510 New Articles

Ρολάν Γκαρός 1888 – 1918

Ο Ρολάν Γκαρός ήταν Γάλλος αεροπόρος που έδρασε κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ένθερμος οπαδός του τένις δάνεισε το όνομά του στο διεθνές τουρνουά τένις των Παρισίων, ένα από τα τέσσερα του γκραν-σλαμ.

Γεννήθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1888, στο Σεν-Ντενί της νήσου Ρεϊνιόν, γαλλικής υπερπόντιας κτήσης στον Ινδικό Ωκεανό. Από νωρίς έδειξε το πάθος για την αεροπορία και το 1909 πέταξε για πρώτη φορά με ένα μονοπλάνο. Τα επόμενα χρόνια κατέρριψε πολλές φορές το παγκόσμιο ρεκόρ ύψους, ενώ το 1913, ξεκινώντας από το Φρεζί της Νότιας Γαλλίας πραγματοποίησε την πρώτη πτήση πάνω από τη Μεσόγειο με τελικό προορισμό την Μπιζέρτα της Τυνησίας.

Τον επόμενο χρόνο, με την έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου εντάχθηκε στο γαλλικό στρατό και στις μονάδες της αεροπορίας, που δεν ήταν ακόμη ανεξάρτητο όπλο. Ένα από τα πρώτα του καθήκοντα ήταν η τελειοποίηση της διαδικασίας βολής δια μέσου του έλικα του αεροπλάνου, με τη χρησιμοποίηση θωρακισμένων ανακλαστήρων, τεχνική που είχε αναπτυχθεί από τον συμπατριώτη του αεροναυπηγό Ρεμόν Σολνιέ.

Τον Αύγουστο του 1914, δημοσιεύματα εφημερίδων ανέφεραν ότι ο Γκαρός σκοτώθηκε, όταν εμβόλισε ένα γερμανικό Ζέπελιν. Τα δημοσιεύματα δεν είχαν βάση, καθώς το ίδιο χρονικό διάστημα εθεάθη στο Παρίσι. Την Πρωταπριλιά του 1915 είχε την πρώτη του επιτυχία, όταν κατέρριψε ένα γερμανικό αεροπλάνο. Ακολούθησαν δύο ακόμα καταρρίψεις στις 15 και 18 Απριλίου.

Την ίδια ημέρα όμως λόγω βλάβης αναγκάστηκε να πραγματοποιήσει αναγκαστική προσγείωση στις γερμανικές γραμμές, με αποτέλεσμα να συλληφθεί αιχμάλωτος και να φυλακιστεί. Στις 14 Φεβρουαρίου 1918, κατάφερε να δραπετεύσει και να ξαναπάρει τη θέση του στο «Σμήνος των Πελαργών» (Escadrille de Cigognes).

Στις 2 Οκτωβρίου κατέρριψε ένα ακόμη γερμανικό αεροπλάνο, αλλά τρεις ημέρες αργότερα, στις 5 Οκτωβρίου 1918, κατά την διάρκεια αερομαχίας πάνω από τις Αρδένες, το αεροπλάνο του καταρρίφθηκε από ένα γερμανικό που πιλοτάριζε ο «άσος» της γερμανικής πολεμικής αεροπορίας Χέρμαν Χάμπιχ, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί την παραμονή των 30ων γενεθλίων του και ένα μήνα πριν από το τέλος του Μεγάλου Πολέμου.

Ο Ρολάν Γκαρός υπήρξε ένθερμος οπαδός του τένις και παρακολουθούσε κάθε χρόνο το τουρνουά των Παρισίων. Προς τιμήν του οι νέες εγκαταστάσεις του διεθνούς τουρνουά που δημιουργήθηκαν το 1928, καθώς και το κεντρικό γήπεδο έλαβαν το όνομά του. Από τότε το το Γαλλικό Διεθνές Πρωταθλημα Τένις των Παρισίων είναι γνωστό ως «Ρολάν Γκαρός».

Ιουλιανό και Γρηγοριανό Ημερολόγιο

Φωτογραφία: Πάπας Γρηγόριος ο 13ος

 
 

Τα χρονολογικά συστήματα που χρησιμοποιήθηκαν ανά τους αιώνες είναι εκατοντάδες. Σχεδόν κάθε πολιτισμός ανέπτυσσε το δικό του, λίγα όμως κατόρθωσαν να επιβιώσουν. Έως τα μέσα του 1ου αιώνα π.Χ. το ημερολόγιο που επικρατούσε ήταν αυτό της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, το οποίο βασιζόταν στις φάσεις της Σελήνης. Λόγω της ατέλειάς του, όμως, δημιουργήθηκαν μεγάλες αποκλίσεις, κυρίως στην εαρινή ισημερία, με σημαντικές επιπτώσεις στην οικονομία και τη λειτουργία του κράτους.

Έτσι, ο Ιούλιος Καίσαρας ανέθεσε στον αλεξανδρινό αστρονόμο Σωσιγένη την αναμόρφωση του ημερολογίου. Προς την κατεύθυνση αυτή, προστέθηκαν στο έτος 90 μέρες, δηλαδή η 1η Μαρτίου του 44 π.Χ αντικαταστάθηκε από την 1η Ιανουαρίου. Το νέο, ηλιακό, ημερολόγιο ανταποκρινόταν απόλυτα στη διαδοχή των εποχών και η διάρκεια του έτους προσδιορίστηκε στις 365,25 ημέρες. Η μικρή διαφορά καλύπτονταν από μία επιπλέον ημέρα που προσθέτονταν κάθε τέσσερα χρόνια, μετά την «έκτη προ των καλένδων του Μαρτίου», που ονομαζόταν «bis sextus». Έτσι, η ημέρα αυτή, επειδή τη μετρούσαν δυο φορές, ονομάζεται ακόμα και σήμερα «δις έκτη» και το έτος που την περιέχει δίσεκτο.

Όμως και από το Ιουλιανό Ημερολόγιο προέκυπτε ένα σφάλμα 11 λεπτών και 14 δευτερολέπτων το χρόνο. Εξαιτίας της απόκλισης αυτής, μιάμιση χιλιετία αργότερα η εαρινή ισημερία είχε μετατοπιστεί ημερολογιακά 11 μέρες πίσω, σε σχέση με τα αστρονομικά δεδομένα. Μπροστά στον κίνδυνο να εορτάζονται τα Χριστούγεννα φθινόπωρο και το Πάσχα χειμώνα, ο Πάπας Γρηγόριος ο 13ος προχώρησε σε νέα μεταρρύθμιση του συστήματος. Στις 4 Οκτωβρίου του 1582 προστέθηκαν 10 ημέρες, ενώ για να αποφευχθούν ανάλογες ασυμφωνίες και στο μέλλον, αποφασίστηκε κάθε τέσσερις αιώνες να θεωρούνται δίσεκτα, αντί για 100 χρόνια μόνο τα 97.

Το Νέο ή Γρηγοριανό ημερολόγιο συνάντησε έντονες αντιδράσεις. Τα καθολικά κράτη της Ευρώπης το υιοθέτησαν τελικά μέσα στα επόμενα πέντε χρόνια, ενώ τα προτεσταντικά χρειάστηκαν έναν ακόμη αιώνα. Αγγλία και Αμερική το αποδέχτηκαν μόλις το 1752. Το ίδιο συνέβη και στην Ανατολή, όπου όλα τα ορθόδοξα κράτη συνέχισαν να ακολουθούν το Ιουλιανό έως τον 20ο αιώνα.

Η Ελληνική Πολιτεία εφάρμοσε το Γρηγοριανό ημερολόγιο το 1923, ονομάζοντας την 16η Φεβρουαρίου1η Μαρτίου. Η Εκκλησία της Ελλάδος το εφάρμοσε στο εορτολόγιό της ένα χρόνο αργότερα.

 

Η ιστορία της Νέας Δημοκρατίας

Ιστορικό

 

H Νέα Δημοκρατία ιδρύθηκε στις 4 Οκτωβρίου 1974 από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ως συνέχεια της προδικτατορικής Εθνικής Ριζοσπαστικής Ενώσεως (ΕΡΕ). Όπως προσδιόρισε το ιδεολογικό στίγμα του κόμματος στο συνέδριο της Χαλκιδικής το 1979, η Νέα Δημοκρατία ασπάζεται τον ριζοσπαστικό φιλελευθερισμό που αναγνωρίζει την ελευθερία της αγοράς με τη ρυθμιστική παρέμβαση του κράτους χάρη της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής μετά την εμπέδωση της Δημοκρατίας στη χώρα και την υπογραφή της συνθήκης ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ εγκαταλείπει την πρωθυπουργία και μεταπηδά στην Προεδρία της Δημοκρατίας το 1980. Στις 8 Μαΐου 1980 η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος εκλέγει τον Υπουργό Εξωτερικών Γεώργιο Ράλλη ως τον νέο ηγέτη του κόμματος, ο οποίος αναλαμβάνει και την πρωθυπουργία της χώρας. Ο Γεώργιος Ράλλης λαμβάνει 88 ψήφους έναντι 84 του ανθυποψηφίου του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Ευάγγελου Αβέρωφ.

Η ήττα της Νέας Δημοκρατίας το 1981 και η άνοδος του ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου για πρώτη φορά στην εξουσία, προκαλεί κρίση στο κόμμα. Ο Γεώργιος Ράλλης με δική του πρωτοβουλία θέτει θέμα εμπιστοσύνης στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, η οποία τον καταψηφίζει. Νέος ηγέτης του κόμματος αναδεικνύεται στις 21 Οκτωβρίου 1981 ο Ευάγγελος Αβέρωφ, με 67 ψήφους, έναντι 32 του Κωνσταντίνου Στεφανόπουλου και 12 του Ιωάννη Μπούτου.

Ο Ευάγγελος Αβέρωφ παρέμεινε στην ηγεσία μέχρι το 1984 σε συνθήκες ιδιαίτερα έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης με την κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου. Παραιτήθηκε για λόγους υγείας, αφού προηγουμένως οδήγησε τη Νέα Δημοκρατία στις ευρωεκλογές, όπου το κόμμα κατόρθωσε να αυξήσει το ποσοστό του. Την 1η Σεπτεμβρίου της ίδιας χρονιάς εκλέγεται πρόεδρος του κόμματος από την Κοινοβουλευτική Ομάδα ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, επικρατώντας του Κωστή Στεφανόπουλου με ψήφους 70 έναντι 40.

Η Νέα Δημοκρατία χάνει τις εκλογές του Ιουνίου του 1985, ανεβάζοντας όμως το ποσοστό της. Λόγω του αρνητικού αποτελέσματος, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ζητά την ανανέωση της εμπιστοσύνης από την Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματος στις 24 Αυγούστου της ίδιας χρονιάς. Πέντε μέρες αργότερα επανεκλέγεται στην ηγεσία του κόμματος. Ο Κωστής Στεφανόπουλος διαφωνεί με τη διαδικασία και αποχωρεί για να ιδρύσει τη ΔΗΑΝΑ, το κόμμα της Δημοκρατικής Ανανέωσης.

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης θα παραμείνει στην ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας έως τον Οκτώβριο του 1993, όταν θα χάσει τις εκλογές από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου. Στις 14 Οκτωβρίου θα παραιτηθεί από την ηγεσία του κόμματος και στις 3 Νοεμβρίου η Κοινοβουλευτική Ομάδα θα εκλέξει νέο αρχηγό τον «καραμανλικό» Μιλτιάδη Έβερτ με 141 ψήφους, έναντι 37 ψήφων του επίσης «καραμανλικού» Ιωάννη Βαρβιτσιώτη.

Το κόμμα χάνει τις δεύτερες κατά σειράν εκλογές του 1996 από το ΠΑΣΟΚ του Κώστα Σημίτη και παραμένει στην αντιπολίτευση. Ο Μιλτιάδης Έβερτ παραιτείται και δηλώνει πως δεν θα διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος, απόφαση που αργότερα ανακαλεί. Στις 4 Οκτωβρίου 1997 επικρατεί αρχικά του Γιώργου Σουφλιά με ψήφους 103 έναντι 84, αλλά λόγω της εσωκομματικής κρίσης που έχει ξεσπάσει, υποχρεούται να συγκαλέσει έκτακτο συνέδριο του κόμματος, το Μάρτιο του 1997. Είναι η πρώτη φορά που το συνέδριο της Νέας Δημοκρατίας καλείται να εκλέξει νέο αρχηγό. Θα επικρατήσει ένας νέος ηλικιακά υποψήφιος, ο βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης και ανιψιός του ιδρυτή, Κώστας Καραμανλής, που θα επικρατήσει των ανθυποψηφίων του Μιλτιάδη Έβερτ και Γιώργου Σουφλιά.

Υπό την ηγεσία του Κώστα Καραμανλή το κόμμα θα επανέλθει στην εξουσία στις 7 Μαρτίου 2004 και θα κερδίσει και τις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007. Υπό το βάρος των σκανδάλων, της τραγικής κατάστασης της οικονομίας και της απειλής του προέδρου του ΠΑΣΟΚ για πρόωρη προσφυγή στις κάλπες λόγω της προεδρικής εκλογής, ο πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής προκηρύσσει εκλογές για τις 4 Οκτωβρίου 2009, τις οποίες θα χάσει πανηγυρικά από το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Το ίδιο βράδυ ανοίγει την κούρσα της διαδοχής του και στις 6 Νοεμβρίου το έκτακτο συνέδριο του κόμματος αποφασίζει για πρώτη φορά ο έβδομος κατά σειρά αρχηγός του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας να εκλεγεί από τα μέλη του κόμματος.

Στις ανοιχτές εσωκομματικές εκλογές της 29ης Νοεμβρίου 2009 ο Αντώνης Σαμαράς εκλέγεται πανηγυρικά αρχηγός του κόμματος με το 50,06% των ψήφων, έναντι 39,72% της Ντόρας Μπακογιάννη και 10,22% του Παναγιώτη Ψωμιάδη. Η αποχώρηση του Δημήτρη Αβραμόπουλου από την προεκλογική κούρσα ήταν αυτή που έγειρε την πλάστιγγα υπέρ του Αντώνη Σαμαρά.

Η Νέα Δημοκρατία θα παραμείνει στην αντιπολίτευση έως τις 11 Νοεμβρίου 2011, οπότε θα επανέλθει στην εξουσία, στηρίζοντας τη μεταβατική κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου, μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το ΛΑΟΣ. Τα δύο αυτά χρόνια η «γαλάζια παράταξη» στάθηκε απέναντι στο «Μνημόνιο» και αντιμετώπισε ουκ ολίγες κρίσεις, με αποκορύφωμα τη διαγραφή της Ντόρας Μπακογιάννη στις 6 Μαΐου 2010, επειδή πήγε κόντρα στην κομματική γραμμή και ψήφισε τη δανειακή σύμβαση.

Στις εκλογές της 6ης Μαΐου 2012 αναδείχθηκε πρώτο κόμμα, αλλά με το μικρότερο ποσοστό της ιστορίας της (18,85%). Στις νέες εκλογές της 17ης Ιουνίου 2012 ανέβασε κατά πολύ τις δυνάμεις της (29,66%) και ο αρχηγός της, Αντώνης Σαμαράς, ανέλαβε την πρωθυπουργία στις 20 Ιουνίου 2012, επικεφαλής τρικομματικής κυβερνήσεως (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ). Στις 21 Ιουνίου 2013 η ΔΗΜΑΡ αποχώρησε από την κυβέρνηση Σαμαρά, η οποία έμεινε με δύο εταίρους (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ).

Η μη εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας από τη Βουλή, προκάλεσε τη διενέργεια εκλογών στις 25 Ιανουαρίου 2015, τις οποίες κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα. Η Νέα Δημοκρατία μετά από δυόμιση χρόνια στην εξουσία κατέλαβε τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και η ηγεσία Σαμαρά αμφισβητήθηκε έντονα από σημαίνοντα στελέχη του κόμματος. Τελικά, ο Αντώνης Σαμαράς παραιτήθηκε το βράδυ της 5ης Ιουλίου 2015, μετά την ήττα του «ΝΑΙ», που υποστήριξε και η Νέα Δημοκρατία, στο δημοψήφισμα που προκήρυξε η κυβέρνηση Τσίπρα. Προσωρινός πρόεδρος του κόμματος ανέλαβε ο βουλευτής και τέως Πρόεδρος της Βουλής Ευάγγελος Μεϊμαράκης.

Μετά την ήττα της Νέας Δημοκρατίας στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, τέθηκαν σε κίνηση οι διαδικασίες για την εκλογή νέου προέδρου του κόμματος. Οι υποψήφιοι ήταν τέσσερις: Οι βουλευτές Ευάγγελος - Βασίλειος Μεϊμαράκης, Κυριάκος Μητσοτάκης, Σπυρίδων - Άδωνις Γεωργιάδης και ο αιρετός περιφερειάρχης Κεντρικής Μακεδονίας, Απόστολος Τζιτζικώστας. Ο πρώτος γύρος των εσωκομματικών εκλογών ήταν προγραμματισμένος για τις 22 Νοεμβρίου 2015, αλλά δεν έγινε λόγω αστοχίας του ηλεκτρονικού συστήματος ψηφοφορίας. Έτσι, ο πρώτος γύρος ορίστηκε για τις 20 Δεκεμβρίου και ο επαναληπτικός στις 10 Ιανουαρίου 2016. Από τις 23 Νοεμβρίου μεταβατικός πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ανέλαβε ο βουλευτής Γιάννης Πλακιωτάκης στη θέση του παραιτηθέντος Ευάγγελου Μείμαράκη.

Στον πρώτο γύρο (20 Δεκεμβρίου 2015) κανένας από τους τέσσερις υποψηφίους δεν κατάφερε να συγκεντρώσει την απόλυτη πλειοψηφία (50% + 1) και η ψηφοφορία επαναλήφθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2016 μεταξύ των δύο πρώτων σε ψήφους Ευάγγελου Μεϊμαράκη και Κυριάκου Μητσοτάκη, που έκανε την έκπληξη και πλασαρίστηκε δεύτερος. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επικράτησε του συνυψηφίου του και αναδείχθηκε πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.

Πρόεδροι της Νέας Δημοκρατίας

α/α Ονοματεπώνυμο Από Έως Τρόπος Εκλογής
1 Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής 04/10/1974 08/05/1980 Ιδρυτής του κόμματος
2 Γεώργιος Ράλλης 09/05/1980 09/12/1981 Κοινοβουλευτική Ομάδα
3 Ευάγγελος Αβέρωφ 10/12/1981 01/09/1984 Κοινοβουλευτική Ομάδα
4 Κωνσταντίνος Μητσοτάκης 02/09/1984 03/11/1993 Κοινοβουλευτική Ομάδα
5 Μιλτιάδης Έβερτ 04/11/1993 21/03/1997 Κοινοβουλευτική Ομάδα
6 Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής 22/03/1997 29/11/2009 Συνέδριο του κόμματος
7 Αντώνιος Σαμαράς 30/11/2009 05/07/2015 Μέλη του κόμματος
8 Ευάγγελος - Βασίλειος Μεϊμαράκης 06/07/2015 22/11/2015 Διορισμός (μεταβατικός)
9 Ιωάννης Πλακιωτάκης 23/11/2015 11/01/2016 Διορισμός (μεταβατικός)
10 Κυριάκος Μητσοτάκης 11/01/2016 σήμερα Μέλη του κόμματος

Πηγή: https://www.sansimera.gr

 

Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης 1181 – 1226

Εξέχουσα εκκλησιαστική προσωπικότητα της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Ο Άγιος Φραγκίσκος της Ασίζης είναι ο προστάτης της Ιταλίας, μαζί με την Αγία Αικατερίνη της Σιένας, καθώς και προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.

Το κοσμικό του όνομα ήταν Τζιοβάνι ντι Πιέτρο ντι Μπερναρντόνε και γεννήθηκε το 1181 ή 1182 στην Ασίζη της Κεντρικής Ιταλίας. Απαρνήθηκε από νωρίς τα πατρικά πλούτη και βρήκε καταφύγιο στα βιβλία, χωρίς να λέει όχι στο ποτό και την καλή παρέα.

Σ’ ένα ταξίδι του στην Ρώμη είδε ένα όραμα,που τού άλλαξε την ζωή: Ο ίδιος ο Θεός εμφανίσθηκε ενώπιον του και του ζήτησε να αποκαταστήσει την Εκκλησία ,που βρισκόταν σε ηθική αποσύνθεση.

Με ένα απλό ρούχο και ξυπόλητος ,αλλά με ιεραποστολικό ζήλο, ο μοναχός πλέον Φραγκίσκος, άρχισε να κηρύττει την μεταμέλεια και την πενία, προτρέποντας τους χριστιανούς να ακολουθούν την εντολή του Χριστού προς τους Αποστόλους: «Μη κτήσησθε χρυσόν μηδέ άργυρον μηδέ χαλκόν εις τας ζώνας υμών…» (Ματθ. ι’ 9). Οι πιστοί που τον ακολούθησαν σχημάτισαν αργότερα το τάγματα των Φραγκισκανών μοναχών (ανδρών και γυναικών),που είναι γνωστοί για τον ασκητικό τρόπο διαβίωσής τους.

Σύμφωνα με την παράδοση ο Φραγκίσκος συνήθιζε να κηρύττει τον λόγο του Θεού, στα πουλιά και τ’ άλλα πλάσματα της φύσης. Θεωρούσε το σύνολο της φύσης ως τον καθρέφτη του Θεού και ως σειρά βαθμίδων προς τον Θεό. Αποκαλούσε όλα τα πλάσματα «αδελφούς» του και «αδελφές» του. Εξ αυτού του λόγου έχει αναγορευτεί από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία προστάτης των ζώων και του περιβάλλοντος.

Ο Φραγκίσκος απεδήμησε εις Κύριον στις 3 Οκτωβρίου 1226. Δυο χρόνια αργότερα ανακηρύχθηκε Αγιος από τον Πάπα Γρηγόριο Θ’,που υπήρξε εξέχων μέλος των Φραγκισκανών. Η μνήμη του τιμάται από την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου.

Πηγή: https://www.sansimera.gr

 

Περισσότερα Άρθρα...

Join Radio

Εγγραφείτε προκειμένου να λαμβάνετε δωρεάν ειδοποιήσεις όταν έχουμε νεότερες πληροφορίες.