549 New Articles

Κυριότερα Κοινωνικά Νέα

Στήλη Ἅλατος ... Σήμερα Κυριακή τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου

Κοινωνια

Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή  24 Ἀπριλίου   2022 

 Στήλη Ἅλατος ...    

      

 

          Χριστός   Ἀνέστη.     

       Σήμερα  Κυριακή τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ,ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει ἐνώπιόν μας τό χαρμόσυνο  γεγονός τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου, γιά νά μᾶς διδάξει ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ἡ αἰώνια ζωή καί μακαριότης. Εἶναι Αὐτός πού ἔφερε τήν λύτρωση σέ ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος καί γέμισε τίς καρδιές μας ἀπό χαρά καί ἀνεκλάλητη ἀγαλλίαση.

     Μετά τήν τριήμερη Ταφή Του ὁ Χριστός , ὡς Θεός ἀληθινός, ἀναστήθηκε ἐκ νεκρῶν καί ὅλος ὁ κόσμος φωτίζεται ἀπό τό φῶς τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου. «Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, οὐρανός τε καί γῆ καί τά καταχθόνια».Ὁ Ἱερός Χρυσόσστομος πανηγυρίζει τήν ἡμέρα τοῦ Πάσχα, λέγοντάς μας : «Σήμερα ὁ Κύριός μας, ἀφοῦ ἔστησε τό τρόπαιο τῆς νίκης κατά τοῦ θανάτου, ... μᾶς χάρισε  μέ τήν Ἀνάστασή Του τόν δρόμον γιά τήν σωτηρία»(P.G. 52,767).

    Mέ τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου διά τῆς ἐφαρμογῆς τῶν θείων Του ἐντολῶν, δέν πηγαίνουμε πλέον μετά θάνατον στόν σκοτεινόν Ἅδη, ἀλλά οἱ ψυχές μας πηγαίνουν στίς οὐράνιες καί φωτεινές κατοικίες καί ἀπολαμβάνουν τήν μερική κρίση. Ἐκεῖ ἀναμένουν νά λάβουν  καί τήν πληρότητα τῆς αἰωνίου ζωῆς καί μακαριότητος, μετά τήν ἐκ νεκρῶν ἀνάσταση τῶν σωμάτων.

    Ὁ Θεάνθρωπος Κύριος μέ τόν θάνατόν Του νέκρωσε  τόν θάνα-τον. Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ψάλλει: «Χριστός ἀνέστη ἐκ νεκρῶν θα-νάτῳ θάνατον πατήσας...». Γι’αὐτό τήν ἡμέρα τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ ἑορτάζουμε τήν ἀπαρχή τῆς αἰωνίου ζωῆς. Στόν ἀναστά-σιμον κανόνα ψάλλουμε: «Θανάτου ἑορτἀζομεν νέκρωσιν, Ἅδου τήν καθαίρεσιν, ἄλλης βιοτῆς τῆς αἰωνίου ἀπαρχῆς, καί σκιρτῶντες ὑμνοῦμεν τόν αἴτιον»

      Ἄς εὐχαριστήσουμε λοιπόν τόν Κύριο, πού μᾶς διαπέρασε ἀπό τό πέλαγος τῆς νηστείας καί μᾶς ὁδήγησε στόν λιμένα τῆς ἀναστά-σεώς Του. Ἄς τόν εὐχαριστήσουμε, ὅσοι περάσαμε τό δρόμο τῆς νηστείας μέ θερμή πρόθεση καί ἀγῶνες ἀρετῆς, καί ὅσοι ἀσθένησαν στό μεταξύ ἐξ ἀδιαφορίας ψυχικά, διά τήν ΔΩΡΕΑΝ Του, ἐπειδή ὁ Ἴδιος εἶναι πού δίνει τά στεφάνια τῆς δόξης καί τούς ἄξιους μισθούς τῶν ἔργων τους, σ᾿ ἐκείνους πού ἀγωνίζονται μέ τιμιότητα καί εἰλικρίνεια. Διότι βλέπει πολύ περισσότερο τίς διαθέσεις τῶν ψυχῶν μας καί τίς προαιρέσεις, παρά τούς κόπους τοῦ σώματος, μέ τούς ὁποίους γυμνάζομε τούς ἑαυτούς μας στήν ἀρετή.

      Ὁ Χριστός καί Θεός μας ἐπί τοῦ σταυροῦ κάρφωσε (Κολ. Β΄, 14) σ᾿ αὐτόν τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου  καί γεύτηκε τό θάνατο, κατῆλθε στά κατώτατα μέρη τοῦ ἅδη. Ὅταν ἀνῆλθε ἀπό τόν ἅδη εἰσῆλθε στό ἄχραντό Του σῶμα, ἀπό τό ὁποῖο ὅταν κατῆλθε ἐκεῖ δέν χωρίσθηκε καθόλου, καί ἀμέσως ἀναστήθηκε ἀπό τούς νεκρούς καί μετά ἀπ᾿ αὐτό ἀνῆλθε στούς οὐρανούς μέ δόξα πολλή καί δύναμη. Ἔτσι καί ἐμεῖς, ὅταν ἐξερχόμαστε ἀπό τόν κόσμο καί εἰσερχόμαστε μέ τήν ἐξομοίωση  τῶν παθημάτων τοῦ Κυρίου στό μνῆμα τῆς μετάνοιας καί ταπεινώσεως, ὁ Θεάνθρωπος Κύριος, κατερχόμενος ἀπό τούς οὐρανούς, εἰσέρχεται σάν σέ τάφο μέσα στό σῶμα μας καί, ἑνού-μενος μέ τίς δικές μας ψυχές, τίς ἀνασταίνει, ἀφοῦ αὐτές ἦταν ὁμολογουμένως νεκρές ἐκ τῆς ἁμαρτίας, καί δίνει τή δυνατότητα, σ᾿ αὐτόν πού ἀναστήθηκε μαζί Του, νά βλέπει τή δόξα τῆς μυστικῆς του ἀναστάσεως.

    Ἡ Ἀνάσταση λοιπόν τοῦ Χριστοῦ προμηνύει καί τήν δική μας ἀνά-σταση, πού βρισκόμαστε κάτω πεσμένοι. Ἀνάσταση καί δόξα τοῦ Χριστοῦ εἶναι, ὅπως ἔχει λεχθεῖ, ἡ δική μας δόξα, πού γίνεται μέσα μας μέ τήν ἀνάστασή Του, καί δείχνεται καί ὁρᾶται ἀπό ἐμᾶς. Ἀνά-σταση λοιπόν τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ἕνωση μέ τόν ζῶντα Ἀληθινόν Θεόν. Διότι, ὅπως τό νεκρό σῶμα δέν μπορεῖ νά ζεῖ, ἐάν δέν δεχθεῖ μέσα του τή ζωντανή ψυχή καί ἑνωθεῖ μέ αὐτήν χωρίς νά συγχέεται, ἔτσι καί ἡ ψυχή μόνη της δέν μπορεῖ νά ζεῖ, ἐάν δέν ἑνωθεῖ μυστικῶς καί ἀσυγχύτως μέ τόν Θεό, πού εἶναι ἡ πραγματικά αἰώνια ζωή (Α´ Ἰωάν. Ε’, 20).

    Ἔτσι καί ἐμεῖς ἑνούμενοι μέ τόν Ἀναστάντα Κύριον ἐπιτυγχάνου-με τήν ἀνάσταση τῆς ψυχῆς μας, κερδίζουμε τήν αἰώνιον ζωήν καί γινόμεθα μέτοχοι τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

      Χριστός  Ἀνέστη.  Ἀληθῶς Ἀνάστη ὁ Κύριος.  ΑΜΗΝ.

Πηγή: https://www.vimaorthodoxias.gr

                                                                                                                  

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Κυριακή τῶν Βαῒων

Κοινωνια

  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή  17 Ἀπριλίου   2022 

 Στήλη Ἅλατος ...    

      

 

      Σήμερα  Κυριακή τῶν Βαῒων, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν θριαμβευτική εἴσοδον τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου στά Ἱεροσόλυμα, πού πραγματοποιήθηκε μετά τήν ἀνάσταση τοῦ Δικαίου Λαζάρου καί πρίν ἀπό τό Πάθος Του.

     Συγακαταβαίνει ὁ Θεός καί γίνεται ἄνθρωπος διά φιλανθρωπίαν, προκειμένου νά θεραπεύσει τόν τραυματισθέντα ἄνθρωπον καί νά τοῦ ἀνοίξει διάπλατα τίς πύλες τοῦ Οὐρανοῦ.

 Συγκαταβαίνει καί περιτέμνεται τήν σάρκα ὡς ὀκταήμερο βρέφος.

Βαστάζεται ὁ Θεός στήν ἀγκαλιά τοῦ Δικαίου Συμεών, Αὐτός πού βαστάζει τόν σύμπαντα κόσμο.

Βαπτίζεται ὑπό δούλου ὁ Δεσπότης τῶν ἀπάντων «ἵνα ἡμᾶς ἐλευθερώση ἐκ τῆς δουλείας τοῦ ἐχθροῦ»(ἀπόστιχα ὄρθρου Μ. Πέμπτης).

    Ἔρχεται σήμερα μέ μορφή δούλου, ὡς ἀμνός ἄμωμος, πού προσφέρεται γιά θυσία, προκειμένου μέ τόν ταπεινόν αὐτόν τρόπον νά κατεβάσει τούς δυνατούς ἀπό τούς θρόνους τους καί νά ἀνυψώσει τούς ταπεινούς. Γι’αὐτό γεμᾶτος θαυμασμό ὁ Ἅγιος Ἐπιφάνιος, ’Επίσκοπος Κύπρου, ἀναφωνεῖ: «ὁ ὑπ’ἀγγέλων ἀσιγήτως ἀνυμνούμενος καί δοξολογούμενος, στήν γῆ γονατίζει ὡς ἄνθρωπος στόν Πατέρα καί προσεύχεται, ἐνῶ στόν οὐρανόν δέχεται προσευχές καί γονυκλισίες ἀπό κάθε ὁρατή καί ἀόρατη κτίση... Στή γῆ κοπιάζει, ἀλλ’Αὐτός εἶναι ἡ ἀνάπαυση τῶν κοπιώντων καί τῶν πεφορτισμένων. Εἰσέρχεται χωρίς νά φέρνει σκήπτρα καί σάλπιγ-γες, οὔτε ξίφη καί ὅπλα  καί δόρατα, ἀλλά ἐνδυόμενος τήν ἄκρα ταπείνωση...καί ἄκρα πραότητα καί ἄμετρη ἀκακία»( P.G. 43, 502-504).

     Εἰσέρχεται στά Ἱεροσόλυμα «ἐπί πώλου ὄνου», γιά νά γκρεμίσει μέ αὐτόν τόν τρόπο τήν κοσμική ἀντίληψη γιά τόν Μεσσία καί τή Βασιλεία Του, ἀπαξιώνοντας τήν ματαιοδοξία καί τίς ἐπιδείξεις  τῶν μεγάλων τοῦ κόσμου. Ἐμφανίζεται ταπεινά, χωρίς νά ἐντυπωσιάσει, προκειμένου νά ἀποκαλύψει τήν λαμπρότητα τῆς Βασιλείας Του στό ἐσωτερικό τοῦ κάθε ἀνθρώπου.

    Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος , ἀναφερόμενος στήν συμπεριφορά τῶν Ἰουδαίων, τονίζει : «ἄνωθεν ἐδέξαντο τήν ἀποκάλυψιν, γιά τήν παρουσία τοῦ Χριστοῦ,  «δέν φοροῦσε στέμμα κοσμικοῦ βασιλέως, οὔτε βασιλικό μανδύα, οὔτε τόν συνόδευε πλῆθος στρατιωτῶν, ἄλογα, ἅρματα καί ἀσπίδες... Εἶχε καθίσει πάνω σέ ἕνα ξένο μικρό πουλάρι γαϊδάρου, φέροντας μαζί του μόνο τούς δώδεκα μαθητές»(P.G. 61,715).

    Kατά τήν ὑποδοχήν τοῦ Χριστοῦ ὁ λαός δέν ἀρκέστηκε ἁλπῶς νά Τόν ὑμνεῖ, ἀλλά κρατοῦσε στά χέρια του καί τά βαῒα τῶν φοινίκων. Ἡ σκηνή αὐτή μᾶς θυμίζει ἐκδηλώσεις ὑποδοχῆς ἑνός λαϊκοῦ ἡγέτη πού νίκησε τούς ἐχθρούς του. Αὐτόν τόν κορμό τοῦ φοίνικα  τόν παραλληλίζει  ὁ Ἅγιος  Ἰωάννης  ὁ Χρυσόστομος  μέ τό ξύλο  τοῦ Σταυροῦ , πάνω στόν ὁποῖο  θά ἅπλωνε τό πανάχραντο σῶμα Του  γιά τήν σωτηρία ὅλου τοῦ κόσμου καί θά ἀποτελοῦσε  τό τρόπαιο τῆς νίκης κατά τοῦ διαβόλου( P.G. 61, 716).

   Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας συσχετίζουν τό ξύλο τῶν φοινίκων μέ τήν παρουσία τῶν ἀρετῶν, πού θά πρέπει νά ἀποκτήσει ὁ κάθε Χριστιανός κατά τήν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ὥστε νά εἶναι ἕτοιμος γιά νά ὑποδεχθεῖ  τόν Ἀναστάντα Χριστόν.  Γι’αὐτό ὁ Ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας θά μᾶς ὑπενθυ- μίσει: «Νά κρατήσουμε βάγια, ὄχι μόνον στό χέρι ἀλλά καί μέ τήν ψυχή˙ νά βγάλουμε ἀπό πάνω μας ὅλη τή νέκρωση τοῦ παλαιοῦ καί δερματίνου χιτώνα, ἀποβάλλοντας κάθε ἀλαζονεία καί ἔπαρση»  (P.G. 77, 1069).

     Γι αὐτό τόν λόγο ἀποτελεῖ ἐπιτακτική ἀνάγκη νά Τόν ἀκολου-θήσουμε σέ ὅλες τίς φάσεις αὐτῆς τῆς πορείας. Τά γεγονότα τῆς Μεγάλης Ἑβδομάδος ἀποτελοῦν τίς βαθμίδες μίας κλίμακας, πού ξεκινᾶ ἀπό τήν καθημερινότητά μας καί καταλήγει στήν ἄφατη χαρά τῆς Ἀναστάσεως.Ἡ συμμετοχή μας στίς ἱερές ἀκολουθίες θά ἑτοιμάσει μυστικά τήν ὑποδοχή τοῦ Ἀναστημένου Χριστοῦ, καθιστώντας Τον κέντρον καί κυβερνήτη τῆς ζωῆς μας. Μόνον τότε θά ἔχουμε καταστήσει τό σημερινό γεγονός τῆς ὑποδοχῆς τοῦ Μεσσία ὑπόθεση προσωπικῆς λυτρώσεως. Μόνον τότε θά ἔχουμε καταστήσει τά βάγια σύμβολα καί δικῆς μας νίκης  ἀπέναντι σέ ἕναν κόσμο φόβου, ἀπόγνωσης καί θανάτου καί θά γεμίσουμε καί ἐμεῖς φῶς, δύναμη, χαρά καί αἰώνια ζωή .ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://el.wikipedia.org

          

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Γ’ Κυριακή τῶν Νηστειῶν - της Σταυροπροσκυνήσεως

Κοινωνια

  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή  27 Mαρτίου   2022 

 Στήλη Ἅλατος ...    

         Σήμερα Γ’΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία προβάλλει ἐνώπιόν μας τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ γιὰ νὰ τὸν προσκυνήσουμε καὶ νὰ συνεχίσουμε ἔτσι  τὸν πνευματικὸ μας ἀγώνα, ποὺ θὰ μᾶς φέρει στὴ Μ. Ἑβδομάδα καὶ στὸ Πάσχα. Εἶναι πολύ φυσικό νά αἰσθανόμαστε κάποια κούραση ἀπό τήν νηστεία, ἀπό τήν προσευχή, ἀπό τήν ἐγκράτεια.Ἄλλοι ἐπίσης αἰσθανόμαστε πίκρα ἀπό τίς πτώσεις μας, ἴσως καί ἀηδία γιά τόν ἀδύναμο ἑαυτόν μας. Γι’αὐτό ἀπό τώρα, μέσα ἀπό τό κατανυκτικό Τριώδιο, ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἀνοίγει ἕνα παράθυρο γιά νά μπεῖ τό Φῶς τῆς Ἀναστάσεως μέσα μας.

    Προβάλλει τόν τίμιον Σταυρόν, τό ζωντανό φῶς τοῦ ἀναστημένου Ἐσταυρωμένου. Ἔτσι βλέπει τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου ὁ πιστός  καί δέν θυμᾶται τήν θυσία καί τόν πόνο, ἀλλά χαίρεται γιά τήν Ἀνάσταση πού θά ἀκολουθήσει. Βλέπει τό μέσο τοῦ θανάτου, τόν Σταυρόν καί πανηγυρίζει γιά τόν ἄδειο τάφο τοῦ Χριστοῦ.

     Ὁ Ὑμνογράφος τῆς Ἐκκλησίας μας σήμερα σ΄ἕνα τροπάριο μᾶς ὑπενθυμίζει, ὅτι: «Ἡμέρα προσκυνήσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, ὅλοι ἐλᾶτε μπροστά του, βγάζει φῶς ὁ Σταυρός, φῶς τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἄς τόν ἀσπασθοῦμε καί ἡ ψυχή μας  ἄς πετάξει ἀπό χαρά.Ἄς προσκυνήσουμε τόν Σταυρό τοῦ Κυρίου πού εἶναι τό καύχημά μας».

      Μᾶς καλεῖ ἡ Ἐκκλησία ἐλεύθερα καί ἀβίαστα νά ἀκολουθήσουμε τόν Χριστόν. Νὰ ἐπιλέξουμε τὸ δρόμο τοῦ σταυροῦ, ἀφοῦ ἀναλογισθοῦμε πρῶτα τὶς δυσκολίες καὶ ἀναλάβουμε ἀποφασιστικὰ τὶς εὐθύνες μας. Ἡ ἀπάρνηση τοῦ ἑαυτοῦ μας καὶ ἡ ἄρση τοῦ Σταυροῦ ἐπὶ τῶν ὤμων εἶναι οἱ βασικὲς προϋποθέσεις γιὰ νὰ ἀκολουθήσουμε ἀληθινά  τὸν Χριστό.

     Ἀρνοῦμαι τὸν ἑαυτόν μου, σημαίνει ἐγκαταλείπω τὶς νόμιμες καὶ δίκαιες ἀπαιτήσεις, τὶς φυσιολογικὲς καὶ δικαιολογημένες ἐπιθυμίες ποὺ ἔχει τὸ ἐγώ μου μέσα στὴ ζωή.Ἀρνοῦμαι τὴν ἀσφάλεια μιᾶς καλοβολεμένης ζωῆς, γιὰ νὰ ἀπεκδυθῶ τὴν κατὰ τὰ κριτήρια τοῦ κόσμου ἀβεβαιότητα καὶ ἀνασφάλεια, ποὺ αἰσθάνονται ὅσοι δέν ἀκολουθοῦν τὸν Χριστὸ στὸ δρόμο τοῦ πάθους.

       Ὁ ἄνθρωπος, ὅπως τὸν γνωρίζουμε ὅλοι μας, ζητᾶ τὴν τακτοποίηση καὶ τὴν ἀσφάλεια, τὴν ἀποφυγὴ τῆς σκέψης τοῦ θανάτου, τὴν παράταση τῆς ζωῆς του μὲ κάθε τρόπο. Μὲ μία παράξενη ὅμως ἐπιχειρηματολογία γιὰ τὴν ἀνθρώπινη λογικὴ ὁ Χριστὸς διδάσκει ὅτι ἡ ζωὴ κερδίζεται μόνον ὅταν χαθεῖ. Ἡ θυσία τῆς ζωῆς ὁδηγεῖ στὴν κατ’ ἐξοχὴ ζωή. Ὁ Χριστὸς  ὅμως ἐδῶ χρησιμοποιεῖ στὶς φράσεις του αὐτὲς τὴ λέξη «ψυχὴ» μὲ τὴν διπλὴ ἔννοια τῆς ζωῆς, δηλαδή τῆς βιολογικῆς ζωῆς ἀλλά  καὶ τῆς αἰώνιας ζωῆς ποὺ εἶναι δῶρο τοῦ Θεοῦ.

      Ναί, ὅλα αὐτὰ  ποὺ φαίνονται ἀδύνατα γιὰ τὸν φυσιολογικὸ ἄνθρωπο, γίνονται πραγματικότητες μέσα στὴν περιοχὴ τῆς χάρης τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἀναγεννᾶ καὶ μεταβάλλει τὸν ἄνθρωπο σὲ νέο δημιούργημα, σὲ «καινὴ κτίση».

     Ὁ Σταυρός τοῦ Κυρίου δέν εἶναι κόσμημα στό στῆθος μας, οὔτε κέντημα στά βελούδινα καλύμματα τῶν Ναῶν. Ὁ Σταυρός εἶναι τό ματωμένο ξύλο τοῦ πόνου, τό φονικό ξύλο τῆς ντροπῆς καί τοῦ αἴσχους, ἐπάνω στό ὁποῖο δέν ντράπηκε νά πεθάνει ὁ Υἱός  τοῦ Θεοῦ , ὅταν ἔγινε Υἱός τοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Χριστός εἶναι ὁ Θεός μας , ἐπειδή ἀκριβῶς εἶχε δύναμη νά πεθάνει ἐπάνω στόν Σταυρό. Καί αὐτός πού «ἁμαρτία δέν ἔπραξε, οὔτε εὐρέθη δόλος στό στόμα Του», σταυρώθηκε γυμνός ἐμπρός  στούς ἀνθρώπους, κρεμάσθηκε ἀνάμεσα στόν Οὐρανό καί στήν γῆ, ἐπειδή ἦταν ὁ ἴδιος ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί κάρφωσε  τήν ἀγκαλιά Του ἀνοιχτή ἐπάνω στό Σταυρό. Ἀπό τότε ὁ Σταυρός, τό ὄργανο τῆς καταδίκης, ἔγινε καί παραμένει πράγμα τιμιώτατο καί ποθητό. Εἶναι  αἰτία δόξας καί τιμῆς.

      Γι’αὐτό ὁ Σταυρός εἶναι τό καμάρι  τῶν πιστῶν, εἶναι ἡ ὀμορφιά τοῦ πόνου, εἶναι τό εὐλογημένο ξύλο, εἶναι ἡ πόρτα τοῦ Παραδείσου, εἶναι τό στήριγμα τῶν πιστῶν, εἶναι τό φρούριο τῆς Ἐκκλησίας , εἶναι τό ἀκαταμάχητο ὅπλο, εἶναι ὁ ἀντίπαλος τῶν δαιμόνων, εἶναι ὁ  ἰατρός καί  τό φάρμακο τῶν ἀσθενῶν, εἶναι ἡ δόξα τῶν μαρτύρων, εἶναι τό στολίδι τῶν ὁσίων, εἶναι τό λιμάνι τῆς σωτηρίας, εἶναι ἡ δύναμη τῶν δικαίων, εἶναι ἡ ἀνάσταση τῶν πεθαμένων, εἶναι ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας, εἶναι ἡ δόξα τῶν ἀγγέλων, εἶναι ἡ σκάλα πού ὁδηγῆ στή σωτηρία, εἶναι τό ζωηφόρο φυτό , εἶναι τό ὅπλο τῆς εἰρήνης.

     Αὐτόν τόν Τίμιον Σταυρόν ἄς προσκυνήσουμε  μέ εύλάβεια καί πίστη καί ἐμεῖς  σήμερα καί ἄς τόν βάλουμε μέσα στήν ψυχή μας.Τότε ὁ Τίμιος Σταυρός θά γίνει  ἡ κλίμακα πού θά  ὁδηγήσει καί ἐμᾶς στόν οὐρανό καί θά γίνουμε μέτοχοι τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://proseuxi.gr

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τοῦ μεγάλου πατρός καί θεολόγου τοῦ 14ου αἰῶνος, τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης

Κοινωνια

Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή  20 Mαρτίου   2022 

 Στήλη Ἅλατος ...    

      

 

   Σήμερα B΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ μεγάλου πατρός καί θεολόγου τοῦ 14ου αἰῶνος, τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, Ἀρχιεπισκόπου Θεσσαλονίκης.

    Τήν προηγούμενη Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας οἱ Πατέρες τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας ἐκήρυξαν ὅτι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ ἀληθινά ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά θεωθεῖ ὁ ἄνθρωπος.Ἡ σημερινή Κυριακή μέ τήν προβολή τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ὡς θεολόγου καί μαχητοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας, ἐπιθυμεῖ ἀκριβῶς νά δείξει ὅτι εἶναι δυνατόν ὁ Λόγος νά γίνει σάρξ, ἵνα ἡ σάρξ γένηται Λόγος,  ὅτι ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος, γιά νά γίνει ὁ ἄνθρωπος Θεός.

  Οἱ δύο μεγάλες Οἰκουμενικές Σύνοδοι, πού ἔγιναν στήν Κωνσταντινούπολη τό 1341 καί τό 1351, κατοχύρωσαν αὐτήν τήν μεγάλη ἀλήθεια. Ὅμως θείῳ Πνεύματι ἔγιναν αὐτές οἱ δύο Σύνοδοι, γιά νά ἐμφανισθῆ ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στό προσκήνιο τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ ὁποῖος προκάλεσε τίς Συνόδους, καί οἱ ὁποῖες ὑπεστήριξαν τίς διδασκαλίες τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, ἀντίθετα πρός τίς διδασκαλίες τοῦ ἐκ Καλαβρίας τῆς Κάτω Ἰταλίας προερχομένου Βαρλαάμ, πού ἀμφισβητοῦσε τήν δυνατότητα θέωσης τοῦ ἀνθρώπου.

   Τό κύριο πρόβλημα πού ἀπησχόλησε τότε τήν Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἦταν τό ἑξῆς: Ποῖος εἶναι ὁ βασικός χαρακτήρας τῆς Χριστιανικῆς ὑπάρξεως. Ὅλοι οἱ ἀρχαῖοι Πατέρες ἤδη εἶχαν δώσει τή γραμμή πλεύσεως, τό πῶς δηλαδή δύναται νά φθάσει ὁ ἄνθρωπος στήν ὁλοκλήρωσή του. Ἀλλ’ ἐπειδή  προεκλήθη θέμα κατά τόν 14ο αἰώνα, ἐξ ἀφορμής τοῦ ἐκ Καλαβρίας τῆς Δύσεως Βαρλαάμ, πού ἐξεπροσώπευε τή Δύση καί ἐπίστευε ὅτι ὁ ἄνθρωπος δέν μπορεῖ νά φθάσει σέ μεγάλα πνευματικά ἐπίπεδα, τό πρόβλημα αὐτό ἀντιμετώπισε ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς καί τό ἐπεκύρωσαν οἱ δύο τοπικές μεγάλες Σύνοδοι εἰς τήν Κωνσταντινούπολιν τό 1341 καί τό 1351.

    Αἱ Σύνοδοι αὐτές ἀπεφάσισαν ὅτι οἱ δυνατότητες τοῦ ἀν-θρώπου μέ τήν χάρι καί τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ εἶναι μεγάλες, ὥστε νά θεωθεῖ καί νά ἐπιτευχθῆ ἡ  προσωπική κοινωνία τοῦ ἀνθρώπου μέ τόν Θεό καί νά θεωθῆ κατά χάριν ὁ ἄνθρωπος. Ἐτέθη ὅμως τό ἑξῆς ἐρώτημα: Εἶναι δυνατόν ὁ ἄνθρωπος νά θεωθεῖ; Ἐφόσον ὁ Θεός εἶναι ἀκατάληπτος καί «φῶς οἰκῶν ἀπρόσιτον»(Α’ Τιμ.στ΄16), πῶς εἶναι δυνατόν ὁ ἄνθρωπος νά φθάσει μέσα στήν περιοχή τοῦ Θεοῦ καί νά θεωθεῖ;

   Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἐστηρίχθη σε δύο στερεά θεμέλια: Στή  βιβλική Ἱστορία καί στούς  Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὡς ἑρμηνεῖς τῆς βιβλικῆς Ἱστορίας. Μένει στά γεγονότα τῆς βιβλικῆς Ἱστορίας. Μένει στήν  Ἐνανθρώπηση, στή Μεταμόρφωσή Του, στήν Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, στήν Ἀνάστασή Του, στήν Ἀνάληψή Του. Παίρνει τό γεγονός τῆς Μεταμορφώσεως καί θεολογεῖ μέ μία θεολογία πατερική.Ὅπως δηλαδή οἱ Πατέρες κατενόησαν καί προσωπικά ἔζησαν τή βιβλική Ἱστορία. Αὐτά εἶναι τά δύο θεμέλια τῆς Ὀρθοδοξίας.Ὅποιος μιλάει ἐπάνω σ’ αὐτά τά δύο θεμέλια καί στηρίζεται σ’αὐτά, ποτέ δέν πέφτει ἔξω.

    Ἡ Δύση διά τοῦ Βαλραάμ, ὅπως εἴπαμε καί ἀνωτέρω, ἐκ-προσωπεῖ τήν λογική κατανόηση, τήν φιλοσοφική τοποθέτηση. Καί εἰδικότερα: Πῶς μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νά φθάσει μέσα στό μυστήριο τοῦ Θεοῦ, τοῦ ἀκατάληπτου, ἀκατανόητου καί ἀπρόσιτου καί νά θεωθεῖ; Ἡ Δύση δέν μπόρεσε νά κατανοήσει πώς ὁ ἄνθρωπος δύναται νά φθάσει στό μυστήριο τοῦ Θεοῦ καί νά ἑνωθεῖ μαζί Του.

    Ὁ Ἅγιος  Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἐκήρυξε, ὅτι ὑπάρχει μία διάκρισις τῆς οὐσίας τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἐνεργειῶν Του. Ὁ Θεός ὡς οὐσία πράγματι εἶναι ἀκατανόητος, ἀπερίγραπτος καί ἀπρόσιτος. Ποτέ ἡ οὐσία τοῦ Θεοῦ δέν ἔρχεται σέ ἐπαφή μέ τή Δημιουργία.Ὁ Θεός μόνον τόν Υἱό γεννᾶ ὡς οὐσία.Τόν κόσμον τόν δημιουργεῖ μέ τίς ἐνέργειές Του. Αὐτή ἦτο ἡ μεγάλη προσφορά τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ στήν Ὀρθοδοξία.

     Αὐτήν τήν ἀλήθεια καλούμεθα νά βιώσουμε ὡς ὀρθόδοξοι Χριστιανοί.Τότε θά ἐπιτευχθεῖ ἡ κοινωνία μας μέ τόν Θεόν καί ἡ θέωσίς μας, πού εἶναι ὁ σκοπός τῆς ὑπάρξεώς μας. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://el.wikipedia.org

Επιστολή Προέδρου 10ου Περ. Τμήματος του Οικονομικού Επιμελητηρίουγια τον θάνατο του λογιστή Φάνη Παπαγεωργίου

Κοινωνια

"Ως πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου, ως φίλος της Παναχαϊκιώτικης ιδέας και ως απλός φίλος και συνάδελφος είμαι συντετριμμένος από την απώλεια του Φάνη Παπαγεωργίου.
Ενός ανθρώπου ανιδιοτελούς στον κοινωνικό και επαγγελματικό στίβο που διακρίθηκε όπου και να κλήθηκε να προσφέρει.
 
Ο Φάνης θα λείψει από τους συναδέλφους του λογιστές, από την Πάτρα που τόσο αγάπησε αλλά και από την Παναχαϊκή που ήταν αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής του. Μα πιο πολύ από την σύζυγο του και απο τα δυο μικρά του παιδιά.
 
Με βαθύτατη οδύνη εκφράζω στους οικείους του τα θερμά μου συλλυπητήρια."

Σας ευχαριστώ πολύ. 

Γεώργιος Παππάς
Ορκωτός Ελεγκτής Λογιστής

Πρόεδρος του 10ου Περ. Τμήματος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Β/Δ Πελοποννήσου και Δυτικής Ελλάδος

Πρωτοπόρες της χειραφέτησης

Κοινωνια

Οι ιστορίες των γυναικών που διεκδίκησαν δυναμικά τα δικαιώματά τους και άνοιξαν τον δρόμο προς τον εκσυγχρονισμό της κοινωνίας μας.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2022/03/04/vimagazino/protopores-tis-xeirafetisis/