697 New Articles

Σαν σήμερα 18 Νοεμβρίου - Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στο newsbeast.gr

1095: Αρχίζει η σύνοδος του Κλερμόν. Συγκλήθηκε από τον Πάπα Ουρβανό Β' και οδήγησε στην Α' Σταυροφορία στους Αγίους Τόπους.

1302: Ο πάπας Βονιφάτιος Η' εκδίδει την Παπική Βούλα «Unam sanctam» («Ο Ένας Άγιος»), με την οποία υποστηρίζει ότι ο εκάστοτε πάπας είναι ο μοναδικός εκπρόσωπος του Χριστού επί της Γης.

1307: Ο θρυλικός Ελβετός πατριώτης Γουλιέλμος Τέλλος σημαδεύει με το τόξο του και από απόσταση 50 μέτρων πετυχαίνει το μήλο στο κεφάλι του γιου του, κερδίζοντας το στοίχημα που είχε βάλει με τον αυστριακό κατοχικό διοικητή, Χέρμαν Γκέσλερ.

 

1421: Το θαλάσσιο φράγμα του Ζάουντερζεϊ στην Ολλανδία καταρρέει, με αποτέλεσμα να πλημμυρίσουν 72 χωριά και να χάσουν τη ζωή τους 10.000 άνθρωποι.

1626: Εγκαινιάζεται πανηγυρικά η νέα Βασιλική του Αγίου Πέτρου, στη Ρώμη.

1820: Ο αμερικανός πλωτάρχης Ναθάνιελ Πάλμερ ανακαλύπτει την Ανταρκτική.

1826: Αρχίζει η μεγάλη μάχη στην Αράχωβα, όπου θα λάμψει το άστρο του Γεωργίου Καραϊσκάκη. Θα λήξει στις 23 Νοεμβρίου, με νικηφόρα έκβαση για τα ελληνικά όπλα.

1902: Στην οδό Σταδίου ξεσπούν συγκρούσεις Δηλιγιαννικών και Θεοτοκικών. Χτυπιούνται με σανίδες, που ξηλώνουν από παρακείμενα γιαπιά. Τα δύο κόμματα είχαν ισοψηφήσει στις εκλογές της 17ης Νοεμβρίου με 102 έδρες το καθένα. Τα επεισόδια πυροδότησε η προσπάθεια του Γεωργίου Α' να εκμεταλλευθεί το αδιέξοδο και να πρωθυπουργοποιήσει τον υπασπιστή του, Ιωάννη Παπαδιαμαντόπουλο.

1903: Ο Παναμάς εκχωρεί στις ΗΠΑ την περιοχή όπου κατασκευάζεται η διώρυγα. Το έργο είχε ξεκινήσει το 1881 και θα ολοκληρωθεί το 1914.

1912: Ο Ελληνικός Στόλος απελευθερώνει την Ίμβρο.

1916: Ο Νοέμβριος βρίσκει την Ελλάδα με δύο αντίπαλες κυβερνήσεις, μία στη Θεσσαλονίκη υπό τον Ελευθέριο Βενιζέλο και μία στην Αθήνα υπό την επιρροή του βασιλιά Κωνσταντίνου. Στις 18 συμμαχικά αγήματα αποβιβάζονται στο Φάληρο και συγκρούονται με τον ελληνικό στρατό. Στόχος ο βασιλιάς Κωνσταντίνος, που υποστηρίζει την ουδετερότητα της Ελλάδος στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Λίγο αργότερα, η πόλη πλήττεται από τα μαζικά πυρά του συμμαχικού στόλου. Ο βομβαρδισμός θα σταματήσει αργά το βράδυ, έπειτα από συμφωνία του Κωνσταντίνου με τους πρεσβευτές της Αντάντ. Οι απώλειες σε νεκρούς και τραυματίες είναι μεγάλες και για τις δύο πλευρές.Οι συμμαχικές δυνάμεις αποσύρονται, δίνοντας τη θέση τους στην αναρχία.

1918: Η Λετονία κηρύσσει την ανεξαρτησία της από τη Σοβιετική Ένωση.

1926: Ο Ιρλανδός συγγραφέας, Τζορτζ Μπέρναρντ Σο, αρνείται να παραλάβει το χρηματικό έπαθλο που συνοδεύει το βραβείο Νόμπελ, λέγοντας: «Δεν μπορώ να συγχωρήσω τον Άλφρεντ Νόμπελ για την ανακάλυψη της δυναμίτιδας, αλλά μόνο ένας δαιμόνιος άνθρωπος θα μπορούσε να θεσπίσει αυτό το βραβείο».

1928: Παρουσιάζεται στο θέατρο Κόλονι της Νέας Υόρκης η πρώτη ομιλούσα ταινία με ήρωα το διάσημο ήρωα κινουμένων σχεδίων Μίκυ Μάους. Πρόκειται για την οκτάλεπτη ταινία του Γουόλτ Ντίσνεϊ Steamboat Willie (Το Ατμόπλοιο Γουίλι).

1935: Με συντακτική πράξη απαγορεύεται στην Ελλάδα η πρόσληψη γυναικών σε δημόσιες υπηρεσίες.

1936: Η ναζιστική Γερμανία και η φασιστική Ιταλία αναγνωρίζουν τη δικτατορική κυβέρνηση του Ισπανού στρατηγού Φράνκο.

1963: Η αμερικάνικη εταιρία «Bell» λανσάρει το τηλέφωνο με πλήκτρα.

1976: Εγκαθιδρύεται δημοκρατία στην Ισπανία, έπειτα από 37 χρόνια δικτατορίας του στρατηγού Φράνκο. Η απόφαση λαμβάνεται με ψήφους 425 «υπέρ» και 59 «κατά», από τα Κορτές, τη διορισμένη από τον Φράνκο Βουλή της Ισπανίας και θεωρείται προσωπικός θρίαμβος του μεταβατικού πρωθυπουργού, Αδόλφο Σουάρεθ.

1978: Ομαδική αυτοκτονία από τους πιστούς της αίρεσης «Ναός του Λαού» του Αμερικανού πάστορα Τζιμ Τζόουνς στη ζούγκλα της Γουιάνας στη Νότιο Αμερική. Τους πείθει να πιουν φρουτοχυμό, που περιέχει κυανιούχα ουσία, ενώ όσοι αρνούνται πυροβολούνται. Ανάμεσα στους 913 νεκρούς είναι και 276 παιδιά.

1983: Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθετεί το ψήφισμα 541, το οποίο προτείνεται από τη Μεγάλη Βρετανία και αποδοκιμάζει -μεταξύ άλλων- την ανακήρυξη του ψευδοκράτους από τους Τουρκοκυπρίους, με την οποία επιχειρείται η απόσχιση τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τη θεωρεί νομικά άκυρη και ζητεί την ανάκλησή της.

1989: Χάνει την προεδρία της Βουλγαρίας, αλλά και του Κομμουνιστικού Κόμματος, ο ηγέτης με την πιο μακρόχρονη παραμονή στην εξουσία, Τοντόρ Ζίβκοφ.

1990: Ο Μικ Τζάγκερ και η Τζέρι Χολ παντρεύονται στο Μπαλί.

1992: Ισχυρός σεισμός μεγέθους 5,7 Ρίχτερ με επίκεντρο το Γαλαξίδι.

1994: Η Βουλή της Φινλανδίας εγκρίνει την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

1995: Πραγματοποιείται επέμβαση στο Πολυτεχνείο από τα ΜΑΤ, λίγο μετά την απόφαση της Συγκλήτου για άρση του πανεπιστημιακού ασύλου, αφού πρώτα διασφαλίζεται η αποχώρηση όσων το επιθυμούν. Αιτία είναι ο εγκλωβισμός περίπου 1.500 νέων στο ΕΜΠ, μόλις ξεκίνησε η πορεία του Πολυτεχνείου την προηγούμενη ημέρα. Ακολούθησαν πολύωρες οδομαχίες, με αθρόα ρίψη δακρυγόνων και 47 συλλήψεις.

1996: Εκδηλώνεται πυρκαγιά σε τρένο που διέρχεται τη σήραγγα της Μάγχης από τη Γαλλία προς την Αγγλία, προκαλώντας αρκετούς τραυματισμούς και καταστρέφοντας περίπου 500 μέτρα σήραγγας.

2002: Το Εθνικό Συμβούλιο της Κύπρου εξουσιοδοτεί τον πρόεδρο Γλαύκο Κληρίδη να ανακοινώσει στον ΟΗΕ ότι το σχέδιο Ανάν για τη λύση του Κυπριακού γίνεται δεκτό ως βάση διαπραγμάτευσης.

2004: Ανακοινώνεται η απόφαση του εφετείου, βάσει της οποίας η ΑΕΚ σώζεται οικονομικά, υπαγόμενη στο άρθρο 44.

Γεννήσεις

1783 - Σαντόρε ντι Σανταρόζα, Ιταλός στρατιωτικός, επαναστάτης και φιλέλληνας

1786 - Καρλ Μαρία φον Βέμπερ, Γερμανός συνθέτης

1860 - Ιγκνάτσι Γιαν Παντερέφσκι, Πολωνός πολιτικός

1888 - Φράνσις Μάριον, Αμερικανίδα σεναριογράφος

1889 - Χανς Μάγιερ, Ελβετός αρχιτέκτονας

1897 - Πάτρικ Μπλάκετ, Άγγλος φυσικός

1898 - Γιόρις Ίβενς, Ολλανδός σκηνοθέτης

1903 - Δόρα Στράτου, Ελληνίδα χορογράφος

1906 - Άλεκ Ισσιγόνης, Έλληνας σχεδιαστής αυτοκινήτων

1907 - Κομπάι Σεγκούντο, Κουβανός μουσικός

1909 - Τζόνι Μέρσερ, Αμερικανός τραγουδοποιός

1918 - Ιλχάν Μπερκ, Τούρκος ποιητής

1934 - Βασίλης Βασιλικός, Έλληνας συγγραφέας

1938 - Νορμπέρ Ρατσιραχονάνα, πρόεδρος της Μαδαγασκάρης

1939 - Μάργκαρετ Άτγουντ, Καναδή συγγραφέας και κριτικός

1939 - Αμάντα Λιρ, Γαλλίδα τραγουδίστρια

1940 - Καμπούς μπιν Σαΐντ, σουλτάνος του Ομάν

1945 - Μαχίντα Ραγιαπάκσε, πρόεδρος της Σρι Λάνκα

1950 - Ρούντι Σάρζο, Κουβανός μπασίστας

1953 - Άλαν Μουρ, Άγγλος συγγραφέας και εικονογράφος

1960 - Γιεσίμ Ουστάογλου, Τουρκάλα σκηνοθέτρια και σεναριογράφος

1962 - Κερκ Χάμμετ, Αμερικανός μουσικός (Metallica)

1963 - Πέτερ Σμάιχελ, Δανός τερματοφύλακας

1968 - Όουεν Γουίλσον, Αμερικανός ηθοποιός

1974 - Πέτερ Σόλμπεργκ, Νορβηγός οδηγός αγώνων

1978 - Ζούλιο Σέζαρ Σάντος Κορέια, Βραζιλιάνος ποδοσφαιριστής

1992 - Νέιθαν Κρες, Αμερικανός ηθοποιός

Θάνατοι

1154 - Αδελαΐδα του Μωριέν, βασίλισσα της Γαλλίας

1189 - Γουλιέλμος Β', βασιλιάς της Σικελίας

1305 - Ιωάννης Β', δούκας της Βρετάνης

1472 - Βησσαρίων ο Τραπεζούντιος, Βυζαντινός καρδινάλιος

1724 - Μπαρτολομέου ντε Γκουσμάο, Πορτογάλος ιερέας και φυσιοδίφης

1785 - Λουδοβίκος Φίλιππος Α', δούκας της Ορλεάνης

1830 - Άνταμ Βάισχαουπτ, Γερμανός φιλόσοφος

1870 - Τεομπάλμπ Πισκατορί, Γάλλος πολιτικός

1886 - Τσέστερ Άρθουρ, 21ος πρόεδρος των ΗΠΑ

1920 - Ματίας Γιόχουμσον, Ισλανδός συγγραφέας

1922 - Μαρσέλ Προυστ, Γάλλος συγγραφέας

1941 - Χριστόδουλος Μπρωκούμης, Έλληνας πολιτικός

1941 - Εμίλ Νελιγκάν, Καναδός ποιητής

1941 - Βάλτερ Νερνστ, Γερμανός χημικός

1952 - Πολ Ελιάρ, Γάλλος ποιητής

1962 - Νιλς Μπορ, Δανός φυσικός

1965 - Χένρι Ουάλας, Αμερικανός πολιτικός

1969 - Τζόζεφ Πάτρικ Κένεντι, Αμερικανός πολιτικός

1976 - Μαν Ρέι, Αμερικανός φωτογράφος και ζωγράφος

1977 - Κουρτ φον Σούσνιγκ, Αυστριακός πολιτικός

1978 - Τζιμ Τζόουνς, Αμερικανός ηγέτης αίρεσης

1985 - Δημήτρης Γκόγκος, Έλληνας τραγουδοποιός

1986 - Τζία Καράντζι, Αμερικανίδα μοντέλο

1994 - Καμπ Κάλογουεϊ, Αμερικανός τραγουδιστής

2002 - Τζέιμς Κόμπερν, Αμερικανός ηθοποιός

2016 - Ντέντον Κούλεϊ, Αμερικανός ιατρός

2017 - Μάλκολμ Γιανγκ, Αυστραλός μουσικός

2017 - Φώτης Καφάτος, Έλληνας βιολόγος

2017 - Ναΐμ Σουλεϊμάνογλου, Τούρκος αρσιβαρίστας

Η Συνθήκη των Παρισίων (1814) και το Επτανησιακό Ζήτημα

Η Συνθήκη των Παρισίων του έτους 1814 [1] αποτελεί μία από τις βασικότερες συνθήκες ειρήνης στην ευρωπαϊκή ιστορία, καλούμενη και "πρώτη ειρήνη των Παρισίων" μετά την ολοκληρωτική ήττα του Ναπολέοντα Α΄[2]. Είναι αυτή που ουσιαστικά οδήγησε τους τότε ηγεμόνες της Ευρώπης, μόλις μερικούς μήνες αργότερα, στο Συνέδριο της Βιέννης. Η συνθήκη αυτή συνομολογήθηκε μεταξύ των συνασπισμένων κατά του Ναπολέοντα ηγεμονιών ΡωσίαςΑυστρίαςΑγγλίας και Πρωσίας, αφενός και της Γαλλίας αφετέρου, δια των πληρεξουσίων των Ηγεμόνων αυτών, κατά τον χρόνο εκεχειρίας των Ναπολεόντειων Πολέμων στις 23 Μαΐου του έτους εκείνου.

Γενικά

Οι ειρηνευτικές συνομιλίες είχαν ξεκινήσει στις 9 Μαΐου από τον Ταλλεϋράνδο με τους συμμάχους και κατέληξαν στις 30 Μαΐου με την συνομολόγηση της συνθήκης στην οποία και συμπεριελήφθησαν οι όροι της εκεχειρίας, γνωστότεροι ως "Σύμφωνο της Σωμόν[3], σηματοδοτώντας και το τέλος των ναπολεόντειων πολέμων.
Βασικά με τη συνθήκη αυτή, που συντάχθηκε στη γαλλική γλώσσα και περιελάμβανε 33 άρθρα, ρυθμίστηκε η παλινόρθωση της βασιλείας του Οίκου των Βουρβόνων, με την επιστροφή του Βασιλέως της Γαλλίας Λουδοβίκου ΙΗ΄, καθώς και διάφορα θέματα που αφορούσαν γενικότερα το εδαφικό καθεστώς όπως είχε διαμορφωθεί, με την παραίτηση της Γαλλίας από τις νέες κτήσεις της. Τα θέματα αυτά ως ζητήματα καλύπτονταν από ένα μεγάλο αριθμό άρθρων για τα οποία υπήρξαν πολλές διαφωνίες και διαστάσεις απόψεων που οδηγούσαν σε διμερείς συνθήκες και συνεχείς τροποποιήσεις. Έτσι με το άρθρο 32 ορίστηκε η εντός διμήνου σύγκληση διεθνούς συνεδρίου στη Βιέννη, με τη συμμετοχή όλων όσων είχαν λάβει μέρος στους ναπολεόντειους πολέμους προκειμένου να συνομολογηθεί μια τελική διευθέτηση.

Στα ζητήματα εδαφικού καθεστώτος που τακτοποιήθηκαν με την παρούσα συνθήκη περιλαμβάνονται ως σημαντικότερα:

  1. η αναγνώριση των συνόρων της Γαλλίας που ίσχυαν στις 1 Ιανουαρίου του 1792, εγκαταλείποντας κάποιες κτήσεις και αποικίες και διατηρώντας κάποιες άλλες.
  2. η επίσημη αναγνώριση της ανεξαρτησίας της Ελβετίας.
  3. η κατακύρωση της Μάλτας στην Αγγλική κυριαρχία.
  4. η διατήρηση του υπό τον Ναπολέοντα συνασπισμού των ενωμένων γερμανικών κρατιδίων.
  5. η προσάρτηση κάποιων γαλλογερμανικών παραμεθόριων εδαφών στην Πρωσία,
  6. η αυτοτέλεια του Πριγκιπάτου του Μονακό και
  7. η απόδοση του Αγίου Δομίνικου στην Ισπανία που είχε προσαρτήσει η Γαλλία το 1804.

Αντίθετα ένα από τα ζητήματα που ήγειρε τις περισσότερες αξιώσεις και διαφωνίες ήταν το ζήτημα της Επτανήσου, που είχαν καταλάβει ήδη οι Άγγλοι έχοντας εκδιώξει τους Γάλλους. Ζήτημα εκτός εδαφικού που απασχόλησε τη συνθήκη ήταν η ελευθερία διάπλου του ποταμού Ρήνου, μέχρι του σημείου που είναι πλεύσιμος έχοντας καταστεί γεωγραφικό σύνορο και το γαλλικό δουλεμπόριο θέτοντας μια πενταετή χρονική προθεσμία για την πλήρη εξάλειψή του.
Τέλος τη συνθήκη αυτή υπέγραψαν η Ρωσία, η Πρωσία, η Αυστρία, η Αγγλία, και η Γαλλία καθώς και η Πορτογαλία, η Σουηδία και ένα μήνα αργότερα η Ισπανία.

Επτανησιακό ζήτημα

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω το ζήτημα της Επτανήσου, ως εδαφικό ζήτημα, ήταν αυτό που ήγειρε τις περισσότερες αξιώσεις και διαφωνίες[2] με αποτέλεσμα να αποφασισθεί η επανασυζήτησή του σε επόμενη σύνοδο των Ηγεμόνων.

Συγκεκριμένα για το εν λόγω θέμα, ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τους Έλληνες, οι πληρεξούσιοι του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄ της Ρωσίας πρότειναν η Επτάνησος ν' αποτελέσει ανεξάρτητο, ουδέτερο και κυρίαρχο κράτος με το όνομα "Επτάνησος Πολιτεία" που θα περιελάμβανε τα επτά κύρια νησιά, τις παρακείμενες νησίδες και θαλάσσιο χώρο αυτών, καθώς και τις έναντι ακτές της Ηπείρου, με τις πόλεις ΠάργαΠρέβεζαΒόνιτσα και Βουθρωτό. Την πρόταση αυτή απέκρουσε εξ αρχής και κατηγορηματικά ο Αυστριακός πρίγκιπας Μέττερνιχ με την αιτιολογία ότι ως προϊόντα κατάλοιπα της διαλυθείσας Ενετικής Δημοκρατίας της οποίας νόμιμος διάδοχος των κτήσεων εκείνης θεωρείται η Αυστρία, θα πρέπει να περιέλθουν στην Αυστρία. Εκτός όμως αυτής της αξίωσης υπήρξαν και άλλες όπως εκ μέρους του Βασιλέως της Βαυαρίας που πρότεινε να δοθούν ως Πριγκιπάτο στον γαμπρό του Πρίγκιπα Βαχαρνέ για την προσφορά του στους κατά Ναπολέοντα πολέμους. Αλλά και ο Πάπας Πίος Ζ΄ αξίωνε, προκειμένου να διατηρήσει τα Επτάνησα υπό τον καθολικισμό, την εγκατάσταση σ' αυτήν του Τάγματος του Αγίου Ιωάννη των Ιεροσολύμων και την υπ΄ αυτού διοίκησή τους.

Σημειώνεται όμως ότι και η Γερουσία της Επτανήσου είχε αποστείλει έγγραφο προς τους αντιπροσώπους των Αυτοκρατόρων και Βασιλέων της συνόδου, εν όψει του διακανονισμού των εδαφικών ζητημάτων της Ευρώπης που περιελάμβανε τα ακόλουθα βασικά σημεία - προτάσεις[4].

  1. Ν' αναγνωριστούν τα Επτάνησα ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος χωρίς καμία υποτέλεια.
  2. Να διατηρηθεί σε ισχύ το (γαλλικό) σύνταγμα του 1803 μέχρι ν' αντικατασταθούν όποια άρθρα απαιτούνται, και
  3. Οι πρώην ενετικές κτήσεις στα Ηπειρωτικά παράλια να ενσωματωθούν στο νέο κράτος.

Το έγγραφο κατέληγε με την ευχή ο Τσάρος της Ρωσίας να μεσολαβήσει προς τους άλλους Ηγεμόνες για την ευόδωση των παραπάνω στη κρίσιμη εκείνη περίοδο.

Τελικά η Γαλλία παραιτείται αξιώσεων και κυριαρχίας ("suzeraineté"), η Αγγλία ισχυρίζεται "προσωρινή κατοχή" και τον επόμενο χρόνο αποφασίσθηκε η παλινόρθωση της Ελεύθερης Πολιτείας του έτους 1800, πλην όμως με Άγγλο λόρδο Αρμοστή[5].

Παρατηρήσεις

  • Συνθήκη των Παρισίων (1814) έφερε αρχικά 33 άρθρα, όσα τα χρόνια του Ιησού, κατά το προσχέδιο που είχε συντάξει ο πληρεξούσιος του Βασιλέως και υπουργός εξωτερικών του Ηνωμένου Βασιλείου Λόρδος Κάσλρη, στα οποία προστέθηκαν ακόμα τέσσερα κατά τη συνομολόγηση που αφορούσαν θέματα αιχμαλώτων και οικονομικών αξιώσεων. Πληρεξούσιοι που υπέγραψαν αυτήν ήταν ο Σαρλ-Μωρίς ντε Ταλλεϋράν-Περιγκόρ πρίγκιπας του Μπενεβέντου, (Γαλλίας), ο Ρόμπερτ Στιούαρτ (υποκόμης Κάσλρη), (Ηνωμένου Βασιλείου), ο Τζωρτζ Χάμιλτον - Γκόρντον υποκόμης του Αμπερντίν, (Αυστρίας), ο πρέσβης Λόρδος Γουίλιαμ Κάθκαρτ, (Ρωσίας) και ο στρατηγός Τσαρλς Στιούαρτ (Πρωσίας).
  • Για τα πρόσθετα άρθρα - αξιώσεις υπεγράφησαν ταυτόχρονα μία γαλλοαυστριακή, μια γαλλορωσική, και μια γαλλοπρωσική συνθήκη, μεταξύ Ταλλεϋράνδου αφενός και πρίγκιπα Μέττερνιχ (Αυστρία), κόμητες Ρασουμόφσκυ και Νεσελρόντε (Ρωσία) και Βαρόνους Χάρντεμπουργκ και Χούμπολτ (Πρωσία) αντίστοιχα.
  • Η συνθήκη αυτή που αρχίζει με την φράση "Στο όνομα της υπέρ Αγίας και Αδιαιρέτου Τριάδος" έχει ιδιαίτερη σημασία στην ευρωπαϊκή ιστορία αλλά και στο διεθνές δίκαιο κατά την οποία και αυτοπροσδιορίζονται για πρώτη φορά κατ' έννοια οι Μεγάλες Δυνάμεις οι οποίες και δημιουργούν το πρώτο διεθνές Διευθυντήριο με πρώτη πράξη το Σύμφωνο της Σωμόν που φέροντας και χαρακτήρα τελεσίγραφου, απετέλεσε τον ακρογωνιαίο λίθο της συνθήκης στην οποία και περιελήφθη. Οι Ηγεμονίες που προσυπέγραψαν τη συνθήκη, εκτός της Γαλλίας, ήταν οι συνασπισμένες χώρες στο τέλος των ναπολεόντειων πολέμων, αποκαλούμενες και "6ος (αντι-ναπολεόντειος) συνασπισμός".
  • Κατά το χρόνο που γίνονταν οι συζητήσεις για τα Επτάνησα ο αγγλικός στρατός είχε ήδη καταλάβει όλα τα νησιά της συστάδας και πολιορκούσε την πόλη της Κέρκυρας όπου και αναμενόταν η πτώση της[6]
  • Στο ζήτημα της Επτανήσου εμφανίσθηκε και η πρώτη αντιπαράθεση του Μέττερνιχ με τον Τσάρο Αλέξανδρο Α΄ (δια του πληρεξούσιού του) που συνεχίστηκε μόνιμα σε όλα τα συνέδρια της Ιεράς Συμμαχίας.

Παραπομπές

  1.  Εκδοτική τ.ΙΑ΄, σ.375
  2. ↑ Άλμα πάνω, στο:2,0 2,1 Χ. Νικολάου σ.55
  3.  Σπ. Βερύκιος σ.63-65
  4.  Χ. Νικολάου σ.56
  5.  Κλ. Νικολαΐδης σ.280
  6.  Σπ. Βερύκιος σ.63

Πηγές

  • Χαράλ. Νικολάου: "Διεθνείς πολιτικές και στρατιωτικές συνθήκες-συμφωνίες και συμβάσεις", Εκδόσεις Φλώρος, Αθήνα 1996, σελ. 55-56.
  • Εκδοτική: "Ιστορία του Ελληνικού Έθνους" τ.ΙΑ΄, σ.375
  • Σπ. Βερύκιος: "Ιστορία των «Ηνωμένων Κρατών» των Ιονίων Νήσων" Αθήναι 1964, σ.63-65.
  • Κλ. Νικολαΐδης: "Ιστορία του Ελληνισμού με Κέντρον την Μακεδονίαν" Αθήναι 1923, σ.280.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Δείτε επίσης

Ιερά Συμμαχία

Εικόνα: Αναμνηστικό μετάλλιο της Συνθήκης των Παρισίων 1814

Πηγή: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A3%CF%85%CE%BD%CE%B8%CE%AE%CE%BA%CE%B7_%CF%84%CF%89%CE%BD_%CE%A0%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%AF%CF%89%CE%BD_(1814)

Σαν σήμερα 17 Νοεμβρίου Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στο newsbeast.gr

474: Ο αυτοκράτορας Λέων Β' πεθαίνει μετά από βασιλεία δέκα μηνών. Ο πατέρας του, Ζήνων, γίνεται ο μοναδικός ηγεμόνας της Βυζαντινής αυτοκρατορίας.

1278: Συλλαμβάνονται στην Αγγλία 680 Εβραίοι για παραχάραξη νομισμάτων. Οι 293 οδηγούνται την αγχόνη.

1558: Αρχή της Ελισαβετιανής εποχής στη Αγγλία. Η Βασίλισσα Μαίρη Α' πεθαίνει και αναλαμβάνει η ετεροθαλής αδελφή της Ελισάβετ.

 

1815: Υπογραφή συνθήκης στο Παρίσι μεταξύ της Μ. Βρετανίας και της Ρωσίας, με την οποία οι Ιόνιοι Νήσοι θα αποτελούσαν κράτος ελεύθερο και ανεξάρτητο, με την επωνυμία «Ηνωμένα κράτη των Ιονίων Νήσων», υπό την αποκλειστική προστασία της Μ. Βρετανίας.

1828: Ο φρούραρχος της Άμφισσας, Μεχμέτ μπέης Δεβόλης, παραδίδει την πόλη στον Δημήτριο Υψηλάντη.

1831: Ο Ισημερινός και η Βενεζουέλα ανεξαρτητοποιούνται από τη Μεγάλη Κολομβία.

1869: Με την πραγματοποίηση των επίσημων εγκαινίων, ανοίγει για τη ναυσιπλοΐα η Διώρυγα του Σουέζ, ενώνοντας τη Μεσόγειο με την Ερυθρά Θάλασσα.

1903: Το Ρωσικό Σοσιαλδημοκρατικό και Εργατικό Κόμμα διασπάται σε μπολσεβίκους (πλειοψηφούντες) και μενσεβίκους (μειονοψηφούντες).

1920: Η Αγγλία και η Γαλλία συμφωνούν στην επάνοδο του βασιλιά Κωνσταντίνου, υπό τον όρο η Ελλάδα να οργανώσει μεγάλη τακτική επίθεση του στρατού της στη Μικρά Ασία εναντίον του Κεμάλ Ατατούρκ.

1922: Ο τελευταίος σουλτάνος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας Μωάμεθ ΣΤ' εγκαταλείπει την Κωνσταντινούπολη παραδίδοντάς την ουσιαστικά στην κυβέρνηση της Άγκυρας. Εξορίζεται στην Ιταλία.

1927: Αυξάνονται τα δίδακτρα στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Σημειώνονται συμπλοκές φοιτητών με την αστυνομία.

1932: Αρχίζουν στο Λονδίνο οι εργασίες της Γ' Συνόδου Στρογγυλής Τραπέζης, με θέμα το πολιτικό μέλλον της Ινδίας.

1968: Εκδίδεται η απόφαση του Έκτακτου Στρατοδικείου για την απόπειρα δολοφονίας του Γεωργίου Παπαδόπουλου. Σύμφωνα με αυτήν, ο Αλέξανδρος Παναγούλης καταδικάζεται δις εις θάνατον, ο Ελευθέριος Βερυβάκης (μετέπειτα υπουργός κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ) σε ισόβια, ο Στάθης Γιώτας (μετέπειτα βουλευτής και υπουργός) σε κάθειρξη δέκα ετών και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι σε μικρότερες ποινές.

1970: Το μη επανδρωμένο διαστημικό εξερευνητικό σκάφος «Λούνα 17» των Σοβιετικών προσεδαφίζεται στη Σελήνη. Απελευθερώνει στην Κοιλάδα των Καταιγίδων το πρώτο αυτοκινούμενο όχημα «Λούνοκχοντ 1», που λαμβάνει εντολές από το κέντρο ελέγχου στη Γη.

1972: Στο Μπουένος Άιρες, χιλιάδες άτομα επευφημούν το Χουάν Περόν, που επιστρέφει έπειτα από εξορία 17 χρόνων.

1973: Η απριλιανή χούντα καταστέλλει την εξέγερση του Πολυτεχνείου, με την εισβολή ενός τεθωρακισμένου άρματος από την κεντρική πύλη του ιδρύματος. Οι φοιτητές καλούν τους στρατιώτες να ενωθούν μαζί τους. Υπάρχουν πολλοί νεκροί και εκατοντάδες τραυματίες. Την ίδια μέρα επανέρχεται ο στρατιωτικός νόμος από την κυβέρνηση Μαρκεζίνη. Οι νεκροί από τα γεγονότα στο Πολυτεχνείο έφτασαν τους 24  σύμφωνα με την έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

1974: Διεξάγονται στην Ελλάδα οι πρώτες ελεύθερες εκλογές μετά το 1964. Πρώτο κόμμα αναδεικνύεται η Νέα Δημοκρατία υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή με ποσοστό 54,37%. Ακολουθούν η Ένωση Κέντρου - Νέες Δυνάμεις υπό τον Γεώργιο Μαύρο με 20,42%, το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου με 13,58% και η Ενωμένη Αριστερά (ΕΔΑ, ΚΚΕ, ΚΚΕ Εσωτερικού) με 9,45%.

1985: Δολοφονείται ο 16χρονος Μιχάλης Καλτέζας από αστυνομικό, κατά τη διάρκεια των επεισοδίων που ξέσπασαν μετά την πορεία για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Ο αστυνομικός Αθανάσιος Μελίστας πυροβολεί τον Καλτεζά στο πίσω μέρος του κεφαλιού, καθώς ο νεαρός τρέχει μαζί με άλλους διαδηλωτές προς την πλατεία Εξαρχείων.

1989: Με τη μεγάλη φοιτητική διαδήλωση στην Πράγα αρχίζει το ξήλωμα του κομουνιστικού καθεστώτος της Τσεχοσλοβακίας, που θα μείνει στην ιστορία ως «βελούδινη επανάσταση».

1989: Εγκαινιάζεται ο πρώτος μη κρατικός τηλεοπτικός σταθμός πανελλαδικής εμβέλειας, το MEGA Channel. Οι ιδιοκτήτες του νέου καναλιού είναι πέντε εκδότες (Βαρδινογιάννης, Αλαφούζος, Λαμπράκης, Τεγόπουλος και Μπόμπολας).

1992: Η Ιταλική Αστυνομία συλλαμβάνει 75 άτομα κατά τη μεγαλύτερη εκστρατεία κατά της Μαφίας από το 1984. Την ίδια μέρα ο Γιώργος Κοσκωτάς, ο Γιάννης Ματζουράνης και η Αλίκη Κουτσόγιωργα παραπέμπονται να δικαστούν στο Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων για ενεργητική δωροδοκία, απλή συνέργεια και αποδοχή προϊόντος εγκλήματος από ιδιοτέλεια.

2003: Ο σκληρός της μεγάλης οθόνης, Άρνολντ Σβαρτζενέγκερ, ορκίζεται κυβερνήτης της Καλιφόρνιας.

2008: Η ΠΓΔΜ προσφεύγει στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης κατά της Ελλάδας, επειδή άσκησε βέτο στην ένταξή της στο ΝΑΤΟ τον Απρίλιο του 2008. Την κατηγορεί για παραβίαση του άρθρου 11 της Ενδιάμεσης Συμφωνίας, που υπεγράφη στη Νέα Υόρκη το 1995 και προέβλεπε τη μη υποβολή βέτο από τη χώρα μας στην ένταξη της ΠΓΔΜ σε διεθνείς οργανισμούς.

Γεννήσεις

9 - Βεσπασιανός, Ρωμαίος αυτοκράτορας

1503 - Άνιολο Μπροντσίνο, Ιταλός ζωγράφος

1582 - Γεώργιος, δούκας του Μπρούνσβικ-Λύνεμπουργκ

1755 - Λουδοβίκος ΙΗ', βασιλιάς της Γαλλίας

1850 - Φρίντριχ Χέρμαν Βόλφερτ, Γερμανός εκδότης και εφευρέτης

1887 - Μπέρναρντ Μοντγκόμερυ, Άγγλος στρατιωτικός

1896 - Λεβ Βιγκότσκι, Ρώσος ψυχολόγος

1902 - Γιουτζίν Γουίγκνερ, Αμερικανός φυσικομαθηματικός

1906 - Σοϊτσίρο Χόντα, Ιάπωνας μηχανικός και επιχειρηματίας

1923 - Αριστίντες Περέιρα, πρόεδρος του Πράσινου Ακρωτηρίου

1928 - Αρμάν Φερναντέζ, Γάλλος ζωγράφος και γλύπτης

1930 - Μπομπ Ματάιας, Αμερικανός αθλητής και πολιτικός

1935 - Ρόζγουελ Ραντ, Αμερικανός μουσικός

1936 - Λαζάρους Σαλί, πρόεδρος του Παλάου

1940 - Τάκης Σούκας, Έλληνας συνθέτης

1942 - Μάρτιν Σκορσέζε, Αμερικανός σκηνοθέτης

1944 - Ρεμ Κούλχαας, Ολλανδός αρχιτέκτονας

1944 - Ντάνυ ΝτεΒίτο, Αμερικανός ηθοποιός, σκηνοθέτης και παραγωγός

1949 - Τζον Μπένερ, Αμερικανός πολιτικός

1949 - Νγκουγιέν Ταν Ντουνγκ, Βιετναμέζος πολιτικός

1950 - Ρόλαντ Μάτες, Γερμανός κολυμβητής

1952 - Σίριλ Ραμαφόζα, Νοτιαφρικανός πολιτικός

1964 - Κριστόφ Βαζέχα, Πολωνός ποδοσφαιριστής

1966 - Σοφί Μαρσό, Γαλλίδα ηθοποιός

1969 - Ρεμπέκα Γουόκερ, Αμερικανίδα συγγραφέας

1974 - Μπέρτο Ρομέρο, Ισπανός ηθοποιός

1978 - Ρέιτσελ ΜακΆνταμς, Καναδή ηθοποιός

1983 - Γιάννης Μπουρούσης, Έλληνας καλαθοσφαιριστής

1986 - Νάνι (κατά κόσμον Λουίς Κάρλος Αλμέιντα ντα Κούνια), Πορτογάλος ποδοσφαιριστής

Θάνατοι

375 - Ουαλεντινιανός Α', Ρωμαίος αυτοκράτορας

474 - Λέων Β', Βυζαντινός αυτοκράτορας

594 - Γρηγόριος Τουρώνης, Γαλάτης επίσκοπος

1231 - Αγία Ελισάβετ της Ουγγαρίας

1307 - Χετούμ Β', βασιλιάς της Αρμενίας

1417 - Γαζή Αχμέτ Εβρενός, Οθωμανός στρατηγός

1494 - Τζοβάνι Πίκο ντέλα Μιράντολα, Ιταλός φιλόσοφος

1558 - Μαρία Α, βασίλισσα της Αγγλίας

1562 - Αντώνιος, βασιλιάς της Ναβάρρας

1584 - Έρικ Β' του Κάλενμπεργκ, δούκας του Μπράουνσβαϊκ-Λύνεμπουργκ

1592 - Ιωάννης Γ', βασιλιάς της Σουηδίας

1609 - Γιοάχιμ Τάνκε, Γερμανός ιατρός, ποιητής και αστρονόμος

1624 - Γιάκομπ Μπέμε, Γερμανός μυστικιστής

1747 - Αλαίν Ρενέ Λεσάζ, Γάλλος συγγραφέας

1796 - Αικατερίνη Β', αυτοκράτειρα της Ρωσίας

1818 - Καρλότα του Μέκλενμπουργκ-Στρέλιτς, βασίλισσα της Μεγάλης Βρετανίας

1917 - Ογκίστ Ροντέν, Γάλλος γλύπτης

1924 - Γρηγόριος Ζ', Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

1925 - Γιόχαν Άουγκουστ Μπρίνελ, Σουηδός μεταλλουργός και μηχανικός

1929 - Χέρμαν Χόλεριθ, Αμερικανός επιχειρηματίας

1936 - Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Έλληνας πολιτικός

1943 - Βασίλειος Σαχίνης, Έλληνας αγωνιστής

1947 - Βίκτορ Σερζ, Ρώσος συγγραφέας και ιστορικός

1962 - Γαλάτεια Καζαντζάκη, Ελληνίδα συγγραφέας

1971 - Γκλάντις Κούπερ, Αγγλίδα ηθοποιός

1973 - Ηλίας Μπρεδήμας, Έλληνας πολιτικός

1985 - Μιχάλης Καλτεζάς, Έλληνας μαθητής

1989 - Μαίρη Γιατρά Λεμού, Ελληνίδα ηθοποιός

1990 - Ρόμπερτ Χόφσταντερ, Αμερικανός φυσικός

1993 - Γιώργος Μητσάκης, Έλληνας συνθέτης

2000 - Λουί Νεέλ, Γάλλος φυσικός

2006 - Φέρεντς Πούσκας, Ούγγρος ποδοσφαιριστής

2013 - Ντόρις Λέσινγκ, Βρετανή συγγραφέας

2017 - Σαλβατόρε Ριίνα, Ιταλός μαφιόζος

Προτεινόμενο βιβλίο - CIPOLLA CARLO, Η ΕΥΡΩΠΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, Μετάφραση: ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ ΠΕΤΡΟΣ, ΘΕΜΕΛΙΟ 1988

Περιγραφή

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ 1000-17000μ.Χ.

  Στα επτακόσια χρόνια που προηγήθηκαν της Βιομηχανικής Επανάστασης δημιουργήθηκαν οι προϋποθέσεις για τη μεταμόρφωση της Ευρώπης από μία καθυστερημένη αγροτική κοινωνία σε μία ισχυρή και βιομηχανική κοινωνία. Στη δεύτερη έκδοση της εξαιρετικά πρωτότυπης αυτής μελέτης, ο Carlo Cipolla, οικονομικός ιστορικός διεθνούς κύρους, διερευνά τις διαδικασίες που οδήγησαν στη μεταμόρφωση αυτή, και κατ’ αυτό τον τρόπο διαφωτίζει τον πολύπλοκο χαρακτήρα των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών της παραγόντων. Γεφυρώνοντας το χάσμα μεταξύ της σύγχρονης οικονομικής θεωρίας και της οικονομικής ιστορίας, ο συγγραφέας διαπραγματεύεται τα επίμονα ερωτήματα της οικονομικής ιστορίας της προβιομηχανικής Ευρώπης μέσα από ένα συνεκτικό αναλυτικό πλαίσιο. Ιδιαίτερη προσοχή αποδίδεται στη νοοτροπία και τις αντιλήψεις του παρελθόντος, κατά την εφαρμογή των μεθόδων της σύγχρονης ανάλυσης.
 

Περισσότερα Άρθρα...

Join Radio

Εγγραφείτε προκειμένου να λαμβάνετε δωρεάν ειδοποιήσεις όταν έχουμε νεότερες πληροφορίες.