, όπως οι ΑΠΕ!

Έκτοτε τα πράγματα πήραν το δρόμο τους. Εμπεδώνεται στις επόμενες δύο περιόδους η αναγκαιότητα στήριξης των ΑΠΕ συνεπικουρούμενη από τα πρώτα κινήματα περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης. Η δεύτερη περίοδος διαρκεί από το 1986 μέχρι το 2007 (Συνθήκη της Λισαβώνας) και η τρίτη από το 2008 μέχρι σήμερα. Κατά τη δεύτερη περίοδο, έγινε η πρώτη σημαντική προσπάθεια θεσμικής προώθησης των ΑΠΕ, μέσω του ψηφίσματος C/241 του 1986 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, στο οποίο διακηρύχθηκε η ανάγκη ανάπτυξης και διατήρησης των ΑΠΕ με στόχο, αφενός την αντικατάσταση μέρους των παραδοσιακών καυσίμων και αφετέρου την υπολογίσιμη διείσδυσή τους στο ενεργειακό μίγμα. Απώτεροι στόχοι μέσω αυτής της πολιτικής ήταν η προστασία από τις μη ελεγχόμενες διακυμάνσεις των τιμών της ενέργειας και η αύξηση της ασφάλειας ενεργειακού εφοδιασμού. Πλέον αυτών, κυρίως μέσω της συνθήκης του Μάαστριχτ (1992), αν και δεν περιλαμβανόταν ξεχωριστό κεφάλαιο για την ενέργεια, δημιουργήθηκε το κατάλληλο έδαφος για την ολοκλήρωση της φιλελευθεροποίησης και ενοποίησης της εσωτερικής ενεργειακής αγοράς. Το 1995 παρουσιάζεται μέσα από τη «Λευκή Βίβλο της ενεργειακής πολιτικής της ΕΕ» για πρώτη φορά μια συνοπτική προσπάθεια στοχοθεσίας κοινής ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής με το τρίγωνο των μακροπρόθεσμων ενεργειακών προτεραιοτήτων: περιβαλλοντική συνιστώσα στη χρήση της ενέργειας, ενεργειακή ασφάλεια και ανταγωνιστικότητα. Ακολούθησαν το 1996 και το 1997, η Πράσινη και η Λευκή Βίβλος, αντιστοίχως, για τις ΑΠΕ, με τη δεύτερη να θέτει για πρώτη φορά τον ενδεικτικό ευρωπαϊκό στόχο του 12% παραγωγής από ΑΠΕ μέχρι το 2010. Τα βασικά επιχειρήματα που περιλαμβάνονται στη Λευκή Βίβλο είναι:

  • Κλιματική αλλαγή: οι ΑΠΕ μπορούν να συμβάλλουν στην προστασία του περιβάλλοντος και στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.
  • Ασφάλεια του εφοδιασμού: επιτυγχάνεται μείωση της εξάρτησης από τα εισαγόμενα ορυκτά καύσιμα μέσω της εγχώριας παραγωγής από ΑΠΕ.
  • Αύξηση της ζήτησης για ενέργεια: η αύξηση της ενεργειακής ζήτησης, όχι μόνο από τις δυτικές χώρες, αλλά και από τις λεγόμενες αναπτυσσόμενες δημιουργεί νέα δεδομένα στη ζήτηση, άρα νέες επισφάλειες και ευκαιρίες.
  • Ανάγκη επενδύσεων για συντήρηση (Zillman et Al, 2008): το υπολογιζόμενο κόστος συντήρησης των τότε υφιστάμενων μονάδων κρίθηκε μεγαλύτερο από τις αναγκαίες επενδύσεις σε τεχνολογική έρευνα και παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ.
  • Αναπτυξιακές προοπτικές: η ανάπτυξη της βιομηχανίας των ΑΠΕ μπορεί να δημιουργήσει θέσεις εργασίας, και ισόρροπη ανάπτυξη μεταξύ των μελών της ΕΕ, ιδιαιτέρως αν συνδυαστούν με την εξαγωγή τεχνογνωσίας και προϊόντων του κλάδου, σε νέες αγορές εκτός ΕΕ.

Η ανακοίνωση της Λευκής Βίβλου για τις ΑΠΕ του 1997 οδήγησε στην έκδοση της ευρωπαϊκής οδηγίας 2001/77/ΕΚ, η οποία έθεσε για πρώτη φορά συγκεκριμένους ποσοτικούς στόχους για τη διείσδυση των ΑΠΕ στο ευρωπαϊκό ενεργειακό μίγμα.

Σήμερα, βρισκόμαστε στην τρίτη περίοδο, η οποία ξεκινάει μετά την υπογραφή της συνθήκης της Λισαβόνας (Δεκέμβριος του 2007), στην οποία περιλαμβάνεται ξεχωριστό κεφάλαιο για την ενέργεια (Άρθρο 194) και θέτει τους στόχους της ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής με αντίστοιχη «ανάληψη δράσεων σε ένα πνεύμα αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών και μέριμνας για την προστασία του περιβάλλοντος». Οι τέσσερις στόχοι στον τομέα της ενέργειας διαμορφώνονται ως εξής: α) διασφάλιση της λειτουργίας της αγοράς ενέργειας, β) διασφάλιση της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, γ) προώθηση της ενεργειακής απόδοσης, της εξοικονόμησης ενέργειας και της ανάπτυξης νέων και ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, και δ) προώθηση της διασύνδεσης των ενεργειακών συστημάτων.

 

Τι είναι το «Σχέδιο 20-20-20»;

Η ευρωπαϊκή πολιτική για την ενέργεια και το κλίμα, όπως καθορίστηκε με την παραπάνω απόφαση, εξειδικεύτηκε περαιτέρω την επόμενη διετία (2008-09) και έχει ορίζοντα το 2020. Συγκεκριμένα, υιοθετήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Δεκέμβριο του 2008 το πακέτο «Ενέργεια-Κλίμα 2020» ή διαφορετικά «Σχέδιο 20-20-20». Το πακέτο αυτό αναφέρεται στη δέσμευση των μελών της ΕΕ για α) τη μείωση κατά 20% των αερίων θερμοκηπίου (σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990), β) την αύξηση κατά 20% της προσφοράς ενέργειας από ΑΠΕ και γ) τη βελτίωση κατά 20% της ενεργειακής αποδοτικότητας.

Με το κοινό ευρωπαϊκό Σχέδιο Δράσης (COM(2008) 781 τελικό) και με την οδηγία του 2009 (RES Directive 2009/28/EC) επιχειρείται να μετατραπεί σε δράση η πολιτική βούληση σχετικά με τους στόχους του πακέτου 20-20-20. Η οδηγία 2009/28/EC σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ΑΠΕ ήταν ένα σημαντικό μέρος του πακέτου «Ενέργεια-Κλίμα 2020».

Το Νοέμβριο του 2010 καθορίζεται το ευρωπαϊκό σχέδιο δράσης ( COM(2010) 639 τελικό) για «ανταγωνιστική, αειφόρο και ασφαλή ενέργεια» με ορίζοντα το 2020. Στο σχέδιο αυτό, το οποίο παραμένει σε ισχύ σήμερα, καθορίστηκαν οι προτεραιότητες της ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής, καθώς και τα μέτρα δράσεων, με τις ΑΠΕ να συμβάλλουν καθοριστικά στην επίτευξη του στόχου για μια κοινή ενεργειακή πολιτική της ΕΕ που θα εξασφαλίζει «απρόσκοπτη φυσική διαθεσιμότητα των ενεργειακών προϊόντων και υπηρεσιών στην αγορά, σε τιμές που είναι προσιτές για όλους τους καταναλωτές (ιδιώτες και βιομηχανίες), συμβάλλοντας παράλληλα στις ευρωπαϊκές πολιτικές για το περιβάλλον και την κοινωνία».

Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκτός από τον ορίζοντα του 2020, έχει θέσει τα θεμέλια για την πορεία προς το 2030 και το 2050 με ιδιαίτερη στόχευση στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Το πλαίσιο 2030 προτείνει νέους στόχους και μέτρα για να καταστούν η οικονομία και το ενεργειακό σύστημα της ΕΕ περισσότερο ανταγωνιστικά, ασφαλή και βιώσιμα.

 

Ποιο το μέλλον των ΑΠΕ στην Ελλάδα;

Έχοντας το πλαίσιο στο οποίο δομήθηκε η εδραίωση των ΑΠΕ, μπορεί να ερμηνευθεί η σημαντική εξάπλωση και στην Ελλάδα των τεχνολογιών ΑΠΕ, τα τελευταία 15 κυρίως έτη. Η ανάγκη συμμόρφωσης με τις ευρωπαϊκές οδηγίες και το εθνικό δίκαιο, οδήγησαν στην γενναία οικονομική στήριξη, από την πολιτεία, των έργων ΑΠΕ, ιδίως τα πρώτα χρόνια. Με αυτούς τους άκρως αποδοτικούς όρους, δημιουργήθηκε ένα νέο πεδίο κερδοφορίας με αποδόσεις αρκετά μεγαλύτερες από άλλους παραδοσιακούς κλάδους, όπως πχ το real estate. Κατά παράδοξο τρόπο, σε μία περίοδο κρίσης ένας κλάδος της οικονομίας σημείωσε θεαματική κινητικότητα, και μαζί με αυτό, αρκετοί μικρότεροι κλάδοι δορυφόροι (διαφήμιση, ΜΚΟ, συμβουλευτική κ.α.). Όμως, το σύστημα των επιδοτήσεων δημιούργησε σημαντικά ταμειακά ελλείμματα, τα οποία κλήθηκαν να πληρώσουν το σύνολο των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας μέσω των τελών υπέρ ΑΠΕ, οδηγώντας σε υψηλούς λογαριασμούς ΔΕΗ. Ο κίνδυνος κατάρρευσης του συστήματος πληρωμών οδήγησε στην ανάγκη για μείωση των ταριφών και αλλαγής του συστήματος ενισχύσεων. Από τη στιγμή που διαφοροποιήθηκε ο μηχανισμός επιδότησης των ΑΠΕ, και περιορίστηκαν τα περιθώρια κέρδους σε αυτού του είδους τις επενδύσεις, ακολούθησε αξιοσημείωτη στασιμότητα στον συγκεκριμένο κλάδο.

Ωστόσο, ο νέος νόμος (ν.4513/2018) για τη δημιουργία ενεργειακών κοινοτήτων αναζωπύρωσε σε κάποιο βαθμό το ενδιαφέρον και για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τεχνολογίες ΑΠΕ. Φιλοσοφία του νόμου δεν είναι η άμεση επιδότηση της παραγωγής ενέργειας, όπως παλαιότερα αλλά η προώθηση της φιλελευθεροποίησης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και του ανοίγματός της σε όλους τους κλάδους της αλυσίδας, όχι μόνο στην παραγωγή, από ακόμα μεγαλύτερο κοινό. ΟΤΑ, Νομικά πρόσωπα ή επιχειρήσεις αυτών και φυσικά πρόσωπα θα μπορούν πλέον να συστήνουν συνεταιρισμούς ενέργειας. Επιπλέον, οι πρόνοιες του σχετικού νόμου για τα πεδία δραστηριοποίησης των Εν. Κοινοτήτων δημιουργούν προσδοκίες στους ενδιαφερόμενους για επικερδή ενασχόληση σε ένα ευρύ πεδίο δραστηριοτήτων του ενεργειακού τομέα. Σε συνδυασμό με τα παραπάνω, το γεγονός ότι θα υπάρξουν οικονομικά κίνητρα και μέτρα στήριξης των Ε.Κοιν. δημιουργούν εκ νέου κινητικότητα στον ελληνικό ενεργειακό κλάδο και την προσδοκία ότι θα δοθεί μια νέα ώθηση για την αύξηση της συμμετοχής των ΑΠΕ σε εθνικό ενεργειακό μίγμα, όπως άλλωστε απαιτούν οι ευρωπαϊκοί στόχοι για το 2030 και 2050.

 

Zillman D.N.,, Redgwell, C., Moore, Y.O., Barrera-Hernandez, L.K.,(2008). Beyond the Carbon Economy, Energy Law in Transition, Oxford University Press, New York, 2008, p. 6. Policy 36 (3) (March): 1195-1211. doi:doi: DOI: 10.1016/j.enpol.2007.11.011.

Το νέο Προεδρικό Διάταγμα για τις χρήσεις γης

Περιβαλλον

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το νέο Προεδρικό Διάταγμα των χρήσεων γης το οποίο προσδιορίζει το εύρος και περιεχόμενο των κατηγοριών χρήσεων γης, που θα εφαρμόζονται εφεξής από τον πολεοδομικό σχεδιασμό για την οργάνωση και λειτουργία των οικιστικών κέντρων της χώρας αλλά και του εξωαστικού χώρου.

Τα βασικότερα στοιχεία του νέου ΠΔ έχουν ως εξής:

1. Καθορίζονται 13 γενικές κατηγορίες χρήσεων (άρθρο 1, παρ. Ι) οι οποίες καλύπτουν τον αστικό και εξωαστικό χώρο, σε αντιστοιχία με το πεδίο εφαρμογής των πολεοδομικών σχεδίων. Εκτός από τις περιοχές κατοικίας (αμιγούς και γενικής) οι νέες γενικές κατηγορίες χρήσεων γης περιλαμβάνουν υποδοχείς για την εγκατάσταση παραγωγικών δραστηριοτήτων, περιοχές συγκέντρωσης αστικών υποδομών και άλλων ιδιαίτερων χρήσεων, καθώς και περιοχές άσκησης αγροτικών δραστηριοτήτων.

Κάθε μία από τις γενικές κατηγορίες περιλαμβάνει συγκεκριμένες ειδικές χρήσεις (άρθρο 1, παρ. ΙΙ), οι οποίες έχουν εμπλουτιστεί, σε σχέση με το προηγούμενο ΠΔ και νόμο, ώστε να αποτυπωθεί το εύρος τόσο των αλλαγών στο σύγχρονο τρόπο ζωής, όσο και των κοινωνικο-οικονομικών δραστηριοτήτων, που ο αστικός και εξωαστικός χώρος καλούνται να ικανοποιήσουν.

Στο πλαίσιο αυτό, προβλέπονται 47 ειδικές χρήσεις που εκτός από τις παραδοσιακές δραστηριότητες, λειτουργίες και υποδομές (όπως κατοικία, εκπαίδευση, πράσινο, βιομηχανία, μέσα μαζικής μεταφοράς κλπ), περιλαμβάνουν και νέες όπως:

  • τα πράσινα σημεία και οι γωνιές ανακύκλωσης που αποτελούν βασικά εργαλεία υλοποίησης του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Απορριμμάτων
  • η αστική γεωργία – λαχανόκηποι που επιτρέπουν την καλλιέργεια στις πόλεις γεωργικών προϊόντων για ατομική κατανάλωση
  • οι εγκαταστάσεις υποδοχής και φιλοξενίας μεταναστών/ προσφύγων ως αναγκαίες δομές για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης
  • οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις ως βασική παραγωγική δραστηριότητα στην ύπαιθρο
  • τα κέντρα αποτέφρωσης νεκρών κλπ.

Τέλος, βασική αρχή για τον καθορισμό του περιεχομένου των γενικών κατηγοριών χρήσεων γης (δηλ. του εύρους των ειδικών χρήσεων που επιτρέπονται στις επιμέρους γενικές κατηγορίες), αποτελεί τόσο η προστασία του αμιγούς πολεοδομικού χαρακτήρα κάθε γενικής χρήσης, που συνεπάγεται τον εμπλουτισμό της κύριας λειτουργίας (βλ. κατοικία, βιομηχανία, τουρισμός κλπ) με συμπληρωματικές και συμβατές μεταξύ τους δραστηριότητες, όσο και η άρση μονοπωλιακών καταστάσεων (όπως ισχύει για την πρόβλεψη εγκατάστασης ΙΚΤΕΟ στις περιοχές γενικής κατοικίας και πολεοδομικού κέντρου).

2. Για την περαιτέρω προστασία των περιοχών κατοικίας (άρθρα 2 & 3) καθορίζονται ανώτατα μεγέθη για επιμέρους ειδικές χρήσεις με στόχο τον περιορισμό της όχλησης που τυχόν προκαλούν, π.χ. πολυκαταστήματα, αποθήκες, καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος κλπ. Ταυτόχρονα, δίνεται η δυνατότητα στον πολεοδομικό σχεδιασμό να περιορίσει τα προβλεπόμενα αυτά μεγέθη, επιπλέον της δυνατότητας που του παρέχεται να εξαιρέσει επιμέρους ειδικές χρήσεις από όλες τις γενικές κατηγορίες χρήσεων γης.

3. Στις περιοχές, υποδοχείς παραγωγικών δραστηριοτήτων (άρθρα 8 -11) επιτρέπονται, με περιορισμούς, ειδικές δραστηριότητες του τριτογενή τομέα που κρίνεται ότι λειτουργούν συμπληρωματικά και σε συνέργεια με τον δευτερογενή, π.χ. χώροι γραφείων, θερμοκοιτίδες επιχειρήσεων, εκθεσιακά κέντρα κλπ. Επίσης, προβλέπεται η γενική κατηγορία του Τεχνολογικού Πάρκου ως υποδοχέας εγκατάστασης παραγωγικών δραστηριοτήτων αιχμής, καθώς και η χωροθέτηση εγκαταστάσεων εφοδιαστικής (Κέντρα Αποθήκευσης και Διανομής).

Να σημειωθεί ότι σε αντίθεση με τη γενική πρόβλεψη ότι οι διατάξεις του ΠΔ τίθενται σε εφαρμογή μόνο με την εκπόνηση νέων ή την αναθεώρηση υφιστάμενων πολεοδομικών σχεδίων (Τοπικά Χωρικά Σχέδια, Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια), το ΠΔ έχει άμεση ισχύ σε όλες τις περιοχές παραγωγικών δραστηριοτήτων καθώς και σε περιοχές με κοινωφελείς λειτουργίες (άρθρο 6).

4. Με στόχο την ενίσχυση της πρωτογενούς παραγωγής και την προστασία της γεωργικής γης προβλέπεται η γενική κατηγορία της αγροτικής χρήσης (άρθρο 14) στην οποία επιτρέπονται συμπληρωματικές με την αγροτική εκμετάλλευση δραστηριότητες, όπως η μεταποίηση τοπικά παραγόμενων αγροτικών προϊόντων και η ανάπτυξη μικρής κλίμακας αγροτουριστικών καταλυμάτων. Για τη γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας γίνεται αναφορά στο ειδικό καθεστώς προστασίαςπου τη διέπει.

5. Για τη συνολική ρύθμιση των περιοχών του εξωαστικού χώρου που περιλαμβάνονται στην έκταση ενός δήμου (άρθρο 15), το ΠΔ παραπέμπει στις αντίστοιχες ζώνες που προβλέπει ο νέος νόμος 4447/2016 για το χωρικό σχεδιασμό, οι οποίες λειτουργούν συμπληρωματικά με τις περιοχές ειδικής προστασίας που προβλέπονται από τον ίδιο νόμο.

6. Τέλος, σε αντίθεση με τον ν. 4269/2014, οι οικισμοί καταργούνται ως γενική κατηγορία χρήσης. Ωστόσο, στο άρθρο 16 προβλέπεται ένα εύρος δραστηριοτήτων (ειδικών χρήσεων) που επιτρέπεται να εγκατασταθούν σε, νομίμως, οριοθετημένους οικισμούς με πληθυσμό μικρότερο από 2.000 κατοίκους, μέχρι την ολοκλήρωση και θεσμοθέτηση του πολεοδομικού σχεδιασμού.

Διαβάστε παρακάτω το πλήρες κείμενο:

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ' ΑΡΙΘΜ. 59
Κατηγορίες και περιεχόμενο χρήσεων γής

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις του άρθρου 15 παρ. 1 του v. 1561 /1985 «Ρυθμιστικό σχέδιο και πρόγραμμα προστασίας περι­βάλλοντος της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης και άλλες διατάξεις (Α' 148), όπως ισχύει.

2. Τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 238 του v. 4389/ 2016 «Επείγουσες διατάξεις για την εφαρμογή της συμφωνίας δημοσιονομικών στόχων και διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και άλλες διατάξεις» (Α'94).

3. Τις διατάξεις της παρ. 7 του άρθρου 35 του v. 3937 / 2011 «Διατήρηση της βιοποικιλότητας και άλλες διατά­ξεις» (Α' 60).

4. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα κυβερνητικά όργανα (άρθρο πρώτο του π.δ. 63/2005, Α'98).

5, Το γεγονός ότι από τις κανονιστικές διατάξεις του παρόντος διατάγματος δεν προκαλείται δαπάνη σε βά­ρος του κρατικού προϋπολογισμού.

6. Την υπ' αριθμ. 37 /2018 γνωμοδότηση του Συμβου­λίου της Επικρατείας, με πρόταση του Υπουργού Περι­βάλλοντος και Ενέργειας, αποφασίζουμε:

Αρθρο 1. 
Κατηγορίες Χρήσεων

Οι χρήσεις γης που ρυθμίζονται από τον ρυθμιστικό σχεδιασμό, καθορίζονται σύμφωνα με τη γενική και ειδική χωρική τους λειτουργία ως ακολούθως.

1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΧΡΗΣΕΩΝ

- Αμιγής κατοικία.

- Γενική κατοικία.

- Πολεοδομικό κέντρο - κεντρικές λειτουργίες πόλης-τοπικό κέντρο συνοικίας-γειτονιάς. - Τουρισμός- αναψυχή,

- Κοινωφελείς λειτουργίες.

- Ελεύθεροι χώροι - Αστικό Πράσινο.

- Παραγωγικές δραστηριότητες χαμηλής και μέσης όχλησης.

- Χονδρεμπόριο.

- Τεχvόπολις - Τεχνολογικό Πάρκο.

- Παραγωγικές δραστηριότητες υψηλής όχλησης.

- Εγκαταστάσεις Αστικών Υποδομών Κοινής Ωφέλειας.

- Ειδικές χρήσεις.

- Αγροτική χρήση.

11. ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΧΡΗΣΕΩΝ

Στις ειδικές κατηγορίες χρήσεων κατατάσσονται, σύμφωνα με την ειδική χωρική τους λειτουργία, οι ακό­λουθες δραστηριότητες, λειτουργίες, εγκαταστάσεις και υποδομές:

1. Κατοικία

Κατ' εξαίρεση, χώροι της κατοικίας επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για άσκηση επαγγέλματος συμβατού προς την κύρια χρήση του κτιρίου όπως, ιατρού (που δεν διαθέτει νοσηλευτική κλίνη ή μονάδα εφαρμογής ισοτόπων ή ακτινολογικό εργαστήριο ή εγκαταστάσεις φυσικοθεραπείας), δικηγόρου, μηχανικού, λογιστή, οι­κονομολόγου, συγγραφέα, αναλυτή - προγραμματιστή Η/Υ, κοινωνιολόγου, κοινωνικού λειτουργού και δημο­σιογράφου. Η εξαίρεση αυτή ισχύει εφόσον η άσκηση επαγγέλματος είναι επιτρεπτή από τον κανονισμό του κτιρίου, δεν απαγορεύεται από ισχύουσες διατάξεις περί υγιεινής και ασφάλειας. και βρίσκεται εντός της μόνιμης κατοικίας αυτού που ασκεί το ελεύθερο επάγγελμα.

2. Κοινωνική πρόνοια. 3, Εκπαίδευση.

3.1, Νηπιαγωγεία.

3.2. Πρωτοβάθμια (Δημοτικά).

3.3. Δευτεροβάθμια (Γυμνάσια, Λύκεια).

3.4. Τριτοβάθμια (Τ.Ε.Ι., Α.Ε.1.).

3.5. Ειδική εκπαίδευση. 4.Αθλητικέςεγκαταστάσεις(άρθ.56Ατουv.2725/1999και κοινή υπουργική απόφαση ΥΠΠΟΑ/ΓΔΥΑ/ΔΤΥ/ΤΠΑΑΕ/ 408113/21902/2725/603/2017, ΦΕΚ 3568 Β'/2017), 4, 1. Μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις (κατηγορίες Α 1, Α2, Β1,Δ, El).

4.2. Μεγάλες αθλητικές εγκαταστάσεις.

4.3. Ειδικές αθλητικές εγκαταστάσεις.

5.Θρησκευτικοί χώροι.

6.Πολιτιστικές εγκαταστάσεις.

7.Διοίκηση.

8. Περίθαλψη.

8.1. Πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας χωρίς νοσηλεία: 8.1.1. Κέντρα υγείας και κέντρα υγείας αστικού τύπου. 8.1.2. Περιφερειακά ιατρεία και πολυδύναμα περιφε­ρειακά ιατρεία.

8.1.3. Κέντρα αποθεραπείας - αποκατάστασης ημερή­σιας νοσηλείας (άρθ. 1 Ο του v. 2072/1992). 8.1.4.Ιδιωτικές μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (π.δ. 84/2001 ).

8.1.5. Μονάδες χρόνιας αιμοκάθαρσης εκτός νοσο­κομείων και κλινικών (άρθ. 31 του v. 2646/1998). 8.1.6. Ιδιωτικές μονάδες ημερήσιας νοσηλείας (άρθ. 33 του v. 4025/2011 ).

8.1.7. Εργαστήρια φυσικοθεραπείας.

8.1.8. Μονάδες πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας Ε.Ο.Π.Υ.Υ. - ασφαλιστικών οργανισμών.

8.1.9. Κέντρα ψυχικής υγείας, ιατροπαιδαγωγικά κέ­ντρα, κέντρα εξειδικευμένης περίθαλψης (κέντρα ημέρας, νοσοκομεία ημέρας και κέντρα παρέμβασης στην κρίση).

8.1.1 0. Μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης (άρθ. 9 του v. 2716/1999).

8.1.11. Λοιπές υπηρεσίες πρωτοβάθμιας υγείας, όπως εργαστήρια αισθητικής μονάδες αδυνατίσματος- διαι­τολογικές μονάδες, οδοντοτεχνικά εργαστήρια.

8.2. Δευτεροβάθμιες και τριτοβάθμιες υπηρεσίες υγεί­ας που περιλαμβάνουν νοσηλεία:

8.2.1. Νοσοκομεία (περιφερειακά και γενικά) και νο­σοκομεία - κέντρα υγείας

8.2.2. Ιδιωτικές Κλινικές

8.2.3. Κέντρα φυσικής και ιατρικής αποκατάστασης 8.2.4. Κέντρα αποθεραπείας - αποκατάστασης κλει­στής νοσηλείας (άρθ. 1 Ο του v. 2072/1992)

8.2.5. Ξενώνες νοσηλευτικής φροντίδας και ανακου­φιστικής αγωγής ασθενών (v. 3106/2003)

8.3. Εξωνοσοκομειακές Μονάδες Ψυχικής Υγείας.

8.4. Μονάδες Πρόληψης και Καταπολέμησης των Εξαρ­τήσεων.

9. Χώροι συνάθροισης κοινού/ Συνεδριακά κέντρα. 1 Ο. Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών: 10.1. Εμπορικά καταστήματα.

10.2. Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών 10.3. Υπεραγορές.

10.4. Πολυκαταστήματα. 10.5. Εμπορικά κέντρα.

1 0.6. Εγκαταστάσεις εμπορικών εκθέσεων - εκθεσιακά κέντρα.

11. Γραφεία/ Κέντρα έρευνας/Θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

12. Εστίαση.

13. Αναψυκτήρια.

14. Αναψυχή - κέντρα διασκέδασης

15. Τουριστικά καταλύματα, εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής και λοιπές τουριστικές επιχει­ρήσεις (v. 4276/2014).

16. Στάθμευση (κτίριο - γήπεδο).

16.1. Στάθμευση (κτίρια-γήπεδα) αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτοπο­δηλάτων.

16.2. Στάθμευση (κτίρια -γήπεδα) αυτοκινήτων, χωρίς περιορισμό είδους και βάρους, σκαφών και τουριστι­κών λεωφορείων.

17. Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας (άρθ. 15 του v. 4233/2014).

18. Πλυντήρια, λιπαντήρια αυτοκινήτων.

19. Συνεργεία.

19.1. Συνεργεία επισκευής αυτοκινήτων - συνήθων οχημάτων (συμπεριλαμβάνονται οι μοτοσικλέτες και μοτοποδήλατα) μέχρι 3,5 τόνους μικτού φορτίου ή δυνατότητα μεταφοράς μέχρι 9 ατόμων.

19.2. Συνεργεία επισκευής και συντήρησης μεγάλων και βαρέων οχημάτων άνω των 3,5 τόνων μικτού φορτίου ή δυνατότητα μεταφοράς άνω των 9 ατόμων (συμπεριλαμβάνονται τα αγροτικά μηχανήματα και τα μηχανήματα έργων - Συνεργεία Επισκευής Μηχανημά­των Έργων (ΣΕΜΕ).

20. Αποθήκες (χαμηλής, μέσης, υψηλής όχλησης). 20.1. Αποθήκες του άρθρου 17 του v. 3982/2011. 20.2. Αποθήκες λιανικής πώλησης.

20.3. Διανομή ημερήσιου και περιοδικού τύπου. 20.4. Φαρμακαποθήκες.

21. Εγκαταστάσεις Εφοδιαστικής (v. 4302/2014). 21.1. Κέντρο Αποθήκευσης και Διανομής (ΚΑΔ).

21.2. Αστικό Κέντρο Ενοποίησης Εμπορευμάτων (άρθρο 4 του v. 4302/2014 και άρθρου 9, παρ. 3.1 του π.δ. 79/2004).

21.3. Αποθήκες χονδρικού εμπορίου.

22. Επαγγελματικά εργαστήρια (άρθρο 17 του v. 3982 /2011).

23. Βιοτεχνικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις (χαμη­λής, μέσης και υψηλής όχλησης).

24. Αγροτικές εκμεταλλεύσεις- εγκαταστάσεις.

24.1. Γεωργικές, δασικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές και λοιπές αγροτικές εκμεταλλεύσεις.

24.2. Γεωργικές αποθήκες και λοιπές εγκαταστάσεις αγροτικού τομέα (άρθρο 2 του από 31.5.1985 π.δ. ΦΕΚ Δ'270).

24.3. Κτηνοτροφικές-πτηνοτροφικές εγκαταστάσεις - Αντλητικές εγκαταστάσεις.

24.4. Ιχθυοκαλλιέργειες.

24.5. Πολυλειτουργικό αγρόκτημα (άρθρο 52 του V. 4235/2014).

24.6. Κτηνοτροφικά Πάρκα (άρθρο 43 του v. 4235/2014). 25. Εξορυκτικές δραστηριότητες (Ορυχεία - Λατομεία - Μεταλλεία).

26. Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς: 26.1. Αεροδρόμια.

26.2. Ελικοδρόμια.

26.3. Υδατοδρόμια.

26.4. Σιδηροδρομικοί σταθμοί.

26.5. Εμπορευματικοί σιδηροδρομικοί σταθμοί. 26.6. Ειδικές σιδηροδρομικές εγκαταστάσεις.

26.7. Σταθμοί αστικών Υπεραστικών Λεωφορείων, Τρόλεϊ ,Τραμ.

26.8. Χώροι στάθμευσης τουριστικών λεωφορείων (πούλμαν), φορτηγών και τροχόσπιτων.

26.9. Σ.Ε.Α. (Σταθμοί εξυπηρέτησης αυτοκινητοδρόμων). 26.1 Ο. Σταθμοί μετεπιβίβασης Μ.Μ.Μ.

26.11. Λιμενικές ζώνες επιβατικής, εμπορικής, αλιευ­τικής, βιομηχανικής και τουριστικής δραστηριότητας, μαρίνες.

27. Κέντρα τεχνικού ελέγχου οχημάτων (Κ.Τ.Ε.Ο., I.K.T.E.Q.).

28. Σταθμοί μεταφόρτωσης απορριμμάτων.

29. Εγκαταστάσεις ανακύκλωσης συσκευασιών και υλικών.

30. Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, μεγάλα) (κοινή υπουργική απόφαση 18485/26.4.2017 ΦΕΚ ΒΊ 412).

31. Χώρος επεξεργασίας, αποθήκευσης και διάθεσης στερεών αποβλήτων/Χώρος επεξεργασίας, διάθεσης στερεών τοξικών αποβλήτων.

32. Χώρος επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων (βιο­λογικός καθορισμός).

33. Εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ύδρευσης, τηλεπικοινωνιών και φυσικού αερίου, και συναφείς εγκαταστάσεις.

34. Εγκαταστάσεις Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας.

35. Πάρκα κεραιών τηλεπικοινωνιών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών.

36. Στρατιωτικές εγκαταστάσεις

37. Εγκαταστάσεις οχημάτων τέλους κύκλου ζωής (Ο.Τ.Κ.Ζ.).

38. Κοιμητήρια.

39. Κέντρα αποτέφρωσης νεκρών (Κ.Α.Ν.) και οστών.

40. Σωφρονιστικά καταστήματα - φυλακές - κέντρα κράτησης.

41. Εγκαταστάσεις προσωρινής υποδοχής και φιλοξε­νίας μεταναστών/προσφύγων και ευάλωτων ομάδων.

42. Ιππόδρομος.

43. Πίστες αγώνων αυτοκινήτων και μοτοποδηλάτων.

44. Καζίνο.

45. Χώροι διεξαγωγής τεχνικών - ψυχαγωγικών και τυχερών παιγνίων (ν. 4002/2011 ).

46. Αστική γεωργία - Λαχανόκηποι.

47. Κατασκηνώσεις - Παιδικές εξοχές.

Αρθρο 2. 
Αμιγής κατοικία

Στις περιοχές αμιγούς κατοικίας επιτρέπονται μόνο:

(1) Κατοικία.

(2) Κοινωνική πρόνοια τοπικής κλίμακας.

(3) Εκπαίδευση:

Επιτρέπονται μόνο πρωτοβάθμια (3.2.) και δευτερο­βάθμια (3.3) για την εξυπηρέτηση των αναγκών του Δήμου.

(4) Αθλητικές Εγκαταστάσεις: Επιτρέπονται μόνον, από την υποκατηγορία.

(4.1) των μικρών αθλητικών εγκαταστάσεων, οι Α 1 και Δ χωρίς θεατές.

(5) Θρησκευτικοί χώροι τοπικής σημασίας με καθο­ρισμό της θέσης τους από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο.

(6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις τοπικής σημασίας μέ­χρι 200 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης.

(8) Περίθαλψη.

Επιτρέπονται μόνο οι Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Απο­κατάστασης άρθρου 9 ν. 2716/1999 (8.1.10).

(10) Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο Εμπορικά καταστήματα (10.1) και Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών (10.2) που εξυπηρετούν τις καθημερινές ανάγκες των κατοί­κων της περιοχής. Μέγιστη συνολική επιφάνεια κατα­στημάτων ανά οικόπεδο 150 τμ. συνολικής επιφάνειας δόμησης. Το μέγεθος αυτό μπορεί να εξειδικεύεται ή να περιορίζεται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό.

(15) Τουριστικά καταλύματα μέχρι 30 κλίνες.

(16.1) Στάθμευση (κτίρια-γήπεδα) αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτοπο­δηλάτων, με καθορισμό θέσης από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο.

(22) Επαγγελματικά εργαστήρια άρθρου 17 ν. 3982/2011.

Επιτρέπονται μόνο φούρνοι έως 150 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης. Το μέγεθος αυτό μπορεί να εξειδικεύεται ή να περιορίζεται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, μεγάλα κοινή υπουργική απόφαση 18485/26-4-2017 ΦΕΚ ΒΊ 412).

Επιτρέπονται μόνο Γωνιές Ανακύκλωσης.

(46) Αστική γεωργία - λαχανόκηποι.

Αρθρο 3. 
Γενική Κατοικία

(1) Κατοικία.

(2) Κοινωνική πρόνοια.

(3) Εκπαίδευση: Τα κτίρια ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης πρέπει να έχουν μέγι­στη συνολική επιφάνεια δόμησης μέχρι 1.500 τμ. (4.1) Μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις.

(5) Θρησκευτικοί χώροι.

(6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις μέχρι 1200τμ. συνολι­κής επιφάνειας δόμησης.

(7) Διοίκηση τοπικής κλίμακας. (8) Περίθαλψη.

Επιτρέπονται μόνο Πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας χωρίς νοσηλεία (8.1 ), ιδιωτικές κλινικές μέχρι 100 κλίνες (8.2.2), εξωνοσοκομειακές μονάδες ψυχικής υγείας (8.3), μονάδες πρόληψης και καταπολέμησης των εξαρτήσεων (8.4).

(10) Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο Εμπορικά καταστήματα (10.1 ), Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών (10.2) και Υπεραγορές τροφίμων (10.3) οι οποίες πρέπει να έχουν μέγιστη συνολική επιφάνεια δόμησης μέχρι 1.500 τμ. (ν. 4315/2014).

(11) Γραφεία/ Κέντρα Έρευνας/Θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

Επιτρέπονται μόνο Γραφεία και Κέντρα έρευνας.

(12) Εστίαση μέχρι 300 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης.

(13) Αναψυκτήρια μέχρι 200 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης.

(15) Τουριστικά καταλύματα μέχρι 150 κλίνες και λοι­πές τουριστικές επιχειρήσεις.

(16.1) Στάθμευση (κτίρια-γήπεδα) αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους, κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτο­ποδηλάτων.

(17) Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας. Η παροχή φυσικού αερίου γίνεται μόνο για την εξυπη­ρέτηση οχημάτων. Η εγκατάσταση νέων πρατηρίων υγρών καυσίμων σε συνδυασμό με χρήσεις σταθμού αυτοκινήτων, πλυντηρίου και λιπαντηρίου αυτοκινήτων, αξεσουάρ αυτοκινήτου και μίνι μάρκετ για την εξυπηρέτηση των πελατών, επιτρέπεται μόνο εφόσον αποτελεί μοναδική χρήση του οικοπέδου.

(18) Πλυντήρια - Λιπαντήρια αυτοκινήτων.

(19.1) Συνεργεία επισκευής αυτοκινήτων - συνήθων οχημάτων (συμπεριλαμβάνονται οι μοτοσικλέτες και μοτοποδήλατα) μέχρι 3,5 τόνους μικτού φορτίου ή δυνατότητα μεταφοράς μέχρι 9 ατόμων εκτός φανο­ποιείων και βαφείων.

Κατά τον πολεοδομικό σχεδιασμό οι χρήσεις φανοποι­είων και βαφείων μπορεί να επιτραπούν κατ' εξαίρεση σε περιοχές Γενικής Κατοικίας, υπό την προϋπόθεση ότι θα είναι χαμηλής όχλησης και θα αποτελούν συνο­δή χρήση του συνεργείου.

(20) Αποθήκες χαμηλής όχλησης μέχρι 400 τ.μ. συνο­λικής επιφάνειας.δόμησης. Δεν επιτρέπονται οι απο­θήκες με κωδικό 20.1. Ειδικά για τις φαρμακαποθήκες, η μέγιστη συνολική επιφάνεια δόμησης ανέρχεται σε 1.500 τ.μ.

(21) Εγκαταστάσεις Εφοδιαστικής (ν. 4302/2014). Επιτρέπονται μόνο Αποθήκες χονδρικού εμπορίου χαμηλής όχλησης (21.3.) μέχρι 400 τ.μ. συνολικής επι­φάνειας δόμησης.

(22) Επαγγελματικά εργαστήρια μέχρι 400τ.μ. συνολι­κής επιφάνειας δόμησης.

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς με καθορισμό θέσης από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο.

(27) Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων (Κ.Τ.Ε.Ο. - Ι.Κ.Τ.Ε.0.).

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, μεγάλα κοινή υπουργική απόφαση 18485/26-4-2017 ΦΕΚ Β'1412).

Επιτρέπονται μόνο Γωνιές ανακύκλωσης και Μικρά πράσινα σημεία.

(41) Εγκαταστάσεις προσωρινής υποδοχής και φιλοξε­νίας μεταναστών - προσφύγων και ευάλωτων ομάδων μέχρι 300 ατόμων.

(45) Χώροι διεξαγωγής τεχνικών-ψυχαγωγικών και τυχερών παιγνίων.

(46) Αστική γεωργία - λαχανόκηποι.

Με τον πολεοδομικό σχεδιασμό είναι δυνατό να επι­βάλλονται περιορισμοί ως προς την πυκνότητα εγκα­τάστασης πλην των με κωδικό (1 ), (2), και (5) ανωτέρω χρήσεων (όπως μέγιστος αριθμός ανά Ο.Τ/Π.Ε./οδικό άξονα ή κατά άλλο επιστημονικά τεκμηριωμένο τρόπο).

Αρθρο 4. 
Πολεοδομικό Κέντρο - Κεντρικές Λειτουργίες Πόλης - Τοπικό Κέντρο Συνοικίας - Γειτονιάς.

Στις περιοχές της κατηγορίας αυτής, επιτρέπονται μόνο:

(1) Κατοικία.

(2) Κοινωνική πρόνοια.

(3) Εκπαίδευση (καθορισμός θέσης από το εγκεκριμέ­νο ρυμοτομικό σχέδιο).

(4.1) Μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις (κατηγορίες Α 1, Α2, Β1, Δ, El).

(5) Θρησκευτικοί χώροι.

(6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις.

(7) Διοίκηση.

(8) Περίθαλψη.

(9) Χώροι συνάθροισης κοινού/ Συνεδριακά κέντρα.

(10) Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών.

(11) Γραφεία/ Κέντρα έρευνας/ Θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

(12) Εστίαση.

(13) Αναψυκτήρια.

(14) Αναψυχή - Κέντρα διασκέδασης.

(15) Τουριστικά καταλύματα, εγκαταστάσεις ειδικής τουριστικής υποδομής και λοιπές τουριστικές επιχει­ρήσεις

(16.1) Στάθμευση (κτίρια-γήπεδα) αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτοπο­δηλάτων.

(20) Αποθήκες χαμηλής όχλησης μέχρι 500 τ.μ. συνο­λικής επιφάνειας δόμησης.

Δεν επιτρέπονται οι αποθήκες με κωδικό 20.1. Ειδικά για τις φαρμακαποθήκες, η μέγιστη συνολική επιφά­νεια δόμησης ανέρχεται σε 1.500 τ.μ.

(22) Επαγγελματικά εργαστήρια μέχρι 500 τ.μ. συνο­λικής επιφάνειας δόμησης ανά γήπεδο ή οικόπεδο.

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

(27) Κέντρα Τεχνικού Ελέγχου Οχημάτων (Κ.Τ.Ε.Ο. - Ι.Κ.Τ.Ε.0.).

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, μεγάλα κοινή υπουργική απόφαση 18485/26-4-2017 ΦΕΚ Β' 1412).

Επιτρέπονται μόνο Γωνιές ανακύκλωσης.

(45) Χώροι διεξαγωγής τεχνικών-ψυχαγωγικών και τυχερών παιγνίων.

Ειδικότερα, για τα τοπικά κέντρα συνοικίας- γειτονιάς σε περιοχές αμιγούς κατοικίας, επιτρέπονται μόνο οι ακόλουθες ειδικές κατηγορίες χρήσεων όπως αυτές εξειδικεύονται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό:

(1) Κατοικία.

(3.5) Ειδική Εκπαίδευση.

(6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις μέχρι 500 τ.μ. συνολι­κής επιφάνειας δόμησης.

(7) Διοίκηση τοπικής κλίμακας. (8) Περίθαλψη.

Επιτρέπονται μόνο Εργαστήρια φυσικοθεραπείας (8.1.7).

(10) Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο Εμπορικά καταστήματα (10.1) και Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών (10.2).

(12) Εστίαση μέχρι 200 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης.

(15) Τουριστικά καταλύματα μέχρι 50 κλίνες.

Αρθρο 5. 
Τουρισμός-Αναψυχή

Στις περιοχές τουρισμού - αναψυχής, επιτρέπονται μόνο:

(1) Κατοικία.

(2) Κοινωνική Πρόνοια.

(4) Μικρές (4.1) και ειδικές (4.3) αθλητικές εγκαταστάσεις.

(5) Θρησκευτικοί χώροι.

(6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις.

(8.1) Πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας.

(9) Χώροι συνάθροισης κοινού/ Συνεδριακά κέντρα.

(10) Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο εμπορικά καταστήματα (10.1) και καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών (10.2) και υπεραγορές και πολυκαταστήματα (10.3 και 10.4) μέχρι 1.500 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης.

(11) Γραφεία/Κέντρα έρευνας/Θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

Επιτρέπονται μόνο Γραφεία.

(12) Εστίαση.

(13) Αναψυκτήρια.

(14) Αναψυχή.

(15) Τουριστικά καταλύματα, εγκαταστάσεις ειδικής του­ριστικής υποδομής και λοιπές τουριστικές επιχειρήσεις.

(16) Στάθμευση (κτίριο - γήπεδο).

Επιτρέπονται μόνο Στάθμευση (κτίρια-γήπεδα) αυτοκι­νήτων μέχρι 3,5 τόνους κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων (16.1) και Στάθμευση (κτίρια -γή­πεδα) σκαφών και τουριστικών λεωφορείων (16.2). (17) Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας. Η παροχή φυσικού αερίου γίνεται μόνο για την εξυπη­ρέτηση οχημάτων.

(18) Πλυντήρια, λιπαντήρια αυτοκινήτων. (24.5) Πολυλειτουργικό αγρόκτημα.

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, μεγάλα κοινή υπουργική απόφαση 18485/26-4-2017 ΦΕΚΒ'1412).

Επιτρέπονται μόνο Γωνιές ανακύκλωσης και Μικρά πράσινα σημεία.

(32) Χώρος επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων με καθορισμό θέσης από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο

(34) Εγκαταστάσεις ΑΠΕ.

(44) Καζίνο.

(45) Χώροι διεξαγωγής τεχνικών - ψυχαγωγικών και τυχερών παιγνίων.

(46) Αστική γεωργία - λαχανόκηποι.

(47) Κατασκηνώσεις - παιδικές εξοχές.

Αρθρο 6. 
Κοινωφελείς Λειτουργίες

Στις περιοχές της κατηγορίας αυτής επιτρέπονται μόνο:

(2) Κοινωνική πρόνοια.

(3) Εκπαίδευση.

(4) Αθλητικές εγκαταστάσεις.

(6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις.

(8) Περίθαλψη.

(29) Εγκαταστάσεις ανακύκλωσης συσκευασιών και υλικών.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία.

(39) Κέντρα Αποτέφρωσης Νεκρών (ΚΑΝ.) και οστών. Επιτρέπονται μόνο Κέντρα Αποτέφρωσης Νεκρών (ΚΑΝ.)

Αρθρο 7. 
Ελεύθεροι Χώροι - Αστικό Πράσινο

Οι περιοχές της κατηγορίας αυτής αφορούν:

1. Κοινόχρηστους χώρους πού καθορίζονται από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο.

Ως κοινόχρηστοι χώροι για την εφαρμογή του παρό­ντος, νοούνται οι χώροι για την παραμονή, αναψυχή και μετακίνηση πεζών και τροχοφόρων, όπως οδοί, οδοί ήπιας κυκλοφορίας, πεζόδρομοι, αμιγείς πεζόδρομοι, ποδηλατόδρομοι, πλατείες, άλση, πράσινο, και παιδικές χαρές. Στις πλατείες - πεζοδρόμια επιτρέπονται τα ορι­ζόμενα στο άρθρο 20 του ν. 4067 /2012 (με εξαίρεση την περίπτωση γ' της παρ. 1 και των περιπτώσεων γ' και δ' της παρ. 2) και επιπλέον περιορισμένης έκτασης δραστη­ριότητες εστίασης και αναψυχής, για την εξυπηρέτηση του κοινόχρηστου χώρου, εφόσον προβλέπονται από το εγκεκριμένο ρυμοτομικό σχέδιο και τον πολεοδομικό κανονισμό.

Στους κοινόχρηστους χώρους επιτρέπεται η κατα­σκευή υπογείων χώρων για τη στάθμευση αυτοκινήτων (σταθμοί αυτοκινήτων) εφ' όσον προβλέπεται από τον σχεδιασμό με μέριμνα διατήρησης τυχόν υψηλής βλά­στησης που φέρουν. Σε περιοχές πρασίνου και σε άλση η κατασκευή υπόγειων χώρων στάθμευσης γίνεται σε περιορισμένο τμήμα τους και μόνο για την εξυπηρέτηση των χρηστών.

Στους χώρους αυτούς επιτρέπονται, επιπλέον, οι γω­νιές ανακύκλωσης εφόσον δεν καταλαμβάνουν επιφά­νεια άνω του 15% του κοινοχρήστου χώρου.

2. Ελεύθερους χώρους αστικού και περιαστικού πρασίνου.

Οι περιοχές αυτές είναι χώροι εκτός εγκεκριμένων ρυμοτομικών σχεδίων, οι οποίοι προβλέπονται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό και νοούνται ως χώροι δημι­ουργίας πνευμόνων πρασίνου και αναψυχής, με στόχο τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος.

Στους ελεύθερους χώρους αστικού πρασίνου, εκτός από δραστηριότητες ήπιας αναψυχής - όπως παιδικές χαρές -επιτρέπονται οι παρακάτω λειτουργίες εφόσον προβλέπονται από τον πολεοδομικό σχεδιασμό:

(5) Μικρές υπαίθριες αθλητικές εγκαταστάσεις.

(9) Χώροι συνάθροισης κοινού: μόνο ανοικτά θέατρα μικρής κλίμακας με απαραίτητους υποστηρικτικούς χώρους και θερινοί κινηματογράφοι.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, μεγάλα κοινή υπουργική απόφαση 18485/26-4-2017 ΦΕΚΒ'1412).

Επιτρέπονται μόνο Γωνιές ανακύκλωσης.

(24.1) Γεωργικές, δασικές και λοιπές αγροτικές εκμε­ταλλεύσεις.

(46) Αστική γεωργία.

Αρθρο 8. 
Παραγωγικές δραστηριότητες χαμηλής και μέσης όχλησης.

Στις περιοχές που καθορίζονται ως χώροι υποδοχής παραγωγικών δραστηριοτήτων χαμηλής και μέσης όχλη­σης επιτρέπονται μόνο:

(1) Κατοικία για προσωπικό ασφαλείας των εγκατα­στάσεων.

(2) Κοινωνική πρόνοια.

(4.1) Μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις (κατηγορίες Α 1, Α2, Β1,Δ, El).

(9) Χώροι συνάθροισης κοινού.

(10) Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών (10.2) Πολυκαταστήματα (10.4), Εγκαταστά­σεις εμπορικών εκθέσεων - εκθεσιακά κέντρα (10.6). (11) Γραφεία/ Κέντρα έρευνας/ Θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

(12) Εστίαση.

(13) Αναψυκτήρια.

(16) Στάθμευση (κτίρια - γήπεδα) χωρίς περιορισμό είδους και βάρους.

(17) Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας (18) Πλυντήρια-λιπαντήρια αυτοκινήτων

(19) Συνεργεία επισκευής και συντήρησης οχημάτων χωρίς περιορισμό είδους και βάρους, μηχανημάτων έργων (Σ.Ε.Μ.Ε.) και αγροτικών μηχανημάτων.

(20) Αποθήκες (χαμηλής και μέσης όχλησης).

(21) Εγκαταστάσεις Εφοδιαστικής.

(22) Επαγγελματικά εργαστήρια.

(23) Βιοτεχνικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις χαμη­λής και μέσης όχλησης.

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς. (27) Κέντρα τεχνικού ελέγχου οχημάτων (Κ.Τ.Ε.Ο. - Ι.Κ.Τ.Ε.0.)

(29) Εγκαταστάσεις ανακύκλωσης συσκευασιών και υλικών

(30) Πράσινα Σημεία.

(32) Χώρος επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων (34) Εγκαταστάσεις ΑΠΕ.

(37) Εγκαταστάσεις οχημάτων τέλους κύκλου ζωής. (39) Κέντρα Αποτέφρωσης Νεκρών (Κ.Α.Ν.) και Οστών Οι πιο πάνω με κωδικό (2), (4.1 ), (9), (12) και (26) χρήσεις, επιτρέπονται με την προϋπόθεση ότι αποτελούν τμήμα των βιομηχανικών/βιοτεχνικών εγκαταστάσεων ή εξυπηρετούν τις ανάγκες των εργαζομένων σε αυτές. Οι χρήσεις αυτές δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν το 30% της συνολικής έκτασης των γηπέδων του υποδοχέα.Στο παραπάνω ποσοστό συμπεριλαμβάνονται και οι υπόλοι­πες χρήσεις του τριτογενούς τομέα.

Αρθρο 9. 
Χονδρεμπόριο

Στις περιοχές χονδρεμπορίου, επιτρέπονται μόνο:

(1) Κατοικία για προσωπικό ασφαλείας των εγκαταστάσεων.

(9) Χώροι συνάθροισης κοινού.

(10) Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο Καταστήματα παροχής υπηρεσιών (10.2), Υπεραγορές (10.3), Πολυκαταστήματα (10.4), Εγκαταστάσεις εμπορικών εκθέσεων - εκθεσιακά κέ­ντρα (10.6)

(11) Γραφεία/ Κέντρα Ερευνών/Θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

Επιτρέπονται μόνο Γραφεία και Θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

(12) Εστίαση.

(13) Αναψυκτήρια.

(15) Τουριστικά καταλύματα (μόνο κύρια ξενοδοχειακά καταλύματα).

(16) Στάθμευση (κτίρια - γήπεδα) χωρίς περιορισμό είδους και βάρους.

(17) Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας

(18) Πλυντήρια - λιπαντήρια αυτοκινήτων.

(19) Συνεργεία επισκευής και συντήρησης αυτοκινή­των χωρίς περιορισμό είδους και βάρους- μηχανημά­των έργων (Σ.Ε.Μ.Ε.) και αγροτικών μηχανημάτων.

(20) Αποθήκες.

(21) Εγκαταστάσεις Εφοδιαστικής με χαμηλής όχλησης δευτερεύουσες δραστηριότητες.

(22) Επαγγελματικά εργαστήρια.

(23) Βιομηχανικές και Βιοτεχνικές εγκαταστάσεις χαμη­λής όχλησης.

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

(27) Κέντρα τεχνικού ελέγχου οχημάτων (Ι.Κ.Τ.Ε.Ο. - Κ.Τ.Ε.Ο.).

(29) Εγκαταστάσεις ανακύκλωσης συσκευασιών και υλικών.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, μεγάλα).

(32) Χώρος επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων.

(34) Εγκαταστάσεις ΑΠΕ.

(39) Κέντρα Αποτέφρωσης Νεκρών (Κ.Α.Ν.) και Οστών Οι πιο πάνω με κωδικό (9), (12) και (15) χρήσεις απο­τελούν υποστηρικτικές δραστηριότητες της κύριας χρήσης χονδρεμπορίου και επιτρέπονται μόνο με την προϋπόθεση ότι αποτελούν τμήμα των εγκαταστάσε­ων χονδρικού εμπορίου ή εξυπηρετούν τις ανάγκες των εγκατεστημένων επιχειρήσεων και εργαζομένων σε αυτές. Οι χρήσεις αυτές δεν επιτρέπεται να υπερβαί­νουν το 30% της συνολικής έκτασης των γηπέδων του υποδοχέα. Στο παραπάνω ποσοστό συμπεριλαμβάνο­νται και οι υπόλοιπες χρήσεις του τριτογενούς τομέα.

Αρθρο 10. 
Τεχνόπολις- Τεχνολογικό Πάρκο

Στις περιοχές Τεχνολογικού Πάρκου, επιτρέπονται μόνο:

(1) Κατοικία για εργαζόμενους στο πάρκο.

(3) Εκπαίδευση.

Επιτρέπεται μόνο τριτοβάθμια εκπαίδευση Α.Ε.Ι., Τ.Ε.Ι. (3.4) και από τη Δευτεροβάθμια εκπαίδευση (3.3) επι­τρέπεται μόνον η Δευτεροβάθμια τεχνική εκπαίδευση. (7) Διοίκηση.

(10) Εμπόριο και παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο Εμπορικά καταστήματα (10.1) και Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών (10.2).

(11) Γραφεία - κέντρα έρευνας - θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

(12) Εστίαση.

(13) Αναψυκτήρια.

(16.1) Στάθμευση (κτίρια - γήπεδα) αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτοπο­δηλάτων.

(17) Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας.

(20) Αποθήκες (χαμηλής όχλησης).

(22) Επαγγελματικά εργαστήρια

(23) Βιοτεχνικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις χαμη­λής όχλησης.

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

(30) Πράσινα σημεία.

(32) Χώρος επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων.

(34) Εγκαταστάσεις ΑΠΕ.

Οι με κωδικό (22) και (23) χρήσεις αφορούν μονά­δες εξαιρετικά προηγμένης τεχνολογίας (βιοτεχνο­λογία, πληροφορική, μικροηλεκτρονική κ.λπ.) και αναπτύσσονται σε ποσοστό τουλάχιστον 60% της συνολικής εκτάσεως των γηπέδων του υποδοχέα/ πάρκου.

Αρθρο 11. 
Παραγωγικές δραστηριότητες υψηλής όχλησης

Στις περιοχές που καθορίζονται ως χώροι υποδοχής δραστηριοτήτων υψηλής όχλησης, επιτρέπονται μόνο:

(1) Κατοικία για το προσωπικό ασφαλείας των εγκα­ταστάσεων.

(2) Κοινωνική πρόνοια.

(4.1) Μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις.

(9) Χώροι συνάθροισης κοινού.

(10) Εμπόριο και Παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο Καταστήματα παροχής προσωπι­κών υπηρεσιών (10.2) και Εγκαταστάσεις εμπορικών εκθέσεων - εκθεσιακά κέντρα (10.6).

(11) Γραφεία/ Κέντρα έρευνας/Θερμοκοιτίδες επιχει­ρήσεων.

(12) Εστίαση.

(13) Αναψυκτήρια.

(16) Στάθμευση (κτίρια - γήπεδα) χωρίς περιορισμό είδους και βάρους.

(17) Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας.

(18) Πλυντήρια λιπαντήρια αυτοκινήτων.

(19) Συνεργεία επισκευής και συντήρησης οχημάτων χωρίς περιορισμό είδους και βάρους, μηχανημάτων έργων (Σ.Ε.Μ.Ε.) και αγροτικών μηχανημάτων.

(20) Αποθήκες (χαμηλής, μέσης και υψηλής όχλησης).

(21) Εγκαταστάσεις Εφοδιαστικής.

(22) Επαγγελματικά εργαστήρια.

(23) Βιοτεχνικές και βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς

(27) Κέντρα τεχνικού ελέγχου οχημάτων (Κ.Τ.Ε.Ο., Ι.Κ.Τ.Ε.ο.).

(28) Σταθμοί μεταφόρτωσης απορριμμάτων.

(29) Εγκαταστάσεις ανακύκλωσης συσκευασιών και υλικών.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, με­γάλα)

(32) Χώρος επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων.

(34) Εγκαταστάσεις ΑΠΕ.

(37) Εγκαταστάσεις οχημάτων τέλους κύκλου ζωής (Ο.Τ.Κ.Ζ.)

Οι πιο πάνω με κωδικό (2), (4), (9), (12) και (13) ειδικές χρήσεις, επιτρέπονται μόνο υπό την προϋπόθεση ότι αποτελούν τμήμα των βιομηχανικών ή βιοτεχνικών εγκαταστάσεων ή εξυπηρετούν τις ανάγκες των εργα­ζομένων σε αυτές. Οι χρήσεις αυτές δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν το 30% της συνολικής έκτασης των γηπέδων του υποδοχέα. Στο παραπάνω ποσοστό συμπεριλαμβάνονται και οι υπόλοιπες χρήσεις του τριτογενούς τομέα.

Αρθρο 12. 
Εγκαταστάσεις Αστικών Υποδομών Κοινής Ωφέλειας

Στις περιοχές εγκαταστάσεων αστικών υποδομών κοι­νής ωφέλειας μπορεί να καθορίζεται μία ή περισσότερες από τις παρακάτω χρήσεις:

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

(28) Σταθμοί μεταφόρτωσης απορριμμάτων.

(29) Εγκαταστάσεις ανακύκλωσης συσκευασιών και υλικών.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και πράσινα σημεία (μικρά, μεγάλα).

(31) Χώρος επεξεργασίας, αποθήκευσης και διάθεσης στερεών αποβλήτων/Χώρος επεξεργασίας, διάθεσης στερεών τοξικών αποβλήτων.

(32) Χώρος επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων.

(33) Εγκαταστάσεις παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας, ύδρευσης, τηλεπικοινωνιών και φυσικού αερίου και συναφείς εγκαταστάσεις.

(34) Εγκαταστάσεις ΑΠΕ.

Κατά τον πολεοδομικό σχεδιασμό επιτρέπεται να επι­λέγονται χρήσεις του άρθρου αυτού, ανάλογα με την επιδιωκόμενη μορφή ανάπτυξης και τις ιδιαίτερες ανά­γκες της περιοχής. Επιτρέπεται επίσης στις ανωτέρω περιοχές να καθορίζονται επιπλέον, οι απαραίτητες συνοδές χρήσεις για την εξυπηρέτησή τους.

Αρθρο 13. 
Ειδικές χρήσεις

Στις περιοχές ειδικών χρήσεων μπορεί να καθορίζεται μια ή περισσότερες από τις παρακάτω ειδικές χρήσεις:

(4) Αθλητικές εγκαταστάσεις.

Επιτρέπονται μόνο Μεγάλες (4.2) και Ειδικές (4.3) αθλη­τικές εγκαταστάσεις.

(25) Εξορυκτικές δραστηριότητες (Ορυχεία - Λατομεία - Μεταλλεία).

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

(31) Χώρος επεξεργασίας, αποθήκευσης και διάθεσης στερεών αποβλήτων/επεξεργασία, διάθεση στερεών τοξικών αποβλήτων.

(35) Πάρκα κεραιών τηλεπικοινωνιών, ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών.

(36) Στρατιωτικές εγκαταστάσεις.

(37) Εγκαταστάσεις οχημάτων τέλους κύκλου ζωής (Ο.Τ.Κ.Ζ.).

(38) Κοιμητήρια.

(39) Κέντρα Αποτέφρωσης Νεκρών (Κ.Α.Ν.) και Οστών.

(40) Σωφρονιστικά καταστήματα - φυλακές- κέντρα κράτησης.

(41) Εγκαταστάσεις προσωρινής υποδοχής και φιλοξε­νίας μεταναστών/προσφύγων και ευάλωτων ομάδων.

(42) Ιππόδρομος.

(43) Πίστες αγώνων αυτοκινήτων και μοτοποδηλάτων. Κατά τον πολεοδομικό σχεδιασμό επιτρέπεται να επιλέγονται χρήσεις από όλες τις ειδικές χρήσεις του άρθρου αυτού, ανάλογα με την επιδιωκόμενη μορφή ανάπτυξης και τις ιδιαίτερες ανάγκες της περιοχής.

Επιτρέπεται επίσης στις ανωτέρω περιοχές να καθο­ρίζονται επιπλέον, οι απαραίτητες συνοδές χρήσεις για την εξυπηρέτησή τους.

Αρθρο 14. 
Αγροτική χρήση

Ως περιοχές με αγροτική χρήση νοούνται περιοχές που περιλαμβάνουν εκτάσεις γεωργικής γης στις οποίες επι­τρέπονται οι παρακάτω ειδικές χρήσεις:

(1) Κατοικία για την εξυπηρέτηση της αγροτικής χρήσης.

(15) Τουριστικά καταλύματα μέχρι 30 κλίνες.

(23) Βιομηχανικές και Βιοτεχνικές εγκαταστάσεις χαμη­λής και μέσης όχλησης, συσκευασίας και μεταποίησης τοπικά παραγόμενων αγροτικών προϊόντων.

(24) Αγροτικές εκμεταλλεύσεις - εγκαταστάσεις.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και μικρά πράσινα σημεία.

(34) Εγκαταστάσεις ΑΠΕ.

Σε γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας δεν επιτρέ­πονται άλλες χρήσεις πλην της αγροτικής εκμετάλλευ­σης - αγροτικής δραστηριότητας, κατά την έννοια του ν. 3874/2010 (Α' 151) όπως ισχύει, εκτός αν προβλέπο­νται από ειδική διάταξη νόμου και είναι σύμφωνες με τις κατευθύνσεις του χωροταξικού σχεδιασμού.

Αρθρο 15.

Στις Περιοχές Ελέγχου Χρήσεων Γης (ΠΕΧΓ) του άρ­θρου 7 του ν. 4447 /2016 δύναται να καθορίζονται ειδι­κές κατηγορίες χρήσεων από το άρθρο 1 του παρόντος ανάλογα με την ειδική χωρική λειτουργία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κάθε περιοχής.

Αρθρο 16.

Στις περιοχές εντός των ορίων οριοθετημένων, με ισχύουσα διοικητική πράξη, οικισμών με πληθυσμό μι­κρότερο από 2.000 κατοίκους στους οποίους δεν έχει ολοκληρωθεί ο πολεοδομικός σχεδιασμός και ο καθο­ρισμός χρήσεων γης, επιτρέπονται μεταβατικά και έως τη θεσμοθέτηση του πολεοδομικού σχεδίου τους οι παρακάτω χρήσεις:

(1) Κατοικία.

(2) Κοινωνική πρόνοια.

(3) Εκπαίδευση.

Επιτρέπονται μόνο Νηπιαγωγεία (3.1 ), Πρωτοβάθμια (3.2) Δευτεροβάθμια. (3.3) και Ειδική εκπαίδευση (3.5)

(4.1) Μικρές αθλητικές εγκαταστάσεις (κατηγορίες Α 1, Α2, Bl, Δ, El).

(5) Θρησκευτικοί χώροι.

(6) Πολιτιστικές εγκαταστάσεις μέχρι 600 τμ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά γήπεδο.

(7) Διοίκηση τοπικής κλίμακας.

(8.1) Πρωτοβάθμιες υπηρεσίες υγείας χωρίς νοσηλεία.

(10) Εμπόριο και Παροχή προσωπικών υπηρεσιών. Επιτρέπονται μόνο Εμπορικά καταστήματα (10.1) και Καταστήματα παροχής προσωπικών υπηρεσιών (10.2) μέχρι 150 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά γήπεδο και υπεραγορές μέχρι 300 τ.μ. συνολικής επιφάνειας.

(11) Γραφεία, μέχρι 300 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά γήπεδο.

(12) Εστιατόρια μέχρι 300 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά γήπεδο.

(13) Αναψυκτήρια μέχρι 150 τ.μ. συνολικής επιφάνειας δόμησης ανά γήπεδο.

(15) Τουριστικά καταλύματα μέχρι 100 κλίνες.

(16.1) Στάθμευση αυτοκινήτων μέχρι 3,5 τόνους κοινής χρήσης, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων.

(17) Πρατήρια παροχής καυσίμων και ενέργειας.

(18) Πλυντήρια, λιπαντήρια αυτοκινήτων.

(19.1) Συνεργεία επισκευής αυτοκινήτων.

(20) Αποθήκες χαμηλής όχλησης μέχρι 300 τ.μ. συνο­λικής επιφάνειας.

Εξαιρούνται οι αποθήκες με κωδικό 20.1.

(22) Επαγγελματικά εργαστήρια.

(24) Αγροτικές εκμεταλλεύσεις - εγκαταστάσεις. Επιτρέπονται μόνο Γεωργικές, δασικές, κτηνοτροφικές, αλιευτικές και λοιπές αγροτικές εκμεταλλεύσεις (24.1) και γεωργικές αποθήκες και λοιπές εγκαταστάσεις αγροτικού τομέα (24.2).

(26) Εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς.

(30) Γωνιές ανακύκλωσης και μικρά πράσινα σημεία.

(34) Εγκαταστάσεις ΑΠΕ (φωτοβολταϊκά).

(41) Εγκαταστάσεις προσωρινής υποδοχής και φιλοξε­νίας μεταναστών- προσφύγων μέχρι 100 άτομα. Στους προϋφιστάμενους του έτους 1923 οικισμούς και τους παραδοσιακούς οικισμούς, οι χρήσεις γης μέχρι την έγκριση του πολεοδομικού σχεδίου καθορίζονται σύμφωνα με τις σχετικές για τους οικισμούς αυτούς διατάξεις.

Αρθρο 17. 
Γενικές και Μεταβατικές Διατάξεις

1. Κατά τον πολεοδομικό σχεδιασμό και τον καθορισμό των γενικών κατηγοριών χρήσεων γης είναι δυνατόν να απαγορεύονται ή να επιτρέπονται μόνο υπό όρους, περι­ορισμούς ή προϋποθέσεις ορισμένες από τις ειδικές κα­τηγορίες χρήσεων που κατ' αρχήν επιτρέπονται σε αυτές σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος. Η απαγόρευση ή οι όροι, οι περιορισμοί ή οι προϋποθέ­σεις του προηγουμένου εδαφίου μπορεί να αφορούν και τμήματα οικοδομικών τετραγώνων ή οικοπέδων ή και ορόφους κτιρίων.

2. Οι εγκαταστάσεις Μέσων Μαζικής Μεταφοράς δύ­ναται να χωροθετούνται σε όλες τις κατηγορίες χρήσεων γης ανάλογα με τις ανάγκες του σχεδιασμού.

3. Με την επιφύλαξη της παρ. 5 χρήσεις γης που έχουν καθοριστεί με εγκεκριμένα ΓΠΣ/ΣΧΟΟΑΠ πριν από την ισχύ του παρόντος βάσει των διατάξεων του π.δ. 81 /1980 (ΦΕΚ Α'27) και π.δ. 23.2/6.3.1987 (ΦΕΚ Δ' 166) εξακολου­θούν να ισχύουν όπως καθορίστηκαν.

4. Από την έναρξη ισχύος του παρόντος η έγκριση ή αναθεώρηση των εγκεκριμένων πολεοδομικών σχεδίων (ΓΠΣ, ΣΧΟΟΑΠ, ΤΧΣ κ.λπ.) ακολουθεί τις διατάξεις του παρόντος διατάγματος, εκτός αν έχει γνωμοδοτήσει το αρμόδιο όργανο (ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α./Συμβούλιο Μητροπολιτι­κού Σχεδιασμού). Είναι δυνατό μετά από αιτιολογημένη εισήγηση της αρμόδιας υπηρεσίας και σύμφωνη γνώμη του αρμοδίου οργάνου (ΣΥ.ΠΟ.Θ.Α./Συμβούλιο Μητρο­πολιτικού Σχεδιασμού) να ισχύσουν οι διατάξεις του παρόντος.

5. Στις περιοχές των άρθρων 5, 6, 7 και 1 Ο του από 23.2.1987 π.δ. (Δ' 166) από τη δημοσίευση του παρόντος, παράλληλα με τις χρήσεις γης που προβλέπονται από ισχύοντα ΓΠΣ και ΣΧΟΟΑΠ, ισχύουν και οι χρήσεις γης που προβλέπονται στα άρθρα 8, 11, 9 και 6 αντίστοιχα του παρόντος προεδρικού διατάγματος, ακόμη και στις περιπτώσεις που η περιοχή έχει πολεοδομηθεί.

6. Σε νομίμως υφιστάμενες φαρμακαποθήκες σε πε­ριοχές γενικής κατοικίας και πολεοδομικού κέντρου με συνολική επιφάνεια δόμησης μεγαλύτερη των 1.500 τ.μ., νομίμως γίνεται η ανανέωση της άδειας λειτουργίας.

7. Ελεύθεροι κοινόχρηστοι χώροι και χώροι αστικού πρασίνου προβλέπονται σε όλες τις γενικές ή ειδικές κατηγορίες χρήσεων.

8. Με το οικείο σχέδιο του πρώτου ή δεύτερου επιπέδου του πολεοδομικού σχεδιασμού μπορεί να απαγορεύεται ή να επιτρέπεται υπό προϋποθέσεις η κατασκευή δεξαμε­νών νερού, μονάδων αφαλάτωσης και λιμνοδεξαμενών.

9. Από την έναρξη ισχύος του παρόντος καταργείται κάθε άλλη διάταξη που αντίκειται στις διατάξεις αυτού.

Αρθρο 18.

Η ισχύς του παρόντος διατάγματος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Στον Υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος

 

Πηγή: Site B2BGreen

Έρχεται το Φυσικό Αέριο σε Πάτρα, Αγρίνιο και Πύργο- Τα οφέλη για σπίτια κι επιχειρήσεις

Περιβαλλον

H τιμή του πετρελαίου έχει κατρακυλήσει στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 18 μηνών, με απώλειες της τάξης του 42% από τις αρχές Οκτωβρίου.

Νέο Ελντοράντο η φόρτιση των ηλεκτρικών αυτοκίνητων

Περιβαλλον

H τιμή του πετρελαίου έχει κατρακυλήσει στα χαμηλότερα επίπεδα των τελευταίων 18 μηνών, με απώλειες της τάξης του 42% από τις αρχές Οκτωβρίου.

Κλιματική Αλλαγή: Λόγω υψηλών θερμοκρασιών γεωργοί αλλάζουν τις

Περιβαλλον

Από το 2001 στις πλαγιές της Αίτνα καλλιεργούνται συστηματικά αβοκάντο και μάνγκο. Την ιδέα είχε ο Αντρέα Πασανίζι μια και οι εκτάσεις που ήταν αρχικά αμπελοκαλλιέργειες ανήκουν στην οικογένειά του.

Δέκα γεγονότα που επηρέασαν τον ενεργειακό κλάδο το 2018

Περιβαλλον

Το τέλος του 2018 πλησιάζει και ήρθε η ώρα να ρίξουμε ξανά μια ματιά στις κορυφαίες "ιστορίες" του ενεργειακού κλάδου για το 2018. Φέτος δεν είχαμε ένα γεγονός που ξεχώρισε και το τοποθετήσαμε στην κορυφή της λίστας, αντίθετα πολλά ήταν αυτά τα οποία συνέβησαν και επηρέασαν τις τιμές του πετρελαίου.

Advertisement