373 New Articles

Κυριότερες Ειδήσεις

Grid List

Αυγερινοπούλου για Πίστωση Ενισχύσεων σε Δικαιούχους για Βιολογικές Δράσεις Ζωικής Παραγωγής

Ηλεία

Μετά από επικοινωνία που πραγματοποίησε η Δρ. Διονυσία – Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, Βουλευτής Ν. Ηλείας, Ν.Δ., με το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ενημερώθηκε ότι ξεκίνησε την Τρίτη, 13 Αυγούστου 2019, η πίστωση των δικαιούμενων ποσών στους λογαριασμούς των δικαιούχων για τις δράσεις της ζωικής παραγωγής (11.1.2. και 11.2.2.) των περιφερειακών ενοτήτων των Περιφερειών Δυτικής Ελλάδος, Πελοποννήσου και Ιονίων Νήσων.
Η πληρωμή αυτή αφορά 987 παραγωγούς της Δράσης 11.1.2. «Ενισχύσεις για την μετατροπή σε βιολογικές πρακτικές και μεθόδους παραγωγής στη κτηνοτροφία» συνολικού ποσού 1.078.478,19 ευρώ και 926 παραγωγούς της Δράσης 11.2.2 «Ενισχύσεις για τη διατήρηση σε βιολογικές πρακτικές και μεθόδους παραγωγής στην κτηνοτροφία» συνολικού ποσού 2.111.363,95 ευρώ.
Οι βιολογικές δράσεις ζωικής παραγωγής είναι ιδιαιτέρως σημαντικές για τη βιοποικιλότητα, τη προστασία του περιβάλλοντος και τη δημόσια υγεία, ενώ μέσω των ενισχύσεων επιτυγχάνεται η διατήρηση της βιολογικής κτηνοτροφίας όσο και οι στροφή περισσότερων ενδιαφερομένων προς αυτές τις πρακτικές και μεθόδους παραγωγής.

Δήλωση Αυγερινοπούλου περί της τοποθέτησης του κ. Τζαβάρα για τον Υπουργό Τουρισμού

Ηλεία

«Με έκπληξη διάβασα τη δήλωση του συναδέλφου κ. Τζαβάρα σε σχέση με την επίσκεψη του Υπουργού Τουρισμού κ. Χάρη Θεοχάρη στην Ηλεία. Θα ήθελα να ενημερώσω τους συμπολίτες μας ότι ο Υπουργός Τουρισμού όχι μόνο δεν αδιαφόρησε για την Ηλεία, αλλά αντιθέτως έχει δείξει έμπρακτα το ενδιαφέρον του για το Νομό, προχωρώντας γοργά τις διαδικασίες για την επαναλειτουργία των ιαματικών λουτρών του Καϊάφα. Ακόμη και πριν την ορκωμοσία του, ο Υπουργός επιμελήθηκε επί του ζητήματος και έλαβε γρήγορες πρωτοβουλίες για να αρθούν οι αγκυλώσεις της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ που εμπόδιζαν το άνοιγμα των ιαματικών πηγών. Υπενθυμίζουμε ότι λόγω παρωχημένων πολιτικών αντιλήψεων, καθυστερήσεων και λανθασμένων χειρισμών της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ παραμένουν κλειστά τα λουτρά. Βρίσκομαι σε καθημερινή επικοινωνία με τον Υπουργό και το επιτελείο του, ώστε να συμπληρωθούν τα απαιτούμενα έγγραφα και οι διαδικασίες, προκειμένου να ανοίξουν, νομίμως, τα ιαματικά λουτρά. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον του Υπουργείου για την Ηλεία επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι εν μέσω των ολιγοήμερων διακοπών του Δεκαπενταύγουστου, το Υπουργείο ασχολούταν με τη συμπλήρωση του φακέλου των πηγών Καϊάφα.
Το προσωπικό ενδιαφέρον του Υπουργού για την Ηλεία φαίνεται ακριβώς και από την επιλογή του να επισκεφθεί τη περιοχή και να ρίξει έστω και «άτυπη ματιά» στο Κυπαρισσιακό Κόλπο. Άλλωστε, τον Υπουργό, κ. Θεοχάρη, τον έχω καλέσει να επισκεφθεί και επίσημα την Ηλεία το επόμενο διάστημα».

Yψηλός ο κίνδυνος πυρκαγιάς την Πέμπτη 22 Αυγούστου 2019 σε Αιτωλοακαρνανία, Αχαΐα και σε περιοχές της Ηλείας – Τι πρέπει να προσέχουν οι πολίτες

Δυτική Ελλάδα

Σύμφωνα με πρόβλεψη της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας στην περιοχή της Δυτικής Ελλάδας, οι Περιφερειακές Ενότητες Αιτωλοακαρνανίας και Αχαΐας αλλά και περιοχές της Περιφερειακής Ενότητας Ηλείας, την Πέμπτη 22 Αυγούστου 2019, θα βρίσκονται στην κατηγορία κινδύνου 3 (υψηλή), όπως φαίνεται στον επισυναπτόμενο ημερήσιο Χάρτη Πρόβλεψης Κινδύνου Πυρκαγιάς.

Για το λόγο αυτό οι πολίτες πρέπει να αποφεύγουν εργασίες και ενέργειες που μπορεί να προκαλέσουν πυρκαγιά από αμέλεια, όπως ρίψη αναμμένου τσιγάρου, καύση υπολειμμάτων καλλιεργειών, χρήση μηχανημάτων που μπορούν να προκαλέσουν σπινθήρα, χρήση υπαίθριων ψησταριών κ.ά.

Ιδιαίτερα συνιστάται η προσοχή στους αγρότες, κτηνοτρόφους και μελισσοκόμους για την αποφυγή ενεργειών πρόκλησης πυρκαγιάς από αμέλεια οφειλόμενη σε εργασίες στην ύπαιθρο.

Υπενθυμίζεται ότι κατά την αντιπυρική περίοδο απαγορεύεται η χρήση πυρός στην ύπαιθρο για διαφόρους λογούς καθώς και η καύση υπολειμμάτων καλλιεργειών χωρίς απαιτούμενη άδεια από την Πυροσβεστική Υπηρεσία.

Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας έχει αναρτήσει στο site της (www.pde.gov.gr), όλες τις οδηγίες που πρέπει να ακολουθούν οι πολίτες για την προστασία τους από πυρκαγιά, αλλά και τους τρόπους αντιμετώπισης του κινδύνου.

Σε περίπτωση που αντιληφθείτε πυρκαγιά, παρακαλείστε να ειδοποιήσετε άμεσα την Πυροσβεστική Υπηρεσία στον αριθμό κλήσης 199 ή στον Πανευρωπαϊκό Αριθμό Έκτακτης Ανάγκης 112.

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΔΑΣΙΚΗ ΠΥΡΚΑΓΙΑ

Περισσότερες πληροφορίες και οδηγίες αυτοπροστασίας από τους κινδύνους των δασικών πυρκαγιών, στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.civilprotection.gr.

προκαλέσουν σπινθήρα , χρήση υπαίθριων ψησταριών κ.ά.
Ιδιαίτερα συνιστάται η προσοχή στους αγρότες, κτηνοτρόφους και μελισσοκόμους για την αποφυγή ενεργειών πρόκλησης πυρκαγιάς από αμέλεια οφειλόμενη σε εργασίες στην ύπαιθρο.
Υπενθυμίζεται ότι κατά τη αντιπυρική περίοδο απαγορεύεται ή χρήση πυρός στην ύπαιθρο για διαφόρους λογούς καθώς και η καύση υπολειμμάτων καλλιεργειών χωρίς απαιτούμενη άδεια από την Πυροσβεστική Υπηρεσία.
Σε περίπτωση που αντιληφθείτε πυρκαγιά, παρακαλείστε να ειδοποιήσετε άμεσα την Πυροσβεστική Υπηρεσία στον αριθμό κλήσης 199 ή στον Πανευρωπαϊκό Αριθμό Έκτακτης Ανάγκης 112.

 

ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΔΑΣΙΚΗ ΠΥΡΚΑΓΙΑ
(Περισσότερες πληροφορίες και οδηγίες αυτοπροστασίας από τους κινδύνους των δασικών πυρκαγιών, στην ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.civilprotection.gr.)


Τι πρέπει να προσέχετε για να αποτρέψετε την εκδήλωση πυρκαγιάς

Μην καίτε σκουπίδια ή ξερά χόρτα και κλαδιά κατά την διάρκεια των θερινών μηνών.
Μην ανάβετε τους θερινούς μήνες υπαίθριες ψησταριές στα δάση ή σε χώρους που υπάρχουν ξερά χόρτα.
Αποφύγετε τις υπαίθριες εργασίες που ενδέχεται να προκαλέσουν πυρκαγιά (οξυγονοκολλήσεις, χρήση τροχού ή άλλου εργαλείου που δημιουργεί σπινθήρες).
Μην πετάτε ποτέ αναμμένα τσιγάρα όταν βρίσκεσθε σε υπαίθριους χώρους.
Μην αφήνετε σκουπίδια στο δάσος. Υπάρχει κίνδυνος ανάφλεξης.
Σεβασθείτε τα απαγορευτικά πρόσβασης σε περιόδους υψηλού κινδύνου

Αν το σπίτι σας βρίσκεται μέσα ή κοντά σε δάσος ή δασική έκταση

Δημιουργήστε μια αντιπυρική ζώνη γύρω από το σπίτι σας καθαρίζοντας και απομακρύνοντας σε ακτίνα τουλάχιστον 10 μέτρων τα ξερά χόρτα, τις πευκοβελόνες, τα ξερά φύλλα, τα κλαδιά κλπ.1
Κλαδέψτε τα δένδρα μέχρι το ύψος των 3 μέτρων, ανάλογα με την ηλικία τους και την κατάσταση των κλαδιών τους.
Απομακρύνετε όλα τα ξερά κλαδιά από τα δέντρα και τους θάμνους.
Μην αφήνετε τα κλαδιά των δένδρων να ακουμπούν στους τοίχους τη στέγη και τα μπαλκόνια. Κλαδέψτε τα έτσι ώστε να υπάρχει απόσταση τουλάχιστον 5 μέτρων από το σπίτι σας.
Αραιώστε γύρω από το κτίσμα την δενδρώδη βλάστηση έτσι ώστε τα κλαδιά του ενός δένδρου να απέχουν τουλάχιστον 3 μέτρα από τα κλαδιά του άλλου. Για λόγους ακόμη μεγαλύτερης ασφάλειας και όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, απομακρύνετε την δενδρώδη και θαμνώδη βλάστηση γύρω από το κτίσμα σε απόσταση τουλάχιστον 10 μέτρων.

 

 

Μαζέψτε άμεσα όλες τις τέντες που έχετε ανοίξει στα μπαλκόνια και τα παράθυρα του κτίσματος.
Ανοίξτε την πόρτα του κήπου για να διευκολύνετε την πρόσβαση των πυροσβεστικών οχημάτων.
Τοποθετείστε σκάλα στην εξωτερική πλευρά του κτιρίου έτσι ώστε να ανέβει κάποιος άμεσα στη στέγη του. Η σκάλα θα πρέπει να τοποθετηθεί στην πλευρά του κτιρίου που βρίσκεται αντίθετα από την κατεύθυνση που έρχεται η πυρκαγιά.
Συνδέστε τους σωλήνες ποτίσματος με τις βρύσες που έχετε στο εξωτερικό του κτίσματος και απλώστε τους σωλήνες έτσι ώστε να καλύπτεται όλη η περίμετρος του.
Εάν η ορατότητα είναι μειωμένη ανάψτε τόσο τα εσωτερικά όσο και τα εξωτερικά φώτα του κτιρίου για να γίνει περισσότερο ορατό μέσα από τους καπνούς.

 

Αν η πυρκαγιά είναι στο κατώφλι σας

Μην επιχειρείτε την εγκατάλειψη του χώρου σας, εκτός εάν η διαφυγή σας είναι πλήρως εξασφαλισμένη. Η πιθανότητα επιβίωσης σε ένα οικοδόμημα κατασκευασμένο από άφλεκτα υλικά είναι μεγάλη, ενώ αντίθετα είναι μικρή μέσα σε αυτοκίνητο το οποίο βρίσκεται σε καπνούς και φλόγες.
Μπείτε μέσα στο σπίτι μαζί με όλη την οικογένεια σας και τα κατοικίδια ζώα σας.

Κλείστε καλά όλες τις πόρτες και τα παράθυρα και φράξτε όλες τις χαραμάδες με βρεγμένα πανιά για να μην μπει καπνός στο εσωτερικό του κτιρίου.
Απομακρύνετε τις κουρτίνες από τα παράθυρα.
Απομακρύνετε προς το εσωτερικό των δωματίων τα έπιπλα που βρίσκονται κοντά στα παράθυρα και τις εξωτερικές πόρτες.
Κλείστε όλες τις ενδιάμεσες πόρτες για να επιβραδύνετε την εξάπλωση της πυρκαγιάς στο εσωτερικό του κτιρίου.
Γεμίστε τις μπανιέρες, τις λεκάνες και τους κουβάδες έτσι ώστε να υπάρχει άμεσα εφεδρικό νερό.
Συγκεντρωθείτε όλοι μαζί σε ένα χώρο.
Προβλέψτε να έχετε ένα φακό και εφεδρικές μπαταρίες δίπλα σας σε περίπτωση που διακοπεί το ηλεκτρικό ρεύμα.
Αν το σπίτι σας είναι ξύλινη κατασκευή, αναζητήστε καταφύγιο σε γειτονικό κτιστό σπίτι.
Αν διαταχθεί η οργανωμένη απομάκρυνση από την περιοχή στην οποία βρίσκεσθε, ακολουθήστε πιστά τις οδηγίες και τις διαδρομές που θα σας δοθούν από τις αρμόδιες αρχές.
Μην τοποθετείτε πλαστικές υδρορροές ή πλαστικούς οχετούς νερού στους τοίχους του κτίσματος.
Προφυλάξετε, εξωτερικά, τα παράθυρα και τις γυάλινες πόρτες, τοποθετώντας παντζούρια από μη εύφλεκτα υλικά.
Καλύψτε τις καμινάδες και τους αγωγούς εξαερισμού του κτίσματος με ειδικό, μη εύφλεκτο, συρμάτινο σύρμα έτσι ώστε οι σπίθες να μην μπορούν να διεισδύσουν στο εσωτερικό του κτιρίου.
Μην αποθηκεύετε εύφλεκτα αντικείμενα κοντά στο σπίτι.
Αποφύγετε την κατασκευή ακάλυπτων δεξαμενών καυσίμου κοντά στο σπίτι σας.
Τοποθετείστε τα καυσόξυλα σε κλειστούς και προφυλαγμένους χώρους.
Προμηθευτείτε τους κατάλληλους πυροσβεστήρες και μεριμνήστε για τη συντήρηση τους.
Εξοπλιστείτε με σωλήνα ποτίσματος με μήκος ανάλογο της περιοχής που θέλετε να προστατεύσετε σε περίπτωση πυρκαγιάς.

Μία δεξαμενή νερού, μια απλή αντλία που λειτουργεί χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και ένας σωλήνας νερού, μπορεί να σας προστατεύσουν από την πυρκαγιά.
Πώς πρέπει να ενεργήσετε μόλις αντιληφθείτε πυρκαγιά
Τηλεφωνήστε ΑΜΕΣΩΣ στο Κέντρο της Πυροσβεστικής (στον αριθμό κλήσης 199) και δώστε σαφείς πληροφορίες για την τοποθεσία και το ακριβές σημείο που βρίσκεσθε, καθώς και πληροφορίες για την τοποθεσία και το ακριβές σημείο που βλέπετε την πυρκαγιά.
Περιγράψτε το είδος της βλάστησης που καίγεται.
Προσδιορίστε την κατεύθυνση της πυρκαγιάς.
Μην κλείσετε το τηλέφωνο προτού δώσετε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες
Αν η πυρκαγιά πλησιάζει
Τι πρέπει να κάνετε έξω από το σπίτι σας

Διατηρήστε την ψυχραιμία σας.
Απομακρύνετε αμέσως όλα τα εύφλεκτα υλικά από τον περίγυρο του κτίσματος και μεταφέρετέ τα σε κλειστούς και προφυλαγμένους χώρους. Η ανάφλεξή τους μπορεί να συμβάλει στην μετάδοση της πυρκαγιάς στο κτίριο.
Κλείστε όλες τις διόδους (καμινάδες, παράθυρα, πόρτες, κλπ) έτσι ώστε να εμποδίσετε τις καύτρες να διεισδύσουν στο εσωτερικό του κτιρίου.
Κλείστε όλες τις παροχές στις συσκευές φυσικού αερίου και υγρών καυσίμων μέσα και έξω από το κτίσμα.
Μόλις περάσει η πυρκαγιά
Μόλις περάσει η πυρκαγιά βγείτε έξω από το σπίτι σας και σβήστε αμέσως τις μικροεστίες που παραμένουν.
Ελέγχετε για τουλάχιστον 48 ώρες, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, την περίμετρο και όλους τους εξωτερικούς χώρους του κτίσματος για πιθανές μικροεστίες και αναζωπυρώσεις.

Κώστας Τζαβάρας: Η κυβέρνηση εν αναμονή του εαυτού της

Ηλεία

Καθημερινά, η κοινωνία όλο και πιο ευμενώς αντιμετωπίζει τη προσπάθεια της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη να επαναφέρει τη χώρα από την άνομη Δημοκρατία στην εύνομη Πολιτεία. Οι ρυθμίσεις για την εγκαθίδρυση του επιτελικού κράτους, την αντιμετώπιση της ακυβερνησίας στους ΟΤΑ από την εφαρμογή της απλής αναλογικής και η πλήρης προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας στην έρευνα και διδασκαλία που έχουν γίνει πλέον νόμοι του κράτους, δεν αποτελούν απλώς βήματα επιστροφής προς μια επιθυμητή Κανονικότητα αλλά προδίδουν και ένα νέο αξιακό προσανατολισμό στη διακυβέρνηση του τόπου. Πράγματι, η νέα κυβέρνηση επιδιώκει για λογαριασμό του κοινωνικού συνόλου να ξανακερδηθεί η χαμένη αξιοπιστία του κράτους απέναντι στον πολίτη, να καταστεί η κρατική μηχανή αποτελεσματικός παράγοντας εξυπηρέτησης του γενικού και του δημοσίου συμφέροντος και να περιοριστούν κατά το δυνατόν οι γνωστές χαοτικές συνθήκες λειτουργίας της ελληνικής δημόσιας διοίκησης.
Για την επιτυχία των σκοπών αυτών επιχειρεί ένα ενδιαφέρον πείραμα που στηρίζεται σε ένα νέο μοντέλο σύνθεσης και συγκρότησης της κυβέρνησης. Συγκεκριμένα, το νέο σχήμα αποτελείται από ένα δεκαεπταμελές υπουργικό συμβούλιο, το πιο ολιγομελές και ευέλικτο στην ιστορία της μεταπολίτευσης (αστόχως η αντιπολίτευση επιμένει να ασκεί κριτική για το αντίθετο. Προφανώς δεν λαμβάνει υπόψη της τη ρητή διάταξη του άρθρου 81 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι μόνο οι υπουργοί είναι μέλη του υπουργικού συμβουλίου και όχι οι υφυπουργοί, οι οποίοι είναι μέλη της κυβέρνησης). Το ολιγομελές αυτό και ευέλικτο υπουργικό συμβούλιο αποτελείται κατά κανόνα από πολιτικά πρόσωπα, που καλούνται για πρώτη φορά να συνυπάρχουν και να συνεργάζονται στο ίδιο κυβερνητικό σχήμα με υφυπουργούς που είναι μέλη της πανεπιστημιακής κοινότητας, τεχνοκράτες, διακεκριμένοι επιστήμονες και επαγγελματίες που μέχρι σήμερα δεν είχαν ενεργή συμμετοχή στη πολιτική ζωή του τόπου.
Το πείραμα, όμως, αυτό αποτελεί ταυτόχρονα και ένα μεγάλο στοίχημα, που από τη θετική έκβασή του θα κριθεί η επιτυχία του κυβερνητικού προγράμματος. Ουσιαστικά, επαναφέρεται στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης ένα παλαιό δίλημμα: τεχνοκράτες ή πολιτικοί πρέπει να κυβερνούν ένα δημοκρατικό κράτος; Ως γνωστόν, το πρόβλημα αυτό έχει απασχολήσει ήδη από την εποχή της αθηναϊκής δημοκρατίας τόσο την πολιτική φιλοσοφία όσο και τη τέχνη της πολιτικής. Πρώτος ο Πλάτων στην ουτοπία της καλλίπολης «Πολιτείας» είχε αναθέσει τα έργα του κυβερνήτη στο φιλόσοφο-βασιλιά, σε έναν τύπο πολιτικού που όφειλε να συγκεντρώνει όλη τη σοφία (επιστήμη). Αναγκάστηκε όμως στην ύστερη φάση της δημιουργίας του να καταλήξει σε πιο ρεαλιστικές παραδοχές και να υποστηρίξει στον «Πολιτικό» του ότι ικανός κυβερνήτης δεν πρέπει να είναι ο σοφός (επιστήμονας), αλλά εκείνος που διαθέτει τη γνώση και τις δεξιότητες ενός καλού υφαντή, δηλαδή ενός προσώπου που έχει την ικανότητα της σύνθεσης ανόμοιων πραγμάτων και δράσεων. Στη συνέχεια, ο Αριστοτέλης στα «Πολιτικά» του, υποστηρίζει ότι αυτό που χρειάζεται ο καλός πολιτικός δεν είναι η σοφία της επιστήμης αλλά η φρόνηση. Δηλαδή, η ικανότητα της διακρίσεως του επωφελούς από το επιζήμιο, του σημαντικού από το επουσιώδες κ.ο.κ (Κ. Καστοριάδης).
Με άλλα λόγια, δεν είναι η επιστημονική γνώση που βοηθάει τον πολιτικό να λάβει το εκάστοτε ορθό μέτρο διακυβέρνησης μέσα στη ρευστότητα των περιστάσεων και τη μεταβλητότητα του καιρού, να καταστήσει δηλαδή εύκαιρο το επίκαιρο παίρνοντας τις κατάλληλες αποφάσεις, αλλά η φρόνηση τού να μπορεί να ιεραρχεί κοινωνικές ανάγκες και να ορίζει προτεραιότητες. Υπό τα δεδομένα αυτά, στο άμεσο μέλλον η κυβέρνηση θα κληθεί εκ των περιστάσεων να επιβεβαιώσει τον καλό της εαυτό εάν μαζί με το ρόλο του επιτελικού κράτους λάβει εγκαίρως μέτρα και για ένα «λειτουργικό κράτος», για ένα κράτος δηλαδή που θα μπορεί αποτελεσματικά και με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα να ικανοποιεί τις βασικές του αποστολές (ασφάλεια, παιδεία, υγεία, εθνική άμυνα κ.λπ.). Επιπλέον, από τον προσεχή Σεπτέμβριο θα κληθεί να υπερασπίσει στην καθημερινή πράξη την αντίληψή της περί του ότι η προστασία της ακαδημαϊκής ελευθερίας εντός του «δημοσίου χώρου» του Πανεπιστημίου δεν καλύπτει μόνο την καταστολή εγκληματικών πράξεων αλλά, όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε από τον αρμόδιο υφυπουργό Παιδείας, περιλαμβάνει και την πρόληψή τους. Διαφορετικά, θα δικαιωθεί για ακόμα μια φορά ο Αριστοτέλης, όταν έλεγε ότι δεν θα ανέθετε ποτέ στον Εμπεδοκλή να διοικήσει μια πόλη!

Ο Κώστας Τζαβάρας είναι Βουλευτής Ηλείας της ΝΔ και πρώην υπουργός

Αυγερινοπούλου για Εξετάσεις Οδήγησης: «Το ζήτημα θα λυθεί άμεσα!»

Ηλεία

Το ζήτημα των εξετάσεων για απόκτηση διπλώματος οδήγησης θα λυθεί άμεσα όπως ενημερώθηκε η κα. Αυγερινοπούλου, Βουλευτής Ν. Ηλείας, Ν.Δ., μετά από παρέμβασή της στο Υπουργείο Μεταφορών. Στην επικοινωνία που είχε χτες με τον Υφυπουργό Μεταφορών, κ. Γιάννη Κεφαλογιάννη, ο Υφυπουργός επιβεβαίωσε ότι θα περάσει τροπολογία, που θα συμπεριληφθεί σε έναν από τους πρώτους νόμους της νέας κυβέρνησης, επαναφέροντας το παλαιό σύστημα έκδοσης αδειών οδήγησης για τουλάχιστον έξι μήνες. Η τροπολογία ικανοποιεί τα αιτήματα των εκπαιδευτών των σχολών οδήγησης και των υποψηφίων για να διεξαχθούν ομαλά οι εξετάσεις για το δίπλωμα οδήγησης και πρόκειται για άλλη μια φορά που η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας διευθετεί τόσο άμεσα και ορθά ένα ζήτημα που ταλανίζει τη κοινωνία.

Η πολιτική αυτή έρχεται να φέρει το τέλος της αδιέξοδης κατάστασης στην οποία είχε φέρει η προηγούμενη κυβέρνηση τους εξεταζόμενους για δίπλωμα οδήγησης, καθώς από το περασμένο Οκτώβριο έως σήμερα, περίπου 100.000 πολίτες δεν μπορούν να εξεταστούν για να λάβουν άδεια οδήγησης. Οι καθυστερήσεις οφείλονται στο νόμο που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2018 για αλλαγή του συστήματος εξετάσεων υποψηφίων οδηγών με περίπλοκες διαδικασίες, χωρίς, ωστόσο, να έχει προετοιμαστεί αντίστοιχα σε πρακτικό επίπεδο με αποτέλεσμα να έχει «παγώσει» η διενέργεια εξετάσεων εδώ και μήνες. Υποψήφιοι δεν είχαν ευκαιρία να δώσουν εξετάσεις ακόμα και για επαγγελματικά διπλώματα με αποτέλεσμα την οικονομική τους ζημία, αλλά ακόμη και το χάσιμο ευκαιριών καριέρας.

 

 

Αυγερινοπούλου για Εξετάσεις Οδήγησης: «Το ζήτημα θα λυθεί άμεσα!»

Ηλεία

Το ζήτημα των εξετάσεων για απόκτηση διπλώματος οδήγησης θα λυθεί άμεσα όπως ενημερώθηκε η κα. Αυγερινοπούλου, Βουλευτής Ν. Ηλείας, Ν.Δ., μετά από παρέμβασή της στο Υπουργείο Μεταφορών. Στην επικοινωνία που είχε χτες με τον Υφυπουργό Μεταφορών, κ. Γιάννη Κεφαλογιάννη, ο Υφυπουργός επιβεβαίωσε ότι θα περάσει τροπολογία, που θα συμπεριληφθεί σε έναν από τους πρώτους νόμους της νέας κυβέρνησης, επαναφέροντας το παλαιό σύστημα έκδοσης αδειών οδήγησης για τουλάχιστον έξι μήνες. Η τροπολογία ικανοποιεί τα αιτήματα των εκπαιδευτών των σχολών οδήγησης και των υποψηφίων για να διεξαχθούν ομαλά οι εξετάσεις για το δίπλωμα οδήγησης και πρόκειται για άλλη μια φορά που η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας διευθετεί τόσο άμεσα και ορθά ένα ζήτημα που ταλανίζει τη κοινωνία.

Η πολιτική αυτή έρχεται να φέρει το τέλος της αδιέξοδης κατάστασης στην οποία είχε φέρει η προηγούμενη κυβέρνηση τους εξεταζόμενους για δίπλωμα οδήγησης, καθώς από το περασμένο Οκτώβριο έως σήμερα, περίπου 100.000 πολίτες δεν μπορούν να εξεταστούν για να λάβουν άδεια οδήγησης. Οι καθυστερήσεις οφείλονται στο νόμο που έφερε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ το 2018 για αλλαγή του συστήματος εξετάσεων υποψηφίων οδηγών με περίπλοκες διαδικασίες, χωρίς, ωστόσο, να έχει προετοιμαστεί αντίστοιχα σε πρακτικό επίπεδο με αποτέλεσμα να έχει «παγώσει» η διενέργεια εξετάσεων εδώ και μήνες. Υποψήφιοι δεν είχαν ευκαιρία να δώσουν εξετάσεις ακόμα και για επαγγελματικά διπλώματα με αποτέλεσμα την οικονομική τους ζημία, αλλά ακόμη και το χάσιμο ευκαιριών καριέρας.

 

 

Προς ανοικοδόμησιν του Ναού του Πολιούχου Αγίου Διονυσίου.

Τραμπαδώρος Δ.

του Διονύση (Σάκη) Τραμπαδώρου*

 

Στο ΦΕΚ 98, τεύχος Α΄ Της 24Ης Απριλίου 1909 δημοσιεύτηκε ο Νόμος ΓΤΜΗ’ (3348) περί επιβολής πρόσθετων φόρων επί των εκ του λιμένος Ζακύνθου εξαγομένων ή μεταφερόμενων σταφίδος, ελαίου και ξυλανθράκων, προς ανοικοδόμηση του Ναού του Πολιούχου Αγίου Διονυσίου.

Ο νόμος αποτελείτο από επτά άρθρα. Στο πρώτο από αυτά οριζόταν ότι επιβαλλόταν πρόσθετος φόρος μίας δραχμής επί εκάστου ιονικού χιλιόλιτρου σταφίδος και πενήντα λεπτών επί εκάστης ιονικής βαρέλας ελαίου.

Με το 2ο άρθρο, η διάρκεια της φορολογίας αυτής οριζόταν έως ότου αποπληρωνόταν το δάνειο το οποίο θα συνομολογείτο κατά το άρθρο 5 του παρόντος νόμου.

Στο άρθρο 3 οριζόταν ότι οι φόροι αυτοί θα εισπράττονταν από τον Τελώνη Ζακύνθου και θα κατατίθεντο επ’ ονόματι της διαχειριστικής επιτροπής, η οποία οριζόταν με το επόμενο άρθρο, σε λογαριασμό, στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

Η διαχειριστική επιτροπή (άρθρο 4ο) η οποία συστηνόταν, αποτελείτο από εννέα πρόσωπα, συγκροτούμενη από τον Σεβασμιότατο Επίσκοπο Ζακύνθου, το δήμαρχο Ζακυνθίων, τον ηγούμενο της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου και από έξη έγκριτους πολίτες που θα διορίζονταν εφάπαξ μετά από πρόταση του δημοτικού συμβουλίου.

Με το 5ο άρθρο επιτρέπεται στην επιτροπή αυτή να συνομολογήσει δάνειο με την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ή με άλλη αναγνωρισμένη Τράπεζα μέχρι του ποσού των 250.000 δρχ.

Στο 6ο άρθρο διακανονίζονταν τα περί του τρόπου λειτουργίας της διαχειριστικής επιτροπής, ενώ στο 7ο άρθρο οριζόταν η κατάργηση της ερανικής επιτροπής που είχε συσταθεί με το βασιλικό Διάταγμα της 16ης Μαρτίου του 1900, η οποία αντικαθίσταται από την διαχειριστική επιτροπή του παρόντος νόμου και η οποία θα συνέχιζε την οικονομική διαχείριση των ποσών που είχε συγκεντρώσει η προηγούμενη επιτροπή.

Ο νόμος ψηφίστηκε από τη Βουλή και υπογράφτηκε στην Κέρκυρα από τον Γεώργιο Α΄ και του υπουργούς Οικονομικών Ν. Π. Καλογερόπουλο, Εσωτερικών Ν. Π. Λεβίδη και τον Δικαιοσύνης Κ. Αργ. Λομβάρδο.

Στη συνέχεια, με το νόμο 2799 που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ αρ. 95, τεύχος Α, της 20ης Ιουνίου 1922, αυξάνεται ο πρόσθετος φόρος σταφίδος σε 2 δρχ. ανά ιονικό χιλιόλιτρο εξαγομένης ή μεταφερομένης σταφίδος και αυξήθηκε επίσης το όριο του δανείου που θα μπορούσε να συνομολογηθεί σε 400.000 δρχ.

Τα ήδη συγκεντρωμένα ποσά και αυτά που θα συγκεντρώνονταν θα διατίθεντο για την ρυμοτόμηση του χώρου ανέγερσης του ναού και για την πρόσκτηση των αναγκαίων οικοπέδων και οικοδομημάτων, ενώ τα περισσεύματα για την εσωτερική διακόσμηση του Ναού.

Για την ανοικοδόμηση και την εσωτερική διακόσμηση του ναού θα διατίθεντο και τα περισσεύματα των εράνων, ενώ για τους ίδιους σκοπούς θα διατίθεντο και τα χρήματα που προήρχοντο από τη διαχείριση του Ηγουμενοσυμβουλίου της Μονής των Στροφάδων (τρέχοντα και προηγούμενων χρήσεων).

Ο νόμος ψηφίστηκε από τη Γ΄ Εθνοσυνέλευση και υπογράφτηκε από τον Κωνσταντίνο, τον επί των Εσωτερικών υπουργό Ν. Στράτο, τον επί των Εκκλησιαστικών υπουργό Κ. Πολυγένη και τον υπουργό των Εσωτερικών Δ. Γούναρη.

Για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται ότι οι λιμενικοί φόροι χρηματοδότησαν και άλλα έργα στο ελληνικό κράτος, εκτός των λιμενικών, κάτι άλλωστε που συνάδει και με τη δυνατότατα που έχουν, γενικότερα, τα Λιμενικά Ταμεία να χρηματοδοτούν έργα γενικότερου ενδιαφέροντος που αφορούν τις περιοχές στις οποίες ευρίσκονται.

 

 

 

*Ο Διονύσης (Σάκης) Τραμπαδώρος είναι απόφοιτος του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και του Τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου, καθώς και κάτοχος Μεταπτυχιακού τίτλου ειδίκευσης στην Μεθοδολογία Κριτικής και Έκδοσης Ιστορικών και Αρχειακών Πηγών, επίσης, του Ιονίου Πανεπιστημίου.

 

 

 

 

 

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.zakynthos.gov.gr

George Monbiot: Η αποτυχία του καπιταλισμού

Απόψεις

Για μεγάλο μέρος της ενήλικης ζωής μου καταφερόμουν εναντίον του «επιχειρηματικού καπιταλισμού», του «καταναλωτικού καπιταλισμού» και του «πελατειακού καπιταλισμού». Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να αντιληφθώ ότι το πρόβλημα δεν είναι το επίθετο, αλλά το ουσιαστικό. Ενώ ορισμένα πρόσωπα απέρριψαν γρήγορα και με χαρά τον καπιταλισμό, εγώ το έκανα αργά και με επιφυλάξεις.

Μέρος της αιτίας ήταν το ότι δεν έβλεπα μια σαφή εναλλακτική λύση. Διαφορετικά από ορισμένους αντικαπιταλιστές, εγώ ποτέ δεν ενθουσιάστηκα με τον κρατικό κομμουνισμό. Ενιωθα αμήχανα και με το «θρησκευτικό status» του καπιταλισμού. Το να πει κανείς ότι «ο καπιταλισμός αποτυγχάνει» στον 21ο αιώνα είναι σαν να έλεγε «ο Θεός πέθανε» στον 19ο αιώνα· είναι η μεγαλύτερη βλασφημία. Προϋποθέτει ένα βαθμό πεποίθησης που δεν διέθετα. Δεδομένου όμως του ότι μεγάλωσα, κατέληξα να αναγνωρίσω δύο πράγματα.

Πρώτον, ότι είναι το σύστημα μάλλον, παρά μια ιδιαίτερη εκδοχή του, αυτό που μας ωθεί αναπόδραστα προς την καταστροφή. Δεύτερον, ότι δεν χρησιμεύει να επινοήσουμε μιαν οριστική εναλλακτική λύση, για να πούμε ότι ο καπιταλισμός αποτυγχάνει. Είναι μια διαπίστωση που στέκει από μόνη της. Απαιτεί όμως και μιαν άλλη, και διαφορετική προσπάθεια για να αναπτύξουμε ένα νέο σύστημα.

Τα όρια του καπιταλισμού πηγάζουν από δύο από τα στοιχεία που τον ορίζουν. Το πρώτο είναι η απεριόριστη ανάπτυξη. Η οικονομική ανάπτυξη είναι το συνδυασμένο αποτέλεσμα της αναζήτησης συσσώρευσης κεφαλαίου και άντλησης κέρδους. Ο καπιταλισμός καταρρέει χωρίς ανάπτυξη, αλλά η απεριόριστη ανάπτυξη σε έναν πεπερασμένο πλανήτη οδηγεί αναπόδραστα στην περιβαλλοντική καταστροφή.

Οσοι υποστηρίζουν τον καπιταλισμό υποστηρίζουν ότι, όταν η κατανάλωση περνάει από τα αγαθά στις υπηρεσίες, η οικονομική ανάπτυξη μπορεί να διαχωριστεί από την ανάλωση των υλικών πόρων.

Σε ένα άρθρο τους στο περιοδικό New Political Economy, οι Jason Hickel και Giorgos Kallis εξέτασαν αυτή την υπόθεση. Ανακάλυψαν ότι, ενώ στον 20ό αιώνα επιβεβαιώθηκε ένας σχετικός διαχωρισμός (η ανάλωση υλικών πόρων αυξήθηκε, αλλά όχι τόσο γρήγορα όσο η οικονομική ανάπτυξη), στον 21ο αιώνα υπήρξε μια επαναπροσέγγιση: η αυξανόμενη ανάλωση πόρων έχει μέχρι τώρα φτάσει ή ξεπεράσει το ποσοστό οικονομικής ανάπτυξης.

Ο απόλυτος διαχωρισμός, που είναι αναγκαίος για να αποφευχθεί η περιβαλλοντική καταστροφή (μια μείωση της ανάλωσης των υλικών πόρων), δεν επιτεύχθηκε ποτέ και φαίνεται αδύνατος στο πλαίσιο μιας συνέχισης της οικονομικής ανάπτυξης.

Η πράσινη ανάπτυξη είναι μια αυταπάτη. Ενα σύστημα βασιζόμενο στην απεριόριστη ανάπτυξη δεν μπορεί να λειτουργεί χωρίς περιφέρειες και εξωτερικότητες. Θα πρέπει πάντα να υπάρχει μια ζώνη άντλησης –από την οποία τα υλικά θα αποσπώνται χωρίς καταβολή ολικού τιμήματος– και μια ζώνη διοχέτευσης, όπου θα ξεφορτώνονται τα κόστη με τη μορφή μόλυνσης και απορριμμάτων. Καθώς η ποσότητα της οικονομικής δραστηριότητας αυξάνεται όσο ο καπιταλισμός επηρεάζει τα πάντα, από την ατμόσφαιρα ώς τα βάθη του ωκεανού, ολόκληρος ο πλανήτης γίνεται μια ζώνη θυσίας.

Ολοι εμείς κατοικούμε στην περιφέρεια της μηχανής που παράγει κέρδος. Αυτό μας ωθεί σε έναν κατακλυσμό τέτοιων διαστάσεων, που οι περισσότεροι άνθρωποι δεν μπορούν καν να τον φανταστούν. Η απειλούμενη κατάρρευση των συστημάτων υποστήριξης της ζωής είναι κατά πολύ χειρότερη από τον πόλεμο, τον λιμό, την πανούκλα ή την οικονομική κρίση, αν και είναι πιθανό να τα ενσωματώνει όλα και τα τέσσερα.

Οι κοινωνίες μπορούν να συνέλθουν από αυτά τα καταστροφικά γεγονότα, αλλά όχι από την απώλεια εδάφους, πλούσιας βιόσφαιρας και βιώσιμου κλίματος. Το δεύτερο στοιχείο που ορίζει τον καπιταλισμό είναι η παράδοξη παραδοχή ότι ένα πρόσωπο έχει δικαίωμα σε ένα ποσοστό του φυσικού πλούτου του κόσμου τόσο μεγάλο όσο μπορεί να αγοράσει με το χρήμα του.

Αυτός ο σφετερισμός κοινών αγαθών προκαλεί τρεις πρόσθετες επιπτώσεις. Πρώτον, την πάλη για τον αποκλειστικό έλεγχο μη αναπαραγόμενων δραστηριοτήτων, που συνεπάγεται βία ή νομοθετικούς ακρωτηριασμούς των δικαιωμάτων άλλων προσώπων. Δεύτερον, την εξαθλίωση ανθρώπων από μιαν οικονομία βασιζόμενη στη λεηλασία μέσα στον χώρο και στον χρόνο. Τρίτον, τη μετατροπή της οικονομικής εξουσίας σε πολιτική εξουσία, στον βαθμό που ο έλεγχος πάνω στους θεμελιώδεις πόρους οδηγεί στον έλεγχο των κοινωνικών σχέσεων που τους περιβάλλουν.

Με ένα άρθρο του στους New York Times, ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς προσπάθησε να διακρίνει τον καλό καπιταλισμό, που τον όρισε ως «δημιουργία πλούτου», από τον κακό καπιταλισμό, που τον όρισε ως «κλοπή πλούτου». Κατανοώ τη διάκριση που κάνει. Από την περιβαλλοντική σκοπιά όμως, η δημιουργία πλούτου είναι κλοπή πλούτου.

Η οικονομική ανάπτυξη, που από την ίδια τη φύση της συνδέεται με την αυξανόμενη ανάλωση υλικών πόρων, σημαίνει ότι κλέβουμε τον φυσικό πλούτο τόσο από τα έμβια συστήματα όσο και από τις μελλοντικές γενεές.

Οταν επισημαίνουμε αυτά τα προβλήματα, δεχόμαστε έναν καταιγισμό κατηγοριών, πολλές από τις οποίες βασίζονται στον ακόλουθο συλλογισμό: ο καπιταλισμός έσωσε εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους από τη φτώχεια κι εσείς τώρα θέλετε να ξαναγίνουν φτωχοί. Είναι αλήθεια ότι ο καπιταλισμός και η συνακόλουθη οικονομική ανάπτυξη βελτίωσαν ριζικά τη ζωή μεγάλου αριθμού προσώπων, καταστρέφοντας ταυτόχρονα την ευημερία πολλών άλλων· εκείνων των οποίων η γη, η εργασία και οι πόροι κλάπηκαν για να τροφοδοτήσουν την ανάπτυξη αλλού.

Μεγάλο μέρος του πλούτου των πλούσιων εθνών θεμελιωνόταν και θεμελιώνεται πάνω στη δουλεία και στην αποικιακή εκμετάλλευση. Οπως ο άνθρακας έτσι και ο καπιταλισμός έφερε πολλά οφέλη. Αλλά όπως και ο άνθρακας, τώρα προκαλεί περισσότερες ζημιές παρά οφέλη. Ακριβώς όπως βρήκαμε τα μέσα για να δημιουργήσουμε ωφέλιμη ενέργεια, που είναι καλύτερη και λιγότερο βλαβερή από τον άνθρακα, οφείλουμε να βρούμε τα μέσα για να δημιουργήσουμε ανθρώπινη ευημερία που θα είναι καλύτερη και λιγότερο βλαβερή από εκείνη που δημιουργεί ο καπιταλισμός.

Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω: η εναλλακτική λύση στον καπιταλισμό δεν είναι ούτε ο φεουδαλισμός ούτε ο κρατικός κομμουνισμός. Ο σοβιετικός κομμουνισμός είχε περισσότερα κοινά στοιχεία με τον καπιταλισμό από όσα οι υπερασπιστές και των δύο συστημάτων θέλησαν να παραδεχτούν. Και τα δύο συστήματα είναι (ή ήσαν) με εμμονή αφοσιωμένα στη δημιουργία οικονομικής ανάπτυξης.

Ποια μορφή έχει ένα καλύτερο σύστημα; Δεν έχω ολοκληρωμένη απάντηση και δεν νομίζω ότι την έχει κάποιος άλλος. Νομίζω όμως ότι βλέπουμε να αναδύεται ένα σχήμα κατά προσέγγιση. Μέρος της απάντησης βρίσκεται στην έννοια: «ιδιωτική επάρκεια, δημόσια αφθονία». Ενα άλλο μέρος γεννιέται από τη δημιουργία μιας νέας αντίληψης της δικαιοσύνης, βασιζόμενης σε αυτή την απλή αρχή: κάθε γενεά, παντού, πρέπει να έχει το ίδιο δικαίωμα στην απόλαυση του φυσικού πλούτου.

Πιστεύω ότι το καθήκον μας είναι να εντοπίσουμε τις καλύτερες προτάσεις πολλών διαφορετικών στοχαστών και να διαμορφώσουμε μια συνεκτική εναλλακτική λύση. Επειδή κανένα οικονομικό σύστημα δεν είναι μόνον ένα οικονομικό σύστημα, αλλά παρεμβαίνει σε κάθε όψη της ζωής μας, χρειαζόμαστε πολλά μυαλά από διάφορες επιστήμες, που θα συνεργαστούν για να δημιουργήσουν έναν καλύτερο τρόπο για να οργανώνουμε τις ανάγκες μας χωρίς να καταστρέφουμε το περιβάλλον μας.

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών από The Guardian

Αναδημοσίευση από το https://commonality.gr

Η «γενεαλογία» των εμφυλίων πολέμων

Απόψεις

«Η αλήθεια είναι, λένε, το πρώτο θύμα των πολέμων. Η γλώσσα ίσως να είναι το πρώτο θύμα των εμφυλίων πολέμων». Με αφετηρία αυτήν τη σκέψη, και επιλέγοντας ως επίκαιρο παράδειγμα την περίπτωση της Συρίας, ο Ντέιβιντ Αρμιτάζ, καθηγητής Ιστορίας  και πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, παρουσιάζει το συμβολικό και πολιτικό παιχνίδι της γλώσσας για να χαρακτηριστεί ή όχι μια σύγκρουση ως «εμφύλιος πόλεμος». Το συγκεκριμένο άρθρο παραπέμπει στο βιβλίο του με τίτλο Civil Wars: A History in Ideas, που θα εκδοθεί το 2017 στις ΗΠΑ.

Οι συγκρούσεις στη Συρία διανύουν τον έκτο χρόνο τους, έχουν κοστίσει 250.000 ζωές, έχουν εκτοπίσει τον μισό πληθυσμό της χώρας, έχουν στείλει περί τα πέντε εκατομμύρια πρόσφυγες σε αναζήτηση ασφαλών καταφυγίων, και κατέστρεψαν πόλεις όπως το Χαλέπι και η Χομς αλλά και τα ερείπια της αρχαίας Παλμύρας. Αυτή η φρίκη είναι διεθνώς γνωστή ως ο εμφύλιος πόλεμος της Συρίας, και ως τέτοιον τον έχουν γνωρίσει οι κάτοικοι της Συρίας σχεδόν από το ξεκίνημά του.

Για τα θύματα του Άσαντ, αυτό που συνέβαινε ξεπερνούσε τα όρια της αντίστασης ενάντια στην καταπίεση. Ήταν μια πολύπλευρη και αγωνιώδης πάλη για να απαλλαγεί το κράτος από τον πρόεδρο και τα πρωτοπαλίκαρά του, που είχαν γραπωθεί από την εξουσία με κάθε κόστος. Ήταν με δυο λόγια ένας εμφύλιος πόλεμος. Παρ´ όλα αυτά χρειάστηκε να φτάσουμε μέχρι τον Ιούλιο του 2012 για να επιβεβαιώσει η Διεθνής Επιτροπή του Ερυθρού Σταυρού ότι αυτό που συνέβαινε εκεί ήταν πράγματι μια ένοπλη σύγκρουση χωρίς διεθνή χαρακτήρα: αυτή είναι η επίσημη νομική διατύπωση για εκείνο που αποκαλείται κοινώς «εμφύλιος πόλεμος». Κι οι άνθρωποι που έπεσαν μέσα σ’ αυτό το χρόνιο χάσμα ανάμεσα στη νομική ορολογία και στο κοινώς κατανοητό, έφτασαν τους 17.000. Το πώς λοιπόν θα πρέπει να προσδιοριστούν συγκρούσεις σαν αυτές της Συρίας είναι ζήτημα που ξεπερνά το σημασιολογικό επίπεδο. Μπορεί να γίνει ζήτημα ζωής ή θανάτου για χιλιάδες ανθρώπους.

Η αλήθεια είναι το πρώτο θύμα των πολέμων, λένε. Η γλώσσα ίσως να είναι το πρώτο θύμα των εμφυλίων πολέμων. Είναι περίφημα τα όσα έγραψε ο Θουκυδίδης στην τρομακτική περιγραφή του για τη «στάσι» στην Κέρκυρα. Μια εσωτερική σύγκρουση μετέτρεψε το νόημα των λέξεων από δεδομένο σε αυθαίρετο. Η απερισκεψία έγινε θάρρος, η μετριοπάθεια ονομάστηκε δειλία και η σοφία παρουσιάστηκε ως οκνηρία. Δυόμιση χιλιάδες χρόνια αργότερα, ένας σύγχρονος παρατηρητής περιέγραψε κάτι ανάλογο, σημειώνοντας πως ο εμφύλιος πόλεμος «είναι ένα φαινόμενο ευεπίφορο σε σοβαρή σημασιολογική σύγχυση, ακόμα και σε αμφισβήτηση. Η περιγραφή μιας σύγκρουσης ως εμφυλίου πολέμου έχει συμβολικό και πολιτικό βάρος από τη στιγμή που αυτός ο όρος μπορεί να προσδώσει ή να αρνηθεί τη νομιμοποίηση σε κάποια από τις εμπόλεμες ομάδες».

Η περιγραφή των συγκρούσεων στη Συρία ως εμφυλίου πολέμου –ή ως  «ένοπλης σύγκρουσης χωρίς διεθνή χαρακτήρα»– είχε συνέπειες ως προς την εφαρμογή της Συνθήκης της Γενεύης, και στην κατάλληλη στιγμή θα έχει συνέπειες και ως προς την πιθανότητα να δικαστεί ο Άσαντ για εγκλήματα πολέμου, εάν φυσικά τελειώσει ποτέ η αιματοχυσία. Σε τέτοιες συγκρούσεις, η γλώσσα παίζει ρόλο στο εδώ και τώρα. Ωστόσο οι αλληλοσυγκρουόμενες γλώσσες του εμφύλιου πολέμου έχουν μια πολύ πιο μακρά ιστορία, που πάει πέρα από δυο χιλιάδες χρόνια πίσω. Η σύγχυση και οι διαξιφισμοί για το Tι είναι, και τι είναι Τώρα, ένας εμφύλιος πόλεμος, αποτελούν προϊόν αυτής της μακράς και διαμφισβητούμενης ιστορίας.

Ολοκλήρωσα μόλις ένα βιβλίο που καλύπτει αυτές τις δύο χιλιετίες και ιχνηλατεί τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους μάθαμε να μιλάμε για τον εμφύλιο πόλεμο και για τις δριμύτατες μάχες που ανέκαθεν έδιναν οι άνθρωποι για το τι μετρά και τι δεν μετρά ως εμφύλιος. Το αποκαλώ αυτό μια «γενεαλογία» του εμφυλίου πολέμου, με την έννοια που έδινε στη γενεαλογία ο Νίτσε, όταν έγραφε τη δική του Γενεαλογία της Ηθικής. Εκεί σημείωνε πως οτιδήποτε υπαρκτό που με κάποιον τρόπο έχει συμβεί, επανερμηνεύεται διαρκώς από την αρχή, επαναδιεκδικείται, μετασχηματίζεται και επαναπροσανατολίζεται προς έναν καινούργιο σκοπό από μια δύναμη ανώτερη από αυτό.

Ο εμφύλιος πόλεμος, από τότε τουλάχιστον που οι Ρωμαίοι εφηύραν τον όρο –bellum civile – κατά τον 1o π.Χ. αιώνα, δεν έπαψε ποτέ να επανερμηνεύεται, να αναπτύσσεται εκ νέου, να μετασχηματίζεται προς το συμφέρον και προς όφελος της εξουσίας. Συγκρούσεις όπως αυτές στη Συρία και, πριν από εκεί,  στον Δεύτερο Πόλεμο του Κόλπου έδειξαν τι διακυβεύεται στον 21o αιώνα μεταξύ των ανταγωνιστικών εννοιών του εμφυλίου πολέμου.

Αν αποκαλέσεις μια σύγκρουση «εμφύλιο πόλεμο», υπαινίσσεσαι ότι εκτυλίσσεται στο επίπεδο της «πόλεως»,  μεταξύ των μελών της ίδιας κοινωνίας ή κοινότητας και ότι πρόκειται για πόλεμο: ότι δηλαδή είναι κάτι πιο επίσημο και πιο φοβερό από μια απλή αναταραχή, μια ανταρσία ή μια εξέγερση. Αν αποκαλέσεις έναν εμφύλιο πόλεμο «επανάσταση», τον μετατρέπεις από κάτι επαίσχυντο ακόμη και αταβιστικό, σε ένα κίνημα ζωογόνο και προσανατολισμένο προς το μέλλον. Αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν σήμερα «η Αμερικανική Επανάσταση», στα πρώτα του στάδια είχε βαφτιστεί «Αμερικανικός Εμφύλιος Πόλεμος» μεταξύ Βρετανών συμπατριωτών στις δύο όχθες του Ατλαντικού. Φίλοι και εχθροί της Γαλλικής Επανάστασης θεωρούσαν πως μέχρι να επιτύχει και να βαφτιστεί «επανάσταση» της άξιζε να αποκαλείται «εμφύλιος πόλεμος». Και οι ιστορικοί έστρεψαν το ενδιαφέρον τους προς τους εμφύλιους πολέμους της Βρετανίας κατά τον 17o αιώνα, και τους βάφτισαν «Αγγλική Επανάσταση» μονάχα έπειτα από τη θριαμβευτική της έκβαση…

Άραγε, μια αποτυχημένη επανάσταση είναι μονάχα ένας εμφύλιος πόλεμος, άσκοπος και καταστροφικός; Άραγε ένας επιτυχημένος εμφύλιος πόλεμος είναι πάντα μια επανάσταση με προοπτική και ουτοπική διάσταση; Σε αντίθεση με τις επαναστάσεις που ξεδιπλώθηκαν παγκοσμίως σε μια απελευθερωτική αλληλουχία κατά τους τελευταίους δύο αιώνες, οι εμφύλιοι πόλεμοι για πολύ καιρό αντιμετωπίζονταν ως γεγονότα τοπικά, οριοθετημένα στο χρόνο και στην Ιστορία, που άφησαν ουλές  στη μνήμη της κοινότητας. Κι όμως οι εμφύλιοι πόλεμοι έχουν μια πολύ πιο μακριά ιστορία, η οποία εκτείνεται από τη ρεπουμπλικανική Ρώμη (αν όχι από τον Πελοποννησιακό πόλεμο) μέχρι τον παρόντα χρόνο.

Οι συγκρούσεις που αποκαλούνται εμφύλιοι πόλεμοι εκτυλίχθηκαν σε όλες τις ηπείρους στη διάρκεια των αιώνων. Κατά τη γνώμη πολλών παρατηρητών, σήμερα που οι διακρατικές συγκρούσεις σπανίζουν ή και έχουν εκλείψει, ο εμφύλιος πόλεμος μοιάζει να είναι η πιο χαρακτηριστική μορφή σύγκρουσης στην ανθρωπότητα. Οι εμπειρίες του εμφυλίου πολέμου και οι παραπλανητικές  λέξεις που χρησιμοποιούμε όταν αναφερόμαστε σ’ αυτόν και τσακωνόμαστε γι’ αυτόν,  έχουν μια βαθιά και διαμφισβητούμενη ιστορία. Το να ανασκάπτουμε τις σκληρές διαμάχες γύρω από την έννοια του εμφυλίου πολέμου, μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε την έννοια της σύγκρουσης στις μέρες μας και στο μέλλον.

Ο David Armitageείναι καθηγητής και πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.

Πηγή: www.chronosmag.eu

Μετάφραση: commonality.gr 

* Προσκεκλημένος από το Κέντρο Έρευνας Νεότερης Ιστορίας (ΚΕΝΙ), Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης & Ιστορίας, ο David Armitage έδωσε διάλεξη στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στις 10/5/2016, με θέμα «Τρεις έννοιες του εμφυλίου πολέμου».

Αναδημοσίευση από το commonality.gr  

Έξυπνα χωριά: Βήματα προώθησης της ψηφιοποίησης από τα κράτη-μέλη

Απόψεις

Bικτωρία Αποστολοπούλου

 

«Τα έξυπνα χωριά είναι η προσπάθεια του συνδυασμού διαφορετικών πολιτικών για να βρεθούν καλύτεροι και πιο έξυπνοι τρόποι για την προώθηση της αγροτικής ανάπτυξης», δηλώνει στο πιο πρόσφατο τεύχος του Ευρωπαϊκού Αγροτικού Δικτύου για την αγροτική ανάπτυξη (ENRD), ο επίτροπος Γεωργίας, Φιλ Χόγκαν, έχοντας ως σημείο αναφοράς για αυτές τις πολιτικές την τεχνολογική ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών.

Το Ευρωπαϊκό Αγροτικό Δίκτυο παρουσιάζει τους τρόπους με τους οποίους οι ψηφιακές στρατηγικές που αναπτύσσονται ανά την Ευρώπη μπορούν να ωφελήσουν τις αγροτικές περιοχές, ενώ προτείνει στα κράτη-μέλη τα βήματα για να επέλθει πιο γρήγορα η ψηφιοποίηση.

Η πρώτη στρατηγική που αναπτύσσεται είναι αυτή της προώθησης της ψηφιοποίησης μέσω της νέας ΚΑΠ. Σύμφωνα με την πρόταση κανονισμού της Επιτροπής για τα στρατηγικά σχέδια της ΚΑΠ, θα παρέχεται μέσω αυτής η προώθηση της ανταλλαγής γνώσεων, η καινοτομία και η ψηφιοποίηση των αγροτικών περιοχών.

Βήματα ψηφιοποίησης

 

Το Ευρωπαϊκό Αγροτικό Δίκτυο προτείνει συγκεκριμένα βήματα μέσω των οποίων μπορούν να προωθήσουν πιο εύκολα τις νέες τεχνολογίες.

Συγκεκριμένα, προτείνει τα εξής τέσσερα βήματα:

1. Χαρτογραφήστε το υπάρχον τοπίο πολιτικής υποστήριξης για την ψηφιοποίηση της γεωργίας και των αγροτικών περιοχών στη χώρα.

2. Προσδιορίστε τις ευκαιρίες και τις ανάγκες για τη χρήση της ψηφιοποίησης, για να επιτύχετε όσο το δυνατόν περισσότερους από τους στόχους της ΚΑΠ.

3. Καθορίστε τις προτεραιότητες για τις κύριες παρεμβάσεις που διατίθενται στο στρατηγικό σχέδιο της ΚΑΠ, προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ανάγκες που εντοπίζονται. Για παράδειγμα:

✱ Επενδύσεις σε υποδομές μικρής κλίμακας και τοπικές υπηρεσίες για την αντιμετώπιση προβλημάτων όπως οι συνδέσεις διαδικτύου.

✱ Ανταλλαγή γνώσεων και πληροφοριών μέσω της συμβουλευτικής για τη μείωση του ψηφιακού χάσματος.

✱ Συνεργασία για τη συγκέντρωση των ενδιαφερομένων μερών, τη δημιουργία ομάδων και ψηφιακών κόμβων για την προώθηση των ψηφιακών τεχνολογιών.

4. Ορίστε τους στόχους. Κατανείμετε τον απαιτούμενο προϋπολογισμό, σχεδιάστε και εφαρμόστε τις απαραίτητες παρεμβάσεις.

Αντιμετωπίζοντας το ψηφιακό χάσμα στις αγροτικές περιοχές

Για να διασφαλιστεί ότι οι ψηφιακές στρατηγικές θα ωφελήσουν τις αγροτικές περιοχές και θα δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για τα έξυπνα χωριά, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν και τα τρία στοιχεία του ψηφιακού χάσματος, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις ειδικές ανάγκες κάθε αγροτικής περιοχής και το υπάρχον τοπίο υποστήριξης πολιτικής.

Τα τρία αυτά στοιχεία είναι:

  1. Ευρυζωνική υποδομή
  2. Προώθηση της αφομοίωσης ψηφιακών υπηρεσιών
  3. Ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων των ανθρώπων της υπαίθρου

Αυτά τα τρία στοιχεία ενισχύονται το ένα από το άλλο, οπότε αν δεν αντιμετωπιστούν από κοινού, θα οδηγήσουν σε χαμηλό επίπεδο συνειδητοποίησης, ζήτησης και υιοθέτησης των ψηφιακών τεχνολογιών, γεγονός που με τη σειρά του ζημιώνει την επιχειρηματική υπόθεση για περαιτέρω επενδύσεις.

Για να πραγματοποιηθούν τα παραπάνω, το Ευρωπαϊκό Αγροτικό Δίκτυο τονίζει ότι θα πρέπει να υπάρχει συντονισμένη διακυβέρνηση τόσο σε εθνικό, όσο και σε τοπικό επίπεδο και να υπάρξει στόχευση σε επενδύσεις ευρυζωνικών υποδομών, αλλά και ανάπτυξη ψηφιακών δεξιοτήτων.

Πηγή: https://www.ypaithros.gr

 

Ο Μαρξ στην εποχή του Τραμπ, μια συνέντευξη με τον Ντέιβιντ Χάρβεϊ

Απόψεις

Τη συνέντευξη πήρε ο Davis Richardson

Τι μπορεί να μας διδάξει το Κεφάλαιο του Καρλ Μαρξ για τον σύγχρονο καπιταλισμό;

Ένα από τα ζητήματα στα οποία έδωσε έμφαση ο Μαρξ ήταν η ιδέα των εσωτερικών αντιφάσεων του κεφαλαίου και της αέναης αστάθειάς του. Οι συμβατικοί οικονομολόγοι θεωρούν ότι τείνει προς την ισορροπία, αλλά μερικές φορές, για κάποιο λόγο, πηγαίνει στραβά, ενώ ο Μαρξ πιστεύει ότι ποτέ δεν ισορροπεί, είναι διαρκώς σε αναταραχή και προκαλεί δυσκολίες. Είναι καλή ιδέα να διαβάσει κανείς Μαρξ, ώστε να αντιλαμβάνεται τις αντιφάσεις που οδηγούν σε αυτές τις κρίσεις.

Υπάρχουν συμπτώματα που να δείχνουν τι θα αφορά η επόμενη κρίση στο πλαίσιο του σημερινού συστήματος παγκόσμιων δικτύων και παραγώγων, όταν το κεφάλαιο έχει γίνει τόσο πολυσύνθετο;

Ένα από τα πράγματα που μου αρέσουν στον Μαρξ, σε αντίθεση με τον τρόπο με τον οποίο μερικές φορές τον παρουσιάζουν, είναι ότι αντιλαμβάνεται πολύ καλά την απίστευτη ελαστικότητα του καπιταλιστικού συστήματος, ότι μπορεί να λύσει ένα πρόβλημα εδώ δημιουργώντας ένα πρόβλημα εκεί, σε μια διαρκή κίνηση. Είναι δύσκολο να γίνουν γενικές προβλέψεις, βρήκα πολύ ενδιαφέρον όμως το ότι πριν από μερικές εβδομάδες οι Financial Times είχαν πέντε διαφορετικά άρθρα, σε διαφορετικές σελίδες της εφημερίδας, και όλα έλεγαν το ίδιο πράγμα, ότι το παγκόσμιο χρέος έχει φύγει εκτός ελέγχου. Τους ανησυχούσε ιδιαιτέρως το Κινεζικό χρέος. Θα συμφωνούσα, αλλά έχουν δίκιο, έχουν άδικο, ποιος το ξέρει;

Το Part of Madness ασχολείται με το πώς το χρέος πήγε από τα εκατομμύρια στα δισεκατομμύρια και στα τρισεκατομμύρια, μια μέρα θα πάει στα τετράκις εκατομμύρια. Έχει κανένα νόημα το χρέος όταν γίνονται τόσο μεγάλοι οι αριθμοί;

Είναι δύσκολο να κατανοήσει κανείς τόσο μεγάλους αριθμούς. Ένα από τα επιχειρήματα που αναπτύσσει ο Μαρξ είναι ότι η μόνη μορφή κεφαλαίου που μπορεί να αυξηθεί χωρίς όριο είναι τα χρήματα, και τα αυξάνουμε με την ποσοτική χαλάρωση και τη δημιουργία χρήματος από τις τράπεζες. Υπάρχει η απαίτηση σε κάποιο σημείο να πληρώσουμε κάπως αυτό το χρέος, κι αυτή η απαίτηση δεσμεύει το μέλλον μας. Νομίζω ότι καλό παράδειγμα, πώς διαφορετικά κομμάτια της κοινωνίας βλέπουν το μέλλον τους να δεσμεύεται με διάφορους τρόπους, είναι οι φοιτητές. Αν χρωστάς λόγω διδάκτρων 100.000, ακόμα κι αν πάρεις πτυχίο, πώς θα τα πληρώσεις; Καλά θα ήταν να μπορούσαμε να πούμε, «ίσως το χρέος να εξαφανιστεί» όμως δεν εξαφανίζεται.

Επηρεάζουν την καπιταλιστική ταξική πάλη αυτές οι γρήγορες κοινωνικές αλλαγές που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στην κοινωνία, ή δε βλέπουμε πια τις ευρύτερες διεργασίες στην εργασία;

Νομίζω ότι υπάρχει μια έμμεση σχέση. Όλο και περισσότερο βλέπουμε εργασιακές διεργασίες που πολύ δύσκολα μπορούμε να θεωρήσουμε ότι έχουν κάποιο νόημα. Έχω γνωρίσει μεταλλεργάτες οι οποίοι ένιωθαν ότι ήταν αντικείμενα εκμετάλλευσης, ότι είχαν προβλήματα, ήταν περήφανοι όμως γι’ αυτό που έκαναν, κι είχαν κάποιου είδους ταυτότητα. Τώρα οι άνθρωποι ζουν ζωές που δεν τους γεμίζουν. Έχουμε όλο και περισσότερες ενδείξεις ότι, ένα από τα πράγματα που έχουν συμβεί, είναι η αποστασιοποίηση από την εργασιακή διαδικασία και από τα προβλήματα της καθημερινότητας, αποστασιοποίηση από την πολιτική. Οι αποστασιοποιημένοι πληθυσμοί συμπεριφέρονται μάλλον ανησυχητικά. Δεν στρέφονται κατ’ ανάγκη προς τα δεξιά ή τα αριστερά, μπορεί να αρχίσουν να κατηγορούν άλλα πράγματα, άλλους ανθρώπους για τη δυσαρέσκειά τους. Νομίζω λοιπόν ότι η γενική κατάσταση αυτή τη στιγμή χαρακτηρίζεται από τη διάχυτη αποστασιοποίηση. Νομίζω ότι αυτό συνδυάζεται με την αστάθεια, σε πολλές άλλες πλευρές της κοινωνικής ζωής.

Πώς οι ταξικοί αγώνες δημιούργησαν το πλαίσιο μέσα στο οποίο αναδύθηκαν λαϊκιστικές και αυταρχικές μορφές της μπουρζουαζίας, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ;

Δεν έχω μια απλή εξήγηση γι’ αυτό, εκτός από το ότι υπάρχει ένας ιδεολογικός αυτοματισμός όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά. Τίθεται το ερώτημα «Ποιος φταίει;». Υπάρχει η βούληση για δαιμονοποίηση κι έτσι είναι πολύ εύκολο να κατηγορηθούν οι μετανάστες, ο εξωτερικός ανταγωνισμός, με άλλα λόγια κατηγορείται οτιδήποτε εκτός από τα προβλήματα του κεφαλαίου, επειδή γι’ αυτά επιτρέπεται κανείς να μιλάει.

Γιατί;

Νομίζω ότι υπάρχει μακρά ιστορία προστασίας των συμφερόντων τους εκ μέρους της τάξης των καπιταλιστών που ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό τα ΜΜΕ και ασκούν πολλή επιρροή πάνω στον προβληματισμό που αναπτύσσεται στην κοινωνία. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος θυμώνει όταν διαβάζεις Καρλ Μαρξ. Υπάρχει μια βαθιά εχθρότητα απέναντι στον Μαρξ, και τα αντίστοιχα κείμενα που γράφονται εναντίον του είναι γεμάτα παλαβά και εξωφρενικά πράγματα.

Γράφετε ότι τα παραδοσιακά αριστερά κινήματα δεν αναγνωρίζουν πάντα τη σημασία των στρατηγικών συμμαχιών μέσα στο πλαίσιο του σχηματισμού κεφαλαίου. Σε ποιες συμμαχίες αναφερόσασταν;

Είμαστε συχνά αντικαπιταλιστές. Παράδειγμα, οι αγώνες κατά της αισχροκέρδειας στον κλάδο του φαρμάκου. Πρόκειται για έναν αγώνα που δεν είναι ο κλασσικός που στηρίζεται στην εργασία, στη βιομηχανική εργασία, στον οποίο εστιάζει συνήθως η Αριστερά. Νομίζω ότι το να συνδυαστούν αυτά τα δύο είδη είναι πια σημαντικό. Υπήρχε πάντα μια τάση στην αριστερά να υποτιμά τους κοινωνικούς αγώνες στις αστικές περιοχές, κατά της «αναβάθμισης» των γειτονιών, κατά των εξώσεων, λέγοντας ότι «είναι δευτερεύοντες αγώνες». Νομίζω ότι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα με τους αγώνες στους χώρους εργασίας.

Αν βλέπει κανείς τα κινήματα από αυτή την οπτική γωνία, τα απομονώνει από την πραγματική αιτία που τα δημιουργεί.

Βρίσκω πολύ ενδιαφέροντα τον τρόπο με τον οποίο ο Μαρξ θεωρεί ότι η αξία δημιουργείται στην παραγωγή και δημιουργεί κερδοσκοπία στην αγορά. Μεγάλο μέρος της δημιουργίας της αξίας βέβαια, γίνεται στο στάδιο του μάρκετινγκ αντί για το στάδιο της παραγωγής. Αν αυτή η διαδικασία είναι σημαντική, και νομίζω ότι έχει γίνει ακόμα πιο σημαντική στις μέρες μας, τότε θα πρέπει να εστιάσουμε την προσοχή μας στο μάρκετινγκ, ως έναν από τους σημαντικότερους τομείς του αντικαπιταλιστικού αγώνα.

Μπορείτε να επεκταθείτε;

Όταν ένας διαχειριστής επενδυτικού κεφαλαίου παίρνει τον έλεγχο μιας φαρμακευτικής εταιρείας κι αλλάζει την τιμή ενός χαπιού από τα 7 ευρώ στα 750, είναι μεγάλη η εκμετάλλευση εκ μέρους αυτού του ατόμου. Όταν ο Τζορτζ Σόρος στοιχημάτισε εναντίον της αξίας της βρετανικής λίρας το 1992, μέσα σε εφτά μέρες κέρδισε περισσότερα από ένα δισεκατομμύριο δολάρια. Αυτό που συμβαίνει θα το χαρακτήριζα ληστεία, είναι όμως νόμιμο τώρα. Το σύστημα είναι έτσι δομημένο σήμερα, ώστε διάφοροι να μπορούν να αποσπούν τεράστια ποσά από το σύστημα, χωρίς να κάνουν κάτι παραγωγικό.

Ένας σημαντικός αριθμός αξιωματούχων του Τραμπ συνδέονται με την GoldmanSachs, περισσότεροι από οποιαδήποτε άλλη κυβέρνηση. Τι λέει αυτό για την κατάσταση του σύγχρονου καπιταλισμού, όπου άνθρωποι αναλαμβάνουν να λύσουν τα προβλήματα που δημιούργησαν οι ίδιοι;

Νομίζω ότι η GoldmanSachs κατέχει τη θέση του υπουργού Οικονομικών από την εποχή Κλίντον, μόνο για μια σύντομη περίοδο είχε χάσει η GoldmanSachs αυτή τη θέση. Ένα από τα πράγματα που με ενδιαφέρει να εξετάσω, είναι ο τρόπος με τον οποίο το κράτος και η χρηματοπιστωτική ισχύς ενώνονται για να δημιουργήσουν έναν δεσμό κράτους-χρηματοπιστωτικού συστήματος, ο οποίος είναι εξαιρετικά ισχυρός και έχει λόγο για ό, τι συμβαίνει και δεν συμβαίνει. Πιστεύω δε ότι ο δεσμός κράτους-χρηματοπιστωτικού τομέα κρατιέται εν μέρει από την Goldman-Sachs και τους τραπεζίτες που ελέγχουν το υπουργείο Οικονομικών, αλλά σε συνεργασία με την Ομοσπονδιακή Τράπεζα. Όταν βάζεις λοιπόν μαζί Ομοσπονδιακή Τράπεζα και υπουργείο Οικονομικών, καταλαβαίνεις που πηγαίνουν τα πράγματα.

Ακτιβιστές αγωνίζονται εναντίον των σχεδίων του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να χαλαρώσει το ρυθμιστικό πλαίσιο της Γουολ Στριτ και να καταργήσει την πράξη νομοθετικού περιεχομένου Ντοντ-Φρανκ [που την περιόρισε κάπως μετά το κραχ του 2008].

Αυτό το πλέγμα που περιγράφεις υπάρχει στην Αμερικανική κοινωνία από τότε που το κεντρικό τραπεζικό σύστημα αντιμετωπίστηκε με εχθρότητα, πρώτα από τον κύκλο του Τζέφερσον και μετά από τον κύκλο του Τζάκσον. Τώρα θεωρείται παράδοση.

Οι ΗΠΑ το επισημοποίησαν μάλλον αργά. Η Τράπεζα της Αγγλίας δημιουργήθηκε το 1694, κι έτσι τα κρατικά χρηματοοικονομικά είναι καλά εδραιωμένα στη Βρετανική πολιτική. Το χρηματοπιστωτικό σύστημα στις ΗΠΑ ήταν πάντα ασταθές, ώσπου δημιουργήθηκε η Ομοσπονδιακή Τράπεζα, ακρίβώς επειδή ο ιδιωτικός τραπεζικός τομέας δεν μπορούσε να διαχειριστεί μόνος του τα πράγματα.

Ο Τζεφ Μπέζος ανακηρύχθηκε πιο πλούσιος άνθρωπος στον κόσμο. Έχουμε δει βιομηχάνους να κυριαρχούν στη μπουρζουαζία, με την έννοια ότι οι πιο πλούσιοι άνθρωποι έχουν νέα χρήματα που προήλθαν από νέες μεθόδους διανομής;

Αν έχεις πρόσβαση στον δανεισμό, μπορείς να ξεκινήσεις να κάνεις οτιδήποτε, κι αυτό που σχολιάζει ο Μαρξ σε σχέση με αυτό είναι ότι η μπουρζουαζία δεν είναι ποτέ σταθερή στον καπιταλισμό, ανανεώνεται αέναα. Και νομίζω ότι έχουμε δει μια ανανέωση σε σχέση με το ποια είναι η μπουρζουαζία, ποιοι είναι οι πιο πλούσιοι άνθρωποι, και ποιες οι ποιο ισχυρές εταιρείες. Το 1978 ήταν οι General Motors και U.S. Steel. Τώρα είναι οι Wal-Mart, Google και Facebook, που καταδεικνύουν μια εντελώς άλλη διάταξη. Δεν τις βρίσκω ευφυείς και δημιουργικές. Νομίζω ότι είναι περισσότερο ένα τελωνείο. Κάθονται και επωφελούνται από τον τρόπο με τον οποίο κινούμαστε. Η Google συλλέγει όλες τις πληροφορίες για εμάς κα για ό,τι κάνουμε, και τα πουλάει στον οποιονδήποτε. Είναι μια πολύ περίεργη κατάσταση, όπου εμείς κάνουμε τη δουλειά και αυτοί αποσπούν την αξία και τη χρησιμοποιούν για να γίνουν από τις πιο πλούσιες και ισχυρές εταιρείες του κόσμου.

Η απάντηση στην τρέλα της οικονομικής λογικής βρίσκεται μέσα ή έξω από το καπιταλιστικό πλαίσιο;

Νομίζω ότι η κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε θα πρέπει να αλλάξει από τα μέσα. Δεν υπάρχει τρόπος να κινηθούμε εκτός καπιταλισμού, θα πρέπει όμως να βρούμε τρόπους από τα μέσα, πράγμα που καθιστά πολύ σημαντική την ανάλυση του Μαρξ για τις αντιφάσεις. Αυτές οι αντιφάσεις είναι οι μοχλοί που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε για να αλλάξουμε τα πράγματα από τα μέσα. Δεν πιστεύω ότι μια επανάσταση ή κάτι τέτοιο ας πούμε, θα μας σώσει από τα προβλήματα του καπιταλισμού. Θα πρέπει να δουλέψουμε για να αλλάξουμε τα πράγματα στο εσωτερικό του.

Θα μπορούσε να αρχίσει αυτό αλλάζοντας καταναλωτικές συνήθειες;

Το να αλλάξουν οι καταναλωτικές προσδοκίες είναι το σημαντικό κομμάτι. Το να κάνουμε τους ανθρώπους να καταλάβουν ότι τα προβλήματα γύρω μας δεν οφείλονται στον ανταγωνισμό αλλά στην ασυναρτησία του τρόπου με τον οποίο δουλεύει ο καπιταλισμός. Μπορούμε να βοηθήσουμε τον κόσμο να εστιάσει σ’ αυτό αντί να αναζητά τις αιτίες σε άλλα θέματα- υπάρχουν πολλοί τομείς στους οποίους θα πρέπει να δουλέψουμε. Δεν υπάρχει μια θεωρία που να λέει «Κάντε αυτό κι όλα θα αλλάξουν». Πιστεύω ότι θα πρέπει να εξετάσουμε πλήθος αλλαγών σε πολλές πλευρές της κοινωνικής και πολιτικής ζωής, για να προσεγγίσουμε τον κόσμο. Μια από τις συνέπειες της προεδρίας Τραμπ είναι ότι πολλοί άνθρωποι στον κόσμο ψάχνονται. Λένε, «Δεν θέλουμε να είμαστε έτσι, τι να αλλάξουμε λοιπόν και πώς να το αλλάξουμε;» Είναι ένα άνοιγμα για πολλούς ανθρώπους, μια ευκαιρία να σκεφτούν πραγματικά προβλήματα.

Μετάφραση – Επιμέλεια: Βάλια Δημοπούλου – Κώστας Ψιούρης

Πηγή: Observer

Αναδημοσίευση από το https://commonality.gr

Αφηρημένες Έννοιες και Υπερεξουσίες αυτών στη Μεταμοντέρνα Κοινωνία.

Bill and the Kidd

 

Το εν λόγω θέμα θα μπορούσε να εμπίπτει στο πεδίο της Φιλοσοφία της Τεχνολογίας και Κοινωνία, αφού πραγματεύονται έννοιες που αφορούν την ευημερία και πρόοδο της κοινωνίας, προκαλώντας σύνθετα διλήμματα που απαιτούν πολλαπλές ερμηνείες και προσεγγίσεις. Ειδικότερα θα αναπτυχθούν οι επιπτώσεις της εφαρμογής νέων τεχνολογιών, εννοιών και επιστημονικών πεδίων στον άνθρωπο και στην κοινωνική συμπεριφορά του.

Ο καταιγιστικός ρυθμός πληροφόρησης στη μεταμοντέρνα κοινωνία και η έλλειψη ικανού ρυθμιστικού-κανονιστικού πλαισίου, δημιουργεί καταστάσεις οι οποίες δεν είχαν εμφανισθεί ποτέ ξανά στο παρελθόν. Ο Παγκόσμιος Ιστός (World Wide Web), ο οποίος αποτελεί υποσύνολο του Διαδικτύου, εγκαινιάσθηκε το Μάρτιο του 1989. Σήμερα επιτρέπει την διασύνδεση υπολογιστών μέσω ψηφιακών συστημάτων πληροφόρησης σε δημόσιες ή ιδιωτικές ηλεκτρονικές σελίδες, ηλεκτρονικά ταχυδρομεία, ή ιστολόγια για ανάρτηση, διαμοιρασμό ή διασπορά πληροφοριών χωρίς να υφίσταται απόλυτος έλεγχος από κάποιον φορέα, εφόσον θεωρητικά δεν υπάρχει μοναδικός κάτοχος του Διαδικτύου στο οποίο υπάγεται.[i]

Συνεπώς, η εφαρμογή σε ολοένα και περισσότερες καθημερινές δραστηριότητες νέων τεχνολογιών σε ένα παγκοσμιοποιημένα δικτυωμένο περιβάλλον, όπου περιορίζεται ακόμη και η εθνική κυριαρχία των Κρατών, διαμορφώνει ένα νέο πολιτισμικό σχήμα κι έναν άνθρωπο ο οποίος οφείλει να συμβιβασθεί στην αρχή της απροσδιοριστίας των πεποιθήσεων και των πίστεών του, ενώ ο οποιοσδήποτε  δυνητικά αποτελεί αποδέκτη κυβερνοεπιθέσεων. Η εμφάνιση νέων εννοιών κατά βάσιν αφηρημένων με πολλαπλές εξουσίες και αμφισβητήσιμο ρόλο στην κοινωνική πρόοδο και ευημερία, προκαλούν ποικίλες ερμηνείες και αντιδράσεις. Μερικές από αυτές τις μορφές αποτελούν τα ΜΚΔ (Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης ή social media όπως Facebook, Viber, Messenger κ.α.) αλλά και οι επονομαζόμενες Αγορές,(διεθνείς οικονομικές για οργανισμούς και λοιπές συλλογικές οντότητες ή ατομικές μέσω υπηρεσιών marketing για προώθηση καταναλωτικών αγαθών) οι οποίες θα αναλυθούν στην παρούσα εργασία. Αυτές οι δύο γενικές έννοιες με τις υπερεξουσίες που έχουν προσλάβει, αποτελούν ανθρώπινες δημιουργίες και απευθύνονται ή επηρεάζουν το σύνολο των ανθρωπίνων τεχνέργων και συμπεριφορών της μεταμοντέρνας αστικής κατά βάσιν κοινωνίας.[ii]

 

Σκοπός  του παρόντος κειμένου είναι κυρίως η Στόχευση στα προβλήματα της Χρήσης Ψηφιακών Μέσων και των Διαδραστικών Εικονικών Διεπαφών

1) Θα γίνει προσπάθεια αναδείξεως των προβλημάτων που πηγάζουν από την αυξημένη ανταγωνιστικότητα σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής μας, λόγω της διεύρυνσης των τεχνοεπιστημών σε σύνθετα δίκτυα παραγωγής γνώσης και πώς αυτή η κατάσταση επηρεάζει την ανθρώπινη συμπεριφορά.

2)Ανάδειξη των προβλημάτων που πηγάζουν από την σχεδόν εμμονική εξάρτηση από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ενίοτε με αλόγιστη ανάρτηση ή χρήση υλικού (λχ. selfies, ή videos για το σκοπό αυτό έχουν δημιουργηθεί και ειδικές πλατφόρμες όπως instagram κ.α.), αλλά και την υποτιθέμενη συμμετοχικότητα συχνά σε άνευ ουσίας θέματα μέσω των δικτύων αυτών. Προβλήματα επίσης αντικοινωνικής συμπεριφοράς και αρνητικών προτύπων που πηγάζουν από την ανάπτυξη βίαιων διαδικτυακών videogames από διάφορες εταιρείες ή από παράνομες ανάρτησεις χρηστών στα ΜΚΔ.[iii]

3) Θα γίνει εκτενής αναφορά στη προβληματική της υπερπληροφόρησης και της παραπληροφόρησης. Πιο συγκεκριμένα,

  1. Υπερπληροφόρηση και αδυναμία ελέγχου του παγκοσμίου ιστού διάχυσης δεδομένων και πληροφορών (περίπτωση Νέας Ζηλανδίας βλ. υποσημείωση 3).
  2. Παραπληροφόρηση από την αδυναμία επαλήθευσης του τεράστιου όγκου δεδομένων και πληροφοριών (περίπτωση πραξικοπήματος σε Βενεζουέλα και Τουρκία).

4) Αποπροσωποίηση του υποκειμένου ως ψυχική κατάσταση και φαινόμενο (Μάτι Αττικής βλ. υποσημείωση 4).

 

Μεθοδολογικά, θα γίνει ανάλυση και κριτική προσέγγιση των χρησιμοποιούμενων εννοιών, με ερμηνεία και τεκμηρίωση των ανθρωπίνων συμπεριφορών βάσει συνθηκών στη μεταμοντέρνα κοινωνία.

Τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης (ΜΚΔ ή social media εφ’ εξής), αποτελούν τη νέα πραγματικότητα στην ηλεκτρονική επικοινωνία, η οποία ξεκίνησε την τελευταία δεκαετία του 20ου αιώνα και παγιώθηκε πολύ γρήγορα ως τρόπος εξ αποστάσεως επικοινωνίας, ενθαρρύνοντας την αλληλεπίδραση μεταξύ των χρηστών παγκοσμίως. Διάφορες ψηφιακές πλατφόρμες συμβάλλουν στη γρήγορη ενημέρωση των χρηστών τους, μέσω ανταλλαγής πληροφοριών, ιδεών και ειδήσεων σε ένα ηλεκτρονικό περιβάλλον. Πλέον θεωρούνται απαραίτητα για προώθηση προϊόντων, αγορά εργασίας και παροχής υπηρεσιών. Μέσω αυτού του είδους επικοινωνίας, παρατηρείται αύξηση της ταχύτητας και του ρυθμού των διαπροσωπικών επαφών, αλλά και διασπορά ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων, συχνά οικειοθελώς από τους χρήστες χωρίς να αντιλαμβάνονται οι περισσότεροι εξ αυτών τον κίνδυνο που διατρέχουν, δεδομένου ότι λίγοι διαβάζουν τους όρους χρήσης για την προστασία της ιδιωτικότητας (privacy policy) σύμφωνα με τελευταία αμερικάνικη έρευνα σε χρήστες του Facebook (χαρακτηριστική περίπτωση αποπροσωποίησης[iv]). Η υποτιθέμενη συμμετοχικότητα που προάγεται μέσα από αυτές τις μορφές επικοινωνίας, στην πραγματικότητα δεν προσφέρει κάτι ωφέλιμο στο χρήστη, αφού συνήθως ό,τι στοιχεία και θέσεις παράγονται ή αναπαράγονται δε φθάνουν σχεδόν ποτέ στα κέντρα λήψεως αποφάσεων. Επίσης η ευκολία στην ανάρτηση ή αναζήτηση ακόμη και ιδιαίτερων προσωπικών στιγμών, προκαλεί μια ακατανόητη ικανοποίηση της φιλαρέσκειας και της ματαιοδοξίας της ανθρώπινης φύσης. Ίσως αυτό να οφείλεται εν μέρει στον ατομοκεντρισμό που προάγεται σε όλες τις εκφάνσεις των καθημερινών ανθρωπίνων δραστηριοτήτων, χωρίς τελικά να εντοπίζεται με σαφήνεια εάν προάγεται το ευ ζην. Η αμεσότητα στην επικοινωνία είναι στοιχείο θετικό, αλλά η αλόγιστη χρήση καθιστά τον χρήστη ένα υποκείμενο που λειτουργεί και κινείται σε έναν κόσμο εικονικής πραγματικότητας που τον θεωρεί ασφαλή. Η διαρκής παρουσία στα ΜΚΔ, γίνεται συχνά αυτοσκοπός μόνο και μόνο για την αυτοϊκανοποίηση κάποιων ευτελών συνήθως επιθυμιών, ενδίδοντας σε ένστικτα που σε κοινή θέα θα χαλιναγωγούνταν, με ανάρτηση ή αναζήτηση ακόμη και ιδιαιτέρων προσωπικών στιγμών. Η ηθική όμως που αναδύεται μέσα από την εκάστοτε ομάδα ενός ΜΚΔ, δύναται να είναι μικρότερή ή και μεγαλύτερη από αυτή του ατόμου. Ισώς να ήταν αποδεκτή μια τέτοια συμπεριφορά από προσωπικότητες λιγότερο εξωστρεφείς στον πραγματικό κόσμο. Είναι γνωστό όμως ότι οποιαδήποτε ενέργεια μέσω ενός μέσου που μας καθιστά δυνάμει ανώνυμους, προκαλεί μια υπέρμετρη αίσθηση ασφάλειας ανύπαρκτης στην πραγματικότητα. Η δημιουργία ομάδων με κοινά χαρακτηριστικά (facebook, blogs κ.ο.κ.) γίνεται συχνά βάσει πεποιθήσεων και επιθυμιών. Ακόμα και ηλεκτρονικά έντυπα που κυκλοφορούν απευθύνονται σε συγκεκριμένες ομάδες (λ.χ. περιοδικά, εφημερίδες κ.α.) με συγκεκριμένο υπόβαθρο. Προφανώς στα ανωτέρω βρίσκει εφαρμογή η ρήση του Δημοσθένη «Α γαρ επιθυμεί ψυχήν και πιστεύειν φιλεί», δηλαδή «όσα επιθυμεί η ψυχή αυτά αρέσκεται και να πιστεύει», στοιχείο το οποίο χρησιμοποιούν συχνά οι υπηρεσίες του marketing για προσέλκυση αγοραστικού κοινού. Η ανωνυμία απελευθερώνει συχνά τις πιο ακραίες εκφάνσεις της ανθρώπινης συμπεριφοράς και σε συνδυασμό με την διανοητική μεταδοτικότητα των μελών εντός μιας ομάδας σε κάποιο ΜΚΔ, παραλύει την ικανότητα κρίσης ή ελέγχου των εξωτερικών προσλαμβανομένων ερεθισμάτων. Για κάποιους εκπροσώπους των Κοινωνικών Επιστημών αποτελούν ένα είδος σύγχρονου Ρωμαϊκού όχλου στην αρένα του παγκόσμιου ιστού, διότι οι άνθρωποι έχουν απωλέσει πλέον τα ιδανικά, τις αξίες ή την ταυτότητά τους και καθοδηγούνται από την ακατάληπτη ψυχολογία της μάζας. Εξού και ο εθισμός, η ανοχή και η απάθεια στη βία ή στην απώλεια ζωών που αναδεικνύεται μέσω αναπαραγωγής οπτικοακουστικού υλικού που διακινείται είτε μέσω ΜΚΔ, είτε προάγεται μέσω βίαιων διαδικτυακών ηλεκτρονικών παιγνιδιών και στην πάσης φύσεως παράνομη δραστηριότητα που εκτελείται ή διακινείται μέσω του παγκόσμιου ιστού.[v]

Τα στοιχεία που αναπτύσσονται εντός μιας ομάδας ενός ΜΚΔ, χαρακτηρίζονται από παρορμητισμό, αστάθεια, μονομέρεια, υπερβολή και το κυριότερο ροπή στην υποβολή. Το τελευταίο αποτελεί και τον βασικότερο τρόπο επιρροής σε αντιλήψεις, ιδέες και λογική της ανθρώπινης υποστάσεως. Οποιαδήποτε ενέργειά μας η οποία μεταφέρεται από ένα τεχνικό ή τεχνητό μέσο (πομπό), φθάνει στον παραλήπτη (δέκτη) χωρίς την διαπροσωπική επαφή. Συχνά η ροή πληροφοριών δεν γίνεται από γνωστές πηγές και η αναδιαβίβασή τους ενώ δίνει την αίσθηση πως ενδυναμώνει τη φωνή του υποκειμένου, εντούτοις δεν προκύπτει αποτελεσματικότητα ή συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων, αφού επαναλαμβάνονται οι ίδιες βασικές αν όχι ανούσιες γενικές ιδέες.

Οι αγορές ως ζητούμενο των υπηρεσιών του marketing χρησιμοποιούν συχνά εν αγνοία των χρηστών ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα για να δημιουργήσουν τα λεγόμενα target groups (ομάδες με κοινά χαρακτηριστικά) στην προώθηση των προϊόντων τους, στοιχείο το οποίο έχει διευρυνθεί μέσω των ιστοτόπων. Συχνά εφαρμόζονται πρακτικές πειθούς (λ.χ. συναισθηματικές εικόνες μέσω οπτικοακουστικού υλικού, που επηρεάζουν το θυμοειδές εις βάρος του λογιστικού μέρους, αυξάνοντας τη συναισθηματική φόρτιση του υποκειμένου) με σκοπό να διαχυθούν στοχευμένα κάποιες πληροφορίες ή να ανατραπούν κάποιες δεδομένες συνθήκες. Τότε δημιουργείται η μεγάλη σύγχυση στον άνθρωπο, όταν δεν μπορεί πλέον να διαχωρίσει την αντικειμενική πραγματικότητα από τις ανυπόστατες διαδόσεις ή τις ψευδείς πληροφορίες (βλ. Βενεζουέλα 2019). Ο εγκέφαλος ο οποίος δεν έχει συνηθίσει να φιλτράρει τις προσλαμβάνουσες πληροφορίες, συνήθως τις περνά μέσω των ληφθέντων μηνυμάτων στο υποσυνείδητο χωρίς αναστοχασμό. Ετσι το φαινόμενο της παρακινήσεως προς τον επιθυμητό στόχο λειτουργεί αβίαστα, προκαλώντας συγκεκριμένες αντιδράσεις και συμπεριφορές από το υποκείμενο, που δεν προβαίνει σε κριτική και αναλυτική σκέψη της εκάστοτε προσλαμβάνουσας.

Οι υπηρεσίες του marketing χρησιμοποιούν τα ΜΚΔ και λοιπά μέσα ψηφιακής τεχνολογίας για να προωθήσουν αγοραστικές τάσεις, διαμορφώνοντας τρόπους και είδη κατανάλωσης. Συνέπεια των ανωτέρω είναι η ανάδειξη υπερκαταναλωτικών προτύπων, ενστίκτων και συμπεριφορών, απότοκο του καταναλωτικού καπιταλισμού (λ.χ. marketing-shopping therapy ως υπερκαταναλωτισμός υλικών αγαθών) και της ηδονιστικής κουλτούρας (λ.χ. realities ως υπερκαταναλωτισμός συγκινήσεων) που εμφανώς προωθούνται στις μέρες μας. Η υπερκατανάλωση έγινε πλέον υπεραξία και αυτοσκοπός στη μεταμοντέρνα κοινωνία, επιδρώντας στη συναισθηματική νοημοσύνη (Emotional Quotient ή Emotional Intelligence) του υποκειμένου μέσω οπτικοακουστικών ερεθισμάτων.[vi]

Οι οικονομικές αγορές ως όρος, εισήλθαν στην ελληνική καθημερινότητά μετά το 2010 με την οικονομική κρίση. Τότε οι περισσότεροι διαπίστωσαν ότι υπάρχει κάτι αθέατο που κινεί τα νήματα των οικονομικών δραστηριοτήτων παγκοσμίως, το οποίο δεν υπακούει στους καθιερωμένους θεσμικούς κανόνες δικαίου των Κρατών. Η οικονομική κρίση έδωσε το έναυσμα για υπαγωγή όλων των τομέων της κοινωνικής ζωής στην οικονομία και αποτίμησή τους με οικονομικούς και ποσοτικούς όρους. Η αόριστη έννοια των αγορών, μια εξουσία αόρατη, αναδείχθηκε και κυριάρχησε την τελευταία εικοσαετία σε ολόκληρο τον πλανήτη, ως βασικός και άτεγκτος πυλώνας πολιτικού λόγου, με την πολιτική να μεταλλάσσεται σε μέσο προώθησης οικονομικών πρακτικών μέσω των τεχνοκρατών. Πρώτα θύματα της λεγόμενης κρίσης και νευρικότητας των αγορών υπήρξαν οι ευάλωτες οικονομικά χώρες, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Το δόγμα της αγοράς έχει αναχθεί πλέον σε αδιαμβισβήτητη υπεραξία, ενώ η πειθάρχηση κοινωνιών και ατόμων γίνεται πλέον βάσει των νόμων της, τις αρχές του ανταγωνισμού, του ενεργού ατομικισμού και της παραγωγικότητας για την πρόοδο και την ανάπτυξη. Η επιδίωξη του κέρδους είναι κυρίαρχη, χωρίς ουσιώδη πρόνοια για το περιβάλλον και τον άνθρωπο, ενώ οι βασικές αρχές και οι κοινωνικές κατακτήσεις δεκαετιών, φαίνεται να αποδομούνται σχετικά εύκολα, δίχως έντονη ή διαρκή κοινωνική αντίσταση. Συνεπώς, δυνητικά υπονομεύονται τόσο η συλλογικότητα όσο και η ατομικότητα, αφού η ανωτέρω μεθόδευση και τυποποίηση, οδηγεί σε στρεβλώσεις και παθογένειες. Μπορεί οι οικονομικοί δείκτες να ευημερούν ή να ευημερήσουν αλλά οι κοινωνίες σταδιακά παρακμάζουν πνευματικά και ηθικά, με κίνδυνο ολικής κατάρρευσης λόγω έλλειψης σταθερών συνεκτικών στοιχείων. Οι οίκοι αξιολόγησης διαμορφώνουν με τρόπους ποσοτικούς, πάντα όμως εξ αποστάσεως ή δια αντιπροσώπου, το επίπεδο της οικονομίας κάθε χώρας, με συνέπεια το επιστημονικό πεδίο των Κοινωνικών Επιστημών να καλύπτεται σχεδόν αποκλειστικά από εκπροσώπους των Οικονομικών Επιστημών. Οι Οικονομικές Επιστήμες, είναι περισσότερο συνδεδεμένες με την ικανοποίηση και τη χρήση υλικών αναγκών ή απαιτήσεων που οδηγούν στην ευημερία μέσα από τη μελέτη και το συσχετισμό ανθρώπου και πλούτου. Μια πραγματικότητα η οποία βιώνεται καθημερινώς στην Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, είναι ότι δε γίνεται από κανένα φορέα ή μέσο αναφορά στην πνευματική ευημερία και στα παραδοσιακά πρότυπα αξιών. Η επικυριαρχία των αγορών, μέσω των οίκων αξιολόγησης έναντι των κρατικών θεσμών, αφού δεν υπόκεινται σε θεσμικούς κρατικούς κανόνες αλλά σε αυτούς των διεθνών αγορών, υπονομεύει τις θεμελιώδεις αρχές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ίσως αυτή η μεθόδευση να αποτελεί την κορύφωση της γενικευμένης (οικονομικής και πολιτισμικής) παγκοσμιοποίησης η οποία προετοιμάζεται μεθοδικά. Ο εξοβελισμός εκπροσώπων των λοιπών πεδίων των Κοινωνικών Επιστημών είναι εμφανής, καθόσον σπανίως πλέον εμφανίζονται ή λαμβάνουν θέση δημόσια εκπρόσωποί τους για θέματα κρίσης και προϊούσας αποψίλωσης κεκτημένων δικαιωμάτων δεκαετιών.[vii]

Επιπτώσεις στην Ψυχική Υγεία

Το υποκείμενο στη μεταμοντέρνα κοινωνία λειτουργεί σε υψηλούς ρυθμούς λόγω της υπερπληροφόρησης και της απαιτήσεως για διαρκή επιμόρφωση σε πολλούς εργασιακούς τομείς ως απότοκο της διεύρυνσης και εφαρμογής των τεχνοεπιστημών σε ολοένα και περισσότερα πεδία. Όσοι δεν μπορούν να ακολουθήσουν την τάση αυτή, στιγματίζονται ως μη παραγωγικοί και συνεπώς θεωρούνται ακατάλληλοι για ανταγωνιστική εργασία. Τα περισσότερο συναισθηματικά ή ηθικά άτομα δεν μπορούν συνήθως να ανταπεξέλθουν σε τέτοιο περιβάλλον λόγω ιδιοσυγκρασίας και συχνά απομονώνονται. Ακόμη και όσα άτομα δεν έχουν ευχέρεια με την τεχνολογία αντιμετωπίζουν καθημερινές δυσκολίες κι οι ίδιοι αντιμετωπίζονται ως προβληματικοί (αναλόγως της φύσεως της εργασίας και του κοινωνικού περιβάλλοντος, αφού συχνά δε λαμβάνεται υπόψη η θεωρία των σωματκών υγρών για τη σύσταση του οργανισμού με βάση τη θεωρία των χυμών του Ιπποκράτη). Η ανάπτυξη φυσικών και ψυχολογικών στρεσογόνων παραγόντων συχνά οδηγεί τους εξαρτώμενους από τα ΜΚΔ, τους εξαρτώμενους από την εργασία τους, αλλά και τους χαρακτήρες που δεν μπορούν να συμβαδίσουν με την τρέχουσα τεχνολογία, σε μελαγχολία ή κάποια μορφή κατάθλιψης κατά τη διάρκεια του βίου τους.[viii]

Φιλοσοφική διάσταση του θέματος και λοιποί προβληματισμοί

Διαπιστώνεται έλλειψη ηθικής ή επαρκούς νομικού πλαισίου σε συγκεκριμένα, συνήθως νεοσύστατα, επιστημονικά πεδία. Ο ρόλος της αυτοαναφοράς θεωρείται απαραίτητη διεργασία στη διαχείριση ή στην πρόβλεψη καταστάσεων μέσω της ατομικής ενσυναίσθησης και συνείδησης.[ix]

Επίσης διαπιστώνεται απομάκρυνση από τις παραδοσιακές αξίες, ένεκα της προωθούμενης πολιτισμικής και οικονομικής παγκοσμιοποίησης, και προώθηση του υπερκαταναλωτισμού ως αυτοσκοπού σε όλα τα επίπεδα.[x]

Παρατηρείται έλλειψη ηθικών φραγμών κυρίως στο εργασιακό, στο διαδικτυακό, αλλά και στο οικογενειακό περιβάλλον, με τη μορφή της ηθικής παρενόχλησης (ως κεκαλυμμένη ψυχολογική βία).[xi] Πώς θα λειτουργήσει το Κράτος δικαίου ως θεσμός διασφάλισης της δικαιοσύνης κι όχι ως ιστός της αράχνης συγκρατώντας μόνο τους αδύναμους; Ένα Κράτος που θα προστατεύει τον αδύναμο ή επιρρεπή πολίτη στην καθημερινότητά του και κατ΄επέκταση ολόκληρη την κοινωνία; Για τον Αριστοτέλη η έλλειψη δικαιοσύνης έχει άμεση συσχέτιση με την πλεονεξία, κυρίως στον πλουτισμό και στην εξουσία, με χαρακτηριστικό στοιχείο τη ροπή στην υπερβολή. Σήμερα παρατηρείται το φαινόμενο της έντονης ανταγωνιστικότητας μέσω της ποσοτικοποίησης των πάντων, η οποία οδηγεί στην πλεονεξία του ατόμου και συνήθως σε ενέργειες που προάγουν τον υλικό ευδαιμονισμό μέσω του πλουτισμού. Ο υλικός ευδαιμονισμός έγινε πλέον υπεραξία και αποτελεί τη νέα μορφή του ανθρώπινου πολιτισμού, με λήψη πληροφοριών ή καταναλωτικών προτύπων, χωρίς απαίτηση για κριτική και αναλυτική σκέψη ή αναστοχασμό.

Η πρόκριση του ποσοτικού έναντι του ποιοτικού και η εμμονή στην αποτίμηση τομέων της κοινωνικής ζωής μονίμως με ποσοτικούς όρους, αποτελεί μία ακόμη προβληματική αντιμετώπιση των πραγμάτων. Πώς θα γίνουν οι δυστοπικές συνθήκες μιας απάνθρωπης ή τρομακτικής κονωνίας, όχι με ουτοπικές μη πραγματοποιήσιμες προσπάθειες, αλλά με ευτοπικές εάν στο κέντρο δεν βρίσκεται ο άνθρωπος αλλά αριθμοί;[xii]

Ο Μεταμοντερνισμός κινήθηκε σε 3 άξονες: αγορές, τεχνοεπιστήμες (οι οποίες ως κριτήριο αληθείας προκρίνουν την ωφελιμότητα) και ατομισμός. Σκοπός ήταν μια καλύτερη ζωή που δεν ήρθε ποτέ. Η κυρίαρχη φιλοσοφική τάση της μεταμοντέρνας κοινωνίας είναι ο Μεταμοντέρνος Σχετικισμός. Η τάση αυτή εντάσσεται σε ένα φιλοσοφικό πλαίσιο μεταμοντέρνου σχετικισμού στον χώρο της γνώσης και των αξιών. Η κοινωνία μας παρανόησε όμως το ρόλο του πλουραλισμού απόψεων, με αποτέλεσμα την χαρακτηριστική «έλλειψη γενικής κατεύθυνσης» (κάποιων γενικών αποδεκτών αρχών) και την αδυναμία να διατυπωθούν αξιολογικές κοινές κρίσεις για μια πλειάδα θεμάτων κυρίως πιο εξειδικευμένων.[xiii]

Τελικά προάγεται το ευ ζην το οποίο αποτελεί ζητούμενο για τον άνθρωπο και την κοινότητά όπου υπάγεται;

Ο ρόλος του marketing στην προώθηση τάσεων/ιδεών και η δυσκολία του υποκειμένου για αναστοχασμό και κριτική σκέψη, ώστε μέσα από εσωτερικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς να ακολουθήσει ή να αντισταθεί σε μία τάση ή σε μία είδηση, αποτελεί ακόμη μια παράμετρο στη φιλοσοφική διάσταση του θέματος.

Η χρήση ηλεκτρονικών μέσων και ανταλλαγής μηνυμάτων για τη διαπροσωπική επικοινωνία, δημιουργεί απώλεια επαφής δια ζώσης μεταξύ των ανθρώπων. Η αντικατάσταση του παραδοσιακού επιστολικου ταχυδρομείου στο όνομα της οικολογίας, αλλά και της τακτικής τηλεφωνικής επικοινωνίας είτε για ενημέρωση είτε για αγορές, επιδεινώνει την ανωτέρω κατάσταση. Η επαφή τελικά γίνεται απρόσωπη και ουδέτερη σε όλα τα επίπεδα διεπαφών, με αντίστοιχη προσαρμογή του ύφους, του τρόπου ομιλίας αλλά και της γραφής, στοιχεία που παρατηρούνται εντόνως στις νεότερες γενεές.

Ο αδαής ή αφελής χρήστης είναι εκτεθειμένος πολλαπλά, δίδοντας τα προσωπικά του δεδομένα σε εταιρείες αλλά και σε hackers εν αγνοία του. Βέβαια το πρώτο γίνεται για την ασφάλεια φορέα και χρήστη, αλλά αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθούν άνευ εγκρίσεως του τελευταίου και για άλλους σκοπούς (ερευνητικούς κ.ο.κ.).

Ο πνευματικός και ψυχικός μαρασμός εμφανίζεται ως απότοκο του καταλωτισμού των συγκινήσεων. Ταυτόχρονα, η οικονομική παγκοσμιοποίηση με την πολυπολιτισμική κοινωνική συνάρθρωση, στο πλαίσιο της υποτιθέμενης παγκόσμιας ειρηνικής κοινότητας και η υπέρ αυτής χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας, παραλύει ή αποδυναμώνει τους θεμελιώδεις κανόνες δικαίου των Κρατών.

Θετικά και Αρνητικά των ΜΚΔ

Τα ΜΚΔ άλλαξαν τον τρόπο επικοινωνίας και των κοινωνικών αλληλεπιδράσεων των ανθρώπων αλλά και του marketing μέσω της προβολής εταιριών από αυτά. Οι τελευταίες δεν επενδύουν πλέον σε διαφημίσεις σε συμβατικά μέσα, αλλά προτιμούν τα social media και τις ιστοσελίδες τους για να κατανοήσουν την αγορά και να προωθήσουν τα προϊόντα τους. Εκεί ο χρήστης δύναται να αναζητήσει πληροφορίες και να πραγματοποιήσει συγκριτική μελέτη ή έρευνα για τις αγορές του. Επίσης τα ΜΚΔ προσφέρουν ταχύτητα και αμεσότητα ακόμη και σε ανθρώπους που κατοικούν σε δυσπρόσιτες περιοχές, μας φέρνουν σε επαφή με άλλους πολιτισμούς, αλλά δεν προσφέρουν αξιοπιστία, ενώ αποδυναμώνουν έστω και εκούσια την ιδιωτικότητα των χρηστών τους στην ομαδοποίησή τους βάσει επιθυμιών. Χάνεται σταδιακά η δια ζώσης διαπροσωπική επαφή, αφού οι εφαρμογές που δημιουργούν οι εταιρείες συμβάλλουν στην απομόνωση του ατόμου υποκαθιστώντας φίλους και κοινωνικό κύκλο με αντίστοιχο ηλεκτρονικό (group), ο οποίος, κύκλος, υπό πραγματικές συνθήκες το πιθανότερο να μην υπήρχε. Η διαμεσολάβηση ενός ‘τρίτου’, δηλαδή του ηλεκτρονικού ή και ψηφιακού μέσου, για να δούμε ακόμη κι αυτό που συμβαίνει μπροστά μας (αποπροσωποίηση επιρροή στην EQ), στην ουσία μας απομονώνει από τη γοητεία της ζωντανής επαφής με την εμπειρία που προσδίδει η άμεση κι απευθείας επαφή με το δρώμενο. Ιδιαίτερα για τον άνθρωπο της μεγαλούπολης είναι τόσο μεγάλη η επιρροή του ψηφιακού μέσου, που όταν βρίσκεται σε μεγάλες συναθροίσεις δείχνει σαστισμένος ή ανενεργός και στην ουσία αποξενωμένος από συνανθρώπους και περιβάλλον. Το σημαντικότερο όμως αρνητικό είναι η προϊούσα απώλεια του γλωσσικού πλούτου, στην προσπάθεια επίτευξης μεγαλύτερης ταχύτητας επαφής με χρήση συντομεύσεων, κι αυτό αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο (ηλεκτρονική argo (slang)).[xiv]

Στοχευμένες Προτάσεις και Συμπεράσματα

1) (αφού) Τρεις είναι οι λόγοι υποδούλωσης του ανθρώπου: Το θαύμα, το μυστήριο και η εξουσία, εν προκειμένω οι πάσης φύσεως προηγμένες τεχνολογικά διαδραστικές διεπαφές και οι λογής εφαρμογές, οι οποίες προσδίδουν στο άτομο της ψευδαίσθηση της υπεροχής και του ελέγχου.

2) (τότε) Απαιτείται ανάλυση και λεπτομερή εξέταση της πηγής του περιεχομένου και του μέσου διασποράς της πληροφορίας με αυτοαναφορικό ή ετεροαναφορικό τρόπο. Χρειάζεται επίσης ανάπτυξη της αναλυτικής κριτικής σκέψεως από την εφηβεία, για να ενισχυθεί η άμυνα του υποκειμένου στις εκάστοτε προσλαμβάνουσες.[xv]

3) (και) Διαφώτιση με προληπτική ενημέρωση του κοινού. Αλλά να λαμβάνεται υπόψιν πάντα η ρήση του Δημοσθένη «Α γαρ επιθυμεί ψυχήν και πιστεύειν φιλεί», δηλαδή «όσα επιθυμεί η ψυχή αυτά αρέσκεται και να πιστεύει». Συνεπώς αν και δυνητικά είναι εφικτή η αντικειμενικά αληθής ενημέρωση σε κοινωνικό ή σε ατομικό επίπεδο, στην πραγματικότητα η ίδια η ανθρώπινη φύση αναιρεί τη διαδικασία αυτή.

4) Επίσης, η πλατωνική θεωρία των Ιδεών δε φαίνεται να αποτελεί τη λύση πλέον, δεδομένου ότι η ταχεία διακίνηση και ο όγκος των πληροφοριών αλλάζουν συνεχώς τη βάση που εδράζονται οι πεποιθήσεις, οι αρχές μας και οι έννοιες διαφόρων γνωσιακών σχημάτων.[xvi]

5) Η ηθική πλέον της αμφισβήτησης μέσω της ατομικής συνείδησης κρίνεται πιο αναγκαία από ποτέ σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο και ασταθές περιβάλλον.

6) Τέλος, μη λησμονούμε ποτέ ότι απαιτείται προσεκτική μελέτη των όρων χρήσης ή της πολιτικής προστασίας απορρήτου του εκάστοτε ΜΚΔ και να μην μοιραζόμαστε πληροφορίες που σε άλλες συνθήκες δεν θα το κάναμε. Η παρουσία στα ΜΚΔ αφορά μια κατάσταση εικονικής κι όχι μια κατάσταση αντικειμενικής πραγματικότητας κι απαιτείται η ανάλογη ορθολογιστική διαχείριση, διότι οι χρήστες και δυνητικά φίλοι μας, δεν είναι όμως πραγματικοί αλλά εικονικοί. Συνίσταται λοιπόν μεσότητα κατά Αριστοτέλη ή συμμετρία κατά Πλάτωνα στις ηλεκτρονικές συναλλαγές μας και στη χρήση των ΜΚΔ.

 

[i] Το Διαδίκτυο δημιουργήθηκε ως στρατιωτικό πείραμα στις ΗΠΑ τη δεκαετία του ’60 με την ονομασία Arpanet και σύντομα εξελίχθηκε σε πολιτικό πείραμα με την διασύνδεση υπολογιστών για Ακαδημαϊκούς λόγους. Σήμερα αποτελεί ένα τεράστιο δημόσιο δίxτυ υπολογιστών, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους με τα λεγόμενα δίκτυα υπολογιστών και υπολογιστικών συστημάτων μέσω καλωδίων ή μέσω ασύρματης μετάδοσης. Για την λειτουργία του απαιτείται ικανός συνδυασμός λογισμικού (software) και υλικού (hardware).

[ii] Μεταμοντερνισμός ή μετανεωτερισμός σύμφωνα με τον Terry Eagleton καλείται το σύγχρονο κίνημα σκέψης που απορρίπτει τις ολότητες, τις παγκόσμιες αξίες, τις μεγάλες ιστορικές αφηγήσεις, τα στέρεα θεμέλια στην ανθρώπινη ύπαρξη και τη δυνατότητα της αντικειμενικής γνώσης. Το εν λόγω κίνημα είναι σκεπτικό απέναντι στην αλήθεια, στην ενότητα και στην πρόοοδο, αντιτίθεται σε αυτό που θεωρεί ελιτισμό στην κουλτούρα, τείνει προς τον πολιτισμικό σχετικισμό, υμνώντας τον πλουραρισμό, προάγωντας την πολυπολιτισμικότητα ,την ετερότητα, την ετερογένεια την ασυνέχεια, μα κυρίως την πολιτισμική παγκοσμιοποίηση. Ως πολιτισμικός σχετικισμός, δύναται να θεωρηθεί η κεντρική ιδέα πως κάθε πολιτισμός ή έθνος πρέπει να κρίνεται με βάση τις δικές του αξίες και πρότυπα συμπεριφοράς και όχι βάσει των αξιών ή των προτύπων συμπεριφοράς ενός άλλου πολιτισμού ή έθνους. Είναι ουσιαστικά μια μεθοδολογική προσέγγιση στο ζήτημα της φύσης και του ρόλου των αξιών στον εκάστοτε πολιτισμό.

[iii] Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι βιντεοσκοπήσεις εκτελέσεων ανθρώπων με ταυτόχρονη διασύνδεση σε κάποιο μέσο (λ.χ. η πολύ πρόσφατη εκτέλεση δεκάδων μουσουλμάνων στη Ν. Ζηλανδία), όπου αποδεικνύεται εμπράκτως η αδυναμία αρχικώς να αποτραπεί και δευτερευόντως να περιορισθεί η εύκολη διασπορά και η ροή του αναρτώμενου υλικού στον παγκόσμιο ιστό.

[iv] Πρόκειται για ψυχικό φαινόμενο και εμφανίζεται όταν το υποκείμενο αδυνατεί να ταυτισθεί με όσα συμβαίνουν στον περιβάλλοντα χώρο του ως αντικειμενική πραγματικότητα, ζώντας στην πλάνη της εικονικής πραγματικότητας. Η Διαταραχή Αποπροσωποποίησης ανήκει στη γενική κατηγορία των αποσυνδετικών (ή διασχιστικών) διαταραχών. Βασικό χαρακτηριστικό των διαταραχών αυτών είναι διαχωρισμός ή αποσύνδεση των λειτουργιών της συνείδησης, της μνήμης, της ταυτότητας και της αντίληψης του περιβάλλοντος με αλλοιωμένη αντίληψη του χώρου και του χρόνου, (Kaplan & Sadock’s, 2004).

[v] λ.χ. το διαδικτυακό παιγνίδι, Μπλέ Φάλαινα, το οποίο συνδέθηκε με πολλές αυτοκτονίες εφήβων παγκοσμίως. Επίσης οι εκτελέσεις που πραγματοποιούνται κατά καιρούς και μεταδίδονται σε απευθείας μετάδοση παγκοσμίως με αποκορύφωμα την περίπτωση της Ν. Ζηλανδίας, αλλά και περιπτώσεις καταστάσεως αποπροσωποίησης όπως συνέβη στο Μάτι τον Ιούλιο του 2018, όταν κάποια θύματα δεν αντιλαμβάνονταν τον άμεσο κίνδυο που διέτρεχαν και αναρτούσαν οπτικοακουστικό υλικό στα ΜΚΔ αντί να προφυλαχθούν.

(Lebon Gustave, Ψυχολογία των Όχλων, 1985).

[vi] EQ= Καλείται το σύνολο ικανοτήτων-δεξιοτήτων οι οποίες παρέχουν στο υποκείμενο τη δυνατότητα να αναγνωρίζει, κατανοεί και χρησιμοποιεί πληροφορίες συναισθηματικής φύσεως για κάποιο σκοπό. (Daniel Coleman, 1995).

[vii] Στοιχεία τα οποία προωθούνται μέσω της επικράτησης του (νέο)φιλευθερισμού στον πολιτικό λόγο, επιβάλλοντας σταδιακά μια παγκόσμια πολιτισμική ομοιομορφία, με την πτώση του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού αλλά και του φασισμού και τις ιδέες που εκπροσωπούσαν. Ο Ρώσος πολιτικός αναλυτής και κοινωνιολόγος Alexander Dugin (Αλεξάντερ Ντάγκιν) θεωρεί ότι υπάρχει και 4η πολιτική θεωρία (οι υπόλοιπες τρεις φιλελευθερισμός (ιστορικό υποκείμενο το άτομο ), μαρξισμός (ιστορικό υποκείμενο η τάξη), φασισμός (ιστορικό υποκείμενο η φυλή)) η οποία θα λειτουργήσει εκλεκτικιστικά με άντληση στοιχείων των τριών προϋπαρχόντων ιδεολογιών (με ιστορικό υποκείμενο την ύπαρξή μας και διατήρηση αυτής σε κατάσταση αρμονίας, όπου η ζωή μας δε θα συνδέεται απαραιτήτως με την πρόοδο και την ανάπτυξη όπως αυτή αναφέρεται στην νεοφιλελεύθερη ιδεολογία).

[viii] Οι φυσικοί στρεσογόνοι παράγοντες επηρεάζουν αρνητικά την σωματική ακεραιότητα, ενώ οι ψυχολογικοί επηρεάζουν την πνευματική υγεία και ευεξία.

[ix] Η αυτοαναφορικότητα με την έννοια της ανάδρασης του υποκειμένου μέσω της κριτικής αναλυτικής σκέψης. Απαιτείται ενσυναίσθηση και συναισθηματική αυτογνωσία ώστε να πραγματοποιηθεί αποτελεσματική αυτοαξιολόγηση της καταστάσεως.

[x] Ως παραδοσιακές αξίες σε έναν πολιτισμό ορίζονται οι διαχρονικές αξίες του οι οποίες συνδέουν τα άτομα μεταξύ τους, όπως αυτή της ελευθερίας, της εναρμόνισης με τη φύση, της θρησκευτικότητας, της οικογένειας, της φιλίας, τα ήθη και τα έθιμα, αλλά περισσότερο της προαιώνιας αρχής και αξίας του μέτρον άριστον.

[xi] Marie France Hirigoyen, Ηθική Παρενόχληση, η διαστροφική βία στην καθημερινή ζωή, μτφρ. Μ Γεωργιάδου, Παττάκης, 2000

[xii] Οι αξίες και οι ποιότητες δεν έχουν ουσία ερήμην του ανθρώπου ο οποίος τους δίνει υπόσταση στην έκταση και στον τρόπο που αυτές ανσωματώνονται στον ίδιο (ανθρωποκεντρισμός). Παντών χρημάτων μέτρον εστίν άνθρωπος. (Πρωταγόρας).

[xiii] Ο όρος ωφελιμότητα προέρχεται από τον Francis Bacon στις προγραμματικές διακηρύξεις του και στο έργο του Νέο Οργανο (1620), όπου περιγράφεται με σαφήνεια πως σκοπός της γνώσης είναι η βελτίωση της κοινωνίας και της καθημερινότητας. Αν η επιστήμη βελτιώνει την κοινωνία, τότε η γνώση που προκύπτει θεωρείται αδιαμφισβήτητη. Το κριτήριο αληθείας λοιπόν για των τεχνοεπιστημών είναι η ωφελιμότητα.

Τη δεκαετία του ’80, οι Μισέλ Καλόν, Μπρούνο Λατουρ και Τζον Λο, πρότειναν ένα ερμηνευτικό πλαίσιο για την σχέση επιστήμης-τεχνολογίας το λεγόμενο Θεωρία του Δρώντος Δικτύου. Η θέση αυτή έχει σκοπό να άρει τη διάκριση ανάμεσα σε κοινωνιολογικές και νατουραλιστικές προσεγγίσεις στις σπουδές επιστήμης και τεχνολογίας. Μία από αυτές είναι ότι επιστήμη και τεχνολογία αποτελούν παρόμοιες και δεν υπάρχει λόγος να υφίσταται διάκριση μεταξύ τους. Ιστορικοί των επιστημών, όπως οι  υποστηρίζουν ότι η έννοια της τεχνοεπιστήμης (technoscience) αποτελεί τη λύση στο πρόβλημα της σχέσης επιστημών και τεχνολογίας. Το κρίσιμο διακύβευμα έγκειται στο γεγονός ότι οι προθέσεις των δρώντων που συμμετέχουν στην παραγωγή τεχνοεπιστήμης (μηχανικοί, επιστήμονες και μηχανήματα), έχουν ως βασικό κριτήριο πάλι στην ωφελιμότητα.

Μεταμοντερνισμός ή μετανεωτερισμός σύμφωνα με τον Terry Eagleton καλείται το σύγχρονο κίνημα σκέψης που απορρίπτει τις ολότητες, τις παγκόσμιες αξίες, τις μεγάλες ιστορικές αφηγήσεις, τα στέρεα θεμέλια στην ανθρώπινη ύπαρξη και τη δυνατότητα της αντικειμενικής γνώσης. Το εν λόγω κίνημα είναι σκεπτικό απέναντι στην αλήθεια, στην ενότητα και στην πρόοοδο, αντιτίθεται σε αυτό που θεωρεί ελιτισμό στην κουλτούρα, τείνει προς τον πολιτισμικό σχετικισμό, υμνώντας τον πλουραρισμό, προάγωντας την πολυπολιτισμικότητα, την ετερότητα, την ετερογένεια την ασυνέχεια, μα κυρίως την πολιτισμική παγκοσμιοποίηση. Ως Μεταμοντέρνος σχετικισμός, δύναται να θεωρηθεί η κεντρική ιδέα πως κάθετι πρέπει να κρίνεται με βάση τις δικές του αξίες και πρότυπα συμπεριφοράς και όχι βάσει των αξιών ή των προτύπων συμπεριφοράς ενός άλλου. Είναι ουσιαστικά μια μεθοδολογική προσέγγιση στο ζήτημα της φύσης και του ρόλου των αξιών στον εκάστοτε πολιτισμό.

[xiv] Η δημοφιλής κουλτούρα σήμερα η οποία εκφράζεται και μέσα από τη σύμπτυξη του λόγου σε προφορικό και γραπτό λόγο, όχι μόνο απλοποιεί τη γλώσσα αλλά προωθεί και τη αποδοχή χρήσης αδόκιμων χιουμοριστικών εκφράσεων με σεξιστικά κυρίως υπονοούμενα στα ΜΚΔ.

[xv] Επίγνωση μέσω της αυτοαξιολόγησης ή λήψης αξιολόγησης από έγκυρες αξιολογήσεις άλλων.

[xvi] Τα γνωσιακά σχήματα ορίζονται ως λειτουργικές κατασκευές των σχετικά μόνιμων αναπαραστάσεων προηγούμενων πληροφοριών και εμπειριών. Πρόκειται για τη συγκεντρωμένη γνώση που έχει κάποιος γύρω από το άτομό του, τους άλλους και τον υπόλοιπο κόσμου γενικότερα (Καλπάκογλου 1997).

 

Προέλευση εικόνας: έργο του Mike Hall από το https://www.thetoc.gr

Οικονομικός απολογισμός της Νοσηλευτικής Μονάδας Πύργου 2016-2018 – Και το ένα ευρώ έχει αξία.

Υγεία

Την περίοδο 2016-2018 στη Νοσηλευτική Μονάδα Πύργου πετύχαμε σημαντικές μειώσεις στις δαπάνες για φάρμακο, υγειονομικό υλικό και αντιδραστήρια (538 χιλ. ευρώ). Αυτό συνέβη σε μια περίοδο κι αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία που καταγράφεται αύξηση στις εισαγωγές (+2%), στα χειρουργεία (+3,5%), στην προσέλευση στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών (+8,35%) , στις συνεδρίες αιμοκάθαρσης (+7,87%).

 

2016

2018

Μεταβολή

 

Φάρμακο

2.485.448,90

2.130.158,02

-355.290,88

-14,29%

Υγειονομικό Υλικό

1.195.518,80

1.124.282,85

-71.235,95

-5,95%

Αντιδραστήρια

871.064,17

758.793,26

-112.270,91

-12,88%

 

4.552.031,87

4.013.234,13

-538.797,74

-11,83%

Ανακατανέμοντας εσωτερικά τους διαθέσιμους πόρους καταφέραμε:
Να ενισχύσουμε τη Μονάδα με επικουρικό προσωπικό (17 ιατρούς, 21 άτομα λοιπό προσωπικό) και Συμβασιούχους Ορισμένου Χρόνου (28 άτομα). Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το προσωπικό καθαριότητας ήδη έχει φτάσει τα 22 άτομα όταν ο εργολάβος απασχολούσε 17. Ήδη αναμένουμε την έγκριση τροποποίησης προϋπολογισμού ώστε να στείλουμε αίτημα στο Υπουργείο Υγείας για την πρόσληψη ενός επικουρικού ιατρού ειδικότητας Χειρουργικής και έξι (6) ατόμων λοιπού προσωπικού κυρίως νοσηλευτικού.
Να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας καταβάλλοντας πρόσθετες αμοιβές ιατρών ΕΣΥ (το 2018 καταβάλλαμε για το σκοπό αυτό 83 χιλ. ευρώ )
Να απορροφήσουμε χωρίς «κραδασμούς» τις αυξήσεις στις τιμές του πετρελαίου (θέρμανσης και κίνησης ) και της μεταφοράς μολυσματικών αποβλήτων.
Να αντέξουμε στην «πίεση» του υψηλού κόστους συντήρησης του «κουρασμένου» εξοπλισμού. Ήδη υλοποιούμε το σχεδιασμό μας για ανανέωσή του αξιοποιώντας δημόσιες και ιδιωτικές πηγές χρηματοδότησης. Αυτός άλλωστε είναι η πιο ασφαλής οδός για τη συγκράτηση του συγκεκριμένου κόστους.
Να βρούμε «ενδιάμεση λύση» για τον αξονικό τομογράφο. Την ερχόμενη Δευτέρα ξεκινούν προπαρασκευαστικές εργασίες (ηλεκτρολογικές εργασίες, τοποθέτηση κλιματιστικών ) για την εγκατάσταση του νέου.
Να καλύψουμε οφειλές προς τη ΔΕΗ το οποίο και αποτελεί διαχρονικό πρόβλημα των ελληνικών νοσοκομείων. Το 2018 καταβλήθηκαν 340 χιλ. για υποχρεώσεις του συγκεκριμένου έτους όταν το 2016 είχαν καταβληθεί μόλις 168 χιλ.
Να υποστηρίξουμε οικονομικά την αύξηση των ορθοπεδικών χειρουργείων που τη διετία 2016-2017 έφτασε το 12,21% και την «εκκίνηση» των χειρουργείων καταρράκτη.
Να «ωριμάσουμε» ρεαλιστικές και τεκμηριωμένες προτάσεις για την ενεργειακή αναβάθμιση της Νοσηλευτικής Μονάδας Πύργου και του Κέντρου Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης.
Να αναβαθμίσουμε τα πληροφοριακά μας συστήματα.
Να ενεργοποιήσουμε και να συντηρούμε «υποδομές» που παρέμεναν σε «αδράνεια».
Με δεδομένο ότι η παρακολούθηση του κόστους είναι μια δυναμική διαδικασία εφαρμόζουμε για πρώτη φορά κοστολόγηση ανά τμήμα ώστε να εντοπίζονται οι νησίδες σπατάλης, να προσδιορίζονται τα οικονομικά αποτελέσματα κάθε τμήματα, να αξιολογούνται τα συστήματα τιμολόγησης που εφαρμόζονται (σχέση τιμής κόστους) και να προσεγγίζεται με αξιόπιστο τρόπο το κόστος ανά ασθενή.
Θα ήταν σοβαρή παράλειψη αν δεν ευχαριστούσα το προσωπικό του Οικονομικού Τμήματος για την καθοριστική συμβολή του.
Αναγνωρίζουμε τα προβλήματά μας. Σ’ ένα δύσκολο όμως οικονομικό περιβάλλον καταφέραμε να σταθούμε όρθιοι δίνοντας «αξία» και στο ένα ευρώ!


Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΓΝ ΗΛΕΙΑΣ
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ο Εμπολα πλέον θεραπεύεται, ανακοίνωσε ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας

Υγεία

Εάν στον ασθενή χορηγηθούν άμεσα ειδικά φάρμακα με μονοκλωνικά αντισώματα, τότε είναι σχεδόν βέβαιο πως θα επιβιώσει

Ο Έμπολα δεν μπορεί πλέον να χαρακτηρίζεται ανίατη ασθένεια, υποστηρίζουν επιστήμονες, καθώς τουλάχιστον δύο από τις τέσσερις θεραπείες στις οποίες υποβλήθηκαν ασθενείς κατά το ξέσπασμα του ιού στο Κογκό είχαν πολύ καλά αποτελέσματα επιβίωσης. 

Το φάρμακο ZMapp, που χρησιμοποιήθηκε κατά την επιδημία Έμπολα στην Σιέρα Λεόνε, την Λιβερία και την Γουινέα, εγκαταλείφθηκε, όπως και το Remdesivir, καθώς δύο μονοκλωνικά αντισώματα, τα οποία μπλοκάρουν τον ιό, είχαν σαφέστατα καλύτερα αποτελέσματα, όπως υποστηρίζουν τόσο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας όσο και το Εθνικό Αμερικανικό Ινστιτούτο για Αλλεργίες και Μολυσματικές Ασθένειες, που υποστήριξαν από κοινού τις δοκιμές. 

 
Οι δοκιμές του φαρμάκου ξεκίνησαν τον Νοέμβριο στο Κογκό και πλέον έχουν σταματήσει. Όλες οι μονάδες αντιμετώπισης του Έμπολα χρησιμοποιούν πλέον τα δύο φάρμακα με μονοκλωνικά αντισώματα. 

«Από εδώ και στο εξής, δεν θα λέμε ότι ο Έμπολα είναι ανίατος», δήλωσε ο καθηγητής Ζαν Ζακ Μογιέμπε, γενικός διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Ερευνας Βιοϊατρικής του Κογκό, που επέβλεψε τις δοκιμές του φαρμάκου και πρόσθεσε: «Αυτή η πρόοδος θα βοηθήσει να σωθούν χιλιάδες ζωές».

 
Ένα από τα μεγαλύτερα εμπόδια στην αντιμετώπιση του ξεσπάσματος του Έμπολα στο Κογκό, με τουλάχιστον 2.800 ασθενείς, ήταν η άρνησή τους να αναζητήσουν θεραπεία, σημειώνει στο εκτενές ρεπορτάζ του o Guardian. Εξάλλου μέχρι τώρα, οι πιθανότητες επιβίωσης για τους ασθενείς ήταν μικρές, καθώς το 70% όσων ασθενούσαν από τον Εμπολα έχανε τελικά τη μάχη για τη ζωή. 

«Τώρα που το 90% των ασθενών μπορεί να πάει στο κέντρο θεραπείας και, όταν βγει, να είναι εντελώς καλά, οι ασθενείς θα αρχίσουν να το πιστεύουν», δήλωσε ο δρ Μογιέμπε. 

Τα ποσοστά θανάτων από Έμπολα μειώθηκαν σημαντικά για όσους ασθενείς έλαβαν τα μονοκλωνικά αντισώματα ως θεραπεία αμέσως μόλις αρρώστησαν. Το ένα από τα δύο φάρμακα το «114» έχει ποσοστό θνησιμότητας 11% ενώ το άλλο, που λέγεται «Regeneron», μόλις 6%.
 
 

Παραλαβή υπερυχοτομογράφου για το ενδοκρινολογικό ιατρείο του Νοσοκομείου Πύργου, προσφορά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος

Υγεία

Παραλάβαμε σήμερα τον υπερηχοτομογράφο για το ενδοκρινολογικό ιατρείο. Πρόκειται για προσφορά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος όπως είχαμε προαναγγείλει τον περασμένο Μάιο. Η λειτουργία του αναβαθμίζει το ενδοκρινολογικό ιατρείο δίνοντας πλέον τη δυνατότητα διενέργειας παρακέντησης θυρεοειδούς με λεπτή βελόνη (FNA), διαδικασία κατά την οποία λαμβάνεται υλικό από όζο για κυτταρολογικό έλεγχο..
Η διενέργεια της συγκεκριμένης εξέτασης για πρώτη φορά στη     Νοσηλευτική Μονάδα Πύργου και σε δημόσια δομή της Ηλείας θα αναχαιτίσει το κύμα εσωτερικής μετανάστευσης για FNA εκτός νομού. Το υλικό που θα λαμβάνεται θα εξετάζεται στο Κυτταρολογικό Εργαστήριο στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο στο Ρίο χωρίς επιβάρυνση του ασθενή.
Την τελευταία τριετία πέντε (5) συνολικά υπερηχοτομογράφοι έχουν παραληφθεί και λειτουργήσει στη Νοσηλευτική Μονάδα και συγκεκριμένα τρεις (3) με πηγή χρηματοδότησης το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων για τις ανάγκες της Μαιευτικής – Γυναικολογικής, Ουρολογικής και Καρδιολογικής Κλινικής αντίστοιχα, ένας (1) για το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών με χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμού του νοσοκομείου και ένας (1) για το Ενδοκρινολογικό Ιατρείο όπως προαναφέρθηκε. Αναμένεται ένας (1) ακόμη για το Ακτινοδιαγνωστικό Εργαστήριο με πηγή χρηματοδότησης το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Δυτική Ελλάδα 2014-2020». Στο προηγούμενο Διοικητικό Συμβούλιο εγκρίθηκε το πρακτικό αξιολόγησης των τεχνικών προσφορών.
Νιώθουμε την υποχρέωση για μια ακόμη φορά να ευχαριστήσουμε το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος για την καθοριστική του συμβολή στην προμήθεια ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού για τις ανάγκες της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας, της Μαιευτικής – Γυναικολογικής Κλινικής και του Ενδοκρινολογικού Ιατρείου.
Με μικρά και σταθερά βήματα εμπλουτίζουμε και ανανεώνουμε τον « κουρασμένο» εξοπλισμό μας αξιοποιώντας δημόσιες και ιδιωτικές πηγές χρηματοδότησης.

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΓΝ ΗΛΕΙΑΣ
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η μετατροπή τμήματος του ΓΝ – ΚΥ Κρεστένων σε Μονάδα Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης

Υγεία

Παραλάβαμε την περασμένη Πέμπτη τα τεύχη δημοπράτησης του έργου της μετατροπής τμήματος του ΓΝ –ΚΥ Κρεστένων σε Μονάδα Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης. Ολοκληρώσαμε δηλαδή την «ωρίμανση» του έργου, η οποία περιλαμβάνει την έγκριση σκοπιμότητας (Μάρτιος 2018), τη μελέτη εφαρμογής, η οποία παρελήφθη τον Ιούνιο, και τη σύνταξη των τευχών.
Οι παρεμβάσεις που απαιτούνται αφορούν οικοδομικές εργασίες και ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις συνολικού προϋπολογισμού 644800 ευρώ.
Στον 1ο όροφο και σε επιφάνεια 546,15 m2 θα αναπτυχθεί ο «πυρήνας» της Μονάδας και στο Ισόγειο και σε επιφάνεια 201,09 m2 βοηθητικοί και αποθηκευτικοί χώροι.
Ήδη εκκρεμεί το αίτημα μας στο Υπουργείο Υγείας (Απρίλιος 2019) για ένταξη του έργου στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Παράλληλα έχει υπάρξει συνεννόηση με την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας για τη σύναψη προγραμματικής σύμβασης με σκοπό την υλοποίηση του έργου όταν διασφαλιστεί η πηγή χρηματοδότησης.
Η συγκεκριμένη Μονάδα θα φιλοξενεί 15 ψυχογηριατρικούς ασθενείς και θα υποστηρίζεται από Πολυκλαδική Θεραπευτική Ομάδα 18 ατόμων. Η δημιουργία της εντάσσεται στα πλαίσια της προαγωγής της αποϊδρυματοποίησης και της κοινοτικής φροντίδας των ασθενών και θα συντελέσει στην ανάπτυξη ενός πλήρους δικτύου ψυχιατρικών υπηρεσιών.
Παράλληλα ζωντανεύουμε ένα κτίριο άρρηκτα συνδεδεμένο με την υγειονομική ιστορία του νομού χωρίς να ακυρώνουμε τη σημερινή του λειτουργία, η οποία είναι προσανατολισμένη στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.
Είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι τόσο η νέα ηγεσία του Υπουργείου Υγείας όσο και η νέα Περιφερειακή Αρχή που θα αναλάβει από 1η Σεπτεμβρίου θα συνδράμουν αποφασιστικά στην υλοποίηση του έργου.

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΤΟΥ ΓΝ ΗΛΕΙΑΣ
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ένας χειρουργός και ένας γυναικολόγος στο Νοσοκομείο του Πύργου

Υγεία

Με απόφαση του Διοικητή της 6ης ΥΠΕ διορίζονται στη Νοσηλευτική Μονάδα Πύργου δύο (2) επικουρικοί γιατροί και συγκεκριμένα ένας (1) Χειρουργός για το Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών και ένας (1) Γυναικολόγος. Πρόκειται για «επιστροφές» των συγκεκριμένων ιατρών των οποίων οι συμβάσεις είχαν ολοκληρωθεί τον Ιούνιο και οι προεκλογικοί και μετεκλογικοί περιορισμοί στις υπηρεσιακές μεταβολές είχαν καθυστερήσει την επάνοδο τους. Ο διορισμός του Γυναικολόγου θα συμβάλει στην άμεση επαναλειτουργία του Μαιευτικού – Γυναικολογικού Ιατρείου της ΝΜ Αμαλιάδας.
Παράλληλα θα σταλεί αίτημα στο Υπουργείο Υγείας για την πρόσληψη επικουρικού χειρουργού. Υπάρχει διαθέσιμος στη λίστα και μέχρι τέλος Αυγούστου θα είναι κοντά μας.
Η εμπειρία των τριών τελευταίων ετών έχει δείξει ότι παρά τη στενότητα των ορίων των δαπανών, εξαντλείται κάθε οικονομικό περιθώριο που υπάρχει ώστε να προσλαμβάνονται επικουρικοί ιατροί στις ειδικότητες πρώτης γραμμής.
Συνολικά από το 2016 μέχρι σήμερα διορίστηκαν 17 επικουρικοί ιατροί από τους οποίους μόλις οι δυο έχουν αποχωρήσει. Αναφορικά με το λοιπό επικουρικό προσωπικό το ίδιο χρονικό διάστημα έχουν διοριστεί 21 άτομα διαφόρων ειδικοτήτων.

 

Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΓΝ ΗΛΕΙΑΣ
ΚΩΝ/ΝΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ιατρικός Σύλλογος Πύργου – Ολυμπίας: Επιστημονικό Πρόγραμμα Προσυνεδριακής Διημερίδας του 14ου Παμπελοποννησιακού Ιατρικού Συνεδρίου – 8-9 Νοεμβρίου 2019 – Α΄Ανακοίνωση

Υγεία

Παρασκευή   8-11-2019  

 

17:00  -  18:20    Στρογγυλό Τραπέζι :  Πρωτοβάθμια  Φροντίδα  Υγείας   

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:  Τσίρος Γεώργιος  -  Παπαζαφείρης  Προκόπιος 

 

Εισηγητές:

Δεληγιάννης  Παρασκευάς   -Γενικός Ιατρός -  Επιμ. Β΄   Κ. Υ. Σιμόπουλου

 

Αργυροπούλου  Αργυρώ – Γενικός Ιατρός-  Επιμ. Β΄  -  Κ.Υ. Γαστούνης

 

Ραυτοπούλου Ολυμπία- Γενικός Ιατρός -  Επιμ. Α΄-    Κ.Υ. Αρχαίας  Ολυμπίας

 

Γερακίτη Βασιλική –Γενικός Ιατρός-  Επιμ. Β΄  - Κ.Υ. Ανδρίτσαινας

 

18:30   -  19:30    Στρογγυλό Τραπέζι:   Σύνδρομο  οστικής ευθραυστότητας  ηλικιωμένων

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:  Τερζόπουλος Νικόλαος  - Δημόπουλος  Νικόλαος

Εισηγητές:

Γκανταϊφης  Νικόλαος  - Ορθοπαιδικός  - Επιμ. Α΄   Ν. Μ. Πύργου  Γ.Ν. Ηλείας

 

Μπουγιουκλής  Δημήτριος  -  Ορθοπαιδικός   -  Επιμ. ….Ν.Μ.  Πύργου Γ.Ν.  Ηλείας 

 

Κουρέας Γεώργιος  -  Ορθοπαιδικός

 

Τριανταφυλλόπουλος Ιωάννης-  Επικ. Καθηγητής   Ορθοπαιδικής – Ειδικός στις παθήσεις μυοσκελετικού συστήματος    

 

Παναγιωτακόπουλος  Θεόδωρος - Φυσικοθεραπευτής

 

 

19:40   -  20:30    Χαιρετισμοί:  

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ  ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ:   Κατσαρός  Νίκος   -   Δουζδαμπάνης Περικλής

 

 

20:30  -  21:15    Κεντρική Ομιλία  από  τον κ. Δημήτριο  Νανόπουλο   Καθηγητή στο τμήμα Φυσικής του Πανεπιστημίου Τέξας A&M, College Station,   Διευθυντή του Κέντρου Αστροσωματιδιακής Φυσικής του Κέντρου Προχωρημένων Ερευνών (HARC), στο Χιούστον, Τέξας

 

21:30   Δείπνο   

 

Σάββατο  9-  11 - 2019 

 

ΠΡΟΔΡΕΙΟ:   Τσιρώνη  Μαρία  -  Αγαλιανού  Μαρία

 

09:00 -10:15  Στρογγυλό Τραπέζι  -  Φυσιατρικό

 

Εισηγητές:

Μπάκας  Ελευθέριος , Φυσίατρος,  π. Συντονιστής Διευθυντής του Τμήματος Φυσικής Ιατρικής και Αποκατάστασης του Γ.Ν. Αθηνών  ΚΑΤ

 

Δημητρακόπουλος Σταύρος  -  Φυσίατρος 

 

Αλτάνης  Θεόδωρος  -Φυσίατρος 

 

10:20 - 11:30    Στρογγυλό Τραπέζι:  Γαστρεντερολογικό 

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ: Θωμόπουλος  Κωνσταντίνος  -  Γιαννικούλης  Χρήστος

 

Εισηγητές:

Γεώργιος  Θεοχάρης-  Γαστρεντερολόγος -Επιμ. Α΄  Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών Γεωργία  Διαμαντοπούλου – Γαστρεντερολόγος- Επιμ. Β΄ Π.Π.Ν. Πατρών Χρήστος  Κωνσταντάκης – Γαστρεντερολόγος-  Επικ. Επιμελ. Γ.Ν. Πατρών «Αγιος  Ανδρέας» Κωνσταντίνος Ζησιμόπουλος -  Παθολόγος                

11:30-12:00     Διάλειμμα      -  καφές 

 

12:00  -  13:15    Στρογγυλό Τραπέζι:  Εγκεφαλικά  Επεισόδια   

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:  Αλεξανδρόπουλος  Κωνσταντίνος -  Αντωνακόπουλος  Παναγιώτης

 

Εισηγητές:

Βέμμος  Κωνσταντίνος- Παθολόγος- πρώην  Δ/ντής μονάδας Εγκεφαλικών Νοσ. Αλεξάνδρας  και   Πρόεδρος  Ελληνικού  Οργανισμού   Εγκεφαλικών - Ειδικός  εγκεφαλικών επεισοδίων  

Δρ Παπαναγιώτου  Παναγιώτης – Καθηγητής  Ακτινολογίας – Νευροακτινολογίας«Ενδοαγγειακές θεραπείες σε εγκεφαλικά επεισόδια»

Κορομπόκη Ελένη – Παθολόγος-  Μέλος Ελληνικού  Οργανισμού   Εγκεφαλικών Ελλάδος

Βαρδαμίδης  Μιχάλης-  Παθολόγος   

13:15 -14:30       Στρογγυλό Τραπέζι  - Πνευμονολογικό

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:  Χαροκόπος  Νικόλαος      

 

Εισηγητές:

Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος -Καθηγητής Πνευμονολογίας, Πνευμονολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών

 

Μαρία Τσιαμήτα - Διευθύντρια ΕΣΥ, Πνευμονολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών

 

Δημοσθένης Λυκούρας - Πνευμονολόγος, Πνευμονολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών

 

Κυριάκος Καρκούλιας -Επίκ. Καθηγητής Πνευμονολογίας, Πνευμονολογική Κλινική, Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πατρών

 

14:30  -17:00    Διακοπή  εργασιών

 

 

 

17:00-18:30    Στρογγυλό  Τραπέζι   - Μεταμοσχεύσεις 

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:   Κόρδας Αλέξιος  -  Πετροπούλου  Χρυσάνθη- Βουγάς  Βασίλειος     

 

Εισηγητές:

Βουγάς  Βασίλειος  - Δ/ντής  Α΄ Χειρουργικού τμήματος – Μονάδος Μεταμοσχεύσεων Οργάνων,  Γ.Ν.Αθηνών  «Ο Ευαγγελισμός»

 

Ταράση Αικατερίνη , Δ/ντρια   τμήματος Ανοσολογίας-Ιστοσυμβατότητας  Γ.Ν. Αθηνών  « Ο Ευαγγελισμός»,  

 

Τσούκα Γλυκερία, Δ/ντρια Νεφρολογικού Τμήματος "Αντώνης Μπίλλης",   Γ.Ν. Αθηνών Ο Ευαγγελισμός

 

Ρωμανά   Κωνσταντίνα- Δ/ντρια  Αναισθησιολογικού τμήματος Γ.Ν. Α. «Ο Ευαγγελισμός»

 

Παυλοπούλου  Δήμητρα -  Αιματολόγος,  

 

 

18:30  – 19:30   Στρογγυλό Τραπέζι  - Σύγχρονες απόψεις  στην αντιμετώπιση της Θρομβοεμβολικής Νόσου 

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:  Τσολάκης  Ιωάννης  - Κατσαρός Νίκος

 

Εισηγητές:

Ντούβας  Ιωάννης, Επιμ. Α΄ Αγγειοχειρουργικής   Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Πάτρας

 

Σάββαρη  Παρασκευή,  Παθολόγος

 

Κιρκιλέσης  Γεώργιος,  Αγροτικός  Ιατρός,  Χειρουργική Κλινική   Γεν. Νοκομείου  Ηλείας, Ν.Μ. Πύργου

 

19:30- 20:00   Στρογγυλό Τραπέζι -  Αστική Ευθύνη

 

ΠΡΟΕΔΡΕΙΟ:  Γαλανόπουλος   Νικόλαος

 

Εισηγητής:

Δημητρουλόπουλος  Δημήτριος,   Δικηγόρος,  Πρόεδρος   Δικηγορικού Συλλόγου  Ηλείας

 

20:00-  20:30   Λήξη  Συνεδρίου – Ευχαριστίες 

 

21:15   Δεξίωση

Η ετήσια Καλοκαιρινή Συνάντηση Παλαιών και σύγχρονων Προσκόπων

Κοινωνια

Κι εφέτος,συνεχίζοντας την όμορφη δεκαετή παράδοσή τους τα μέλη της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων Ηλείας θα πραγματοποιήσουν την ετήσια Καλοκαιρινή Συνάντηση, Παλαιών και σύγχρονων Προσκόπων, στη διάρκεια της κατασκήνωσης των Προσκόπων του Πύργου.
Το ραντεβού έχει οριστεί για την  Τρίτη 27 Αυγούστου και 8μμ..στον Κατασκηνωτικό χώρο της Σκαφιδιάς [εγκαταστάσεις Ιεράς Μητρόπολης Ηλείας],
       Στην κατά γενική ομολογία -από τα προηγούμενα χρόνια- επιτυχημένη Προσκοπική βραδιά, προσκαλούνται να συμμετάσχουν όχι μόνο τα μέλη της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων Ηλείας, που οργανώνουν την εκδήλωση, αλλά και όσοι στα νεανικά τους χρόνια συμμετείχαν στις Προσκοπικές ομάδες και επιθυμούν να ξαναζήσουν τις ωραίες στιγμές,καθώς και φίλοι τους ,γονείς των προσκόπων, υψηλόβαθμα στελέχη απο Αθηνα ,απο Πελ/σο καθώς και διακεκριμένες προσωπικότητες της Ηλείας.
     Η Ομάδα Συντονισμού των Παλαιών Προσκόπων και το επιτελείο της Κατασκήνωσης των Προσκόπων Πύργου, έχουν προετοιμάσει μια ξεχωριστή βραδιά. 
     Μετά από το παραδοσιακό  φαγητό, οι μουσικοί τους, θα παρουσιάσουν ένα ποικίλο πρόγραμμα,με προσκοπικά και άλλα τραγούδια. 
    Δηλώσεις συμμετοχής στον Αρχηγό της Ομάδας Συντονισμού κ.Κώστα Τριανταφυλλόπουλο,στους Υπαρχηγούς κ.κ.Ανδρ.Γιατρά και Παναγ.Καλαμπρέζο και στα μέλη της Ένωσης Παλαιών Προσκόπων.

Τεχνολογία, η μάχη για τα διεθνή πρότυπα έχει αρχίσει για τα καλά…

Κοινωνια

Το πρώτο κύμα του εμπορικού πολέμου του Ντόναλντ Τραμπ με την Κίνα, οι τιμωρητικοί δασμοί ύψους 250 δισεκατομμυρίων στις εξαγωγές της, συναγωνίζονται τον βάναυσο προστατευτισμό της μεγάλης οικονομικής κρίσης των αρχών του 20ού αιώνα. Οι αλυσίδες διανομής για τα βασικά αγαθά και υπηρεσίες θα αποκατασταθούν όμως γρήγορα όταν οι φραγμοί αυτοί απομακρυνθούν.

Η δεύτερη φάση της προεδρικής εκστρατείας, η επίκληση λόγων εθνικής ασφαλείας προκειμένου κινεζικές εταιρείες όπως η Huawei να εκδιωχθούν από τις τεχνολογικές αλυσίδες παραγωγής, θα μπορούσε να έχει πολύ πιο μακροπρόθεσμες συνέπειες.

Η κίνηση του κ. Τραμπ αποτελεί τεράστια κλιμάκωση μιας πολυετούς διαπάλης μεταξύ ανταγωνιστικών εταιριών και κυβερνήσεων στις ΗΠΑ και την Κίνα για τον έλεγχο των κανόνων και των τεχνολογιών της ψηφιακής οικονομίας. Το μέτωπο της σύγκρουσης επεκτείνεται σήμερα από την προσπάθεια για κυριαρχία στις αγορές στον προσδιορισμό των κανόνων που θα ακολουθήσει η βιομηχανία και τον καθορισμό του ρυθμιστικού πλαισίου.

Ωστόσο, οι ΗΠΑ και η Κίνα δεν αποτελούν τους μοναδικούς παίκτες στο συγκεκριμένο παιχνίδι. Παρότι ο τεχνολογικός της τομέας υστερεί, η τρίτη εμπορική δύναμη, η Ε.Ε. διεκδικεί ρόλο ρυθμιστή. Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εμφανίζονται αισιόδοξοι ότι, όπως συνέβη με την «επίδραση των Βρυξελλών», η οποία σταδιακά μετέτρεψε σε παγκόσμιες τις ευρωπαϊκές προδιαγραφές για τα αυτοκίνητα, τα χημικά και τα τρόφιμα, έτσι και σε αυτή την περίπτωση η ρυθμιστική διαδικασία που θα ακολουθηθεί θα παίξει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της παγκόσμιας ψηφιακής οικονομίας.

Με τον ίδιο τρόπο που οι ευρωπαϊκοί κανόνες για τις εκπομπές αερίων που ενθαρρύνουν την παραγωγή ηλεκτρικών αυτοκινήτων βοήθησαν την Tesla περισσότερο απ’ ό,τι βοήθησαν τη VW, η Ε.Ε. θα μπορούσε να καταλήξει θέτοντας τα πρότυπα για το βασίλειο των διεθνών δεδομένων χωρίς η ίδια να παράγει πολλά προϊόντα.

O ανταγωνισμός για τεχνολογίες και πρότυπα έχει γίνει έντονος και ιδίως η Κίνα δείχνει αποφασισμένη να δημιουργήσει μια «επίδραση του Πεκίνου» που θα αντικαταστήσει την παλιά εκδοχή των Βρυξελλών.

Περσινή έκθεση για το «Ίντερνετ των πραγμάτων», που συνέταξε η Επιτροπή Ασφάλειας του αμερικανικού Κογκρέσου για τις σινοαμερικανικές σχέσεις, ανέφερε χωρίς περιστροφές: «Η Κίνα θεωρεί την τεχνολογική ανάπτυξη ως καθοριστικό στρατηγικό πόρο και πιστεύει ότι ο έλεγχος καθοριστικών τεχνολογικών από άλλες χώρες αποτελεί σημαντικό στρατηγικό μειονέκτημα». Η προσπάθεια του Πεκίνου να επηρεάσει και να θέσει διεθνή πρότυπα, συμπέραινε η έκθεση, εντάσσεται στο «φιλόδοξο σχέδιο της Κίνας να αποκτήσει την υπεροχή».

Πολύμορφη στρατηγική

Στο σύγχρονο εμπόριο, το να κάνει κανείς την πρώτη κίνηση θέτοντας πρότυπα και κανόνες μπορεί να δώσει ισχυρό πλεονέκτημα σε εταιρείες και επιχειρήσεις. Με τα διευθυντικά στελέχη των εταιρειών της να συνεργάζονται στενά με την κυβέρνηση, η Κίνα έχει υιοθετήσει μια επιθετική, πολύμορφη στρατηγική για να επιβάλει τα πρότυπά της σε διεθνές επίπεδο.

Ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος σημειώνει ότι η Κίνα έμαθε από την εμπειρία του δικτύου 3G όταν δημιούργησε πρότυπα που δεν χρησιμοποιούσε κανείς άλλος. Έχασε έτσι το πλεονέκτημα για καινοτομίες στις ΗΠΑ και την Ε.Ε. «Αυτή τη φορά έχουν συνειδητοποιήσει ότι δεν μπορούν να είναι αποκομμένοι από τον υπόλοιπο κόσμο» σχολιάζει ο αξιωματούχος.

Και μόνο χάρη στον τεράστιο πληθυσμό της χώρας, σε συνδυασμό με γενναιόδωρες επιδοτήσεις, την υποστηρικτική νομοθεσία και τον αποκλεισμό ξένων ανταγωνιστών, η κινεζική κυβέρνηση έχει κατορθώσει να δημιουργήσει μια αχανή εσωτερική αγορά σε τομείς όπως τα αυτόνομα οχήματα, τα συστήματα πληρωμής και οι εφαρμογές αναγνώρισης προσώπων. Μια επιθετική εξαγωγική πολιτική συμβάλλει στην καθιέρωση των τεχνολογιών της στο εξωτερικό.

Ο Ρεν Ζενγκφέι, ιδρυτής της Huawei, δήλωσε αυτό τον μήνα στην «FT» ότι η εταιρεία του επιδιώκει να κυριαρχήσει στο «Ίντερνετ των πραγμάτων» συνδέοντας ολόκληρα εργοστάσια με το Διαδίκτυο. «Αν γινόταν ψηφοφορία, θα εκλεγόταν το δικό μας πρότυπο» σημείωσε. «Η Qualcomm (η αμερικανική ανταγωνίστρια της Huawei) δεν έχει κάνει και πολλά σε αυτόν τον τομέα, ενώ εμείς έχουμε πραγματοποιήσει σημαντική έρευνα».

Η κυριαρχία στις αγορές συχνά συνοδεύεται από γραφειοκρατική επίθεση. Η κυβέρνηση της Κίνας και οι εταιρείες έχουν κάνει μια σειρά επιθετικών κινήσεων για να επεκτείνουν την επιρροή τους σε οργανισμούς όπως η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) και ο Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης (IOS).

Ο ITU έχει τώρα ως επικεφαλής έναν Κινέζο, ενώ εκπρόσωποι της χώρας συμμετέχουν σε διάφορες σημαντικές επιτροπές του. Οι κινεζικές εταιρείες συμμετέχουν επίσης σε οργανισμούς βιομηχάνων όπως το Ινστιτούτο Ηλεκτρολόγων Μηχανολόγων και Ηλεκτρονικών, που θέτει τις προδιαγραφές για τεχνολογίες όπως τα ασύρματα συστήματα επικοινωνίας.

Το Πεκίνο συχνά χρησιμοποιεί τους οργανισμούς αυτούς για να προωθήσει πρότυπα που έχει δημιουργήσει για την εσωτερική αγορά χωρίς σημαντικές ξένες επιρροές. Στην τεχνητή νοημοσύνη, παραδείγματος χάριν, έχει αναπτύξει πρότυπα στο Ινστιτούτο Ηλεκτρονικής Τυποποίησης της Κίνας το οποίο αποτελεί τμήμα του κινεζικού υπουργείου Βιομηχανίας και Τεχνολογίας Πληροφορικής.

Ο Σιαομένγκ Λου της εταιρείας συμβουλευτικής Access Partnership σημειώνει πως η Κίνα εφαρμόζει μια στρατηγική «μαστίγιου και καρότου» όσον αφορά την τυποποίηση όταν συναλλάσσεται με ξένους παίκτες. Οι Κινέζοι αξιωματούχοι προσφέρουν επιχειρηματικές συμφωνίες κάτω απ’ το τραπέζι σε ξένες εταιρείες σε αντάλλαγμα για ψήφους προς τις κινεζικές τεχνολογικές προτάσεις. Όταν όμως υιοθετούν τα δικά τους πρότυπα, η Κίνα χρησιμοποιεί το μαστίγιο αποκλείοντας συχνά αυτές τις επιχειρήσεις από τις συζητήσεις.

Απάντηση στο Πεκίνο

Η επιθετική πολιτική του Πεκίνου δημιουργεί προβλήματα, ιδίως στις ΗΠΑ, όπου η προσπάθεια γίνεται αντιληπτή ως ένας ακόμα τρόπος αθέμιτου ανταγωνισμού. Πόσο μάλλον όταν τα αμερικανικά ρυθμιστικά συστήματα παραμένουν ανοιχτά στις κινεζικές εταιρείες, κάτι που δεν ανταποδίδεται.

Σε ό,τι αφορά την τεχνολογία αναγνώρισης προσώπων, παραδείγματος χάριν, το αμερικανικό Εθνικό Ινστιτούτο Προτύπων και Τυποποίησης, τμήμα του υπουργείου Εμπορίου, διεξάγει δοκιμές επιδόσεων στις οποίες λαμβάνουν μέρος κινεζικές και ρωσικές εταιρείες. Ο γερουσιαστής των Δημοκρατικών, Μπράιαν Σατς φέρεται να έχει καταρτίσει σχέδιο νόμου που προτείνει τον αποκλεισμό των κινεζικών και ρωσικών εταιρειών από αυτές τις δοκιμές.

Η αμερικανική ανησυχία για το ενδεχόμενο κινεζικής κυριαρχίας στις τεχνολογικές υποδομές και πρότυπα είναι προγενέστερη της προεδρίας Τραμπ. Η έκθεση της Επιτροπής Ασφάλειας του αμερικανικού Κογκρέσου για τις σινοαμερικανικές σχέσεις ζητάει από τις ΗΠΑ να δραστηριοποιηθούν περισσότερο στους οργανισμούς τυποποίησης.

Παραμένει ασαφές πόση επιτυχία θα έχει η ενεργητική διπλωματία της Κίνας στον συγκεκριμένο τομέα. «Η Διεθνής Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) ασκεί εδώ και καιρό πιέσεις με στόχο να μετατραπεί στο αρμόδιο ρυθμιστικό όργανο των Ηνωμένων Εθνών» δηλώνει ένας εκπρόσωπος της βιομηχανίας. «Τα τεχνικά πρότυπα όμως που υιοθετούν οι οργανισμοί είναι πάντοτε εθελοντικά» προσθέτει. Η Κίνα προτείνει ένα μεγάλο αριθμό προτύπων, ωστόσο όλο και περισσότερες κυβερνήσεις εκφράζουν επιφυλάξεις.

Παρομοίως, μια έκθεση για τους διεθνείς οργανισμούς τυποποίησης, περιλαμβανομένου του ISO, του σουηδικού Ινστιτούτου Διεθνών Υποθέσεων, συμπεραίνει ότι η δραστήρια κινεζική διπλωματία δεν εγγυάται αποτελέσματα. «Οι περισσότερες κινεζικές προτάσεις απορρίπτονται σε αρκετά πρώιμο στάδιο» σημειώνει ο Μπγιόρν Φαγκεστερν, ένας από τους συντάκτες της έκθεσης.

Μάχη για τα 5G

Πιο σημαντική για την κυριαρχία στα πρότυπα αποδεικνύεται τελικά η σύνθεση της αγοράς. Είναι δύσκολο να διώξεις μια εταιρεία οι τεχνολογίες της οποίας είναι βαθιά ενσωματωμένες σε έναν συγκεκριμένο τομέα. Οι προσπάθειες του κ. Τραμπ να διώξει την Huawei από τα ασύρματα δίκτυα νέας τεχνολογίας 5G έρχεται σε αντίθεση, παραδείγματος χάριν, με τον σχεδόν αναντικατάστατο ρόλο της εταιρείας στη δημιουργία αυτών των δικτύων.

Η βασική τεχνολογία για τα 5G ανήκει και προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα σε εταιρείες από διαφορετικές χώρες. Η κάθε πλευρά βασίζεται στις πατέντες της άλλης και επομένως προκύπτει μια δύσκολη ισορροπία. Η Huawei διαθέτει τον μεγαλύτερο αριθμό από τις πατέντες οι οποίες θεωρούνται απαραίτητες για τη λειτουργία της τεχνολογίας. Ακολουθούν από κοντά η ευρωπαϊκή Nokia, η νοτιοκορεατική Samsung, με την αμερικανική Qualcomm να έρχεται στην έκτη θέση.

Παρά τις έντονες αμερικανικές πιέσεις, πολλές ευρωπαϊκές χώρες επιτρέπουν τον εξοπλισμό της Huawei στα δίκτυα 5G που διαθέτουν. Στην πραγματικότητα, η Ε.Ε. έχει μια πολύ πιο εκλεπτυσμένη στρατηγική απέναντι στην Κίνα. Η Κομισιόν ανησυχεί βέβαια για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει για τη ευρωπαϊκή ασφάλεια η συνεργασία με εταιρείες όπως η Huawei.

Είναι όμως μια προσέγγιση που βασίζεται στη ρύθμιση των τρόπων με τους οποίους θα χρησιμοποιηθεί η τεχνολογία. Μακροπρόθεσμα, επισημαίνουν Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, η πιο μετρημένη προσέγγισή τους θα αποδώσει περισσότερο από την αμερικανική συγκρουσιακή τακτική περιορίζοντας τις προσπάθειες της Κίνας να αποκτήσει παγκόσμια τεχνολογική υπεροχή.

Παρά τη χαμηλή ανάπτυξη του δικού της τεχνολογικού τομέα, η Ε.Ε. θεωρεί ότι μετατρέπεται σε παγκόσμιο ρυθμιστή της ψηφιακής τεχνολογίας, ιδίως σε εκείνη που αφορά τη χρήση προσωπικών δεδομένων, μέσω των Κανονισμών για την Γενική Προστασία Δεδομένων (GDPR). Όσες επιτυχίες και αν έχει η Κίνα στο να αναπτύσσει νέες τεχνολογίες, προσθέτουν οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, η στάση της απέναντι στα προσωπικά δεδομένα κάνει τις εταιρείες της να μειονεκτούν.

Αν ο κόσμος χωριστεί σε τεχνολογικές επικράτειες σε ό,τι αφορά την τεχνολογία και τα δεδομένα, η GDPR θα θέτει τους κανόνες στο μεγαλύτερο μέρος της επικράτειας που δεν θα περιλαμβάνει την Κίνα. «Το GDPR σημαίνει ότι η παγκόσμια οικονομία δεδομένων μπορεί τώρα να γίνει πραγματικότητα» σημειώνει ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος.

Eταιρείες που κυριαρχούν στην κινεζική αγορά συναντούν συχνά δυσκολίες όταν επιχειρούν να επεκταθούν στο εξωτερικό. Το WeChat -η εφαρμογή που παρέχει ανταλλαγή μηνυμάτων και πληρωμών αποτελώντας ταυτόχρονα πλατφόρμα ηλεκτρονικού εμπορίου- έχει διείσδυση 80% στους χρήστες smartphone της Κίνας. Όμως το WeChat δεν κατόρθωσε να διεισδύσει σε άλλες ανεπτυγμένες οικονομίες.

Χαλαρή άμυνα από Ε.Ε.

Στην Ε.Ε., οι ρυθμιστικές αρχές και όχι οι ανταγωνιστές είναι εκείνες που συχνά βάζουν εμπόδια στην πορεία της Κίνας. Η εταιρεία Mobike, παραδείγματος χάριν, καταβάλει έντονες προσπάθειες για να ικανοποιήσει την εντεινόμενη ευρωπαϊκή ζήτηση για διαμοιρασμό ποδηλάτων. Χρησιμοποιεί όμως την ίδια τεχνολογία που ανέπτυξε για την εσωτερική αγορά.

Με το να επιτρέπει όμως τη μεταφορά δεδομένων στην Κίνα, κάτι που προϋποθέτει την αποδοχή του χρήστη, υπήρχαν πάντοτε ανησυχίες για παραβιάσεις των Κανονισμών για τη Γενική Προστασία Δεδομένων. Τον Δεκέμβριο, οι γερμανικές αρχές εξήγγειλαν τη διεξαγωγή έρευνας για τη Mobike εξαιτίας των πρακτικών της για τη μεταφορά δεδομένων. Η εταιρεία υποστηρίζει ότι εφαρμόζει πλήρως τους κανόνες της GDPR.

Εκτός από την GDPR, η Ε.Ε. φαίνεται επίσης να εξασφαλίζει προβάδισμα στη δεοντολογία της τεχνητής νοημοσύνης, ακόμη ένα ζήτημα δημόσιου ενδιαφέροντος, για το οποίο πολλές κυβερνήσεις ετοιμάζουν νομοθεσία. «Η Κίνα μπορεί να προηγείται διεθνώς στις έρευνες για την τεχνητή νοημοσύνη αλλά θα αντιμετωπίσει σημαντικές προκλήσεις όταν προσπαθήσει να εξαγάγει τα σχετικά προϊόντα της» σημειώνει ο Γκάιλ Ντέριγκτον από το βρετανικό βιομηχανικό επιμελητήριο.

Αν τα πρότυπα για τις νέες τεχνολογίες αποκλίνουν ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις, αναμένεται να ακολουθήσει αγώνας την επικράτηση των δικών τους μοντέλων σε τρίτες χώρες, ιδίως τις μεγάλες αναδυόμενες αγορές της Ασίας.

Σε κάθε χώρα θα διεξαχθεί μάχη για κυριαρχία ανάμεσα στις ανταγωνιστικές κινεζικές και αμερικανικές τεχνολογίες με συστήματα για την προστασία δεδομένων που θα αντιγράφονται από την Ε.Ε. Χάρη στις προσπάθειες του κ. Τραμπ να διώξει την Κίνα από τον αμερικανικό ψηφιακό τομέα, ένας νέος αγώνας για τα τεχνολογικά πρότυπα και τα προσωπικά δεδομένα αποκτά σήμερα συστημική και παγκόσμια σημασία.

Alan Beattie

Πηγή: Η Αυγή από Financial Times

Αναδημοσίευση από το https://commonality.gr

Λεχαινά - Μετά από 40 χρόνια πάλι στα ίδια θρανία

Κοινωνια

Στα ίδια θρανία καθησαν πάλι μετά από 40 ακριβώς χρόνια οι απόφοιτοι του Λυκείου Λεχαινών, του 1979.
Στη συνάντηση ήταν παρών και ο καθηγητής της εποχής εκείνης Μαθηματικός Κώστας Πυρλής, ο οποίος συγκινημένος έκανε το προσκλητήριο των Μαθητών όπως έκανε πάντοτε και "παρέδωσε" το  Πρώτο του μάθημα στα Μαθηματικά, ενώ οι μαθητές τον άκουγαν με προσοχή... Θυμήθηκαν τις στιγμές που είχαν περάσει στις ίδιες αίθουσες, στα ίδια θρανία και έφεραν στο μυαλό τους τις όμορφες στιγμές εκείνης της αξέχαστης εποχής. Όλοι οι συμμετέχοντες ανανέωσαν το ραντεβού τους για την επόμενη συνάντηση το 2024.

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀρσενίου

Κοινωνια

Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ Κυριακή 18 Aὐγούστου 2019

Στήλη Ἅλατος ...



Σήμερα ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀρσενίου, κατά κόσµον Ἀθανασίου. Γεννήθηκε στά Ἰωάννινα τό ἔτος 1800 ἀπό εὐσεβεῖς καί ἐναρέτους γονεῖς. Ὅταν ἔµεινε ὀρφανός ἀπό πατέρα καί ἀπό µητέρα, σέ ἡλικία ἐννέα ἐτῶν ἦρθε στίς Κυδωνίες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ὅπου µέ τή φροντίδα τοῦ Σχολάρχη Ἀρχ. Γρηγορίου, ἀνδρός ἐναρέτου καί λογίου, ἐνεγράφη στήν ἐκεῖ Σχολή.

 Στήν Σχολή αὐτή φοίτησε γιά πέντε χρόνια. Ἐκεῖ γνώρισε τόν περίφηµο γέροντα Δανιήλ. Αὐτόν ἀκολούθησε στό Ἅγιο Ὄρος, ὅπου καί ἐκάρη µοναχός µέ τό ὄνοµα Ἀρσένιος. Ἀκολουθώντας τόν Γέροντά του Δανιήλ ἦρθε στήν Ἱερά Μονή Πεντέλης καί ἐν συνεχείᾳ στίς Ἱερές Μονές Πάρου. Κατόπιν τόν βλέπουµε στό νησί Φολέγαν-δρο, ὅπου χειροτονεῖται Διάκονος καί διορίζεται ἑλληνοδιδάσκαλος, ὠφελώντας τά µέγιστα τήν πνευµατική, ἠθική, κοινωνική καί ἐθνική ἐξύψωση τοῦ λαοῦ.

 Μετά τήν κοίµηση τοῦ Γέροντός του Δανιήλ ἀνεχώρησε µέ τό σκεπτικό νά ἐπανέλθει στό Ἅγιο Ὄρος. Ὅµως, διερχόµενος ἀπό τήν Πάρο καί στήν Μονή Ἁγίου Γεωργίου, συνάντησε τόν ἐξ Ἠπείρου ἐπίσης καταγόµενο Ἀρχιµ.Ἠλία Γεωργιάδη, Ἱεροκήρυκα Κυκλάδων, ἄνθρωπον σοφίας καί ἀρετῆς. Ὁ Γέροντας αὐτός, µέ τήν φώτιση τοῦ Θεοῦ, προέτρεψε τόν Ἀρσένιο τότε νά µή µεταβεῖ στόν Ἄθωνα, ἀλλά νά παραµείνει στήν Πάρο, πράγµα καί πού ἔπραξε.

Στήν Μονή Ἁγίου Γεωργίου Πάρου διέπρεψε στούς πνευµα-τικούς ἀγῶνες. Ἡ ζωή του ἦταν ζωή ἄκρας ἀσκήσεως. Προσευχόταν ἀδιάλειπτα, µελετοῦσε νυχθηµερόν τόν θεῖο λόγο. Ζοῦσε ὡς ἐπίγειος ἄγγελος. Οἱ πατέρες, βλέποντας τήν ὑποµονή, τήν ταπείνωση, τήν πραότητα, τήν εὐσέβεια καί ἁγιότητά του, τοῦ πρότειναν νά χειροτονηθεῖ Πρεσβύτερος. Ὁ Ἅγιος Ἀρσένιος ὅμως ἀπό ταπείνωση καί ἐπίγνωση τοῦ ὕψους τῆς Ἱερωσύνης ἠρνεῖτο.

Κατόπιν ὅμως πολλῶν πιέσεων καί τήν προτροπήν τοῦ τότε Μητροπολίτη Κυκλάδων Δανιήλ ἐδέχθη, ἀφήνοντας διαχρονικό ὑπόδειγµα ὑπακοῆς καί Ἱερωσύνης, διεκριθείς σέ ὅλες τίς ἀρετές.

Μετά ἀπό τήν τελευτή τοῦ Γέροντος Ἠλία, ἐξελέγη Ἡγούµενος τῆς Μονῆς Ἁγίου Γεωργίου. Ἐπειδή ὅµως καθηµερινά πλήθη πιστν τόν ζητοῦσαν, ἀναγκάσθηκε νά παραιτηθεῖ ἀπό τίς διοικητικές µέριµνες καί νά στραφεῖ τελείως στό πνευµατικό ἔργο, καί στίς λειτουργικές καί πνευµατικές ἀνάγκες τῶν µοναχῶν τῆς Μονῆς Χριστοῦ Δάσους Πάρου καί τῶν εὐλαβῶν προσκυνητῶν αὐτῆς.

Ὁ Ἅγιος γνώριζε ὅτι τό ἔργον τοῦ Πνευματικοῦ Πατέρα εἶναι νά ὁδηγήσει τό ποίμνιό του μέσα στήν Ἐκκλησία γιά νά ἑνωθεῖ μέ τόν Τριαδικόν Θεόν. Σκοπός τοῦ κάθε ἀνθρώπου εἶναι ὁ ἁγιασμός, ὅπως μᾶς συμβουλεύει ὁ Ἀπ. Πέτρος: «Ἅγιοι γίνεσθε, ὅτι ἐγώ ἅγιός εἰμι» (Α΄Πέτρου Α, 16). Ἡ ἀποτυχία τοῦ σκοποῦ αὐτοῦ εἶναι μεγάλη ἀστοχία καί τραγωδία τῆς ἀνθρώπινης ὕπαρξης.

Ἡ Ἁγιότητα δέν ἐξαφανίζει τήν ἀνθρώπινη προσωπικότητα. Δέν καταστρατηγεῖ τήν ἀνθρώπινη ἐλευθερία καί βούληση, τήν μοναδικότητα καί ἱερότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου. Ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι τηλεκατευθυνόμενη καί δημιουργία πανομοίων ἀγαλμάτων.

Εἶναι λαθεμένη ἡ ἀντίληψη πολλῶν περί τῆς ἁγιότητος,ὅτι οἱ ἅγιοι εἶναι ἀπόκοσμοι. Ἡ πηγή τῆς ἁγιότητος, ἡ αὐτοαγιότητα καί ἡ αὐτοαγαθότητα εἶναι ὁ Θεός. Ἡ μετοχή σ’ Αὐτόν προσφέρει τήν ἁγιότητα. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοί ὀνομάζονταν Ἅγιοι, γιά νά τούς ὑπενθυμίζει αὐτόν τόν σκοπόν. Σήμερα θεωρεῖται λαθεμένοι βέβαια , ὅτι ἡ ἁγιότητα εἶναι κάτι τό ἀπόκοσμο καί ἀκατόρθωτο.

Ἡ ἁγιότητα εἶναι Κοινωνία μέ τόν Θεόν, δέν εἶναι ἀνθρώπινο ἐπίτευγμα. Ἡ ἁγιότητα εἶναι ἡ ἀληθινή ἰσορροπία, ἡ πραγματική ὑγεία, ἡ οὐσιαστική σχέση μέ τόν Θεόν. Ἡ ὑπακοή στήν ἐντολή Του νά γίνουμε ἅγιοι, γιατί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ εἶναι ὁ ἁγιασμός μας.

Ἰδού τό κάλεσμα τοῦ Θεοῦ διά τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου πρός ἐμᾶς σήμερα. Μᾶς καλεῖ νά νεκρώσουμε τόν παλαιόν μας ἐαυτόν διά τῆς ἐγκρατείας καί νά ἀνακαινισθοῦμε ἐν Χριστῷ, ἀφοῦ δέν ἐπιζητοῦμεν τήν μένουσαν πόλιν τῆς γῆς, ἀλλά τήν μέλλουσαν, τήν ἐν οὐρανοῖς, ἔνθα ὑπάρχει αἰώνια χαρά καί μακαριότητα, πού διά τῶν εὐχῶν καί εὐλογιῶν τοῦ Ἁγίου Ἀρσενίου εὔχομαι νά την βιώσουμε ὅλοι μας. ΑΜΗΝ.

Προέλευση εικόνας: https://simeiakairwn.wordpress.com

ΜΜΕ και προσφυγικές / μεταναστευτικές ροές

Κοινωνια

Το τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Εθνικού και  Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, με το τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Αιγαίου οργανώνουν και λειτουργούν εντατικό Διιδρυματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, με τίτλο «Μέσα Επικοινωνίας και προσφυγικές μεταναστευτικές ροές-MSc in Media and refugee/migration flows».
Το μεταπτυχιακό θα ξεκινήσει πρώτη φορά από το ακαδημαϊκό έτος 2019-2020, θα έχει διάρκεια δύο εξαμήνων και ενός τριμήνου που οι φοιτητές καλούνται να συμμετέχουν στο καλοκαιρινό πρόγραμμα στο Πανεπιστήμιο Μυτηλήνης και θα διδάσκεται στην αγγλική γλώσσα, με δυνατότητα συμμετοχής φοιτητών από όλες τις χώρες. Σημειώνεται πως τα μαθήματα θα διδαχθούν και από καθηγητές άλλων χωρών που έχουν ιδιαίτερη εμπειρία στο θέμα, όπως Τουρκία, Βουλγαρία, Ουγγαρία και πιθανώς Ιταλία.
Το πρόγραμμα προσφέρει δύο ειδικεύσεις:
• «Ειδησεογραφική κάλυψη των προσφυγικών ροών – News media of refugee flows», που εστιάζει στην ανάγκη να αποκτήσουμε μια μεγαλύτερη γνώση σε βάθος όσον αφορά την κάλυψη των ροών από τα ΜΜΕ την τελευταία δεκαετία στην Ελλάδα και τις δυτικές Βαλκανικές χώρες, στη σχέση μεταξύ νέας τεχνολογίας και δημοσιογραφίας, στη διαμόρφωση των εθνικών και ευρωπαϊκών πολιτικών για την ένταξη, στη χρήση των κοινωνικών δικτύων από διεθνείς οργανώσεις, χώρες υποδοχής, τους ίδιους τους πρόσφυγες, στα κοινωνικά δίκτυα αλληλεγγύης κτλ, και πώς παρουσιάζονται όλα αυτά από τα ΜΜΕ σε εθνικό, ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο
• «Επικοινωνιακή διαχείριση προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών – Communication management of refugee/migration flows», που θα εξετάσει υποθέσεις σχετικά με τις ευρωπαικές και εθνικές πολιτικές όσον αφορά την κοινωνικο-οικονομική ένταξη των προσφύγων και μεταναστών και την παρουσίασή τους από τα ΜΜΕ. Επίσης θα εξετάσει τις δυνατότητες χρηματοδότησης και παρουσίασης καλών πρακτικών, όπως και ζητήματα ανάπτυξης σχέσεων και επικοινωνίας μεταξύ οργανώσεων και προσφυγικών/μεταναστευτικών κοινοτήτων κτλ.
«Σκοπός του προγράμματος», όπως είπε ο καθηγητής και διευθυντής του Εργαστηρίου Κοινωνικής Έρευνας στα ΜΜΕ του τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιώργος Πλειός, «είναι να δημιουργηθεί μια γενιά δημοσιογράφων που να έχει μία πιο σφαιρική, βαθιά και λεπτομερή γνώση του προσφυγικού-μεταναστευτικού ζητήματος».
Το συνολικό τέλος φοίτησης ανέρχεται στα 2.800 ευρώ, με τις προβλέψεις απαλλαγής των διατάξεων του Ν.4485/2017, όπως ισχύουν. Η πρόσκληση υποβολής υποψηφιοτήτων του προγράμματος, καθώς και αναλυτικές πληροφορίες για όλα τα θέματα σπουδών (δομή σπουδών, μαθήματα, διδάσκοντες, διπλωματικές εργασίες) είναι διαθέσιμες στη διεύθυνση: migromedia.gr

Πηγή: http://epohi.gr

Αίγυπτος: «Τρομοκρατική ενέργεια» η πολύνεκρη έκρηξη αυτοκινήτων

Διεθνή

Τουλάχιστον 20 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 47 τραυματίστηκαν όταν ένα αυτοκίνητο, γεμάτο εκρηκτικά ανατινάχθηκε μπροστά στο αιγυπτιακό Εθνικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο, στο κέντρο του Καΐρου

Ο Αιγύπτιος πρόεδρος Αμπντέλ Φάταχ αλ Σίσι χαρακτήρισε «τρομοκρατική» ενέργεια την πολύνεκρη σύγκρουση οχημάτων στο κέντρο του Καΐρου, δηλώνοντας την αποφασιστικότητά του να έρθει αντιμέτωπος με την βάρβαρη τρομοκρατία και την εκριζώσει.

Τουλάχιστον 20 άνθρωποι σκοτώθηκαν και 47 τραυματίστηκαν όταν ένα αυτοκίνητο, γεμάτο εκρηκτικά ανατινάχθηκε μπροστά στο αιγυπτιακό Εθνικό Ινστιτούτο για τον Καρκίνο, στο κέντρο του Καΐρου.

Οι αξιωματούχοι αρχικά έκαναν λόγο για έκρηξη που προκλήθηκε όταν ένα όχημα μπήκε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας στην παραλιακή οδό της αιγυπτιακής πρωτεύουσας και συγκρούστηκε με άλλα τρία αυτοκίνητα.

Ο πρόεδρος Σίσι εξέφρασε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τα συλλυπητήρια του στους «Αιγύπτιους και τις οικογένειες των θυμάτων που σκοτώθηκαν σε αυτό το δειλό περιστατικό τρομοκρατικής προέλευσης», το οποίο η αστυνομία απέδωσε στην μαχητική οργάνωση Χασμ, που θεωρείται από τις αρχές ως παρακλάδι της Μουσουλμανικής Αδελφότητας.

Νωρίτερα, το αιγυπτιακό υπουργείο Εσωτερικών ανακοίνωσε πως το αυτοκίνητο, που ενεπλάκη σε τροχαίο από το οποίο προκλήθηκε μεγάλη έκρηξη στο κέντρο του Καΐρου, περιείχε εκρηκτικά και επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί σε τρομοκρατική επιχείρηση.

 

 

Πηγή: https://www.in.gr

Ακόμα και ένα μικρό κομμάτι της λίμνης μπορεί να αναγεννηθεί!

Περιβαλλον

Ο πιλοτικός επαναπλημμυρισμός ενός τμήματος της πρώην λίμνης που είχε πριν χρόνια διενεργήσει το Πανεπιστήμιο Πατρών απέδειξε ότι ακόμα και ένα μικρό κομμάτι της λίμνης μπορεί να αναγεννηθεί.

Οι φωτογραφίες αποτυπώνουν την κακή κατάσταση που επικρατεί  σήμερα περιμετρικά του πειραματικού μερικού επαναπλημμυρισμού της λίμνης Μουριάς . Τα αποτελέσματα της έρευνας είναι ενθαρρυντικά καθώς  το σημείο είναι γεμάτο νερό και φιλοξενεί διάφορα είδη χλωρίδας και πανίδας. Πρόθεση του Συλλόγου Φίλων Λίμνης Μουριάς και Αλφειού ποταμού  είναι να αναδείξει το πείραμα και σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Πατρών και τον Δήμο να καταστήσει τον χώρο επισκέψιμο κατάλληλο για περίπατο. Το σημείο βρίσκεται πολύ κοντά στο Ενωσιακό γήπεδο Σπιάντζας, ελάχιστα μέτρα μακριά από τον δρόμο.

Σημαντικές εξελίξεις στον χώρο των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ), δρομολογούνται αυτή την περίοδο στην Πελοπόννησο, η οποία μπορεί να μετατραπεί σε νέο «Ελ Ντοράντο» για τις επενδύσεις στην «καθαρή» ενέργεια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, με απόφαση που έλαβε η ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας), απελευθερώνεται χώρος για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας περίπου 400 MW. Στην πραγματικότητα ανοίγει ένα μεγάλο παράθυρο για νέες επενδύσεις, λόγω της έναρξης από τον ΑΔΜΗΕ, στα τέλη καλοκαιριού με αρχές φθινοπώρου, της νέας Γραμμής Μεταφοράς 400 KV Αχελώος - Πάτρα - Μεγαλόπολη που μαζί με το υποβρύχιο τμήμα Ρίο-Αντίρριο, θα απαρτίζουν τον Δυτικό Διάδρομο της επέκτασης του συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας προς την Πελοπόννησο.

Σύμφωνα με την απόφαση της ΡΑΕ το έργο δίνει τη δυνατότητα, μετά από 7 χρόνια απόλυτης στασιμότητας στον χώρο των ΑΠΕ στην Πελοπόννησος, να προχωρήσουν νέα αιολικά, φωτοβολταϊκά, μικρά υδροηλεκτρικά και έργα βιομάζας και βιοαερίου.

Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι η επιπλέον δυναμικότητα που θα δοθεί θα έχει ως αποτέλεσμα να δημιουργηθούν επενδύσεις για αιολικά πάρκα ισχύος 100 MW, φωτοβολταϊκά πάρκα ισχύος 100 MW (πέραν των Φ/Β στέγης που είναι ελεύθερα), μικρά υδροηλεκτρικά έργα 100 MW, μονάδες επεξεργασίας βιομάζας, βιοαερίου και ΣΥΘΗΑ 80 MW και έργα ενεργειακών κοινοτήτων ισχύος 30 MW.

Μάλιστα για τα μικρά υδροηλεκτρικά και τα έργα βιοαερίου, βιομάζας και ΣΥΘΗΑ θα ανοίξει ξεχωριστός κατάλογος για να γίνουν αιτήσεις για όρους σύνδεσης, χωριστά από τα αιολικά και τα φωτοβολταϊκά, τομείς στους οποίους υπάρχει και η παλιά «επετηρίδα».

Εάν κατά την εφαρμογή της απόφασης αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει επαρκές δυναμικό ή ζήτηση για μικρά υδροηλεκτρικά, βιομάζα, βιοαέριο κ.λπ., τότε μπορεί να γίνει ανακατανομή ανάμεσα στις τεχνολογίες και να ενισχυθούν, για παράδειγμα, περαιτέρω, τα φωτοβολταϊκά.

Ως γνωστόν υπάρχει ένα πλήθος έργων, αιολικών και φωτοβολταϊκών, που από το 2012 που κηρύχθηκε κορεσμένο το δίκτυο της Πελοποννήσου, έχουν κάνει αιτήσεις ή έχουν πάρει και προσωρινούς όρους σύνδεσης, χωρίς ποτέ να πάρουν οριστικούς.

Τα έργα αυτά, εφόσον οι επενδυτές θέλουν να τα συνεχίσουν με τους νέους όρους που ισχύουν σήμερα (διαγωνισμοί για τη διαμόρφωση της τιμής κ.λπ.), θα έχουν προτεραιότητα στην τεχνολογική κατηγορία τους.

Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι, ειδικά στα φωτοβολταϊκά εκτιμάται ότι τα περισσότερα από τα παλιά έργα θα ακυρωθούν, οπότε θα εξεταστεί από τη ΡΑΕ αν χρειάζεται να ανοίξει νέος γύρος υποβολής αιτήσεων.

Πρέπει να σημειωθεί, τέλος, ότι ακόμα μεγαλύτερος ηλεκτρικός χώρος αναμένεται να δημιουργηθεί στην Πελοπόννησο όταν ολοκληρωθεί και ο λεγόμενος Ανατολικός Διάδρομος Επέκτασης του Συστήματος 400 ΚV στην Πελοπόννησο, δηλαδή η Γραμμή Μεταφοράς που θα συνδέει το ΚΥΤ Μεγαλόπολης με το νέο ΚΥΤ Κορίνθου, έργο του ΑΔΜΗΕ που συμβασιοποιήθηκε πρόσφατα και έχει ορίζοντα ολοκλήρωσης το 2021.

pelop.gr

Αναδημοσίευση από το https://www.b2green.gr

Ο τομέας των ΑΠΕ εισέρχεται σε μια νέα φάση ανάπτυξης χωρίς επιδοτήσεις παγκοσμίως, σύμφωνα με την 53η έκδοση της εξαμηνιαίας έρευνας της ΕΥ, Renewable Energy Country Attractiveness Index (RECAI). Η Κίνα και οι ΗΠΑ διατηρούν την πρώτη και δεύτερη θέση αντίστοιχα μεταξύ των 40 χωρών του Δείκτη, ενώ η Γαλλία ανεβαίνει στην τρίτη από την πέμπτη θέση, εξαιτίας της στροφής που έχει κάνει στην αύξηση της δυναμικότητας των υπεράκτιων αιολικών πάρκων και του διπλασιασμού των ετήσιων στόχων αύξησης της αιολικής δυναμικότητας στην ξηρά.

Αξιοσημείωτη βελτίωση κατέγραψαν, επίσης, η Νότια Κορέα (στην 24η από την 31η θέση) και το Βιετνάμ (στην 26η θέση, μετά από άνοδο 17 θέσεων), που κινήθηκαν δυναμικά με σχέδια για την κατασκευή νέων έργων ανανεώσιμης ενέργειας 4GW και 475MW αντίστοιχα. Η Νορβηγία (36η με άνοδο εννέα θέσεων) και η Φινλανδία (39η με άνοδο τριών θέσεων) ανακάμπτουν χάρη στις προγραμματισμένες νέες επενδύσεις, αλλά και τις συμφωνίες αγοράς ενέργειας (power purchase agreements – PPAs) σε ένα περιβάλλον σχεδόν χωρίς καθόλου επιδοτήσεις. Μεταξύ των χωρών, των οποίων η θέση επιδεινώθηκε, βρίσκονται το Μεξικό και η Ταϊβάν, που υποχώρησαν κατά έξι θέσεις και βρέθηκαν στη 19η και 33η θέση αντίστοιχα.

Δύο θέσεις υποχωρεί η Ελλάδα
Στην 30η θέση βρίσκεται η Ελλάδα στην κατάταξη της τελευταίας έκδοσης του Δείκτη, υποχωρώντας δύο θέσεις σε σχέση με το β' εξάμηνο του 2018. Η Ελλάδα είχε βελτιώσει σημαντικά τη θέση της κατά το α' εξάμηνο του 2017, φθάνοντας από την 40η στην 32η θέση, ενώ το β' εξάμηνο του 2018 πέτυχε την καλύτερη επίδοση των τελευταίων ετών, ανεβαίνοντας στην 28η θέση.

Σχολιάζοντας τα ευρήματα της έρευνας ο κ. Τάσος Ιωσηφίδης, Εταίρος και Επικεφαλής του Τμήματος Υπηρεσιών Χρηματοοικονομικού Συμβούλου & Υποστήριξης Συναλλαγών της ΕΥ Ελλάδος, αναφέρει: "Η Ελλάδα συγκεντρώνει τις αντικειμενικές προϋποθέσεις για σημαντικά καλύτερες επιδόσεις στον τομέα των ΑΠΕ. Ωστόσο, πρέπει να προχωρήσει σε αλλαγές στο ρυθμιστικό και νομοθετικό πλαίσιο και να αντιμετωπίσει μια σειρά από γραφειοκρατικά και άλλα εμπόδια, για να αξιοποιήσει τα ανεκμετάλλευτο δυναμικό της. Παράλληλα, θα πρέπει να αξιοποιήσει τις τεράστιες δυνατότητές της για υπεράκτια αιολικά πάρκα, ένας τομέας ο οποίος συγκεντρώνει όλο και περισσότερο ενδιαφέρον διεθνώς και θα μπορούσε να αποτελέσει πόλο έλξης επενδύσεων στη χώρα μας. Η προσπάθεια αυτή απαιτεί και τη στήριξη της Πολιτείας με ένα αναπτυξιακό σχέδιο, τόσο για περιβαλλοντικούς, όσο και για αναπτυξιακούς λόγους".

Το νέο, μη επιδοτούμενο περιβάλλον των ΑΠΕ
Καθώς οι ΑΠΕ εξελίσσονται όλο και περισσότερο σε έναν μη επιδοτούμενο τομέα, όπου τα έργα ανταγωνίζονται στην αγορά με βάση τα οικονομικά και περιβαλλοντικά τους πλεονεκτήματα, η τελευταία έκδοση του Δείκτη εξετάζει δύο αλληλένδετα χαρακτηριστικά αυτού του νέου τοπίου: τον τρόπο με τον οποίο τα έργα αντιμετωπίζουν την έκθεσή τους στις χονδρικές τιμές ενέργειας και την αστάθεια της αγοράς – τον λεγόμενο εμπορικό κίνδυνο – και τον αυξανόμενο ρόλο των εταιρικών αγοραστών ενέργειας στην αναδοχή έργων καθαρής ενέργειας.

Οι εταιρικές αγορές καθαρής ενέργειας εκτοξεύτηκαν την τελευταία χρονιά, ενώ αρκετές νέες εταιρείες εισήλθαν στην αγορά για πρώτη φορά. Σύμφωνα με την έκθεση, οι συμφωνίες αγοράς ενέργειας υποστήριξαν πέρυσι 13,4GW παραγωγής καθαρής ενέργειας, επίδοση υπερδιπλάσια από τα 6,1GW του 2017. Η έκθεση αναδεικνύει πως νέες εταιρείες, αλλά και νέες χώρες στον κλάδο, εξοικειώνονται με το νέο, μη επιδοτούμενο περιβάλλον ΑΠΕ. Για πολλές επιχειρήσεις, το κίνητρο για σύναψη συμφωνιών αγοράς ενέργειας είναι οικονομικό – συμβάσεις διάρκειας δέκα ή περισσότερων ετών, οι οποίες εξασφαλίζουν μακροπρόθεσμη προστασία έναντι των διακυμάνσεων των τιμών ενέργειας. Άλλες επιχειρήσεις επιλέγουν να προμηθευτούν ΑΠΕ για λόγους φήμης ή για να μειώσουν την έκθεσή τους στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

Υπεράκτια αιολική ενέργεια: Μια αναδυόμενη τάση
Μια σημαντική πρόσφατη αναπτυξιακή τάση στον τομέα των ΑΠΕ είναι η υπεράκτια αιολική ενέργεια, η οποία σημείωσε μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη και πλέον ενισχύεται ολοένα και περισσότερο και σε άλλες χώρες. Ενώ η Ευρώπη θα καταγράψει σημαντική συνεχή ανάπτυξη κατά την επόμενη δεκαετία, οι αναδυόμενες αγορές υπεράκτιας αιολικής ενέργειας περιλαμβάνουν τις Ηνωμένες Πολιτείες, την ηπειρωτική Κίνα, την Ιαπωνία, την Ταϊβάν και τη Νότια Κορέα. Η έκθεση εξετάζει τις συνθήκες που θα καθορίσουν ποιες αγορές είναι πιθανό να αποδειχθούν πιο ενδιαφέρουσες για τους επενδυτές, καθώς έχουν πολύ διαφορετικά προγράμματα στήριξης, πολιτική υποστήριξη και ανοικτή πρόσβαση σε διεθνείς παίκτες.

capital.gr

Αναδημοσίευση: https://www.b2green.gr

Σημαντική η ευφυής γεωργία στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής

Περιβαλλον

Τη συνεισφορά της εισαγωγής καινοτομίας (τεχνολογικής και μη) στη διαμόρφωση της ΚΑΠ εξετάζει η πρόσφατα εκδοθείσα έκθεση της Κομισιόν, με θέμα τον αντίκτυπο της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η έκθεση λαμβάνει υπόψη παραδείγματα από πρακτικές δέκα κρατών-μελών, στα οποία δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα, ωστόσο αξιοποιεί και δεδομένα και από τα 28 κράτη-μέλη της ΕΕ. Αξίζει να διευκρινιστεί ότι η αξιολόγηση που γίνεται αφορά μέτρα της ΚΑΠ μετά από τη μεταρρύθμιση του 2013.

Oι κύριες κατηγορίες τεχνολογικών καινοτομιών που εξετάζονται στην έκθεση αφορούν:

 

1) Γενετική βελτίωση, 
2) Καινοτόμες εφαρμογές των βιοεπιστημών, 
3) Μηχανικές καινοτομίες, 
4) Καινοτομία βασισμένη στη γνώση, 
5) Συνθήκες ελεγχόμενου κλίματος όπως τα θερμοκήπια.

Μεταξύ των πρακτικών που αναφέρονται στην έκθεση περιλαμβάνεται η βελτίωση της ανθεκτικότητας των φυτών στο θερμό κλίμα, καθώς και η χρήση «αναστολέων νιτροποίησης» που συμβάλλουν στις μειωμένες εκπομπές διοξειδίου του αζώτου και στη μείωση διαρροών νιτρικών αλάτων στο περιβάλλον.

Μάλιστα, σύμφωνα με την έκθεση, «η τεχνολογία αυτή έχει τη δυνατότητα μείωσης των εκπομπών του διοξειδίου του αζώτου έως και 35%, ενώ συμβάλλει και στον περιορισμό της απαιτούμενης λίπανσης».

Η χρήση αισθητήρων στο έδαφος για αροτραίες καλλιέργειες και δενδροκομία επιτρέπουν την εξοικονόμηση νερού από 8% έως 41%, με τη μέση εξοικονόμηση να ανέρχεται από 20% έως 25%

Στην ενότητα των μηχανικών καινοτομιών γίνεται αναφορά στη βελτιστοποίηση της άρδευσης με τη μέθοδο της σταγόνας αντί για τον εκτοξευτή νερού. Σύμφωνα με την έκθεση, η άρδευση με σταγόνα μπορεί να εξοικονομήσει έως 35% στις αροτραίες καλλιέργειες, από 28% έως 46% στη δενδροκομία και από 17% έως 43% στην παραγωγή φρούτων και λαχανικών.

Εκτενής αναφορά γίνεται επίσης στον ισχυρό ρόλο των ψηφιακών τεχνολογιών για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, όπως η ευφυής λίπανση και η ευφυής άρδευση. Σύμφωνα με την έκθεση, «οι ψηφιακές τεχνολογίες μπορούν να βελτιστοποιήσουν τη λίπανση ή την κατανάλωση νερού.

Για παράδειγμα, είναι εφικτή η εξοικονόμηση λιπάσματος από 200 γρ. έως 2 κιλά ανά στρέμμα. Η χρήση αισθητήρων στο έδαφος για αροτραίες καλλιέργειες και δενδροκομία επιτρέπουν την εξοικονόμηση νερού από 8% έως 41%, με τη μέση εξοικονόμηση να ανέρχεται από 20% έως 25%. Στα οπωροκηπευτικά, η εξοικονόμηση εκτοξεύεται από 30% έως 89%, ενώ η μέση εξοικονόμηση φτάνει το 45%-50%».

Πηγή: https://www.ypaithros.gr

Νέοι κανόνες της ΕΕ για την επαναχρησιμοποίηση του νερού στη γεωργική άρδευση

Περιβαλλον

Η ΕΕ λαμβάνει νέα μέτρα προκειμένου να περιορίσει τον κίνδυνο έλλειψης νερού για την άρδευση καλλιεργειών. Το Συμβούλιο καθόρισε σήμερα τη θέση του (γενική προσέγγιση) σχετικά με έναν κανονισμό βάσει του οποίου διευκολύνεται η χρήση των αστικών λυμάτων για γεωργική άρδευση.

Με τους νέους κανόνες η Ευρώπη θα μπορέσει να προσαρμοστεί στις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής. Ο κανονισμός, ο οποίος συνάδει απόλυτα με την κυκλική οικονομία, θα βελτιώσει τη διαθεσιμότητα του νερού και θα ευνοήσει την αποδοτική χρήση τους. Η εξασφάλιση επαρκούς ποσότητας νερού για την άρδευση των αγρών, ιδίως σε περιόδους καύσωνα και σοβαρής ξηρασίας, μπορεί να συμβάλει στο να αποτρέπονται οι απώλειες συγκομιδής και η έλλειψη τροφίμων.

«Το νερό είναι πολύτιμος πόρος. Σήμερα έγινε ένα σημαντικό βήμα με τη θέσπιση νέων κανόνων χάρη στους οποίους θα μπορούμε να ανακτήσουμε το νερό κατά τρόπο ασφαλή για τους ανθρώπους και τα ζώα, καθώς και για το περιβάλλον. Είναι σκόπιμο να καθοριστούν εναρμονισμένα ελάχιστα πρότυπα για την ποιότητα του επαναχρησιμοποιούμενου νερού και για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης, ούτως ώστε οι γεωργοί μας να μπορούν να χρησιμοποιούν το νερό αυτό. Μέρος της προσπάθειας αυτής είναι να αντληθούν διδάγματα από την εμπειρία ορισμένων κρατών μελών τα οποία εφαρμόζουν με επιτυχία τη διαδικασία επαναχρησιμοποίησης του νερού εδώ και δεκαετίες». Ioan Deneș, Υπουργός Υδάτων και Δασών

 

Πολλά κράτη μέλη έχουν μακρά και επιτυχή πείρα όσον αφορά την επαναχρησιμοποίηση του νερού για διάφορους σκοπούς, μεταξύ των οποίων η γεωργική άρδευση. Η επαναχρησιμοποίηση του νερού είναι ευνοϊκότερη για το περιβάλλον από τις εναλλακτικές μεθόδους παροχής νερού, όπως είναι η μεταφορά νερού ή η αφαλάτωση. Οι προτεινόμενοι νέοι κανόνες θα είναι ιδιαίτερα χρήσιμοι σε περιοχές όπου η ζήτηση νερού εξακολουθεί να υπερβαίνει την προσφορά, παρά τα προληπτικά μέτρα για τη μείωση της ζήτησης. Οι ισχύοντες κανόνες της ΕΕ για την υγιεινή των τροφίμων εξακολουθούν να ισχύουν και τηρούνται πλήρως.

Με τη θέση του, το Συμβούλιο παρέχει στα κράτη μέλη την ευελιξία να αποφασίζουν κατά πόσον επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν τέτοιους υδάτινους πόρους για άρδευση, δεδομένου ότι οι γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των κρατών μελών. Ένα κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει ότι δεν ενδείκνυται η επαναχρησιμοποίηση νερού για γεωργική άρδευση σε τμήμα ή στο σύνολο της επικράτειάς του.

Η πρόταση περιλαμβάνει αυστηρές απαιτήσεις για την ποιότητα του επαναχρησιμοποιούμενου νερού και την παρακολούθησή του ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία της υγείας των ανθρώπων και των ζώων καθώς και του περιβάλλοντος.

Τα κράτη μέλη θέλουν να είναι βέβαια ότι οι απαιτήσεις του κανονισμού θα βασίζονται συνεχώς στα πιο πρόσφατα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία. Για τον λόγο αυτόν, εισήγαγαν μια ρήτρα βάσει της οποίας η Επιτροπή οφείλει να αξιολογεί την ανάγκη επανεξέτασης των ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας του επαναχρησιμοποιούμενου νερού, με βάση τα αποτελέσματα αξιολόγησης της εφαρμογής του κανονισμού ή κάθε φορά που το απαιτούν οι νέες τεχνικές και επιστημονικές γνώσεις.

Ιστορικό και επόμενα στάδια

Στις 28 Μαΐου 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε πρόταση κανονισμού σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την επαναχρησιμοποίηση του νερού, στο πλαίσιο της υλοποίησης του σχεδίου δράσης για την κυκλική οικονομία. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καθόρισε τη γνώμη του επί της πρότασης στις 12 Φεβρουαρίου 2019.

Η γενική προσέγγιση που καθορίστηκε σήμερα αποτελεί την εντολή του Συμβουλίου για τις μελλοντικές διαπραγματεύσεις με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Οι τριμερείς διαπραγματεύσεις αναμένεται να αρχίσουν υπό φινλανδική προεδρία.

Πηγή: https://www.ypaithros.gr

Η λίμνη Μουριά δεν είναι σκουπιδότοπος!

Περιβαλλον

Με το σύνθημα «Αυτό το καλοκαίρι βάζουμε ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη εναπόθεση απορριμμάτων στη λίμνη Μουριά» ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού διοργάνωσε την Κυριακή 30 Ιουνίου την πρώτη δράση ευαισθητοποίησης για το μεγάλο πρόβλημα της ανεξέλεγκτης ρύπανσης. Η πόλη μας έχει γίνει ένας απέραντος σκουπιδότοπος και η λίμνη Μουριά χωματερή. Καλούμε τον Δήμο Πύργου να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του και να σταματήσει αυτή η επικίνδυνη για τη δημόσια υγεία κατάσταση η οποία εγκυμονεί και τον κίνδυνο ανεξέλεγκτων πυρκαγιών που αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο στις εκτάσεις της λίμνης. Η κυριακάτικη δράση περιελάμβανε μάζεμα σκουπιδιών, καθάρισμα του δρόμου από τα χορτάρια, βάψιμο και συντήρηση του γεφυριού για τη βελτίωση της ορατότητας.

 

Το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ του Δήμου Ανδραβίδας - Κυλλήνης γιόρτασε το φετινό του κλείσιμο με μια μεγάλη συναυλία του Σταμάτη Κραουνάκη

Πολιτισμος

Την μουσική ιστορία του Ελληνικού τραγουδιού με τα τραγούδια του Σταμάτη Κραουνάκη αλλά και με γνωστές επιτυχίες απόλαυσαν χθες βράδυ στο κατάμεστο Κάστρο Χλεμούτσι οι θεατές που σιγοτραγουδούσαν μαζί με τον συνθέτη και τους Σπείρα, δημιουργώντας μια ξεχωριστή βραδιά. Ο Κραουνάκης με την επιτυχημένη παράσταση του Φίλα με που σπάει ταμεία όπου παίζεται, δημιούργησε μια ανεπανάληπτη γιορτινή ατμόσφαιρα! Το πρόγραμμα άνοιξε με τους Σπείρα και μετά ο μεγάλος δημιουργός πήρε την σκυτάλη και με τα τραγούδια του επικοινωνούσε συνέχεια με το κοινό που τον επευφημούσε! Συγκινητική στιγμή του ήταν όταν έσβησαν όλα τα φώτα του Κάστρου και "έψαλε" όπως ο ίδιος είπε το τραγούδι του Κάστρο, με μια ατμοσφαιρική συνοδεία από το τσέλλο. Προς το τέλος της παράστασης κάλεσε και τον Γιώργο Βούκανο, ο οποίος του έδωσε εκ μέρους του Φεστιβάλ μια πλακέτα φιλοτεχνημένη από τον Kristo Defrim Hasa και ένα καλάθι με προιόντα τοπικά του δήμου και του Νομού Ηλείας που προσέφεραν οι εταιρείες  της Ιωάννας Αλετρά, του Γιώργου Κόλλια και του Θεόδωρου Βασιλόπουλου. Ο Σταμάτης Κραουνάκης ευχαρίστησε τον Γιώργο Βούκανο και τον νέο Δήμαρχο Ανδραβίδας - Κυλλήνης κ. Γιάννη Λέντζα για την αγάπη τους στον πολιτισμό και προέτρεψε να δημιουργηθούν οι υποδομές για να αναπτυχθεί ο πολιτισμός και τον χειμώνα Στη συναυλία ήταν επίσης οι βουλευτές Ανδρέας Νικολακόπουλος, και Μιχάλης Κατρίνης καθώς και οι αντιδήμαρχοι Λάμπης Δημόπουλος, Ανδρέας Μίγκος και Τάσος Μυλωνόπουλος. Μια αξέχαστη γιορτή που θα θυμόμαστε!

Τα Ιουλιανά και η «αποστασία» του 1965

Ιστορία

Τα Ιουλιανά και η «αποστασία» του 1965 ήταν κορυφαίες στιγμές στην ιστορία της ταξικής πάλης στην Ελλάδα. Κορυφαίες τόσο ως προς την ένταση που απέκτησε ο κοινωνικός αγώνας, όσο και ως προς τις ιστορικές δυνατότητες που διάνοιξε, τέτοιες που επέβαλαν στο αστικό καθεστώς να τις ακυρώσει μέσω της επιβολής μιας ειδεχθούς δικτατορίας. Γιατί ήταν η κορωνίδα μιας διαδικασίας «ηγεμονίας» στην πολιτική ζωή της χώρας που έφερε την Αριστερά, και μάλιστα με τη μορφή της άμεσης παρέμβασης των μαζών στο πολιτικό προσκήνιο, θέτοντας ζητήματα μετασχηματισμού του συνόλου του αστικού πολιτικού μηχανισμού με άξονα την ανακίνηση του πολιτειακού αλλά και του εκδημοκρατισμού και της εκκαθάρισης των κρατικών μηχανισμών.[1]

Πράγματι, τα «Ιουλιανά» ως τεράστια κίνηση μαζών επιστέγασε μια διαδικασία προώθησης των εργατικών θέσεων που είχε συντελεστεί από τα 1954 όταν η Αριστερά, 5 μόλις χρόνια μετά την καταστροφή που επέφερε ο εμφύλιος, αποσπούσε, στις δημοτικές εκλογές, στις 21 και 28 Νοεμβρίου, τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας (εκτός από τους τρεις μεγαλύτερες δήμους της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και του Πειραιά, απέσπασε και τους πέντε στους οκτώ με πληθυσμό πάνω από 40.000 όπως τον Βόλο, τη Λάρισα, την Καβάλα, τη Νίκαια, το Κερατσίνι κλπ καθώς και τους περισσότερους της περιφέρειας πρωτευούσης)[2],  όταν στα 1956 διεμβόλιζε με την παρουσία της την πολιτική σκηνή[3] και εξασφάλιζε σημαντική παρουσία στο εκλογικό μέτωπο κατά της ΕΡΕ με τη συμμετοχή της στη Δημοκρατική Ένωση[4], όταν αναδεικνυόταν σε αξιωματική αντιπολίτευση στα 1958, όταν έστρεφε το «Κέντρο» αριστερά στον «ανένδοτο» και τις εκλογές του 1963-64, όταν εξωθούσε στην εκλογική του τιμωρία στις δημοτικές του 1964, επειδή ως κρατικός πλέον διαχειριστής δεν ανταποκρίθηκε στις κοινωνικές απαιτήσεις. Αυτή ακριβώς η πορεία ήταν εκείνη που έβγαλε τις μάζες στα πεζοδρόμια στα 1965, που έθεσε τα θέματα εξουσίας σε κινηματική βάση.

Αλλά και η «αποστασία» στα 1965 ήταν το αντίπαλο δέος, το επιστέγασμα μιας διαδικασίας που αφορούσε στην προώθηση των αστικών στρατηγικών σε κομβικά επίπεδα της ταξικής πάλης με τη μορφή του είδους του κράτους, των θεσμών και της μορφής της πολιτικής σκηνής που θα διαμορφώνονταν στην Ελλάδα εκείνης της περιόδου. Ήταν η απόπειρα συσπείρωσης των αστικών πολιτικών δυνάμεων, ήταν το προοίμιο ενός καθεστώτος που θα πλαισίωνε τα συμφέροντα του αστικού κόσμου, ένα αποφασιστικό βήμα στην επιβολή ενός κράτους έκτακτης ανάγκης που έπαιρνε ειδικά μέτρα εναντίον του λαϊκού κινήματος. Γιατί τα πλήγματα καταστολής που επέφεραν στο κίνημα αυτό οι παρακρατικοί μηχανισμοί της περιόδου 1958-1963,[5] το σχέδιο «Περικλής» και η παραγωγή μιας «μνήμης» στους ανθρώπους,[6] οι εκλογές «βίας και νοθείας» του 1961,[7] η επιστράτευση του Κέντρου ως αντίπαλου δέους της Αριστεράς με στόχο, πρωτοφανή στα παγκόσμια χρονικά, να περιορίσει κατά από 20% στις επόμενες εκλογές την Αριστερά, δεν αποδείχθηκαν αρκετά για να προστατέψουν το αστικό πολιτικό σύστημα και απαιτήθηκε μια ευρύτατη πολιτική σύγκλιση γύρω από τα συμφέροντα του θρόνου.

Αντίθετα, η Αριστερά άρχιζε να εμφανίζει για το σύστημα πολύ επικίνδυνα χαρακτηριστικά. Με άξονα την όξυνση του Κυπριακού ανασυγκροτούσε ραγδαία τα αντιιμπεριαλιστικά της μέτωπα, εκδηλώνοντας έναν έντονο αντιαμερικανισμό, πολλαπλασίαζε σε πυκνότητα τις απεργιακές κινητοποιήσεις που διοργάνωνε, ιδίως από τα 1962 και μετά, ενώ οι αγώνες για την εκπαίδευση και τον εκδημοκρατισμό διεύρυναν τα κοινωνικά υποκείμενα που μετείχαν στην κοινωνική αντιπαράθεση, με υπομόχλιο τη διαμόρφωση ενός φοιτητικού κινήματος, όπως μορφοποιήθηκε  μετά το Β΄ Πανσπουδαστικό Συνέδριο του καλοκαιριού του 1959 και τη δημιουργία ενός ισχυρότατου κινήματος νεολαίας (1-1-4, κινήσεις για αφοπλισμό, πορείες ειρήνης, Λαμπράκηδες κλπ).

Έναντι αυτών ακριβώς των πιέσεων του εργατικού κινήματος βρέθηκε στα Ιουλιανά αντιμέτωπος ο αστικός πολιτικός κόσμος. Ειδικά όταν οι δημοτικές εκλογές του 1964 έδειξαν ότι το εγχείρημα της Ένωσης Κέντρου ξεθώριασε όσο γρήγορα απέσπασε την αρχική εύνοια των μαζών και η ΕΔΑ κυριάρχησε σε όλους σχεδόν τους δήμους της χώρας, [8]ενώ το κράτος αγωνιζόταν ασθμαίνοντας και καταργώντας όλα τα προσχήματα αστικής νομιμότητας να ενισχύσει τις τυπικές κατασταλτικές προφυλακές του ώστε να αντιμετωπίσει μια πιθανή έφοδο των μαζών στο πολιτικό προσκήνιο, με τη Χωροφυλακή να τρομοκρατεί ανοικτά τους πολίτες,[9] το  «σχέδιο Περικλής» και τον στρατό να εκδίδουν χιλιάδες φυλλάδια και βιβλία «εθνικού περιεχομένου», η δράση της CIA να γίνεται ανεξέλεγκτη, τις οργανώσεις τύπου ΕΚΟΦ να λυντσάρουν αριστερούς φοιτητές, αλλά και τους παρακρατικούς να διαπράττουν δολοφονίες εν μέση οδώ όπως του Λαμπράκη.[10]

Ήδη φαινόταν ότι ο Γ. Παπανδρέου αδυνατούσε να ελέγξει τα κινηματικά χαρακτηριστικά που είχε προσλάβει ο «Ανένδοτος» και είχε διεμβολιστεί από το εργατικό κίνημα και τις πρακτικές του, να διαχειριστεί τη νίκη του στις εκλογές του 1964 έναντι των κοινωνικών απαιτήσεων,  ενώ η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης των μαζών, παρά την άνοδο όλων των άλλων οικονομικών δεικτών λόγω της ευνοϊκής διεθνούς συγκυρίας, ακύρωνε τα σχέδια πολιτικής συναίνεσης και δημιουργούσε όρους κοινωνικής πόλωσης, της οποίας η εκτίναξη της μετανάστευσης (σε αριθμούς μεταναστών μόνο στα 1965 έφτασαν τις 117.000 ) [11] αποτελούσε μια πολύ ενδεικτική πλευρά.[12] Για το αστικό καθεστώς ο κίνδυνος μιας κοινωνικής έκρηξης γινόταν όλο και πιο πιθανός, όπως φάνηκε και από τις σπασμωδικές προσπάθειες του Καραμανλή τα δύο προηγούμενα χρόνια να αποσοβήσει τις αντιδράσεις, ενισχύοντας τον έμμεσο μισθό και το κράτος πρόνοιας χωρίς, όμως, πραγματική κοινωνική αναδιανομή,[13] προσφεύγοντας σε μια άναρχη διευκόλυνση εισαγωγής ξένου κεφαλαίου,[14] ιδίως γερμανικού, στην Ελλάδα,[15] και μάλιστα, χωρίς, ασφαλιστικές δικλείδες προστασίας της εγχώριας παραγωγής.[16] Έτσι, σύντομα αντιμετώπισε τη διόγκωση του δημόσιου  ελλείμματος και σε συνδυασμό με την κρίση των εξαγωγών αγροτικών προϊόντων και την καθήλωση του ναυτιλιακού συναλλάγματος δημιούργησε ένα εκτεταμένο έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Η βελτίωση ορισμένων οικονομικών δεικτών[17] δεν σήμανε και τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των εργαζομένων,[18] ενώ η πρακτική παραγωγής εντυπώσεων με υπερκοστολογημένα «εντυπωσιακά» έργα, χωρίς παραγωγικό αντίκρισμα, δεν ανέκοψαν την κοινωνική δυσαρέσκεια και δεν διέσωσαν και την κυβέρνησή του.[19]

Από την άποψη αυτή τα Ιουλιανά και η «αποστασία» ήταν το τελευταίο χαρτί που έπαιζε το καθεστώς για να οχυρωθεί πίσω από ένα αυταρχικότερο κράτος, που θα έχαιρε όμως κάποιας στοιχειώδους δημοκρατικής νομιμότητας, αφού μια ανοικτή δικτατορία θα ακύρωνε τα σχέδια τμήματος της αστικής τάξης να δημιουργήσει όρους φυσιολογικής συσσώρευσης κεφαλαίου που δεν θα επέτρεπε και τις οικονομικές λαθροχειρίες που τα καθεστώτα έκτακτης ανάγκης πάντα γεννούσαν, «τραυματίζοντας» τα μακροπρόθεσμα αστικά συμφέροντα προς όφελος της «πελατείας» του εκάστοτε δικτάτορα. Όμως, όλο και περισσότερο τα πράγματα έδειχναν ότι μια τέτοια λύση θα ήταν η μόνη εφικτή για το σύστημα. Γιατί το παιχνίδι σε σχέση με την πατριδοκαπηλία είχε χαθεί για το αστικό καθεστώς, γιατί η εκρηκτική κατάσταση στην Κύπρο, ιδίως μετά το υπόμνημα το Μακαρίου για αλλαγές στο Σύνταγμα του νησιού και την απόρριψη των Τούρκων με τη συνοδεία απειλών για επέμβαση, στις 30 Νοεμβρίου 1963, έδινε πλέον την ιδεολογική ηγεμονία στον αντι-αποικιακό λόγο της Αριστεράς. Οι τεράστιες διαδηλώσεις στην Αθήνα, η καταδίκη των συμφωνιών Ζυρίχης και Λονδίνου, το συλλογικό μένος κατά του ΝΑΤΟ που πίεζε για εγκατάσταση νατοϊκής δύναμης στην Κύπρο και προωθούσε ζήτημα διχοτόμησης του νησιού, τα  αιματηρά επεισόδια στον Πενταδάκτυλο, η αποστολή  μυστικά μιας ελληνικής μεραρχίας στην Κύπρο, ο φόβος  για πραξικόπημα και την ανακήρυξη χωριστού τουρκοκυπριακού κράτους στο νησί (Ιούλιος 1964),[20] οι απελάσεις Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη, το  Σχέδιο Άτσενσον, τον Αύγουστο του 1964, οι διαφωνίες Μακάριου-Παπανδρέου για την ακολουθητέα πολιτική στο Κυπριακό,[21] ήταν ο καμβάς πάνω στον οποίο εξυφάνθηκε πλέον η παρέμβαση των μαζών στο ελληνικό πολιτικό προσκήνιο με όρους προνομιακούς ακόμα και στο «εθνικό» πεδίο. Αντίθετα, ο αστικός εθνικισμός φαινόταν να έχει τεθεί πλήρως στο περιθώριο.[22]

Αυτές τις δύσκολες συνθήκες για το αστικό καθεστώς προσπάθησε να αντιμετωπίσει η «Αποστασία». Με τη συνδρομή της CIA και των Αμερικανών εκδηλώνεται η πρόθεση να ανατραπεί η κυβέρνηση Παπανδρέου και να αυταρχικοποιηθεί το κράτος. Οι Αμερικανοί ήταν ιδιαίτερα δυσαρεστημένοι επειδή η κυβέρνηση Παπανδρέου απομάκρυνε από την ΚΥΠ τους φανατικούς οπαδούς της αμερικανοκρατίας, ενθάρρυνε την κυπριακή κυβέρνηση να αγοράσει όπλα από την ΕΣΣΔ, υποχρέωσε τη CIA τα χρήματα που μέχρι τότε έστελνε απευθείας στην ΚΥΠ να τα παραδίδει στο υπουργείο Προεδρίας[23] και απαγόρευσε στην τελευταία να δίνει πληροφορίες στο State Department.[24] Επιπλέον, οι Αμερικανοί θεωρούσαν ότι ο Παπανδρέου υπονόμευε την πολιτική τους στο Κυπριακό, ενώ και οι αμερικανικές εταιρίες πετρελαίου διαμαρτύρονταν για έλεγχο των  κερδών τους στην Ελλάδα που απειλούσε να επιβάλει το ελληνικό υπουργείο των Οικονομικών.[25]

Έτσι, ξεκίνησε η υλοποίηση του σχεδίου της εκ των ένδον αποψίλωσης της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η ίδια η αδυναμία του Παπανδρέου να επιβάλει στην Ένωση Κέντρου τη δεξιά της τάσης έναντι στους αριστερίζοντες (στις 20 Μαρτίου 1964 διεγράφη ο Η. Τσιριμώκος και ο Σ. Παπαπολίτης, ενώ στις εκλογές στη βουλή για την ανάδειξη προέδρου δεν ψήφισαν το Νόβα 30 βουλευτές και έγραψαν «Δημοκρατία» στα ψηφοδέλτια),[26] επέβαλε στους Αμερικανούς να επισπεύσουν τις διαδικασίες. Η αποτυχία τους να επιβάλουν στον Παπανδρέου συνάντηση με τον τούρκο πρωθυπουργό Ινονού, κατά την επίσκεψη του τον Ιούνιο του 1964 στην Ουάσιγκτον, θεωρήθηκε μια επιπλέον νίκη της αριστεράς της Ε.Κ, παρότι κατόρθωσαν τελικά να επιβάλουν την παραίτηση του Α. Παπανδρέου από την κυβέρνηση, στις 16 Νοεμβρίου 1964 ( μετά από επιθέσεις της εφημερίδας «Ελευθερίας» και του Κ. Μητσοτάκη). [27] Οι προβοκάτσιες στο Γοργοπόταμο, στις 29 Νοεμβρίου 1964 με τους 13 νεκρούς και το σαμποτάζ στον Έβρο[28] ήταν μια δοκιμή για το παρακράτος που ανελάμβανε και αυτό κεντρικό ρόλο στις εξελίξεις. [29]

Η δεύτερη φάση της διάλυσης του πολιτικού σκηνικού που είχε απορρεύσει μετά τις εκλογές του 1963 έθεσε την «αποστασία» ως τον κυρίαρχο μηχανισμό των επιδιώξεών της. Είχε ως αφετηρία της, στις 8 Ιουλίου 1965, την επιστολή που έλαβε ο Παπανδρέου από τον βασιλιά που του απαγόρευσε να αντικαταστήσει τον Γαρουφαλιά ως υπουργό Εθνικής Άμυνας και έμμεσα τον κατηγόρησε ότι είχε αναμιχθεί στη συνομωσία του ΑΣΠΙΔΑ.[30] Ήταν η κατάληξη ενός αντιπερισπασμού  στις απόπειρες που έγιναν από την κυβέρνηση Παπανδρέου να ελέγξει τον κρατικό μηχανισμό που βυσσοδομούσε με το σχέδιο «Περικλής».[31] Όπως κατάγγειλε στη βουλή ο Η. Ηλιού το σχέδιο είχε ενεργοποιηθεί εκ νέου στα 1965, όπως φάνηκε με τη δολιοφθορά στον Έβρο του Παπαδόπουλου και την ανακάλυψη “κομουνιστικής δολιοφθοράς και διείσδυσης εις τας Ενόπλους Δυνάμεις”.[32]

Ακριβώς για να δημιουργηθεί σύγχυση επινοήθηκε και η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, ιδίως από τη στιγμή που επανήλθε στην κυβέρνηση, στις 25 Απριλίου 1965, ο Α. Παπανδρέου.[33] Η εφημερίδα «Ημερήσιος Κήρυξ» της Λάρισας, του πρώην προέδρου της Βουλής Κ. Ροδόπουλου, κατήγγειλε  ότι αξιωματικοί στην Κύπρο και Ελλάδα δημιούργησαν μια οργάνωση, τον ΑΣΠΙΔΑ, για να ανατρέψουν το αστικό καθεστώς, η «Ελευθερία» έσπευσε να εμπλέξει και τον Α. Παπανδρέου, ο Π. Γαρουφαλιάς, υπουργός Αμύνης της κυβέρνησης, κάλυψε τη μεθόδευση των «αποκαλύψεων» και διατάχθηκαν συλλήψεις και ανακρίσεις, παρότι το επίσημο πόρισμα του  προέδρου του Αναθεωρητικού Στρατοδικείου αναφέρθηκε απλά σε «μωροφιλόδοξους» αξιωματικούς. [34]

Τότε ήταν που με το πρόσχημα την προστασία του πολιτεύματος Αμερικανοί και παλάτι στράφηκαν στους δεξιούς βουλευτές της Ένωσης Κέντρου, ώστε 80 από αυτούς να εγκαταλείψουν την κυβέρνηση και να την ανατρέψουν. Επιστρατεύτηκαν και σειρά «κινήτρων» προς τους αποστάτες, όπως μεγάλα χρηματικά ποσά και υπουργικοί θώκοι. Στις 10 Ιουλίου 1965 στην Κέρκυρα ο βασιλιάς προώθησε ως αντικαταστάτη του Παπανδρέου τον πρόεδρο της Βουλής Γ. Νόβα και με δύο καινούργιες ιταμές επιστολές υποχρέωσε τον Παπανδρέου σε παραίτηση στις 15 Ιουλίου 1965.[35] 45 λεπτά μετά προσκλήθηκε ο Νόβας και σχημάτισε κυβέρνηση,[36]  πλαισιωμένος από τους Μητσοτάκη, Παπασπύρου, Αλλαμανή, Μπακατσέλο, Πιτούλη, Τούμπα, Κωστόπουλο, Διαμαντόπουλο και άλλους.[37]  Ήταν ο ίδιος ο Νόβας που δεν έκρυψε στις προγραμματικές του δηλώσεις ότι από καιρό μεθοδευόταν η ανατροπή, αφού είχε προβεί σε «αλλεπάλληλες άκαρπες εκκλήσεις στον Παπανδρέου» να διορθώσει την πολιτική του.[38]

Μόλις ο Παπανδρέου παραιτήθηκε το παλάτι πήρε αμέσως τον έλεγχο της ΚΥΠ και μάλιστα με εισβολή στα γραφεία της στην οδό Μπουμπουλίνας και την εγκατάσταση νέας ηγεσίας (Παπαγεωργόπουλος, Ζαχαράκης, Φρατζέσκαρος). Ταυτόχρονα χιλιάδες αστυνομικοί προετοιμάστηκαν να αποκρούσουν τις δημόσιες αντιδράσεις, ενώ διατάχθηκαν και εκτεταμένες μετακινήσεις στρατιωτικών δυνάμεων.[39]

Όμως οι αντιδράσεις ήταν πολύ πιο δυναμικές και εκτεταμένες από ό,τι περίμεναν οι εμπνευστές των σχεδίων αυτών. Πάνω από 400 διαδηλώσεις προκλήθηκαν σε όλη τη χώρα την περίοδο των βασιλικών μεθοδεύσεων, μερικές από τις οποίες με απίστευτα επίπεδα μαζικής συμμετοχής. Στις 16 Ιουλίου οι διαδηλώσεις στην Αθήνα συνοδεύτηκαν με πυροβολισμούς στον αέρα και ακολούθησαν συγκεντρώσεις έξω από το σπίτι του Παπανδρέου στο Καστρί, μεγάλη συγκέντρωση στο γήπεδο του Παναθηναϊκού στις 17 του ίδιου μήνα, ενώ στις 19 Ιουλίου, κατά τη διάρκεια της καθόδου του Παπανδρέου από το Καστρί στα γραφεία της Ε.Κ στην οδό Κολοκοτρώνη, πλήθη στα πεζοδρόμια από την Κηφισιά, το Μαρούσι, το Χαλάνδρι, τους Αμπελόκηπους, την Πατησίων και την Σταδίου τον επευφημούσαν, σηκώνοντας ακόμα και το αυτοκίνητο του στα χέρια. [40]

Εξαιτίας του κλίματος αυτού, στις 20 Ιουλίου 1965, μόλις επιχείρησε η κυβέρνηση Νόβα, να εμφανιστεί στη βουλή, καταψηφίστηκε.[41] Την επόμενη μέρα στις 21 Ιουλίου ολόκληρο το κέντρο της Αθήνας μετατρέπεται σε πεδίο μάχης και δολοφονείται ο Σωτ. Πέτρουλας.[42] Η κηδεία του στις 23 Ιουλίου συγκεντρώνει ακόμα μεγαλύτερα πλήθη.[43] Στις 27 Ιουλίου οργανώνεται και γενική απεργία. Ακόμα πιο σοβαρά επεισόδια γίνονται στις 20 Αυγούστου την ημέρα που ορκίστηκε ο άλλος αποστάτης που εξασφάλισε το παλάτι ο Η. Τσιριμώκος. Στήνονται οδοφράγματα, πυρπολούνται αυτοκίνητα, φωτιές ανάβουν στους δρόμους. Δεκάδες ήταν οι τραυματίες. Ακόμα και η ΕΔΑ τρομοκρατημένη αποκηρύσσει τα επεισόδια. Στις 25 Αυγούστου χιλιάδες συγκεντρώνονται έξω από τη βουλή που οχυρώνεται με συρματόσκοινα σε τριπλές σειρές.[44]

Όμως και ο Τσιριμώκος αποτυγχάνει στις 28 Αυγούστου να εξασφαλίσει τη συναίνεση της βουλής και καταψηφίζεται με μεγάλη πλειοψηφία.[45] Τελικά στις 31 Αυγούστου, ως τελευταία λύση, ανακοινώνεται ότι θα συγκληθεί το συμβούλιο Στέμματος και ο φοβισμένος από την έκταση της λαϊκής παρέμβασης Παπανδρέου, στις 4 Σεπτεμβρίου, δέχεται να σχηματιστεί κυβέρνηση της ΕΡΕ αρχικά από τον Κανελλόπουλο και τελικά από τον Στ. Στεφανόπουλο (18 Σεπτεμβρίου 1965).[46] Καθοριστικό ρόλο έπαιξαν τα συγκροτήματα του κεντρώου Τύπου, ιδίως οι εφημερίδες του Λαμπράκη, εν τω μέσω κατηγοριών για χρηματισμούς βουλευτών με χιλιάδες δολάρια και εκατομμύρια δραχμές, δώρα ολόκληρα διαμερίσματα, παροχή τυπογραφικών εγκαταστάσεων, διαγραφή χρεών προς το κράτος κλπ.[47]

Μετά την ορκωμοσία της κυβέρνησης Στεφανόπουλου το κράτος επιχείρησε ένα περιορισμένο συμβιβασμό με τις δυνάμεις που το αμφισβητούσαν. Υποβλήθηκαν αναπτυξιακές προτάσεις, προωθήθηκαν σχέδια κατευνασμού, αναθεωρήθηκε η κυβερνητική πολιτική για το Κυπριακό, προωθήθηκε η εκδίκαση των υποθέσεων ΑΣΠΙΔΑ και η δίκη για τη δολοφονία Λαμπράκη. Ωστόσο το αίτημα για εκλογές, οι καταγγελίες για τις βασιλικές ευθύνες για το κοινοβουλευτικό πραξικόπημα που επιχειρήθηκε διαδέχονται η μια την άλλη και δεν κόπαζαν. Το παλάτι είχε υποστεί ανεπανόρθωτη φθορά. Ήρθε η σειρά της χούντας των Συνταγματαρχών.

Η αποστασία του 1965 επιτάχυνε αντί να αποτρέψει την εισβολή των μαζών στο πολιτικό προσκήνιο. Ειδικά από τον Σεπτέμβριο του 1964 όπου συγχωνεύονται η νεολαία της ΕΔΑ με τη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη μαζικοποιείται και η νεανική διαμαρτυρία, αν και δεν θέτει μια αντίστοιχα αιχμηρή στοχοθεσία. Γιατί είναι η ίδια περίοδος που εμφανίζονται στους κόλπους της επίσημης Αριστεράς η  ηττοπάθεια και λεγκαλισμός, εξαιτίας του φόβου για ένα ενδεχόμενο πραξικόπημα και αυτή αρκείται να αρθρώνει την επιχειρηματολογία της στην κατεύθυνση της θεσμικής διασφάλισης της «δημοκρατίας». Δεν είναι τυχαίο ότι  διατυπώνει τις κεντρικές πολιτικές της προτάσεις 5 μήνες μετά τα συγκλονιστικά γεγονότα του Ιουλίου του 1965, τον Ιανουαρίου του 1966, με τα «πέντε σημεία της δημοκρατικής διεξόδου», όπου ζητά συνεργασία του πολιτικού κόσμου για να αποκηρυχθούν οι όποιες δικτατορικές τάσεις, αλλά και για να συμπεριλάβει στο μέτωπο αυτό και τους μοναρχικούς αρνείται να θέσει πολιτειακό.!! [48]


 

[1] Οι Χ. Βερναρδάκης και Γ. Μαυρής ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα βρέθηκε σε επαναστατική κατάσταση, όπως την όριζε ο Λένιν, Χ. Βερναρδάκης, Γ. Μαυρής, Κόμματα και Κοινωνικές Συμμαχίες στην προδικτατορική Ελλάδα, Αθήνα 1991, σ. σ. 244-267.

[2] Η. Νικολακόπουλος, Η Καχεκτική Δημοκρατία, Κόμματα και Εκλογές 1946-1967, Αθήνα 2000, σ. 187-188.

[3] Η Φρειδερίκη τότε μίλησε ότι ο θρόνος και η χώρα βρέθηκε στο χείλος της αβύσσου, Φρειδερίκη, Μέτρον Κατανοήσεως, Αθήνα 1971, σ. 242.

[4] Τ. Τρίκκας, ΕΔΑ, Το Νέο Πρόσωπο της Αριστεράς, τομ. Α, Αθήνα 2009, σ. 341-361.

[5] Μέσα σε λιγότερο από 6 μήνες πάνω από 200 παρακρατικές συμμορίες ξεπήδησαν τότε, ανάμεσα τους και η ΕΚΟΦ, Α. Λεντάκης, Παρακρατικές Οργανώσεις και 21η Απριλίου, Αθήνα 1975, σ. 75-140.

[6] Το σχέδιο που αποκάλυψε στα 1965 στη Βουλή ο Γ. Παπανδρέου, εκτός των άλλων, περιελάμβανε και τη συγκρότηση της «Δευτεροβάθμιας Επιτροπής» στα πλαίσια του Α/ΓΕΕΘΑ που θα «διαφώτιζε» εθνικά τους πολίτες για τον προδοτικό ρόλο του ΚΚΕ. Συστατικό στοιχείο θα ήταν η ανάδειξη του προδοτικού και εγκληματικού έργου του ΚΚΕ στην Κατοχή. Για αυτό θα συγκροτούνταν οι οργανώσεις της «πραγματικής αντίστασης», θα προέβαιναν σε συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και ο ΤΕΑτζής της γειτονιάς και του χωριού, θα αναλάμβανε μέσα στα καφενεία, να προπαρασκευάσει ψυχολογικά το κοινό για να αναδειχθούν τα κατοχικά εγκλήματα των κομμουνιστών. Η ΟΠΛΑ και ο Μελιγαλάς είχαν την τιμητική τους. Βλ. και Εθνική Προπαγάνδα στις Ένοπλες Δυνάμεις,  Αρχεία Πληροφοριών Υπουργείου Προεδρίας,  Εξουσία και Παραεξουσία στην Ελλάδα 91957-1967), (επιμ. Π. Πετρίδης), Αθήνα 2000, σ. 98-106.

[7] Για την εκτεταμένη παραποίηση του δημόσιου φρονήματος, βλ. και ΕΔΑ. Μαύρη Βίβλος, Το Εκλογικό πραξικόπημα της 29ηςΟκτωβρίου, Αθήνα 1962, passim.

[8] Ζ. Μευνιώ, Οι Πολιτικές Δυνάμεις στην Ελλάδα,  Αθήνα 1966, σ.  222-230 και 301-303.

[9] Αρχείο Δ. Σοϊμοίρη,  Γραφείο Ασφαλείας  Χωροφυλακής Αμφίσσης, «Διαπιστώσεις», Δεκέμβριος 1956, ΕΛΙΑ

[10] P. Murtagh, ο Βιασμός της Ελλάδας, Αθήνα 2005, σ. 99-121.

[11] Έκθεσις του Διοικητού της Τράπεζας της Ελλάδος έτους 1965, Αθήνα 1966, σ. 38-39.

[12] Βλ. και Σ. Ρομπόλης, «Η μετανάστευση στην Ελλάδα κατά την πρώτη μεταπολεμική περίοδο», στο Η Ελληνική Κοινωνία κατά την πρώτη Μεταπολεμική περίοδο (1945-1967), Αθήνα 1994, σ. 283-289.

[13] Η. Ηλιού, Η Ελληνική Οικονομία κάτω από τον Οδοστρωτήρα της Κοινής Ευρωπαϊκής Αγοράς, Αθήνα 1959, σ. 18-25.

[14] Χαρακτηριστικές ήταν οι περιπτώσεις των συμβάσεων της Esso-Pappas και Pechiney-Νιάρχου που υπογράφηκαν από την κυβέρνηση Καραμανλή, Ζ. Μευνιώ, Οι Πολιτικές Δυνάμεις στην Ελλάδα,  ο.π. σ. 437-444.

[15] Με τον νόμο 4171 του 1961 δόθηκαν ένα σωρό διευκολύνσεις και φοροαπαλλαγές στο ξένο κεφάλαιο και τις πολυεθνικές  για «σημαντικές παραγωγικές επενδύσεις». Δ. Μπενάς, Η Εισβολή του Ξένου Κεφαλαίου στην Ελλάδα,  Αθήνα 1978, σ. 48-49.

[16] Ήταν μια κρίση που είχε επιταχυνθεί εξαιτίας των προπολεμικών οφειλών της Ελλάδας που οι ξένοι ομολογιούχοι απαιτούσαν να αποπληρωθούν, Memorandum of Conversation, 16 Ιανουαρίου 1958,Washington. Foreign Relations of US, 1958-1960, vol. X, Washington DC, σ. 603-604.

[17] Σε κάποιο βαθμό αυτό αποδεικνύεται και στην ελληνική περίπτωση. Ο μέσος πραγματικός ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης στα έτη 1960-66, δηλαδή μετά τη σύνδεση με την ΕΟΚ, ήταν αισθητά υψηλότερος από ότι τη δεκαετία του 1950 (6.0 και 7,7%) αντίστοιχα. Σ. Βαλντεν, «Εξωτερικό Εμπόριο και Εξωτερική Εμπορική Πολιτική της Ελλάδας 1950-1967», στο 1949-1969, Η Εκρηκτική Εικοσαετία,  Αθήνα 2002, σ. 221. Ωστόσο, ήταν και συνάρτηση της ανόδου του διεθνούς οικονομικού κύκλου την εξαετία αυτή που επηρέαζε αναγκαστικά και την Ελλάδα.

[18]Μ. Καραμεσίνη, «Αυταρχικό μεταπολεμικό κράτος και ιδιαιτερότητες εφαρμογής του Κευνσιανισμού. Μακροοικονομική επέκταση χωρίς κοινωνικό συμβόλαιο» στο Η Ελληνική Κοινωνία κατά την Πρώτη Μεταπολεμική Περίοδο, οπ. σ. 133-145.

[19] Παρά τις όποιες κρατικές πολιτικές το ελληνικό εξωτερικό εμπόριο αύξανε συνέχεια την ελλειμματικότητα του ολόκληρη την προδικτατορική περίοδο, Εθνική Στατιστική Υπηρεσία της Ελλάδος, Εθνικοί Λογαριασμοί τη ς Ελλάδος, 1948-1970, Αθήναι 1972, σ. 124-145.

[20] Π. Τζερμιάς, Ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας, τομ. Α, Αθήνα 2001. σ. 567-568.

[21] Σ. Ριζάς, Η Ελλάδα, οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρώπη,  1961-1964, Αθήνα 2001, σ. 20-94.

[22] Τ. Τρίκκας, ΕΔΑ, τομ. Β, ο.π., σ. 1093-1106 και 1168-1171.

[23] Α. Παπαχειλάς, Ο Βιασμός της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο Αμερικανικός Παράγων 1947-1967, Αθήνα 2009, σ. 94-181.

[24] P. Murtagh, ο.π. σ. 123-163.

[25] Για το ρόλο των Αμερικανών σε αυτή τη φάση βλ και M. Pelt,  Tying Greece to the West, US-West Germans-relations 1949-1974, Copenhagen 2006, σ. 268-275

[26] Ι. Χαραλαμπόπουλος, Κρίσιμα Χρόνια, Αθήνα 2000, σ. 84-93.

[27] Μ. Παπανωσταντίνου, Η Ταραγμένη Εξαετία, τομ. Β, Αθήνα 1997, σ. 123-147

[28] Στις 11 Ιουνίου 1965 ο αντισυνταγματάρχης Γ. Παπαδόπουλος ως διοικητής της 117 Μονάδας Πυροβολικού της 12ηςΜεραρχίας  έστειλε έκθεση στο ΓΕΣ όπου ισχυριζόταν ότι εξακρίβωσε δολιοφθορά σε τρία καινούργια αυτοκίνητα της μονάδας από 2 κομμουνιστές φαντάρους. Συλλήψειςν ακολουθούν στην Αθήνα και κλίμα υστερίας από τις δεξιές εφημερίδες, Ν. Κακαουνάκης, 2650 Μερόνυχτα Συνομωσίας, Αθήνα 1976, σ. 55-58.

[29] Η κυβέρνηση της Ενώσεως Κέντρου του Γεωργίου Παπανδρέου  αποφασίζει να γιορτάσει με επισημότητα την επέτειο της ανατίναξης της γέφυρας του Γοργοπόταμου. Συμμετείχαν εκπρόσωποι της κυβέρνησης (Μιχ. Παπακωνσταντίνου, υφυπουργός Εθν. Άμυνας), της Βουλής (ο αντιπρόεδρος Ε. Μπακλατζής), όλων των κομμάτων, αντιστασιακών οργανώσεων, καθώς και οι τοπικές αρχές. Η γιορταστική εκδήλωση, στην οποία συμμετείχαν 20.000 άνθρωποι, εξελίχθηκε σε τραγωδία: εξερράγη μια νάρκη, που σκόρπισε τον θάνατο – 13 νεκροί (μεταξύ τους κι ένα 12χρονο κορίτσι!) και πάνω από 80 τραυματίες. Ελευθερία 1,2 Δεκεμβρίου 1965 και Γιάννης Pάγκος, H Nάρκη- Yπόθεση «Γοργοπόταμος», Nοέμβριος 1964, Aθήνα 2000, passim.

[30] Μ. Παπακωνσταντίνου, τομ. Α, ο.π. σ. 151-192.

[31] Το ενδεχόμενο στρατιωτικού πραξικοπήματος είχε πλέον αρχίσει να συζητιέται έντονα. Βήμα 21 Μαίου 1965 και 25 Ιουνίου 1965

[32] Η. Ηλιού, Η Κρίση Εξουσίας, Αθήνα 1966, σ. 46.

[33] Π. Παρασκευόπουλος, Γ. Παπανδρέου 1961-67, Αθήνα 1988, σ. 158-163.

[34] Βλ. και Α. Μπουλούκος, Υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ, Αθήνα 1989, σ. 123 κε.

[35] Αλληλογραφία Γ. Παπανδρέου-Κωνσταντίνου, Αι Επιστολαί, Αρχείο Γ. Παπανδρέου, στο Εξουσία και Παραεξουσία στην Ελλάδα, οπ. σ. 388-402.

[36] Η Ακρόπολη έγραφε την επόμενη μέρα για τον Παπανδρέου ότι «απηλλάγη η ΕΛΑΣ του επικινδύνου γέροντος», Ακρόπολις 16 Ιουλίου 1965.

[37] Α. Παπανδρέου, Η Δημοκρατία στο Απόσπασμα, Αθήνα 1974, σ. 22-280.

[38] Βλ. και  Ο. Τσουνάκος, «Από την άνοδο της Ένωσης Κέντρου ως τη Δικτατορία», Ιστορία του Ελληνικού Έθνους , τομ. ΣΤ, Αθήνα 2000, σ. 218-222

[39] Α. Παπαχελάς, ο.π. σ. 188-192.

[40] Σπ. Λιναρδάτος, Από τον εμφύλιο στη Χούντα, τομ Δ, 1963-1967, Αθήνα  2010, σ. 549-554.

[41] Βήμα 20 Ιουλίου 1965. Η εφημερίδα μιλούσε για θρίαμβο του Παπανδρέου

[42] Βλ και Α, Μπουτζουβή, «Μηχανισμοί και φορείς κατασκευής της επιλεκτικής μνήμης, η περίπτωση του Σωτήρη Πέτρουλα»,  στο Η ελληνική Νεολαία στον 20ο Αιώνα, Αθήνα 2010, σ. 100-116.

[43] Όταν οι εφημερίδες του συγκροτήματος του Λαμπράκη (Νέα, Βήμα) επιχείρησαν να στραφούν κατά του Παπανδρέου, ένα οργισμένο πλήθος μπροστά από τα γραφεία τπου συγκροτήματος έβαλε φωτιά σε τεράστιους σωρούς εφημερίδων υποχρεώνοντας τον Λαμπράκη πανικόβλητος να μετριάσει την κριτική του στον Παπανδρέου, Κ. Τσουκαλάς, Η Ελληνική Τραγωδία, Αθήνα 1974, σ. 180.

[44] Σπ. Λυκούδης, «Μνήμες του 1965, Δυόμισι μήνες στους δρόμους της Αθήνας», Το Δελτίο της ΕΜΙΑΝ, τευχ. 2, 2005, σ. 10-11.

[45] Για το ρόλο των Αμερικανών, Α. Παπαχελάς, οπ. σ. 204-215.

[46] Βλ. και Η. Ηλιού, ο.π, σ. 263-265.

[47] Βλ και Π. Κανελλόπουλος, Ιστορικά Δοκίμια, Αθήνα  1975, σ. 129.

[48]Για τα τους λόγους αυτής της στάσης βλ. και Χ. Βερναδράκης, Γ. Μαυρής, ο.π. σ. 248-250, 259-260, 314-330.

Μιχάλης Λυμπεράτος

Πηγή: Barikat

Αναδημοσίευση από το https://commonality.gr

Λέων Τρότσκι 1879 – 1940

Ιστορία

Ουκρανός επαναστάτης, ηγετική μορφή της Οκτωβριανής Επανάστασης. Έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην επικράτηση των Μπολσεβίκων στη Ρωσία, διετέλεσε κομισάριος Εξωτερικών και Πολέμου και θεωρήθηκε διάδοχος του Λένιν στην ηγεσία της Σοβιετικής Ένωσης. Ηττήθηκε, όμως, στη μάχη της διαδοχής από τον Στάλιν, εξορίστηκε και δολοφονήθηκε. Οι οπαδοί του διαμόρφωσαν το πολιτικό ρεύμα του Τροτσκισμού, στο πλαίσιο του Μαρξισμού - Λενινισμού.

Ο Λιεφ Νταβίντοβιτς Μπρόνσταϊν (Lev Davidovich Bronshtein), όπως ήταν το πραγματικό του όνομα, γεννήθηκε στις 26 Οκτωβρίου (7 Νοεμβρίου με το νέο ημερολόγιο) του 1879 στο χωριό Γιανόφκα της Ρωσικής Αυτοκρατορίας (νυν Μπερεσλάφκα Ουκρανίας). Ο εβραϊκού θρησκεύματος πατέρας του ήταν πλούσιος κτηματίας της περιοχής, ενώ η μητέρα του Άννα ανήκε στη μεσοαστική τάξη και ήταν μορφωμένη.

Σε ηλικία οκτώ ετών, στάλθηκε από τους γονείς του σε σχολείο της Οδησσού, όπου έζησε τα επόμενα οκτώ χρόνια στο σπίτι του ανιψιού της μητέρας του, ενός φιλελεύθερου διανοούμενου. Το νεαρό αγόρι διακρίθηκε για την ευφυΐα του και τον χαρισματικό τρόπο με τον οποίο χειριζόταν τον γραπτό και προφορικό λόγο.

Όταν πήγε στο Νικολάγεφ το 1896 για να ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του, ήλθε σε επαφή με μία παράνομη σοσιαλιστική οργάνωση και μυήθηκε στο Μαρξισμό. Αφού φοίτησε για λίγο στο πανεπιστήμιο της Οδησσού, το 1897 επέστρεψε στο Νικολάγεφ για να συμβάλει στην οργάνωση της παράνομης «Ένωσης Νοτιο-Ρώσων Εργατών».

Τον Ιανουάριο του 1898 συνελήφθη και εξορίστηκε στη Σιβηρία για τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στη Σιβηρία, εντάχθηκε στο Σοσιαλδημοκρατικό Εργατικό Κόμμα της Ρωσίας και παντρεύτηκε τη συνεργάτριά του Αλεξάνδρα Σοκολόφσκαγια, με την οποία απέκτησε δύο κόρες.

Το 1902 δραπέτευσε από τη Σιβηρία, χρησιμοποιώντας ένα πλαστό διαβατήριο με το όνομα Λέων Τρότσκι (Leon Trotsky), με το οποίο είναι γνωστός μέχρι τις μέρες μας. Για τα επόμενα 15 χρόνια έζησε στο εξωτερικό με μικρά διαλείμματα επιστροφής στην πατρίδα. Τον Ιούλιο του 1903, το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, κατά τη διάρκεια του δευτέρου συνεδρίου του στις Βρυξέλλες και το Λονδίνο, διασπάστηκε σε «μπολσεβίκους» («πλειοψηφούντες») με επικεφαλής τον Λένιν και «μενσεβίκους» («μειοψηφούντες»), στους οποίους εντάχθηκε και ο Τρότσκι.

Οι «μενσεβίκοι» πρέσβευαν μία δημοκρατική προσέγγιση του σοσιαλισμού και ο Τρότσκι εναντιωνόταν στον Λένιν, απορρίπτοντας τις δικτατορικές μεθόδους του και τις οργανωτικές εκείνες αντιλήψεις που απέβλεπαν μόνο στην άμεση έναρξη της επανάστασης. Λίγο νωρίτερα, ο Τρότσκι είχε γνωρίσει και παντρευτεί στο Παρίσι τη δεύτερη σύζυγό του, τη ρωσίδα επαναστάτρια Ναταλία Σέντοβα, με την οποία απέκτησε δύο γιους.

Μόλις ξέσπασαν οι επαναστατικές ταραχές του 1905, ο Τρότσκι επέστρεψε στη Ρωσία και οργάνωσε τα Σοβιέτ της Αγίας Πετρούπολης. Μετά τη συντριβή του κινήματος συνελήφθη και καταδικάστηκε σε φυλάκιση. Κατά τη διάρκεια της φυλάκισής του συνέγραψε το μείζον έργο του «Αποτελέσματα και Προοπτικές», στο οποίο διατύπωσε τη θεωρία του για τη διαρκή επανάσταση. Επρόκειτο για μία προσπάθεια να προσαρμόσει τη μαρξιστική θεωρία στη ρωσική πραγματικότητα, δηλαδή στις συνθήκες μιας υπανάπτυκτης χώρας, που βρισκόταν σε επαναστατικό αναβρασμό.

Ο Τρότσκι υποστήριζε ότι μία αστική επανάσταση στη Ρωσία θα οδηγούσε σε μία διαρκή επανάσταση ή αλλεπάλληλες επαναστάσεις, κατά τις οποίες το προλεταριάτο θα έβρισκε την ευκαιρία να καταλάβει την εξουσία στα αστικά κέντρα. Αν και η Ρωσία ήταν μία κυρίως αγροτική χώρα, αυτή η κυριαρχία στα αστικά της κέντρα δεν θα ήταν προσωρινή, επειδή η επανάσταση στη Ρωσία θα είχε ως επακόλουθο μία παρόμοια κατάσταση διαρκούς επανάστασης σε ολόκληρο τον κόσμο. Η ρωσική εξέγερση θα αποτελούσε παράδειγμα για τους προλετάριους της Δύσης, ώστε να εξεγερθούν, και θα οδηγούσε έτσι στην εγκαθίδρυση σοσιαλιστικών κυβερνήσεων, οι οποίες με τη σειρά τους θα υποστήριζαν τους επαναστάτες στη Ρωσία.

Το 1907, αφού εκτοπίστηκε για δεύτερη φορά στη Σιβηρία, κατάφερε και πάλι να διαφύγει στο εξωτερικό. Εγκαταστάθηκε αρχικά στη Βιέννη , όπου εργάστηκε ως δημοσιογράφος και το 1912-1913 παρακολούθησε τους Βαλκανικούς Πολέμους ως πολεμικός ανταποκριτής. Με το ξέσπασμα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου συντάχθηκε με την πλειοψηφία των Ρώσων Σοσιαλδημοκρατών, που καταδίκαζαν τον πόλεμο και αρνούνταν να υποστηρίξουν τις πολεμικές προσπάθειες του τσάρου.

Μετά την έκρηξη της Φεβρουαριανής Επανάστασης του 1917 επέστρεψε στη Ρωσία και παρά τις διαφωνίες του με τον Λένιν, εντάχθηκε στους «Μπολσεβίκους» κι έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης τον ίδιο χρόνο και την ανάληψη της εξουσίας από τους κομουνιστές. Το πρώτο πόστο που ανέλαβε ήταν αυτό του κομισάριου επί των Εξωτερικών και διαπραγματεύτηκε την έξοδο της Ρωσίας από τον πόλεμο και τη σύναψη ειρήνης με τη Γερμανία το 1918 («Συνθήκη του Μπρεστ Λιτόφσκ»).

Κατά τη διάρκεια του Ρωσικού Εμφύλιου Πολέμου (1917-1922) διετέλεσε κομισάριος του Πολέμου και δημιούργησε τον Κόκκινο Στρατό, ο οποίος συνετέλεσε στη συντριβή των «Λευκών» αντεπαναστατών, συμβάλλοντας καθοριστικά στη στερέωση του νέου καθεστώτος. Ο Τρότσκι απέκτησε αίγλη και προβαλλόταν ως διάδοχος του Λένιν, όμως η πνευματική του ανωτερότητα και υπεροψία, καθώς και η εβραϊκή του καταγωγή λειτούργησαν εναντίον του. Έχοντας λιγοστούς φίλους στο μηχανισμό του κόμματος, έγινε εύκολη λεία για τον μηχανορράφο και πανούργο Στάλιν, ο οποίος μετά τον πρόωρο θάνατο του Λένιν (21 Ιανουαρίου 1924) ανέλαβε τα ηνία της Σοβιετικής Ένωσης.

Το Νοέμβριο του 1927, ο Τρότσκι εκδιώχθηκε από το κομουνιστικό κόμμα, τον Ιανουάριο του 1928 εκτοπίστηκε στην Κεντρική Ασία και τον Ιανουάριο του 1929 κρίθηκε ανεπιθύμητος στη Σοβιετική Ένωση κι εξορίστηκε. Αφού περιπλανήθηκε σε διάφορες χώρες (Τουρκία, Γαλλία, Νορβηγία), το 1936 εγκαταστάθηκε στο Μεξικό, συνεχίζοντας τον πολιτικό αγώνα του κατά του σταλινικού καθεστώτος, που το θεωρούσε μία γραφειοκρατική διαστροφή της δικτατορίας του προλεταριάτου.

Στις 20 Αυγούστου 1940 ένας ισπανός κομουνιστής ονόματι Ραμόν Μερκαντέρ, εκτελώντας πιθανώς εντολές του Στάλιν, τον τραυμάτισε σοβαρά μ’ ένα τσεκούρι αλπινιστή. Την επομένη, 21 Αυγούστου 1940, ο Λέων Τρότσκι άφησε την τελευταία του πνοή, σε ηλικία 60 ετών.

Το μετά θάνατον ταξίδι του Καραθεοδωρή στην Ελλάδα

Πολιτισμος

ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΖΙΜΑΣ

Λεζάντα φωτογραφίας: Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή υπήρξε φίλος του Αλβέρτου Αϊνστάιν και κατά πολλούς ήταν ισάξιός του.

Εβδομήντα χρόνια από τον θάνατό του ο εκ των κορυφαίων μαθηματικών του 20ού αιώνα, φίλος και κατά πολλούς «επιπέδου» Αλβέρτου Αϊνστάιν, καθηγητής Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή, ενταφιάζεται ξανά, αυτή τη φορά σε γη ελληνική. Οι συγγενείς του αποφάσισαν να μεταφέρουν τα οστά του στην Αθήνα από νεκροταφείο του Μονάχου, όπου είχε ενταφιαστεί τον Φεβρουάριο του 1950.

«Θα θέλαμε να είναι κάπου που να μπορούν οι Ελληνες να επισκεφθούν τον τάφο του», λέει στην «Κ» η δισέγγονή του, ψυχοθεραπεύτρια στο Λονδίνο, Δέσποινα Σκούταρη, αποκαλύπτοντας ότι από τα τέλη του χρόνου ο προπάππος της θα αναπαύεται στον οικογενειακό τάφο των Καραθεοδωρή, στο Α΄ Νεκροταφείο.

Στο Μόναχο, δίδαξε στο μεγαλύτερο μέρος της ζωής του με τιμές, με τις οποίες τον περιέβαλαν η πόλη και η σπουδαία επιστημονική της κοινότητα όσο και ο ελληνισμός της Βαυαρίας, για τον οποίο ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή ήταν και παραμένει τιμή και καύχημα.

Η απόφαση

Καθώς όμως το μακροχρόνιο μισθωτήριο στο κοιμητήριο Waldfriedhof, όπου είχε ταφεί πλάι στη σύζυγό του, λήγει, η νόμιμη κληρονόμος του, κ. Σκούταρη έκρινε ως καλύτερη λύση να μεταφέρει τα οστά του στην Αθήνα.

Την αιώνια «φιλοξενία» στον Καραθεοδωρή διεκδίκησαν η ακριτική Θράκη και οι Ελληνες της Γερμανίας, ωστόσο η δισέγγονή του είναι αυτή που είχε τον πρώτο και τελευταίο λόγο.

Το μουσείο Καραθεοδωρή στην Κομοτηνή, όπου βρίσκονται μεταξύ άλλων αντίγραφα των περίφημων επιστολών που αντήλλαξε με τον Αϊνστάιν, πρότεινε, όπως ανέφερε στην «Κ» ο διευθυντής του κ. Σάκης Λιπορδέζης, να μεταφερθούν εκεί τα οστά και να τοποθετηθούν σε μαυσωλείο το οποίο επρόκειτο να γίνει στην πόλη για τον σκοπό αυτό.

Η ελληνική παροικία του Μονάχου δεν έμεινε και αυτή αδιάφορη στην προοπτική να αποχωριστεί τον διάσημο νεκρό.

Εγγράφως ο εκπρόσωπος της τοπικής ορθόδοξης Εκκλησίας, πρωτοπρεσβύτερος κ. Απόστολος Μαλαμούσης, ζήτησε για λογαριασμό των 25.000 Ελλήνων της Βαυαρίας, από τις Αρχές του Μονάχου, να επιτραπεί η μεταφορά των οστών, μαζί με τον επιτάφιο κίονα στην αυλή του ελληνορθόδοξου ιερού ναού των Αγίων Πάντων.

Η απάντηση ωστόσο ήταν αρνητική καθώς, όπως σημειώνεται στο σχετικό έγγραφο, «η ενορία σας δεν είναι φορέας νεκροταφείου», με άλλα λόγια δεν επιτρέπεται ο ενταφιασμός εκτός νεκροταφείων.

Ετσι η κληρονόμος προχώρησε σε μια «σολομώντεια» λύση: να μεταφερθούν στην Αθήνα τα οστά και να κρατήσει η ελληνική κοινότητα του Μονάχου τον ιωνικού ρυθμού κίονα που έστεκε στον τάφο του στο νεκροταφείο.

Ο κίονας

Στις 8 Ιουλίου, σε μια λαμπρή τελετή, στην οποία συμμετείχαν εκπρόσωποι του ελληνισμού της Γερμανίας και του μητροπολιτικού κέντρου, αλλά και των   επίσημων γερμανικών αρχών, ο μαρμάρινος κίονας τοποθετήθηκε στον αυλόγυρο της εκκλησίας των Αγίων Πάντων.

«Με τη μεταφορά του στην εκκλησία, σε κεντρική θέση της πόλης Μονάχου θα μπορούν τόσο η πολυάριθμη ελληνική παροικία όσο και οι επισκέπτες του ναού από Βαυαρία, Γερμανία και αλλαχού να βλέπουν σε καθημερινή βάση τον κίονα, και να ενημερώνονται για τη ζωή και το έργο του Καραθεοδωρή», λέει  στην «Κ» ο κ. Μαλαμούσης.

Πέραν του κίονα, το ελληνικό εκκλησιαστικό λύκειο του Μονάχου μετονομάστηκε σε «Λύκειο Καραθεοδωρή», ενώ από γερμανικής πλευράς το Μαθηματικό Ινστιτούτο του Πανεπιστημίου Μονάχου τίμησε τον Καραθεοδωρή με την ονοματοδοσία της μεγάλης αίθουσας διδασκαλίας του. Το όνομά του φέρει τιμητικά και ο Σύλλογος Μαθηματικών του Μονάχου.

Η προοπτική «μετακόμισης» του Κωνσταντίνου Καραθεοδωρή προκάλεσε και εσωτερική συζήτηση, στο ευρύτερο οικογενειακό μωσαϊκό.

Ο ανήκων σε αυτό γνωστός καθηγητής χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, Στέφανος Γερουλάνος, είπε στην «Κ» ότι κατά τη γνώμη του, για συμβολικούς λόγους, ο κοσμοπολίτης Ελληνας μαθηματικός με τη μεγαλύτερη επιρροή παγκοσμίως, θα έπρεπε να παραμείνει στο Μόναχο. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι η άμεση κληρονόμος του είναι αυτή που αποφασίζει.


Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή υπήρξε φίλος του Αλβέρτου Αϊνστάιν και κατά πολλούς ήταν ισάξιός του. Δεξιά, ο κίονας που μεταφέρθηκε από το νεκροταφείο του Μονάχου στην ελληνική εκκλησία.

Ο κύβος, σε κάθε περίπτωση, ερρίφθη και εκτός απροόπτου ο Καραθεοδωρή θα συνεχίσει το ταξίδι της αιώνιας γαλήνης στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, αναπαυόμενος στο χώμα της πατρίδας όπου προς τιμήν του ιδρύθηκαν μουσεία, και σύλλογοι, στήθηκαν ανδριάντες, πλατείες φέρουν το όνομά του, υλικό για το τεράστιο έργο του συγκεντρώνεται και προβάλλεται στους Ελληνες. «Την τελευταία πενταετία οι επισκέπτες του μουσείου μας ξεπέρασαν τις 30.000, μεταξύ των οποίων ήταν μαθητές αλλά και διακεκριμένοι μαθηματικοί επιστήμονες από την Ελλάδα και το εξωτερικό», λέει ο κ. Λιπορδέζης. «Υπάρχουν σπουδαία εκθέματα, όπως φωτογραφίες του, προσωπικά του αντικείμενα, με κορυφαίο αυτό των αντιγράφων 38 επιστολών που αντάλλαξε με τον Αϊνστάιν». 

Εκτός από την Κομοτηνή, μουσείο για τον προπάππο του και γενάρχη των Καραθεοδωρή, Στέφανο –οι πρόγονοι του παγκόσμιας αίγλης μαθηματικού κατάγονταν από τη Θράκη, αλλά ο ίδιος γεννήθηκε το 1873 στο Βερολίνο και έζησε ως κοσμοπολίτης σε διάφορες πόλεις της Ευρώπης (Βρυξέλλες, Αθήνα, Σμύρνη, Αννόβερο, Γκέτινγκεν, Μόναχο κ.α.)– εγκαινίασε πέρυσι στη Νέα Βύσσα της Ορεστιάδας ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος. 

Στην Ελλάδα λειτουργεί, επίσης, «Παγκόσμιος Σύλλογος Φίλων Καραθεοδωρή», στο Περιστέρι, όπου έχει τοποθετηθεί από τη δημοτική αρχή ανδριάντας του και μια πλατεία φέρει το όνομά του. Στην Αθήνα ένα λύκειο και ένα γυμνάσιο έχουν το όνομά του.

Η δράση κατά των ναζί

Ο Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή έζησε και μεγαλούργησε στο Μόναχο και η επιστημονική παρουσία και η δράση του μόνο εύκολη δεν υπήρξε στην περίοδο του ναζισμού. Καθότι φίλος του Αϊνστάιν μπήκε στο μάτι των χιτλερικών που παρακολουθούσαν κάθε του δραστηριότητα, ειδικά όταν άρχισε να υπογράφει συστατικές επιστολές σε εβραϊκής καταγωγής επιστήμονες, οι οποίοι προσπαθούσαν να διαφύγουν στην Αμερική.

Μάλιστα, όπως αναφέρει στο βιβλίο του «Κωνσταντίνος Καραθεοδωρή – μυθιστορηματική βιογραφία», ο συγγραφέας-ερευνητής Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, η Γκεστάπο παρακολουθούσε τον Καραθεοδωρή και σε μια περίπτωση άνθρωπός της μπήκε κρυφά στο σπίτι του για να υποκλέψει στοιχεία που θα τον ενοχοποιούσαν.

Στην προσπάθειά του, ωστόσο, να διαφύγει όταν έγινε αντιληπτός, έπεσε από το παράθυρο, τραυματίστηκε σοβαρά και αναγκάστηκε να δηλώσει την ιδιότητά του.

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Έντυπη έκδοση)
 

Νικόλαος Κασομούλης 1795 – 1872

Ιστορία

Μακεδόνας αγωνιστής του '21 και ιστορικός της Ελληνικής Επανάστασης.

Ο Νικόλαος Κασομούλης γεννήθηκε στη Σιάτιστα της Κοζάνης το 1795. Ήταν γιος του εμπόρου και προεστού της περιοχής Κώστα Κασομούλη, ο οποίος σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας της Νάουσας από τους Τούρκους τον Απρίλιο του 1822. Σε νεαρή ηλικία εγκαταστάθηκε στις Σέρρες για να επεκτείνει την οικογενειακή επιχείρηση. Εκεί μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, μαζί με τα μεγαλύτερα αδέλφια του Γεώργιο, Δημήτριο και Ιωάννη.

Με το ξέσπασμα της Επανάστασης του 1821, ο Νικόλαος Κασομούλης συμμετείχε στις επιχειρήσεις στον Όλυμπο και τη Χαλκιδική. Μετά την αποτυχία της Επανάστασης στη Μακεδονία, κατέβηκε και πολέμησε στη Ρούμελη και την Πελοπόννησο. Το 1826 βρέθηκε κλεισμένος στο Μεσολόγγι κατά τη μεγάλη πολιορκία. Έλαβε μέρος στην έξοδο και σώθηκε, όχι όμως και ο αδελφός του Δημήτριος. Στη συνέχεια, πολέμησε κοντά στον Καραϊσκάκη στην Αττική.

Με τη δημιουργία του ελληνικού κράτους κατέλαβε διάφορα στρατιωτικά αξιώματα, τόσο επί Καποδίστρια, όσο και επί Όθωνα. Συμμετείχε στην καταστολή των εξεγέρσεων του 1836 στην Αιτωλοακαρνανία, κατά τη διάρκεια των οποίων σκοτώθηκε ο αδερφός του Γεώργιος, που υπηρετούσε ως ανθυπολοχαγός. Για τις υπηρεσίες του αυτές εντάχθηκε στη Βασιλική Φάλαγγα (στρατιωτικό σώμα που ίδρυσε ο Όθωνας από αγωνιστές του '21) και εξελίχθηκε μέχρι τον βαθμό του Συνταγματάρχη.

Ο Κασομούλης, εκτός από τους αγώνες του κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του '21, κατέλειπε και ιστορικό έργο. Τα χειρόγραφα απομνημονεύματά του με τον τίτλο «Ενθυμήματα στρατιωτικά της Επαναστάσεως των Ελλήνων 1821-1833», εκδόθηκαν το 1939 σε τρεις τόμους από τον ιστοριοδίφη και συγγραφέα Γιάννη Βλαχογιάννη (1867-1945). Το έργο αυτό είναι πολύτιμο, γιατί εκτός από τις διάφορες ιστορικές πληροφορίες που μας δίνει, μας περιγράφει πιστά και τα της πολιορκίας και της Εξόδου του Μεσολογγίου, καθώς και τους αγώνες και τον θάνατο του Καραϊσκάκη. Στο Ημερολόγιό του αναφέρεται διεξοδικά στην καταστολή των εξεγέρσεων του 1836.

Σε μεγάλη ηλικία, ο Νικόλαος Κασομούλης εγκαταστάθηκε στη Στυλίδα, όπου πέθανε στις 20 Αυγούστου του 1872.

 

Διεθνές Φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας - OΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ του Σοφοκλή - «Κανένας άνθρωπος ποτέ δε θα ζήσει μεγαλύτερη τραγωδία από τη δική σου»

Πολιτισμος

της Πουλχερίας Γεωργιοπούλου

 

Αριστουργηματική, λιτή και απέριττη στη σκηνοθεσία και στο σύνολό της ήταν η παράσταση ΟΙΔΙΠΟΥΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ του Σοφοκλή που παρακολούθησε  το κοινό του Διεθνούς Φεστιβάλ Αρχαίας Ολυμπίας το Σάββατο 17 Αυγούστου 2019 στο Θέατρο Φλόκα.

 Ο Δημήτρης Λιγνάδης, η Αμαλία Μουτούση, ο Κωνσταντίνος Αβαρικιώτης, ο Νίκος Χατζόπουλος και οι υπόλοιποι ηθοποιοί υποστήριξαν με εξαιρετικό τρόπο την άποψη του σκηνοθέτη Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη και απέσπασαν το θερμότατο χειροκρότημα του κοινού.

Τα όσα παρουσιάστηκαν στην υποβλητική  παράσταση καθήλωσαν – σχεδόν χωρίς ανάσα - τους θεατές που φεύγοντας στο τέλος παρέες παρέες σχολίαζαν την εκπληκτική τεχνική που αφορούσε το στήσιμο, το λόγο, την μουσική, τα κοστούμια στην σύγχρονη  επιτυχημένη  μεταφορά της.

 Ο Κωνσταντίνος Μαρκουλάκης  σκηνοθέτησε  το  κλασικό αριστούργημα, το συναρπαστικό δράμα που γράφτηκε γύρω στο 428 πΧ  και κατάφερε να αναδείξει  το αιώνιο μήνυμα του έργου  δια στόματος Δημήτρη Λιγνάδη - Οιδίποδα στην τελευταία σκηνή «Μην πεις κανένα ευτυχισμένο, πριν πεθάνει».

Η πόλη της Θήβας πλήττεται από λοιμό και ο βασιλιάς Οιδίποδας ζητά να εξακριβώσει τον λόγο. Ο χρησμός του Απόλλωνα παραγγέλνει ότι για να καθαρίσει η πόλη πρέπει πρώτα να τιμωρηθεί ο φόνος του Λάιου. Ο βασιλιάς αποφασίζει να εξιχνιάσει το αίνιγμα και ξετυλίγει ένα κουβάρι φρικτών αποκαλύψεων.

 

 

Ο  συναρπαστικός Λιγνάδης καθήλωσε τους θεατές  με το επώδυνο ταξίδι του Οιδίποδα από την άγνοια -  επηρμένος πατά πάνω στη θυμέλη εκτοξεύοντας κατάρες και φοβερές διακηρύξεις κατά του ανόσιου μιάσματος της πόλης - στη γνώση και την πλήρη συντριβή – γονυπετής επάνω στη θυμέλη ξεσπά σε μοιρολόγι. 

Ο πρωταγωνιστής στη μεγαλειώδη ερμηνεία του  επί δυόμιση ώρες πάνω στη σκηνή, ενσάρκωση  του  μεγάλου τραγικού ήρωα με την πλήρη σημασία της λέξης, κατάφερε να  αναδείξει  τον λόγο του  Σοφοκλή. Πυκνή και πλούσια η μετάφραση του Γιάννη Λιγνάδη, με ένθεση αυτούσιων, μη μεταφρασμένων, αποσπασμάτων από τα αρχαία ελληνικά.

 

"κάθαρσις παθημάτων δι' ελέου και φόβου"

Γεμάτη συμβολισμούς  και τολμηρά λιτή η  αισθητική της παράστασης που σκηνοθέτησε ο Μαρκουλάκης, ενώ φωτίστηκαν  οι πρώτες ύλες μιας παράστασης που είναι το έργο και ο ηθοποιός.

Η παράσταση άρχισε  και τελείωσε  με το Δημήτρη Λιγνάδη να μιμείται το λάλημα του γκιώνη, που προμηνύει την  κακοτυχία του οίκο των Λαβδακιδών.

Συνολικά ευφυής η κατασκευή της σκηνικής σύλληψης από τον Πάρη Μέξη, ομοιώματα πήλινων  βρεφών  στην ορχήστρα σε ομόκεντρους κύκλους, είναι τα θύματα του ανεξήγητου λιμού που πλήττει την πόλη της Θήβας ενώ ο Χορός εκλιπαρεί  τον Οιδίποδα να παρέμβει για να σωθεί η πόλη από τον λιμό.

 Όσο πλησιάζει το τέλος της, όμως, απομακρύνονται όλα  και συμπυκνώνονται  στη μορφή ενός αταυτοποίητου βρέφους που εγκαταλείφθηκε με δεμένα τα πόδια στην κορυφή του Κιθαιρώνα.

Ο Χορός χύνοντας  νερό από τα φλασκιά  δημιουργεί ομόκεντρους κύκλους που παραπέμπουν στον κλοιό του αίματος που σφίγγει σταδιακά τον Οιδίποδα καθώς προχωρούν οι αποκαλύψεις.

Στην αρχή του έργου ο Οιδίποδας είναι ο μεγάλος βασιλιάς που έχει σώσει στο παρελθόν τη Θήβα, και είναι τώρα η μόνη της ελπίδα, κανείς δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Οιδίποδα στο διάβασμα σκοτεινών μυστικών. Όμως  η σφαλερή αυτοπεποίθηση του έξυπνου ανθρώπου όταν οι περιστάσεις είναι απατηλές θα τον οδηγήσει στην αμφισβήτηση του χρησμού που φέρνει ο Κρέοντας και τον οδηγεί σ΄ένα ξέσπασμα τυραννικής ύβρης.

Το συχνό τραγούδισμα του κειμένου από τον Χορό συζητήθηκε ποικιλοτρόπως. Νταούλια, πνευστά (πρωταγωνιστής το κλαρίνο), κρουστά και ένα ακορντεόν ήταν το στρώμα  πάνω στο  οποίο θέλησε να ξεδιπλώσει ο Μαρκουλάκης τον Οιδίποδά του. Για την  μουσική της παράστασης ο Μίνωας Μάτσας δημιούργησε  μοτίβα της ελληνικής παράδοσης – βυζαντινές ψαλμωδίες, παραδοσιακούς σκοπούς και μοιρολόγια - που ανασύρονται για να επικυρώσουν το θρήνο που έρχεται.

 

 Στην  αντιπαράθεση του Οιδίποδα με τον μάντη Τειρεσία,  ο τύραννος  αμφισβητείται, σχεδόν χλευάζεται.

Ο μάντης σκοτεινός, με σκεπασμένο το πρόσωπο που ξέρει και αυτή η γνώση είναι η εξουσία του πάνω τον τύραννο, λίγο πριν φύγει από τη σκηνή, τη στιγμή που σχεδόν αποκαλύπτει αυτό που έρχεται βγάζει την κουκούλα και είναι όλα φανερά. «Και της μητέρας που τον γέννησε σύζυγος και γιος. Και του πατέρα που τον γέννησε ομόσπορος και φονιάς».

Η Ιοκάστη βασίλισσα και γυναίκα εύθραυστη και ερωτική  με κοστούμι  που θύμιζε φιγούρα από μυκηναϊκή τοιχογραφία  όταν το χτύπημα της μοίρας  την διαπερνά  κάλυψε αυθόρμητα το σύμβολο της θηλυκότητάς  της το στήθος και αποχωρεί από τη σκηνή τραβώντας από το κεφάλι της τις μεγάλες πόρπες και η πλούσια κόμη της χύνεται στην πλάτη της.

Η  αμφισβήτηση της ταυτότητας του Οιδίποδα από τον Χορό, κορυφώθηκε με το   «Ποιος είναι αυτός;» που τραγούδησε συγκλονιστικά ο Γιώργης Τσουρής  και συμπύκνωσε την  τραγική ειρωνεία του Σοφοκλή στην αποκάλυψη της αλήθειας.

 

 

 Η ευρηματική λειτουργία  των φωτισμών από τον Αλέκο Γιάνναρο  συντονίστηκε  πλήρως με το δραματουργικό δίπολο φωτός – σκοταδιού, για εκείνον «που βλέπει το φως κι αργότερα θα βλέπει το σκοτάδι»

 

Λίγο πριν την τελική αποκάλυψη το νταούλι παρεμβαίνει ξανά  στη δράση , χτυπά δυνατά, και μας προειδοποιεί ότι το κακό έφτασε.

Το σπάσιμο του πήλινου βρέφους, τα πήλινα θραύσματα στα μάτια και  το μοιρολόι του Οιδίποδα, όταν πια η Γνώση έχει αποκαλυφθεί, δεν έπρεπε να έχει γεννηθεί ποτέ για να γίνει φονιάς και ομόσπορος του πατέρα του και της μητέρας του σύζυγος και γιός.

 

Ο κλοιός  κλείνει και η αποκάλυψη  φέρνει το τέλος στη δραματική ορμή μιας εκπληκτικής παράστασης, που συνεχίζει να συγκλονίζει μέσα στους αιώνες  με τη μεγαλοφυΐα του δραματικού ποιητή της, οι θεατές αποχωρούν συνομολογώντας μαζί με τον Τειρεσία: «Κανένας άνθρωπος ποτέ δε θα ζήσει μεγαλύτερη τραγωδία από τη δική σου».

Πώς θα κερδίσει το «στοίχημα» του μέλλοντος η τουριστική αγορά

Οικονομία

Στρατηγικός σχεδιασμός σε επίπεδο χώρας και προορισμού - Στενή συνεργασία με την πολιτεία και την τοπική αυτοδιοίκηση

Από την έντυπη έκδοση

Των Αντώνη Τσιμπλάκη και Βάσως Βεγίρη 

 

Το πέρασμα στην επόμενη μέρα, με συγκεκριμένο στρατηγικό σχέδιο, τόσο σε επίπεδο χώρας όσο και ανά προορισμό, είναι το μεγάλο στοίχημα για τον ελληνικό τουρισμό. Φέτος, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, η χώρα κρατάει τις δυνάμεις της όσον αφορά την κίνηση, όχι μόνο χάρη στις αφίξεις από το εξωτερικό, αλλά και εξαιτίας των Ελλήνων που επανεμφανίζονται σταδιακά στον τουριστικό χάρτη της χώρας. 

Κατά τη διάρκεια του Αυγούστου οι πληρότητες φαίνεται ότι έχουν φτάσει στο ζενίθ, αλλά δύσκολα θα καλύψουν τις απώλειες στις διανυκτερεύσεις για τα ξενοδοχεία, που υπολογίζεται ότι θα ξεπεράσουν από την αρχή του χρόνου το 15%.  

Πέραν του ζητήματος των διανυκτερεύσεων, η άνοδος της Τουρκίας και της Αιγύπτου, η απουσία ρεαλιστικής εικόνας για τις ανάγκες σε υποδομές, ο υπερτουρισμός σε δημοφιλείς περιοχές, η άναρχη δόμηση, η ανάπτυξη χωρίς συγκεκριμένο κανονιστικό πλαίσιο των βραχυχρόνιων μισθώσεων, και εν τέλει η απουσία πολιτικών διαχείρισης προορισμών, στέλνουν προειδοποιητικά μηνύματα σε πολιτεία, τοπική αυτοδιοίκηση και φορείς. 

 

Σε κάθε περίπτωση ο κλάδος ο οποίος τα τελευταία επτά χρόνια σπάει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο και είναι ένα βήμα πριν από την είσοδό του στους 10 κορυφαίους προορισμούς στον κόσμο, προσελκύει επενδύσεις πολλών δισ. ευρώ τόσο από την Ελλάδα όσο και από το εξωτερικό, ενώ από το «κατώφλι» πέρασαν πρόσφατα και κορυφαία διεθνή ξενοδοχειακά brands. 
Αυτό που αναμένει ο κλάδος είναι η στενή συνεργασία με την πολιτεία και την τοπική αυτοδιοίκηση για να καταστρωθεί και να υλοποιηθεί το στρατηγικό σχέδιο που θα ορίσει το μέλλον της βιομηχανίας.     

Τα σημεία των καιρών

Σήμερα πάντως τα μηνύματα είναι πολύ συγκεκριμένα. Μετά τον Μάιο, οπότε η εισερχόμενη κίνηση ήταν μειωμένη κατά 30%, στο καλοκαιρινό τρίμηνο η εικόνα είναι σαφώς καλύτερη, αν και σε χαμηλότερα επίπεδα από το 2018. Σύμφωνα με την αντιπρόεδρο του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος (ΞΕΕ) Χριστίνα Τετράδη, τη σεζόν φαίνεται να σώζουν οι Έλληνες, που αύξησαν σε μεγάλο βαθμό τις καλοκαιρινές εξορμήσεις τους. Αν και τα νούμερα δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να συγκριθούν με τα προ κρίσης δεδομένα, υπολογίζεται ότι φέτος η διάρκεια διακοπών των Ελλήνων αυξήθηκε περίπου 20% συγκριτικά με την περσινή καλοκαιρινή περίοδο. Γενικότερα όμως, όπως επισημαίνει η κ. Τετράδη στη «Ν», ανεξάρτητα από τις αφίξεις, υπάρχει ζήτημα με τη διάρκεια παραμονής των ξένων τουριστών, αλλά και τη γενικότερη κατανάλωσή τους, που παρουσιάζει κάμψη. 

Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει η αντιπρόεδρος του ΞΕΕ, η εικόνα αυτή, η μετρήσιμη δηλαδή, δεν αφορά και τις βραχυχρόνιες μισθώσεις όπου η κατάσταση είναι ανεξέλεγκτη.

Είναι ζήτημα κεντρικής στρατηγικής για τον τουρισμό. Η Ελλάδα δεν διαθέτει στρατηγική. Φέτος για παράδειγμα που η Τουρκία ανεβαίνει με γεωμετρική πρόοδο, αφού δίνει πολύ χαμηλές τιμές και η εμπιστοσύνη της τουριστικής βιομηχανίας σε θέματα ασφάλειας αποκαθίσταται σταδιακά, εμείς πέφτουμε. 

Τουλάχιστον σε ό,τι αφορά την κεντρική εικόνα. Γιατί εικόνα από τις βραχυχρόνιες μισθώσεις δεν έχουμε, σημειώνει η αντιπρόεδρος του ΞΕΕ. Δεν υπάρχει παράδειγμα πλάνο για να φροντίσουμε τις υποδομές μας. Τα ξενοδοχεία δεν γεμίζουν, αλλά οι βραχυχρόνιες μισθώσεις διπλασιάζονται, χωρίς να υπάρχει έλεγχος, έτσι ώστε να υπάρξει μέριμνα για τις υποδομές, όπως είναι τα σκουπίδια. Οι προορισμοί επιβαρύνονται αλλά δεν γνωρίζουμε πόσο.

Και είναι εύκολο να υπάρξει έλεγχος, μέσω του διαδικτύου φαίνεται ποιες κατοικίες προσφέρονται για βραχυχρόνιες μισθώσεις. «Χρειάζεται να δούμε το τουριστικό προϊόν σε κεντρικό επίπεδο».

Επιχείρηση «Σαντορίνη»

Το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων, αναφορικά με το μεγάλο ζήτημα των τουριστικών προορισμών, και με αφορμή το αδιαχώρητο που έχει δημιουργηθεί σε έναν από τους κορυφαίους νησιωτικούς προορισμούς στον κόσμο, βάζει ο διευθύνων σύμβουλος του ομίλου Ikos και πρώην πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (ΣΕΤΕ) Ανδρέας Ανδρεάδης. 

Με σχόλιό του στο twitter θέτει και πάλι στο προσκήνιο το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Σαντορίνη ως τουριστικός προορισμός και τον κίνδυνο «κατάρρευσης» του νησιού από τον υπερτουρισμό, αλλά και τη διαρκή χωρίς σχέδιο - άναρχη δόμησή του.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι την τελευταία πενταετία οι διανυκτερεύσεις στο νησί, που διαθέτει το πιο διάσημο ηλιοβασίλεμα στη Μεσόγειο, έχουν αυξηθεί κατά 66%. Αλλά και η ζήτηση που έχει από την κρουαζιέρα επιδεινώνει το πρόβλημα. Το 2018 το νησί φιλοξένησε περισσότερους από 2,6 εκατ. επισκέπτες, αριθμός που αποτελεί 170 φορές τον αριθμό του ντόπιου πληθυσμού.
Επίσης στις 6 Αυγούστου έφτασαν στη Σαντορίνη κρουαζιερόπλοια χωρητικότητας 18.372 επιβατών, ενώ σύμφωνα με στοιχεία μελετών το ανώτατο όριο δεν πρέπει να ξεπερνά τις 8.000 ημερησίως. 

Όπως επισημαίνει ο κ. Ανδρεάδης στο tweet του: «Θυμίζω ο ΣΕΤΕ έχει επισημάνει: Άμεση επιβολή τέλους ανά αποβιβαζόμενο επισκέπτη κρουαζιερόπλοιου υπέρ υποδομών. Φρένο σε άναρχη υπερ-δόμηση. Συμμετρική φορολόγηση σε μισθώσεις Airbnb. Χωρίς σχεδιασμό 10ετίας & crisis management η Σαντορίνη νομοτελειακά θα καταρρεύσει».

Θέση για το ζήτημα της Σαντορίνης έλαβε με την ανάληψη των καθηκόντων του ως υπουργός Τουρισμού και ο Χάρης Θεοχάρης. «Το νησί δεν αντέχει τόσους ανθρώπους. Θα φταίνε οι κάτοικοι που θα διαμαρτυρηθούν; Θα φταίνε οι τουρίστες που δεν θα ξανάρθουν; Δεν μπορεί να ονομάζουμε τουριστικό προϊόν την ταλαιπωρία των επισκεπτών και των κατοίκων. Αυτά είναι τα αποτελέσματα μιας άναρχης και χωρίς στρατηγικό σχεδιασμό τουριστικής ανάπτυξης» σημείωσε χαρακτηριστικά στη Βουλή.

Σημειώνεται ότι με πρωτοβουλία του ΣΕΤΕ τόσο η Σαντορίνη όσο και η Ρόδος μετέχουν στο πιλοτικό πρόγραμμα διαχείρισης προορισμών που αναπτύσσεται από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD) σε συνεργασία με τον ΣΕΤΕ. Το πρόγραμμα θα ολοκληρωθεί τον Οκτώβριο, οπότε θα έχουμε και μια συνολική πρόταση για το τουριστικό μέλλον της Σαντορίνης.

Παράλληλα και η Διεθνής Ένωση Κρουαζιέρας (CLIA) έχει ξεκινήσει σε συνεργασία με τους τοπικούς φορείς να εφαρμόσει μια πολυεπίπεδη στρατηγική για τη διαχείριση του όγκου των επισκεπτών στο νησί, δημιουργώντας ευχάριστες συνθήκες και για τους κατοίκους του. 

Θέματα της στρατηγικής αυτής είναι η εφαρμογή του συστήματος προκαθορισμένων θέσεων ελλιμενισμού, το berth allocation, για τα κρουαζιερόπλοια στη Σαντορίνη, ώστε να τεθεί η άφιξη των κρουαζιερόπλοιων και των επιβατών τους υπό έλεγχο, καθώς και η ανάδειξη νέων προορισμών στο νησί.

Οι τελευταίες ημέρες 

Με πολύ καλές τιμές περιμένουν τις κρατήσεις της τελευταίας στιγμής, για το τελευταίο δεκαήμερο του Αυγούστου, από την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό, δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί από όλη τη χώρα. 

Για παράδειγμα στα Χανιά, με πληρότητες στο 91%, σύμφωνα με την Booking.com, διατίθενται δωμάτια σε 311 καταλύματα. Για έξι διανυκτερεύσεις οι τιμές ξεκινούν από 183 ευρώ (χωρίς πρωινό), ενώ φτάνουν σε μια μόνο περίπτωση σε βίλα και τα 6.500 ευρώ. Η πλειονότητα των ακριβών καταλυμάτων για έξι διανυκτερεύσεις κινούνται από τα 1.500 μέχρι τα 2.500 ευρώ.

Στο Ηράκλειο Κρήτης, σύμφωνα με την Booking.com, οι πληρότητες στα ξενοδοχεία φτάνουν το 75%. Ανοικτά είναι 514 καταλύματα και οι τιμές (για έξι διανυκτερεύσεις) ξεκινούν από τα 120 ευρώ και φτάνουν τα 15.000 ευρώ για πολυτελή βίλα.

Στη Νάξο, που έχει κερδίσει τις προτιμήσεις των ξένων τουριστών τα τελευταία χρόνια, οι πληρότητες για το συγκεκριμένο διάστημα, σύμφωνα με την Booking.com, ξεπερνούν το 93%. Ωστόσο υπάρχουν διαθέσιμα 65 καταλύματα, με τις τιμές να διαμορφώνονται από 240 ευρώ για έξι διανυκτερεύσεις, χωρίς πρωινό, μέχρι και τα 15.000 ευρώ για πολυτελή βίλα. 

Στα Δωδεκάνησα και τη Ρόδο οι πληρότητες φτάνουν το 82%. Υπάρχουν διαθέσιμα δωμάτια σε 349 καταλύματα και οι τιμές ξεκινούν από 153 ευρώ, για έξι διανυκτερεύσεις, και φτάνουν τα 9.500 για πολυτελή βίλα.

Για την ίδια περίοδο στο Βόρειο Αιγαίο και τη Χίο οι πληρότητες στα καταλύματα φτάνουν το 79%. Διαθέσιμα δωμάτια υπάρχουν σε 42 καταλύματα και οι τιμές ξεκινούν από τα 240 ευρώ για έξι νύκτες και σε μόνο μία περίπτωση ξεπερνούν τα 1.000 ευρώ (3.000 ευρώ) σε βίλα. 

Στη Μακεδονία, και πιο συγκεκριμένα στη Χαλκιδική με τις πληρότητες στο 91%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Booking.com, υπάρχουν δωμάτια σε 307 καταλύματα. Εξετάζοντας πάντα τις έξι διανυκτερεύσεις, οι τιμές κυμαίνονται από 271 ευρώ και φτάνουν τα 12.000 ευρώ για βίλα. 

Στην άλλη πλευρά της Ελλάδας, στο Ιόνιο και την περιοχή της Πρέβεζας, οι πληρότητες είναι πολύ ψηλά και φτάνουν το 96%. Υπάρχουν μόνο πέντε διαθέσιμα καταλύματα (σύμφωνα με τα στοιχεία της πλατφόρμας) και ενοικιάζονται από 540 ευρώ μέχρι και 1.500 ευρώ. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν ακόμα 26 καταλύματα, με το κόστος να ξεκινά από τα 520 ευρώ και να φτάνει τα 5.500 ευρώ για μια βίλα.

Τέλος, στην Κέρκυρα με τις πληρότητες στο 90% διατίθενται δωμάτια σε 356 καταλύματα, με τις τιμές να ξεκινούν από 198 ευρώ για έξι νύκτες και να φτάνουν τα 7.000 ευρώ για μια βίλα.

«Κωδικός Αθήνα»

Το παράδοξο της Αθήνας συνεχίζεται. Οι διεθνείς αεροπορικές αφίξεις στην Αθήνα αυξήθηκαν κατά 6,9% κατά τη διάρκεια του Ιουλίου, αλλά η μείωση στα περιφερειακά αεροδρόμια το ίδιο διάστημα δείχνει ότι οι τουρίστες δεν έφυγαν από την πρωτεύουσα, ενώ σύμφωνα με εκτιμήσεις δεν φαίνεται να φιλοξενήθηκαν στο σύνολό τους από τα αθηναϊκά ξενοδοχεία.

Παρά τα «παράδοξα» ο επενδυτικός πυρετός για ξενοδοχεία στην Αθήνα ανεβαίνει συνεχώς τα τελευταία χρόνια. Υπολογίζεται ότι έχουν ανακαινιστεί πλήρως ή ανοίξει περισσότερα από 100 ξενοδοχεία στην ευρύτερη περιοχή των Αθηνών τα τελευταία χρόνια, με τις επενδύσεις στο σύνολό τους να έχουν εννέα μηδενικά μπροστά από τον ακέραιο αριθμό.

Επιπλέον, η πρωτεύουσα της χώρας έχει τραβήξει τα βλέμματα μεγάλων ξενοδοχειακών αλυσίδων, ακόμα και των κορυφαίων, με την έλευση του Four Season στον Αστέρα Βουλιαγμένης για παράδειγμα, ενώ σε υψηλά επίπεδα κινείται και το leasing. Ίσως δεν είναι πλέον τυχαίο ότι η πόλη βρίσκεται στη λίστα με τις 50 πιο φιλόξενες στον κόσμο. Σύμφωνα με την Big7Travel και με βάση ερωτηματολόγιο που απηύθυνε στους 1,5 εκατ. ανθρώπους που την ακολουθούν στο Instagram, η Αθήνα βρέθηκε στη 15η θέση. 

Τους ρυθμούς της ξενοδοχειακής ανάπτυξης της πόλης αποτυπώνει σε έρευνά της η εταιρεία CBRE, που έχει παρουσία σε παγκόσμιο επίπεδο (και στην Ελλάδα).

Σύμφωνα με το «βαρόμετρό» της για το β’ τρίμηνο του 2019 η ελληνική πρωτεύουσα είναι πρωταθλήτρια Ευρώπης στο leasing για ξενοδοχεία, με ανάπτυξη 6,5% σε σχέση με το περσινό αντίστοιχο διάστημα. Ωστόσο η τιμή αυτή είναι η κατώτερη της τελευταίας τριετίας (η ανώτατη ήταν στο 7,5%). 

Αλλά και στα συμβόλαια διαχείρισης από τις μεγάλες αλυσίδες του εξωτερικού, η Αθήνα το συγκεκριμένο διάστημα είναι στη δεύτερη θέση, με αύξηση κατά 7,5% σε σχέση με ένα χρόνο πριν. Πρώτη είναι η Κωνσταντινούπολη με 8,5%. Σημειώνεται ότι μόνο στο πρώτο επτάμηνο του 2019 λειτούργησαν 40 νέα καταλύματα, όλων των κατηγοριών, σύμφωνα με την εταιρεία συμβούλων GBR. Σημειώνεται ότι, σύμφωνα με την αναφορά της GBR, για την Αθήνα υπάρχουν ακόμα 20 επιβεβαιωμένα projects που θα προσθέσουν άλλα 2.000 δωμάτια τα επόμενα χρόνια.   

Αυξημένη η αεροπορική κίνηση επταμήνου

Αύξηση 4,7% παρουσίασε η επιβατική κίνηση στα αεροδρόμια κατά το επτάμηνο 2019. Ειδικότερα, ο συνολικός αριθμός των επιβατών που εξυπηρετήθηκε άγγιξε τα 35,52 εκατ. έναντι 33,92 εκατ. το αντίστοιχο διάστημα του 2018. Σε απόλυτα νούμερα φέτος διακινήθηκαν 1.601.662 περισσότεροι επιβάτες μεταξύ Ιανουαρίου και Ιουλίου σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2018, σύμφωνα με τα στοιχεία της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ). Αντίστοιχη ποσοστιαία αύξηση καταγράφηκε και στον αριθμό των πτήσεων, με την αύξηση να φτάνει επίσης το 4,7%. Συγκεκριμένα οι πτήσεις έφτασαν τις 298.910 (έναντι 285.532 το αντίστοιχο διάστημα του 2018), εκ των οποίων οι 176.962 εξωτερικού και οι υπόλοιπες εσωτερικού. Κατά τον περασμένο Ιούλιο διακινήθηκαν 9,98 εκατ. επιβάτες, αυξημένοι 3,1% σε σχέση με πέρυσι, οπότε και είχαν διακινηθεί 9,68 εκατ. επιβάτες. Ο συνολικός αριθμός των πτήσεων στα ελληνικά αεροδρόμια ανήλθε στις 77.303, παρουσιάζοντας αύξηση 2,1% σε σχέση με αντίστοιχο διάστημα του 2018. 

Το αυγουστιάτικο «σπριντ» δεν σώζει τα ξενοδοχεία

Ο «θερμός» Αύγουστος περιόρισε αισθητά τις μειωμένες κρατήσεις που εμφάνισαν από τις αρχές του έτους τα ξενοδοχεία. Οι πληρότητες από την αρχή του μήνα μέχρι και αυτή την εβδομάδα αγγίζουν το 100% σε ορισμένες περιοχές της, ωστόσο αυτό δεν στάθηκε ικανό να αυξήσει τον συνολικό αριθμό των κρατήσεων της ξενοδοχειακής αγοράς συνολικά στο οκτάμηνο.

Ειδικότερα, στις παραθαλάσσιες μονάδες της Μαγνησίας και στις βόρειες Σποράδες οι πληρότητες σύμφωνα με τους τοπικούς ξενοδόχους ανέρχονται ή και ξεπερνούν το 95%, στο Πήλιο κινούνται στο 80%, ωστόσο όπως επισημαίνουν η αυξημένη κίνηση των δύο εβδομάδων του Αυγούστου δεν μπορεί να καλύψει τις υποχρεώσεις όλης της χρονιάς. Τα πλοία αναχωρούν γεμάτα επίσης από τον Πειραιά για τα νησιά, στη Χαλκιδική καταγράφονται οι καλύτερες πληρότητες όλης της σεζόν κ.ο.κ., αλλά η χρονιά σύμφωνα με την ΠΟΞ «τρέχει» πτωτικά στις διανυκτερεύσεις. Παρά, δε, τις θετικές ενδείξεις του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου στις πληρότητες, αναμένεται σημαντική μείωση των εσόδων, δεδομένου μάλιστα ότι ήδη οι προσφερόμενες τιμές και τα συμβόλαια με τους διεθνείς tour operators είναι φέτος 20% χαμηλότερες σε σύγκριση με το 2018 και από την πλευρά των τελευταίων θεωρείται δεδομένη η άσκηση πιέσεων για διατήρηση των τιμών στα συμβόλαια του 2020 στο φετινό επίπεδο, αν όχι και σε χαμηλότερο.

Βρετανικός «πονοκέφαλος»

Πρόσθετο προβληματισμό προκαλεί στους ξενοδόχους η συμπεριφορά που θα επιδείξει η βρετανική αγορά για το 2020 λόγω Brexit, με τα πρόσφατα δημοσιεύματα περί αποθήκευσης από τους Βρετανούς αγαθών (φαρμάκων τροφίμων κ.α.) αξίας 4 δισ. λιρών για ενδεχόμενο «διαζύγιο» από την Ε.Ε. χωρίς συμφωνία, να μην αφήνουν περιθώρια αισιοδοξίας για τις βρετανικές αφίξεις στη χώρα μας το επόμενο καλοκαίρι και σίγουρα τουλάχιστον όχι για τις παραδοσιακές βρετανικές προκρατήσεις.

Μικτή γερμανική εικόνα

Η γερμανική αγορά αποτελεί τη μεγαλύτερη πηγή εισερχόμενου τουρισμού για τη χώρα μας. Ακόμα και φέτος κινείται σε πολύ υψηλά επίπεδα, αν και τα πρωτεία στην ανάπτυξη κρατούν η Αίγυπτος και η Τουρκία, οι οποίες φαίνεται ότι επιστρέφουν δυναμικά στην τουριστική αγορά της περιοχής, μετά το «πάγωμα» των προηγούμενων ετών εξαιτίας πολεμικών συγκρούσεων και τρομοκρατικών επιθέσεων. 

Σύμφωνα όμως με τα στοιχεία του fvw, οι κρατήσεις της τελευταίας στιγμής για τη Μεσόγειο τον Ιούλιο ήταν μειωμένες κατά 1,6% σε σχέση με το 2018, ενώ και τον Ιούνιο η πτώση έφτασε το 5%. Αναφορικά με την Ελλάδα, μεγάλος κερδισμένος φαίνεται να ήταν η Κως με αύξηση των κρατήσεων της τελευταίας στιγμής κατά 21%. Αντίθετα πτώση σημείωσαν οι κρατήσεις στη Ρόδο (-5%) αλλά και στο Ηράκλειο (-6%). 

Η Χουργκάντα στην Αίγυπτο ήταν πάνω κατά 11% συγκριτικά με τον Ιούλιο του 2018, ενώ και η Αττάλεια στην Τουρκία κέρδισε ένα 10% στις κρατήσεις της τελευταίας στιγμής από τη Γερμανία. Είναι χαρακτηριστικό της μεταστροφής του κλίματος ότι στους τέσσερις πιο δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς της Ισπανίας, για τους Γερμανούς τουρίστες, οι last minute κρατήσεις εμφανίζονται μειωμένες από 10% μέχρι και 25% σε σχέση με τον Ιούλιο του 2018.

Λιγότερες αφίξεις από τη Ρωσία

Σύμφωνα με τελευταία στοιχεία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Συνόρων FSB της Ρωσικής Ομοσπονδίας, οι κερδισμένοι προορισμοί στις αφίξεις Ρώσων τουριστών, στην ευρύτερη «γειτονιά» μας, κατά το πρώτο εξάμηνο του 2019 ήταν καταρχάς η Τουρκία, όπως και το Μαυροβούνιο, η Κύπρος, η Ιταλία και η Ισπανία, ενώ μείωση κατέγραψαν η Ελλάδα και η Βουλγαρία και μάλιστα ενώ οι Ρώσοι φέτος ταξίδεψαν περισσότερο για τις διακοπές τους στο εξωτερικό.

Συνολικά, στο εξάμηνο Ιανουαρίου-Ιουνίου 2019, σύμφωνα με την ίδια πηγή, οι Ρώσοι πραγματοποίησαν 21.212.095 ταξίδια στο εξωτερικό, ήτοι 6,67% περισσότερα σε σύγκριση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Το 36,56% των ταξιδιών πραγματοποιήθηκε στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των χωρών της Βαλτικής και ένα πρόσθετο 16,75% των εξερχόμενων ταξιδιών κατευθύνθηκε σε διασυνοριακές περιοχές όπως η Κίνα, η Πολωνία και η Φινλανδία, κυρίως για ψώνια και εμπορικές συναλλαγές.

Η Τουρκία υποδέχθηκε τον μεγαλύτερο αριθμό Ρώσων τουριστών στο εξάμηνο με 2.741.934 αφίξεις, σημειώνοντας αύξηση 16,13% και το Μαυροβούνιο κατέγραψε τους καλύτερους δείκτες ανάπτυξης το πρώτο εξάμηνο του έτους (+50%). Αυξημένη κίνηση υπήρξε και σε Ιταλία, Ισπανία και Κύπρο και μείωση προς Ελλάδα και Βουλγαρία.

«Σε σύγκριση με το πρώτο εξάμηνο του 2018 διαπιστώνουμε ότι η εξερχόμενη τουριστική ροή προς τουριστικούς προορισμούς χωρών εκτός ΚΑΚ (Κοινοπολιτεία Ανεξάρτητων Κρατών) συνεχίζει να σημειώνει μείωση: 6,78% επί του συνόλου το 2019 σε σύγκριση με 10,4% το 2018», δήλωσε σχετικά η εκτελεστική διευθύντρια του Συνδέσμου Ρώσων Τουρ Οπερέιτορ (ATOR), Maya Lomidze. Σημαντική αύξηση φαίνεται μόνο στην Τουρκία, την Ιταλία, το Μαυροβούνιο, την Κύπρο και το Βιετνάμ. Κατά την ίδια, οι Ρώσοι προσέχουν ιδιαίτερα τις τιμές στα τουριστικά πακέτα, ωστόσο υπάρχει και το τμήμα της ρωσικής αγοράς που θέλει ακριβούς προορισμούς, όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι Μαλδίβες. 

Πηγή: https://www.naftemporiki.gr

Σχέδιο μείωσης εισφορών κατά πέντε μονάδες έως το 2024

Οικονομία

ΡΟΥΛΑ ΣΑΛΟΥΡΟΥ
 

Μείωση των εισφορών, τόσο στις επιχειρήσεις και στους μισθωτούς όσο και στους ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολουμένους και αγρότες, σε δύο άξονες, από τις αρχές του 2020, σχεδιάζει το υπουργείο Εργασίας. Τα σενάρια που επεξεργάζονται οι αρμόδιες υπηρεσίες και παρουσιάζει η «Κ» αφορούν τη μείωση των εισφορών κατά 5 ποσοστιαίες μονάδες σε βάθος πενταετίας, με στόχο την ελάφρυνση της εγχώριας οικονομίας. Οι υψηλές εισφορές σε συνδυασμό με τη φορολογία «στραγγαλίζουν» τις μικρομεσαίες και μικρές επιχειρήσεις, που αποτελούν και τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας και «πνίγουν» τις προοπτικές ανάπτυξης της χώρας. Ειδικά δε για τους μη μισθωτούς, που με τις παρεμβάσεις των τελευταίων ετών είχαν κραυγαλέες επιπτώσεις από τον συνδυασμό υψηλής φορολογίας και ασφαλιστικών εισφορών, με «δήμευση» της πλειονότητας του εισοδήματός τους, οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας μετρούν τρία σενάρια ελάφρυνσης. Καθοριστικό ρόλο στις εξεταζόμενες αλλαγές, που αναμένεται ότι θα θεσμοθετηθούν εντός του φθινοπώρου ώστε να ξεκινήσει η εφαρμογή τους από τις αρχές του 2020, θα διαδραματίσει η απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για τον νόμο Κατρούγκαλου.

Ο πρώτος άξονας των προωθούμενων παρεμβάσεων αφορά τις εισφορές μισθωτών. Πλέον, με την ηγεσία του υπουργείου Εργασίας να έχει την πραγματική εικόνα της κατάστασης των οικονομικών του ΕΦΚΑ, έχει εγκαταλειφθεί η πρόταση για μείωση των εισφορών εργοδοτών και εργαζομένων για την κύρια ασφάλιση, από 20% σε 15%. Μια τέτοια εξέλιξη αφενός θα οδηγούσε σε δραματικότερες –από αυτές που προβλέπει ήδη ο νόμος Κατρούγκαλου– μειώσεις συντάξεων. Αφετέρου θα οδηγούσε στην ανάγκη μιας νέας, βραχυχρόνιας παρέμβασης στο ασφαλιστικό σύστημα, με αιχμή είτε την περαιτέρω μείωση των παροχών είτε την αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης. Αποκλείοντας κάθε τέτοιο ενδεχόμενο, σύμφωνα με πληροφορίες, η ηγεσία του υπουργείου Εργασίας αναζητεί λύσεις στις εισφορές που δεν συνδέονται με την κύρια σύνταξη, αφορούν είτε τις παροχές υγείας (7,1%) και επικουρικής ασφάλισης (6,5%) είτε παροχές ανεργίας (5,61%), εργατικής κατοικίας (1%) και εργατικής εστίας 0,35%.

Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, το κόστος της προωθούμενης παρέμβασης έχει ήδη εκτιμηθεί σε 2,6 δισ. ευρώ. Πρόκειται για μεικτό κόστος, καθώς στο καθαρό ποσό που θα προκύψει ως επιβάρυνση προς το σύστημα, και κατά συνέπεια στα δημόσια οικονομικά, θα πρέπει να συνεκτιμηθούν τόσο οι συνέπειες στη φορολογία λόγω της αύξησης του εισοδήματος όσο και οι πιθανές θετικές προοπτικές από την αύξηση της απασχόλησης και τη μείωση της εισφοροδιαφυγής.  

Οπως εξηγεί μιλώντας στην «Κ» ο φοροτεχνικός - λογιστής Νίκος Φραγκιαδάκης, σήμερα, για κάποιον εργαζόμενο που αμείβεται με τα κατώτατα όρια, ήτοι 650 ευρώ μεικτά, 547,63 ευρώ καθαρά, το συνολικό κόστος για τον εργοδότη, σε ετήσια βάση, είναι της τάξης των 946,48 ευρώ. Εάν η κυβέρνηση προχωρήσει σε μείωση των λεγόμενων εισφορών υπέρ τρίτων που αφορούν ανεργία, κοινωνική κατοικία και άλλες παροχές όπως κοινωνικός τουρισμός κ.λπ., θα αυξηθούν από τη μια οι καθαρές αποδοχές του εργαζομένου και από την άλλη θα μειωθεί το συνολικό εργοδοτικό κόστος. Οι εισφορές για ΟΑΕΔ, ΟΕΚ, ΟΕΕ είναι 3,28% για τον εργαζόμενο, που αναλογούν σε 21,32 ευρώ τον μήνα στις μεικτές αποδοχές του κατώτατου μισθού και 3,68% για τον εργοδότη ή 28 ευρώ μεικτά.

Στα εξεταζόμενα σενάρια συγκαταλέγεται επίσης η μείωση της διπλής εισφοράς υγείας, στις περιπτώσεις μισθωτών με παράλληλη ασφάλιση, ενώ δεν αποκλείεται και η επίσπευση της μείωσης των εισφορών για επικουρική ασφάλιση από 6,5% σε 6%, εντός του 2020. Να σημειωθεί ότι η περαιτέρω μείωση της εισφοράς υπέρ του επικουρικού ΕΤΕΑΕΠ κατά 0,25% για τους εργοδότες και 0,25% για τους εργαζομένους προβλέπεται για το 2022.

Τα σενάρια για ελεύθερους επαγγελματίες   

Τρία είναι τα κυρίαρχα σενάρια που επεξεργάζονται στο υπουργείο Εργασίας για τις εισφορές των μη μισθωτών, οι οποίοι δεν καταβάλλουν σήμερα εισφορές υπέρ τρίτων όπως αυτές που ισχύουν για τους μισθωτούς. Βέβαια, θρυαλλίδα στις προωθούμενες εξελίξεις θεωρείται η αναμενόμενη απόφαση του ΣτΕ για το εάν είναι συνταγματική η σύνδεση των εισφορών με το πραγματικό εισόδημα, όπως εφαρμόζεται βάσει του νόμου Κατρούγκαλου. Σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες της «Κ», οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου Εργασίας εξετάζουν το ενδεχόμενο να τεθεί χαμηλότερο ανώτατο όριο εισοδήματος για το οποίο θα καταβάλλει κάποιος ελεύθερος επαγγελματίας εισφορές, πολύ χαμηλότερο από τις 78.000 ευρώ που ισχύει σήμερα. Το νέο όριο θα παραμένει δε σταθερό, ανεξάρτητα από τις μελλοντικές πιθανές αυξήσεις του κατώτατου μισθού.

Το δεύτερο σενάριο αφορά την έκπτωση των ασφαλιστικών εισφορών από το εισόδημα και στη συνέχεια τον υπολογισμό των εισφορών της επόμενης χρονιάς. Να σημειωθεί ότι σήμερα, οι ασφαλιστικές εισφορές για ελεύθερους επαγγελματίες, αυτοαπασχολουμένους και αγρότες, ανεξάρτητα από το ύψος του εισοδήματός τους, υπολογίζονται στο 100% του καθαρού φορολογητέου εισοδήματος συν τις καταβλητέες εισφορές του προηγούμενου έτους.

Το τρίτο σενάριο αφορά την πλήρη αποσύνδεση των ασφαλιστικών εισφορών των μη μισθωτών με τη φορολογική βάση, ώστε να μη συνδέεται το ύψος τους με το εισόδημα. Σε αυτό το πιθανό σενάριο, μετρώνται οι δυνατότητες επαναφοράς μιας δικαιότερης και λογικότερης κλίμακας τεκμαρτών εισοδημάτων, επί των οποίων θα καταβάλλονται οι εισφορές.

Οπως χαρακτηριστικά δήλωσε μιλώντας στην «Κ» ο αρμόδιος υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων Γιάννης Βρούτσης, γνώμονας των όποιων αλλαγών θα είναι η επικείμενη απόφαση του ΣτΕ, ενώ οι προωθούμενες λύσεις θα στηριχθούν στα συμπεράσματα από τη σύγκριση όλων των δυνατών μοντέλων που εφαρμόστηκαν κατά την περίοδο της κρίσης, προκειμένου να επιλεγεί η καταλληλότερη, τόσο για τη βιωσιμότητα του συστήματος όσο και την επιβίωση και ανάπτυξη των επιχειρήσεων και των εργαζομένων σε αυτές. Παράγοντες της αγοράς επισήμαναν στην «Κ» ότι μεταξύ αυτών των συμπερασμάτων θα πρέπει να συμπεριληφθούν, για παράδειγμα, το γεγονός ότι η εισφοροδοτική ικανότητα των επαγγελματιών και εμπόρων έχει εξαντληθεί καθώς και ότι ένα μέρος της φοροδιαφυγής οφείλεται στην απόκρυψη εισοδημάτων, με στόχο την πληρωμή χαμηλότερων ασφαλιστικών εισφορών.

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Έντυπη έκδοση)

Στόχος, η επιτάχυνση συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων

Οικονομία

Μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου 2019 θα πρέπει οι φορείς του Δημοσίου να έχουν αποστείλει στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Επενδύσεων και ΕΣΠΑ του υπουργείου Ανάπτυξης και Επενδύσεων τις προτάσεις για τις εκτιμήσεις πληρωμών του έτους 2019 και τις προβλέψεις δαπανών για τα έτη 2020- 2023 του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ). Αυτό προβλέπει ενημερωτική εγκύκλιος του αρμόδιου υφυπουργού Ανάπτυξης και Επενδύσεων Γιάννη Τσακίρη.

Για τη χρηματοδότηση του ΠΔΕ 2019 και τον προγραμματισμό των δαπανών του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) στο πλαίσιο του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής (ΜΠΔΣ) 2020-2023, το υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων θα αξιολογήσει και θα επεξεργαστεί τα στοιχεία εκτιμήσεων και προβλέψεων των φορέων ανά πρόγραμμα, προκειμένου να διαμορφώσει τα συνολικά, ανά φορέα κεντρικής διοίκησης, μεγέθη του προϋπολογισμού Δημοσίων Επενδύσεων 2020-2023. Οι προτάσεις εκτιμήσεων και προβλέψεων των φορέων θα γίνουν με γνώμονα τη γενικότερη οικονομική πολιτική όπου το ΠΔΕ, ως βασικό εργαλείο αναπτυξιακής πολιτικής, έχει ως στόχο να συμβάλει με αναπτυξιακές δράσεις στην ανάταξη και ενίσχυση της ελληνικής οικονομίας.

Βασική προτεραιότητα αποτελεί η επιτάχυνση της υλοποίησης των συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων της Προγραμματικής Περιόδου (Π.Π.) 2014-2020 (Εταιρικό Σύμφωνο για το Πλαίσιο Ανάπτυξης-ΕΣΠΑ, Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης-ΠΑΑ, Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αλιείας και Θάλασσας-ΕΠΑΛΘ κ.λπ.). Για τον λόγο αυτό κατά τη διατύπωση των προβλέψεων για το 2020-2023 θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη διασφάλιση επαρκών πιστώσεων για την ταχεία υλοποίηση έργων και προγραμμάτων της προγραμματικής περιόδου 2014-2020.

Οπως επισημαίνεται στην εγκύκλιο, «η κατάρτιση και εκτέλεση του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων ακολουθεί τη συνολική μεταρρυθμιστική προσπάθεια για τη χρηστή διαχείριση των δημόσιων οικονομικών και τον εκσυγχρονισμό του δημοσιονομικού πλαισίου εν γένει, εστιάζοντας στην εντατικοποίηση του προγραμματισμού, στην απλοποίηση των διαδικασιών υλοποίησης και στην αξιόπιστη παρακολούθηση της εφαρμογής της επενδυτικής πολιτικής που χρηματοδοτείται από τον Προϋπολογισμό Δημοσίων Επενδύσεων».

Στο πλαίσιο αυτό, οι φορείς χρηματοδότησης του ΠΔΕ καλούνται να εντείνουν τις προσπάθειές τους για στοχευμένο προγραμματισμό των επιμέρους προγραμμάτων τους, αποστέλλοντας τα σχετικά στοιχεία σύμφωνα με τις οδηγίες που δίνει η σχετική εγκύκλιος.  

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Έντυπη)

Ενδείξεις ύφεσης και καμπανάκια για τη γερμανική οικονομία

Οικονομία

 

Συρρίκνωση παρουσίασε η γερμανική οικονομία στο δεύτερο τρίμηνο του 2019 με το ΑΕΠ να μειώνεται κατά 0,1%, ενώ η χώρα είχε τη χειρότερη επίδοση στην Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τη Βρετανία και τη Σουηδία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν σήμερα, η μείωση στις εξαγωγές έφερε τη συρρίκνωση, καθώς οι μεταποιητικές εταιρείες της χώρας υπέστησαν το μεγαλύτερο αντίκτυπο από την παγκόσμια επιβράδυνση.

Οι οικονομικοί τριγμοί σε παγκόσμιο επίπεδο παρουσιάζοντα κυρίως λόγο της έντασης των οικονομικών σχέσεων με δασμούς που επιβάλλονται, αλλά και της αβεβαιότητας λόγω Brexit.

Το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 0,1%. Σε εποχικά προσαρμοσμένη βάση, ο ετήσιος ρυθμός ανάπτυξης επιβραδύνθηκε στο 0,4% το δεύτερο τρίμηνο από το 0,9% το πρώτο, σύμφωνα με τα στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας της χώρας. Για το σύνολο του 2019, η κυβέρνηση αναμένει ρυθμό ανάπτυξης μόλις 0,5%.

«Το συμπέρασμα είναι ότι η γερμανική οικονομία βρίσκεται στο χείλος της ύφεσης», δήλωσε ο Άντριου Κένινγκχαμ από την Capital Economics, σημειώνοντας ότι οι εξαγωγείς βρίσκονται αντιμέτωποι με ακόμα μεγαλύτερο ενδεχόμενο πλήγμα, εάν τελικά υλοποιηθεί η επαπειλούμενη έξοδος χωρίς συμφωνία της Βρετανίας από την EU στις 31 Οκτωβρίου.

Τα στοιχεία επηρέασαν και τις αγορές, με την απόδοση του 10ετούς γερμανικού κρατικού ομολόγου να καταγράφει νέο ιστορικό χαμηλό στο -0,624%.

Για «καμπανάκι αφύπνισης και προειδοποιητικό σημάδι» έκανε λόγο ο υπουργός Οικονομίας της χώρας Πίτερ Αλτμάιερ, τονίζοντας «είμαστε σε μία φάση οικονομικής αδυναμίας, αλλά όχι ακόμα ύφεσης. Μπορούμε να την αποφύγουμε εάν λάβουμε τα σωστά μέτρα».

Υπενθυμίζεται ότι η ύφεση ορίζεται ως τουλάχιστον δύο διαδοχικά τρίμηνα συρρίκνωσης της οικονομίας.

Η χειρότερη επίδοση στην ΕΕ

Ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα στοιχεία της Eurostat για το δεύτερο τρίμηνο του 2019, όπου καταγράφεται ότι η Γερμανία έχει την χειρότερη επίδοση μαζί με τη Σουηδία (μείωση ΑΕΠ 0,1%) και τη Βρετανία (μείωση ΑΕΠ 0,2%).

Συγκριτικά, η Πολωνία παρουσίασε ανάπτυξη 0,8%, η Πορτογαλία 0,5% όσο και οι Ισπανία και Ολλανδία. Η ιταλική οικονομία παρέμεινε στάσιμη.

Ο μέσος όρος της Ευρωζώνης είχε ανάπτυξη 0,2%, όσο και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Πηγή: https://www.efsyn.gr

Ένας κούκος δεν φέρνει την ανάπτυξη!

Οικονομία

Από την έντυπη έκδοση

Της Βάσως Βεγίρη
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Με ικανοποίηση έγινε δεκτή από τους τοπικούς παραγωγικούς φορείς της Θεσσαλονίκης, όπως ήταν φυσικό, η προαναγγελία από τον νέο πρωθυπουργό της χώρας, Κυριάκο Μητσοτάκη, για την αναβάθμιση του Διεθνούς Εκθεσιακού Κέντρου Θεσσαλονίκης, ήτοι την ανάπλαση της περιοχής, για την οποία προφανώς θα υπάρξουν πιο συγκεκριμένες εξαγγελίες κατά τα επικείμενα εγκαίνια της 84ης ΔΕΘ.

Για μια ακόμη χρονιά, εξάλλου, η ίδια η ΔΕΘ επιλέγει και έχει ως Τιμώμενη Χώρα μια εξίσου σημαντική αγορά, την Ινδία (προηγήθηκαν οι ΗΠΑ πέρυσι και η Κίνα πρόπερσι), προσπαθώντας να δημιουργήσει γέφυρες συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων των δύο χωρών.

 

Καλώς εχόντων των πραγμάτων, λοιπόν, με δεδομένη τη μελέτη για την ανάπλαση που προωθεί η ΔΕΘ-Helexpo Α.Ε. το 2026 η Θεσσαλονίκη μπορεί να έχει ένα διαφορετικό και πολύ πιο σύγχρονο Εκθεσιακό Κέντρο, η γύρω περιοχή θα έχει αξιοποιηθεί επίσης ως μητροπολιτικό πάρκο και μέχρι τότε λογικά θα έχει τεθεί σε λειτουργία μέχρι και το... Μετρό!

Η ανάπλαση της ΔΕΘ εκ των πραγμάτων είναι σημαντική για την οικονομία της πόλης. Το ερώτημα, όμως, είναι αν είναι αρκετή. Η πολιτεία, ήτοι πλέον η νέα κυβέρνηση, οφείλει εξίσου να μεριμνήσει άμεσα για μια σειρά από πρόσθετα έργα, εξίσου σημαντικά, όπως καταρχάς η ταχύτερη δυνατή υλοποίηση των δεσμεύσεών της για τη σιδηροδρομική σύνδεση του ιδιωτικοποιημένου πλέον ΟΛΘ(αναβάθμιση παλιάς και δημιουργία νέας γραμμής), όπως και την αναβάθμιση της οδικής σύνδεσής του, για την πραγματική -και όχι μόνο «virtual»- λειτουργία της Ζώνης Καινοτομίας, με πραγματικά κίνητρα για επενδύσεις καινοτομίας και υποδομές, καθώς επίσης φυσικά για το μείζον θέμα της συστηματικής οργάνωσης των βιομηχανικών συγκεντρώσεων στο Καλοχώρι, τον Άγιο Αθανάσιο κ.α., τη λειτουργία μηχανισμού υποστήριξης των μακεδονικών προϊόντων και επιχειρήσεων και προώθησης των εξαγωγών τους στο πρότυπο του Enterprise Greece απέναντι στα προβλήματα που τους προξενεί η Συμφωνία των Πρεσπών, αναγκαίες χωροταξικές ρυθμίσεις και θεσμικό πλαίσιο για το επίσης πολύ μεγάλο και σημαντικό έργο της ενοποίησης του θαλάσσιου μετώπου της πόλης κ.ά.

Ένας κούκος, εν ολίγοις, δεν φέρνει την άνοιξη, ούτε και την ανάπτυξη και μετά από τόσα χρόνια βαθιάς κρίσης η Θεσσαλονίκη και ευρύτερα η Βόρεια Ελλάδα δικαιούται και μπορεί με τη δέουσα λήψη μέριμνας από πλευράς πολιτείας-κυβέρνησης για τα αυτονόητα να ανακτήσει τον ιστορικό πρωταγωνιστικό της εμπορικό και οικονομικό ρόλο στη ΝΑ Ευρώπη και όχι μόνο.

Πηγή: https://www.naftemporiki.gr

Η δημοσιονομική χαλάρωση δεν αρκεί για Γερμανία και Βρετανία

Οικονομία

SWAHA PATTANAIK/ REUTERS BREAKINGVIEWS

Τα άσχημα οικονομικά νέα που προέρχονται από τη Βρετανία και τη Γερμανία καθιστούν αναγκαία την ανάληψη δράσης. Η απάντηση φαίνεται πως προετοιμάζεται, δεδομένων όσων ακούγονται περί χαλαρότερης δημοσιονομικής πολιτικής και στις δύο χώρες. Ωστόσο, η λήψη δημοσιονομικών μέτρων στήριξης της οικονομίας απλώς θα αμβλύνει τα προβλήματα που ταλαιπωρούν τις δύο χώρες. Το βρετανικό ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά 0,2% το δεύτερο τρίμηνο του έτους σε σχέση με το πρώτο, η πρώτη συρρίκνωση από το 2012. Η Γερμανία θα δημοσιεύσει τα στοιχεία για το ΑΕΠ την ερχόμενη εβδομάδα και είναι πιθανό να αποκαλύψει συρρίκνωση επίσης, δεδομένων των κακών οικονομικών νέων που δημοσιεύτηκαν τις προηγούμενες εβδομάδες. Μόλις την Πέμπτη, είχε ανακοινωθεί πως οι βιομηχανικές παραγγελίες στη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης μειώθηκαν τον Ιούνιο κατά 1,5% σε σύγκριση με τον Μάιο, δηλαδή η μείωση ήταν σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερη απ’ ό,τι περίμεναν οι αναλυτές.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Βρετανία είναι το Brexit. Ο πρωθυπουργός Μπόρις Τζόνσον έχει υποσχεθεί πως η χώρα θα αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ενωση στις 31 Οκτωβρίου με ή χωρίς συμφωνία. Η αδιαλλαξία Βρετανίας και Ε.Ε. ενισχύει την ανησυχία ότι η έξοδος ενδέχεται να είναι άτακτη. Οι επενδύσεις των επιχειρήσεων έχουν μειωθεί και η δραστηριότητα στη μεταποίηση συρρικνώνεται. Στο μεταξύ, στην προσανατολισμένη στις εξαγωγές Γερμανία, η ένταση που κυριαρχεί στο παγκόσμιο εμπόριο είναι ένα από τα βασικά αίτια της οικονομικής επιβράδυνσης. Σε τέτοιο περιβάλλον ενισχύεται ο δημοσιονομικός ακτιβισμός. Ο Τζόνσον έχει ήδη αυξήσει τις δαπάνες στη Βρετανία. Η Γερμανία εξετάζει το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει τη λατρεμένη της πολιτική του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού, ώστε να καταφέρει να περιορίσει την αρνητική επίπτωση από την προγραμματισμένη εγκατάλειψη της χρήσης γαιάνθρακα για την παραγωγή ενέργειας, ανέφερε την Πέμπτη στο Reuters υψηλόβαθμος Γερμανός αξιωματούχος.

Η χαλάρωσης της δημοσιονομικής πολιτικής μπορεί να μετριάσει τα οικονομικά προβλήματα, αλλά δεν πρόκειται να τα επιλύσει. Ενδεχόμενο χαοτικό Brexit θα μπορούσε να καταφέρει πολύ σοβαρό πλήγμα στη βρετανική οικονομία, το οποίο δεν μπορεί να αντισταθμιστεί πλήρως από την αύξηση των δημοσίων δαπανών. Και ενώ η Γερμανία θα επωφελούνταν από την αύξηση των δημοσίων δαπανών για υποδομές και την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής, τέτοια έργα αργούν να καρποφορήσουν και δεν πρόκειται να έχουν σημαντική επίδραση βραχυπρόθεσμα, ούτε θα ενισχύσουν σημαντικά τις εξαγωγές. Η μείωση της εταιρικής φορολογίας αποτελεί ένα αμβλύ εργαλείο που θα μπορούσε να βοηθήσει τις εξαγωγικές εταιρείες, αλλά δεν πρόκειται να περιορίσει τις επιπτώσεις από τη μείωση της εξωτερικής ζήτησης. Η αδράνεια δεν αποτελεί ιδανική επιλογή, αλλά και η ανάληψη δράσης δεν πρόκειται να ωφελήσει σημαντικά το Λονδίνο και το Βερολίνο.

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Έντυπη έκδοση)

ΗΠΑ σε Τουρκία: Να απομακρυνθεί το Γιαβούζ από την Κύπρο

Εξωτερική Πολιτική

Παράνομες θεωρούν οι ΗΠΑ τις δραστηριότητες του πλωτού γεωτρύπανου Γιαβούζ, ανοικτά της Καρπασίας και παροτρύνουν την Τουρκία να τις τερματίσει αμέσως και να απομακρύνει το γεωτρύπανο από τα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Απαντώντας σε ερώτηση για τις δραστηριότητες του Γιαβούζ, εκπρόσωπος του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών δήλωσε στο ΚΥΠΕ πως «μόνο η Κυπριακή Δημοκρατία, ενεργώντας μέσω της κυβέρνησής της, μπορεί να συναινέσει σε δραστηριότητες όπως οι γεωτρήσεις εντός των χωρικών της υδάτων».

«Οι ΗΠΑ ανησυχούν για τις δραστηριότητες του πλωτού γεωτρύπανου Γιαβούζ, το οποίο λειτουργεί εντός των χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αυτό το προκλητικό βήμα αυξάνει τις εντάσεις στην περιοχή», σημείωσε ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Παροτρύνουμε, πρόσθεσε, «τις τουρκικές αρχές να τερματίσουν αμέσως τις παράνομες δραστηριότητες και να απομακρύνουν το Γιαβούζ από τα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Είπε ακόμη πως «ενθαρρύνουμε όλα τα μέρη να ενεργούν συγκρατημένα. Η ανάπτυξη των πόρων στην Ανατολική Μεσόγειο πρέπει να προωθεί τη συνεργασία και να παρέχει μια βάση για διαρκή ενεργειακή ασφάλεια και οικονομική ευημερία σε όλη την περιοχή».

Ο εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανέφερε πως «συνεχίζουμε να στηρίζουμε την εξεύρεση μιας ακριβοδίκαιης λύσης για διαμοιρασμό των ωφελημάτων από τους υδρογονάνθρακες της Κύπρου μεταξύ των δυο κοινοτήτων».

Oπως αναφέρει στο Hellas Journal o Μιχάλης Ιγνατίου, η φράση «ακριβοδίκαιη λύση» για την κατανομή του φυσικού αερίου, δεν σημαίνει καθ’ οιονδήποτε τρόπο θέση για μοίρασμα του στους Ελληνοκύπριους και τους Τουρκοκύπριους στη βάση 50-50, όπως απαιτεί η Τουρκία.

Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι το Στέιτ Ντιπάρτμεντ καλεί «τις τουρκικές αρχές να σταματήσουν άμεσα τις παράνομες δραστηριότητες και να απομακρύνουν το Γιαβούζ από τα χωρικά ύδατα της Κυπριακής Δημοκρατίας». Διπλωματική πηγή στην Ουάσιγκτον χαρακτήρισε τη δήλωση του εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ «ένα προχωρημένο βήμα προς την ορθή κατεύθυνση» εκ μέρους της κυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ. Η σημερινή δήλωση είναι ακόμα πιο βελτιωμένη από τις προηγούμενες και έρχεται μετά από πολλές προσπάθειες των Αμερικανών προς την Τουρκία για να τερματίσει τις προκλήσεις της εναντίον της Κυπριακή Δημοκρατίας. Οπως είπε η εν λόγω διπλωματική πηγή στο Hellas Journal, πολύ μεγάλη σημασία έχει και η επιλογή του χρόνου της δήλωσης, σε μία στιγμή κατά την οποία η Τουρκία κοντράρει την Ουάσιγκτον σε όλα τα επίπεδα. Πέραν της αγοράς του ρωσικού συστήματος S-400, το οποίο αποτελεί ξεκάθαρη αντιαμερικανική ενέργεια, που οδήγησε στην ακύρωση της τουρκικής συμμετοχής στο πρόγραμμα παραγωγής των μαχητικών F-35, η Άγκυρα δημιουργεί τεράστια προβλήματα για την Αμερική στη Βόρεια Συρία. Σύμφωνα με πληροφορίες, και παρά την προσυμφωνία της Αμερικής με την Τουρκία για τη «ζώνη ασφαλείας» στη Βόρεια Συρία, ο Ταγίπ Ερντογάν δεν εγκατέλειψε τα σχέδια του για εισβολή και επίθεση εναντίον των Κούρδων μαχητών του YPG. Αντίθετα συνεχίζει τον εκβιασμό εναντίον της Αμερικής και ο Ταγίπ Ερντογάν προετοίμασε ήδη τον τουρκικό όχλο για «εξελίξεις» μέσα στον Αύγουστο.

Πηγή: ΚΥΠΕ, ΗΕLLAS JOURNAL

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Online)

To Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα

Εξωτερική Πολιτική

Το σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον, παντελώς διαφορετικό από αυτό της δεκαετίας του 1990, είναι οπωσδήποτε πιο ευνοϊκό για επαναφορά του
Η δημιουργία του «δόγματος» του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου ανάμεσα στην Κύπρο και την Ελλάδα αποφασίστηκε, ως γνωστόν, το 1993 από τις κυβερνήσεις Γλαύκου Κληρίδη και Ανδρέα Παπανδρέου, και ουσιαστικά λειτούργησε από το 1994 έως το 1998 με 1999. Απενεργοποιήθηκε από την κυβέρνηση του Κώστα Σημίτη στα «μουλωχτά», εξαιτίας των προκαταλήψεων και των ιδεοληψιών που τη διέκρινε στο πλαίσιο της «νέας» εξωτερικής της πολιτικής. Δεν είναι τυχαίο που στο βιβλίο που εξέδωσε, για τα οκτώ χρόνια της διακυβέρνησής του, δεν ανέφερε λέξη γι' αυτό.
To «δόγμα» υπήρξε μια κατάκτηση του Ελληνισμού το οποίο επιβλήθηκε με θυσίες έναντι των άσπονδων φίλων του. Τύγχανε της αποδοχής της μεγάλης πλειοψηφίας των Ελλήνων σε Κύπρο και Ελλάδα -στην πρώτη όπως αναμενόταν περισσότερο- και αυτό είχε πιστοποιηθεί μέσα από σειρά δημοσκοπήσεων που έγιναν και στα δύο κράτη. Το στήριζαν όλες οι κυπριακές πολιτικές δυνάμεις, με εξαίρεση το ΑΚΕΛ, του οποίου η στάση δεν ήταν ξεκάθαρη, μια στάση «ναι μεν αλλά».

Διέκρινε δήθεν υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενώ στην πραγματικότητα ήταν μια πολιτική που συνέβαλε στην αναβάθμισή της. Κατά βάθος το ΑΚΕΛ ήταν εναντίον, όμως δεν δήλωσε τη διαφωνία του, μιας και κάτι τέτοιο θα ήταν αρκετά αντιδημοφιλές και θα συνεπαγόταν πολιτικό κόστος.
Ο Ενιαίος Αμυντικός Χώρος υπήρξε πρώτιστα μια πολιτική επιλογή, καινοτόμα, με άμεσα όσο και εν δυνάμει αποτελέσματα. Ήταν πρώτα απ’ όλα μια έμπρακτη κατάφαση της ενότητας του Ελληνισμού και ταυτόχρονα μια έκφραση αποφασιστικότητας, πέραν από ρητορικές τοποθετήσεις, ότι η Ελλάδα σε περίπτωση νέας τουρκικής επίθεσης εναντίον της ελεύθερης Κύπρου θα εμπλεκόταν αυτόματα σε πόλεμο με την Τουρκία.

Το «δόγμα» συνιστούσε μια κίνηση «ετοιμασίας» προς αυτήν την κατεύθυνση και συνδυάστηκε με την αναβάθμιση της Εθνικής Φρουράς, μέσω της αγοράς αξιόλογων οπλικών συστημάτων. Προήγαγε την ενότητα του Ελληνισμού, αφού προκαλούσε μια ευρύτερη θετική κίνηση και όσμωση και σε άλλους πολιτικούς τομείς των δύο κρατών.
Στην Κύπρο ταυτόχρονα, πέραν από τη μικρή, πλην σημαντική στρατιωτική ενδυνάμωσή της από την Αθήνα, σήμανε μιαν αξιοπρόσεκτη ανύψωση του φρονήματος των Ελλήνων Κυπρίων. Κάτι που πιστοποιείτο πιο απτά στους χιλιάδες εφέδρους, κατά τη μεγάλη ετήσια άσκηση «Νικηφόρος». Μια άσκηση η οποία για ανεξήγητους λόγους έκτοτε δεν έχει πραγματοποιηθεί, πλην μιας ή δύο περιπτώσεων.
Σε εξωτερικό επίπεδο άνοιγε ο δρόμος -ασφαλώς έμεναν πολλά να γίνουν- με βάση τα κυπριακά λιμάνια και αεροδρόμια η Ελλάδα να αποκτήσει και να εδραιώσει την παρουσία της στην ανατολική Μεσόγειο. Σοδιά του «δόγματος» ήταν και η κατασκευή εκ μέρους του κυπριακού κράτους της αεροπορικής βάσης στην Πάφο και της ναυτικής στο Μαρί. Βάσεις οι οποίες σήμερα έχουν την παγκόσμια (;) πρωτοτυπία να μη διαθέτουν και να μη φιλοξενούν ούτε αεροσκάφη ούτε πλοία!
Το όλο εγχείρημα παρουσίαζε κενά και κάποιες ασάφειες ως προς την ανάθεση ρόλων και ευθυνών, αποτέλεσμα της γνωστής κυπριακής και ελλαδικής τσαπατσουλιάς. Αυτά φάνηκαν έντονα κυρίως το τραγικό εκείνο βράδυ των Ιμίων, και οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες. Πολλοί εύρισκαν την ευκαιρία και επιχειρηματολογούσαν ότι το «δόγμα» ήταν ατελές ή και ακόμα ότι ήταν μια φούσκα.

Η αλήθεια είναι ότι ήταν πράγματι ατελές, εξαιτίας κυρίως της μη μόνιμης παρουσίας ελληνικών αεροναυτικών δυνάμεων στην Κύπρο. Όμως αποτέλεσε το πρώτο βήμα, άνοιξε ο δρόμος, και τα δύο κράτη θα μπορούσαν, όποτε ήταν πρόσφορο και το έκριναν αναγκαίο, με μικρές κινήσεις να το συμπληρώνουν και να το ισχυροποιούν. Σημασία είχε που άνοιξε ο δρόμος, έγιναν τα πρώτα βήματα, ενώ επιπλέον οι κραδασμοί των αντιδράσεων σε μεγάλο βαθμό είχαν απορροφηθεί.
Το ερώτημα είναι αν μπορεί να επαναλειτουργήσει το «δόγμα». Ασφαλώς, υπό τις σημερινές δυσβάστακτες οικονομικές συνθήκες, είναι δύσκολο. Πέραν τούτου, όμως, το κυριότερο εμπόδιο είναι η έλλειψη έμπνευσης και εθνικής βούλησης. Αν αυτές ήταν δεδομένες, θα μπορούσε το δόγμα να λειτουργήσει εξ απαλών ονύχων, έστω αρχικά με δευτερεύουσες και συμβολικές κινήσεις, που δεν απαιτούν μεγάλα κόστη.
Το σημερινό γεωπολιτικό περιβάλλον, παντελώς διαφορετικό από αυτό της δεκαετίας του 1990, είναι οπωσδήποτε πιο ευνοϊκό για επαναφορά του. Οι ασύμμετρες απειλές της ισλαμικής τρομοκρατίας θα το καταστήσουν πολύ πιο εύκολα αποδεκτό από τις ΗΠΑ, μιας και μπορεί να είναι προσανατολισμένο και επανασχεδιασμένο και για βοήθεια, μεταξύ άλλων, επικουρικού χαρακτήρα του αγώνα κατά της τρομοκρατίας. Η Κύπρος πρέπει επιτέλους να αναλάβει τις ευθύνες της, να πιέσει την Αθήνα, αλλά και να συνδράμει οικονομικά προς αυτήν την κατεύθυνση.
Ταυτόχρονα το ζήτημα έχει και άλλη μια πτυχή. Πώς γίνεται (και επιτρέπεται) μια εθνική πολιτική που επιβλήθηκε -όσο επιβλήθηκε- με κόπο και εθνικό κεφάλαιο, και η οποία τύγχανε της έγκρισης του ελληνικού λαού σε Ελλάδα και Κύπρο, να ακυρώνεται με μια μονοκονδυλιά στα μουλωχτά.
Y.Γ. Η πρόσφατη απόφαση για μείωση της θητείας της Εθνικής Φρουράς αποδεικνύει περίτρανα ότι προτεραιότητα έχουν οι μικροκομματικές σκοπιμότητες και ότι η Κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται για το καλό της Ε.Φ. Σύμφωνα με εξασφαλισμένες πληροφορίες, η ηγεσία του Σώματος στο σχέδιο που εκπόνησε ζήτησε άμεση αγορά εξοπλιστικών προγραμμάτων για να καλυφθούν τα κενά, να προσληφθούν πρώτα οι 3.000 επαγγελματίες να εκπαιδευτούν, και η μείωση της θητείας να γινόταν το 2020, πλην όμως δεν εισακούστηκε. Γι' αυτό και η μελέτη της δεν δόθηκε στα μέλη της Επιτροπής Άμυνας της Βουλής! Το δυστύχημα ίσως είναι που η ηγεσία δεν παραιτήθηκε δημοσιοποιώντας τη διαφωνίας της.
ΧΡΗΣΤΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
Πολιτικός Επιστήμονας - Ιστορικός - (μέλος της ΕΔΕΚ)

Πηγή: https://simerini.sigmalive.com

 
 

Με το βλέμμα στραμμένο προς την Αγκυρα η Αθήνα

Εξωτερική Πολιτική

ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΕΔΟΣ

Στάση αναμονής για τις επικείμενες αποφάσεις της τουρκικής ηγεσίας τηρεί η Αθήνα, σε μια περίοδο κατά την οποία κρίνονται αφενός η ευρύτερη στρατηγική της Αγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο, αφετέρου η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Αύριο, ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο λήγει η αποστολή σεισμικών ερευνών που έχει αναλάβει το ερευνητικό πλοίο «Ορούτς Ρέις» στη Θάλασσα του Μαρμαρά, με ακόμα δύο συνοδευτικά σκάφη από τις 4 Ιουλίου. Με τη λήξη των ερευνών του «Ορούτς Ρέις» στη Θάλασσα του Μαρμαρά αναμένεται να ανακοινωθεί η επόμενη αποστολή του, αυτή τη φορά στην Ανατολική Μεσόγειο. Οπως έχει αποκαλύψει η «Κ» προ ολίγων ημερών (28 Ιουλίου), η κρατική Εταιρεία Πετρελαίων της Τουρκίας (ΤΡΑΟ) ζήτησε από το τουρκικό ναυτικό την παροχή προστασίας για έρευνες σε περιοχή ανατολικά του 28ου μεσημβρινού, στα νότια του Καστελλόριζου, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Σε όλες τις πρόσφατες δημόσιες δηλώσεις τους, οι Τούρκοι αξιωματούχοι προαναγγέλλουν την κάθοδο τέταρτου πλοίου (μετά το ερευνητικό «Μπαρμπαρός» και τα πλωτά γεωτρύπανα «Φατίχ» και «Γιαβούζ») στην Ανατολική Μεσόγειο.

Στην Αθήνα αναμένουν να δουν αν όντως οι Τούρκοι αποφασίσουν τη συνέχιση των ερευνών, δυτικότερα, εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, ή θα ολοκληρώσουν τον αποκλεισμό της Κυπριακής Δημοκρατίας στέλνοντας το «Ορούτς Ρέις» μέσα στα όρια της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) δικαιοδοσίας της Λευκωσίας. Σε κάθε περίπτωση γίνεται επεξεργασία όλων των σεναρίων και εκτιμάται ότι το «Ορούτς Ρέις» δεν θα αναλάβει την επόμενη αποστολή του αμέσως μετά τις 15 Αυγούστου, αλλά κάποιες ημέρες αργότερα, ενδεχομένως και εντός του Σεπτεμβρίου. Τις τελευταίες ημέρες στο Αιγαίο υπήρχε σχεδόν μηδενική τουρκική κινητικότητα, κάτι που συνδέεται σε σημαντικό βαθμό και με τη θρησκευτική εορτή των θυσιών, Ιντ-αλ Αντχα, κατά τη διάρκεια της οποίας (11-15 Αυγούστου) είθισται να καταγράφεται μια κατακόρυφη μείωση της δραστηριότητας. Αντιθέτως, γύρω από την Κύπρο παραμένει έντονη η τουρκική ναυτική παρουσία, ακόμα και μετά την αποχώρηση του υπουργού Εθνικής Αμυνας Χουλουσί Ακάρ, ο οποίος πραγματοποίησε πενθήμερη επίσκεψη στα Κατεχόμενα.

Στην Αθήνα αναμένουν, ακόμη, να δουν πώς θα εξελιχθεί και η συζήτηση σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό, που, όπως φαίνεται, κινούνται με βάση κάποια σημεία τα οποία ήδη ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί έχουν συζητήσει εκτενώς με τον ΟΗΕ. Εν ολίγοις, αναμένονται συζητήσεις στον ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο και έπειτα, μια διαδικασία που θα μπορούσε να αρθρωθεί τον Νοέμβριο ή, το αργότερο, τον Ιανουάριο.

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Έντυπη)

Κ. Ν. Σταμπολής: Εθνικά συμφέροντα και έρευνες υδρογονανθράκων πάνε μαζί

Εξωτερική Πολιτική

Κ. Ν. ΣΤΑΜΠΟΛΗΣ*

Καθώς τους τελευταίους μήνες κλιμακώνονται οι τουρκικές προκλήσεις με οργανωμένες γεωτρήσεις εντός της κυπριακής ΑΟΖ από πλωτά γεωτρύπανα της κρατικής εταιρείας πετρελαίων TPAO και ενώ άλλα σκάφη της εδώ και χρόνια διεξάγουν σεισμικές έρευνες εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, οι αντιδράσεις από ελληνικής πλευράς περιορίζονται στο διπλωματικό επίπεδο. Και ενώ υπάρχει επιφυλακή από το Πολεμικό Ναυτικό, το οποίο παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τον πλου των τουρκικών ερευνητικών σκαφών, αυτό δεν μπορεί να επέμβει δυναμικά χωρίς να διακινδυνεύσει ένα θερμό επεισόδιο. Κάτι που πρέπει να αποφευχθεί, ιδιαίτερα εν μέσω τουριστικής σεζόν και ενώ η χώρα προσπαθεί να επανακτήσει την οικονομική της επιφάνεια.

Μια γενικότερη ματιά στον γεωπολιτικό ορίζοντα του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου τα τελευταία χρόνια δείχνει την Τουρκία ιδιαίτερα δραστήρια στη διεκδίκηση ζωτικού για αυτή χώρου είτε μέσω της διεξαγωγής ερευνών είτε μέσω της αμφισβήτησης του ιδιοκτησιακού καθεστώτος ολόκληρων νήσων και νησίδων (θεωρία γκρίζων ζωνών). Μία ακόμη έκφανση της τουρκικής προκλητικότητας είναι η συστηματική δημοσιοποίηση χαρτών που εμφανίζουν την αυθαίρετη ερμηνεία των θαλάσσιων συνόρων και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (ΑΟΖ) της Τουρκίας σε συνάρτηση με αυτήν άλλων γειτονικών χωρών στις οποίες η Αγκυρα εκχωρεί κατά το δοκούν μέρος της ελληνικής ΑΟΖ.

Χαρακτηριστικό και πλέον πρόσφατο παράδειγμα η εξωφρενικά προκλητική πρόταση της Αγκυρας προς τη Λιβύη για την οριοθέτηση μεταξύ των ΑΟΖ, η οποία δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη την ελληνική υφαλοκρηπίδα και τα κυριαρχικά δικαιώματα μεγάλων ελληνικών νήσων όπως η Ρόδος, η Κάρπαθος, η Κρήτη, ενώ αγνοεί πλήρως το Καστελλόριζο, ως να μην υπάρχει (βλέπε χάρτη). Κανονικά και βάσει της αρχής της μέσης γραμμής, τουρκική υφαλοκρηπίδα, η ΑΟΖ σε καμία περίπτωση δεν εφάπτεται με την αντίστοιχη της Λιβύης.

Οπως εξάλλου παρατηρεί ο καθηγητής Αγγελος Συρίγος σε άρθρο του στην «Καθημερινή» (22/07/2019), «Πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου της θάλασσας. Η Τουρκία δεν γειτνιάζει γεωγραφικά με την υπό οριοθέτηση περιοχή και δεν έχει δικαιώματα. Αντιστοίχως, τα ελληνικά νησιά στην περιοχή είναι πολλά και αξιόλογα. Είναι σαν να υπογράψει συμφωνία οριοθετήσεως η Γαλλία με τη Λιβύη, αγνοώντας την Ιταλία με το αιτιολογικό ότι η Σαρδηνία και η Σικελία που βρίσκονται ενδιαμέσως είναι νησιά και συνεπώς δεν έχουν υφαλοκρηπίδα ή ΑΟΖ…Το κακό είναι ότι, εάν και παράνομη, αφ’ ης στιγμής υπογραφεί, μία τέτοια συμφωνία μπορεί να ανατραπεί μόνον με υπαναχώρηση της Λιβύης ή με προσφυγή σε διεθνές δικαιοδοτικό όργανο. Η Τουρκία αποκλείεται να δεχθεί τη δεύτερη εκδοχή».

Βάσει τελευταίων πληροφοριών, η Αγκυρα ευρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο διαπραγματεύσεων με την αναγνωρισμένη από τον ΟΗΕ κυβέρνηση Φαγέζ Αλ Σαράτζ, η οποία όμως υποστηρίζεται διπλωματικά και στρατιωτικά από την Τουρκία, παρά την εμπόλεμη κατάσταση που επικρατεί στην Κυρηναϊκή (βλέπε επέλαση των δυνάμεων του στρατηγού Χαλίφα Χαφτάρ εναντίον της Τρίπολης), με στόχο την υπογραφή διακρατικής συμφωνίας καθορισμού ορίων ΑΟΖ. Η συμφωνία αυτή, εάν υπογραφεί και παρά την πιθανολογούμενη αλλαγή κυβέρνησης (οπότε και θα αμφισβητηθεί για την εγκυρότητά της), δημιουργεί ένα κακό προηγούμενο και εμφανίζει την Ελλάδα αδύναμη να αντιδράσει, αποδεχόμενη τη δικαιοδοσία Τουρκίας - Λιβύης επί της ΑΟΖ της. Παράλληλα, όπως υποστήριξε ο Κωνσταντίνος Νικολάου στο δημοσίευμα του στην «Καθημερινή» της 4/8, η Τουρκία ήδη διεξάγει σχετικές έρευνες στην περιοχή του Καστελλόριζου εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας και όλες οι ενδείξεις είναι ότι σύντομα θα προχωρήσει σε γεώτρηση.



Ενόψει όλων των ανωτέρω λίαν ανησυχητικών εξελίξεων, το ερώτημα που τίθεται μετ’ επιτάσεως είναι τι μπορεί να πράξει η χώρα μας για τη διαφύλαξη των κυριαρχικών της δικαιωμάτων, εντός της ΑΟΖ της, που αποτελούν πολύτιμο κεφάλαιο με συγκεκριμένη αξία λόγω των οικονομικών δραστηριοτήτων που μπορούν να αναπτυχθούν εντός αυτής. Αντίθετα με την ευρέως διαδεδομένη άποψη ότι πρέπει να ανακηρύξουμε το συντομότερο δυνατό ΑΟΖ σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, προκειμένου να διαφυλάξουμε και να εξασκήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα, εμείς θα υποστηρίξουμε ότι αυτό που προέχει είναι η προκήρυξη και αδειοδότηση όσων περισσότερων θαλάσσιων τεμαχίων γίνεται σε περιοχές που μπορεί να παρουσιάζουν ερευνητικό ενδιαφέρον για την αξιοποίηση υδρογονανθράκων όπως λ.χ. Νότια και ΝΑ της Κρήτης, πέριξ της Λήμνου και της Μυτιλήνης, νότια της Σαμοθράκης κ.λπ. Ο λόγος δεν είναι άλλος από την υποχρέωση που έχουμε ως χώρα να υποβάλουμε στον ΟΗΕ (στη γραμματεία που χειρίζεται τα θέματα που απορρέουν από το νέο διεθνές δίκαιο της θάλασσας - ΝΔΔΘ) τις συντεταγμένες των προς έρευνα θαλασσίων τεμαχίων, οι οποίες ορίζονται βάσει των προβλέψεων του ΝΔΔΘ και με γνώμονα τη μέση γραμμή.

Ακολουθώντας αυτήν την λογική, η κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ το καλοκαίρι του 2014 όρισε τις συντεταγμένες 20 θαλασσίων τεμαχίων νότια της Κρήτης βάσει των προβλεπόμενων στον Ν. 4001 του 2011, νοτιοδυτικά και δυτικά της Πελοποννήσου και στο Ιόνιο πέλαγος, και ευθύς αμέσως προχώρησε στην προκήρυξη του Β΄ Διεθνούς Γύρου Παραχωρήσεων, αφού προηγουμένως δημοσίευσε την πρόσκληση στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Με αυτό τον τρόπο, η Ελλάδα καθόρισε τα όρια της ΑΟΖ της νότια της Κρήτης (απ’ άκρο σε άκρο) και σε όλο το Ιόνιο (βλέπε χάρτη). Βάσει δε της ανωτέρω χάραξης, διενεργήθηκαν όλοι οι επόμενοι διαγωνισμοί και κατοχυρώθηκαν έξι (6) θαλάσσιες παραχωρήσεις. Με διεθνείς κοινοπραξίες εγκατεστημένες και διενεργώντας έρευνες στις εν λόγω παραχωρήσεις, η Ελλάδα εξασκεί έμπρακτα τα κυριαρχικά της δικαιώματα στην ΑΟΖ της, ακόμα και εάν δεν την έχει ανακηρύξει επίσημα. Η ανακήρυξη μπορεί (και πρέπει) να γίνει σε κατάλληλη χρονική στιγμή, δηλαδή όταν θα έχουμε οριοθετήσει επιπλέον ικανό αριθμό ερευνητικών περιοχών βάσει των προβλέψεων του ΝΔΔΘ.

Συμπερασματικά, η απάντηση στην κλιμακούμενη τουρκική προκλητικότητα, και με δεδομένες τις ευρύτερες γεωπολιτικές ισορροπίες (αδυναμία Ε.Ε. να υποστηρίξει έμπρακτα Ελλάδα και Κύπρο από τις αρπακτικές διαθέσεις της Αγκυρας και η μάλλον ουδέτερη πολιτική ΗΠΑ) δεν μπορεί να είναι άλλη από μια συνεχή προσπάθεια κατοχύρωσης των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων μέσω νέων παραχωρήσεων, σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο τμήμα του αιγαιακού θαλάσσιου χώρου. Με την κατοχύρωση των νέων ερευνητικών περιοχών να γίνεται βάσει των αρχών του ΝΔΔΘ, έτσι που εάν η Τουρκία επιθυμεί να αμφισβητήσει νομικά τις νέες παραχωρήσεις, να υποχρεωθεί να προσφύγει στην αρμόδια επιτροπή του ΟΗΕ και από εκεί στο ναυτικό δικαστήριο του Αμβούργου που έχει σχετική δικαιοδοσία, όπως ορίζει το ΝΔΔΘ. Κάτι που η γείτονα δεν το έχει πράξει, ούτε πρόκειται, αφού δεν αναγνωρίζει το ΝΔΔΘ, παρά τη διεθνή ισχύ του μετά την κατακύρωση από 160 και πλέον χώρες, προτιμώντας τη διά στρατιωτικών μέσων διεκδίκηση περιοχών που αυθαίρετα θεωρεί δικές της. Γι’ αυτό, εάν πράγματι η Ελλάδα επιθυμεί να προασπίσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα στον ευρύ θαλάσσιο χώρο της (αφού πρώτα τα προσδιορίσει), θα πρέπει να ενισχύσει συνολικά τη ναυτική της δύναμη και παρουσία και όχι μόνο.

* Ο κ. Κ. Ν. Σταμπολής είναι πρόεδρος του Ινστιτούτου Ενέργειας ΝΑ Ευρώπης (ΙΕΝΕ) και συγγραφεύς του βιβλίου με τίτλο: «Πετρέλαιο, η μοιραία εξάρτηση», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Αίολος.

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Έντυπη έκδοση)

Η Αθήνα «ανιχνεύει» την Αγκυρα

Εξωτερική Πολιτική

Τις τελευταίες ημέρες, κυρίως μέσω της έκδοσης NAVTEX, οι οποίες αφορούν τη θαλάσσια έκταση από τα δυτικά της Κύπρου μέχρι τα νότια του Καστελλόριζου, η Aγκυρα δεσμεύει περιοχές για ναυτικά γυμνάσια ή ασκήσεις με πυρά.

Σε περίοδο αναπροσαρμογής της στρατηγικής της έναντι της Αγκυρας βρίσκεται η Αθήνα, προκειμένου να αντιμετωπίσει την πρακτική εκδίπλωση της τουρκικής πολιτικής για την Ανατολική Μεσόγειο, όπως αυτή έχει σχεδιαστεί και υλοποιείται με πλέον εμφανές θύμα την Κυπριακή Δημοκρατία, η οποία βρίσκεται ουσιαστικά περικυκλωμένη. Τα μηνύματα που έστειλαν από τη διάσκεψη των πρέσβεων στην Τουρκία, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου –ο οποίος μίλησε μπροστά από έναν χάρτη που αποτύπωνε τις πάγιες τουρκικές διεκδικήσεις ανάμεσα στον 28ο (νότια Ρόδου) και στον 32ο μεσημβρινό– ήταν εύγλωττα. Για την Αθήνα είναι, επίσης, σαφές ότι μια επαμφοτερίζουσα στάση χαρακτηρίζει τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, που κινούνται όμως εντός προσωρινού πλαισίου όπως αυτό ορίζεται μετά τη συμφωνία για την ουδέτερη ζώνη στη βόρεια Συρία, αλλά και την άτυπη  –ωστόσο, πολύ ουσιαστική– περίοδο χάριτος που έχει αφήσει η Ουάσιγκτον στην Αγκυρα έως τον Μάρτιο ή τον Απρίλιο του 2020, όταν αναμένεται να ενεργοποιηθούν οι πύραυλοι S-400. Επιπλέον, τον Σεπτέμβριο αναμένεται να συζητηθεί στις Βρυξέλλες η μελλοντική σχέση της Ε.Ε. με την Τουρκία, χρονικό σημείο κρίσιμο για τις ευρωτουρκικές σχέσεις. Προφανώς, στην εξίσωση προστίθεται και το Κυπριακό, το οποίο παρουσιάζει κινητικότητα.

Με βάση αυτές τις συνισταμένες, εξετάζεται και η επίδραση που θα έχει πιθανή αποστολή τέταρτου πλοίου της Τουρκίας εντός ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Δεδομένου ότι αυτό έχει συμβεί ξανά στο πρόσφατο παρελθόν, με το «Μπαρμπαρός» να πραγματοποιεί σεισμικές έρευνες στο ανατολικό άκρο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας τον περασμένο Οκτώβριο, στην ελληνική πρωτεύουσα υπάρχει ένα σχετικά ασφαλές σχέδιο δράσης. Στην Αθήνα (και βεβαίως στην Αγκυρα), γνωρίζουν καλά ότι σημείο καμπής θα είναι η αποστολή πλωτού γεωτρύπανου. Και γι’ αυτή την περίπτωση υπάρχει σχέδιο, ωστόσο είναι καταφανώς απευκταίο. Στην προσπάθεια για την εξυπηρέτηση των γεωτρήσεων που πραγματοποιεί αυτή τη στιγμή στην κυπριακή υφαλοκρηπίδα η Αγκυρα δεν φείδεται πόρων. Δεδομένου ότι τα κυπριακά εντάλματα φαίνεται να έχουν κάποια επιτυχία (στα τουρκικά γεωτρύπανα παραμένουν μόνο μέλη μιας εταιρείας με έδρα την Κροατία), η Αγκυρα δίνει πολύ υψηλά ατομικά συμβόλαια προκειμένου να προσελκύσει προσωπικό. Τις τελευταίες ημέρες, κυρίως μέσω της έκδοσης NAVTEX, οι οποίες αφορούν τη θαλάσσια έκταση από τα δυτικά της Κύπρου μέχρι τα νότια Καστελλόριζου, η Τουρκία εμφανίζεται να δεσμεύει περιοχές για ναυτικά γυμνάσια ή ασκήσεις με πυρά, κρατώντας την Αθήνα σε επιφυλακή. Προς το παρόν, πάντως, το τουρκικό ναυτικό είναι μάλλον απασχολημένο ώστε να παρέχει μέτρα ασφαλείας στον όρμο της Μαρμαρίδας, στον οποίο παραθερίζει ο κ. Ερντογάν, με την ισχυρή παρουσία ειδικών δυνάμεων αλλά και της αεροπορίας στρατού της γείτονος.

Στην Αθήνα, έπειτα από ένα μήνα, προχωράει και η ανασύνθεση του διπλωματικού μηχανισμού. Εντύπωση προκάλεσε η κοινή απόφαση των υπουργών Εξωτερικών Νίκου Δένδια και Εθνικής Αμυνας Νίκου Παναγιωτόπουλου να προχωρήσουν στη σύσταση Διεύθυνσης Αμυντικής Διπλωματίας. Πρακτικά, με την παρουσία στρατιωτικών των τριών κλάδων, που θα υπάγονται απευθείας στο υπουργείο Εξωτερικών, ο κ. Δένδιας αποκτά σημαντικό έρεισμα, το οποίο δεν ήταν αυτονόητο. Επιπλέον, είναι απολύτως σαφής η απόφαση της νέας κυβέρνησης να ενισχύσει την παρουσία στην Ε.Ε. Ως μόνιμος αντιπρόσωπος στην Ε.Ε. ορίστηκε ο κ. Γιάννης Βράιλας, εμπειρότατος διπλωμάτης, με προϋπηρεσία στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ). Για τη θέση του στρατιωτικού αντιπροσώπου σε Ε.Ε. και ΝΑΤΟ επανέρχεται από την αποστρατεία ο τέως αρχηγός Στόλου Γιάννης Παυλόπουλος, από τους αξιωματικούς με διεθνή εμπειρία και επαφές. Ο ορισμός του κ. Μιχάλη Διάμεση ως πρέσβη στην Αγκυρα επιλύει μια εκκρεμότητα, ενώ με την Τουρκία, εκτός από τον γενικό γραμματέα Θεμιστοκλή Δεμίρη, θα ασχοληθεί και ο πολιτικός διευθυντής Κυριάκος Λουκάκης. Οι συγκεκριμένοι διπλωμάτες, όπως και η αρμόδια σύμβουλος του πρωθυπουργού Αλεξάνδρα Παπαδοπούλου, γνωρίζουν καλά ότι στην εποχή του Ερντογάν ο υπηρεσιακός δίαυλος δεν αρκεί. Και, βεβαίως, γι’ αυτό απαιτείται απευθείας επαφή με το άμεσο περιβάλλον του κ. Ερντογάν, όπου βρίσκονται οι λίγοι άνθρωποι που πραγματικά γνωρίζουν τι σκέφτεται ο Τούρκος πρόεδρος.

Το Κυπριακό

Η επανάληψη μιας πενταμερούς διεθνούς διάσκεψης στα πρότυπα του Κραν Μοντανά για το Κυπριακό, παραμένει μια ισχυρή πιθανότητα, καθώς στη συνάντηση που είχαν την Παρασκευή ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης και ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, διασφαλίστηκε η συνέχεια των επαφών. Αυτές πιθανότατα θα συνεχιστούν υπό μορφή τριμερούς συνάντησης με τον γ.γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτιέρες στη Νέα Υόρκη στα τέλη Σεπτεμβρίου. Για την κυπριακή πλευρά είναι απολύτως σαφές ότι οι συνθήκες μετά τον Μάρτιο του 2020, όταν θα διεξαχθούν εκλογές στα Κατεχόμενα για τη διαδοχή του κ. Ακιντζί, ίσως χειροτερέψουν. Πιθανή ανάδειξη του Κουντρέτ Οζερσάι, σημερινού «υπουργού Εξωτερικών» του ψευδοκράτους, εκλεκτού της Αγκυρας και θιασώτη των πιο ακραίων τουρκικών θέσεων, θα επιδεινώσει τις προοπτικές επίλυσης του Κυπριακού. Στη Λευκωσία εικάζεται ότι η πολιτική των γεωτρήσεων από την Αγκυρα στοχεύει ακριβώς στη μετάθεση των συζητήσεων μετά το 2020.

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Έντυπη έκδοση)

Αναστασιάδης: Κοινή βάση για συνομιλίες αν και παραμένουν οι διαφωνίες

Εξωτερική Πολιτική

«Έχουμε θετικό κλίμα, έχουμε κοινή βάση που μπορεί να διεξαχθούν συνομιλίες, παραμένουν, οφείλω να ομολογήσω, οι διαφωνίες επί σοβαρών θεμάτων, όμως υπάρχει και η συμφωνία ότι χωρίς διάλογο δεν μπορούν να γεφυρωθούν διαφορές» δήλωσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης μετά τη συνάντησή του με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί.

Μιλώντας στο Προεδρικό Μέγαρο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είπε ότι η συνάντησή του με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί διεξήχθη σε ιδιαίτερα «δημιουργικό και ειλικρινές κλίμα όσον αφορά την προοπτική επανέναρξης των διαπραγματεύσεων».

«Αυτό που έχουμε συμπερασματικά καταλήξει όσον αφορά την ουσία του Κυπριακού είναι πως δημιουργούνται οι προοπτικές και προϋποθέσεις να συνεχίσουμε τη συνεργασία με την [Ειδική Σύμβουλο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ] κ. [Τζέιν Χολ] Λουτ προκειμένου να διαμορφωθούν οι όροι αναφοράς, ανεξαρτήτως διαφωνιών που παραμένουν σε σημαντικά ζητήματα, προκειμένου να πραγματοποιηθεί μια τριμερής συνάντηση μεταξύ του ΓΓ των Ηνωμένων Εθνών, του υποφαινόμενου και του κ. Ακιντζί, έτσι ώστε να δούμε πώς παραπέρα προχωρούμε προκειμένου να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις επανέναρξης ουσιαστικών διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό» είπε ο κ. Αναστασιάδης στους δημοσιογράφους.

Ανέφερε επίσης ότι κατά τη διάρκεια της συνάντησης επαναβεβαιώθηκε ότι η βάση για εξεύρεση λύσης του Κυπριακού παραμένει η συμφωνηθείσα από το 1977 διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία. Αρκεί, συνέχισε, να οδηγεί σε ένα λειτουργικό, βιώσιμο κράτος, καθόλα συμβατό με τα όσα ευρύτερα ισχύουν για τα υπόλοιπα 193 κράτη μέλη του ΟΗΕ.

Εξέφρασε παράλληλα ικανοποίηση γιατί η πρόταση για την αποκέντρωση εξουσιών βρίσκει πρόσφορο έδαφος και θα είναι ένα εκ των αντικειμένων που θα συζητηθούν κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

Για το θέμα των υδρογονανθράκων, ο πρόεδρος Αναστασιάδης είπε ότι ήγειρε τις έκνομες ενέργειες της Τουρκίας, με τις οποίες αμφισβητούνται οι συγκλίσεις που έχουν επιτευχθεί μεταξύ των δύο κοινοτήτων και οι οποίες προνοούν ότι η αποκλειστική οικονομική ζώνη της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να είναι συμβατή με τη Σύμβαση του Δικαίου της Θαλάσσης του 1982 και όχι αυτή που καθορίζει η Τουρκία.

Για την πρόταση του Τουρκοκύπριου ηγέτη για τη δημιουργία μεικτής επιτροπής για συνδιαχείριση των φυσικών πόρων, ο πρόεδρος Αναστασιάδης είπε ότι «έχω τεκμηριωμένα επιχειρηματολογήσει γιατί κάτι ανάλογο δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό, αφού ΑΟΖ έχουν τα κυρίαρχα κράτη και όχι οποιαδήποτε επιτροπή». Μόνο τα κυρίαρχα κράτη αδειοδοτούν ή αποφαίνονται εν γένει για την αποκλειστική οικονομική τους ζώνη, συμπλήρωσε.

Ταυτόχρονα είπε ότι ήγειρε το θέμα ότι έκνομες ενέργειες και η αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν μπορούν να δημιουργούν θετικό κλίμα αλλά αντίθετα επιτείνουν την καχυποψία και τις ανησυχίες των Ελληνοκυπρίων.

Συνέχισε, λέγοντας ότι δεν παρέμεινε στην απόρριψη ή άρνηση αποδοχής της πρότασης του κ. Ακιντζί, αλλά προχώρησε σε αντιπροτάσεις, που δημιουργούν το αίσθημα ασφάλειας της άλλης κοινότητας, όσον αφορά τα οφέλη που θα προκύψουν από την ενάσκηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στην ΑΟΖ της.

Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο Ν. Αναστασιάδης είπε ότι «θα είμαι έτοιμος να ενημερώνω τον κ. Ακιντζί για τις όποιες εξελίξεις στις ενεργειακές αποφάσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας που αφορούν τους ενεργειακούς σχεδιασμούς».

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ερωτηθείς είπε ότι δεν επιθυμεί να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες που άπτονται των αντιδράσεων του κ. Ακιντζί, προσθέτοντας ότι «αυτό που έχει σημασία είναι το μήνυμα που έδωσα στον Ακιντζί για να μεταφερθεί προς την Άγκυρα».

Πρόσθεσε ότι «ο κ. Ακιντζί υπέβαλε μια πρόταση στην οποία εμμένει. Όμως με τις αντιπροτάσεις που έχω υποβάλει φαίνεται να είναι δεκτικός να τις μελετήσει».

Αναφέρθηκε και στη συζήτηση για τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης (ΜΟΕ), λέγοντας ότι είχε την ευκαιρία να αναπτύξει τα προβλήματα που δημιουργούνται από τις πρωτοβουλίες που είναι άκρως αντίθετες με ψηφίσματα του ΟΗΕ, του «αναπληρωτή πρωθυπουργού» του ψευδοκράτους Κουντρέτ Οζερσάι ή του «πρωθυπουργού» του ψευδοκράτους Ερσίν Τατάρ όσον αφορά τα θέματα της Αμμοχώστου.

«Επανέλαβα ότι αν θέλουμε να υπάρξει πραγματικά κλίμα εμπιστοσύνης και θετικό κλίμα και προοπτική, θα πρέπει τα ΜΟΕ να αφορούν την ουσία των προβλημάτων των Κυπρίων πολιτών, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, και όχι να είναι συμβολικά» συμπλήρωσε.

Είπε ότι ήγειρε και πάλι το θέμα της Αμμοχώστου επαναλαμβάνοντας τις δύο προτάσεις που υπέβαλε στο παρελθόν, ενώ επανέλαβε την ανάγκη διάνοιξης των οδοφραγμάτων Κοκκίνων και Πυροΐου, αλλά και των υπολοίπων 21 θεμάτων που υπέβαλε κατά τη συνάντηση του Φεβρουαρίου 2019.

«Έχω τονίσει στον κ. Ακιντζί ότι προκειμένου να δημιουργηθεί ένα κατάλληλο κλίμα επανέναρξης των διαπραγματεύσεων απαιτείται όχι απλά η αποκλιμάκωση, αλλά ο τερματισμός των εκνόμων ενεργειών της Τουρκίας, έτσι ώστε όχι διά λόγων, αλλά διά έργων η Τουρκία να συμβάλει θετικά στη δημιουργία ενός θετικού κλίματος, αλλά και όχι μόνον. Διά ενεργειών και πράξεων να βοηθήσει ώστε να ξεπεραστούν προβλήματα που άπτονται των δικών της ευθυνών» είπε και αναφέρθηκε σε θέματα όπως είναι οι εγγυήσεις, τα στρατεύματα και σημαντικά άλλα θέματα που άπτονται ουσιωδών θεμάτων της επίλυσης του κυπριακού προβλήματος.

Σύμφωνα με τον πρόεδρο Αναστασιάδη, στη σημερινή συνάντηση κάθε πλευρά διατήρησε ή επανέλαβε αυτά που θεωρεί ως ουσιώδεις προϋποθέσεις. «Αυτό που εναπόκειται είναι η καλή πίστη, ο σεβασμός στο διεθνές δίκαιο, στο ευρωπαϊκό δίκαιο, στη δημιουργία ενός κράτους το οποίο σε ομοσπονδιακή δομή θα πληροί όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που ανάλογα πολιτεύματα σέβονται και υλοποιούν» είπε.

Κληθείς να αναφερθεί στο θέμα της θετικής ψήφου, ο Ν. Αναστασιάδης είπε ότι «είναι εκ των θεμάτων που παραμένει διαφωνία και από τη μια και από την άλλη πλευρά».

Συνέχισε, λέγοντας ότι ο ίδιος επιδιώκει αποκέντρωση «προκειμένου να δημιουργήσουμε μια λειτουργική Δημοκρατία που να μην εξαρτάται από τη μια κοινότητα η άλλη κοινότητα, και έχω επεξηγήσει ότι η πολιτική ισότητα όπως ερμηνεύεται από τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, από τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά και από τις εκθέσεις του ΓΓ, δεν σημαίνει αριθμητική ισότητα».

Όμως, συμπλήρωσε, «η εμμονή σε μια θετική ψήφο εξουδετερώνει εν τη ουσία τη μη αριθμητική ισότητα και αντίθετα θέτει τη μια κοινότητα να εγκλωβίζει την άλλη στις δικές της αποφάσεις, αφού εκ των αποφάσεων της θετικής ψήφου εκείνης της κοινότητας θα εξαρτάται η απόφαση».

Ερωτηθείς αν συζητήθηκε το θέμα επανέναρξης συνομιλιών από εκεί που έχουν μείνει στο Κραν Μοντανά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας απάντησε «βεβαίως. Επί του παρόντος προσπαθούμε να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για επανέναρξη ενός διαλόγου στη βάση κάποιων παραμέτρων, όρων αναφοράς, όπως λέγονται. Δεν μπορείς να μπεις σε λεπτομέρειες αυτή τη στιγμή, με αυτή τη συνάντηση, που να ρυθμίζουν τα πάντα».

Σε ερώτηση αν το θέμα των όρων αναφοράς αποτελεί προϋπόθεση για την τριμερή συνάντηση ή είναι διαφορετικό θέμα, ο πρόεδρος Αναστασιάδης είπε «θα μας οδηγήσει στην τριμερή συνάντηση». Εξήγησε ότι η συνεργασία με την κ. Λουτ και η προετοιμασία που επιδιώκεται είναι «για να επιτρέψουν στον ΓΓ να συγκαλέσει την τριμερή συνάντηση, δηλαδή τη συνάντηση του ΓΓ με τους δύο ηγέτες, προκειμένου να διαφανεί κατά πόσο μπορεί να συγκληθεί μια άτυπη συνάντηση, κάτω από ποιους όρους, προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος ώστε να μπορούμε να μιλούμε για επανέναρξη ουσιαστικών συνομιλιών στη συγκεκριμένη βάση που έχει συμφωνηθεί».

Σε σχέση με την αναφορά περί αίσθησης του επείγοντος που περιλαμβάνεται και στην ανακοίνωση των ΗΕ στην Κύπρο, ο Ν. Αναστασιάδης έκανε λόγο για το επείγον «του τερματισμού των εκνόμων ενεργειών αν πρόκειται να αρχίσουν το συντομότερο δυνατόν συνομιλίες για να αποδώσουν το συντομότερο δυνατόν αποτελέσματα, εάν και εφόσον υπάρχει αλληλοσεβασμός και αποδοχή βασικών αρχών που διέπουν τη λειτουργία κρατών, είτε ομοσπονδιακών είτε άλλως πως».

Πηγή: https://www.kathimerini.gr (Online)

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Μητροπολίτης Ηλείας, Γράμματα συνθήματα διδάγματα για τους νέους, Πύργος, Ιερά Μητρόπολη Ηλείας, 1975.

Διονύσιος Α.Κόκκινος, Εταιρεία Ηλειακών Σπουδών, 1967.

Φολόη, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα, 1969

Ποντικόκαστρο, Χ.Ο., Αθήναι, 1969.

Κων/νος Ιω.Σταυρόπουλος, {Το }χωριό μου Τριφυλλιακόν Αίπυ νυν Πλατιάνα της Ηλείας Ολυμπίας, Χ.Ο., Αθήνα 1967.

Λετρίνοι, Χ.Ο., Αθήναι  1973.

Μορφές και σκηνές από τον αγώνα του 1821, Χ.Ο., Πύργος 1971.

Εορτασμός εκατονταετηρίδος Ανδρέου Καρκαβίτσα, Εταιρεία Ηλειακών σπουδών, Αθήνα 1966.

Δ.Ν.Κωνσταντόπουλου, Πενήντα χρόνια ζωής του Πύργου,[χ.ο.],  Πύργος Ηλείας  [χ.χ.].

ΚΩΣΤΑΚΗΣ, Θανάσης Π., Ματιές στον πολιτισμό μας, Χ.Ο., Αθήνα 1970.

Ηρώον πεσόντων σκλαβωμένης Ελλάδας 1940-1945. 2/, Πελοπόννησος. 2/, Νομοί Αχαϊας -Ηλείας, Χ.Ο, Αθήνα.

{Η }προϊστορική Ωλενος, Χ.Ο., Πάτραι 1972.

Πίσα, Χ.Ο., Αθήναι 1975.

Μνημοσύνη : ετήσιο περιοδικό / Εταιρεία Ιστορικών Σπουδών επί του νεώτερου ελληνισμού,

Εταιρεία ιστορικών σπουδών νεώτερου ελληνισμού, Αθήναι 1967-2015.

Πρακτικά του Α Συνεδρίου Ηλειακών Σπουδών : (23-26 Νοεμ. 1978) / Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήναι 1980.

{Τα }Ναϊκά της ιεράς μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης, Χ.Ο., Αθηναι 1989.

ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ, Γιάννης Θ., {Το }Αράκλωβο και τα Σκόρτα από τη Φραγκοκρατία μέχρι σήμερα : ιστορία-χωρογραφία, Παρασκευόπουλος, Αθήνα 1988.

 Παπανδρέου Γ., Αζανιάς, Χ.Ο., Πύργος Ηλείας 1886.

{Ο }Πύργος της Ηλείας, Εφημερίς "Αυγή", Πύργος 1970.

 

 

Ο Miles Davis...

Το Θέμα

Πηγή: https://www.youtube.com

 

Πηγή: https://www.youtube.com

 

Πηγή: https://www.youtube.com

 

Πηγή φωτογραφίας: https://el.wikipedia.org

Ηλιοβασίλεμα Δεκαπενταύγουστος, Άγιος Ανδρέας

Το Θέμα

ΗΛΕΙΑ καιρός - Θοδωρής Κονδύλης

Ηλιοβασίλεμα Δεκαπενταύγουστος, Άγιος Ανδρέας
Χρόνια Πολλά!
φώτο: Νίκος Γκίτσης

Αντόνιο Λούτσιο Βιβάλντι: Στα θεμέλια της Μπαρόκ

Το Θέμα

Σαν σήμερα το 1741 φεύγει από τη ζωή ο Αντόνιο Λούτσιο Βιβάλντι, βενετσιάνος συνθέτης και βιολονίστας, ένας από τους στυλοβάτες της Δυτικής Μουσικής. Το μεγάλο του ενδιαφέρον για τη μουσική επισκίασε την άλλη του ιδιότητα, αυτή του ιερωμένου, για την οποία ο ίδιος δεν έδειξε ιδιαίτερο ζήλο να τιμήσει.

Ο Αντόνιο Λούτσιο Βιβάλντι γεννήθηκε στη Βενετία στις 4 Μαρτίου του 1678. Βαφτίστηκε την ίδια ημέρα με προτροπή της μαμής του, η οποία φοβήθηκε ότι θα πεθάνει, λόγω των προβλημάτων υγείας που παρουσίασε. Αργότερα διαγνώσθηκε ότι έπασχε από άσθμα, αρρώστια που θα τον ταλαιπωρούσε σε ολόκληρη τη ζωή του.

Την τέχνη του βιολιού τη διδάχθηκε από τον πατέρα του Τζιοβάνι Μπατίστα Βιβάλντι, επαγγελματία κουρέα, αλλά και αξιόλογο βιολιστή, μουσικό της Ορχήστρας του Αγίου Μάρκου. Ο πατέρας του ήταν και έντονα θρησκευόμενος άνθρωπος και προετοίμαζε τον νεαρό γιο του για εκκλησιαστική σταδιοδρομία.

Το 1703 ο Αντόνιο χειροτονήθηκε ιερέας και σύντομα απέκτησε το προσωνύμιο «Ο κόκκινος παπάς», εξαιτίας των ξανθών μαλλιών του. Τον ίδιο χρόνο διορίστηκε καθηγητής βιολιού και αρχιμουσικός στο ορφανοτροφείο θηλέων «Οσπεντάλε ντι Πιετά» της Βενετίας. Δεν πέρασε πολύς καιρός και βρήκε την ευκαιρία να απαλλαγεί από τα θρησκευτικά του καθήκοντα, χωρίς να αποσχηματισθεί. Έτσι, αφιερώθηκε αποκλειστικά στη μουσική.

Άρχισε να συνθέτει πυρετωδώς και να γίνεται γνωστός έξω από τα στενά όρια της Βενετίας. Από το 1718 ταξίδευε διαρκώς για να παρουσιάζει τα έργα του, έχοντας ως βάση του τη Μάντοβα. Λέγεται, μάλιστα, ότι σε κάποια περιοδεία του έπαιξε και ενώπιον του Πάπα. Την εποχή εκείνη γνώρισε δύο ετεροθαλείς αδελφές, την Παολίνα Τρεβιζάνα, η οποία έγινε γραμματέας του και την κοντράλτο Άννα Τζίρο ή Ζιρό, η οποία τραγούδησε τους πρωταγωνιστικούς ρόλους σε πολλές όπερές του. Ο Αντόνιο φιλοξενούσε τις κοπέλες στο σπίτι του και οι ψίθυροι έδιναν κι έπαιρναν ότι διατηρούσε ερωτικές σχέσεις και με τις δύο. Ο Βιβάλντι διασκέδαζε με τη φημολογία και απαντούσε ότι η σχέση μαζί τους ήταν αυστηρά φιλική και επαγγελματική.

Το 1725 παρουσίασε μια σειρά κοντσέρτων για έγχορδα και μπάσο κοντίνουο, με τον τίτλο «Il cimento dell' armonia e dell' inventione» («Η δοκιμή της αρμονίας με τη νεωτερική σύνθεση»). Τα τέσσερα πρώτα από αυτά αποτελούν τις «Τέσσερις Εποχές», το πιο γνωστό έργο του και ένα από τα δημοφιλέστερα έργα της μουσικής. Ο συνθέτης αποδίδει με νότες τις τέσσερις εποχές του χρόνου και θεωρείται ως πρώιμο δείγμα προγραμματικής μουσικής.

Το 1737 ο καρδινάλιος της Φεράρας ακυρώνει μια παράστασή του, επειδή αρνήθηκε να ιερουργήσει και εξαιτίας της συμβίωσή του με τις δύο αδελφές, που σκανδάλιζε τους πιστούς. Με την πάροδο του χρόνου, η δημοτικότητά του στη Βενετία άρχισε να υποχωρεί και ο Βιβάλντι, απογοητευμένος από τους συμπατριώτες του, ξενιτεύτηκε στη Βιέννη (28 Ιουνίου 1741). Ένα μήνα αργότερα, στις 28 Ιουλίου  1741, έφυγε από τη ζωή πάμπτωχος, έχοντας σπαταλήσει όλη του την περιουσία.

Ο Βιβάλντι με το προσωπικό ύφος γραφής έθεσε τα θεμέλια του ώριμου κοντσέρτου μπαρόκ και επηρέασε συνθέτες, όπως ο Μπαχ και ο Τέλεμαν. Πολυγραφότατος, συνέθεσε περί τα 850 έργα, αλλά λίγο μετά τον θάνατό του ξεχάστηκε. Από την αφάνεια τον ανέσυρε πολύ αργότερα ο Μέντελσον , όταν ερευνούσε το έργο του Μπαχ, ο οποίος θαύμαζε απεριόριστα τον Βιβάλντι. Ουσιαστικά, όμως, ο Βιβάλντι ανακαλύφθηκε τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα και σήμερα θεωρείται ως ένας από τους δημοφιλέστερους συνθέτες της μουσικής μπαρόκ.

Γνωρίστε καλύτερα τον Βιβάλντι μέσα από μουσικά βιβλία και δίσκους εδώ

Πηγή: https://tvxs.gr

 
 

Σαν σήμερα έφυγε από την ζωή, το 1967, ο Αμερικανός σαξοφωνίστας και συνθέτης της τζαζ, Τζον Κολτρέιν

Το Θέμα

 

 

Σαν σήμερα έφυγε από την ζωή, το 1967, ο Αμερικανός σαξοφωνίστας και συνθέτης της τζαζ, Τζον Κολτρέιν

 

Προέλευση φωτογραφίας: https://el.wikipedia.org

Πηγή: https://www.youtube.com

Η Ενάτη Συμφωνία του Λούντβιχ βαν Μπετόβεν

Το Θέμα

 

 Πηγή: youtube

Προέλευση εικόνας: https://left.gr

Ο Άγιος Ανδρέας μας στο τέλος του Χειμώνα

Το Θέμα

 

 

Ο Άγιος Ανδρέας στο τέλος του Χειμώνα. Φωτογραφία που αναρτήθηκε από τον Νίκο Γκίτση στην Κλειστή Ομάδα του facebook  του Κορακοχωρίου).