733 New Articles

Κυριότερες Ειδήσεις

Grid List

Koρωνοϊός : Γενικό lockdown στα 2.000 κρούσματα – Tα νέα μέτρα που εξετάζει η κυβέρνηση

Ελλάδα

Αναπόφευκτη η επιβολή και νέων περιοριστικών μέτρων το επόμενο διάστημα, εφόσον οι αριθμοί συνεχίζουν να μαρτυρούν ότι η πανδημία απέχει μακράν από την εκτόνωσή της – Φόβοι για 2.000 κρούσματα καθημερινά και γενικό lockdown

Καιρός : Πέφτει η θερμοκρασία, θυελλώδεις άνεμοι και καταιγίδες

Ελλάδα

Σε χειμωνιάτικο σκηνικό επιστρέφει ο καιρός σήμερα Τρίτη καθώς περιμένουμε βροχές και καταιγίδες.

Η κακοκαιρία, η οποία αναμένεται να επηρεάσει με έντονες βροχές και καταιγίδες τα κεντρικά και νότια τμήματα της χώρας, απέκτησε το όνομα «Κίρκη».

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/10/27/greece/kairos-peftei-thermokrasia-thyellodeis-anemoi-kai-kataigides/ 

Προειδοποίηση ΠΟΥ: Η Ευρώπη τρέχει πίσω από τον κορωνοϊό

Κόσμος

«Καμπανάκι» για επιτάχυνση στους ρυθμούς αντιμετώπισης της πανδημίας απευθύνει προς την Ευρώπη ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας μέσω αξιωματούχων του, προσθέτοντας, ωστόσο, πως διατηρεί την αισιοδοξία ότι οι ευρωπαϊκές χώρες δεν θα χρειαστεί να επιβάλουν εθνικά lockdown.

Αυγερινοπούλου: Οικονομική αποζημίωση των ιδιοκτητών τουριστικών λεωφορείων και ΚΤΕΛ

Ηλεία

Η Βουλευτής Ν. Ηλείας, Ν.Δ., Δρ. Διονυσία – Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, η οποία όλο αυτό το διάστημα βρίσκεται σε συχνή επικοινωνία με το ΚΤΕΛ Ηλείας, αλλά και το Σωματείο Ιδιοκτητών Τουριστικών Λεωφορείων Ν. Ηλείας, καθώς και με το αρμόδιο Υπουργείο, ενημερώνει πως άμεσα θα προχωρήσει ο Αν. Υπουργός Οικονομικών, κ. Σκυλακάκης, στην έκδοση Κοινής Υπουργικής Απόφασης (ΚΥΑ) για την οικονομική αποζημίωση των ιδιοκτητών τουριστικών λεωφορείων και ΚΤΕΛ για τις κενές θέσεις που υποχρεούνται να έχουν λόγω της πανδημίας. Είναι μια σημαντική ανάσα για τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι συγκαταλέγονται στους κατεξοχήν κλάδους που πλήττονται από τις επιπτώσεις της πανδημίας.

Ομιλία Διονύση Καλαματιανού στη Βουλή για πτωχευτικό νόμο και πυρόπληκτα δάνεια: Ξεσπιτώνουν τους μικρομεσαίους δανειολήπτες και πτωχεύουν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Ηλεία

«Ενώ σε όλη την Ευρώπη λαμβάνονται μέτρα για τη στήριξη των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, η κυβέρνηση ρευστοποιεί την περιουσία των αδύναμων και τους ξεσπιτώνει, οδηγώντας με αυτό τον τρόπο στον όλεθρο επιχειρήσεις, επαγγελματίες και νοικοκυριά», τόνισε, μεταξύ άλλων, ο Βουλευτής Ηλείας και αναπληρωτής Τομεάρχης της Κ.Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Διονύσης Καλαματιανός, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στη Βουλή για το νέο πτωχευτικό νόμο, που ψήφισε η κυβερνητική πλειοψηφία.

Ξεκινώντας, ο Βουλευτής στηλίτευσε τη δήλωση του Υπουργού Προστασίας του Πολίτη κ. Χρυσοχοΐδη να χαρακτηρίσει ως εθνικισμό το αίτημα για επέκταση των χωρικών μας υδάτων στα 12 μίλια, ζητώντας του ν’ ανακαλέσει και να ζητήσει συγνώμη για το ατόπημά του. Παράλληλα, τον κάλεσε να απολογηθεί για το φιάσκο με το φυγόποινο υπαρχηγό της Χρυσής Αυγής Χ. Παππά, ο οποίος συνεχίζει να διαφεύγει της σύλληψης.

Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι οι βουλευτές της Ν.Δ. ήταν αυτοί που παραδέχτηκαν και στη Βουλή ότι το Δεκέμβρη του 2014 η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν επέκτεινε χρονικά την προστασία του νόμου Κατσέλη για την πρώτη κατοικία και άφησε ακάλυπτους τους δανειολήπτες. Αντιθέτως, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ με το Νόμο Κατσέλη-Σταθάκη, αλλά και στη συνέχεια, προστάτεψε την πρώτη κατοικία, τη λαϊκή πρώτη κατοικία, με αντικειμενική αξία έως 250.000 ευρώ, δηλαδή των μικρών και μεσαίων εισοδημάτων. Γι΄ αυτό, άλλωστε, ο Υπουργός κ. Γεωργιάδης τον Ιανουάριο του 2020, χαρακτηριστικά δήλωσε ότι από τις 30 Απρίλιου του 2020 και μετά, η πρώτη κατοικία δεν θα προστατεύεται. Αυτό επιβεβαιώνεται και από την αναφορά που απέστειλε η κυβέρνησή της ΝΔ προς τους θεσμούς, με την οποία δεσμευόταν ότι μέσα στο 2020 θα καταργήσει την προστασία της πρώτης κατοικίας. Όπως, είναι γνωστό, για να σταματήσει να προστατεύεται η πρώτη κατοικία μέσα στο 2020, θα πρέπει να υπήρχε προηγουμένως.

Επιπλέον, ο κ. Καλαματιανός χαρακτήρισε ως «τερατούργημα» το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, καθώς από τη διαδικασία που προηγήθηκε στη Βουλή και τις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των παραγωγικών φορέων, των επιστημονικών συλλόγων και των ενώσεων καταναλωτών, έχει ήδη αποδειχθεί ότι στην πραγματικότητα αυτό δε διευθετεί οφειλές, ούτε παρέχει καμία δεύτερη ευκαιρία για την πρώτη κατοικία, αντιθέτως είναι ένα νομοσχέδιο που δημιουργεί χιλιάδες νεόπτωχους.

Επίσης, κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι εν μέσω υγειονομικής και οικονομικής κρίσης θέτει σε προτεραιότητα την απώλεια της πρώτης κατοικίας, την πτώχευση και τη ρευστοποίηση της περιουσίας των νοικοκυριών και των εμπόρων, σπεύδοντας ταυτόχρονα να ικανοποιήσει τους πιστωτές και τις τράπεζες. Αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι τράπεζες δεν δεσμεύονται και δεν υποχρεώνονται για τίποτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα πυρόπληκτα δάνεια που είχαν δοθεί με εγγύηση του ελληνικού δημοσίου σε πυρόπληκτες περιοχές, όπως στην Ηλεία για τις πυρκαγιές του 2007. Με τροπολογία που φέρνει προς ψήφιση η κυβέρνηση «ξεχνάει» την Υπουργική απόφαση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ του Δεκέμβρη του 2018 και την εγκύκλιο του 2019, με τις οποίες προβλεπόταν η ρύθμιση αυτών των δανείων από τις τράπεζες. Με αυτή την τροπολογία γίνεται ρύθμιση 120 δόσεων στις βεβαιωμένες οφειλές στις ΔΟΥ, όμως δεν υπάρχει η παραμικρή πρόβλεψη για την υποχρέωση των τραπεζών να ρυθμίσουν τα δάνεια αυτά πριν βεβαιωθούν στις εφορίες. Αυτό έχουν ανάγκη οι πυρόπληκτες επιχειρήσεις και δεν τους αρκεί η ρύθμιση του χρέους τους προς το δημόσιο, καθώς θα είναι ήδη επιχειρηματικά δυσλειτουργικές.

Κλείνοντας την ομιλία του, ο κ. Καλαματιανός επεσήμανε ότι τα υποστηρικτικά προς την κυβέρνηση μέσα ενημέρωσης δε μπορούν να αλλάξουν τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες, ενώ προσέθεσε  ότι η κοινωνία θα απαντήσει και θα φέρει ξανά τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στη διακυβέρνηση της χώρας, για να καταργήσει το νέο πτωχευτικό νόμο και να προστατέψει ξανά την πρώτη κατοικία.

Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας: Διανομή τροφίμων και ειδών πρώτης ανάγκης σε ευπαθείς ομάδες

Ηλεία

Ο Δήμος Αρχαίας Ολυμπίας ανακοινώνει ότι στις 29/10/2020 ημέρα Πέμπτη και 30/10/2020 ημέρα Παρασκευή και ώρες 9:00 – 14:00, θα γίνει διανομή προϊόντων (τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης) υλοποιώντας την δράση  «Ενίσχυση της λειτουργίας των κοινωνικών δομών των Δήμων και των Ιερών Μητροπόλεων» για τη στήριξη των ευπαθών ομάδων του Δήμου που  έχουν πληγεί λόγω των συνεπειών της πανδημίας  του κορωνοϊού (COVID -19).

Η χρηματοδότηση της δράσης προέρχεται από την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας.

Η διανομή θα γίνει κατόπιν τηλεφωνικού ραντεβού με τους ωφελούμενους, στην αποθήκη του Δήμου που βρίσκεται στην υπηρεσία Καθαριότητας και σε περιπτώσεις αδυναμίας μετακίνησης και για συγκεκριμένους λόγους, ο Δήμος θα προβεί σε κατ’ οίκον διανομή.

Οι ωφελούμενοι της δράσης προέκυψαν μετά από αξιολόγηση των υποβληθεισών αιτήσεων από την ορισθείσα αρμόδια επιτροπή του Δήμου, σύμφωνα με εισοδηματικά, κοινωνικά και άλλα κριτήρια.

Για κάθε διευκρίνιση και περισσότερες πληροφορίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στο Τμήμα Κοινωνικής Προστασίας του Δήμου, στο τηλέφωνο 2624022549.

Φοβάμαι... αλλά και ελπίζω... - Ένα άρθρο του Κώστα Χλωμούδη

Απόψεις

 

*του Κώστα Χλωμούδη

Δεν μπορεί παρά να μας κάνει να νοιώθουμε καλά η απόφαση του Δικαστηρίου για την χρυσή Αυγή.
Προηγήθηκε μια η πλημμυρίδα εκδηλώσεων, ψηφισμάτων και αναρτήσεων στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, που εξέφρασε ένα λαϊκό μέτωπο απέναντι στην εγκληματική αυτή οργάνωση...

Ξέρουμε όμως ότι πολλές φορές αυτή η αντίδρασή μας ίσως και να "ξεπλένει" ανοχές, ενοχές και ευθύνες μας…
Πάνω από 400.000 πολίτες αυτής της χώρας "λέρωσαν" τα χέρια τους ψηφίζοντας Χρυσή Αυγή… Δεν ήταν ότι δεν ήξεραν…Την ψήφισαν ξανά και μετά τη δολοφονία του Παύλου…
Η ακατανόητη ανοχή στις “πλατείες των αγανακτισμένων”, που έδωσαν αφορμή σε κριτικές για “φαιοκόκκινη” σύμπλευση, έδειξε τα αδύναμα πολιτικά αντανακλαστικά απέναντι στον λαϊκισμό και όχι μόνο…
Στην πλειοψηφία τους τα μεγάλα ΜΜΕ δεν ανταποκρίθηκαν στο δημοκρατικό τους ρόλο και δεν επέδειξαν τα απαιτούμενα αντανακλαστικά… Ευτυχώς όχι όλα και όχι όλοι οι εργαζόμενοι σε αυτά…
Για αυτό φοβάμαι και δεν μπορώ να νοιώσουμε μαζί, την όποια δικαίωση παρά την ιστορική αυτή απόφαση, απόφαση ανακούφισης, που εκδόθηκε για τις εγκληματικές πράξεις της συγκεκριμένης οργάνωσης (προσοχή μόνο για αυτές, κατά το ελληνικό δίκαιο και όχι για τις ιδέες της)…
Όσο υπάρχουν τόσοι κάτοικοι αυτής της χώρας, που χωρίς να κάνουν στοιχειωδώς την αυτοκριτική τους παραδεχόμενοι το λάθος τους, μιας και η Δημοκρατία μας είναι ανεκτική και θα συγχωρήσει, τότε αυτοί/ες όλοι/ες θα μοιάζουν σαν τα τρωκτικά που προσπαθούν τα σκάψουν νέα λαγούμια για να ξαναβγούν στην πρώτη ευκαιρία…

Όσο δεν υπάρχει σχεδιασμός εκδημοκρατισμού των σωμάτων ασφαλείας και άλλων στρατιωτικών δομών, όπου ανέβαζαν στα υψηλότερα επίπεδα τα εκλογικά ποσοστά της Χ.Α. στα εκλογικά κέντρα που εψήφιζαν οι συγκεκριμένοι αστυνομικοί, στρατιωτικοί κλπ υπάλληλοι, εργαζόμενοι. Μέριμνα και σχεδιασμός από την πολιτική ηγεσία των εν λόγω υπουργείων...

Για αυτούς τους λόγους κάτι με κάνει να παραφράζω τον Μεγάλο, για εμάς, Μανώλη Αναγνωστάκη…

Φοβάμαι
τους ανθρώπους που τόσα χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Οκτωβρίου–
βγήκαν φωνάζοντας
«καταδίκη στην Χρυσή Αυγή».

Προφανώς και υπήρξαν πολλοί που πρόταξαν το στήθος τους (φυσικά και εννοιολογικά) και δεν φοβήθηκαν. Ο κος Μανιός Ν., ο κος Πύρρος Δήμας, ο κος Ξυδάκης Ν. κλπ. κλπ. Ακόμη και ο άλλος κος Δήμας, υποψήφιος Πρόεδρος, κάποια στιγμή εκείνης της περιόδου, της Ελληνικής Δημοκρατίας, δήλωσε πως δεν θέλει να εκλεγεί με την ψήφο της Χ.Α. (ανεξαρτήτως των ποσοτικών δεδομένων και μόνον η δήλωση αυτή είχε τη δική της αξία). Όλοι αυτοί/ες και άλλοι ανοιξαν τον δρόμο...
Να αναγνωρίσουμε όμως ιδιαιτέρως την πολιτική παρρησία, στο θέμα, του τότε Δημάρχου Αθηνών κου Καμίνη και του τότε Υπουργού Δικαιοσύνης κου Νίκου Δένδια…
Περπάτησαν και οι δυο τους, τους πρώτους εκείνους μήνες, μια διαδρομή πολιτικής μοναξιάς… Ήταν όταν πρόταξαν το νόμο, απέναντι στην Χ.Α….
Ο κος Καμίνης, όταν όλα τα σκίαζε η φοβέρα, είχε την τόλμη να αποχωρεί επιδεικτικά από την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, όταν έπαιρνε το λόγο ο, τότε δημοτικό σύμβουλος και σημερινός υπόδικος, Κασιδιάρης.
Για όλα αυτά και φοβάμαι αλλά και ελπίζω…
Ελπίζω ότι ανεξάρτητα από την ιστορική αυτή απόφαση του δικαστηρίου, η Χρυσή Αυγή στην συνείδηση του ελληνικού, επαναλαμβάνω ότι ελπίζω, πως έχει καταχωρηθεί ως φασιστική εγκληματική οργάνωση...

*Ο καθηγητής Κώστας Χλωμούδης είναι Κοσμήτορας της Σχολής Ναυτιλίας και Βιομηχανίας του ΠΑ.ΠΕΙ.

Η εκδίκηση … της Δημόσιας Υγείας

Απόψεις

Του Κώστα Διαμαντόπουλου

 

Η πρόσφατη υγειονομική κρίση ανέδειξε  το ρόλο και τη σημασία της Δημόσιας Υγείας στη διαχείρισή της.  Εννοιολογικά η Δημόσια Υγεία διαφοροποιείται από το σύστημα υγείας και την κλινική ιατρική. Περιλαμβάνει την πρόληψη, την προαγωγή της υγείας, τον έλεγχο των μειζόνων παραγόντων κινδύνου και την προστασία από τις περιβαλλοντικές απειλές. Χαρακτηρίζεται από διεπιστημονική και διατομεακή προσέγγιση. Στο πεδίο της πρόληψης ( δεν αφορά μόνο τους υγιείς)  Δημόσια Υγεία και Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας συγκλίνουν αναπτύσσοντας συνεργικές δράσεις.

Η υγιεινή των χεριών, η απολύμανση των επιφανειών, η χρήση μέσων ατομικής προστασίας, η αποφυγή του συγχρωτισμού, οι προληπτικοί εργαστηριακοί έλεγχοι σε ζώνες υψηλού κινδύνου, η καραντίνα και το lockdown είναι Δημόσια Υγεία. Ο διάλογος για τον αριθμό των μαθητών στην τάξη, την πληρότητα των μέσων μαζικής μεταφοράς και το σουηδικό μοντέλο είναι Δημόσια Υγεία. Η επιδημιολογία και η βιοστατιστική που διδαχτήκαμε στα βιβλία του Τριχόπουλου - υποθέτω αρκετοί τα ξεσκονίσαμε αυτή την περίοδο - είναι Δημόσια Υγεία. Οι παράγωγοι των συναρτήσεων στα μαθηματικά ως μέτρο της διαχρονικής εξέλιξης των βασικών μεγεθών της πανδημίας είναι Δημόσια Υγεία. Το εμβόλιο που αναμένεται είναι εργαλείο Δημόσιας Υγείας.

Αν και ο πυρήνας των αποφάσεων που λαμβάνονται αφορούν μέτρα Δημόσιας Υγείας, στο δημόσιο διάλογο έχουν επικρατήσει οι εκπρόσωποι της κλινικής ιατρικής (λοιμωξιολόγοι, εντατικολόγοι). Είναι προφανές ότι μια πανδημία αντιμετωπίζεται τόσο στο πεδίο της Δημόσιας Υγείας όσο και στο πεδίο της ιατρικής περίθαλψης. Αποδοτικές πολιτικές Δημόσιας Υγείας προστατεύουν την κοινότητα και περιορίζουν την επιβάρυνση του συστήματος υγείας. Ο σεβασμός στην επιστημονική προσέγγιση και η στάθμιση ανθρωπολογικών, κοινωνιολογικών, συμπεριφορικών και οικονομικών  παραμέτρων προσδιορίζουν την αποδοτικότητα των σχετικών παρεμβάσεων. Ο βολονταρισμός της Πολιτικής Προστασίας δεν αρκεί.

Η πανδημία είναι μια ευκαιρία για «επανατοποθέτηση» και «επανεκκίνηση»  στην άσκηση πολιτικών  Δημόσιας Υγείας. Τα μαθήματα της κρίσης επιβάλλουν αναστοχασμούς και επανασχεδιασμούς. Η ανασυγκρότηση του συστήματος Δημόσιας Υγείας προϋποθέτει την επιτελική οργάνωση του Υπουργείου Υγείας, την επιστημονική τεκμηρίωση των επιμέρους δράσεων από  τον ΕΟΔΥ και την ενεργό συμμετοχή της Περιφερειακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Οι πρόσφατα συσταθείσες Διευθύνσεις Δημόσιας Υγείας των Υγειονομικών Περιφερειών είναι περιττές και προτείνεται η κατάργησή τους.

Έναν αιώνα περίπου πριν ο δάγκειος πυρετός και η ελονοσία ήταν η αφορμή για να δοθεί έμφαση στην άσκηση πολιτικών Δημόσιας Υγείας. Σήμερα προφανώς οι απειλές και οι προτεραιότητες είναι διαφορετικές. Η επένδυση στη Δημόσια Υγεία είναι επένδυση  στην ευημερία της κοινότητας.

 

Ο Σίσυφος… και οι άγονες προκηρύξεις ιατρών στην Ηλεία

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου*

Από το 2016 μέχρι σήμερα και παρά τη στενότητα του κρατικού προϋπολογισμού καταγράφεται ένας «πληθωρισμός» θέσεων μονίμων ιατρών που προκηρύσσονται. Μόνο στην Ηλεία έχουν εγκριθεί 42 θέσεις συμπεριλαμβανομένων και των 6 που εγκρίθηκαν πρόσφατα. Διακινδυνεύοντας μια πρόβλεψη, τα «καθαρά κέρδη» που θα προκύψουν όταν ολοκληρωθούν οι σχετικές διαδικασίες θα είναι κατώτερα των επιθυμητών.  Η συνήθης κάλυψη από ήδη υπηρετούντες επικουρικούς, ο αριθμός των οποίων αυξήθηκε σημαντικά την περίοδο 2016-2019, οι άγονες διαδικασίες σε ειδικότητες όπως η Παθολογία, το φαινόμενο να προσλαμβάνονται και στη συνέχεια να παραιτούνται επιλέγοντας τη μόνιμη θέση που πραγματικά επιθυμούσαν και οι αναγκαστικές συνταξιοδοτήσεις, παράγουν ένα «αλγεβρικό άθροισμα» που παραπέμπει στο μύθο του Σίσυφου. Προφανώς αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην Ηλεία…

Η πρωτοφανής εκροή πτυχιούχων την περίοδο της κρίσης προκαλεί μια αναντιστοιχία προσφερόμενων θέσεων και πραγματικής ζήτησης που δυσχεραίνει την κάλυψη τους ιδιαίτερα στις περιφερειακές μονάδες του συστήματος.

Οι χαμηλές αμοιβές, τα εξαντλητικά ωράρια, τα στενά περιθώρια επιστημονικής εξέλιξης και η μετατροπή του συστήματος υγείας σε πεδίο βίαιων και οριζόντιων περικοπών την περίοδο 2010-2015 υποχρέωσαν το ιατρικό προσωπικό να αναζητήσει επαγγελματική διέξοδο είτε στο εξωτερικό είτε στον ιδιωτικό τομέα.

Αρκούν όμως τα οικονομικά κίνητρα για να καταστεί το ΕΣΥ περισσότερο ελκυστικό; Παρά το συγκοινωνιακό της αποκλεισμό (οδικό και σιδηροδρομικό) η Ηλεία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί δυσπρόσιτη ή μειονεκτική περιοχή με όρους αυστηρά γεωγραφικούς. Τυχόν ένταξη στις άγονες και προβληματικές περιοχές  Α’ κατηγορίας θα βελτιώσει μεν τις αποδοχές, κρύβει όμως «παγίδες» όπως η δυνατότητα μετάθεσης του μόνιμου ιατρικού προσωπικού σε μονάδα που επιθυμεί μετά την πενταετία μετατρέποντας το νοσοκομείο σε «διαμετακομιστικό κέντρο» σε βάρος της βιώσιμης λειτουργίας του και μεταθέτοντας το πρόβλημα διαρκώς για το μέλλον. Ενδεχόμενη ένταξη στη Γ’ ζώνη θα αυξήσει τον αριθμό των εφημεριών των ήδη υπηρετούντων επιδεινώνοντας περαιτέρω τις συνθήκες εργασίας.

Στην Ηλεία το πρόβλημα εντοπίζεται στις εγγενείς αδυναμίες της διάρθρωσης του νοσηλευτικού χάρτη. Προφανώς ένα πιο ευέλικτο σύστημα αμοιβών, που θα ενισχύει περιοχές περιορισμένου ενδιαφέροντος και κλινικές κυρίως ειδικότητες μειωμένης διαθεσιμότητας, θα βοηθούσε. Το ιατρικό προσωπικό όμως εκτός από αξιοπρεπείς αμοιβές αναζητά ασφάλεια και επιστημονική εξέλιξη. Ο κατακερματισμός του, η ανορθολογική του κατανομή ακόμα και στο «μείγμα» των θέσεων που προκηρύσσονται και η λογική του «λίγοι εδώ λίγοι εκεί για να ‘ναι όλοι ικανοποιημένοι» δεν εμπεδώνουν αίσθημα ασφάλειας και περιορίζουν τα περιθώρια εξέλιξης καθιστώντας το σύστημα υγείας στο νομό μη ελκυστικό. Η πυκνότερη διάταξη του υπάρχοντος ιατρικού δυναμικού στο νοσοκομειακό τομέα  στην Ηλεία θα συνιστούσε το ισχυρότερο κίνητρο για την επιλογή και κυρίως την παραμονή των νέων ιατρών στην περιοχή.

*Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας

 

Κώστας Χλωμούδης: Μέτωπο στους θιασώτες της, εν γένει, μείωσης της φορολογίας…

Απόψεις

Να το πούμε καθαρά όσο και αν ακόμη και στις σημερινές οικονομικές συνθήκες της χώρας μας, δύσκολα μπορείς να ακουστείς...

Το πρόβλημα δεν είναι το ύψος της φορολογίας αλλά η δίκαιη κατανομή του φορολογικού βάρους... και να εκφράσουμε τη διαφωνία μας με όσους υποστηρίζουν την απλουστευτική άποψη ότι μια δραστική μείωση των φόρων απριόρι θα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη (προεκλογικά το λέγανε “απογείωση της οικονομίας”...).

Η άποψη που προβάλλεται συχνά, ότι το βασικό πρόβλημα της ελληνικής οικονομίας είναι εν γένει η υψηλή φορολογία και ότι μια δραστική μείωσή της θα ήταν ικανή συνθήκη για να συμβάλει (εκτινάξει λέγανε πριν τον Covid-19) στους ρυθμούς ανάπτυξης, δεν μπορεί να τεκμηριωθεί από πουθενά…

Η διεθνής εμπειρία εφαρμογής τέτοιων πολιτικών έχει δείξει μόνο βραχυπρόθεσμα οφέλη και αυτά για επιμέρους κοινωνικές ομάδες. Μεσοπρόθεσμα, οι συνέπειες ήταν ιδιαίτερα αρνητικές, με διεύρυνση των ανισοτήτων και δημοσιονομική αστάθεια.

Υποστηρίζουμε ότι η όποια εφαρμογή προγραμμάτων για μείωση φόρων, εισφορών [και εν γένει μείωσης του Κράτους], υπό τις παρούσες συνθήκες ιδιαίτερα, δεν είναι απλώς δύσκολη υπόθεση αλλά υπονομευτική της κοινωνικής συνοχής…

Ας κάνουν πίσω λοιπόν οι ιδεοληπτικοί της μείωσης των φόρων και της μείωσης του κράτους, όχι γιατί είναι μια σύνθετη υπόθεση με πολλές παρενέργειες αλλά, γιατί εξαλείφονται οι όποιες ελπίδες για να διαχειριστεί μια κοινωνία αυτήν την πρωτοφανή παγκόσμια ύφεση.

Για να το πούμε καθαρότερα: Μπορεί να νοιώθουμε κάποια σχετική ασφάλεια από το μαξιλαράκι που άφησε η προηγούμενη κυβέρνηση στα διαθέσιμα για της ασφάλεια των δανειστών μας, αλλά “δημοσιονομικά” ακόμη “βαδίζουμε σε τεντωμένο σκοινί”…

Όταν μάλιστα όλο και περισσότερο οι σχέσεις μας με την Τουρκία οδηγούν σε κούρσα εξοπλισμών, που θα αποτελέσει ακόμη μια αιμορραγία για την οικονομία της χώρας…

Στόχος πρέπει να είναι: Να μαζέψει χρήματα το κράτος έτσι ώστε ότι μπορεί να το διοχετεύουμε στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, με προσανατολισμούς σε συγκεκριμένες τομεακές πολιτικές, που θα λειτουργήσουν πολλαπλασιαστικά με ενδυναμωμένο συντελεστή κινητοποίησης ιδιωτικών κεφαλαίων, καθώς και πολιτικές ενίσχυσης της εργασίας των νέων, με στόχο την επιστροφή όσο το δυνατόν περισσότερων από τους μεταναστεύσαντες τα τελευταία χρόνια...

Ήδη έχει αποδειχθεί πολλαπλώς και στη χώρα μας αλλά και σε άλλες χώρες, ότι δεν αρκεί η μείωση του φορολογικού συντελεστή επαγγελματιών και επιχειρήσεων για να υπάρξει ανάπτυξη, ενώ θα υπάρχει πάντα κίνδυνος κατάρρευσης εσόδων, όπως έγινε το 2006 επίσης με κυβέρνηση ΝΔ...

Αντιλαμβάνομαι ότι το πολιτικό σύστημα, στο σύνολό του, θα πρέπει να διαχειριστεί τις προσδοκίες που δημιούργησαν οι εξαγγελίες για την μείωση της φορολογίας και οι άμεσες επιδράσεις, εξ’αυτού του μέτρου, στην οικονομία, όπως και απλουστευτικές καταγγελίες και υποσχέσεις για τις παρεμβάσεις επί του ασφαλιστικού…

Η δεδομένη επιβεβαίωση ότι οι όποιες επιλογές, μετά την αντιμετώπιση της κρίσης που προκαλεί ο Κορωναϊός, δεν θα αφίστανται ή δεν θα επηρεάζονται από το πλαίσιο της δημοσιονομικής σταθερότητας και επιτήρησης και ότι οι τράπεζες, τότε, θα ενεργοποιήσουν δυνατότητες χρηματοδότησης επιχειρηματικών πρωτοβουλιών, σε μια εποχή που οι ίδιες δανείζονται με αρνητικά σχεδόν επιτόκια, είναι προφανώς όνειρα θερινής νυκτός…

Ας πάψουμε να ανησυχούμε για το πολιτικό κόστος της αλλαγής πολιτικής, μιας και δεν έχουμε την πολυτέλεια της στρεψοδικίας και του "χτισίματος" επιχειρηματολογίας αιτιολόγησης της kolotumba του επόμενου εξαμήνου…

Ας χρησιμοποιηθεί το αντικειμενικό, της επίδρασης της πανδημίας ή αντίστοιχων αιτιολογιών για αναπροσαρμογή όπως "...δεν υλοποιούμε ότι υποσχεθήκαμε γιατί περπατάμε σε ναρκοπέδιο που δημιούργησε η κρίση από αυτήν την πρωτόγνωρη περίπτωση…", για να αλλάξουμε ως χώρα γραμμή πλεύσης…

Μικρή επιστολή στους μαθητές μου

Απόψεις

του Κωνσταντίνου Λύγκα*
 
          Η προσπάθειά σας, έγινε πόλη και Ανώτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα. Χωρίς να το καταλάβετε η αγωνία και η πίεση μεταλλάχθηκαν σε άνεση και σιγουριά. Οχτώ και τέταρτο, φροντιστήρια, βροχές, φάε είσαι νηστικός, διάβασμα, κρυφό φλερτ, ζωή στην πρίζα.
          Είστε πλέον ακαδημαϊκοί πολίτες. Μπράβο σας, εσείς το κάνατε αυτό. 100 χιλιόμετρα, 300 χιλιόμετρα, 700 χιλιόμετρα. Ξεκινήστε το ταξίδι σας. Φορτώστε την ψυχή σας με ελπίδες και όνειρα, με αισιοδοξία και τόλμη. Η εμπειρία σας είναι μικρή. Όμως αυτό μη σας φοβίζει, γιατί είναι προικισμένη να ξεχωρίζει το σωστό απ’ το λάθος.
          Το σχολείο έγινε πλέον μνήμη. Ήταν όμορφο και κάποιες φορές σπαστικό. Μη νοσταλγείτε τα χρόνια του. Το Πανεπιστήμιο είναι η σοφότερη συνέχειά του, αφού εκτός από τις γνώσεις που παρέχει, θα σας μάθει να ζείτε ως ανεξάρτητοι, αυτόνομοι και ολοκληρωμένοι άνθρωποι. Μην ξεχνάτε πως το αμφιθέατρο είναι το μισό πανεπιστήμιο. Το άλλο μισό βρίσκεται στους διαδρόμους, στα καφέ που το περιβάλλουν, στα σπίτια που θα βρείτε και στις βόλτες που θα κάνετε. ΚΤΕΛ, ΙΧ και λιμάνια, θα είναι πλέον το φοιτητικό σας πάνω-κάτω.            Κι’ αν σε κάθε ταξίδι το «φύγε» είναι δυνατότερο από το «επέστρεφε» δεν είναι πρόβλημα. Εσείς είστε οι ρυθμιστές της ζωής σας. Με έναν όρο: να την σέβεστε. Δεχθείτε λοιπόν την επιτυχία σας και χαρείτε μαζί της. Είναι δικαίωμά σας. Η καβαφική προσπάθεια του καθενός δεν τελείωσε εδώ. Το αντίθετο. Μόλις άρχισε. Αν η σχολή δεν σας ικανοποιεί και δεν είναι ακριβώς αυτό που ζητάτε, μπορείτε μετά το τέλος της να συνεχίσετε ή να αλλάξετε πορεία, αρκεί πραγματικά να το θελήσετε. Εξαρτάται από τη δύναμη που η κάθε μία και ο κάθε ένας έχει στο μυαλό και στο στήθος.
          Υπάρχει όμως και η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Το ψεύτικο γόητρο, η κάλπικη προβολή, το ρίξιμο και η δολιότητα κάθε είδους. Το φίλτρο του μυαλού σας, οφείλει να εμποδίσει τη μόστρα και το «δήθεν» που καλύπτουν την αλήθεια. Αν η γνησιότητα έχει αξία στα προϊόντα, σκεφτείτε τη σημασία της για την ψυχή σας. Δεν τα λέω αυτά από μία ηθικοπλαστική διάθεση. Αλλά γιατί ακριβώς, αυτή την αξία χάσαμε εμείς και καταστρέψαμε τη χώρα. Αλλοιώσαμε και προσβάλλαμε τους ανθρώπους που είναι η ψυχή της. Πιστέψαμε στην κολακεία και στην ατιμία της εξουσίας. Και η μεγαλύτερη προσβολή είναι εκείνη, όπου ένα εσωτερικό σε προχωρημένη σήψη, ωθεί τα παιδιά του στο εξωτερικό αναζητώντας την οικονομική αξιοπρέπεια. Καλείστε από τη θέση σας να γίνεται δημιουργοί ανθρώπων και όχι τα κέρινων ομοιωμάτων.
          Προχωρήστε! Το μοναχικό δάκρυ της μαμάς και του μπαμπά, δεν είναι για να σας κρατήσει πίσω. Είναι για να σας θυμίζει την άπειρη στοργή τους. Ανοίξτε τα φώτα της καρδιάς σας.
 
*Ο Κωνσταντίνος Λύγκας έχει διδακτορικό στην κοινωνιολογία

Για τον Ιερό Αυγουστίνο - Μια σύντομη μελέτη για μια κορυφαία προσωπικότητα

Τραμπαδώρος Δ.

του Διονύση Τραμπαδώρου

 

 

Προέλευση εικόνας:https://www.sostis.gr

 

Αυγουστίνος Ιππώνος (Aurelius Augustinus Hipponensis)

Ο βίος του

Οι σπουδαιότερες χρονολογίες του βίου του συνοπτικά:

Γεννήθηκε στην Ταγάστη της Νουμιδίας (Β. Αφρική) στις 13 Νοεμβρίου 354, 373-382 Μανιχαϊστής, από το 375 διδάσκαλος ρητορικής, 384 άφιξη στα Μεδιόλανα, 386 επιστροφή στην Εκκλησία, βαπτίζεται το Πάσχα του 387, το φθινόπωρο του 387 θάνατος της μητέρας του Μόννικας, φθινόπωρο 388 επιστροφή στην Αφρική, 391 πρεσβύτερος, 395 επίσκοπος, από το 395 πολέμιος του Μανιχαϊσμού, από το 400 πολέμιος του Δονατισμού και από το 412 πολέμιος του Πελαγιανισμού. Πέθανε στις 28 Αυγούστου του 430, στην Ιππώνα.

Ο Αυγουστίνος Ιππώνος (στα λατινικά, Aurelius Augustinus Hipponensis), γνωστός και ως Άγιος Αυγουστίνος ή Ιερός Αυγουστίνος, ήταν χριστιανός θεολόγος, του οποίου τα γραπτά είχαν πολύ μεγάλη επιρροή στην ανάπτυξη του Δυτικού Χριστιανισμού και της Δυτικής φιλοσοφίας.

Ως προσωπικότητα αποτελεί το σύνορο ανάμεσα στον αρχαίο ελληνορωμαϊκό κόσμο και τον μεσαιωνικό, τον χριστιανικό.

Είναι στραμμένος και προς το παρελθόν, τον κλασικό κόσμο και την Αγία Γραφή, αλλά και προς το μέλλον, προς το Μεσαίωνα.

Η Αγία γραφή και ο Πλωτίνος,ο τελευταίος μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος της αρχαιότητας, είναι οι δύο πηγές από τις οποίες αντλεί ο Αυγουστίνος[i].

Η παρουσία του Αυγουστίνου σηματοδοτεί το γλυκοχάραμα του νεώτερου δυτικού (ή ευρωπαϊκού τύπου ανθρώπου. Και δεν είναι μόνον αυτό το χαρακτηριστικό που τον ξεχωρίζει.

Ο Αυγουστίνος πολεμώντας το αρχαίο πνεύμα το ζει, το βιώνει.

Πολεμώντας την εγκόσμια πολιτεία δεν καταφεύγει σαν ασκητής στην έρημο, αλλά ζητάει να εξασφαλίσει για την Εκκλησία την πολιτειακή κληρονομιά και τον οικουμενισμό της Ρώμης.

Τέλος, πολεμώντας τον εαυτόν του δεν κρύβει από τα μάτια μας τον αγώνα του, δεν αφανίζει τα ατομικά ψυχικά του παθήματα για να αφήσει να ισχύσουν, όπως θα έκανε ο κλασσικός Έλληνας, οι υπερπροσωπικές μονάχα λύσεις και εκβάσεις των εσωτερικών του αγώνων, αλλά ανοίγει την ψυχή του με τις εσωτερικές της αντιφάσεις και τα δυο της «Εγώ», τραγουδάει και κλαίει λυρικά τον ίδιο τον εαυτόν του και γίνεται έτσι ο πρώτος μουσικός λυρικός[ii].

Γεννήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 354 στην ορεινή πόλη Ταγάστη, της Νουμιδίας (σημερινό Σουκ Αράς της Αλγερίας) και απεβίωσε στις 28 Αυγούστου 430 στην Ιππώνα της Νουμιδίας (σημερινό Ανάμπα της Αλγερίας), από υψηλό πυρετό, κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της πόλης από τους Βανδάλους[iii].Ήταν ο μεγαλύτερος γιος της Αγίας Μόν(ν)ικας[iv] - όνομα Βερβέρικο - και του Πατρικίου, Ρωμαίου πολίτη, ειδωλολάτρη ως προς τις θρησκευτικές πεποιθήσεις. Ο πατέρας του, μάλιστα,  βαφτίστηκε χριστιανός λίγο πριν πεθάνει[v], το 371.

 

Ο Αυγουστίνος ήταν επίσκοπος Ιππώνος για το χρονικό διάστημα από το 396 μέχρι το 430 και θεωρείται ένας από Λατίνους Πατέρες της Εκκλησίας και, ίσως, ο σημαντικότερος Χριστιανός στοχαστής μετά τον Απόστολο Παύλο[vi].

Την πρώτη μόρφωσή του την έλαβε στην Ταγάστη, και ήταν λατινική αποκλειστικά, τα Μάδαυρα, και εν συνεχεία σπούδασε ρητορική στην Καρχηδόνα[vii], ακολουθώντας τις πατρικές επιθυμίες για ρητορικές σπουδές. Όταν πέθανε ο πατέρας του, διέκοψε τις σπουδές του και επέστρεψε στην ιδιαίτερη πατρίδα του. Ένας όμως συντοπίτης του, ο Ρωμανιανός[viii], θέλησε να τον ενισχύσει οικονομικά για να συνεχίσει τις σπουδές του. Σε αυτόν θα αφιερώσει αργότερα το πρώτο του σύγγραμμα ο Αυγουστίνος.

Ο Ιερός Αυγουστίνος σε μικρή ηλικία (19 ετών) ακολούθησε το φιλοσοφικό ρεύμα του Ορτενσίου΄(Hortensius), του Μάρκου Τύλλιου Κικέρωνος Και τούτο γιατί ενθουσιάστηκε από το έργο αυτό του Κικέρωνα που του ενέπνευσε την έννοια όχι απλώς της αφοσίωσης στην αναζήτηση της αλήθειας, αλλά την πεποίθηση για πραγματική αφιέρωση σε αυτή την αναζήτηση έναντι της επιδίωξης εγκόσμιων φιλοδοξιών[ix].

Εξαιτίας αυτής της στροφής του προς τη φιλοσοφία και λόγω του ότι θεωρούσε  πως η Ρωμαϊκή Εκκλησία ήταν απελπιστικά κενή από φιλοσοφικές έννοιες, σε σημείο που κανείς καλλιεργημένος άνθρωπος να μην μπορεί να την ακολουθήσει, στράφηκε προς το Μανιχαϊσμό[x] που διακήρυττε ότι απευθυνόταν στον ορθό λόγο παρά στην αυθεντία[xi].

Το  ρεύμα του Μανιχαϊσμού, ήταν σε ιδιαίτερη έξαρση τον 4ο αιώνα και παρέμεινε ακόλουθός του για 7 έτη (ή 9 κατά τη γνώμη άλλων). Σε ηλικία δεκαέξι ετών γνωρίζεται και με μία χριστιανή, με την οποία ζει εκτός γάμου για δεκαπέντε χρόνια και αποκτά μαζί της έναν γιο, τον Αδεοδάτο. Θα την εγκαταλείψει μετά από σχετική προτροπή της μητέρας του, αργότερα στο Μιλάνο, επειδή τον εμπόδιζε στην σταδιοδρομία του. Στο ίδιο διάστημα δρα ως διδάσκαλος της ρητορικής στην Ταγάστη και την Καρχηδόνα. Το 383 μεταβαίνει στη Ρώμη, όπου και συνεχίζει το διδακτικό του έργο. Στη Ρώμη και μετά από έντονη εσωτερική αναζήτηση, καθώς πλέον η διδασκαλία του Μανιχαϊσμού δεν κάλυπτε τις πνευματικές ανησυχίες και αναζητήσεις του, θέλγεται από τη διδασκαλία του Αμβροσίου, επισκόπου Μεδιολάνων, και σε συνδυασμό με την έντονη ενασχόλησή του με τον Πλάτωνα προσέρχεται στο χριστιανισμό.

Συγκεκριμένα, όταν μετέβη στη Ρώμη απέκτησε γνωριμίες, χάρη στις οποίες διορίστηκε σε μια δημόσια διδακτική θέση στα Μεδιόλανα (Μιλάνο), που ήταν τότε τόπος διαμονής του Αυτοκράτορα της Δύσης.

Εκεί γνώρισε τον Αμβρόσιο[xii], τον επίσκοπο Μεδιολάνων, τον επιφανέστερο εκκλησιαστικό άνδρα της εποχής, και παρά το γεγονός ότι ουδέποτε ανέπτυξε πραγματική φιλία μαζί του, το κήρυγμα του Αμβροσίουήταν αρκετό για να κλονίσει την προκατάληψή του έναντι της διδασκαλίας της Εκκλησίας[xiii].

Μολονότι είχε εγκαταλείψει τα δόγματα του Μανιχαϊσμού,  διατηρούσε το υλιστικό υπόβαθρο της σκέψης του, με αποτέλεσμα να μη βρίσκει ικανοποιητικές απαντήσεις στις μανιχαϊστικές αντιλήψεις για την τελική πραγματικότητα[xiv].

Η ουσία του Θεού, η φύση και η προέλευση του Κακού, παρέμεναν για αυτόν άλυτα προβλήματα[xv].

Σε αυτά τα ζητήματα ο Αυγουστίνος έλαβε την απάντηση μέσω μιας τυχαίας γνωριμίας με τον Νεοπλατωνισμό, απαντήσεις για τις οποίες ενδεχομένως να είχε προϊδεαστεί από τον Αμβρόσιο.

Ο Νεοπλατωνισμός του 3ου μ.Χ. αιώνα, έτσι όπως παρουσιάστηκε από τον φιλόσοφο και μυστικό Πλωτίνο, ήταν ένας πνευματικός μονισμός, όπου όλα ανάγονται σε μια και μόνη αρχή και όπου ο κόσμος της υπαρκτής πραγματικότητας υπάρχει ως μια όλο και ατελέστερη σειρά εκπορεύσεων από το απόλυτο «Εν».

Το εσωστρεφές είναι ανώτερο από το εξωστρεφές, και για να φθάσει κανείς στο Αγαθό, που είναι το πραγματικό, πρέπει να επανέλθει στον εαυτόν του, στο Νου, που βρίσκεται στον εσώτερο εαυτόν του και τον συνδέει με το πρωταρχικό «Εν»[xvi].

Δεν είναι οπωσδήποτε τυχαία η αναφορά του Αυγουστίνου, στις Εξομολογήσεις, στη μυστική εμπειρία που είχε όταν σε μια τέτοια πράξη ενδοσκόπησης βρήκε το Θεό[xvii].

Δεν ήταν απλώς η κατάληξη μιας έλλογης διαδικασίας, αλλά ένα άγγιγμα που ήλθε και παρήλθε, που όμως άφησε ως αποτέλεσμα την απάντηση που ο Αυγουστίνος έψαχνε να βρει στα ζητήματα που τον απασχολούσαν.

Πράγματι ο Θεός είναι φως και το κακό είναι σκότος, όπως έλεγαν οι Μανιχαίοι, όμως το φως και το σκότος δεν είναι υλικές ουσίες.

Το αμετάβλητο φως του Θεού είναι απολύτως πνευματικό ον και το κακό είναι ανυπαρξία, «μη ον», όπως το σκότος είναι απλώς η απουσία φωτός[xviii].

Ο Νεοπλατωνισμός είχε ενισχύσει στον εσωτερικό του κόσμο την μανιχαϊσική πεποίθηση ότι η πορεία της επιστροφής στο Θεό γίνεται μέσω της φυγής από το σώμα και επομένως τη φυγή από τη σεξουαλικότητα[xix].

Στο όγδοο βιβλίο των Εξομολογήσεων περιγράφεται η αυτοπεριφρόνηση που ένιωσε όταν έμαθε τα κατορθώματα των ασκητών στη Δύσης και την Ανατολή.

Η πάλη του Αυγουστίνου για να κατανικήσει τη σεξουαλική του φύση μπορεί να θεωρηθεί και ως η τελική φάση της πορείας του προς την επιδίωξη του φιλοσοφικού βίου, όπως τον είχε γνωρίσει από τον Ορτένσιο του Κικέρωνα.

Δεν μπορούμε όμως να αμφισβητήσουμε το ό,τι η πρόθεσή του ήταν πραγματικά χριστιανική όταν δέχθηκε το βάπτισμα  την άνοιξη του 387, από τον Αμβρόσιο[xx].

Παρόλα αυτά όταν 3-4 χρόνια αργότερα έγραφε το Περί της Αληθούς θρησκείας (Deverareligione), ο τρόπος που σκεφτόταν και ανέλυε ήταν νεοπλατωνικός και η επίδραση του πλωτίνειου Νου, ο οποίος φωτίζει το Λόγο μέσω του οποίου η ψυχή του ανθρώπου μπορεί να προσεγγίσει την υπερβατική θεότητα ήταν φανερή.

Αμέσως μετά την βάπτισή του, το 388, ο Αυγουστίνος αποφασίζει μαζί με τη μητέρα του και μια ομάδα από φίλους του να εγκαταλείψει τα Μεδιόλανα και να επιστρέψει στην Αφρική[xxi].

Στο ταξίδι της επιστροφής, στην Όστια, το επίνειο της Ρώμης, πεθαίνει η μητέρα του.

Όταν φτάνουν στην Αφρική, ο Αυγουστίνος και οι φίλοι του εγκαθίστανται στην Ταγάστη, δημιουργώντας μια ομάδα αφοσιωμένη στην περισυλλογή και στην μελέτη.

Η ήσυχη ζωή διακόπηκε το 391, όταν σε μια επίσκεψή του στην Ιππώνα αναγκάζεται να χειροτονηθεί ιερέας για να γίνει βοηθός του ηλικιωμένου επισκόπου Βαλερίου. Το 395 εκλέγεται επίσκοπος Βασιλικού Ιππώνος (Hippo Regio), της Νουμιδίας, σε αντικατάσταση του Βαλερίου, ο οποίος πέθανε.

Εκεί θα ξεχωρίσει για την ποιμαντική του δραστηριότητα αλλά και ως ιεροκήρυκας και δικαστής, και, επίσης, για την έντονη αντι-αιρετική του δράση[xxii].

Ο Αυγουστίνος δεν διακρινόταν για την ευρωστία της υγείας του, και το μεγάλο σε  όγκο έργο του οφείλεται στις υπηρεσίες των ταχυγράφων, αλλά και στην δική του δεινότητα στην αυτοσχέδια διατύπωση ολοκληρωμένης σκέψης.

Δεν υπήρξε συστηματικός θεολόγος.

Έγραψε πολλά έργα κατόπιν εκκλήσεων από άλλους, χάρη στην αυξανόμενη φήμη του στον χριστιανικό κόσμο, για την επίλυση διαφόρων προβλημάτων.

Υπήρξε ακαταπόνητος στις έριδες με τους αιρετικούς Μανιχαίους, Δονατιστές και Πελαγιανούς, όπως άλλωστε φαίνεται και από την εργογραφία του που παρατίθεται στην παρούσα εργασία.

Η βαθύτερη σκέψη του όμως βρίσκεται στα υπομνήματά του στην Αγία Γραφή και στις Ομιλίες του, ιδιαίτερα στα κείμενά του για τους Ψαλμούς, τα Ευαγγέλια και την Α’ Επιστολή του Ιωάννη[xxiii].

Η σφραγίδα που έθεσε στην χριστιανική θεολογία δεν ήταν προϊόν δογματικών διενέξεων.

Η αποφασιστική καμπή στη ζωή του ήταν η ακούσια χειροτονία του στην ιεροσύνη, που σήμανε και την μεταστροφή του από το θεωρητικό βίο στον κόσμο, και από τη φιλοσοφία στην Αγία Γραφή[xxiv].

Η θεολογία του Αυγουστίνου

Από την εποχή της βάπτισής του αυτό που αναζητούσε ήταν η γνώση του Θεού και της ψυχής.

Ακολουθώντας τον Πλωτίνο αναζήτησε το Θεό μέσα στον ίδιο του τον εαυτό, γεγονός που δεν είναι ασύμβατο με την Βίβλο, που αναφέρεται στο ομοίωμα του Θεού που είναι αποτυπωμένο στην ψυχή.

Για τις σχέσεις Πλατωνισμού και Χριστιανισμού ο Μπέρτραντ Ράσσελ στην Ιστορία της Δυτικής Φιλοσοφίας αναφέρει τα λόγια του πρωθιερέα Ίνγκ: «Ο Πλατωνισμός είναι μέρος της ζωτικής δομής της χριστιανικής θεολογίας, με την οποία, τολμώ να ειπώ, καμιά άλλη φιλοσοφία δεν μπορεί να συνυπάρξει δίχως προστριβές». Και συνεχίζει, «Είναι εντελώς αδύνατο να αποκόψει κανείς τον Πλατωνισμό από το Χριστιανισμό χωρίς να κατακερματίσει το Χριστιανισμό». Τονίζει δε, ότι ο Αυγουστίνος είχε χαρακτηρίσει το πλατωνικό σύστημα «ως το καθαρότερο και λαμπρότερο σ’ ολόκληρη την φιλοσοφία», ενώ χαρακτηρίζει τον Πλωτίνο σαν έναν άνθρωπο στον οποίο ο «Πλάτων ανέζησε»[xxv].

Ενώ όμως στον Νεοπλατωνισμό η «ομοίωση» της ψυχής προς τον θεό είναι ελαττωμένης θεότητας, για τον χριστιανισμό είναι μια προσωρινή και μεταβλητή εικόνα του «αιώνιου» και αμετάβλητου.

Έτσι, κατά τον Αυγουστίνο, χρέος χριστιανικής φιλοσοφίας είναι να προσπαθήσει, καθοδηγούμενη από τη βιβλική αποκάλυψη, να γνωρίσει το Θεό, μέσω της εικόνας του που υπάρχει στην ανθρώπινη ψυχή.

Αυτό ακολούθησε στο Περί Τριάδος.

Κατά τη γνώμη του, η αληθινή γνώση για τη φύση της ψυχής μπορεί να βασίζεται μόνο στην άμεση αυτογνωσία της συνείδησης.

Και η αυτεπίγνωση της ψυχής είναι εκείνη μιας τριαδικής ενότητας που ανακλά την ουσία του Πλάστη της.

Δεν αγνοεί την ύπαρξη του «εγώ» που «είναι, γνωρίζει, βούλεται», αλλά πιστεύει ότι αυτό το «εγώ» δεν είναι ανεξάρτητο ή αυτοδύναμο.

Άλλωστε είναι εμφανής σε αυτό το σημείο η επίδραση των Πλατωνιστών γύρω από το ότι ο Θεός δημιουργεί κάθε ύπαρξη, αποκαλύπτει κάθε αλήθεια και χαρίζει κάθε ευδαιμονία (Η πολιτεία του Θεού, DecivitateDei)[xxvi].

Ο χρόνος είναι μια κοσμολογική κατηγορία. Ο Θεός κείται πέρα από κάθε χρόνο.

Η αιωνιότητα του Θεού είναι απαλλαγμένη από τη σχέση του χρόνου. Κάθε χρόνος είναι σ’ Εκείνον παρόν αμέσως.

Ο Θεός ίσταται αιωνίως, εκτός της ροής του χρόνου.

Στον Αυγουστίνο έχουμε τρεις χρόνους: το παρών των παρόντων, το παρόν των παρελθόντων και το παρόν των μελλόντων [ενόραση (intuition), μνήμη, προσδοκία][xxvii].

Ο χρόνος δεν είναι παρά στιγμή δίχως διάρκεια, και συνείδηση του χρόνου σημαίνει ότι το πνεύμα είναι εκείνο που εκτείνεται ως μνήμη προς το παρελθόν και ως αναμονή προς το μέλλον[xxviii].

Η καλύτερη καθαρά φιλοσοφική εργασία του Αυγουστίνου είναι το ενδέκατο βιβλίο των Εξομολογήσεων το οποίο δεν είναι βιογραφικό όπως τα βιβλία μέχρι το 10ο.

Σε αυτό το βιβλίο κυρίαρχο ζήτημα είναι το ζήτημα της δημιουργίας και επομένως το σημαντικό ζήτημα του χρόνου[xxix].

Στον Αυγουστίνο, λόγος και πίστη συνυπάρχουν, όμως η δεύτερη  προηγείται χρονικά του πρώτου. Και ο ένας όρος προϋποθέτει τον άλλο. Τα μη ορατά και τα ορατά μπορούν να γίνουν αντιληπτά μόνο και δια της πίστεως.

Η πίστη βασίζεται στην Αγία Γραφή, η αυθεντικότητα της οποίας στηρίζεται στην ενέργεια του Αγίου Πνεύματος. Όσα περιέχονται σε αυτήν είναι προσλήψιμα δια της πίστεως κι όχι μόνο μέσω του νου[xxx].

Ο Αυγουστίνος παρ΄ ό,τι θεωρεί την πίστη απαραίτητη δεν απορρίπτει τη γνώση.

Μέσω της φιλοσοφίας μπορεί να προσδιορισθεί ο σκοπός, αλλά όχι και η οδός. Η οδός είναι ο ενανθρωπήσας θείος λόγος, δια του οποίου ο άνθρωπος καθίσταται σοφός και ευδαίμων[xxxi].

Η κοσμολογία του Αυγουστίνου

Κατά τον Πλωτίνο, η δημιουργία δεν έχει κίνητρο ούτε σκοπό και είναι αυτόματο παράγωγό της θεϊκής ενδοσκόπησης.

Κατά τον Αυγουστίνο, πηγή της δημιουργίας είναι «η βούληση ενός αγαθού Θεού να υπάρξουν αγαθά πράγματα» (Η πολιτεία του Θεού).

Η ενέργεια της αγάπης που πηγάζει από τον Δημιουργό είναι η βασική αρχή της θεολογίας του.

Ό,τι υπάρχει είναι αγαθό εφόσον είναι αποτέλεσμα της ενέργειας του Δημιουργού.

Και επειδή υπάρχουν διαβαθμίσεις αγαθότητας υπάρχουν και διαβαθμίσεις ύπαρξης.

Ακόμα όμως και ότι βρίσκεται κοντά στην ανυπαρξία στο «μη ον» είναι κατά βάση αγαθό αφού δημιουργήθηκε από τον Θεό[xxxii].

Ως πλατωνιστής θεωρεί το Θεό ως κορύφωμα της πραγματικότητας, ουσιαστικά ασύλληπτο από τη δική μας περιορισμένη νόηση.

Ο Θεός δεν προσδιορίζεται από ανθρώπινες (κατηγορίες ποσότητα, χώρο ποιότητα, χρόνο) και το μόνο που ταιριάζει σε αυτόν δεν είναι παρά το «είναι».

Όπως και στον Πλάτωνα έτσι και στον Αυγουστίνο το πρωταρχικό και ανώτατο ον είναι και το ύψιστο αγαθό.

Κάθε τι που είναι καλό το οφείλει στη μετοχή του στο Θεό, όπου υπάρχουν τα αιώνια πρότυπα των πραγμάτων.

Ο Αυγουστίνος μεταμορφώνει τον απρόσωπο κόσμο του Πλάτωνα σε ιδέες ενός προσωπικού Θεού.

Ο κόσμος μπορεί να μας παραπέμψει στο Θεό που τα «παραδείγματά» του απεικονίζει.

Ο άνθρωπος είναι η κορωνίδα της δημιουργίας και ο συνδετικός αρμός ανάμεσα στον ορατό και τον αόρατο κόσμο.

Η σύνθεση σώματος και ψυχής έχει περιορισμένη διάρκεια γιατί το σώμα είναι από τη φύση του κοντά στο μηδέν και υπόκειται στο θάνατο.

Η ψυχή είναι ανώτερη και χαρακτηρίζεται από την αγάπη, που διακρίνεται στην αληθινή  αγάπη, που σημαίνει αγάπη του Θεού, και την αγάπη του κόσμου που σημαίνει επιθυμία χρονικών πραγμάτων.

Ο άνθρωπος δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα όλης της Τριάδος κι όχι μόνο του Υιού, διότι τότε τα τρία πρόσωπα θα ήταν ανόμοια ως προς την ουσία τους (ουσιοκρατική αντίληψη)[xxxiii].

Η ύπαρξη του κακού δεν πρέπει να αναζητείται στον υλικό κόσμο.

Ο Αυγουστίνος αρνείται να αποδώσει την ανθρώπινη κακία στις υλικές συνθήκες της ανθρώπινης ζωής.

Η γνωσιολογία του Αυγουστίνου

Ακολουθώντας τον Πλάτωνα υποστηρίζει ότι η ικανότητα της ορθής κρίσης δεν έρχεται στον εσωτερικό κόσμο του κάθε ανθρώπου από τα έξω.

Η ατομική διάνοια ασυνείδητα γνωρίζει και ο άνθρωπος, ο δάσκαλος, αυτό που μπορεί να κάνει είναι να βοηθήσει τον μαθητή να αντιληφθεί αυτό που ασυνείδητα γνωρίζει.

Ο στοχαστής δεν κατασκευάζει την αλήθεια αλλά την ανακαλύπτει.

Και μπορεί να την αποκαλύψει γιατί ο Χριστός, ως αποκαλυπτικός λόγος του Θεού, είναι ο εσωτερικός δάσκαλος, ο «magisterinterior» που καθιστά κάθε άνθρωπο ικανό να αντιλαμβάνεται την αλήθεια όταν αυτός τον ακούει.

Η γνωσιολογία του Αυγουστίνου συνδέεται με την οντολογία και την κοσμολογία του[xxxiv].

Η ηθική του Αυγουστίνου

Ο Αυγουστίνος δεχόταν την βασική υπόθεση της αρχαίας ηθικής θεωρίας ότι η συμπεριφορά ορθώς κατευθύνεται προς την επίτευξη της ευδαιμονίας, που θεωρείται η κοινή επιδίωξη όλων των ανθρώπων.

Για τον Αυγουστίνο η διαβάθμιση των όντων είναι ταυτοχρόνως και διαβάθμιση των αξιών. Τα κατώτερα υποτάσσονται στα ανώτερα: το σώμα στο πνεύμα και το πνεύμα στο Θεό.

Ο Άνθρωπος θα πρέπει να αποδίδει στον εαυτό του την πρέπουσα σχετική αξία[xxxv].

Ονομάζει την ηθική αξία που επιδρά στη διαγωγή amor (ανθρώπινη αγάπη).

Είναι η ηθική δυναμική που ωθεί τον άνθρωπο στην πράξη.

Αν ο άνθρωπος κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, τότε ποτέ δεν θα προσδώσει μεγαλύτερη αξία στα κατώτερα απ’ ό,τι στα ανώτερα.

Τα κατώτερα θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως βοηθήματα για τα ανώτερα (πλατωνισμός).

Μόνο το ύψιστο αγαθό θα πρέπει να απολαμβάνεται ως ο τελικός σκοπός προς τον οποίο προσβλέπει η καρδιά.

Και υπέρτατο αγαθό είναι ο Θεός που φύση του είναι η αγάπη (agape).

Αν λοιπόν η ανθρώπινη αγάπη μπορεί να ανυψωθεί στην απόλαυση του Θεού, θα μετέχει της θείας αγάπης, της αγάπης αυτής καθαυτής.

Έτσι, ο Θεός θα προσφέρει την αγάπη του στους ανθρώπους και έτσι οι άνθρωποι μετέχοντας στην αγάπη του θα αγαπούν αλλήλους, όπως ο Θεός αγαπά τους ανθρώπους, αντλώντας από το Θεό τη δύναμη να προσφέρουν τον εαυτόν τους στους άλλους

Η φιλοσοφία της Ιστορίας του Αυγουστίνου-Η πολιτική του θεωρία

Διακρίνοντας ανάμεσα στην πολιτεία του Θεού και στην πολιτεία του κόσμου, ήθελε να εξηγήσει την παγκόσμια ιστορία σαν πορεία που εξελίσσεται με βάση δυο αρχές[xxxvi].

Την κοσμική αρχή, όπου μια πολιτεία μπορεί να είναι καλά οργανωμένη και επιτυχημένη, αλλά είναι πρόσκαιρη και με αξίες που δεν είναι παρά σκιές, και που, επίσης, της λείπει η τάση προς τον έσχατο σκοπό που βρίσκεται στο Θεό.

Αντίθετα, η θεϊκή πολιτεία διέπετε από την αιώνια τάξη και την αγάπη του Θεού, που συνενώνει όλα τα μέλη της[xxxvii].

Έτσι σχηματικά περνά σε μια αντιπαράθεση ανάμεσα στην κοσμική πολιτεία και την πολιτεία του Θεού που είναι ο πόλεμος ανάμεσα στη δύναμη του καλού και του κακού αντίστοιχα, και όπου στο τέλος θα θριαμβεύσει το καλό[xxxviii].

Στην Πολιτεία του Θεού είναι ο πρώτος στον κόσμο που επιχειρεί την αναγωγή της ιστορίας σε «σύστημα», την αναγωγή του άπειρου ιστορικού γίγνεσθαι σε αντικείμενο φιλοσοφικής θέας[xxxix].

Ο Αυγουστίνος αντέκρουσε και τους ειδωλολάτρες στοχαστές του καιρού του, όπως τον νεοπλατωνιστή Πορφύριο, που υποστήριζε ότι τα γεγονότα του καιρού εκείνου όπως οι επιδρομές και οι καταστροφές από την πλευρά των Βαρβάρων δεν ήταν συμβατές με την κηρυγμένη χριστιανική πεποίθηση για την οικουμενική οδό της σωτηρίας.

Σχετικές ήταν και οι απορίες των χριστιανών σχετικά με το πώς συμβιβάζεται η σοφή διακυβέρνηση με τις καταστροφές[xl].

Στην αντίθεση της πολιτείας του Θεού και την πολιτεία του κόσμου βασίζεται και η πολιτική του θεωρία

Ο Αυγουστίνος ήρθε σε αντίθεση με τους των ειδωλολάτρες διανοούμενους, όπως τον Κικέρωνα, οι οποίοι ισχυρίζονταν πως σκοπός μιας οργανωμένης πολιτείας ήταν η απονομή δικαιοσύνης. Όμως αυτό δεν μπορούσε να το κάνει μια ειδωλολατρική κοινότητα, έλεγε ο Αυγουστίνος. Ένα κράτος είναι δίκαιο, μόνο αν είναι χριστιανικό τελικά[xli].

Σχετικά με το καλό και το κακό

Το κακό είναι κάτι που δεν υπάρχει, είναι «μη-ον», στέρηση του όντος-αγαθού ή και ελάττωσή του. Το κακό είναι έτσι δυνατό στο αγαθό, μέσα στο οποίο εμφανίζεται.

Δεν μπορεί να το δει κανείς αποκομμένο από το γενικό σχέδιο του κόσμου[xlii].

Δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχει κάποιο ποσοστό αγαθότητας.

Δεν δέχεται μίξη καλού και κακού.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για βαθμίδες αγαθότητας.

Το κακό συνδέεται με το ιεραρχημένο σύστημα του Αυγουστίνου και κατά το ό,τι τα ανώτερα πράγματα πρέπει να άρχουν των κατώτερων πραγμάτων.

Αν ισχύει το αντίστροφο, δηλαδή τα κατώτερα εξουσιάζουν τα ανώτερα, τότε έχουμε το κακό, δηλαδή μια αντεστραμμένη ταξινόμηση[xliii].

Συγγραφικό έργο

Ο Αυγουστίνος ήταν ένας από τους πιο παραγωγικούς Λατίνους συγγραφείς, όσον αφορά την σωζόμενα έργα, και ο κατάλογος των έργων του αποτελείται από περισσότερους από εκατό ξεχωριστούς τίτλους. Στους τόμους αυτούς περιλαμβάνονται απολογητικά έργα εναντίον των αιρέσεων των Αρειανών, Δονατιστών, Μανιχαίων και Πελαγιανών[xliv].

Κατά τον καθηγητή θεολογίας Στυλιανό Γ. Παπαδόπουλο που έχει ασχοληθεί, μεταξύ άλλων, και με τους εκκλησιαστικούς πατέρες η έκταση του έργου του Αυγουστίνου και η ποικιλία της θεματολογίας του είναι μια από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο μελετητής σχετικά με την κατανόηση του έργου αυτού[xlv].

Επίσης, κείμενα σχετικά με το χριστιανικό δόγμα, κυρίως το De Doctrina Christiana (Από το χριστιανικό δόγμα, σε 4 βιβλία), ερμηνευτικά έργα όπως σχόλια επί της Γένεσης, τους Ψαλμούς και την Προς Ρωμαίους του Παύλου επιστολή.

Ακόμα, έγραψε πολλά κηρύγματα και επιστολές, και τις Retractationes, μια αναθεώρηση των προηγούμενων έργων του που έγραψε κοντά στο τέλος της ζωής του.

Εκτός από αυτά, ο Αυγουστίνος είναι ίσως περισσότερο γνωστός για τις Εξομολογήσεις του (Confessiones, σε 13 βιβλία), που αποτελούν έναν προσωπικό λογαριασμό της προηγούμενης ζωής του, καθώς και για το De civitate Dei (Πόλη του Θεού, που αποτελείται από 22 βιβλία), που έγραψε για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη των συντρόφων του Χριστιανών, η οποία είχε κλονίστηκε από τη λεηλασία της Ρώμης, από τους Βησιγότθους, το 410. Το έργο του για την Αγία Τριάδα, (Περί Τριάδος, De Trinitate, σε 15 βιβλία), στο οποίο αναπτύχθηκε αυτό που έχει γίνει γνωστό ως η «ψυχολογική αναλογία» της Αγίας Τριάδας, θεωρείται, επίσης, ότι είναι ένα από τα  αριστουργήματά του, και αναμφισβήτητα ένα από τα μεγαλύτερα θεολογικά έργα όλων των εποχών.

Επίσης, έγραψε για την ελεύθερη επιλογή της βούλησης (De libero arbitrio), για να αντιμετωπίσει το ερώτημα γιατί ο Θεός δίνει τον άνθρωπο την ελεύθερη βούληση που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κακό[xlvi].

Το έργο του, στην παλαιά έκδοση των Βενεδικτίνων, καταλαμβάνουν 11 τόμους, ενώ στην έκδοση του Migne και στην έκδοση των CSEL (Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum) πολύ μεγάλη έκταση.

Ο μαθητής, φίλος του και επί πολύ χρόνο σύνοικος του Αυγουστίνου Ποσσίδιος, ανα- φέρει ότι ο Αυγουστίνος συνέταξε 1030 συγγράμματα, συμπεριλαμβανομένων των επιστολών, των ομιλιών, και των μικρότερων δοκιμίων.

Ο ίδιος ο Αυγουστίνος, στις Αναθεωρήσεις αναφέρει ότι μέχρι το 427 είχε συγγράψει 93 συγγράμματα σε 232 βιβλία. Από αυτά μόνον 10 χάθηκαν.

Τα έργα του Αυγουστίνου θα μπορούσαν να διαιρεθούν στις εξής τρεις κατηγορίες.

Τα αυτοβιογραφικά, τα φιλοσοφικά, και τα θεολογικά.

Α. Αυτοβιογραφικά έργα

  1. Αναθεωρήσεις (Retractationes)

Συντάχθηκαν περί τα τέλη της ζωής του Αυγουστίνου, δηλαδή το 427.

Διαιρείται σε δύο βιβλία. Σε αυτά αναλύει και κρίνει τα συγγράμματά του, ενώ τα κατατάσσει κατά χρονολογική σειρά δημοσιεύσεως.

Στο πρώτο βιβλίο αναλύει τα έργα του από το 386, όταν έγινε χριστιανός, ενώ στο δεύτερο τα έργα του από τα Χριστούγεννα του 395, όταν χειροτονήθηκε επίσκοπος Ιππώνος και μέχρι το 427.

Απαριθμεί 94 έργα, δίδοντας αξιόλογες πληροφορίες σχετικά με την αφορμή και τον σκοπό σύνταξης κάθε έργου, σύντομες περιλήψεις αυτών, τις κεντρικές ιδέες, διορθώνει τυχούσες ελλείψεις και σφάλματα, κάνει αυτοκριτική, γεγονός που είναι μοναδικό για αρχαίο συγγραφέα και μάλιστα αυτοκριτική όχι μόνον επί των αυτοτελών συγγραφών του, αλλά και επί των ομιλιών του και επιστολών του.

Το έργο παρέμεινε ημιτελές.

  1. Εξομολογήσεις (Confessiones), Όπως και οι Αναθεωρήσεις έτσι και οι Εξομολογήσεις αποτελούν μοναδικό φιλολογικό είδος χριστιανικής αυτοβιογραφίας.

Συντάχθηκε  μεταξύ των ετών 397 και 401 και αποτελούνται από 13 βιβλία.

Στις Εξομολογήσεις ο Αυγουστίνος ασκεί οξεία αυτοκριτική και αυτοέλεγχο όλου του βίου.

Στο 10ο βιβλίο περιλαμβάνεται μια λεπτή ψυχολογική ανάλυση και ηθικοθρησκευτική περιγραφή, κατά την εποχή που συνέτασσε το έργο, όντας επίσκοπος.

Στα βιβλία 11-13 αναπτύσσεται το κεφάλαιο της Γενέσεως, της δημιουργίας του κόσμου και του ανθρώπου και δίδονται βαθυστόχαστες απαντήσεις σε ζητήματα θεολογικά και φιλοσοφικά περί του άχρονου Θεού, περί του χρόνου δημιουργίας του κόσμου, περί του χρόνου και της αιωνιότητας[xlvii],περί του τρισυπόστατου της Θεότητας, περί του τρισυνθέτου του ανθρώπου κ.ά.

Ο Αυγουστίνος ζητεί να αποδείξει την άπειρη φιλανθρωπία του Θεού και να εμφανίσει τη θεία χάρη, τη σωτηρία του ανθρώπου με κάθε τρόπο και πάντοτε.

Ο συγγραφέας ζητεί να διδάξει, να οικοδομήσει, να ποδηγετήσει, να κηρύξει να φιλοσοφήσει, να αντικρούσει, να απολογηθεί να καταπείσει, να ικανοποιήσει, να ηρεμήσει, να αναπαύσει κάθε βεβαρυμμένη ψυχή[xlviii].

 

Β. Φιλοσοφικά έργα

  1. Περί του ωραίου και του προσήκοντος (Del pulchro et apto).

2.Κατά των Ακαδειμικών (Contra Academicos), στο οποίο εναντιώνεται στην αρχή των σκεπτικών Νέο-Ακαδειμικών ότι τίποτα δεν μπορεί να γνωρισθεί με ασφάλεια.

  1. Περί της μακαρίας ζωής (De beata vita) αποτελούμενο από 4 βιβλία στο οποίο υποστηρίζει ότι η ευτυχία της ζωής και η μακαριότητα έγκεινται στη γνώση του Θεού
  2. Περί της τάξεως (De ordine), σε 2 βιβλία.
  3. Μονόλογοι (Soliloquia), σε 2 βιβλία.
  4. Περί της αθανασίας της ψυχής (de immortalitate animae), ατελές, επειδή ο Αυγουστίνος παραπονείται ότι ήρθε στη δημοσιότητα παρά τη θέλησή του.
  5. Εγκυκλοπαιδικά έργα, δηλαδή εγχειρίδια των διαφόρων επιστημών και τεχνών υπό τον τίτλο Disciplinarum libri (De grammatica, De musica (De rhythmo), De dialectica, De rhetorica, De geometrica, De arithmetica, De philosophia. Εκτός των δύο πρώτων τα υπόλοιπα ουδέποτε αποπερατώθηκαν, ενώ από το De grammatica διασώθηκαν 2 αποσπάσματα

Πλήρες διασώθηκε το De music libis ex.

Από το σύγγραμμα αυτό διασώθηκαν αποσπασματικά το Principia dialecticae και Principia rhetorices, ενώ οι Categoria edecem ex Aristotele decerptae θεωρούνται νόθες.

  1. Περί ποσότητος της ψυχής (De quantitat e animae).
  2. Περί του Δασκάλου (De magistro).

Όλα τα φιλοσοφικά έργα του Αυγουστίνου είναι γραμμένα με τη μορφή διαλόγου, ενώ όχι μόνο αυτό το λογοτεχνικό είδος, αλλά και το ύφος και τα νοήματα και οι ιδέες είναι πλατωνικά.

Γ. Θεολογικά έργα

Α. Απολογητικά

  1. Περί της πολιτείας του Θεού (De civitate Dei).

To εκτενέστερο, σπουδαιότερο απ’ όλα τα έργα του Αυγουστίνου.

Συντάχθηκε στην Ιππώνα μεταξύ των ετών 413-426 και αποτελείται από 22 βιβλία.

Με το έργο επιζητείται να αποδειχθεί ότι τα συμβαίνοντα στις ανθρώπινες κοινωνίες βρίσκονται πάντοτε εντός του σχεδίου της Θείας Πρόνοιας, ο οποία λειτουργεί χωρίς την άρση ή τη δέσμευση της ανθρώπινης βούλησης[xlix].

  1. Περί της μαντείας των δαιμόνων (De divinatione daemonum). Μικρό εγχειρίδιο που συντάχθηκε μεταξύ 406 και 411 ή 414.
  2. Πραγματεία κατά των Ιουδαίων (Tractatusad versus Judaeos).

 

Β. Δογματικά έργα

1.Εγχειρίδιον προς Λαυρέντιον είτε περί της πίστεως, ελπίδος, και αγάπης (Enchiridion ad Laurentium sive De fide, spe et caritate liber unus). Γράφτηκε το 423 κατά παράκληση του Ρωμαίου φίλου του Λαυρεντίου που του ζήτησε συνοπτική έκθεση της χριστιανικής Δογματικής και Ηθικής.

  1. Περί πίστεως και συμβόλου (De fide et symbol). Ουσιαστικά περιλαμβάνει τον υπό τον Αυγουστίνο λόγο στην σύνοδο της Ιππώνος στις 8 Οκτωβρίου 393.

Είναι περιληπτική ερμηνεία του αποστολικού συμβόλου.

  1. Λόγοι περί συμβόλου προς κατηχούμενους (Sermones de symbol ad catechumenos), των οποίων η γνησιότητα αμφισβητείται.
  2. Περί πίστεως εις τα μη ορώμενα (De fide rerum quae non videntur). Ομιλία του 399-400 για την ανάγκη πίστης στις υπερφυσικές αλήθειες.
  3. Περί πίστεως και έργων (De fide et operibus). Γραμμένο το 413. Σχετικά με το ότι δεν αρκεί η πίστη, αλλά υπάρχει ανάγκη και αγαθοεργιών.
  4. Περί Τριάδος (Detrinitate). To σπουδαιότερο δογματικό έργο του Αυγουστίνου, το οποίο συντάχθηκε σε διάστημα 17 ετών (399-416). Αποτελείται από 15 βιβλία, εκ των οποίων τα 8 πρώτα αναπτύσσουν το τριαδικό δόγμα στη βάση της Αγίας Γραφής, τα δε επόμενα διασαφηνίζουν το τριαδικό δόγμα δι’ αναλογιών από τον ψυχικό κόσμο.

 

Η Τριαδολογία του Αυγουστίνου

Ο Τριαδικός Θεός είναι απλός και άτρεπτος, και είναι απλός επειδή ταυτίζεται το έχειν με το είναι του. Αντίθετα ο κτιστός κόσμος είναι τρεπτός και σύνθετος και μπορεί να χάσει ότι έχει. Υπάρχει χαώδης διαφορά ανάμεσα στον Θεό και τον κόσμο, κι ο άνθρωπος δεν γνωρίζει επί της ουσίας τον Θεό. Το χάσμα αυτό όμως δεν είναι και αγεφύρωτο επειδή υπάρχει ένας μεσίτης ο Υιός του Θεού. Ο Τριαδικός θεός είναι συγχρόνως ενότητα και διάκριση των θείων προσώπων[l]. Η ενότητα ξεκινά από την κοινή θεία ουσία και φύση και επεκτείνεται και στην κοινή θέληση, πράξη ή ενέργεια. Μέχρις εδώ ο Αυγουστίνος ακολουθεί την σκέψη των Καππαδοκών πατέρων, την οποία γνωρίζει έμμεσα μόνο, αφού αγνοεί την ελληνική γλώσσα, δια μέσου άλλων θεολόγων που την γνωρίζουν όπως ο Ιλάριος Πικταβίου και ο Αμβρόσιος Μεδιολάνων.

Επί του ζητήματος της γνώσης ης ελληνικής γλώσσας και γραφής[li] από τον Αυγουστίνο υπάρχει και η άποψη ότι ίσως να μπορούσε να διαβάσει ελληνικά κείμενα με τη βοήθεια λεξικού, αν και η γνώση της ελληνικής την οποία είχε δεν ήταν καλή[lii].

Επίσης, αγνοούσε την εβραϊκή γλώσσα και το εβραϊκό αλφάβητο[liii].

Ο Αυγουστίνος επιχειρεί να περιγράψει τις ενδοτριαδικές σχέσεις με εικόνες ειλημμένες από τις λειτουργίες της ανθρώπινης ψυχής: όπως είμαστε ,λέει, μια αδιαίρετη ενότητα, αλλά αποτελούμαστε από 

«μνήμη», «νου» και «θέληση» (μνήμη, νόηση, άμεση και έμμεση και βούληση)[liv] έτσι συμβαίνει και με τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος.

Αποκλίνει από την Καππαδοκική θεολογία κατά το ό,τι δίνει έμφαση στη ενότητα του τριαδικού Θεού παρά στις υποστατικές διακρίσεις, εκκινώντας από την «φύση» ή «ουσία» του Θεού κι όχι από τα «Πρόσωπα». Αντίθετα οι Καππαδόκες εκκινούν από τα «Πρόσωπα» και στη συνέχεια επιχειρούν κατά το δυνατόν να μιλήσουν για τη θεία φύση.

Ο Αυγουστίνος αναπτύσσει την περί σχέσεων θεολογία του για να απαντήσει στον Αρειανισμό, ο οποίος θεωρούσε πως στον Θεό δεν υπάρχει συμβεβηκός, δηλαδή αλλαγή ή ποιότητα, κάτι που συνεπαγόταν πως ο Υιός ήταν ετερούσιος.

Ο Αυγουστίνος απαντούσε πως, η μεταξύ του Υιού και του Πατρός σχέση είναι σχέση ουσίας. Και οι δύο είναι ομοούσιοι.

Ένα μειονέκτημα της θεολογίας του ήταν η ανυπαρξία στην λατινική γλώσσα όρων επαρκών να αποδώσουν της θεολογικές έννοιες. Έτσι για τον όρο «Υπόστασις» χρησιμοποιεί τον όρο «Πρόσωπο» και αποδίδει στην λατινική τον όρο «Υπόστασις» ως substantia, ο οποίος χρησιμοποιείται για να αποδοθεί η ουσία και το θείο είναι.

Ανεξάρτητα από αυτό ο λόγος που ο Αυγουστίνος δεν αναπτύσσει εκτενώς μία τριαδική θεολογία έχει να κάνει με το ενδεχόμενο να οδηγηθεί στην παραδοχή τριών θεοτήτων ή μιας τριπλής θεότητας.

Η περί των σχέσεων των τριών προσώπων της θεότητας θεολογία του έχει αριστοτελική φιλοσοφική ρίζα[lv].

Το De trinitate μεταφράστηκε, αρχικά, στα ελληνικά, από τον Μάξιμο Πλανούδη το 13ο αιώνα.

  1. Περί των μοιχικών γάμων προς Πολλέντινον (De conjugiis ad ulterinis ad Pollentium). Γράφτηκε περί το 419, αποτελείται από 2 βιβλία και αναφέρει ότι ο χριστιανικός γάμος είναι αδιάλυτος.
  2. Περί των νεκρών καταβλητέας μερίμνης (De cura gerenda pro mortuis. Γράφτηκε περί το 421, ως απάντηση σε ερώτημα περί του ζητήματος που τέθηκε από τον άγιο Παυλίνο Νώλης.

9.Περί 83 διαφορετικών ζητημάτων (De diversis quaestionibus octoginta tribus liber unus). Το πρώτο ήμισυ των ερωτημάτων είναι δογματικού περιεχομένου, τα δε υπόλοιπα ερμηνευτικού.

10 Περί διαφόρων ζητημάτων προς τον Σιμπλικιανό (De diversis quaestionibus ad Simplicanum libri duo). Περί το  379, για να απαντήσει σε ρωτήματα του διαδόχου του Αμβροσίου Μεδιολάνων, Σιμπλικιανού, σχετικά με το νόημα ορισμένων θέσεων της προς Ρωμαίους επιστολής και των Βασιλειών.

  1. Περί 8 ζητημάτων του Δουλκιτίου (De octo Dulcitii quaestionibus liber unus). Γράφτηκε, μάλλον, μεταξύ του 422 και 425 και απαντά σε ερμηνευτικά και δογματικά ζητήματα που έθεσε ο αυτοκρατορικός νοτάριος στην Καρθαγένη Δουλκίτιος.

Γ. Αντιρρητικά έργα και δογματοπολεμικά

-Περί των αιρέσεων προς τον Quodvultdeum (De haeresibus ad Quodvultdeum).

Το έργο αυτό θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως εισαγωγή στα ειδικά αντιρρητικά και πολεμικά έργα του τα οποία στρέφονται κατά των αιρέσεων του Μανιχαϊσμού, του Πρισκιλλιανισμού, του Δονατισμού και του Πελαγιανισμού.

Συντάχθηκε το 428-429 κατά παράκληση του διακόνου από την Καρχιδόνα Quodvultdeus.

  1. Κατά Μανιχαίων
  2. Περί των ηθώ της καθολικής εκκλησία ςκαι των ηθών των Μανιχαίων (De moribus ecclesiae catholicae et de moribus Manichaeorum). Σε δύο βιβλία, γραμμένο το 388-389.
  3. Περί της ελευθέρας βουλήσεως βιβλία τρία (De libero arbitrio libri tres). Το έργο άρχισε να συντάσσεται στη Ρώμη το 388, αλλά ολοκληρώθηκε στην Αφρική το 395. Αποτελεί διάλογο μεταξύ του Αυγουστίνου και του Αλυπίου.
  4. Περί της Γενέσεως κατά των Μανιχαίων (De Genesi contra Manichaeos libri duo. Υπεραμύνεται των τριών πρώτων κεφαλαίων της Γενέσεως κατά των Μανιχαίων. Έχει γραφτεί το 389.
  5. Περί της Αληθούς θρησκείας (De verareligione liber unus), σχετικά με το ότι η μοναδική αλήθεια βρίσκεται στην Καθολική Εκκλησία.
  6. Περί της ωφελείας του πιστεύειν προς τον Ονωράτον(DeutitlitatecredendiadHonoratum). Εγράφη στην Ιππώνα, όταν ήταν πρεσβύτερος περί το 391.
  7. Περί των δύο ψυχών κατά Μανιχαίων (DeduabusanimabuscontraManichaeos). Έργο του391 περίπου.
  8. Πρακτικά ή συζήτησις κατά του Μανιχαίου Φορτουνάτου (AetaseudisputatiocontraFortunatumManichaeum). Με βάση τις συζητήσεις της 28ης και 29ης Αυγούστου 392 στην Ιππώνα.
  9. Κατά του Μανιχαίου Αδειμάντου (ContraAdimantumManichaeidiscipulum). Περί το Σχετικά με την εγκυρότητα της Παλαιάς Διαθήκης.
  10. Κατά της επιστολής Μανιχαίου, ην λέγουσι θεμελιώδη (ContraepistolamManichaeiquamvocantfundamenti). Περί το 397. Εδώ συναντούμε την περίφημη ρήση του Αυγουστίνου «Egoveroevangeliononcrederem, nisimecatholicaeecclesiaecommoveretauctoritas» που σημαίνει ότι εγώ δεν θα πίστευα στο αληθές ευαγγέλιο αν η αυθεντία της καθολικής Εκκλησίας δεν με παρακινούσε.
  11. ΚατάτουΜανιχαίουΦαύστου(Contra Faustum Manichaeum libri triginta tres).Περί το 400.Τριάντα τρία βιβλία που περιέχουν την συνδιάλεξη του Αυγουστίνου με τον κορυφαίο των Μανιχαίων Φαύστου, επισκόπου Μιλεύης στη Βόρεια Αφρική. Είναι το σπουδαιότερο και εκτενέστερο έργο του Αυγουστίνου κατά του μανιχαϊσμού.
  12. Περί των πρακτικών των συζητήσεων μετά του Μανιχαίου Φήλικος (DeactisFeliceManichaeolibriduo). Αφορά τη συζήτηση περί της ελευθερίας της βουλήσεως.
  13. Περί της φύσεως του αγαθού κατά Μανιχαίων (DenaturabonicontraManichaeos). Περί το 404, για την συνύπαρξηκαλού και κακού.
  14. Κατά του Μανιχαίου Σεκουνδίνου (ContraSecundinumManichaeum). Γράφτηκε περί το405 . Απαντά στον Σεκουνδίνο που τον παρότρυνε τον Αυγουστίνο να γυρίσει στον Μανιχαϊσμό.
  15. Κατά του πολεμίου του νόμου και των προφητών (Contraadversariumlegisetprophetarum) και Προς Ορώσιον κατά των Πρισκιλλιανιστών και Ωριγενιστών (AdOrosiumcontraPriscillianistasetOrigenistas).

Οι Πρισκιλλιανιστές ήταν συγγενής αίρεση των Μανιχαίων, στην Ισπανία. Το πρώτο από αυτά τα έργα γράφτηκε περί το 420 και είχε να κάνει με την αντίκρουση της κακόδοξης αντίληψης ότι η Παλαιά Διαθήκη είναι έργο πονηρού δαίμονος. Το δεύτερο απαντά σε ερώτημα του Ισπανού πρεσβυτέρου Ορωσίου περί Πρισκιλλιανισμού και Ωριγενισμού.

ΙΙ. Κατά Δονατιστών.

  1. Ψαλμός κατά της μερίδος του Δονάτου (PsalmuscontrapartemDonati). Περί το 393.Δημώδες ποίημα ή ψαλμός για λαϊκή χρήση.
  2. Κατά της επιστολής του Δονάτου (ContraepistolamDonati), (απολεσθέν).
  3. Κατά της μερίδος του Δονάτου, σε δύο βιβλία. Συνταχθέν το 399, (απολεσθέν).
  4. Κατά της επιστολής του Παρμενιανού (ContraepistolamParmenianilibritres). Γραμμένοπερί το 400.
  5. Περί βαπτίσματος κατά των Δονατιστών (DebaptismocontraDonatistaslibriseptem) Έργο περίπου του 400 στο οποίοαποκρούει τη θεωρία του αναβαπτισμού.
  6. Κατά του Δονατιστού Κεντουρίου (ContraquodattulitCenturiusaDonatistisliberunus), γραμμένο μετά το 400 (απολεσθέν).
  7. Κατά των γραμμάτων του Πετιλιανού δονατιστού επισκόπου Σύρτεως (ContralitteraPetilianiDonatistasCirtrnsisepiscopilibritres. Γραμμένο μεταξύ του 401 και 403.
  8. Επιστολή προς τους Καθολικούς κατά των Δονατιστών είτε περί της ενότητος της Εκκλησίας (AdCatholicosepistolacontraDonatistas, vulgoDeunitateecclesiaeunus). Αμφισβητείται η γνησιότητά του.
  9. Κατά του γραμματικού Κρεσκονίου, οπαδού του Δονάτου (ContraCresconiumgrammaticumpartisDonatilibriquator). Έργο που γράφτηκε το 406.
  10. Μία Συλλογή μαρτυριών και αποδείξεων των ετών 406-407 υπό τον τίτλο“ProbationumettestimoniorumcontraDonatistasliberunus,απολεσθέν.
  11. Επίσης απολεσθέντα θεωρούνται τα έργα ContranascioquemDonatistamliberunus , Κατά του ον αγνοώ Δονατιστού (406/7) και AdmonitioDonatistarumdeMaximianistis (Υπόμνησις Δονατιστών περί Μαξιμιανιστών), έργο των ετών 406/407.
  12. Περί του ενός βαπτίσματος κατά του Πελιτιανού προς τον Κωνσταντίνον (DeunicobaptismcontraPetilianum, adConstantinum,liberunus).
  13. De Maximianistis contra Donatistas liber unus. Συντάχθηκε το 410-411 και είναι απολεσθέν.
  14. Βραχεία είδησις περί της μετά των Δονατιστών διαπραγματεύσεως (BreviculuscollationiscumDonatistis). Περίληψη συνδιάλεξης που έγινε στην Καρθαγένη το 411.
  15. Συμπλήρωση του προηγούμενου έργου είναι το έργο:Προς τους Δονατιστάς μετά την διαπραγμάτευση (AdDonatistaspostcollationemlibrunus,του 412.
  16. Προς τον Εμέριτον, επίσκοπον των Δονατιστών μετά την διαπραγμάτευση.(Ad Emeritum Donatistarum episcopum post collationem liber unus . Περίτο 417, απολεσθέν.
  17. ΛόγοςπροςτονλαόντηςενΚαισαρείαΕκκλησίας, παρόντοςΕμερίτου(Sermo ad Caesarieensis ecclesiae plebem Emerito praesente habitus). Εννοεί την Καισαρεία της Μαυριτανίας στη Β. Αφρική και είναι ο λόγος που εξεφώνησε την 18η Σεπτεμβρίου 418 για την ανάγκη συμφιλίωσης Καθολικών και Δονατιστών.
  18. Βιβλίον περί των διαπραγματεύσεων μετά του Εμερίτου, του εν Καισαρεία Δονατιστού επισκόπου (LiberdegestiscumEmerito, CaesareensiDonatistarumepiscopo). Στενογραφημένη απόδοση των συζητήσεων της 18ης-20ης Σεπτεμβρίου 418, στην Καισαρεία.
  19. Κατά του Γκαουδεντίου επισκόπου των Δονατιστών (ContraGaudentiumDonatistarumepiscopumlibriduo. Περί το 420.

Ο Γκαουδέντιος ήταν κατά το 411 ένας από τους αρχηγούς των Δονατιστών στην Καρθαγένη.

Μηγνήσιαθεωρούνταιταέργα Sermo de Rusticiano subdiacono a Donatistis rebaptizato et in diaconum ordinate και  Contra Fulgentium Donatistam.

 

 

Η . Ποιήματα

  1. Psalmus contra partem Donati. Εναντίον των Δονατιστών.
  2. Deanima (αποδίδεται).
  3. Exsultet (προεόρτιο της Αναστάσεως, ψαλλόμενο το Μ. Σάββατο), αποδιδόμενο το οποίο, όμως, δεν του ανήκει.
  4. Στην Anthologia Latina βρίσκονται πολλά δίστιχα (ρητά, αποφθέγματα ) που αποδίδονται στον Αυγουστίνο.
  5. Επιτάφειον Επίγραμμα εις τον διάκονον Nabor, που δολοφονήθηκε από τους Δονατιστές.

Ελληνικές μεταφράσεις του έργου του Αυγουστίνου

  1. Μάξιμου Πλανούδη (1310), ο οποίος μετέφρασε το De trinitate και το ψευδο-Αυγουστίνειο Dedecemabusionumgradibus.
  2. Δημητρίου Κυδώνη (1324-1397/8), ο οποίος μετέφρασε τους Μονολόγους (Soliloquia), το Defideseuderegulaveraefidei, του Πρόσπερου Ακυιτανίας Augustinidelibatarumliber,  το αποδιδόμενο στον Αυγουστίνο έργο του  Fulgentius von Ruspe, De fide ad Petrum), και επίσης πολλές επιστολές όπως και μέρος της Ερμηνείας του Αυγουστίνου εις τον Ευαγγελιστή Ιωάννη που κατά κάποιους αποδίδεται στον Βησσαρίωνα.
  3. Αυγουστίνεια και ψευδο-Αυγουστίνια έργα επίσης μετέφρασαν και οι Πρόχορος Κυδώνης \(1330-1368/9), Ιωάννης Κασσομάτης, Νεόφυτος Ροδινός (1669, θάνατος), Αυγουστίνος Χαλκός, Ευγένειος Βούλγαρης (θάνατος 1806), Δ. Σ. Μενάγιας, ο Πενταπόλεως Νεκτάριος Κεφαλάς, ο Ανδρέας Δαλέζιος κ.ά.
  4. Δημοσίευση περί των ελληνικών μεταφράσεων του Αυγουστίνου έκανε ο Mich. Ranckl, Die griechischen Augustinusubersetzungen, στο Miscellanea Francesco Ehrle. Srcitti di storia et paleografia, I (Roma 1929), 1-38[lviii].

Βιβλιογραφία

Μελέτες

Walter Berscihn,, Ελληνικά γράμματα και λατινικός μεσαίωνας.Από τον Ιερώνυμο ως τον Νικόλαο Κουσανό, Μτφρ:  Δ. Ζ. Νικήτας, University Studio Press, Θεσσαλονίκη 1998.

Ι. Ν. Θεοδωρακόπουλου, Χριστιανικά και φιλοσοφικά μελετήματα, Βιβλιοθήκη Αποστολικής Διακονίας, Αθήναι 1949.

Παναγιώτη Κανελλόπουλου, Ιστορία του ευρωπαϊκού πνεύματος. Από τον Αυγουστίνο ως τον Γκαίτε, τόμος, Α’, Αετός, Αθήνα 1942.

Κωνστ. Γ. Μπόνη, Ο Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος, [13 Ν/βρίου 354 – 28 Αυγ. 430].Βίος και συγγράμματα, Ανάτυπον εκ της Επιστημονικής Επετηρίδος της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Τόμος ΙΕ’, τιμητικόν αφιέρωμα εις Νικόλαον Λούβαριν, Αθήναι 1964.

Μπέρτραντ Ράσσελ, Ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας Α. Η αρχαία φιλοσοφία.Η καθολική φιλοσοφία, τόμος Α’, μτφρ.-σημειώσεις: Αιμ. Χουρμούζιου, Ι. Δ. Αρσενίδης & Σία, Αθήνα, χχ.

 

Εγκυκλοπαίδειες

Θ. Βέικος, «Ο Αυγουστίνος ως στοχαστής», Πάπυρος-Λαρούς-Μπριττάνικα, τόμος 12, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα 1996.

Χ.Ο., «Αυγουστίνος», Πάπυρος-Λαρούς-Μπριττάνικα, τόμος 12, Εκδοτικός Οργανισμός Πάπυρος, Αθήνα 1996

Άρθρα

Πέτρος Βασιλειάδης, Ο ιερός Αυγουστίνος ως ερμηνευτής του αποστόλου Παύλου και το πρόβλημα της ανθρώπινης σεξουαλικότητας, προέλευση academia.edu.

 

Γεώργιος Μαρτζέλος, Νους και βούληση κατά τον Ιερό Αυγουστίνο και την ελληνική πατερική παράδοση, προέλευση academia.edu.

Πανεπιστημιακές σημειώσεις

Γεώργιος Στείρης, Σημειώσεις ΦΣ 105 «Μεσαιωνική Φιλοσοφία», Πανεπιστήμιο Αθηνών, Φιλοσοφική Σχολή, Τομέας Φιλοσοφίας, Αθήνα, χ.χ, προέλευση academia.edu.

Ιστοσελίδες

 

Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος - Έκκληση για αυστηρή τήρηση των μέτρων προφύλαξης κατά του SARS-CoV-2

Υγεία

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

 

 

Έκκληση για αυστηρή τήρηση των μέτρων προφύλαξης κατά του SARS-CoV-2, κάνει σήμερα ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος σε όλους του πολίτες της χώρας, ανεξαρτήτως που ζουν και ποια είναι η ηλικία ή η κατάσταση της υγείας τους.

 

Όπως δείχνουν τα επιδημιολογικά δεδομένα των τελευταίων ημερών, στο «απυρόβλητο» δεν είναι κανείς, καθώς οι νέοι ηλικίας 18-39 ετών είναι πρώτοι σε κρούσματα, ενώ ακολουθεί η αμέσως επόμενη ηλικιακή ομάδα των 40-50 ετών. Σε ό,τι αφορά δε τις περιοχές όπου σημειώνονται πολλά κρούσματα, συνεχώς πληθαίνουν.

 

Όπως δήλωσε στην τελευταία ενημέρωση του υπουργείου Υγείας ο επίκουρος καθηγητής του ΕΚΠΑ, Γκίκας Μαγιορκίνης, οι νέοι νοσούν κατά κανόνα πιο ήπια αλλά ενδέχεται να παρουσιάζουν, όπως και οι μεγαλύτεροι, προβλήματα υγείας σε δεύτερο χρόνο… Χρόνια κόπωση, υπογονιμότητα στους άνδρες, καρδιολογικά προβλήματα και αναπνευστικές διαταραχές είναι μερικά από αυτά που συνοδεύουν τους αναρρώσαντες ακόμα και από εξαιρετικά ήπια νόσηση.

 

Ο Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος συστήνει:

-Την χρήση μάσκας σε όλους τους κλειστούς αλλά και στους ανοιχτούς χώρους με συνωστισμό. Χωρίς να την αγγίζουμε εξωτερικά και αφαιρώντας την με προσοχή πλένοντας ενδελεχώς τα χέρια πριν και μετά.

-Την χρήση μάσκας και συχνή απολύμανση των χεριών στους χώρους εργασίας καθώς πληθαίνουν τα περιστατικά με εργαζόμενους σε εργοστάσια που δημιουργούν συνθήκες υπερμετάδοσης.

-Την μείωση στο ελάχιστο των μετακινήσεων με μέσα μαζικής μεταφοράς σε ηλικιωμένους και άτομα με υποκείμενα νοσήματα.

-Την χρήση μάσκας και τις εξόδους για διασκέδαση σε μικρές ομάδες φίλων για τους νέους.

-Την παραμονή στο σπίτι σε όποιους παρουσιάζουν έστω και λίγα δέκατα πυρετού ώστε να αποφευχθεί η μετάδοση πιθανής ίωσης σε συνεργάτες και κοινωνικές συναναστροφές.

 

Το αντιγριπικό εμβόλιο γίνεται φέτος μετά από ηλεκτρονική συνταγογράφηση αφού ο θεράπων ιατρός κρίνει ότι το συγκεκριμένο άτομο ανήκει στις ομάδες που προβλέπονται για τον αντιγριπικό εμβολιασμό. Συστήνεται ως εκ τούτου, η επίσκεψη στον ιατρό και η εφαρμογή του εμβολίου μέχρι το αργότερο τις 15 Νοεμβρίου. Το εμβόλιο κατά του ιού της γρίπης συστήνεται ακόμα περισσότερο φέτος διότι πρέπει να αποφευχθεί η ταυτόχρονη νόσηση από γρίπη και νέο κορωνοϊό.

 

 

Για το Δ.Σ. του Π.Ι.Σ.

 

 

Ο Πρόεδρος                                                Ο Γενικός Γραμματέας

                                                       

Δρ Αθανάσιος Α. Εξαδάκτυλος Δρ  Γεώργιος  Ι. Ελευθερίου

      Πλαστικός Χειρουργός                            Αγγειοχειρουργός

Κορωνοϊός: Στα 500 τα θύματα στην Ελλάδα, στο «μάτι του κυκλώνα» η Ευρώπη

Υγεία

Το ένα αρνητικό ρεκόρ μετά το άλλο σπάνε τα νέα κρούσματα κορωνοϊού στη Γηραιά Ήπειρο, με το δεύτερο κύμα της πανδημίας να επηρεάζει και την Ελλάδα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ΕΟΔΥ, το τελευταίο 24ωρο κατεγράφησαν 482 νέα κρούσματα, αριθμός που αποτελεί τον δεύτερο υψηλότερο στη χώρα, μία ημέρα μετά το αρνητικό ρεκόρ με τα 508 κρούσματα.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/society/561121627/koronoios-sta-500-ta-thymata-stin-ellada-sto-mati-toy-kyklona-i-eyropi/ 

Κρίσιμο δίμηνο για την παραγωγή του εμβολίου

Υγεία

Η κούρσα παραγωγής του εμβολίου κατά του κορωνοϊού συνεχίζεται με τις μεγαλύτερες φαρμακευτικές εταιρείες του πλανήτη να «τρέχουν»τις δοκιμές, στις οποίες συμμετέχουν δεκάδες χιλιάδες εθελοντές.

Γιατί είναι διπλά χρήσιμος φέτος ο εμβολιασμός ενάντια στη γρίπη

Υγεία

Η πρώτη ασθένεια που οι άνθρωποι απέτρεψαν με τον εμβολιασμό ήταν η ευλογιά. Μάλιστα,  το εμβόλιο  κατά της ευλογιάς οδήγησε στην εξαφάνισή της που μέχρι τα τέλη του 20ου αιώνα είχε ήδη σκοτώσει 300-500 εκατομμύρια ανθρώπους. 

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/10/04/health/giati-einai-dipla-xrisimos-fetos-o-emvoliasmos-enantia-sti-gripi/ 

Πηγή εικόνας: https://virus.com.gr/emvoliasmos-ependysi-gia-tin-anthropini-zoi/ 

Μόσιαλος: Οι τελευταίες εξελίξεις για το εμβόλιο του κορονωϊού – Πότε μπορούμε να περιμένουμε αποτελέσματα

Υγεία

Λίγο πριν τα τέλη του Σεπτέμβρη υπάρχουν περισσότερα από 300 υποψήφια εμβόλια για COVID-19, 42 από αυτά δοκιμάζονται σε ανθρώπους και 11 είναι στην τελική φάση, των κλινικών δοκιμών αναφέρει ο καθηγητής Πολιτικής της Υγείας του LSE, Ηλίας Μόσιαλος.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/09/27/society/mosialos-oi-teleytaies-ekselikseis-gia-to-emvolio-tou-koronoiou-pote-mporoume-na-perimenoume-apotelesmata/

 

ΚΟΡΩΝΟΙΟΣ - Αισιόδοξα ευρήματα για το πλάσμα

Υγεία

Νέα αισιόδοξα μηνύματα λαμβάνουν οι ειδικοί επιστήμονες για την αποτελεσματικότητα της χορήγησης σε ασθενείς με COVID-19 πλάσματος από αναρρώσαντες. Νέα μελέτη από τις ΗΠΑ η οποία δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Nature Medicine, συγκρίνοντας την πορεία ασθενών στους οποίους χορηγήθηκε πλάσμα με ασθενείς που δεν έλαβαν τη συγκεκριμένη θεραπεία, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι αυτή η θεραπευτική προσέγγιση είναι και ασφαλής και αποτελεσματική.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/society/561084634/aisiodoxa-eyrimata-gia-to-plasma/ 

Οι μεγάλες αλλαγές στην Παιδεία: Τι αλλάζει σε Γυμνάσια, Λύκεια, ΑΕΙ

Κοινωνια

Αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με ειδικά μαθήματα ανάλογα με τις ανάγκες κάθε περιφέρειας – Οι μεταβολές στη φιλοσοφία του σχολείου και το στοίχημα της Νίκης Κεραμέως – Δομικές τροποποιήσεις στη λειτουργία των ΑΕΙ.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/10/25/politics/oi-megales-allages-stin-paideia/ 

Προέλευση εικόνας: https://www.tovima.gr/2020/10/25/politics/oi-megales-allages-stin-paideia/ 

 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου

Κοινωνια

  Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                Κυριακή  25 Ὀκτωβρίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

 

      Αὔριο ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία,ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημη-τρίου τοῦ Μυροβλήτου.Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἦταν νέος καί δυναμικός, ἀξιωματικός τοῦ Ρωμαϊκοῦ Στρατοῦ, μάζευε ὅλους τούς συνομηλίκους του στήν περίφημη «Καταφυγή», ὅπου χωρίς φόβο τούς μιλοῦσε γιά τό Χριστιανισμό καί τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς. Ἀποτέλεσμα αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν ἦτο νά τόν συλλάβουν καί νά τόν φυλακίσουν, ἀλλά καί μέσα ἀπό τά σίδερα τοῦ κελιοῦ τῆς φυλακῆς δέν σταμάτησε νά διδάσκει τούς φίλους του πού ἔρχονταν νά τόν ἐπισκεφθοῦν.

       Ἄν μελετήσει κανείς τούς διαλόγους, τίς προτάσεις καί τίς ἐνέργειες πού ἔκανε ὁ Ἡγεμόνας πρός τόν νεαρό Δημήτριο, θά παρατηρήσει πώς στόχευαν νά κεντρίσουν καί νά διεγείρουν αὐτό πού ὁ κόσμος ὀνομάζει φιλοδοξία. Δηλαδή τήν ὑψηλή θέση στήν ἱεραρχία τοῦ στρατοῦ, τίς προοπτικές μιᾶς λαμπρῆς καριέρας, μιᾶς καθολικῆς ἀναγνώρισης τοῦ προσώπου του, μιᾶς ὑπερύψωσης τοῦ Ἐγώ του.

    Ὅλα αὐτά θά πραγματοποιοῦντο ἐάν ἄφηνε κατά μέρος ὅλες αὐτές τίς «ἀνοησίες» γιά τόν σταυρωμένο Θεό του, ἐκεῖνο τόν φτωχό Ναζωραῖο καί τήν ἀνύπαρκτη «Βασιλεία» του, πράγματα πού ἀποτελοῦσαν ὕβρη καί ἀπειλή κατά τοῦ προσώπου τοῦ Καίσαρα καί τῆς Αὐτοκρατορίας.

    Ὁ Ἅγιος Δημήτριος εἶχε μέν μιά  φιλοδοξία,  ὄχι ὅμως σάν   αὐτήν πού ἔχουν  ὅσοι κατέχονται ἀπό τό κοσμικό φρόνημα, τό ἀποστασιοποιημένο ἀπό τόν Θεό. Ἡ Φιλοδοξία  τοῦ ἁγίου Δημητρίου ἦτο  κίνηση τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, πού τοῦ τήν κληροδότησε ὁ Πλάστης καί Δημιουργός του∙  Ἀνάγκη ἄν θέλετε τῆς ψυχῆς καί ἡ τάση της νά βρίσκεται δίπλα καί μέσα στήν Δόξα τοῦ Θεοῦ, στό φῶς τοῦ προσώπου Του, στήν ἀγάπη πού ἐκπέμπει ἀέναα, στήν ἴδια Του τήν ὑπόσταση. Ἡ Φιλοδοξία πού ἔβαλε ὁ Θεός μέσα στόν ἄνθρωπο στοχεύει στήν ἀληθινή δόξα, τήν αἰώνια καί ἀκατάλυτη, ὄχι τήν πρόσκαιρη καί κοσμική. Εἶναι ἡ ἐπιθυμία τῆς ψυχῆς νά βιώνει διαρκῶς τήν ἀγαπητική κοινωνία τοῦ Θεοῦ, νά βρίσκεται μέσα στό οἰκοσύστημά της, νά εἶναι συνδεδεμένη μέ τόν Αἴτιό της καί νά ἀντλεῖ τήν Ζωή μέσα ἀπό αὐτή τήν σύνδεση.

    Εἶναι ἐντυπωσιακό ὅτι ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἦταν ἀπό παιδί στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ. Ἀπό τά παιδικά του χρόνια ὑπῆρξε πολύ ἐνά-ρετος.Ἔδειξε ζῆλο νά ἐφαρμόσει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τίς θεῖες ἐντολές, μέ τήν μεγαλύτερη ἀκρίβεια. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στόν ἐγκωμιαστικό του λόγο πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ἐπανειλημμένα τονίζει ὅτι τόν στόλιζε πλῆθος ἀρετῶν, ἦταν «σοφός καί παρθένος καί ὅσιος καί πάγκαλός τε καί παναμώμητος»(ΕΠΕ 11, 172, παρ. 8).

   Ἡ κοσμική φιλοδοξία ἀποτελεῖ τήν ἐφθαρμένη, τήν ἀλλοιωμένη ὄψη τῆς Φιλοδοξίας πού μᾶς ἔδωσε ὁ Θεός, ὅπως τήν ἔχει καταντήσει ἡ ἁμαρτωλή φύση μας. Ἔχει ὑποστεῖ καί αὐτή τήν παραποίηση πού δέχτηκαν καί ὅλες οἱ ἄλλες ἀρετές, ὅπως ἡ ἀγάπη πού ἔγινε ἰδιοτελής, ἡ φιλία πού κατάντησε ψεύτικη, ἡ πραότητα πού μεταβλήθηκε σέ ἐπιθετικότητα, ἡ πίστη πού ἔγινε ἐθιμοτυπία. Ἡ φιλοδοξία  πλέον  στρέφεται στήν κοσμική δόξα, στήν ἐφήμερη ἀναγνώριση, στήν πάση θυσία ὑπεροχή, ἀκόμα καί τήν ἀθέμιτη.         

    Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ὅμως, ὡς Χριστιανός καί ἄρα οὐρανοπολίτης, δέν ἔδωσε σημασία στήν κοσμική, ἐπίγεια, φθαρτή κι ἐφήμερη δόξα∙ Δέν δελεάστηκε ἀπό τίς ἀνόητες προτάσεις καί προσφορές τοῦ Ἡγεμόνα, ἀλλά προσβλέποντας στήν ἀληθινή κι αἰώνια Δόξα, ἀπέρριψε κάθε τί τό πρόσκαιρο καί κάλπικο, κάθε τί πού θά τόν ἀπομάκρυνε ἀπό τήν φιλόδοξη ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ καί  ἀπό τήν ἕνωση καί τήν κοινωνία μαζί Του.

     Ἡ πρόταση τῆς πίστεώς μας εἶναι νά  ἀποκτήσουμε τήν ἀληθινή, τήν κατά Θεόν Φιλοδοξία, αὐτή πού θά μᾶς ὁδηγήσει κοντά στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἀτενίζουμε αἰώνια τήν ἀνέσπερη Δόξα τοῦ προσώπου Του συμμέτοχοι στήν Βασιλεία Του.ΑΜΗΝ.          

Πηγή εικόνας: https://www.ekklisiaonline.gr/arxontariki/agios-dimitrios-26-oktovriou-o-megalomartys-dimitrios-o-myrovlytis/ 

 

 

 

 

 

Ανακοίνωση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας για τον ξυλοδαρμό μετανάστη εργάτη γης στο Βαρθολομιό Ηλείας

Κοινωνια

Ο Μπιλάλ Οντίν είναι εργάτης γης και στις 18 Οκτωβρίου ζήτησε τα δεδουλευμένα του και τελικά εισέπραξε έναν άγριο ξυλοδαρμό, η εργασία και η πληρωμή του μισθού στην ώρα του είναι ανθρώπινο δικαίωμα.
 
Εκφράζουμε την πλήρη αλληλεγγύη μας στον Μπιλάλ και ζητάμε την άμεση  καταδίκη των μπράβων-αφεντικών και ως Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας πάντα θα αγωνιζόμαστε να εξαλειφθούν τέτοια ρατσιστικά φαινόμενα.
 
Καλούμε κάθε δημοκρατικό πολίτη στη δημιουργία αναχώματος για να μην υπάρξουν ξανά τέτοια αποκρουστικά φαινόμενα.
 
Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ Ηλείας

Τέσσερις τραυματίες αστυνομικοί σε τροχαίο στον Αγ. Παντελεήμονα

Κοινωνια

Σημειώνεται ότι λίγο μετά τη μία το μεσημέρι υπήρξε επεισόδιο με πυροβολισμούς στην οδό Αγίου Μελετίου στον Άγιο Παντελεήμονα.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/10/19/society/dyo-astynomikoi-traymaties-se-troxaio-ston-ag-panteleimona/ 

 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, τοῦ Ἰατροῦ

Κοινωνια

Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                     Κυριακή  18 Ὀκτωβρίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

       Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, καί ἠ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ, τοῦ Ἰατροῦ. Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς καταγόταν ἀπό τήν Ἀντιόχεια τῆς Συρίας, ἦτο ὅμως ἑλληνικῆς καταγωγῆς. Ἀγαποῦσε πολύ τά γράμματα, ἔμαθε ἐκτός ἀπό τά ἑλληνικά καί ἄλλες γλῶσσες. Σπούδασε στήν περίφημη Σχολή τῆς Ταρσοῦ τήν ἐθνική παιδεία, τήν ἰατρική ἐπιστήμη καί μέ τήν ἰδιότητα τοῦ ἰατροῦ ἦλθε στήν Ἑλλάδα τό 42 μ.Χ.. Ὁ μεγάλος σταθμός τῆς ζωῆς του ὑπῆρξε ἡ συνάντησή του μέ τόν Ἀπόστολον Παῦλον στήν Ἀντιόχεια, πού ἔγινε κατά τήν πρώτη ἀποστολική του περιοδεία.

      Τό κήρυγμα τῆς ἀγάπης τοῦ Θεανθρώπου, οἱ γλυκεῖς λόγοι τοῦ Ναζωραίου, πού ἄκουσε ἀπό τόν Ἀπόστολον Παῦλον καί γενικά  ἡ φιλοσοφία τῆς Χριστιανικῆς πίστης τόν αἰχμαλώτησαν. Γίνεται γρήγορα πιστός ὁπαδός τοῦ Χριστιανισμοῦ, ἀρνεῖται τά εἴδωλα καί γίνεται στε-νός συνεργάτης τοῦ κορυφαίου Ἀποστόλου Παύλου, καί ὡς ἰατρός πού ἦτο, προσέφερε σ’αὐτόν τίς ἰατρικές του ὑπηρεσίες (Β΄Κορινθ. ΙΒ΄, 7).

   Συναριθμεῖται στὴ χορεία τῶν Ἑβδομήκοντα μαθητῶν τοῦ Κυρίου. Εἶναι ὁ μόνος Εὐαγγελιστής, ποὺ ἀναφέρει τὴν ἀποστολὴ τῶν Ἑβδομήκοντα Ἀποστόλων ὑπό τοῦ Θεανθρώπου Κυρίου, διά νὰ κηρύξουν τὸ εὐαγγέλιο σὲ πόλεις τῆς Συροπαλαιστίνης. Ἐκ τοῦ Εὐαγγελίου του πληροφορούμεθα  ὅτι τὸ πρωῒ τῆς ἡμέρας τοῦ Πάσχα ἐπορεύετο μὲ τὸν Κλεόπα σκυθρωποὶ πρὸς τὸ χωριὸ Ἐμμαούς, ὅπου ἀξιώθηκαν ἀπὸ τοὺς πρώτους νὰ ἰδοῦν τὸν Ἀναστάντα Ἰησοῦν καὶ νὰ τὸν ἀναγνωρίσουν ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου.

     Ὅταν ὁ Ἀπόστολος Παῦλος συλλαμβάνεται στὰ Ἱεροσόλυμα, ὁ Εὐαγ-γελιστής Λουκᾶς δὲν τὸν ἐγκαταλείπει, ἀλλὰ τὸν συνοδεύει μέχρι τὴ Ρώμη, ὅπου παρουσιάζεται ἐνώπιον τοῦ Καίσαρος καὶ παραμένει φυλακισμένος. Ἐκεῖ στὴν  Ρώμη, σύμφωνα μὲ μία ἀρχαία παράδοση, κατὰ τὴ διετὴ φυλάκιση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, συγγράφει ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς, μὲ τὴν καθοδήγηση τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, τόσο τὸ Εὐαγγέλιό του, ὅσο καὶ τὶς Πράξεις τῶν Ἀποστόλων.  Βιβλία θεόπνευστα, ποὺ τά ἀφιέρωσε στὸν ἡγεμόνα τῆς Ἀχαΐας Θεόφιλο, ὁ ὁποῖος εἶχε πρόσφατα ἀσπασθεῖ τὸν Χριστιανισμό.

    Μᾶς περιγράφει ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς στὸ ἅγιο Εὐαγγέλιό του  τήν ἐπίγεια ζωή τοῦ Κυρίου, ἀπὸ τὴν ἄσπορο σύλληψή Του «ἐκ Πνεύματος Ἁγίου καὶ Μαρίας τῆς παρθένου» μέχρι καὶ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἔνδοξη ἀνάληψή του, τονίζοντας ἰδιαιτέρως τὴ φιλευσπλαγχνία καὶ φιλανθρω-πία Του πρὸς τὸν ἁμαρτωλὸν ἄνθρωπο, τὸν ὁποῖον ἦλθε γιὰ νὰ σώσει.

    Στὸ δὲ ἱστορικότατο βιβλίο τῶν Πράξεων, ἀφοῦ διηγηθεῖ τὰ γεγονότα τῆς ἵδρυσης τῆς πρωτοχριστιανικῆς Ἐκκλησίας τῶν Ἱεροσολύμων καὶ τῆς ἀρχικῆς διάδοσης τοῦ Χριστιανισμοῦ στὶς περιοχὲς τῆς Συρίας καὶ Παλαιστίνης μὲ τὸ θεοφόρο κήρυγμα καὶ τὰ θαύματα τῶν ἀποστόλων, ἀφηγεῖται στὴ συνέχεια τοὺς ἀποστολικοὺς ἄθλους τοῦ διδασκάλου του Παύλου γιὰ τὸν ἐκχριστιανισμὸ τῶν ἐθνῶν, μέχρι τὴν πρώτη φυλάκισή του στὴ Ρώμη.

     Οἱ ἀρετὲς τοῦ σήμερον ἑορταζομένου μεγάλου Ἀποστόλου Λουκᾶ, πού κοσμοῦσαν τήν ψυχή του ἦσαν ἡ θερμή του πίστη στὸν Θεό, ὁ ἱεραποστολικός του ζῆλος, ἡ ἐλπίδα, ἡ ὑπακοὴ στὸ θεῖο θέλημα καὶ  ἄλλες, ἰδιαίτερα ὅμως, ἡ κορυφαία καὶ θεώνυμη ἀγάπη, ἡ διπλὴ ἀγάπη, πρός τὸν Θεὸ καὶ τὸν ἄνθρωπο. Γι᾽ αὐτὸ καὶ σπούδασε τὴν ἰατρική ἐπιστήμη καὶ θεράπευε δωρεάν τοὺς ἀνθρώπους καί παράλληλα τούς ὁδηγοῦσε στὸ φῶς τοῦ Εὐαγγελίου, πού ἦσαν ἐσκοτισμένοι στήν ἀπιστία. Δὲν νοεῖται, λοιπόν, ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό, χωρὶς ἀγάπη πρός τὸν πλησίον μας, στὸν κάθε συνάνθρωπό μας. Ἡ ἀγάπη δὲν εἶναι ἀσφαλῶς μόνο λόγια ἀλλά εἶναι κατεξοχὴν ἔργα. Μὲ ὅποιο τρόπο μποροῦμε, ἐπιβάλλεται κι ἐμεῖς νὰ τὴν ἐξασκοῦμε, ἀπαλύνοντας τὸν πόνο καὶ τὶς ἀνάγκες τῶν πλησίον μας. Φθάνει νὰ ἀναλογισθοῦμε τὴν εὐαγγελικὴ περικοπὴ τῆς Κρίσεως, πού μᾶς ὁμιλεῖ γιὰ τὰ ἔργα τῆς ἀγά-πης στοὺς ἐμπερίστατους ἀδελφούς μας, ἂν δηλαδή τὰ πράξαμε ἢ ὄχι!

    Ἂς παρακαλέσουμε θερμὰ τὸν Κύριο, νὰ μᾶς δωρήσει καὶ νὰ ἐπαυξήσει μέσα μας τούτη τὴ μέγιστη ἀρετὴ τῆς ἀγάπης, μὲ τὶς ἱκεσίες τοῦ ἀγαπημένου Του μαθητῆ, ἐνδόξου Ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Λουκᾶ καὶ ὅλων  τῶν ἁγίων, διά νά ἀξιωθοῦμε καί ἐμεῖς  τὸ ἔλεός Του καί νά κληρονομήσουμε τήν Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν.ΑΜΗΝ.

Πηγή φωτογραφίας: https://el.wikipedia.org/ 

Στήλη Ἅλατος ... Τῶν Ἁγίων Θεοφόρων Πατέρων, τῶν συγκροτησάντων τήν ἐν Νικαίᾳ Ζ΄Οἰκουμενική Σύνοδον τό 787 μ. Χ.

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                     Κυριακή 11  Ὀκτωβρίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

Σήμερα  Κυριακή τῶν Ἁγίων Θεοφόρων Πατέρων, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, τῶν συγκροτησάντων τήν ἐν Νικαίᾳ Ζ΄Οἰκουμενική Σύνοδον τό 787 μ. Χ., πού κατεδίκασαν τήν διδασκαλία τῶν εἰκονομά-χων καί ἐνέκριναν τήν ἐπαναφορά  τῶν ἁγίων εἰκόνων ἐντός τῶν Ἱερῶν Ναῶν γιά λειτουργική χρήση.Ἑορτάζει ἐπίσης τόν Ὅσιον Θεοφάνην τόν Γραπτόν, Ἐπίσκοπον Νικαίας. Ἔζησε τήν περίοδον τῆς εἰκονομαχικῆς ἔριδος, ἐγεννήθη εἰς τήν Μωαβίτιδα γῆν ἀνατολικά τῆς Νεκρᾶς Θαλάσσης, κατά τό ἔτος 778. Ἐξ ἀρχῆς ὁ Ὅσιος Θεοφά-νης ἔλαβε τήν μεγίστην εὐλογίαν παρά Θεοῦ νά ἔχει γονεῖς ἐνάρε-τους καί εὐλαβεῖς, ἐπιμελουμένους μετά σπουδῆς ὅλες τίς ἀρετές, ἐξαιρέτως δέ τήν ἀρετήν τῆς φιλοξενίας.

    Ὁ Ὅσιος Θεοφάνης εἶχε καί ἕνα ἀδελφόν τόν Θεόδωρον, ὄντες εἰς ἀκμάζουσαν νεότητα καί δίχως νά ὑπολείπονται εἰς τήν πλήρη γνῶσιν τῆς ἱερᾶς καί θύραθεν σοφίας, ἐφλέχθησαν ὑπό τοῦ Θείου ἔρωτος καί τοῦ πόθου τῆς ἀγγελικῆς πολιτείας. Διά τοῦτο ἦλθαν εἰς τήν περιώνυμον Λαύραν τοῦ Ἁγίου Σάββα περί τό ἔτος 800, παρέ-μειναν δέ πλησίον τῆς Μονῆς εἴς τι  κελλίον, εἰς τό ὁποῖον ἠγωνίζετο ὁ Θεῖος Μιχαήλ ὁ Σύγκελλος, ἄνδρας γεμάτος τῶν χαρίτων τοῦ Πνεύματος. Ἕνδεκα χρόνους ἔκαμαν οἱ Ἅγιοι εἰς τήν ὑπακοήν τῆς Μονῆς, καί ὑπερέβησαν ὅλους κατά τήν ἔνθεον πολιτείαν. Ἠξιώθη-σαν τοῦ ὑπέρτατου λειτουργήματος τῆς Ἱερωσύνης. Δύο χρόνους ἀργότερον (813) οἱ θεόπνευστοι ἄνδρες μετά καί τοῦ σοφωτάτου διδα-σκάλου των Μιχαήλ, ἀναλαμβάνουσι κατόπιν ἐντολῆς τοῦ Πατρι-άρχου τήν ἐκπλήρωσιν ἱερωτάτης καί ὑπευθύνου ἀποστολῆς διά θέ-ματα πίστεως (ἀντίκρουσιν τῆς αἱρετικῆς προσθήκης τοῦ filioque ὑπό Λατίνων Μοναχῶν) καί διά τήν οἰκονομικήν ἐνίσχυσιν τοῦ χειμα-ζόμενου Πατριαρχείου ὑπό τῶν Ἀράβων.

     Ἡ παραμονή τῶν Ἁγίων στήν Κωνσταντινούπολιν συμπίπτει μέ τήν ἀναζωπύρωσιν τῆς εἰκονομαχικῆς ἔριδος (815) ἐπί Λέοντος Ἐ' τοῦ Ἀρμενίου. Οἱ ὁμολογηταί ἀδελφοί ξεκινοῦν πλέον τήν μαρτυρικήν ὁδόν, ἡ ὁποία θά τούς ἀναδείξει μεγίστους φωστῆρες καί Μάρτυρες τῆς Ἀληθείας. Κατά τό διάστημα εἴκοσι ὁλοκλήρων ἐτῶν οἱ Ἅγιοι ὑφίστανται δεινότατα βασανιστήρια καί φυλακίσεις. Ἐξορίζονται δυό φορές, σύρονται σέ δημόσιες δίκες, μαστιγώνονται σκληρά. Ὑπέμει-ναν   ὅμως οἱ ὅσιοι, φυλακές, ναυάγια, λιμούς, ψύχος, ραβδισμούς,  πληγές, ραπίσματα, κ.λ.π. Ἰδιαιτέρως κατά τήν τελευταίαν ἐξορίαν ἐπί τοῦ θεομάχου Θεοφίλου (834-836), οἱ μακάριοι ἐκόσμησαν ἔτι περισσότερον τά πολύαθλα σώματά των διά τῶν στιγμάτων τοῦ μαρτυρίου καί ἐκάλλυναν τίς ἅγιες ψυχές των μέ τήν ὑπομονήν καί καρτερίαν. Στούς ἐκβιασμούς τοῦ Αὐτοκράτορος οἱ Ἅγιοι ἀπαντοῦν μέ παρρησία: «Γίνωσκε, ὅτι ὅταν ὑπάγωμεν εἰς τόν Παράδεισον καί μᾶς ἴδωσι τά Χερουβίμ, θέλουσιν εὐλαβηθεῖ τάς ὄψεις ἡμῶν, καί θά μᾶς κάμουσιν τόπον νά εἰσέλθωμεν εὐφραινόμενοι, ἐπειδή ἄλλος τις ποτέ δέν ἠξιώθη ὡς ἡμεῖς νά χαράξωσι διά τόν Δεσπότην Χριστόν τήν ὄψιν αὐτοῦ».

     Οἱ Αὐτάδελφοι Ἅγιοι Θεόδωρος καί Θεοφάνης παρέδωσαν τήν ἁγία τους ψυχήν τό 841 καί τό 850 ἀντίστοιχα.

      Τόν σταυρόν τοῦ μαρτυρίου τους σήκωσαν οἱ Ἅγιοι μέ πίστη καί αἰσιοδοξία καί δύναμη, πού τήν ἀντλοῦσαν ἀπό τόν σταυρό τοῦ Κυρίου. Ὁ Ὁποῖος εἶναι ὅπλο ἐνάντια σέ ὅλους τούς πειρασμούς καί τίς μεθόδους τοῦ διαβόλου, ἐνάντια στά πάθη πού μᾶς ὁδηγοῦν σέ φιλονικίες. Ὁ σταυρός εἶναι ὅπλο ἐναντίον τοῦ διαβόλου, στό βαθμό πού δυναμώνει μέσα μας τό πνεῦμα τῆς θυσίας, τῆς κοινωνίας μέ τό Θεό καί μεταξύ μας. Μόνο ὁ σταυρός, πού τιθασεύσει τά ἐγωϊστικά πάθη μας, μπορεῖ νά φέρει μία διαρκή εἰρήνη ἀνάμεσα στούς ἀνθρώπους καί στούς λαούς.

    Οἱ Ἅγιοι Πατέρες πρεσβεύουν, ὅτι ἡ θέα τοῦ Θεοῦ μέσα στόν κόσμο, ἐξαρτᾶται ἀπό τόν καθαρμό ἀπό τά πάθη μας. Αὐτή ἡ ἰδέα ἀναπτύχθηκε θεωρητικά ἀπό τόν ἅγιο Μάξιμο τόν Ὁμολογητή. Κατ’ αὐτόν, ὅταν κοιτάζουμε τά πράγματα καθαροί ἀπό πάθη, ἀποκαθι-στοῦμε τό ἀληθινό τους νόημα, δηλαδή τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ σ’αὐτά ὡς Δημιουργοῦ. Λέγει: «Νόημα ἐστίν ἐμπαθές, λογισμός σύν-θετος ἀπό πάθους καί νοήματος. Χωρίσωμεν τό πάθος ἀπό τοῦ νοή-ματος καί ἀπομένει ὁ λογισμός ψιλός. Χωρίζομεν δέ δι’ ἀγάπης πνευ-ματικῆς καί ἐγκρατείας, ἐάν θέλωμεν».(Μαξίμου Ὁμολ. Ρ.G. 90, 1029).       

      Ὅταν ἀναλάβουμε τό σταυρό, γινόμαστε μέ τή δύναμή του «καινή κτίσις», ὅπως λέγει ὁ Ἀπ. Παῦλος (Β’ Κορ. 5,16-17).

    Αὐτό καλούμεθα νά γίνουμε καί ἐμεῖς. Ἀφοῦ  σκοπός μας εἶναι ἡ θέωση,  καλοῦμεθα νά ἑνωθοῦμε μέ τόν Θεόν καί νά γίνουμε  κληρονόμοι τῆς Βασιλείας Του. ΑΜΗΝ.

Πηγή:  http://www.diakonima.gr/ 

Αγώνας δρόμου για τον Κυπαρισσιακό Κόλπο

Περιβαλλον

Τέσσερα χρόνια μετά την καταδίκη της χώρας μας για την άναρχη κατάσταση που επικρατούσε στον Κυπαρισσιακό Κόλπο, ακόμα πασχίζουμε να εφαρμόσουμε το φιλόδοξο σχέδιο προστασίας που θεσπίστηκε το 2018. 

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1086845/article/epikairothta/perivallon/agwnas-dromoy-gia-ton-kyparissiako-kolpo

Ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων Λίμνης Μουριάς και Αλφειού Ποταμού, προς τον Αντιπεριφερειάρχη, για τη λίμνη

Περιβαλλον

Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, σε συνέχεια της συζήτησης που είχαμε σχετικά με πρωτοβουλίες που μπορεί να αναλάβει η Π.Ε. Ηλείας για την περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής μας σας παραθέτουμε  αιτήματα του Συλλόγου  που σχετίζονται με την αποκατάσταση της λίμνης Μουριάς και του ποταμού Αλφειού.

Συγκεκριμένα, αιτούμαστε να προχωρήσετε σε εκπόνηση περιβαλλοντικής- οικονομοτεχνικής μελέτης για τη λίμνη Μουριάς. Στην συνάντησή μας είχατε εκφραστεί θετικά σε αυτή την προοπτική και είχατε  αναφέρει ότι αυτή η προσπάθεια θα μπορούσε να γίνει από κοινού με τον Δήμο Πύργου. Η νέα δημοτική αρχή έχει εντάξει στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το έτος 2020 ένα σημαντικό ποσό για την εκπόνηση σχετικής μελέτης.

Για τον ποταμό Αλφειό, όπως γνωρίζεται κατά το παρελθόν ο Σύλλογος είχε πρωτοστατήσει και δημιουργήσει ένα περιβαλλοντικό πάρκο αναψυχής δίπλα στη γέφυρα του ποταμού. Με τα χρόνια ο χώρος εγκαταλείφτηκε και σε συνδυασμό με την εναπόθεση των δεματοποιημένων απορριμμάτων στο Ποτόκι ο χώρος απαξιώθηκε. Αιτούμαστε από εσάς να συμβάλλετε  στην αναδημιουργία του πάρκου, στην ανάδειξη της περιοχής με τον ηλεκτροφωτισμό της οδικής γέφυρας του Αλφειού και στη διαμόρφωση της κοίτης του Αλφειού  με μηχανήματα της Π.Ε. Ηλείας στο σημείο που γίνονταν οι καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις του Συλλόγου. Την προμήθεια 8 τσιμεντένιων τραπεζοπάγκων και την εγκατάσταση ενός πυλώνα φωτισμού ύψους 8-10 μέτρων για να φωτιστεί ο χώρος των πολιτιστικών εκδηλώσεων.

            Παρακαλούμε, κ. Αντιπεριφερειάρχη, να βοηθήσετε στην αναβίωση του πάρκου του Αλφειού. Ευελπιστούμε στην περιβαλλοντική σας ευαισθησία και την αγάπη σας για τον Αλφειό και τον τόπο μας.

 

       Ο Πρόεδρος                                                                          Ο Γραμματέας

Δάββος Θεόδωρος                                                                  Χριστόπουλος Θεόδωρος

Εμπλουτισμένο το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

Περιβαλλον

Φωτογραφία: Για τις προστατευόμενες περιοχές θα υπάρχει ένας κεντρικός φορέας με 24 μονάδες διαχείρισης και κατά τόπους επιτροπές. Μια βελτίωση που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που κατατέθηκε είναι πως στους πόρους εντάσσονται έσοδα από ΑΠΕ, από μισθώσεις αιγιαλών και πρόστιμα.

Με επιμέρους βελτιώσεις και... 63 άρθρα περισσότερα από αυτά που είχαν δοθεί στη διαβούλευση κατατέθηκε χθες στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος περί εκσυγχρονισμού της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1075369/article/epikairothta/ellada/employtismeno-to-perivallontiko-nomosxedio

Διανομή εντύπων για την ανακύκλωση, από το Δήμο Πύργου

Περιβαλλον

Ο Δήμος Πύργου και η διεύθυνση Καθαριότητας, Πρασίνου και Ανακύκλωσης κατά το τριήμερο 8,9 & 10 Φεβρουάριου, θα βρίσκεται σε κεντρικά σημεία της πόλης - με εθελοντική ομάδα  - και θα πραγματοποιήσει διανομή έντυπου υλικού σχετικό  με την ανακύκλωση.

 Συγκεκριμένα θα βρείτε περίπτερα ανακύκλωσης στη Πλατεία Σάκη Καράγιωργα και στο χώρο τέλεσης του πανηγυριού του Αγίου Χαράλαμπου, στο αθλητικό κέντρο Αγίας Βαρβάρας.   

 

 

 

--

 ____________________________________________________________________
Δήμος Πύργου 
Γραφείο Δημάρχου 
 
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν: Ποιο σχέδιο για τη μεταλιγνιτική εποχή;

Περιβαλλον

Η μετάβαση σε μια οικονομία που μειώνει ταχύτατα ώς την εξαφάνισή της την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων απαιτεί έναν λεπτομερή σχεδιασμό που να προβλέπει συγχρόνως την ανάπτυξη νέων παραγωγικών δραστηριοτήτων, την αλλαγή του χάρτη επαγγελμάτων και ειδικοτήτων, την υποστήριξη από δημόσιους φορείς αυτών των αλλαγών. Είναι πολύ ανησυχητικό και επικίνδυνο το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ούτε καν σκέψεις προς αυτή την κατεύθυνση από την πλευρά του πολιτικού κόσμου ή των επιστημονικών ιδρυμάτων.

Περισσότερα στο https://commonality.gr/petros-linardos-rylmon-poio-schedio-gia-ti-metalignitiki-epochi/

Έκτακτη Γενική Συνέλευση ΠΕ.Δ.Η.

Περιβαλλον

Το Δ.Σ. της ΠΕ.Δ.Η. καλεί σε έκτακτη γενική συνέλευση τα μέλη του σωματείου καθώς και κάθε ενεργό πολίτη που ενδιαφέρεται να ενημερωθεί δια ζώσης για τις δράσεις του, να εγγραφεί και να ψηφίσει τα θέματα που θα συζητηθούν και θα ψηφιστούν.

Συγκεκριμένα, το Δ.Σ. θα εισηγηθεί τροποποίηση του καταστατικού και θα καταθέσει αλλά και θα δεχθεί προτάσεις για νέες δράσεις. Η συνέλευση θα λάβει χώρα την μεθεπόμενη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου, στις 7.00μ.μ., στην αίθουσα συσκέψεων στο ισόγειο του Διοικητηρίου στον Πύργο.

Νέο βιβλίο από τις εκδόσεις Αλώνι - Διον. Ι. Τραμπαδώρος, Η γερμανοϊταλική Κατοχή μέσα από τα μάτια ενός μικρού παρατηρητή της Πλατείας του Πύργου, Αφήγηση: Βάσος Μικελόπουλος

Ιστορία

ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΕΡΓΑΣΙΑ αποπειρόμαστε να παρουσιάσουμε όψεις της γερμανοϊταλικής Κατοχής σε μια επαρχιακή πόλη όπως ο Πύργος της Ηλείας, με οδηγό την αφήγηση του κ. Βάσου Μικελόπουλου. Κεντρικά ζητήματα που θίγονται είναι η έλευση των στρατευμάτων των κατακτητών, η πατριωτική δράση του Μητροπολίτη Αντωνίου, του νομάρχη Νικολάου Κουράση και του δημάρχου Πύργου Τάση Καζάζη, ο ρόλος των αξιωματικών των κατακτητών, η αντίσταση, ο αγώνας για την επιβίωση υπό τις δυσχερείς συνθήκες που επέβαλαν οι περιστάσεις, ο εμφύλιος και τα κοινωνικά, πολιτικά και οικονομικά δεδομένα της εποχής στα πλαίσια της οποίας εκτυλίχθησαν τα γεγονότα. Το κείμενο συνοδεύεται από σπάνια τεκμήρια της εποχής. Ευελπιστούμε δε η παρούσα προσπάθεια να συμβάλλει στην συγγραφή μιας ολοκληρωμένης ιστορίας του Πύργου, για εκείνη την εποχή.

Δ.Ι. Τραμπαδώρος

 

Σαν σήμερα 27 Οκτωβρίου - Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στο newsbeast.gr

Ιστορία

1806: Εισέρχονται θριαμβευτικά στο Βερολίνο ο Ναπολέων Βοναπάρτης και ο στρατός του.

1822: Δύο πολεμικά και δύο πυρπολικά των Ψαρών προσβάλλουν τον τουρκικό στόλο στον λιμένα της Τενέδου. Ο πυρπολητής Κωνσταντίνος Κανάρης ανατινάσσει την τουρκική υποναυαρχίδα, προκαλώντας τεράστιες απώλειες στους Τούρκους.

1829: Ο τσάρος Νικόλαος Α' αποστέλλει στην Ελλάδα 6.000 τυφέκια και 12 πυροβόλα, προς ενίσχυση του νεοσύστατου Ελληνικού Στρατού, κατόπιν αιτήματος του Καποδίστρια.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/6761720/san-simera-27-oktovrioy-2 

Προτεινόμενο βιβλίο - Judt, Tony, Snyder, Timothy, Σκέψεις Για Τον Εικοστό Αιώνα, Αλεξάνδρεια

Ιστορία

Ένας από τους λαμπρότερους Ευρωπαίους ιστορικούς σε μια συζήτηση χωρίς προηγούμενο για το παρελθόν αλλά και το μέλλον που αξίζει να διεκδικηθούν, για τη ζωή της σκέψης αλλά και τη σκεπτόμενη ζωή.

Αρθρωμένο σαν μια σειρά από προσωπικές συζητήσεις ανάμεσα στον Τόνυ Τζαντ και τον φίλο, συνάδελφο και μαθητή του Τίμοθυ Σνάυντερ, το βιβλίο παρουσιάζει τους θριάμβους και τις αποτυχίες των πιο επιφανών διανοουμένων του εικοστού αιώνα και τις διαμάχες που σημάδεψαν τον κόσμο μας. Συνυφαίνοντας αυτοβιογραφικά σκαριφήματα με ελεύθερες, ρέουσες συζητήσεις γύρω από την ιστορία, την πολιτική και τον πολιτισμό, επανεξετάζει τις επιπτώσεις των δύο παγκοσμίων πολέμων και της Μεγάλης Ύφεσης στην πολιτική και τη φιλοσοφία. Την ανάπτυξη και τον ανταγωνισμό μεταξύ των κομμουνιστικών και των φασιστικών δογμάτων. Την προσπάθεια της σοσιαλδημοκρατίας και των κεϋνσιανών οικονομικών να φέρουν τη φιλελεύθερη διακυβέρνηση, την ανάπτυξη σε ευρεία βάση και την κοινωνική ισότητα στον μεταπολεμικό κόσμο. και την υποχώρηση αυτών των επιτευγμάτων μπροστά στην επίθεση του φονταμενταλισμού των ελεύθερων αγορών ενάντια στο ενεργό κράτος. Είτε μιλάει για τις θρησκευτικές διαστάσεις του μαρξισμού και του φροϋδισμού είτε για τον Ομπάμα και τον πόλεμο στο Ιράκ, η ικανότητα του Τζαντ να ενσταλάζει τόνους ευρυμάθειας σε διαυγείς, ρωμαλέες συνομιλίες, ακόμη κι όταν αναπνέει με μηχανική υποστήριξη, είναι ανεπανάληπτη.

****
Έγραψαν για το βιβλίο:


Σ’ αυτό το θαυμαστό βιβλίο, δύο εξερευνητές ξεκινούν ένα ταξίδι από το οποίο μόνο ο ένας θα επιστρέψει. Η άγνωστη χώρα τους είναι η συχνά τρομακτική ήπειρος που ονομάζουμε εικοστό αιώνα. Ο δρόμος τους περνάει μέσα από τις δικές τους σκέψεις και αναμνήσεις. Και οι δύο ταξιδιώτες είναι επαγγελματίες ιστορικοί που βασανίζονται ακόμη από τα δικά τους αναπάντητα ερωτήματα. Χρειάζονταν να μιλήσουν ο ένας στον άλλον, και ο χρόνος ήταν λίγος.

NEAL ASCHERSON, The Guardian

Πηγή: https://www.protoporia.gr/judt-tony-skepseis-gia-ton-eikosto-aiwna-9789602217351.html 

Πόσο επιτυχημένη ήταν η Επανάσταση;

Ιστορία

Στο ερώτημα «πόσο επιτυχημένη ήταν η Επανάσταση του 1821;» δεν υπάρχει απάντηση. Κατ’ αρχάς τι θα πει «επιτυχημένη», ποια είναι, δηλαδή, τα κριτήρια επιτυχίας μιας επανάστασης και ποιος τα ορίζει; Σε μια σειρά άρθρων θα παρουσιάσω μερικές σκέψεις μου. Ξεκινώντας σήμερα από το πρώτο βασικό υποερώτημα. Επρεπε να ξεκινήσει η Επανάσταση τον Μάρτιο του 1821;

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/opinion/1072368/poso-epitychimeni-itan-i-epanastasi/ 

Εικόνα: Θεόφιλος Χατζημιχαήλ, "Ο Ρήγας Βελεστινλής και ο Αδαμάντιος Κοραής υποβαστάζουν την Ελλάδα", Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη

Σαν σήμερα 24 Οκτωβρίου - Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στο newsbeast.gr

Ιστορία

260: Εγκαινιάζεται ο Καθεδρικός Ναός της Σαρτρ υπό την παρουσία του βασιλιά Λουδοβίκου Θ' της Γαλλίας. Σήμερα ο ναός αποτελεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.

1260: Ο Μαμελούκος σουλτάνος της Αιγύπτου, Κουτούζ, δολοφονείται από τον Μπαϊμπάρ, ο οποίος καταλαμβάνει την εξουσία.

1360: Επικυρώνεται στο Καλαί η Συνθήκη του Μπρετινί, σηματοδοτώντας το τέλος της πρώτης φάσης του Εκατονταετούς Πολέμου.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/6757330/san-simera-24-oktovrioy-2 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΩΔΕΙΟ ΠΥΡΓΟΥ - ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΣΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΠΝΕΥΣΤΩΝ ΚΑΙ ΚΡΟΥΣΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

Πολιτισμος

       Το Ελληνικό Ωδείο Πύργου έχει δημιουργήσει Σχολές και Τμήματα σε όλα τα επίπεδα μουσικών σπουδών. Εκτός από τις Αναγνωρισμένες από το κράτος Σχολές, υπάρχουν και οι Σχολές, που παρέχουν όλες τις σύγχρονες μουσικές κατευθύνσεις, στην οργανική, θεωρητική και φωνητική μουσική.

       Ανάμεσα στις Αναγνωρισμένες Σχολές λειτουργεί και η ΣΧΟΛΗ ΠΝΕΥΣΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ , με αφετηρία το τμήμα φλάουτου.

              Η φλογέρα (φλάουτο με ράμφος) αποτελεί παγκοσμίως το κοινώς αποδεκτό προπαιδευτικό μουσικό όργανο, για παιδιά ηλικίας 6-9 ετών.

       Με το ξεκίνημα της φετινής σχολικής χρονιάς, είμαστε στην ευχάριστη θέση να έχουμε και πάλι στο εκπαιδευτικό μας προσωπικό, τον Στράτο Κοντέλη, διπλωματούχο φλαουτίστα, με καλλιτεχνική εμπειρία 31 ετών σε ωδεία και εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας μας.
     Είναι διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Αμαλιάδας, με σπουδές φλογέρας, φλάουτου και θεωρητικών Ευρωπαϊκής Μουσικής σε Ελλάδα και Ρουμανία, επιτυχόντα στο μοναδικό διαγωνισμό του ΑΣΕΠ για μουσικούς του 2001.
      Η εμπειρία του, οι μαθητές της σχολής του, καθώς και όσοι μαθήτευσαν κοντά του, εγγυώνται ένα υψηλό επίπεδο σπουδών στο φλάουτο και το φλάουτο με ράμφος (φλογέρα), αναβαθμίζοντας τη σχολή πνευστών οργάνων του Ελληνικού Ωδείου Πύργου. 

      Καθώς το ενδιαφέρον των σπουδαστών προχωρά σε σπουδές πέραν των κλασσικών, το Ελληνικό Ωδείο Πύργου , έχει ανταποκριθεί με επιτυχία , δημιουργώντας νέες Σχολές και Τμήματα, όπως αυτό των κρουστών.
   Τα ΚΡΟΥΣΤΑ (ΝΤΡΑΜΣ), είναι αναπόσπαστο κομμάτι της Λαϊκής, Ελαφράς, Ethnic και Jazz  Μουσικής, με διδάσκοντα του τμήματος στο Ωδείο μας, τον μουσικό, συμπολίτη μας, Γιάννη Σπυρόπουλο, με μεγάλη και πολυετή καλλιτεχνική εμπειρία με συμμετοχές σε εγνωσμένης αξίας ορχήστρες, πλαισιώνοντας καταξιωμένους μουσικούς.
    Το πιο γνωστό από τα κρουστά όργανα, χωρίς αμφιβολία είναι το  ντραμς σετ, το πιο εντυπωσιακό μουσικό όργανο.  Η εκμάθηση των κρουστών δίνει την ευκαιρία στον σπουδαστή να ανακαλύψει έναν νέο διασκεδαστικό τρόπο χειρισμού των μελών του (πόδια-χέρια) που από τη στιγμή που θα τα καταφέρει να τα συγχρονίσει αλλά και να ανεξαρτητοποιήσει την κίνησή τους, θα έχει απεριόριστες δυνατότητες παραγωγής μουσικού και μελωδικού ήχου.

Οι εγγραφές για όλες τις Σχολές και τα Τμήματα του Ελληνικού Ωδείου συνεχίζονται!

Πληροφορίες-εγγραφές στη γραμματεία του Ωδείου   κάθε απόγευμα 17:00 – 21:00 &

 Σάββατο 10:00 – 13:00, τηλ.: 26210-33179

https://www.facebook.com/ellhniko.odeio.pyrgos

Αναδρομικά : Ποιες ημερομηνίες θα πληρωθούν οι υπόλοιποι συνταξιούχοι

Οικονομία

Σχεδόν ένα εκατομμύριο συνταξιούχοι θα λάβουν τις επόμενες ημέρες τα αναδρομικά που τους αναλογούν από τις αντισυνταγματικές περικοπές του 2012 στις κύριες συντάξεις τους.

S&P : Επιβεβαίωσε το αξιόχρεο της Ελλάδας – Βλέπει ανάκαμψη το 2021 παρά την ύφεση 9% φέτος

Οικονομία

Φωτογραφία AP

 

Ο S&P επιβεβαίωσε το αξιόχρεο της Ελλάδας και τη σταθερή προοπτική του, εκτιμώντας ότι παρά τη συρρίκνωση της οικονομίας κατά σχεδόν 9% φέτος λόγω της πανδημίας, διαθέτει σημαντικά δημοσιονομικά «μαξιλάρια» για να ανακάμψει το 2021.

Αναδρομικά : Πιστώνονται από σήμερα στους λογαριασμούς των συνταξιούχων

Οικονομία

Μετά από 5 χρόνια αναμονής και αγωνίας, έφτασε η ώρα για τα αναδρομικά των συνταξιούχων.

.Από το απόγευμα σήμερα θα αρχίσουν να πιστώνονται σταδιακά στα ΑΤΜ τα αναδρομικά από τις περικοπές των κύριων συντάξεων στους λογαριασμούς 964.000 συνταξιούχων.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/10/22/economy/anadromika-pistonontai-apo-simera-stous-logariasmoi-ton-syntaksiouxon/ 

Πτωχευτικός κώδικας : Τι θα γίνει με πρώτη κατοικία και κόκκινα δάνεια – Πώς θα λειτουργεί το νέο πλαίσιο διαχείρισης των επισφαλειών

Οικονομία

Νέα αρχή για υπερδανεισμένα φυσικά πρόσωπα ή εξωδικαστή ρύθμιση χωρίς καθυστερήσεις υπόσχεται το νέο πτωχευτικό πλαίσιο – Διάσωση σπιτιών μέσω μίσθωσης για 12 έτη.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/10/21/finance/to-megalo-ksekatharisma-sta-kokkina-daneia/ 

 

Παραμένει σε αναστολή το 80% των παγωμένων δανείων

Οικονομία

Σε καθεστώς αναστολής πληρωμών ή χρεολυσίων παραμένει το 75%-80% των εξυπηρετούμενων δανείων επιχειρήσεων και νοικοκυριών που εντάχθηκαν μετά το ξέσπασμα της πανδημίας στα προγράμματα διευκόλυνσης των τραπεζών.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/10/16/finance/paramenei-se-anastoli-to-80-ton-pagomenon-daneion/ 

ΕΝΦΙΑ : Ποιοι θα πληρώσουν πρόσθετο φόρο στα ακίνητα

Οικονομία

Αναδρομικά 5 ετών θα κληθούν να πληρώσουν οι ιδιοκτήτες που διόρθωσαν τα «λειψά» τετραγωνικά των ακινήτων τους στους δήμους ή τακτοποίησαν ημιυπαίθριους και αυθαίρετους χώρους.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/10/16/economy/oikonomikes-eidiseis/enfia-poioi-tha-plirosoun-prostheto-foro-sta-akinita/ 

Για ποια οπλικά συστήματα ζητεί εμπάργκο η Αθήνα

Εξωτερική Πολιτική

Πόλεμος νεύρων από την Άγκυρα με το Oruc Reis : «Δεν ανεχόμαστε απειλές πολέμου» διαμηνύει η Αθήνα

Εξωτερική Πολιτική

Η έκδοση νέας Navtex για έρευνες από το Oruc Reis ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι για την Ελλάδα. Είχαν προηγηθεί εμπρηστικές δηλώσεις και πολεμικές ιαχές τόσο του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όσο και του υπουργού Άμυνας Χουλουσί Ακάρ.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/10/25/politics/diplomatia/polemos-neyron-apo-tin-agkyra-oruc-reis-den-anexomaste-apeiles-polemou-diaminyei-athina/ 

Oruc Reis : Νέα Navtex για το τουρκικό πλοίο – Παρατείνονται οι έρευνες

Εξωτερική Πολιτική

Με ασταμάτητη ένταση συνεχίζει τις προκλήσεις η Τουρκία, με την Άγκυρα να εκδίδει νέα Navtex αργά το βράδυ του Σαββάτου για τις έρευνες του Oruc Reis στην Ανατολική Μεσόγειο.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/10/25/politics/diplomatia/oruc-reis-nea-navtex-gia-tourkiko-ploio/ 

Έρευνες και νότια της Κρήτης προαναγγέλλει η Άγκυρα

Εξωτερική Πολιτική

Ο αντιπρόεδρος της Τουρκίας Φουάτ Οκτάϊ ανακοίνωσε πως η Τουρκία θα συνεχίσει τις έρευνες της στην Ανατολική Μεσόγειο και τόνισε πως οι έρευνες αυτές θα επεκταθούν και νότια της Κρήτης.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/politics/561126502/ereynes-kai-notia-tis-kritis-proanaggellei-i-agkyra/ 

«Μάχη» στη θάλασσα: Πώς το ελληνικό ναυτικό ξετρύπωσε τα τουρκικά υποβρύχια

Εξωτερική Πολιτική

Παράλληλα με την κατάσταση «μη πολέμου» που καταγράφεται στην επιφάνεια της θάλασσας ανοιχτά του Καστελλόριζου, στον βυθό βρίσκεται σε εξέλιξη ένα αφανές κυνηγητό μεταξύ των ελληνικών και των τουρκικών υποβρυχίων.

Τριμερής στην Κύπρο : Σε εξέλιξη κοινές δηλώσεις Μητσοτάκη – Αναστασιάδη – Σίσι

Εξωτερική Πολιτική

Σε εξέλιξη είναι οι δηλώσεις του έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, του προέδρου της Αιγύπτου, Αμπντέλ Φατάχ αλ Σίσι και του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκου Αναστασιάδη, μετά την τριμερή που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Μητροπολίτης Ηλείας, Γράμματα συνθήματα διδάγματα για τους νέους, Πύργος, Ιερά Μητρόπολη Ηλείας, 1975.

Διονύσιος Α.Κόκκινος, Εταιρεία Ηλειακών Σπουδών, 1967.

Φολόη, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα, 1969

Ποντικόκαστρο, Χ.Ο., Αθήναι, 1969.

Κων/νος Ιω.Σταυρόπουλος, {Το }χωριό μου Τριφυλλιακόν Αίπυ νυν Πλατιάνα της Ηλείας Ολυμπίας, Χ.Ο., Αθήνα 1967.

Λετρίνοι, Χ.Ο., Αθήναι  1973.

Μορφές και σκηνές από τον αγώνα του 1821, Χ.Ο., Πύργος 1971.

Εορτασμός εκατονταετηρίδος Ανδρέου Καρκαβίτσα, Εταιρεία Ηλειακών σπουδών, Αθήνα 1966.

Δ.Ν.Κωνσταντόπουλου, Πενήντα χρόνια ζωής του Πύργου,[χ.ο.],  Πύργος Ηλείας  [χ.χ.].

ΚΩΣΤΑΚΗΣ, Θανάσης Π., Ματιές στον πολιτισμό μας, Χ.Ο., Αθήνα 1970.

Ηρώον πεσόντων σκλαβωμένης Ελλάδας 1940-1945. 2/, Πελοπόννησος. 2/, Νομοί Αχαϊας -Ηλείας, Χ.Ο, Αθήνα.

{Η }προϊστορική Ωλενος, Χ.Ο., Πάτραι 1972.

Πίσα, Χ.Ο., Αθήναι 1975.

Μνημοσύνη : ετήσιο περιοδικό / Εταιρεία Ιστορικών Σπουδών επί του νεώτερου ελληνισμού,

Εταιρεία ιστορικών σπουδών νεώτερου ελληνισμού, Αθήναι 1967-2015.

Πρακτικά του Α Συνεδρίου Ηλειακών Σπουδών : (23-26 Νοεμ. 1978) / Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήναι 1980.

{Τα }Ναϊκά της ιεράς μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης, Χ.Ο., Αθηναι 1989.

ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ, Γιάννης Θ., {Το }Αράκλωβο και τα Σκόρτα από τη Φραγκοκρατία μέχρι σήμερα : ιστορία-χωρογραφία, Παρασκευόπουλος, Αθήνα 1988.

 Παπανδρέου Γ., Αζανιάς, Χ.Ο., Πύργος Ηλείας 1886.

{Ο }Πύργος της Ηλείας, Εφημερίς "Αυγή", Πύργος 1970.

 

 

O Μπιλ Γουίδερς πέρασε στην αθανασία - Ας τον ακούσουμε

Το Θέμα

 

 

Πηγή: youtube

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.in.gr/2020/04/03/life/mpil-gouiders-pethane-o-tragoudistis-tou-aint-no-sunshine/

Μακρινή πατρίδα

Το Θέμα

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’, τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν

Μαρωνίτης Δημήτρης Ν
 

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’ , τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν, λοξά έστω, την πολιτική τύχη του Αξιον εστί. Το ένα είναι βιογραφικό· το άλλο κατά κάποιον τρόπο βιβλιογραφικό. Το πρώτο αναφέρεται στο νεανικό ενδιαφέρον του ποιητή για τον επαναστατικό µαρξισµό, στην εκδοχή του τροτσκισµού. Μετέφρασε µάλιστα ο νεαρός Ελύτης και άρθρα του Τρότσκι για φοιτητική εφηµερίδα, προοιωνίζοντας έτσι την παραβατική απόκλιση της ποίησής του, ενµέρει και της ζωής του. ∆εν θα επιµείνω.

Η βιβλιογραφική εξάλλου παράµετρος σχετίζεται µε την πρώτη, µερική εµφάνιση του Αξιον εστί. Σίγουρα δεν είναι τυχαία η προδηµοσίευση αποσπασµάτων στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (1958), υποδηλώνοντας αµοιβαία ιδεολογική συµπάθεια. Η οποία επικυρώθηκε και πήρε απρόβλεπτες, καλλιτεχνικές και πολιτικές, διαστάσεις (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό), όταν (1964) µελοποίησε το θεµελιακό αυτό έργο µε αστείρευτη έµπνευση ο Μίκης Θεοδωράκης, καθιστώντας το έµβληµα αντιστασιακό στα επερχόµενα χρόνια της χούντας. Κάτω από τις συνθήκες αυτές το Αξιον εστί σφραγίστηκε, οριστικά πλέον, ως ποιητικό έργο πολιτικής αυτογνωσίας και εγρήγορσης.

Προχωρώ τώρα στο παράδειγµα που υποσχέθηκα, αντιγράφοντας την πρώτη και την τελευταία στροφή της Ωδής ι’, προκειµένου να οριστεί µε κάποια ακρίβεια και δικαιοσύνη ο τρόπος έκφρασης στη συγκεκριµένη περίπτωση. Ο οποίος, προς όφελος µάλλον της ποίησης, παρακάµπτει τη συγχρονική κυριολεξία, προκρίνοντας τη µέθοδο της διαχρονικής αλληγορίας.

Η πρώτη, ιδρυτική στροφή αποφαίνεται: Της αγάπης αίµατα µε πορφύρωσαν / Και χαρές ανείδωτες µε σκιάσανε / Οξειδώθηκα µες στη νοτιά των ανθρώπων / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Η τελευταία απολογίζει τα πάθη µιας µακράς δοκιµασίας: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / Μες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα / Των φονιάδων το αίµα µε φως ξεπληρώνω / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο . ∆εν είµαι βέβαιος για το πόσο και πώς προσλαµβάνεται η νοηµατική ροή της προκείµενης Ωδής, ειδικότερα στις δύο ακραίες στροφές της. Το κλειδί της πάντως εντοπίζεται στον επαναλαµβανόµενο πέντε φορές στίχο, που ακούγεται ως προσφώνηση και συνάµα ως επιφώνηση του ποιητή: Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Μετέωρο ωστόσο παραµένει µέχρι τέλους ένα διπλό ερώτηµα: α) ο αφηγηµατικός κορµός της Ωδής, µοιρασµένος σε πέντε στροφές, ανήκει εξ ολοκλήρου στη Μακρινή Μητέρα ή, εν µέρει τουλάχιστον, και στον υπονοούµενο ποιητή; β) τι συµβολίζει η Μακρινή Μητέρα, που εξισώνεται από τον ποιητή µε Ρόδο αµάραντο; Προτείνω, ως λύση της διπλής αυτής απορίας, τη συνειρµική παραποµπή του Ελύτη στον Σολωµό των Ελεύθερων Πολιορκηµένων , ειδικότερα στο απόσπασµα 1 από το τρίτο Σχεδίασµα. Παραθέτω την αρχή και το τέλος του. Η αρχή: Μητέρα µεγαλόψυχη, στον πόνο και στη δόξα, / Κι αν στο κρυφό µυστήριο ζουν πάντα τα παιδιά σου, / Με λογισµό και µ’ όνειρο, τι χάρ’ έχουν τα µάτια, / Τα µάτια τούτα να σ’ ιδούν µες στο πανέρµο δάσος. Το τέλος: Αλλά, Θεά, δεν ηµπορώ ν’ ακούσω τη φωνή σου, / Κι ευθύς εγώ τ’ Ελληνικού κόσµου να τη χαρίσω; ∆όξα ’χ’ η µαύρη πέτρα του και το ξερό χορτάρι.

Πέρα από την αµοιβαία συµφωνία της συµβολικής µορφής, τον συνειρµό της Μακρινής Μητέρας του Ελύτη µε τη Μητέρα µεγαλόψυχη του Σολωµού τον ενισχύει πιστεύω και το επόµενο δίστιχο της Ωδής: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / µες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα.

Αν έχω δίκιο, έτσι εξηγείται και η συναίρεση των δύο φωνών στην Ωδή του Ελύτη: της Μακρινής Μητέρας αφενός· του ποιητή αφετέρου. Και το κυριότερο: η έκφραση της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα αποκαλύπτει τη βαθύτερη ρίζα τόσο της σολωµικής Μητέρας µεγαλόκαρδης στον πόνο και στη δόξα ) όσο και της ελυτικής Μητέρας οξειδωµένης µες στη νοτιά των ανθρώπων ).

Ενώνοντας τις δύο λέξεις της Ωδής, θα µιλούσα για µακρινή πατρίδα. Που ο Σεφέρης την είπε καηµό της Ρωµιοσύνης. Με ό,τι ιδεολογικό και πολιτικό βάρος µπορεί να έχει ο ένας και ο άλλος όρος στις µαύρες µέρες µας. Συνεχίζεται.

Προέλευση εικόνας: https://www.ithesis.gr/i-ellines/odisseas-elitis-enas-megalos-ellinas/

Πηγή: https://www.tovima.gr/2011/10/02/opinions/makrini-patrida/

ΑΝΟΙΞΕ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΥΛ - Τζάνις Τζόπλιν: Η ημέρα που έγινε η πρώτη γυναίκα ροκ σταρ [εικόνες+βίντεο]

Το Θέμα

17 Ιουνίου 1967, Καλιφόρνια. Οταν η Τζάνις Τζόπλιν ανεβαίνει στη σκηνή του Monterey Pop Festival για να τραγουδήσει, κανένας δεν την γνωρίζει.

Το γκρουπ της, μάλιστα, έχει το άσχετο όνομα Big Brother and The Holding Company και ως εκείνη τη στιγμή έπαιζε μόνο στα μπαρ του Σαν Φρανσίσκο. Αλλά μόλις η Τζόπλιν αρχίζει να τραγουδάει όλη η αίθουσα σιωπά, στο λεπτό. Με τα μακριά αχτένιστα μαλλιά της, το άχαρο πρόσωπό της και την βαριά από τα κιλά σιλουέτα της, η Τζάνις Τζόπλιν δεν είναι καθόλου όμορφη. Αλλά τραγουδάει και η φωνή βγαίνει από τα σπλάχνα της, από την ψυχή της.

Ανάμεσα στο κοινό βρίσκεται η τραγουδίστρια των διάσημων τότε Mamas & Papas, η Mama Cass, η οποία μένει με το στόμα ανοιχτό, ακούγοντας την Τζόπλιν να ερμηνεύει το Ball and Chain (το οποίο είχε συνθέσει ο Big Mama Thornton). Η ερμηνεύτρια χτυπάει το πόδι, κλωτσάει με πάθος, κινεί με μοναδικό ρυθμό το σώμα της και ραγίζει τη φωνή της ως τα πιο σκοτεινά βάθη των μπλουζ. Το κοινό την αποθεώνει μόλις σταματάει. Και η καριέρα της απογειώνεται.

Ακούστε το τραγούδι:

 

υτές οι εικόνες ξαναζωντανεύουν στο ντοκιμαντέρ Monterey Pop του Donn Alan Pennebaker (έχει κινηματογραφήσει και τον Μπομπ Ντίλαν). Εκεί αναφέρει ότι το βράδυ της 17ης Ιουνίου δεν είχε σκοπό να τραβήξει το γκρουπ της Τζόπλιν . Αλλά όταν την άκουσε να τραγουδάει, εκείνος αλλά και πολλοί άλλοι, ήθελαν να την ξανακούσουν. Η Τζόπλιν επιστρέφει στις 18 Ιουνίου στο φεστιβάλ και αφήνει εποχή.

Η Τζόπλιν είναι 24 ετών σε εκείνο το Φεστιβάλ αλλά η ζωή της είναι ήδη προδιαγεγραμμένη.


Γεννήθηκε το 1943 στο Τέξας, με πατέρα ανώτερο στέλεχος βιομηχανίας και μητέρα γραμματέα. Από παιδί η Τζόπλιν έδειξε ότι δεν θα ακολουθούσε την πορεία που ήθελαν οι γονείς της. Επιθετική και όχι όμορφη, δέχεται επιθέσεις στο σχολείο από συμμαθητές της. Για να ξεχάσει τη θλίψη της τραγουδάει σάουλ και μπλουζ και πίνει με τους φίλους της διαβάζοντας Κέρουακ.
Φεύγει από το σπίτι της και ταξιδεύει. Τραγουδάει στα μπαρ αλλά ξεχωρίζει με την βροντερή φωνή της, τα ξέφρενα γέλια, τα ξεχειλωμένα ήθη, ενώ δεν κρύβει ότι είναι bisexual. Της βγάζουν το παρατσούκλι «ο πιο άσχημος άντρας της σάλας».
Δοκιμάζει την τύχη της στο Σαν Φραντσίσκο. Εκεί χτίζει την καριέρα της παρέα με τους beatnik και με ό,τι σημαίνει αυτό, δηλαδή ναρκωτικά, σεξ και rock’n’roll. Τραγουδάει μπλουζ με το συγκρότητα Big Brother and The Holding Company. Οταν γίνεται διάσημη στο φεστιβάλ του Monterey Pop ιδρύει το δικό της συγκρότημα «Kozmic Blues Band» και γυρίζει παντού δίνοντας συναυλίες. Την λατρεύουν όταν τραγουδάει όπως κανείς το « Summertime ».

Ακούστε το Summertime της Τζόπλιν:

Η Τζόπλιν εμφανίστηκε εντελώς μεθυσμένη στη σκηνή του Woodstock στις 19 Αυγούστου 1969, ενώ συνελήφθη για προκλητική συμπεριφορά στη Φλόριντα το 1969. Ζει με ναρκωτικά και ελεύθερες σχέσεις, ενώ τον Απρίλιο του 1970 ιδρύει το συγκρότημα Full-Tit Boogie Band.
Στις 4 Οκτωβρίου 1970, την βρίσκουν στο δωμάτιό της, σε ξενοδοχείο στο Χόλιγουντ, νεκρή στο πάτωμα. Στο χέρι κρατάει κάποια δολάρια. Η αυτοψία δείχνει ότι πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης.  Το σώμα της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της διασκορπίστηκαν στην παραλία της Καλιφόρνια. Η καριέρα της κράτησε τρία χρόνια, χωρίς ποτέ η Τζένις Τζόπλιν να έχει αντιληφθεί ότι έγινε ηγερία του rock’n’roll.

«Κάθε βράδυ κάνω έρωτα με 25.000 ανθρώπους στη σκηνή, μετά όμως γυρίζω σπίτι μόνη…»
Η Τζάνις Τζόπλιν έγινε το σύμβολο μιας γενιάς που επαναστατεί, που ζει με ροκ στυλ, που γλυκοκοιτάει τον ελεύθερο έρωτα, και έκανε τα πλήθη να παραληρούν με τα σπαρακτικά, μελωδικά ουρλιαχτά της.
Πίσω από τα μεγάλα, στρογγυλά της γυαλιά κρυβόταν η απόλυτη εκφραστικότητα και σήμερα θεωρείται η γυναίκα που έσπασε το φαλλοκρατικό κατεστημένο της ροκ. Εχασε ωστόσο το νόημα στο δρόμο προς τη δόξα και απέτυχε να διαχειριστεί την εικόνας της, λέγοντας «ναι» στα ναρκωτικά και την αυτοκαταστροφή.


Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/news/244554/tzanis-tzoplin-i-imera-poy-egine-i-proti-gynaika-rok-star-eikonesvinteo

O Μαγικός Αυλός του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ - Αρχείο ήχου

Το Θέμα

Προέλευση εικόνας: : https://www.historical-quest.com

Πηγή: https://www.youtube.com

Μάιλς Ντέιβις: Μια σκοτεινή ιδιοφυΐα

Το Θέμα

57 χρόνια μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού 'Kind of Blue', το ΟΝΕΜΑΝ σκιαγραφεί το προφίλ του ανθρώπου που άλλαξε τη μουσική όσες φορές το έκρινε σκόπιμο.
 
Κωνσταντίνος Δέδες 

Μια γυναίκα πολιτικού (φημολογείται πως ήταν η γυναίκα του προέδρου), στο γεύμα που είχε παραθέσει ο πρόεδρος της Αμερικής, Ρίγκαν, στον Λευκό Οίκο σε διάφορες προσωπικότητες, τον ρώτησε: «Εσύ τι έχεις κάνει στη ζωή σου και είναι τόσο σημαντικό;». Εκείνος, με υπεροψία αλλά και ειλικρίνεια, απάντησε: «Έχω αλλάξει την μουσική πέντε με έξι φορές».

Μπήποπ, ορχηστρική τζαζ, χαρντ-μποπ, τζαζ-ροκ, κουλ τζαζ, φιούζον, αυτά και άλλα πολλά μουσικά ρεύματα της «μαύρης μουσικής», πέρασαν, παίχτηκαν και γιγαντώθηκαν από την θρυλική τρομπέτα του Μάιλς Ντέιβις. Όμως δεν ήταν μόνο η μουσική που πέρασε από τη ζωή του. Πέρασαν επίσης γυναίκες, πολλές και όμορφες, χρήματα, δόξα, δοκιμασίες, αλλά και ναρκωτικά. Ο «Νταλί της τζαζ», ήταν μία παράξενη προσωπικότητα, είχε -όπως οι περισσότερες ιδιοφυίες- περίπλοκο και εκρηκτικό χαρακτήρα, είχε μοναδικό στυλ. Από εκείνον πήγαζε μια σοβαρότητα που σε συνδυασμό με τη βραχνή φωνή του μπορούσε εύκολα να σου μεταφέρει φόβο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του 20ου αιώνα, καθώς η κληρονομιά που άφησε πίσω του, επηρέασε και εξέλιξε τη μουσική του χθες και του σήμερα.

Τα πρώτα βήματα

Το 1944, οι Τσάρλι Πάρκερ και Ντίζυ Γκιλέσπι έπαιξαν στο St.Luis ως μέλη της μπάντας του Μπίλυ Εκστάιν. Όντας ήδη πολύ καλός σε αυτό που έκανε, ο 18χρονος τότε Μάιλς, πήρε τη θέση ενός από τους τρεις τρομπετίστες της μπάντας που αρρώστησε. Μετά από δύο βδομάδες, ανακοίνωσε στους γονείς του πως θα ακολουθήσει τη μπάντα στην περιοδία της, κάτι που τελικά δεν έγινε, αφού οι γονείς του ήταν αρνητικοί. Μπόρεσε όμως να πάρει τη συγκατάθεσή τους για να μεταβεί στη Νέα Υόρκη και να σπουδάσει κλασική μουσική στο φημισμένο Juilliard. Το 1944, απέκτησε και το πρώτο του παιδί, την Τσέρυλ, με την τότε κοπέλα του, Αϊρήν.

 

Η πόλη της Νέας Υόρκης ήταν φιλόξενη για τους νέους μουσικούς και ο Ντέιβις εξέλιξε το ταλέντο του παίζοντας σε διάφορα μαγαζιά. Γνώρισε τη γενιά των μπίτνικ, έζησε και μίλησε μαζί τους. Ένα χρόνο αργότερα, το 1945, έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο, παίζοντας για τον τραγουδιστή της μπλουζ, Ράμπερλεγκς Γουίλιαμς. Ο ίδιος, βέβαια, μετά από πολλά χρόνια, δήλωσε πως θέλει να ξεχάσει αυτόν το δίσκο. Τον ίδιο καιρό, ήταν συγκάτοικος με τον Τσάρλι Πάρκερ, αφήνοντας τη σχολή και παίζοντας για του κουιντέτο του Bird. Το 1945, χαρακτηρίζεται ως χρονιά-καμπή για τον Ντέιβις, αφού πέρα από την μουσική του εξέλιξη και αναγνώριση από το κοινό, άρχισε να καταναλώνει αλκοόλ και να καπνίζει. Το 1947, ανακυρήχθηκε από το περιοδικό Esquire ως ο καλύτερος νεαρός τρομπετίστας.

Η σχέση αγάπης και μίσους με τον Τσάρλι Πάρκερ

«Ήταν ο μεγαλύτερος άλτο σαξοφωνίστας που υπήρξε ποτέ. Τέλος πάντων, έτσι ήταν ο Bird - σπουδαίος και μεγαλοφυής μουσικός, αλλά ρε παιδάκι μου, ο πιο λεχρίτης και ο πιο άπληστος κερατάς που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη, ή τουλάχιστον που γνώρισα εγώ». Με αυτά τα λόγια στην αυτοβιογραφία του, ο Μάιλς ρίχνει φως στην περίεργη σχέση που είχε με τον Τσάρλι Πάρκερ, τον μέντορά του και φίλο για αρκετά χρόνια, χωρίς όμως να παραγνωρίζει τη βοήθεια και την συμβολή του Πάρκερ στην εξέλιξή του, λέγοντας αρκετές φορές, πως οι Bird και Ντίζυ Γκιλέσπι, ήταν οι σημαντικότερες επιρροές και οι μεγαλύτεροι δάσκαλοί του.

Η γνωριμία με την ηρωίνη και η εξάρτηση

Η πρώτη επαφή του Μάιλς Ντέιβις με τα ναρκωτικά ήταν το καλοκαίρι του 1946, όταν ο ντράμερ της ορχήστρας του Μπίλυ Εκστάιν που τότε συμμετείχε, του πρόσφερε κοκαΐνη. Κατά την διάρκεια της περιοδίας δοκίμασε επίσης και ηρωίνη, κάτι που θα μετάνιωνε για το υπόλοιπο της ζωής του, λέγοντας πως ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματά του. Στα τέλη του 1949, σε μια περιοδεία του στο Παρίσι, ερωτεύεται την Ζυλιέτ Γκρεκό. Η επιστροφή στην Αμερική, ο χωρισμός τους, αλλά και οι κριτικοί που πίστωναν την επιτυχία της κουλ τζαζ στους συνεργάτες του και όχι σε εκείνον, τον ώθησαν στην ηρωίνη, αυτή τη φορά για τα καλά. Στις συναυλίες του, οι επιπτώσεις έγιναν εμφανείς. Πολλές φορές δεν μπορούσε ούτε να κρατήσει την τρομπέτα του. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον εθισμό του, κλειδώθηκε στο πατρικό του για ημέρες, ενώ απέφευγε να δίνει συναυλίες στη Νέα Υόρκη.

Στα είκοσι πέντε του χρόνια πλέον και με δύο παιδιά, ο Ντέιβις πάλευε με τον κακό του δαίμονα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η περίοδος αυτή δεν ήταν δημιουργική. Έπαιξε πλάι στον Αρτ Μπλέικι και Σόνι Ρόλινς, βάζοντας τις βάσεις για τη χαρντ μποπ, ενώ γνωρίστηκε με τον Τζον Κολτρέιν. Μαζί με τον Train και άλλους εξαίσιους μουσικούς, θα ηχογραφήσουν το 1956 τους δίσκους Relaxin With Τhe Μiles Davis Quintet, Steamin With Τhe Μiles Davis Quintet, Workin With Τhe Μiles Davis Quintet και Cookin With Τhe Μiles Davis Quintet. Το κουιντετο αυτό, θεωρείται αν όχι το καλύτερο, ένα από τα κορυφαία στην ιστορία της τζαζ.

Οι δίσκοι που άλλαξαν τη μουσική

Λένε, πως οι παλαιότεροι θυμούνται την πρώτη φορά που άκουσαν κάποιο δίσκο του Ντέιβις, όπως θυμούνται τις δολοφονίες των Κένεντυ και Λένον. Ήταν, δηλαδή, μια ιστορική στιγμή για εκείνους. Στους δίσκους The Birth of the Cool (1949/50), Kind of Blue (1959), Sketches of Spain (1960), Bitches Brew (1970), Pangaea (1975) και Tutu (βραβείο Grammy 1987), μπορεί εύκολα κάποιος να καταλάβει για ποιο λόγο, ο τρομπετίστας από το St.Luis, συγκέντρωσε και εξακολουθεί να συγκεντρώνει τον θαυμασμό κάθε μουσικόφιλου. Μέσα από αυτούς τους δίσκους, καταλαβαίνει κανείς τις πρωτοποριακές ιδέες του Μάιλς Ντέιβις, πως έκανε τη μοντέρνα τζαζ, την ευρωπαϊκή κλασική μουσική, τη φανκ, τη σκληρή ροκ όπως του Τζίμι Χέντριξ (ο σύντομος θάνατός του δεν επέτρεψε στους δύο να συνεργαστούν) να γίνουν ένα.

Kind of Blue

Είναι ο πρώτος σε πωλήσεις τζαζ δίσκος, ενώ στο μουσικό περιοδικό Rolling Stone, κατατάσσεται στη 12η θέση με τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών. Αν κάποιος σέβεται τη συλλογή του, το Kind of Βlue πρέπει να βρίσκεται σε αυτή. Είναι ο δίσκος που όχι μόνο άλλαξε τον τρόπο που έβλεπαν κάποιοι την τζαζ, αλλά άλλαξε την μουσική γενικότερα. Το Kind of Blue, με πάνω από 4εκ. αντίτυπα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά δημιουργήματα του 20ου αιώνα. Ηχούσε διαφορετικά από την γνωστή τζαζ εκείνη την εποχή. Ο Ντέιβις ήταν η ιδιοφυία, ενώ οι Έβανς, Κολτρέιν και Άντερεϊ ήταν ανάμεσα στους καλύτερους μουσικούς εκείνης της εποχής. Όλοι τους δημιουργούσαν ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς και το σημαντικότερο είναι πως δέχθηκαν την πρόκληση να πάνε αντίθετα από το τότε μουσικό ρεύμα της τζαζ, τη μπημποπ. Το κατάφεραν και μάλιστα με πανηγυρικό τρόπο αφού από το πρώτο μόλις κομμάτι του δίσκου, το So What, το ελεύθερο και ρυθμικό στυλ είναι φανερό. Ένας ακόμα λόγος που κάνει το Kind of Blue τόσο σημαντικό, είναι πως δεν υπήρξε συνέχεια. Λίγο μετά τις ηχογραφήσεις, η μπάντα διαλύθηκε. O Άντερλεϊ αποφάσισε να να ασχοληθεί εκ νέου με το να παίζει γκοσπελ, ο Έβανς σχημάτισε το δικό του πιάνο τριο και ο Κολτρέιν ακολούθησε τον δικό του δρόμο, όπως και ο Ντέιβις.

Η ροκ πλευρά του

Ο δίσκος Miles in the Sky που κυκλοφόρησε το 1968, ήταν η γνωριμία του κοινού με την φιούζον και τζαζ-ροκ. Ένας μουσικός σαν τον Ντέιβις δεν θα μπορούσε να μείνει μακριά από τον ροκ ήχο εκείνης της εποχής, αντίθετα, ήταν ένας από αυτούς που τον καθόρισε. Ακολούθησε το Filles de Kilimanjaro, το ιστορικό In a Silent Way με περισσότερο ψυχεδελικό ήχο, για να έρθει το απίστευτα πρωτοποριακό Bitches Brew. Πως κατάφερε ο Μάιλς να βγάλει αυτό το αποτέλεσμα; Με τον πιο απλό τρόπο. Άφησε τους μουσικούς και τον εαυτό του να αυτοσχεδιάσουν.

Ο στυλάτος Μάιλς Ντέιβις

«Η μητέρα μου φορούσε γούνες και διαμάντια, ντυνόταν πάντα με την τελευταία λέξη της μόδας. Ήταν πάντα ντυμένη στην τρίχα. Της έμοιασα όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στην αγάπη της για τα ρούχα και το καλό γούστο». Αν σας μοιάζει περίεργο πως η μητέρα του Ντέιβις φορούσε διαμάντια εκείνη την δύσκολη εποχή για τους έγχρωμους, είναι γιατί τόσο αυτή όσο και ο πατέρας του, κατάγονταν από ευκατάστατη οικογένεια. Από μικρή ηλικία, ο πατέρας του του αγόραζε όμορφα κοστούμια, ενώ όταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, η μόδα άνθιζε και άλλαζε συνεχώς. Με την πάροδο του χρόνου, ο «Πρίγκιπας του Σκότους», μόνο σκοτεινός δεν ήταν, αφού τα πολύχρωμα και εκκεντρικά ρούχα του έλαμπαν πάνω στη σκηνή. Πριν το Birth of the Cool, προτιμούσε κοστούμια Brooks Brothrers, στη συνέχεια ακολούθησε ένα πιο ευρωπαϊκό στύλ, με τα ιταλικά κοστούμια να έχουν την τιμητική τους. Τη δεκαετία του 1970, ο Ντέιβις είχε συνδυάσει άψογα τη μουσική της φανκ με το ντύσιμό του. Ήταν από τους λίγους που μπορούσαν να φορέσουν τεράστια γυαλιά, μωβ παντελόνια και περίεργες ζακέτες χωρίς να γελοποιηθούν. Όπως έλεγε ο ίδιος. άλλωστε: «για μένα η ζωή και η μουσική, έχουν να κάνουν με το στυλ».

Οι γυναίκες της ζωής του

Παντρεύτηκε και χώρισε τρεις φορές. Η πρώτη του γυναίκα ήταν η Φράνσις Τέιλορ (χορεύτρια), στη συνέχεια η Μπέτι Μάμπρι (τραγουδίστρια) και Σίσελι Τάισον (ηθοποιός). Με την Αϊρήν δεν παντρεύτηκε ποτέ. Απέκτησε τρεις γιούς και μία κόρη. Στα αμέτρητα άρθρα που μπορεί κάποιος να διαβάσει στο διαδίκτυο για τον Ντέιβις, δε γίνεται συχνή αναφορά στη βίαιη συμπεριφορά του απέναντι στις γυναίκες, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να κρατήσουν στην αφάνεια αυτό το μελανό σημείο της προσωπικής του ζωής. H πρώτη του γυναίκα, Φράνσις, σε συνέντευξή της είχε δηλώσει: «Έφυγα τρέχοντας για τη ζωή μου αρκετές φορές». Ο Μάιλς, υπήρξε ρομαντικός μόνο στα πρώτα χρόνια της ζωής του και στη συνέχεια μόνο στις εξαιρετικές του μπαλάντες. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την προσωπική του ζωή με δύο κομμάτια. Το πρώτο, είναι το γλυκό και όμορφο κομμάτι σαν το Blue in Green που εμφανίζει τον σεβασμό και την αγάπη του απέναντι στις γυναίκες. Το δεύτερο, το Bitches Brew, που εμφανίζει την σκληρή και επιθετική του συμπεριφορά απέναντι σε αυτές.

Το ατύχημα και η μετριότητα

​Το 1972, σε ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητό του, έσπασε και τα δύο του πόδια. Αυτή ήταν η αρχή μιας στείρας -από δημιουργικής πλευράς- περιόδου, με τον Ντέιβις να κινείται στη μετριότητα. Βασίστηκε πάνω στο Bitches Brew και κάθε του δίσκος ήταν επηρεασμένος από αυτόν, χωρίς όμως το τελικό αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερο. Με τους πόνους στο γοφό να τον ταλαιπωρούν, έμεινε μακριά από τη μουσική για πέντε ολόκληρα χρόνια. Το 1981, παντρεμένος με την Σίσελι Τάισον πλέον, επιστρέφει στις ηχογραφήσεις. Το The Man with the Horn, ήταν η μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία μετά το Bitches Brew, με τους λάτρεις της μουσικής του, ωστόσο, να εκφράζουν τα παράπονά τους, λέγοντας  πως ο Μάιλς έχει επηρεαστεί αρνητικά από τον ποπ ήχο της εποχής. Στη συνέχεια έκανε πειραματισμούς με τη χιπ-χοπ μουσική έχοντας πάντα απέναντί του τους κριτικούς. Δεν ήταν λίγες οι φορές που Ντέιβις δήλωνε ανοικτά την αντιπάθειά του γι'αυτούς. Η απάντηση ήρθε το 1986, με τον δίσκο Τutu. Η τρομπέτα του ήταν το μόνο «ζωντανό» όργανο σε αυτές τις ηχογραφήσεις, δείχνοντας σε όλους πως όταν ήθελε να κάνει κάνει κάτι καλό, απλά το έκανε.

Τα πολλά πρόσωπα του Μάιλς

Πέρα από την αγάπη του για τη μουσική, ο Μάιλς Ντέιβις είχε αδυναμία στο μποξ, ενώ δεν έκρυψε ποτέ πως η ασχολία του με αυτό, τον βοήθησε να ξεπεράσει τον εθισμό του με τα ναρκωτικά. O δίσκος A Tribute to Jack Johnson, είναι αφιερωμένος στον πυγμάχο, Τζακ Τζόνσον, άνθρωπο που ο Ντέιβις θαύμαζε. Επίσης, στον ελεύθερό του χρόνο, έπαιζε μπάσκετ και σε ένα σπάνιο βίντεο, εμφανίζεται μαζί με τον Τζον Λένον να σουτάρουν βολές. Προς στο τέλος της ζωής του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, κυκλοφόρησαν βιβλία με τα έργα του, ενώ κάποια από αυτά εμφανίστηκαν στα εξώφυλλα των δίσκων του. Εμφανίστηκε στο Miami Vice, στην ταινία Dingo και έκανε διαφημίσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό New York jazz station.

1991: H τρομπέτα σίγησε

Αναπνευστική ανεπάρκεια, πνευμονία και εγκεφαλικό. Αυτά τα τρία μαζί, κέρδισαν σε μια άνιση μάχη τον Μάιλς Ντέιβις στις 28 Σεπτεμβρίου του 1991. Ήταν μόλις εξήντα πέντε ετών. Φυσικά, είχε προνοήσει, αφήνοντας πίσω του μια σειρά από δίσκους που είναι ικανοί να μεγαλώσουν μουσικά ολόκληρες γενιές. Ο πρωτοποριακός του ήχος και η κληρονομιά του, κρατούν ακόμα τη μουσική της τζαζ ζωντανή, ακόμα και αν δε βρίσκεται πλέον πάνω στη σκηνή ή στο στούντιο συνθέτοντας μαζί με τον Γκιλ Έβανς. Ο «Πρίγκιπας του Σκότους», αποφάσισε να κατεβάσει την τρομπέτα του και να αποχωρήσει σιωπηλός, όπως πάντα. Γιατί ποτέ δεν του άρεσε να μιλά πολύ, ούτε επεδίωξε παραπάνω φήμη από αυτή που του αναλογούσε. Ήξερε καλά τι είχε πετύχει και δεν χρειαζόταν κανένα περιοδικό να το επιβεβαιώσει. Δεν είναι θρύλος, δεν του άρεσε αυτός ο χαρακτηρισμός, γιατί όπως ο ίδιος θα έλεγε:  «Ξέρω τι έχω κάνει για τη μουσική, όμως μην με αποκαλείται θρύλο, πείτε με απλά Μάιλς Ντέιβις».

Η τελευταία παράσταση:

Πηγή: https://www.oneman.gr

Μαρία Κάλλας, η ντιβίνα...

Το Θέμα

Η Μαρία Σοφία Άννα Καικιλία Καλογεροπούλου, όπως ήταν το πλήρες ελληνικό όνομά της, γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1923 στη Νέα Υόρκη, όπου είχαν μεταναστεύσει οι γονείς σε αναζήτηση καλύτερη τύχης.

Έκανε τα πρώτα μαθήματα πιάνου-σολφέζ σε ηλικία 11 ετώ. Το 1937 εγκαταστάθηκε με τη μητέρα της και τη μεγάλη αδελφή της στην Αθήνα, μετά το διαζύγιο των γονιών της και εγγράφηκε στο Εθνικό Ωδείο, με δασκάλους τη Μαρία Τριβέλλα (τραγούδι), την Ήβη Πανά (πιάνο) και τον Γεώργιο Καρακαντά (μελοδραματική). Ο πρώτος ρόλος της ήταν η «Σαντούτσα» στην όπερα του Μασκάνι «Καβαλερία Ρουστικάνα», σε μία παράσταση των μαθητών του ωδείου. Το 1939 εγγράφηκε στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη τραγουδιού της διάσημης Ελβίρα ντε Ιντάλγκο (σημαντική τραγουδίστρια της όπερας στις αρχές του 20ου αιώνα), κοντά στην οποία γνώρισε την υψηλή τεχνική των ρόλων του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου.

Το 1940 προσλήφθηκε στη Λυρική Σκηνή του τότε Βασιλικού Θεάτρου και το 1941 πρωτοεμφανίστηκε ως «Βεατρίκη» στην οπερέτα Βοκκάκιος του Σουπέ. Στη συνέχεια και ως το 1945 πρωταγωνίστησε στην Τόσκα (1942, 1943), στον Κάμπο του Ντ' Αλμπέρ (1944, 1945), στην Καβαλερία Ρουστικάνα (1944), στον Πρωτομάστορα του Μανώλη Καλομοίρη (1944, το μόνο ελληνικό έργο που τραγούδησε), στον Φιντέλιο του Μπετόβεν (1944) και την οπερέτα Ο Ζητιάνος Φοιτητής του βιεννέζου συνθέτη Καρλ Μιλέκερ (1945).

Τον Σεπτέμβριο του 1945 επέστρεψε στη γενέτειρά της, στην Αμερική, όπου ζούσε ο πατέρας της, για να προωθήσει τη διεθνή της καριέρα, αλλάζοντας το επίθετό της σε Κάλλας. Παρότι έμεινε άνεργη έως το 1947, δεν το έβαλε κάτω και μετά από μία επιτυχημένη ακρόαση της ανέθεσαν να τραγουδήσει την «Τζιοκόντα» στην ομώνυμη όπερα του Αμίλκαρε Πονκιέλι στην Αρένα της Βερόνας, έναν από τους σπουδαιότερους λυρικούς χώρους της Ιταλίας. Αν και γλίστρησε στη γενική δοκιμή και στραμπούλιξε τον αστράγαλό της, κατάφερε να κάνει με επιτυχία το πρώτο σημαντικό βήμα της σταδιοδρομίας της στις 2 Αυγούστου του 1947.

Μαέστρος της παράστασης ήταν ο διάσημος Τούλιο Σεραφίν, ο οποίος θαύμαζε τη φωνή της και έγινε δάσκαλός της, διευρύνοντας τους τεχνικούς και ερμηνευτικούς της ορίζοντες. Όμως, στη Βερόνα ζούσε και ο βιομήχανος Τζιανμπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1949,  παρότι είχε τα διπλά της χρόνια. Με τη βοήθεια του Μενεγκίνι η καριέρα της Κάλλας απογειώθηκε. Το 1951 τραγούδησε στη «Σκάλα» του Μιλάνου (άντρο της μεγάλης αντιπάλου της Ρενάτα Τεμπάλντι) τους Σικελικούς Εσπερινούς του Βέρντι. Το 1954 η Κάλλας υποβλήθηκε σε δίαιτα για να χάσει κιλά και να μπορεί να ενσαρκώνει τους ρόλους της, όχι μόνο με τη φωνή της, αλλά και με το παρουσιαστικό της.

Μετά τη «Σκάλα» του Μιλάνου ήταν η σειρά της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης (ΜΕΤ) να υποκλιθεί στο φαινόμενο Μαρία Κάλλας το 1956. Ο μύθος της είχε αρχίσει να δημιουργείται, βοηθούντος και του Τύπου.

Το καλοκαίρι του 1957 εμφανίστηκε στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και κυριολεκτικά αποθεώθηκε.

Από το 1958, όμως, άρχισε η καθοδική της πορεία. Η εξαντλητική δίαιτα στην οποία είχε υποβληθεί και οι φωνητικοί ακροβατισμοί της είχαν επιπτώσεις στην ποιότητα της φωνής της, η οποία σταδιακά άρχισε να αδυνατίζει στις υψηλές νότες. Τον Ιανουάριο στη Ρώμη αποχώρησε με την πρώτη πράξη της Νόρμας του Μπελίνι και αποδοκιμάστηκε από το κοινό και τον Μάιο η «Σκάλα» του Μιλάνου της διέκοψε το συμβόλαιο.

Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τους Αλέξη Μινωτή και Γιάννη Τσαρούχη για μια νέα παραγωγή της Μήδειας του Κερουμπίνι στη νεότευκτη Όπερα του Ντάλας. Αυτή η παράσταση μεταφέρθηκε το 1959 στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου και σ’ αυτή τη θριαμβευτική «πρεμιέρα» η Κάλλας γνώρισε τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Οι εμφανίσεις της από το 1960 άρχισαν να αραιώνουν. Το καλοκαίρι του 1960 τραγούδησε Νόρμα στην Επίδαυρο και τον επόμενο χρόνο στον ίδιο χώρο Μήδεια. Η παράσταση αυτή μεταφέρθηκε και στη Σκάλα του Μιλάνου την περίοδο 1961-1962. Το 1962 τραγούδησε Όμπερον του Βέμπερ στο Λονδίνο και οι Τάιμς έγραψαν «Τώρα πια η φωνή της μπορεί να χαρακτηριστεί άσχημη και εκτός τόνου», όμως το κοινό συνέχισε να την αποθεώνει.

Το 1965 αποσύρθηκε οριστικά από τις λυρικές παραστάσεις, παρά την εξαιρετική Τόσκα που τραγούδησε στη Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης. Το κύκνειο άσμα της ήταν η Νόρμα, που ανέβηκε στο Παρίσι, στις 29 Μαΐου του 1965. Στην τρίτη πράξη της όπερας του Μπελίνι κατέρρευσε επί σκηνής και μεταφέρθηκε λιπόθυμη στο καμαρίνι της.

Στη συνέχεια προσπαθεί να βάλει μια τάξη στα προσωπικά της. Ζητά διαζύγιο από τον σύζυγό της για να παντρευτεί τον Ωνάση, ο οποίος αρνείται να της το δώσει. Το 1966 απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και λαμβάνει την ελληνική. Με αυτή της την ενέργεια λύεται και τυπικά ο γάμος της με τον Μενεγκίνι. Πλέον, ελπίζει ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα της ζητήσει να παντρευτούν, κάτι που τελικά δεν συμβαίνει, καθώς τον Ιούλιο του 1968 ο Έλληνας μεγιστάνας παντρεύεται τη χήρα του Αμερικανού Προέδρου Κένεντι, Τζάκυ. Αυτή του η πράξη βυθίζει σε κατάθλιψη την κορυφαία υψίφωνο.

Καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να ξεπεράσει τα προσωπικά της προβλήματα, επανακάμπτοντας στην καλλιτεχνική δράση. Παίζει στην κινηματογραφική εκδοχή της Μήδειας του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Πιερ-Πάολο Παζολίνι (1969), ηχογραφεί δίσκους, διδάσκει όπερα στη μουσική σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης και δίνει ρεσιτάλ με ένα παλιό της γνώριμο, τον ιταλό τενόρο Τζουζέπε Ντι Στέφανο, που κι αυτός αντιμετώπιζε φωνητικά προβλήματα. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σαπόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.

Έκτοτε, η Μαρία Κάλλας κλείστηκε στο διαμέρισμά της στο Παρίσι. Η μεγάλη ντίβα έφυγε από τη ζωή το πρωί της 16ης Σεπτεμβρίου 1977 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 54 ετών.

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.pemptousia.gr

Πηγή: http://artinews.gr