721 New Articles

Top Stories

O Λόρδος Κέλβιν και η θνητότητα στις ΜΕΘ

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου
1
Τι κοινό μπορεί να συνδέει ένα διακεκριμένο φυσικό του 19ου αιώνα, γεννημένο στο Μπέλφαστ
της Ιρλανδίας, με τη θνητότητα στις ΜΕΘ COVID 19; Στο σερ Ουίλιαμ Τόμσον, πιο γνωστό ως Λόρδο
Κέλβιν, αποδίδεται η φράση « αν δεν μπορείς να μετρήσεις κάτι, δεν μπορείς να το βελτιώσεις ».
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας δε μετρά κι όταν μετρά δεν αναλύει. Ο τρόπος που στο Υπουργείο Υγείας
προσεγγίζουν τη συζήτηση για τη θνητότητα στις ΜΕΘ COVID είναι ενδεικτικός. Αφού πρώτα
παραίτησαν το Διοικητή του Αγρινίου, « κρύβονται » είτε σιωπώντας είτε διοχετεύοντας σκόρπια
στοιχεία χωρίς επαρκή τεκμηρίωση και κυρίως χωρίς σύγκριση με επίσημα βιβλιογραφικά δεδομένα.
Η αμήχανη στάση τους και η επιμονή να μη δημοσιοποιούν τα στοιχεία επιτείνει τη σύγχυση και την
αβεβαιότητα ιδιαίτερα σε μια περίοδο που η χώρα χρειάζεται να εκπέμψει μήνυμα υγειονομικής
ασφάλειας και σταθερότητας. Η αποστολή κλιμακίων υπήρξε καθυστερημένη και ενταγμένη
περισσότερο σε μια λογική επικοινωνιακής διαχείρισης.
Αλλωστε και η Καθηγήτρια Εντατικής Θεραπείας του ΕΚΠΑ και Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας
Εντατικής Θεραπείας Αναστασία Κοτανίδου επισήμανε και ορθά την αναγκαιότητα καταγραφής και
παρακολούθησης δεικτών ποιότητας μεταξύ των οποίων και της ενδονοσοκομειακής θνητότητας
(δεν αναφερόταν μόνο στις ΜΕΘ) στο πρόσφατο συνέδριο του ygeiamou
Το Υπουργείο Υγείας οφείλει να δημοσιοποιήσει τα σχετικά στοιχεία τόσο για τις ΜΕΘ των
κεντρικών όσο και για κείνες των περιφερειακών νοσοκομείων και να παρέμβει διορθωτικά εκεί
που υπάρχει πρόβλημα. Οχι προφανώς επιρρίπτοντας την ευθύνη στο μάχιμο ιατρικό και
νοσηλευτικό που παρά τις αντιξοότητες ανταποκρίνεται στο ρόλο του, βελτιώνοντας όμως τις
συνθήκες νοσηλείας διασφαλίζοντας κατά προτεραιότητα την επαρκή στελέχωσή τους με
εξειδικευμένο προσωπικό.
Παράλληλα θα χε ενδιαφέρον η δημοσιοποίηση του πορίσματος της Επιστημονικής Επιτροπής
σχεδιασμού για την ανάπτυξη νέων κλινών ΜΕΘ που συστάθηκε με απόφαση του Υπουργού Υγείας
ένα περίπου χρόνο πριν ώστε να διευκρινιστεί με ποια κριτήρια επελέγησαν τα νοσοκομεία που θα
φιλοξενήσουν νέες κλίνες και κυρίως με ποιο επιχειρησιακό σχέδιο θα διασφαλιζόταν η ασφαλής
λειτουργίας τους.
Σε κάθε πάντως περίπτωση η καταγραφή, ανάλυση και επεξεργασία δεδομένων και δεικτών
ποιότητας με όρους επιστημονικούς είναι ο πλέον ασφαλής δρόμος για την αυτοβελτίωση του
συστήματος υγείας.
 
1Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας και
μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας.

ΔΗΜΟΣ ΠΥΡΓΟΥ - Τοποθέτηση Αντιδημάρχου Παιδείας και Δια βίου Μάθησης Γιάννη Παπαδημητρίου στην συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου ΠΔΕ (25/5/2021) σχετικά με τα πανεπιστημιακά τμήματα

Απόψεις

Η πλήρης απαξίωση της Ηλείας είναι για άλλη μια φορά γεγονός και φέρει τη σφραγίδα της κυβέρνησης. Η απόφαση της Υπουργού Παιδείας για μηδενικό αριθμό εισακτέων στα Τμήματα της Ηλείας είναι μια προσβλητική απόφαση. Ταυτόχρονα πρόταση του Υπουργείου Παιδείας για τη δημιουργία ΙΕΚ και ΕΠΑΛ στη θέση των Πανεπιστημιακών Τμημάτων προσβάλλει τη νοημοσύνη όλων των Ηλείων κατοίκων καθώς και όλων των αιρετών του νομού.

Η Ηλεία όσον αφορά τις Πανεπιστημιακές Σχολές αποτέλεσε το «πειραματόζωο» του Υπουργείου και της Κυβέρνησης για όλα αυτά που έχουν ήδη σχεδιαστεί και δρομολογηθεί για τον ευρύτερο Ακαδημαϊκό χάρτη της χώρας. Αποδείχθηκε εκ του αποτελέσματος η προειλημμένη απόφαση κλεισίματος σχολών στην Ηλεία σε συνεργασία του Υπουργείου Παιδείας και του Πανεπιστημίου Πατρών.

Ας μην ξεχνάμε τον Σεπτέμβριο του 2020 όταν ο, Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος της ΝΔ και βουλευτής Αιτωλοακαρνανίας Σπήλιος Λιβανός, σε συνάντησή του με τον Πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών Κ. Μπούρα, πρότεινε τη  μεταφορά του Τμήματος Γεωπονίας από την Αμαλιάδα στον νομό Αιτωλοακαρνανίας.

Όσον αφορά το επιχείρημα του Υπουργείου ότι το τμήμα Μουσειολογίας αποτελεί παγκοσμίως ένα τομέα Μεταπτυχιακών Σπουδών, ας μην ξεχνάμε το Τμήμα Προπτυχιακών Σπουδών Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας και Μουσειολογίας στην Κέρκυρα.

Με λίγα λόγια, και με πολλά επιχειρήματα, όπως και με αριθμούς που δεν μπορεί κανείς να τους αμφισβητήσει, τα επιχειρήματα της κυβέρνησης όπως και του Πανεπιστημίου Πατρών καταρρίπτονται ένα-ένα.

Η απόφαση ήταν μια, και ήταν να κλείσουν οι Σχολές στην Ηλεία. Αυτό που δεν μπορούμε όμως ακόμη να κατανοήσουμε είναι το γιατί;

 

 

Διαφαίνεται λοιπόν ξεκάθαρα το σχέδιο εξόντωσης της Ηλείας από το κάδρο της ανάπτυξης.

Μιλάμε για ανάπτυξη μέσα σε ένα σύγχρονο παγκόσμιο οικοδόμημα αλλά καταργούμε Πανεπιστημιακά Τμήματα;

Η Ηλεία έχει δύο σημαντικά στρατηγικά πλεονεκτήματα ανάπτυξης. Είναι ένας νομός που διαθέτει έναν από τους μεγαλύτερους κάμπους της χώρας και σε πολιτιστικό, πολιτισμικό και πνευματικό επίπεδο έχει το παγκόσμιας και αναγνωρισμένης αξίας brand name της Αρχαίας Ολυμπίας και του πνεύμα του Ολυμπισμού.

Η ύπαρξη των Πανεπιστημιακών Τμημάτων Γεωπονίας και Μουσειολογίας στην Ηλεία κρίνονται όχι μόνο απαραίτητα αλλά και αναγκαία για την επιστημονική κατάρτιση των σπουδαστών καθώς και την άμεση σύνδεση της επιστήμης με την παραγωγική διαδικασία. Η ύπαρξη Αρχαιολογικών χώρων και Μουσείων στο νομό καθώς και το γεγονός ότι το λιμάνι του Κατακόλου αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα λιμάνια κρουαζιέρας στη χώρα με επισκεψιμότητα τουριστών απ’ όλο τον κόσμο, καταδεικνύει με τον πιο εμφαντικό τρόπο την αναγκαιότητα ύπαρξης του τμήματος Μουσειολογίας στον Πύργο.

Υπάρχουν αρκετές αποφάσεις Δημοτικών Συμβουλίων, ψηφίσματα στήριξης επιστημονικών φορέων, αναπτυξιακών φορέων και συλλόγων που απαιτούν την ύπαρξη αυτών των Σχολών στην Ηλεία.

Εμείς, σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να συμβιβαστούμε με αυτή την απόφαση και το σίγουρο είναι ότι δεν πρόκειται να καταθέσουμε τα όπλα. Έχουμε ξεκινήσει τόσο σαν Δήμος όσο και σε συνεργασία με το Συμβούλιο Αιρετών έναν δύσκολο αλλά επίμονο αγώνα που θα συνεχιστεί και θα κλιμακωθεί.

 

ΚΩΣΤΑΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: H Ηλεία ερημοποιείται

Απόψεις

Στο Υπουργείο Παιδείας δεν είναι αφελείς.
Ούτε έχουν προηγούμενα με την Ηλεία.
Τη χρησιμοποιούν όμως ως πεδίο πιλοτικής εφαρμογής μιας δήθεν μεταρρύθμισης.
Στο Υπουργείο Παιδείας βαφτίζουν τον ανορθολογισμό μεταρρυθμισμό υποκύπτοντας στην πιο ακραία εκδοχή κορπορατισμού και τοπικισμού.
Παράλληλα δεν αντιλαμβάνονται και δω το ζήτημα είναι ιδεολογικό ότι τα περιφερειακά και τοπικά παραγωγικά συστήματα για να επιβιώσουν χρειάζεται να συνδεθούν με την ιστορικότητα του τόπου και τη δυναμικά εξελισσόμενη επιστημονική γνώση.
Με ποια λογική, επιστημονική και αναπτυξιακή, η Γεωπονία συγκεντρώνεται στην Αιτωλοακαρνανία όταν η Ηλεία με όρους ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας είναι περισσότερο αγροτικός νομός;
Με ποια λογική το τμήμα Διοίκησης Τουρισμού παραμένει στην Πάτρα όταν η Ηλεία διαθέτει περισσότερες ξενοδοχειακές κλίνες και πεντάστερα ξενοδοχεία;
Είναι προφανές ότι αυτό δε λέγεται μεταρρύθμιση....
Υπάρχουν όμως και περφερειακές - τοπικές ευθύνες.
Εγκλωβιστήκαμε στην παγίδα διεκδίκησης - διατήρησης μεμονωμένων τμημάτων (και όχι σχολών) υποεκτιμώντας τη βουή των πλησιαζόντων γεγονότων.
Το πρόβλημα όμως είναι ευρύτερο.
Η Ηλεία ερημοποιείται.....
Αναπτυξιακά, υγειονομικά, εκπαιδευτικά.
.... πορευόμενη χωρίς στρατηγική και σχέδιο σε μια αφιλόξενη Περιφέρεια.
 

Οι ευθύνες για εθνικές συναινέσεις αφορούν κύρια στην κυβέρνηση

Απόψεις

του Κώστα Χλωμούδη*

Δυστυχώς, την τελευταία περίοδο, διαρκώς “σπέρνουμε” προσδοκίες, δημιουργούμε υπεραισιοδοξίες και στο τέλος, όμως, η χώρα μας “θερίζει” μια σκληρή και δυσάρεστη πραγματικότητα.

Η Ελλάδα δεν έχει ξεπεράσει την κρίση χρέους. Έχει ακόμα σοβαρά διαρθρωτικά και θεσμικά προβλήματα και υπό αυτή την έννοια κρίνουμε πολύ αισιόδοξες κάποιες αναπτυξιακές προβλέψεις.

Ζούμε μια εποχή που πολλά και βαριά σύννεφα υπάρχουν πάνω από την παγκόσμια οικονομία, τα οποία παράγονται κυρίως από αποκλίνουσες γεωπολιτικές στρατηγικές.

Η διπλή κρίση του 2010 και της πανδημίας, για την Ελλάδα, απέχει αρκετά από το σημείο υπέρβασής της και εξ ’αυτού από κάθε σημείο εφησυχασμού για την κοινωνία και τις πολιτικές δυνάμεις.

Η διπλή αυτή κρίση αφήνει υψηλή ανεργία, πολλά λουκέτα και ελλιπή χρησιμοποίηση του κεφαλαιακού εξοπλισμού της χώρας. Ως εκ τούτου μια πολιτική αναθέρμανσης της ζήτησης, μέσω της αύξησης των κρατικών δαπανών (η οποία μπορεί, πλέον, να χρηματοδοτηθεί από τα ευρωπαϊκά κονδύλια), αποτελεί την προφανή και ίσως μοναδική, αξιόπιστη λύση.

Το σχέδιο ανάκαμψης έχει διάρκεια μέχρι και το 2026 και είναι εμφανές πως απαιτείται να αναζητηθούν σημεία συναινέσεων. Τα λεφτά είναι... πολλά και δεν πρέπει να επαναληφθούν αποτυχημένες συνταγές του παρελθόντος.

Κυβέρνηση και αντιπολίτευση οφείλουν να λειτουργήσουν με αίσθηση εθνικής ευθύνης. 

Η κυβέρνηση να σταματήσει να κινείται στον αστερισμό των συγκυριακών ευρημάτων των δημοκοπικών ερευνών. Να διαμορφώσει όρους για έναν ουσιαστικό διάλογο με την αντιπολίτευση και το σύνολο των άλλων κοινωνικών φορέων.

Η αντιπολίτευση, μείζονα και ελάσσονα, οφείλει να «αρθρώσει» προγραμματικό λόγο επίδρασης στις κυβερνητικές επιλογές.

Προφανώς και δεν προκρίνουμε ούτε συναινούμε στην σιωπή του νεκροταφείου, για τις όποιες κυβερνητικές αβλεψίες και επιλογές. Η πολιτική αντιπαράθεση δεν είναι δυνατόν να σταματήσει.

Ωστόσο, είναι η στιγμή για συνθέσεις, στα θέματα αναζήτησης στρατηγικών οικονομικής διεξόδου της χώρας χωρίς να αλλοιώνεται ο συνταγματικός ρόλος συμπολίτευσης και αυτός της αντιπολίτευσης. Τρόποι και δυνατότητες υπάρχουν πολλοί.

Αρκεί να τους αναζητήσουμε.

*Ο Κώστας Χλωμούδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του ΠΑΠΕΙ.

Τα κίνητρα στο ΕΣΥ και η περίπτωση της Ηλείας

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου1


Η εκκωφαντική αποχώρηση των τριών από τους τέσσερις μόνιμους Παθολόγους του ΓΝ Ηλείας και το μηδενικό ενδιαφέρον για τις θέσεις που προκηρύσσονται επανέφεραν στο προσκήνιο τη συζήτηση για τα κίνητρα που χρειάζονται ώστε να καταστεί ελκυστικό το σύστημα υγείας στην Ηλεία.

Η πρωτοφανής εκροή πτυχιούχων την περίοδο της κρίσης προκαλεί μια αναντιστοιχία προσφερόμενων θέσεων και πραγματικής ζήτησης που δυσχεραίνει την κάλυψη τους ιδιαίτερα στις περιφερειακές μονάδες του συστήματος.

Οι χαμηλές αμοιβές, τα εξαντλητικά ωράρια και τα στενά περιθώρια επιστημονικής εξέλιξης υποχρέωσαν το ιατρικό προσωπικό να αναζητήσει επαγγελματική διέξοδο είτε στο εξωτερικό είτε στον ιδιωτικό τομέα.

Αρκούν όμως τα οικονομικά κίνητρα για να καταστεί το ΕΣΥ περισσότερο ελκυστικό;

Παρά το συγκοινωνιακό της αποκλεισμό (οδικό και σιδηροδρομικό) η Ηλεία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί δυσπρόσιτη ή μειονεκτική περιοχή με όρους αυστηρά γεωγραφικούς.

Τυχόν ένταξη στις άγονες και προβληματικές περιοχές Α’ κατηγορίας θα βελτιώσει μεν τις αποδοχές, κρύβει όμως «παγίδες» όπως η δυνατότητα μετάθεσης του μόνιμου ιατρικού προσωπικού σε μονάδα που επιθυμεί μετά την πενταετία μετατρέποντας το νοσοκομείο σε «διαμετακομιστικό κέντρο» σε βάρος της βιώσιμης λειτουργίας του και μεταθέτοντας το πρόβλημα διαρκώς για το μέλλον.

Ενδεχόμενη ένταξη στη Γ’ ζώνη θα αυξήσει τον αριθμό των εφημεριών των ήδη υπηρετούντων επιδεινώνοντας περαιτέρω τις συνθήκες εργασίας.

Στην Ηλεία το πρόβλημα εντοπίζεται στις εγγενείς αδυναμίες της διάρθρωσης του νοσηλευτικού χάρτη. Προφανώς ένα πιο ευέλικτο σύστημα αμοιβών, που θα ενισχύει κλινικές κυρίως ειδικότητες μειωμένης διαθεσιμότητας που επιθυμούν να εργαστούν σε άγονες περιοχές, θα βοηθούσε.

Το ιατρικό προσωπικό όμως εκτός από αξιοπρεπείς αμοιβές αναζητά ασφάλεια και επιστημονική εξέλιξη. Ο κατακερματισμός του, η ανορθολογική του κατανομή ακόμα και στο «μείγμα» των θέσεων που προκηρύσσονται και η λογική του «λίγοι εδώ λίγοι εκεί για να ‘ναι όλοι ικανοποιημένοι» δεν εμπεδώνουν αίσθημα ασφάλειας και περιορίζουν τα περιθώρια εξέλιξης καθιστώντας το σύστημα υγείας στο νομό μη ελκυστικό.

Η πυκνότερη διάταξη του υπάρχοντος ιατρικού δυναμικού στο νοσοκομειακό τομέα στην Ηλεία θα συνιστούσε το ισχυρότερο κίνητρο για την επιλογή και κυρίως την παραμονή των νέων ιατρών στην περιοχή.

Παράλληλα χρειάζονται έξυπνες παρεμβάσεις που θα δυσκολεύουν την παραμονή ιατρικού προσωπικού που ολοκληρώνει την εκπαίδευσή του στα κεντρικά νοσοκομεία (για παράδειγμα της Πάτρας).

Δείτε τι συμβαίνει σήμερα. Όσοι ολοκληρώνουν την εκπαίδευσή τους παραμένουν ως παρατασιακοί ειδικευόμενοι και στη συνέχεια ως επικουρικοί αναμένοντας την προκήρυξη μιας μόνιμης θέσης ενισχύοντας ουσιαστικά τη συγκεντροποίηση του ιατρικού προσωπικού σε βάρος των περιφερειακών νοσοκομείων.

Σε συνθήκες ακραίας ανισσοροπίας προσφερόμενων θέσεων και πραγματικού ενδιαφέροντος χρειάζεται μια διαφορετική προσέγγιση στις παρατάσεις των συμβάσεων των ειδικευομένων και τις εγκρίσεις θέσεων επικουρικών και μονίμων ώστε να ενισχύονται κατά προτεραιότητα οι περιφερειακές μονάδες του συστήματος με χαμηλά ποσοστά κάλυψης των αντίστοιχων οργανικών θέσεων.






1 Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας

 

Η ήττα του Νομού και η ώρα της ευθύνης για όλους

Απόψεις

Η Ηλεία δικαιούται την ισότιμη συμμετοχή στην ακαδημαϊκή ζωή της χώρας.

Δεν μπορεί να εξωραϊστεί με τίποτε άλλο η σημερινή εξέλιξη μετά την  απόφαση του Υπουργείου Παιδείας,  παρά με ύπαρξη και λειτουργία αυτόνομης σχολής  στο Νομό με προσανατολισμό και πεδίο, επιστημονικής αναφοράς, τα συγκριτικά και εθνικού χαρακτήρα  πλεονεκτήματα της «Ολυμπιακής Γης».

Προτάσεις που παραπέμπουν σε οτιδήποτε άλλο, πέραν  του πανεπιστημιακού επιπέδου τμήματα, είναι ευθεία προσβολή στην κοινωνία και εξυπηρετεί την αδιανόητη και πολιτικά καταδικαστέα  τελευταία εξέλιξη.

Διετή προγράμματα και άλλα τινά, δεν αντέχουν σε καμιά κριτική. Δεν είναι Πανεπιστημιακή – Ακαδημαϊκή  πραγματικότητα. Είναι λίαν επιεικώς  απόδειξη συνενοχής, στην διαρκή υποβάθμιση του νομού και της κοινωνίας.  

Οι θεσμικοί εκφραστές του Νομού, είχαν και έχουν επιχειρήματα. Αρκεί, έστω και τώρα, που συνειδητοποίησαν την ήττα της Ηλείας, να σταθούν στο ύψος της ευθύνης τους έναντι της κοινωνίας των 200 χιλ. πολιτών.

Για να πέσουν οι πιθανές μάσκες και ίσως η πιθανή πέμπτη φάλαγγα  που  υπάρχει στο παρασκήνιο, να απαιτήσουν:

Α. Την μετακίνηση του Τμήματος Ιστορίας – Αρχαιολογίας του πανεπιστημίου Πατρών, στο Νομό Ηλείας. (Αντί να πάει από το Αγρίνιο στην Πάτρα, συνενούμενο με το Μουσειολογίας,  όπως έχει ανακοινωθεί, να έρθει στην Ηλεία).

Β. Την μη ψήφιση νόμου, όπως χρειάζεται, για την κατάργηση του Μουσειολογίας, και  συνέχιση της λειτουργίας του έστω και με μηδέν εισακτέους για το επόμενο ακαδημαϊκό έτος ή την αποτροπή έκδοσης Προεδρικού διατάγματος με το ίδιο περιεχόμενο.

Γ. Την δημιουργία αυτόνομης Σχολής  που θα συμπεριλαμβάνει τα εν λόγω τμήματα και θα δύναται να εξελιχθεί στο ακαδημαϊκό περιβάλλον του Πανεπιστημίου.

Αυτό θα είναι πράξη  ευθύνης, ενώπιον της κοινωνίας της Ηλείας και του μέλλοντος αυτού του τόπου. Μόνο έτσι μπορεί να διορθωθεί και να αλλάξει η πορεία προς το περιθώριο που κάποιοι επιθυμούν.     

Γιώργος Παναγιωτόπουλος: Όταν η πολιτική ψεύδεται για να δικαιολογήσει το έγκλημα κατά της κοινωνίας της Ηλείας

Απόψεις

Επιστράτευσε τα πρόθυμα ΜΜΕ για να επιχειρηματολογήσει η πολιτική ηγεσία υπέρ μιας απόφασης που δεν αντέχει σε καμιά κριτική. Το γεγονός της καταδίκης του νομού Ηλείας είναι ξεκάθαρο.

Σήμερα το υπουργείο παιδείας «πανηγυρίζει» για την λύση της παθογένειας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση της χώρας κατόπιν της «μεγάλης μεταρρύθμισης» που εστιάζεται στον αποκλεισμό της Ηλείας.   

Δεν θα αναπτύξω επιχειρήματα που πλέον δεν έχουν σημασία.  Άλλωστε εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο, με δημόσιες παρεμβάσεις μου και με επιστολές, παρουσίασα όλες τις δυνατές πτυχές.

Όμως για την αποκατάσταση της αλήθειας και μόνο θα αναφέρω:

Α. Σε σχέση με την ανυπαρξία, στο διεθνές ακαδημαϊκό περιβάλλον, αντίστοιχων προπτυχιακών τμημάτων Μουσειακών σπουδών που ακούσθηκε, η πραγματικότητα διαψεύδει τα λεχθέντα.

Η απόδειξη.    

Προπτυχιακά τμήματα με γνωστικό αντικείμενο «Μουσειακές Σπουδές» που λειτουργούν δεκαετίες τώρα σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.

Ας δει μερικά   εδώ ο Ηλείος πολίτης:  https://www.bachelorsportal.com/search/bachelors-degrees/museum-studies/#q=di-299|lv-bachelor   (Διεθνής Βάση Δεδομένων)

Επιπλέον μια μικρή αναφορά σε κάποια,

  • ΠρόγραμμαΜουσειακώνΣπουδών (Museum Studies Program), Rochester Institute of Technology NY USA, 2015.
  • ΙστορίατηςΤέχνης / Μουσειακές Σπουδές (Art History/Museum Studies), University of Lethbridge, Canada.
  • ΠροπτυχιακόΠρόγραμμαΜουσειακών Σπουδών (Undergraduate Museum Studies Program), Walsh University, USA.
  • Ιστορίατέχνηςκαι μουσειακά επαγγέλματα (Αrt History and Museum Professions), Fashion Institute of Technology SUNY, USA.
  • ΠρόγραμμαΜουσειακώνΣπουδών (Museum Studies Program), University of British Columbia, Canada.
  • ΜουσειακέςΣπουδές(Museum Studies), University of IOWA, USA, 1910.
  • ΔιαχείρισηΠολιτισμούκαι Κληρονομιάς (Culture and Heritage Management), City University, Hong Kong.
  • ΜουσείακαιΚλασικές Σπουδές (Museum and Classical Studies), University of Reading, England.
  • ΜουσειακέςΣπουδέςκαι Αρχαιολογία (Museum Studies and Archaeology), University of Reading, England.
  • Μουσειολογία, ΝέαΜέσακαι Επικοινωνία Μουσείων (Museology, New Media and Museum Communication), Università IULM Milan.
  • ΜουσειακέςΣπουδές(Museum Studies), Baylor University. Texas, USA.
  • Μουσειολογία(Museology), University of Turku and Åbo Akademi University.
  • Μουσειολογία(Museology), University of Calcutta, India.
  • Μουσειολογία(Museology), Faculty of Communication, Lithuania.
  • Μουσειολογία(Museology), Fudan University, China.
  • Μουσειολογία(Museology), Maharaja Sayajirao, University of Baroda, Baroda, India.
  • ΙστορίαΤέχνηςμε Γκαλερί και Μουσειακές Σπουδές (Art History with Gallery and Museum Studies), University of East Anglia, England.
  • ΜουσειακέςΣπουδές(Μuseum Studies), Baylor University, Waco, USA.
  • ΤμήμαΜουσειολογίας, ΠολιτισμικώνΣπουδών και Τουρισμού (Department of Museology, Culture Studies and Tourism), Kazan University, Russia, 2007.

 

Συμπληρωματικά θα αναφέρω ότι ήδη λειτουργεί στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, Τμήμα ΑΡΧΕΙΟΝΟΜΙΑΣ, ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΟΝΟΜΙΑΣ & ΜΟΥΣΕΙΟΛΟΓΙΑΣ (ΚΕΡΚΥΡΑ) που ουσιαστικά δείχνει ότι υφίσταται και εντός της χώρας προπτυχιακό με γνωστικό αντικείμενο την Μουσειολογία.

 

Β.    Σε σχέση με την βάση εισαγωγής σε σύγκριση με άλλα τμήματα της χώρας και τα ψεύδη περί ανυπαρξία ενδιαφέροντος από φοιτητές.

Η απόδειξη  

Βάσεις εισαγωγής 2020  

Τμήμα Μουσειολογίας (Πανεπιστήμιο Πατρών)

Αριθμός θέσεων/ επιτυχόντες

Βαθμός πρώτου (μόρια)

Βαθμός τελευταίου  (μόρια)

2

5475

5450

1

6072

6072

190

12.225

7.025

20

9757

7870

3

16975

6290

14

10879

9247

1

5635

5635

26

13.450

6.345

9

10384

10189

ΣΥΝΟΛΟ: 266

 

 

Πηγή : Αποτελέσματα Υπουργείου Παιδείας

Γνωστό σε όλους είναι ότι, δεκάδες τμήματα στη χώρα που λειτουργούν και συνεχίζουν, με την απόφαση του υπουργείου, είχαν το 2020 βάση εισαγωγής που άγγιζε το «απόλυτο μηδέν».  Η απόδειξη εδώ: https://www.minedu.gov.gr/exetaseis-2/baseis-an 

Γ.      Σε σχέση με τον αριθμό των διδασκόντων. Είναι γνωστή η ευθύνη του υπουργείου και του Πανεπιστημίου Πατρών. Το 2019 δόθηκαν 38  θέσεις ΔΕΠ (Μονίμων καθηγητών) στο Πανεπιστήμιο Πατρών και στο Μουσειολογίας  δεν δόθηκε καμία. Δηλαδή Μηδέν.

Στο τρέχον ακαδημαϊκό έτος, δόθηκαν στο Μουσειολογίας,  δύο (2) θέσεις ΔΕΠ που ήδη το Τμήμα προχώρησε σε προκήρυξη.

Εκκρεμούν αδικαιολόγητα  στο υπουργείο μετατάξεις  σε θέσεις ΕΔΙΠ (διδακτικό προσωπικό) από τον Ιούνιο 2020. Επιπλέον φέτος εστάλησαν αρμοδίως επιπλέον  4 αιτήσεις για μετάταξη σε θέσεις ΕΔΙΠ στο τμήμα.

Αξίζει να αναφερθεί ότι  πολλά τμήματα στη χώρα  έχουν Μηδέν (0) μέλη ΔΕΠ αλλά δεν τα «σκότωσαν»

Απόδειξη

 

 

 

 

Δ.   Σε σχέση με την αναφορά περί ενεργών φοιτητών. Σκόπιμα αποκρύπτεται και μάλλον εσκεμμένα  για λόγους κατανοητούς, ότι  άφησαν χωρίς διδάσκοντες το χειμερινό εξάμηνο, με αποτέλεσμα να μην διδαχθεί το 70% των μαθημάτων. Για ποιους ενεργούς φοιτητές μιλούν; Για ποιες δηλώσεις μαθημάτων;

 

Ε.   Σε σχέση με τις κτιριακές υποδομές. Είναι γνωστές στους Ηλείους πολίτες. Υπάρχουν και σε άριστη κατάσταση. Αυτό που δεν έκαναν ως υπεύθυνοι (αναβάθμιση εξοπλισμού κ.α ) μάλλον επιστρέφει ως μπούμερανγκ  στους ίδιους. Να μην ξεχάσω να υπενθυμίσω ότι ζητούσα εμπλουτισμό της υπαρκτής  βιβλιοθήκης με βιβλία για τους φοιτητές, με επιστολές μου επί δύο τουλάχιστον χρόνια και εισέπραξα αδιαφορία.

 

ΣΤ.   Σε σχέση με «το κάθε χωριό και τμήμα». Η Ολυμπιακή Γη δικαιούται από την ιστορία την συμμετοχή της. Η κοινωνία της Ηλείας και των 200 χιλιάδων κατοίκων χρειάζεται σεβασμό. Άλλωστε σε όλους τους νομούς της χώρας υπάρχουν τμήματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Η περιπτωσιολογία και το αφήγημά τους είναι τουλάχιστον έωλο. 

 

Ζ.    Για την ανυπαρξία πρότασης από την Ηλεία. Τους θυμίζω την μελέτη για ίδρυση Σχολής Πολιτισμικών Σπουδών «Ολυμπιακή Σχολή» που έχω καταθέσει προς όλους.

 

Ένα τελευταίο σχόλιο:  Έντιμο είναι το αληθές.   Να απαντήσουν λοιπόν ευθέως,  γιατί έθεσαν μόνο την Ηλεία στο περιθώριο.  

Αυτά προς το παρόν.   

Η υπονόμευση της Πολιτικής και ο ρόλος της ενημέρωσης (Ελλάδα - Covid 19)

Απόψεις

του Κώστα Χλωμούδη*

Ένα ολόκληρο σύστημα, εν δράσει, παραχαράσσει την πραγματικότητα, υπονομεύοντας τελικά την δυνατότητα διορθώσεων στην αντιμετώπιση της πανδημίας και των επιπτώσεων της.

Η τρομοκρατία ενάντια σε όποιον τολμήσει κριτική στην κυβέρνηση για τις επιλογές της μπορεί να θέσει τη χώρα σε πολλαπλούς κινδύνους, ακόμη και σε ενδεχόμενα αλλοίωσης των δημοκρατικών μας κατακτήσεων.

Η ενοχοποίηση όποιου/ας επιχειρεί να ασκήσει κριτική στην κυβέρνηση είναι μια τακτική δοκιμασμένη στη πρώιμη φάση της αστικής δημοκρατίας και τα αποτελέσματά της έχουν κριθεί ως αρνητικά.

Η στρεψοδικία που επιχειρείται στο δικαίωμα της κριτικής ξεκινάει με την κλασσική ερμηνεία προθέσεων…

Όλοι θα έχουμε προσέξει την προσπάθεια ερμηνείας της στάσης της όποιας αντιπολιτευτικής αντίδρασης ως μιας στρατηγικής να πάθει τα χειρότερα η χώρα για να ωφεληθεί στο τέλος η αντιπολίτευση ενώ θα ζημιωθεί η κυβέρνηση. Προφανώς μαζί και η χώρα…

Ζούμε δηλαδή ένα πόλεμο "... που η αντιπολίτευση ή μερίδα των πολιτών αντιμάχονται στην ουσία την ίδια τη χώρα μας για να ωφεληθούν κομματικά οι ίδιοι…"!!!

Δυστυχώς αλλά αυτή η θέση δεν απέχει από μια κριτική για μια περίπου προδοτική συμπεριφορά όσων κάνουν κριτική…

Ότι πιο άθλιο και οπισθοδρομικό για τις κατακτήσεις του δημοκρατικού μας πολιτεύματος και προφανώς για τις συνθήκες εκφοράς του δημόσιου λόγου…

Ξεκινούμε λοιπόν με ένα δεδομένο: Κανείς στην Ελλάδα, στο σύνολο του πολιτικού μας συστήματος, σε αυτόν τον πόλεμο δεν είναι λιποτάκτης ή προδότης…

Το σύνολο της κοινωνίας μας και οι πολιτικοί της εκφραστές, θέλει η χώρα μας να αντιμετωπίσει, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, την πανδημία και τα αποτελέσματά της.

Από εκεί όμως και μετά υπάρχουν διαφορετικές επιλογές διαχείρισης, προτεραιότητες και τελικά αποτελέσματα.

Όλα αυτά κρίνονται, συγκριτικά, με τα αντίστοιχα αποτελέσματα που έχουμε σε άλλες χώρες του «δικού» μας κόσμου και ιδιαιτέρως με αυτές της Ευρώπης.

Η διαστρέβλωση των δεδομένων της στατιστικής, ως επιλογή, έχει κοντά ποδάρια και προφανώς εκφράζει το ήθος των παραγωγών αυτής της πρακτικής.

Η δημιουργία μιας ψεύτικης εικόνας, μιας επίπλαστης πραγματικότητας για την κατάσταση στη χώρα, είναι μια ανεύθυνη πολιτική επιλογή και στο τέλος δεν βοηθά να ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα, στις ούτως ή άλλως πρωτόγνωρες συνθήκες των καιρών μας.

Ας πάρουμε μια γεύση από την πραγματικότητα:

  • Το εμβολιαστικό πρόγραμμα δεν μπορεί να κριθεί ως ικανοποιητικής απόδοσης. Η Ελλάδα είναι αρκετά κάτω από τον μέσο ευρωπαϊκό όρο (25,6% έναντι 31,3% 1η δόση, 21οι στους 27 ενώ στην 2η δόση είμαστε 18οι).
  • Μεγάλη η προσπάθεια και για τα ελληνικά δεδομένα αναγνωρίσιμη στη πορεία του ημερήσιου εμβολιασμού στη χώρα μας που ήδη έχει φτάσει πάνω από 100.000 ημερησίως και ευελπιστούμε ότι θα αυξηθεί περεταίρω. Να μη βαυκαλιζόμαστε όμως ότι είναι μια συνθήκη πρωτοπορίας για τη χώρα. Συγκρινόμενοι με τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες είμαστε πίσω και πρέπει να βρούμε τρόπους να τους φτάσουμε γιατί είναι εφικτό.
  • Κάνουμε την απαιτούμενη σκληρή κριτική στις μεγάλες γενιές που δεν προγραμμάτισαν τον εμβολιασμό τους σε απαράδεκτα ποσοστά για μια κοινωνία ευθύνης και αλλά και παιδείας και αποθεώνουμε τις νεότερες γενιές για την προθυμία τους να εμβολιαστούν. Αν μείνουμε εδώ στρεβλώνουμε την πραγματικότητα και δεν αντιμετωπίζουμε το πραγματικό πρόβλημα. Τα ποσοστά συμμετοχής παραμένουν ακόμη εξαιρετικά χαμηλά, με τα ραντεβού τα οποία έχουν ανακοινωθεί στους 30-39 ετών να είναι μόλις 17% (222.456), ενώ στους 40-44 ετών είναι 19% (154.666) και στους 45-49 ετών είναι 38% (300.476). (στοιχεία από ανάρτηση στο f/b του κου Στέφανου Παραστατίδη).
  • Στον σημαντικό δείκτη “θάνατοι ανά εκατομμύριο πολιτών” τους τελευταίους δυο μήνες βρισκόμαστε σταθερά στις 20 πρώτες χώρες του κόσμου. Για τούτο και η Μεγ. Βρετανία με δεδομένη την κατάταξή μας στο πορτοκαλί δεν προκρίνει τη χώρα μας ως τόπο διακοπών για τους πολίτες της. Η περίπτωση του δείκτη θετικότητας είναι η χαρακτηριστικότερη περίπτωση των παρόντων Greek Statistics. Δηλώνουμε συνεχή ρεκόρ στη χαμηλή θετικότητα, δηλαδή στον λόγο κρουσμάτων ανά τεστ, για κοροϊδεύουμε και παρουσιαζόμαστε ως *πράσινοι* στον χάρτη του ΕCDC, εμφανίζοντας άλλη πραγματικότητα, αποστέλλοντας στον αρμόδιο ευρωπαϊκό οργανισμό και τα σελφ-τεστ μαζί με τα υπόλοιπα τεστ, ενώ την ίδια στιγμή στο εσωτερικό της χώρα παρουσιάζουμε την αλήθεια στο συγκεκριμένο δείκτη, λες και οι κουτόφραγκοι δεν θα μας πάρουν είδηση να μας κατατάξουν εκεί που πράγματι είμαστε ( 1η ταξιδιωτική οδηγία της Βρετανίας στο πορτοκαλί και όχι στο πράσινο. Αν δεν καταγράψουμε την αλήθεια και δεν συνειδητοποιήσουμε αυτήν την εικόνα, επιχειρώντας να την κρύψουμε στο εσωτερικό μας, ενώ την γνωρίζουν στο εξωτερικό, δεν θα ενεργοποιηθούμε έτσι ώστε να βρούμε τρόπους διόρθωσής της.

Αυτό δεν αφορά μόνο πλέον το στενό πυρήνα του πολιτικού μας συστήματος και τα κόμματα. Αφορά πρωτίστως τους ίδιους τους πολίτες που πρέπει να είναι υπεύθυνα ενημερωμένοι, την ίδια την κοινωνία των πολιτών και τους θεσμούς της που πρέπει να προγραμματίσουν δράσεις παρέμβασης και τελικά τον ρόλο των μέσων μαζικής επικοινωνίας και ενημέρωσης που δυστυχώς ο ρόλος τους σε αυτό το επίπεδο δεν μπορεί να κριθεί ως συμβολή, πέρα από τα θέματα αξιοπιστίας και δεοντολογίας που έτσι και αλλιώς έχουν τεθεί.

*Ο Κώστας Χλωμούδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του ΠΑΠΕΙ

Υγεία και νέο ΕΣΠΑ

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου*
 
Το νέο ΕΣΠΑ 2021-2027 είναι μια ευκαιρία για την ανασυγκρότηση του συστήματος υγείας με έμφαση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ο όρος πρωτοβάθμια περίθαλψη που αναφέρεται στο κείμενο σχεδιασμού της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας, σελ.19, είναι αναχρονιστικός και ξεπερασμένος) και την Ψυχική Υγεία.
Το βάρος πέφτει στις Περιφέρειες με δεδομένο ότι δεν υπάρχει τομεακό πρόγραμμα αποκλειστικά για την υγεία.
Η περαιτέρω ανάπτυξη των Τοπικών Μονάδων Υγείας και η ενίσχυση της εργαστηριακής και απεικονιστικής αυτονομίας επιλεγμένων Κέντρων Υγείας (για παράδειγμα της Γαστούνης) είναι απαραίτητη.
Στην Ψυχική Υγεία η επανεκκίνηση της ψυχιατρικής μεταρρύθμισης στα πλαίσια ενός επικαιροποιημένου τομεοποιημένου σχεδιασμού περιλαμβάνει την δημιουργία δομών στην κοινότητα όπως Κέντρα Ψυχικής Υγείας (δεν υπάρχει στην Ηλεία), Κέντρα Ημέρας και Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης.
Κτιριακές παρεμβάσεις είναι θεμιτές στο βαθμό που ικανοποιούν συγκεκριμένους στόχους όπως η συμπίεση του ενεργειακού κόστους (ενεργειακή αναβάθμιση) και η λειτουργικότερη διαχείριση των ασθενών (η αναδιαρρύθμιση του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών του Πύργου θα μπορούσε να ήταν μια τέτοια παρέμβαση).
Επενδύσεις σε νέο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό είναι χρήσιμες αρκεί να μην εκφυλιστούν σε ανεξέλεγκτη διασπορά βιοϊατρικής τεχνολογίας που δε θα χρησιμοποιείται ή θα χρησιμοποιείται ελάχιστα.
Σε κάθε περίπτωση η έγκαιρη προετοιμασία και ωρίμανση των πράξεων που θα ενταχθούν είναι κρίσιμη για την υλοποίηση του σχεδιασμού.
 
*Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας και μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας

Απαιτείται λύση! - Του Κώστα Λεβέντη, Ά Αντιπροέδρου του Επιμελητηρίου Ηλείας

Απόψεις

Μόλις αρθούν πλήρως τα περιοριστικά μέσα, τότε θα διαφανεί ποιες επιχειρήσεις θα ανοίξουν εκ νέου και ποιες θα βάλουν λουκέτο, θαμμένες κάτω από τα παλιά και τα νέα χρέη της πανδημίας. Σε αυτά, καμία βοήθεια δεν μας προσφέρει η νομολογιακή εξέλιξη του Αρείου Πάγου. Στο επιμελητήριο επιμένουμε, χρειάζεται στήριξη ,από τους τους κοινοβουλευτικούς μας εκπροσώπους τα κόμματα και την κυβέρνηση .Πρέπει όλοι να σταθμίσουν ότι το κόστος κατάρρευσης της εμπλεκόμενης επιχειρηματικότητας θα είναι δυσβάσταχτο για την ηλειακή οικονομία . Αυτό είναι το βασικότερο επιχείρημα προς την πολιτεία και τις τράπεζες.

Με μία σημαντική του απόφαση ο Άρειος Πάγος (ΑΠ 59/2021 Δ’ Τμήμα) έκρινε ότι τα δικαστήρια ουσίας που δικάζουν αιτήσεις υπαγωγής στο νόμο Κατσέλη (υπερχρεωμένα νοικοκυριά) δεν μπορούν να τις απορρίπτουν σωρηδόν, κατ’ αποδοχή ενστάσεως δόλου του οφειλέτη, έστω και ενδεχόμενου, εκ μέρους των τραπεζών, αλλά ότι οι τελευταίες θα πρέπει να επικαλούνται και να αποδεικνύουν μία σειρά από πρόσθετες προϋποθέσεις, όπως τις ακόλουθες, σύμφωνα με την κρίση του Αρείου Πάγου: α) το αρχικό και τελικό ύψος των τραπεζικών προϊόντων που ο οφειλέτης συμφώνησε να λάβει, β) το χρόνο που τα συμφώνησε και τα έλαβε, γ) τα εισοδήματα του κατά το χρόνο λήψεως των δανείων, δ) τη μηνιαία δόση που έπρεπε να καταβάλει, ε) τα έξοδα διαβιώσεως του και κυρίως τις οικονομικές δυνατότητες αυτού κατά το χρόνο δημιουργίας των οφειλών (ή τις ευλόγως αναμενόμενες μελλοντικές οικονομικές του δυνατότητες), ώστε με βάση τα δεδομένα αυτά να καταστεί δυνατόν να κριθεί αν πρόβλεπε ως ενδεχόμενο ότι ο υπερδανεισμός του θα τον οδηγούσε σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών και παρά ταύτα αποδέχθηκε το αποτέλεσμα αυτό.

Είναι σίγουρα μια θετική εξέλιξη για τις περιπτώσεις συμπολιτών μας μη εμπόρων και επιχειρηματιών, που βρέθηκαν σε κατάσταση υπερχρέωσης και οι οποίοι, όπως στην υπόθεση που έκρινε ο Άρειος Πάγος, προέβησαν σε πώληση κάποιου περιουσιακού τους στοιχείου, πριν την υποβολή της αίτησης υπαγωγής στο νόμο Κατσέλη. Επίσης, θα οδηγήσει σε μία προσεκτικότερη εξέταση των υποθέσεων αυτών από τα δικαστήρια της ουσίας, διότι είχε διαμορφωθεί, σε πλήρη καταστρατήγηση του νόμου, ένα αμάχητο τεκμήριο δόλου, σε περίπτωση διάθεσης περιουσιακού στοιχείου του οφειλέτη πριν την υποβολή της αίτησης υπαγωγής. Άλλωστε, η τεκμηρίωση έστω και ενδεχόμενου δόλου, δηλαδή η εκ μέρους του οφειλέτη πρόβλεψη του αποτελέσματος της αδυναμίας πληρωμής των χρεών του ως πιθανού και η αποδοχή του, υπό τις συνθήκες αιφνίδιας ανατροπής των πραγματικών δεδομένων ζωής του οφειλέτη (απότομη ανεργία, κλείσιμο της επιχείρησής του κλπ.) δεν πρέπει να θεωρείται ως εκ προοιμίου δεδομένη.

Βασικό ζητούμενο είναι και παραμένει για την περιοχή μας η αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους που αφορά εμπόρους και επιχειρηματίας, όπως και τα θέματα των δανείων με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου, που κατά βάση αφορούν το Νομό μας. Διότι ο νόμος Κατσέλη αφορά περιπτώσεις καρτών και καταναλωτικών δανείων, ενώ ακόμα και εγγυητές επιχειρηματικών δανείων δεν μπορούν να υπαχθούν σε αυτόν.

Στο Επιμελητήριο συνεχίζουμε να διεκδικούμε ρυθμίσεις για την αντιμετώπιση του ασφυκτικού επιχειρηματικού χρέους στην περιοχή μας, ιδίως ενόψει της επικείμενης σοβαρής οικονομικής κρίσης που θα προκύψει και από τη σοβούσα πανδημία της covid19.


Διότι, μόλις αρθούν πλήρως τα περιοριστικά μέσα, τότε θα διαφανεί ποιες επιχειρήσεις θα ανοίξουν εκ νέου και ποιες θα βάλουν λουκέτο, θαμμένες κάτω από τα παλιά και τα νέα χρέη της πανδημίας. Σε αυτά, καμία βοήθεια δεν μας προσφέρει η ανωτέρω νομολογιακή εξέλιξη του Αρείου Πάγου.

Στο επιμελητήριο επιμένουμε, χρειάζεται στήριξη ,από τους τους κοινοβουλευτικούς μας εκπροσώπους τα κόμματα και την κυβέρνηση .Πρέπει όλοι να σταθμίσουν ότι το κόστος κατάρρευσης της εμπλεκόμενης επιχειρηματικότητας θα είναι δυσβάσταχτο για την ηλειακή οικονομία . Αυτό είναι το βασικότερο επιχείρημα προς την πολιτεία και τις τράπεζες. Απαιτείται λύση !

Οι πόλεις αλλάζουν τον κόσμο…

Απόψεις

Είναι αυτές που βρίσκονται στην καρδιά των κοινωνικών-οικονομικών ροών και διαμορφώνουν αντίστοιχα κοινωνικές –πολιτιστικές-οικονομικές αξίες και τρόπους ζωής.

Συνήθως Οι άνθρωποι που ασχολούνται με την τοπική αυτοδιοίκηση λένε ότι, ο ρόλος της είναι καθοριστικός για τη χάραξη της στρατηγικής μιας ολόκληρης περιοχής.

 

Τρεις κύριες φάσεις έχει γνωρίσει μέχρι τώρα η Τοπική Αυτοδιοίκηση μετά την μεταπολίτευση.

 

1) Στην πρώτη φάση οι Δήμαρχοι διεκδικούσαν πόρους και αρμοδιότητες από το κράτος.  Είχαμε το λεγόμενο πρότυπο του Δημάρχου διεκδικητή.

2) Στη δεύτερη φάση σταδιακά υπήρξε παραχώρηση αρμοδιοτήτων και πόρων, διαχείριση των Κοινοτικών πλαισίων. Τότε δόθηκε βάρος στις υποδομές και στα Τεχνικά έργα.

3) Δύο παράγοντες καθορίζουν τις σημερινές προτεραιότητες των Δήμων (Τρίτη φάση)

 

1.Η μείωση των διαθέσιμων πόρων

2.Οι αυξημένες αρμοδιότητες που έχουν συγκεντρώσει μέσω των διοικητικών μεταρρυθμίσεων.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω οι Δήμαρχοι είναι υποχρεωμένοι να δουλέψουν σε δύο επίπεδα.

Το πρώτο είναι η ορθολογική διαχείριση αρμοδιοτήτων  και πόρων Δηλαδή: Α. Να δίνουν ιδιαίτερο βάρος στην ποιοτική και αποτελεσματική παροχή υπηρεσιών. Επιτυχημένη αποκομιδή και διαχείριση των απορριμάτων, εύρυθμη λειτουργία  κοινωνικών υπηρεσιών, Παιδικών σταθμών, πολιτιστικών οργανισμών, αθλητικών κέντρων , του προγράμματος «βοήθεια στο σπίτι», ανάπτυξη υπηρεσιών στήριξης του πρωτογενούς τομέα,και φυσικά κοινωνική πρόνοια.

 

Β. Να εκμεταλλεύονται με το καλύτερο δυνατό τρόπο τις σχετικά μικρές Εθνικές και Ευρωπαϊκές χρηματοδοτήσεις με ταυτόχρονη μεγιστοποίηση αποτελεσμάτων.

Η εστίαση της προσοχής στην παροχή υπηρεσιών ανακουφίζει τους κοινωνικά αδύναμους και δημιουργεί μαζί με την δράση των εθελοντικών οργανώσεων ένα πλέγμα κοινωνικών παροχών και αλληλεγγύης απαραίτητο για την αντιμετώπιση των συνεπειών της πανδημικής αλλά και οικονομικής κρίσης.

 

Τι πρέπει να γίνει: Βασικό στοιχείο αποτελεί ο σχεδιασμός με βάση τα ανταγωνιστικά χαρακτηριστικά της ταυτότητας μιας περιοχής. Δηλαδή, πέρα από την ορθολογική διαχείριση και την στροφή προς τις υπηρεσίες, άλλος ένας σημαντικός παράγοντας είναι η  οικοδόμηση της ταυτότητας του τόπου, επιλέγοντας το πολύ δύο άξονες, στηριζόμενος ο κάθε δήμαρχος  στη μοναδικότητα των χαρακτηριστικών του και στα ανταγωνιστικά του πλεονεκτήματα. Και επί πλέον, παραμερίζοντας τις όποιες στρεβλές αντιλήψεις του παρελθόντος, δημιουργεί ένα σύστημα οργάνωσης και προβολής αυτής της ταυτότητας με κύριο στόχο να την πουλάει. Γιατί όταν ένας τόπος πουλάει, αναπτύσσεται η οικονομία με άμεσα οικονομικά αποτελέσματα για όλους.

Τα δημοτικά συμβούλια πρέπει να υπερβαίνουν την αποξένωσή τους από την οικονομία και να λειτουργούν σαν μια “επιχειρηματική” μονάδα η οποία κινητοποιεί το ανθρώπινο και υλικό κεφάλαιο μιας περιοχής για να επιτύχουν το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα σε προστιθέμενη κοινωνική αξία, σε νέο κοινωνικό πλούτο, σε εισοδήματα και απασχόληση, σε ποιότητα ζωής για τους πολίτες τους.

 

Με θετική διάθεση και πρόθεση για προσφορά ,με στόχο  την δημιουργία ταυτότητας της πόλης και μάλιστα της ανταγωνιστικής ταυτότητας.

Ξεφεύγοντας από την παραδοσιακή έννοια της ουδετερότητας απέναντι στους αναπτυξιακούς άξονες. Πρέπει η πόλη να «πουλάει». Γιατί όταν «πουλάει» η πόλη εισπράττουν οι πολίτες. Επιτυχημένη οικονομία είναι η εξειδικευμένη οικονομία !

 

Λίγες σκέψεις…

Το κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον

Σε αυτό το σημείο πρέπει να τονίσουμε το κοινωνικό-οικονομικό περιβάλλον που υπάρχει σήμερα και θα το βρίσκουμε συνέχεια μπροστά μας.

1) Η δημογραφική συρρίκνωση του πληθυσμού που στα επόμενα χρόνια θα ακουμπήσει την δημογραφική κατάρρευση.

2) Η πανδημική αλλά και η  οικονομική κρίση,

και 3) Η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού που θα μπορέσει να «τρέξει» όλα τα ζητήματα που θα απαιτηθούν στα επόμενα χρόνια.

Αυτά τα βασικά στοιχεία θα είναι η κύρια βάση των συζητήσεων για τις μελλοντικές αποφάσεις που πρέπει να πάρουμε.

 

Τομές για την καθημερινότητα…και όχι μόνο…

 

Βασικό αρχή είναι να διαχωρίσουμε τις καθημερινές απαραίτητες τομές που θα βελτιώσουν την καθημερινότητα των δημοτών με τον σχεδιασμό  κατά κανόνα να ακολουθεί τους αναπτυξιακούς άξονες βάση ACTION PLAN.

Δημιουργία απαραίτητων υποδομών – συνθηκών: Γραφείο Δημότη, Χάρτα πολιτισμού, Ηλεκτρονική διακυβέρνηση, Στρατηγικό σχέδιο για την έξυπνη πόλη, Δημιουργία brand-name της πόλης αλλά και της ευρύτερης περιοχής  Ανακύκλωση στην πηγή, κοινωνικές δράσεις και άλλες πολλές μικρές αλλά απαραίτητες αλλαγές που θα βελτιώσουν τις καθημερινές υπηρεσίες ενώ θα δώσουν αφορμή και βάση για τον αναπτυξιακό σχεδιασμό που θέλουμε.

 

Δύο αναπτυξιακοί άξονες..

 

Πιθανόν, ένας τόπος δεν μπορεί να είναι αποδοτικός σε όλους τους τομείς. Η περιοχή μας είναι μια αγροτική περιοχή με ταυτόχρονη πλούσια πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά. Εδώ λοιπόν πρέπει να επικεντρώσουμε το ενδιαφέρον μας. Η τουριστική ανάπτυξη με την προβολή  σπουδαίων μνημείων πολιτισμού και της ιστορίας της περιοχής από την μια πλευρά και η αγροτική οικονομία που αποτελεί τη ραχοκοκαλιά της τοπικής οικονομίας από την άλλη.

Εμφατικά θα αναφέρω πως η θεωρία της σχετικότητας όσο αφορά γενικότερες δράσεις σε ευρεία κλίμακα, τείνουν προς την κατεύθυνση της ολιστικής προσέγγισης.

Κυρίαρχη αντίληψη επίσης αποτελεί το πλαίσιο προσέγγισης του κοινωνικού ιστού πολύπλευρα.

 

Το διακύβευμα:

 

Ανθρωποκεντρική στρατηγική λειτουργία με ξεκάθαρο όραμα, με συγκεκριμένους σκοπούς (objectives) με χρονοδιαγράμματα, με δράσεις, έργα με καλύτερη αναδιανομή των πόρων, τα οποία αναλύουν το Εσωτερικό αλλά και Εξωτερικό περιβάλλον ενός Δήμου, επικεντρώνονται στα δυνατά σημεία, στις ευκαιρίες, προσπαθώντας να εντοπίσουν παράλληλα τις οποίες αδυναμίες (μέθοδος SWOT). Επίσης, είναι σημαντική η γνώση σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (σημεία υπεροχής – core competencies) του δήμου στην προσπάθεια αναδιάταξης αυτών σε συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Άλλωστε επιτυχημένο μοντέλο διοίκησης ,είναι αυτό που περιλαμβάνει στοιχεία STRATEGY MANAGEMENT (Στρατηγικού Μάνατζμεντ) με απλά λόγια αυτό που περιλαμβάνει το Όραμα, την Αποστολή, τη Στρατηγική και τα Σχέδια Δράσης.

Υπενθυμίζω πως οι αλλαγές συμβαίνουν στο εδώ και τώρα...

Επηρεάζουν όμως το αύριο!

 

ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΚΑΡΑΝΤΩΝΗΣ

PHARMACEUTICAL MARKETING MANAGER.

 

Ο ορθολογισμός ως αφήγημα «ίσων αποστάσεων»!

Απόψεις

Η έννοια των «ίσων αποστάσεων» που μαζικά χρησιμοποιήθηκε από πολιτικούς, δημοσιογράφους και σχολιαστές του διαδικτύου είναι μια έννοια που-όπως οι περισσότερες στην εποχή των social media-παρεξηγήθηκε, λοιδορήθηκε, έχασε την αρχική της έννοια και εν τέλει εργαλειοποιήθηκε επικοινωνιακά από τα δυο κόμματα εξουσίας για να χτυπήσουν το ΠΑΣΟΚ! 

Καλό το παραμύθι, αλλά δεν έχει δράκο…

Διότι η αρνητική χροιά στις «ίσες αποστάσεις», έχει πολύ σωστά να κάνει με ζητήματα, αλλά όχι με πολιτική στάση! Προφανώς δεν μπορείς να τηρείς ίσες αποστάσεις σε θέματα όπως η σεξουαλική παρενόχληση, η βία, τα κοινωνικά δικαιώματα, η υγεία. Μπορείς, όμως, αν θέλεις να προσδιορίζεσαι ως κεντρώος, να τηρείς ίσες αποστάσεις απέναντι στη διχαστική ρητορική και τις ακραίες τοποθετήσεις.

Όποτε «τολμήσαμε», ως Κίνημα Αλλαγής, να τοποθετηθούμε απέναντι στις ακρότητες του ΣΥΡΙΖΑ και της Νέας Δημοκρατίας, σχεδόν ταυτόχρονα δεξιοί κι αριστεροί ‘’ιεροκήρυκες’’, με μια φωνή κραύγαζαν: «είστε ισαποστάκηδες»!

Γιατί είναι γνωστό, ότι πρέπει να είσαι είτε με την αστυνομοκρατία και την ακραία καταστολή, ή… με τον Κουφοντίνα και τους αναρχικούς!

Έγινε νόρμα ότι πρέπει να διαλέξεις στρατόπεδο: Είτε με την καταπίεση των ισχυρών ή με τη δικτατορία του προλεταριάτου. Είτε με το δογματισμό του συντηρητισμού ή με τον αφορισμό του στρεβλού προοδευτισμού!

Όμως, η «επαναστατική» πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ είχε ως αποτέλεσμα τα σκληρότερα μνημόνια στη χώρα και μαζί τους την κατάρρευση της μεσαίας τάξης. Εν συνεχεία, μαζί με τη ρητορική των «good old days» της Νέας Δημοκρατίας, ήρθε και το «νόμος και τάξη» να μας θυμίσει παλιές εποχές, ήρθε και η διαπλοκή των ισχυρών που μας κατατάσσει στον πάτο της λίστας, μια μόλις θέση πάνω από τη Βουλγαρία, ήρθε και η κατάλυση των εργασιακών δικαιωμάτων, δρομολογείται και η αρχή του τέλους των μικρών επιχειρήσεων που ‘’προκαλούν πρόβλημα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητες στην ελληνική οικονομία’’ σύμφωνα με  την κυβέρνηση.

Κατά τα άλλα, και οι δύο μιλούν για στροφή στο κέντρο. Στα λόγια μόνο, γιατί η εφαρμογή στην πράξη τους είναι δύσκολη. Γιατί οι επιλογές και των δύο, πλήττουν τη μεσαία τάξη, αδιαμφισβήτητο δημιούργημα των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Διότι πρέπει να θέσεις εαυτόν απέναντι στις κραυγές των ακραίων, απέναντι στους αλγόριθμους των social media που ευνοούν την αντιπαράθεση, απέναντι σε πηχυαίους τίτλους κατά του ενός ή του άλλου, απέναντι στο μίσος για το αντίπαλο δέος! Γιατί πολεμάς ταυτόχρονα σε δυο μέτωπα, προτάσσοντας την ελπίδα, τη λογική και τη μετριοπάθεια. Και αυτό είναι σίγουρα πιο δύσκολο από το να φτιάχνεις μέτωπο.

Και όμως αυτή η πολιτική, με τα λάθη, τις αδικίες και τις παραλείψεις της, έφερε την κοινωνική ειρήνη και την οικονομική ευημερία στη χώρα για σχεδόν 3 δεκαετίες. Η χιουμοριστική διάσταση των «εποχών ΠΑΣΟΚ» είναι βγαλμένη από μια μεγάλη αλήθεια… τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα τότε!

Και μπορούν να ξαναγίνουν. Αρκεί να δείξουμε ότι μάθαμε από τα λάθη του παρελθόντος και κυρίως να αποβάλλουμε τη νοσηρότητα από την πολιτική σκηνή! Και ναι, να τηρήσουμε ίσες αποστάσεις από τις ακρότητες που μας οδήγησαν σε «μονόδρομους» και «αδιέξοδα». Για να μην έχουμε το ‘’μη χείρον βέλτιστον’’, αλλά να επιτύχουμε απλά… το βέλτιστον.