686 New Articles

Κυριότερες Ειδήσεις

Grid List

Πέθανε ο εφοπλιστής Ιωάννης Αγγελικούσης

Ελλάδα

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 73 ετών το πρωί του Σαββάτου ο εφοπλιστής Ιωάννης Αγγελικούσης μετά από πολυήμερη νοσηλεία με προβλήματα υγείας.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2021/04/10/greece/pethane-o-efoplistis-ioannis-aggelikousis/ 

 

Κοροναϊός : Πού εντοπίζονται τα 2.801 κρούσματα – Δείτε αναλυτικά τον χάρτη της διασποράς

Ελλάδα

Κάτω από 3.000 είναι για ακόμα μια μέρα τα κρούσματα του κοροναϊού στην Ελλάδα, με την επιδημιολογική εικόνα της χώρας μας να δείχνει μικρά σημάδια βελτίωσης. Συγκεκριμένα σήμερα ο ΕΟΔΥ ανακοίνωσε 2.801 νέες επιβεβαιωμένες μολύνσεις από τον φονικό ιό.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/04/10/greece/koronaios-pou-entopizontai-ta-2-801-krousmata-deite-analytika-ton-xarti-tis-diasporas/ 

Εντοπίστηκε και δεύτερο εργαστήριο – συνεργείο με κλεμμένα δίκυκλα στην Πάτρα

Δυτική Ελλάδα

Πρόκειται για ειδικά διαμορφωμένο χώρο που χρησιμοποιούσε ο άνδρας που
έχει συλληφθεί για τις δεκάδες κλοπές δικύκλων
 
 
Κατασχέθηκαν μεταξύ άλλων κλεμμένες μοτοσικλέτες, ποδήλατο, κρατικές
πινακίδες κυκλοφορίας, ανταλλακτικά και διαρρηκτικά εργαλεία
 
 
 
Εντοπίστηκε, χθες (9-4-2021), το απόγευμα, στην Πάτρα και δεύτερο
εργαστήριο – συνεργείο με κλεμμένα δίκυκλα, μετά από αξιοποίηση
πληροφοριών των αστυνομικών της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πατρών.
 
Πρόκειται για ειδικά διαμορφωμένο χώρο που χρησιμοποιούσε ο άνδρας που
έχει συλληφθεί για τις δεκάδες κλοπές δικύκλων, ενώ σε βάρος του
σχηματίσθηκε νέα δικογραφία για διακεκριμένες κλοπές και πλαστογραφία.
 
Υπενθυμίζεται το σχετικό Δελτίο Τύπου : 08-04-2021: Εξιχνιάσθηκαν
δεκάδες υποθέσεις κλοπών μοτοσικλετών στην Πάτρα
 
Ειδικότερα, οι αστυνομικοί της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Πατρών,
αξιοποιώντας πληροφορίες, εντόπισαν σε κοντινή απόσταση από το πρώτο
παράνομο εργαστήριο – συνεργείο και δεύτερο συνεργείο, που λειτουργούσε
ο συλληφθείς και σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στο εσωτερικό του οι
αστυνομικοί βρήκαν και κατάσχεσαν ακόμη:
 
•    3 δίκυκλες μοτοσυκλέτες (εκ των οποίων οι δύο είναι κλεμμένες και η
μια έχει παραποιημένο – αποξεσμένο αριθμό πλαισίου),
•    1 κλεμμένο ποδήλατο,
•    14 κράνη μοτοσικλετιστή,
•    πινακίδες κυκλοφορίας οχημάτων,
•    πληθώρα τμημάτων κρατικών σφραγίδων πινακίδων κυκλοφορίας,
•    πλαστικά τμήματα «κουστούμια» μοτοσικλετών και
•    μια μπαγκαζιέρια
•    πλήθος διαρρηκτικών εργαλείων και  αντικλείδια μοτοσικλετών
•    Ενδύματα που εξετάζεται η χρήση τους σε υπόθεση κλοπής.
 
 
Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Πατρών και κρατείται
προκειμένου να οδηγηθεί στον Ανακριτή Πατρών.
 
Η Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Πατρών συνεχίζει τις έρευνες προκειμένου να
διαπιστωθεί αν ο συλληφθείς έχει διαπράξει και άλλες κλοπές.

Ακίνητα -Τεκτονικές αλλαγές στην κτηματαγορά : Στα χέρια ξένων επενδυτών το κέντρο της Αθήνας

Ελλάδα

Τεκτονικές αλλαγές στην εικόνα και τον χαρακτήρα του ιστορικού κέντρου της πρωτεύουσας φέρνει το επενδυτικό μπαράζ στην τουριστική αγορά της Αθήνας.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2021/04/10/economy/forologika/tektonikes-allages-stin-ktimatagora-sta-xeria-ksenon-ependyton-to-kentro-tis-athinas/ 

Συνάντηση Αυγερινοπούλου με αγρότες του Δ. Πηνειού - Ανοίγει η πλατφόρμα για τις αποζημιώσεις για τις ελαιοκαλλιέργειες

Ηλεία

Συνάντηση στο Βαρθολομιό για σειρά αγροτικών και αγροπεριβαλλοντικών θεμάτων πραγματοποίησε η Βουλευτής Ν. Ηλείας, Ν.Δ., Δρ. Διονυσία – Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, με τον Επικεφαλής της Προσωρινής Διοίκησης αγροτικού συλλόγου, κ. Γεωργόπουλο, και εκπροσώπους των αγροτών. Κύριο σημείο της συζήτησης ήταν η αποζημίωση των αγροτικών προϊόντων, λόγω των επιπτώσεων της COVID-19, με ειδικότερο ζήτημα την επέκταση της αποζημίωσης και για τις επίσπορες καλλιέργειες πατάτας, αλλά και τις φθινοπωρινές κηπευτικές καλλιέργειες, οι οποίες δεν έχουν δηλωθεί στον ΟΣΔΕ παρά μόνο  στον ΕΛΓΑ, αλλά πρέπει να συμπεριληφθούν στις αποζημιώσεις που θα δοθούν, λόγω της COVID-19. Για την συμπερίληψη των εν λόγω αγροτικών προϊόντων, η κα Βουλευτής, αμέσως μετά την συνάντηση, ήλθε σε επικοινωνία με τον Υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, κ. Λιβανό, στον οποίο και μετέφερε το σχετικό αίτημα. Ο κ. Υπουργός έχει μεταβιβάσει το αίτημα στο Υπουργείο Ανάπτυξης προς αποζημίωση. 

Σε νεότερο αίτημά της, το Γραφείο του κ. Λιβανού ενημέρωσε τη Βουλευτή ότι σε 2 εβδομάδες ανοίγει η πλατφόρμα για τις αποζημιώσεις των ελαιοκαλλιεργειών, οι οποίες έχουν εγκριθεί. 

Περαιτέρω, οι εκπρόσωποι των αγροτών και η κα Βουλευτής, η οποία διατελεί και Πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, είχαν την ευκαιρία να συζητήσουν σειρά αγροπεριβαλλοντικών ζητημάτων, όπως η ορθή διαχείριση του αρδευτικού νερού, αλλά και το ζήτημα της διαχείρισης του αγροτικού πλαστικού, το οποίο παραμένει ως ζήτημα ανοιχτό και αναζητά τη λύση του. Η Δρ. Αυγερινοπούλου εξέθεσε προτάσεις επί των ζητημάτων και δεσμεύτηκε στην επανάληψη της συζήτησης, ώστε να βρεθεί περαιτέρω λύση, ενώ έχει ήδη καταθέσει σχετικό αίτημα, τόσο στη Βουλή, όσο και απευθείας στον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης. 

Λύκεια : Αντίστροφη μέτρηση για το άνοιγμα την Δευτέρα – Ολα όσα πρέπει να ξέρετε για τα self tests

Ελλάδα

Αντίστροφη μέτρηση για το άνοιγμα των Λυκείων την ερχόμενη Δευτέρα, 12 Απριλίου και την επιστροφή μαθητών και εκπαιδευτικών στα θρανία, με βασική προϋπόθεση την διεξαγωγή των self test.

Το αυτοδιαγωνιστικό τεστ κοροναϊού θα πρέπει να διενεργείται δύο φορές την εβδομάδα για κάθε μαθητή και καθηγητή λυκείου και θα είναι απαραίτητα για την προσέλευση στο σχολείο τη Δευτέρα και την Πέμπτη.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/04/10/greece/lykeia-antistrofi-metrisi-gia-anoigma-tin-deytera-ola-osa-prepei-na-kserete-gia-ta-self-tests/ 

Το νέο ΕΣΥ και η ανασύσταση του μίγματος χρηματοδότησης

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου1

Η συζήτηση για τις δαπάνες υγείας είναι ενδιαφέρουσα αν και συνήθως επικεντρώνεται στο ύψος των δημοσίων δαπανών και τη διαχρονική τους απόκλιση από τους μέσους όρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή των χωρών του ΟΟΣΑ.

Την περασμένη βδομάδα η ΕΛΣΤΑΤ δημοσιοποίησε στοιχεία για τις δαπάνες υγείας του 2019, τα οποία επιβεβαιώνουν ότι την περίοδο 2015-2019 καταγράφεται αύξηση των δημοσίων δαπανών σε τρέχουσες τιμές κατά 5% με όχημα κυρίως τον ΕΟΠΥΥ και την κοινωνική ασφάλιση. Η αύξηση αυτή συντελέστηκε σ’ ένα περιοριστικό οικονομικό περιβάλλον ανακόπτοντας την κατακρήμνιση των δημοσίων δαπανών της περιόδου 2010-2014.

Είναι προφανές ότι όσο αυτονόητη είναι η περαιτέρω αύξηση των δημοσίων δαπανών υγείας ώστε να συγκλίνουν με το μέσο όρο των χωρών του ΟΟΣΑ (δυο περίπου μονάδες του ΑΕΠ είναι η απόσταση), το ίδιο επιβεβλημένη είναι η ορθολογική κατανομή των διαθέσιμων οικονομικών πόρων.

Σε προηγούμενο κείμενό2 μας αναφερθήκαμε στον αόρατο γορίλα του συστήματος υγείας και συγκεκριμένα στο υψηλό ποσοστό ιδιωτικών δαπανών το οποίο το 2019 υπολογίστηκε σε 39,9% (35,2% ιδιωτικές πληρωμές και 4,7% ιδιωτική ασφάλιση).

Δεν είναι όμως ο μοναδικός. Οι δαπάνες υγείας, δημόσιες και ιδιωτικές, χαρακτηρίζονται από νοσοκομειοκεντρικό προσανατολισμό που όμοιος του δεν παρατηρείται σε άλλη χώρα του ΟΟΣΑ. Το 2018 το ποσοστό αυτό ήταν στο 42% περίπου με μέσο όρο στις χώρες του ΟΟΣΑ 24%. Ακόμα κι αν αφαιρεθούν οι ιδιωτικές δαπάνες για νοσοκομειακή περίθαλψη και η ανάλυση περιοριστεί στις δημόσιες, το ποσοστό παραμένει το υψηλότερο μεταξύ των συγκεκριμένων χωρών (26% με μέσο όρο 21%).

Δεν είναι μόνο ότι οι άλλοι ξοδεύουν περισσότερα, τα ξοδεύουν και με διαφορετικό τρόπο.

Όταν ο αριθμός των νοσηλευόμενων στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα (με τουλάχιστον μια διανυκτέρευση) μειώνεται ( -7% την περίοδο 2013-2015 σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ3), ο αριθμός των νοσηλευόμενων σε συνθήκες ημερήσιας νοσηλείας αυξάνεται (+12,57% την ίδια περίοδο) και οι ημέρες νοσηλείας συμπιέζονται (-15% την ίδια περίοδο), η επιμονή στον πληθωρισμό νοσηλευτικών κλινών (δεν αναφερόμαστε σε κλίνες ΜΕΘ που πραγματικά χρειάζονται περισσότερες που δε θα είναι όμως μιας χρήσης όπως οι περισσότερες από εκείνες που αναπτύχθηκαν πρόσφατα) είναι μια φενάκη.

Μόνο στην Ηλεία την περίοδο 2016-2019 οι ημέρες νοσηλείας στις Νοσηλευτικές Μονάδες Πύργου και Αμαλιάδας μειώθηκαν κατά 13,84%.

Είναι προφανές ότι η ανασυγκρότηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας με στρατηγικό στόχο την καθολική κάλυψη του πληθυσμού και τη μείωση των ανισοτήτων προϋποθέτει μεταξύ άλλων και πέραν της αναγκαίας αύξησης των δημοσίων δαπανών, δίκαιη κατανομή οικονομικών, ανθρώπινων και τεχνολογικών πόρων με έμφαση στην πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, την αποκατάσταση, την ανακουφιστική φροντίδα, την ψυχική υγεία και τη φροντίδα των ηλικιωμένων.

Η εμπειρία της πανδημίας, των κατακτήσεων αλλά και των διαχρονικών αδυναμιών του ΕΣΥ σε συνδυασμό με τα σύγχρονα επιδημιολογικά δεδομένα, τις επιστημονικές εξελίξεις και τις αναδυόμενες ανάγκες του πληθυσμού επιβάλλουν μια διαφορετική μέθοδο οργάνωσης και χρηματοδότησης των υπηρεσιών υγείας.

 

 

1 Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας και μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας.

3 Τα αποτελέσματα της έρευνας της ΕΛΣΤΑΤ για την κλειστή νοσοκομειακή περίθαλψη του 2015 δημοσιεύτηκαν στις 10 Μαρτίου 2021. Από το 2013 η επεξεργασία των στοιχείων αφορά το σύνολο των νοσηλευόμενων με αναλυτική καταγραφή όσων νοσηλεύονται με τουλάχιστον μια διανυκτέρευση και όσων νοσηλεύονται στα πλαίσια της ημερήσιας νοσηλείας.

 

1821 – 2021 - Η ιερή θύμηση του χρέους

Απόψεις

Παναγιωτόπουλος Γιώργος , Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

Δημοτικός Σύμβουλος Ανδραβίδας Κυλλήνης

 

Στον αιώνα της παγκοσμιοποίησης και της 4ης βιομηχανικής επανάστασης, στη δύνη της πανδημίας και της αμφισβήτησης της «ανθρώπινης» κυριαρχίας,  σε περιόδους κρίσης και ιδεολογικής σύγχυσης, που οι συνειδήσεις έχουν επικίνδυνα κλονιστεί και τα ιδανικά της φιλοπατρίας και της πίστης σε εθνικές αξίες έχουν ατονήσει, η διατήρηση της ιστορικής μνήμης για ένα έθνος, προβάλλει ως αξεπέραστη ανάγκη και προτεραιότητα.

Το 1821, η βάση και το θεμέλιο του Νεότερου Ελληνισμού, αποτελεί την ιερή κιβωτό του Έθνους, το ταμείο προτύπων μορφών και υποδειγμάτων ζωής, που γαλβάνισε με αίμα η ιστορία και τα ύψωσε εκεί όπου στρέφεται ο άνθρωπος για να αναζητήσει εμπνεύσεις προσωπικής στάσης και ύπαρξης.

Σύμβολο ακατάλυτο και αθάνατο, ορόσημο που δικαίωσε το αδούλωτο φρόνημα και το αιώνιο πνεύμα της φυλής που δίδαξε την υπεροχή της ψυχής, που καταύγασε τα ιδανικά της Ελευθερίας, της Τιμής και της Αξιοπρέπειας, γονιμοποιεί το παρόν προσφέροντας παροτρύνσεις, διδάγματα, εμπνεύσεις συμπεριφοράς και σώζει μέσα από τις καθημερινές, ατομικές θλάσεις ζωής, την ενότητα και την εμπνοή του έθνους.

Η Εθνική Επέτειος είναι ώρα συλλογικής μνήμης, ώρα χρέους και αυτοσυνειδησίας, ώρα στοίχισης της πνευματικής ζωής στο ηρωικό πνεύμα της ένσαρκης ελευθερίας που έρχεται να υπομνήσει, ότι «καθετί μεγάλο μετριέται με το τίμημα της ζωής».

Εορτάζουμε, 200 χρόνια μετά, με εθνική υπερηφάνεια την επέτειο του επικού απελευθερωτικού αγώνα  του Ελληνικού λαού που ανέτρεψε τον ιστορικό ρου, δικαίωσε την αυτοδύναμη πολιτική του ύπαρξη και προκαθόρισε την εξελικτική του πορεία στο παγκόσμιο γίγνεσθαι.

Εορτάζουμε, 200 χρόνια μετά, τον οραματισμό μιας πατρίδας που γεννιέται, λαμβάνει υπόσταση και θέση ανάμεσα στα ελεύθερα έθνη και επιδίδεται ελεύθερα στο έργο  που ορίζει η ιστορική της μοίρα,

Φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης αποτίουμε σε όλους όσους κληροδότησαν ελευθερία και ανεξαρτησία, όλους όσους με τη θυσία τους χάρισαν σφραγίδα δωρεάς τις αξίες και τα προαιώνια ιδανικά, όλους όσους αντιπροσωπεύουν το ″εσαεί παρόν″ της ανθρωπότητας.

″Μόνο τα έθνη που δεν λησμονούν, συνεχίζουν να έχουν ιστορία . Μόνον τα έθνη που έχουν συνείδηση του παρελθόντος, είναι και κατά το παρόν αξία της ιστορίας. Μόνον τα έθνη που γνωρίζουν να αντλούν από τους θησαυρούς της μνήμης τους βαδίζουν ισχυρά και αλώβητα προς το μέλλον″.  Κ. Τσάτσος

 

Άρθρο του Κ. Τζαβάρα: "Δεν νομοθετούν τα πανεπιστήμια κ. Υφυπουργέ"

Απόψεις

Ο αρμόδιος για τα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΕΙ) Υφυπουργός, κ. Α. Συρίγος, προανήγγειλε στην προχθεσινή τηλεδιάσκεψη με τους εκπροσώπους της περιφερειακής ενότητας Ηλείας, την κατάργηση του Τμήματος Μουσειολογίας που λειτουργεί στον Πύργο και την μεταβολή της έδρας του Τμήματος Γεωπονίας που λειτουργεί στην Αμαλιάδα, με πρόταση της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Πατρών, η οποία συνεδριάζει τη Δευτέρα για να λάβει τη σχετική απόφαση (το περιεχόμενο της οποίας προφανώς είναι ήδη γνωστό στον κ. Συρίγο).

Χαρακτηριστικά μάλιστα ο Υφυπουργός δήλωσε: «Η ηγεσία του υπουργείου Παιδείας λειτουργεί μέσα στους υπάρχοντες νόμους. Βάσει του Άρθρου 5 του Νόμου 4485/2017 δε μπορούμε να αποφασίσουμε για λογαριασμό του Πανεπιστημίου Πατρών. Πρέπει το Πανεπιστήμιο να συμφωνήσει.».

 

Εμείς όμως δεν ζητήσαμε από τον κ. Υφυπουργό να παραβιάσει τους νόμους του Κράτους, αλλά αντιθέτως να σεβαστεί το νόμο 4610/2019 (άρθρο 36), με τον οποίο πριν από ένα περίπου έτος η Πολιτεία, έχοντας τη σύμφωνη γνώμη της ίδιας Συγκλήτου για τη βιωσιμότητα των εν λόγω Τμημάτων, αποφάσισε την ίδρυση τους στον Πύργο και την Αμαλιάδα.

 

Προξενεί όμως εντύπωση το γεγονός ότι ο κ. Υφυπουργός εμφάνισε τον εαυτό του αναπόδραστα δέσμιο της επικείμενης απόφασης της Συγκλήτου, παρ’ όλο που κατά την ισχύουσα νομοθεσία την πρωτοβουλία κινήσεων σε μια τέτοια διαδικασία την έχει ο ίδιος ο Υπουργός και όχι το Πανεπιστήμιο.

Αξίζει για την πληρότητα του διαλόγου, που ξεκίνησε προχθές με το Υπουργείο, να επισημανθούν οι λόγοι για τους οποίους δεν κυβερνούν τον τόπο τα πανεπιστήμια, αλλά οι τα αρμόδια πολιτειακά όργανα:

 

  1. Η κατάργηση Τμήματος Πανεπιστημιακής Σχολής δεν συντελείται με απόφαση, ή έστω και πρόταση, της Συγκλήτου αλλά με πολιτειακή πράξη νομοθετικού περιεχομένου. Ειδικότερα, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 10 και 5 παρ. 1-3 του Νόμου 4485/2017, προκύπτει ότι για την κατάργηση Τμήματος Πανεπιστημιακής Σχολής απαιτείται η έκδοση προεδρικού διατάγματος (π.δ.) μετά από πρόταση των Υπουργών Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Οικονομικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης. Επιπλέον προσαπαιτείται η σύμφωνη γνώμη της Συγκλήτου των οικείων Ιδρυμάτων και η απλή γνώμη της Εθνικής Αρχής Ανώτατης Εκπαίδευσης (ΕΘΑΑΕ).

Με τις διατάξεις αυτές, η Βουλή, παρέχει την απαιτούμενη νομοθετική εξουσιοδότηση στους ανωτέρω υπουργούς να εκδώσουν το εν λόγω διάταγμα και να ρυθμίσουν το συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο διαφορετικά θα ρυθμιζόταν από την ίδια τη Βουλή, που κατά το Σύνταγμα (άρθρο 26 παρ. 1) ασκεί αποκλειστικά τη νομοθετική εξουσία του Κράτους.

 

Επομένως για να καταργηθεί Τμήμα Πανεπιστημιακής Σχολής προηγείται πολιτικά, χρονικά και λογικά, η απόφαση των αρμοδίων υπουργών να εκδώσουν το π.δ. για τη μεταβολή αυτή και έπεται η έκφραση της σύμφωνης γνώμης της Συγκλήτου του οικείου Πανεπιστημίου. Εντούτοις, στη προκείμενη περίπτωση ο κ. Υφυπουργός μας παρουσίασε προηγούμενη τη σύμφωνη γνώμη της Συγκλήτου και επόμενη την απόφαση για έκδοση του σχετικού διατάγματος. Ως γνωστόν όμως, δεν νομοθετεί η Σύγκλητος αλλά τα οριζόμενα από το Σύνταγμα όργανα του κράτους (Βουλή, Πρόεδρος της Δημοκρατίας) και ευλόγως τίθεται το ερώτημα: αυτογνωμόνως την προσεχή Δευτέρα η Σύγκλητος θα λάβει σχετική απόφαση για την κατάργηση του Τμήματος Μουσειολογίας, ανεξαρτήτως δηλαδή πάσης διαδικασίας εκδόσεως του σχετικού προεδρικού διατάγματος ή εις απάντησιν σχετικού ερωτήματος που της έχει ήδη θέσει ο ίδιος ο κ. Υφυπουργός;

Σε κάθε περίπτωση, η οποιαδήποτε απόφαση της Συγκλήτου για το εν λόγω θέμα δεν δεσμεύει την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας να προχωρήσει στην έκδοση του σχετικού προεδρικού διατάγματος, εάν αυτό δεν επιβάλλεται από την πολιτική της βούληση.

 

  1. Εκτός των άλλων ο έχων τη νομοθετική πρωτοβουλία αρμόδιος υπουργός θα πρέπει να έχει αποφασίσει ότι η κατάργηση του Τμήματος της Μουσειολογίας συνάδει με τις οικονομικές και κοινωνικές αναπτυξιακές ανάγκες και τις δυνατότητες της περιφερειακής ενότητας Ηλείας, όπως ρητά απαιτείται από το νόμο (αρ. 5 παρ. 1 Ν. 4485/2017).

Πλην όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση οι λόγοι αυτοί επιβάλλουν τη διατήρηση της λειτουργίας του συγκεκριμένου τμήματος Μουσειολογίας, προσαρμοσμένου στις συνθήκες που θα διαμορφωθούν μετά την εφαρμογή της νέας κυβερνητικής πολιτικής στον τομέα της ανώτατης εκπαίδευσης (Ν. 4777/2021).

 

  1. Η μεταβολή της έδρας Τμήματος Πανεπιστημιακής Σχολής κατά τη διάταξη του άρθρου 10 παρ. 2 του Νόμου 4485/2017 πραγματοποιείται με απόφαση του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, που εκδίδεται ύστερα από σύμφωνη γνώμη της Συγκλήτου του οικείου Α.Ε.Ι. και απλή γνώμη της ΕΘΑΑΕ, στην οποία ο Υπουργός απευθύνει ερώτημα.

Επομένως και για το θέμα της μετακίνησης της έδρας του Τμήματος Γεωπονίας από την Αμαλιάδα στο Μεσολόγγι η απόφαση ανήκει αποκλειστικά στον αρμόδιο υπουργό, βάσει της ως άνω νομοθετικής εξουσιοδοτήσεως. Η Σύγκλητος του οικείου Πανεπιστημίου απαιτείται να εκφράσει σύμφωνη γνώμη. Εάν δεν την εκφράσει, δεν πραγματοποιείται η σχετική μεταβολή της έδρας.

 

  1. Από τη διάταξη του άρθρου 16 παρ. 5 του Συντάγματος, προκύπτει ότι οι αρχές που διέπουν την ανώτατη εκπαίδευση είναι αφενός, η αρχή της ακαδημαϊκής ελευθερίας που εγγυάται την αδέσμευτη σκέψη, έρευνα και διδασκαλία και, αφετέρου, η αρχή της πλήρους αυτοδιοικήσεως (ΣτΕ 2801/1984 Ολομ., 411/2008,Π.Ε. 144/2008 Ολομ., κ.ά.) που έχει ως περιεχόμενο την εξουσία των εν λόγω ιδρυμάτων να αποφασίζουν για τις δικές τους υποθέσεις με δικά τους όργανα. Ως αναγκαίο όμως περιορισμό της πλήρους αυτοδιοικήσεως των Α.Ε.Ι., οι ίδιες συνταγματικές διατάξεις καθιερώνουν την κρατική εποπτεία επί των ιδρυμάτων αυτών (ΣτΕ 874/1992 Ολομ.,2801/1984 Ολομ.), τα οποία υποχρεούνται στην εφαρμογή των κανόνων δικαίου που διέπουν την οργάνωση και λειτουργία τους, όπως συμβαίνει με κάθε άλλη δημόσια υπηρεσία, κρατική ή αυτοδιοικούμενη. Το αυτοδιοίκητο των ΑΕΙ τέλος δεν περιλαμβάνει το δικαίωμα θεσπίσεως των σχετικών κανόνων λειτουργίας τους, ούτε της συμπράξεως στην παραγωγή τους κατά τρόπο δεσμευτικό για τα νομοθετικά όργανα, πράγμα που θα προϋπέθετε όχι απλώς αυτοδιοίκηση αλλά αυτονομία των εν λόγω ιδρυμάτων, η οποία δεν τους έχει παραχωρηθεί από το Σύνταγμα (Ολ ΣτΕ 519/2015, ΣτΕ 1812/1983).

Κατά συνέπεια, η ρύθμιση των δύο ζωτικής σημασίας για την Ηλεία ζητημάτων, ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Κράτους και δεν περιλαμβάνεται στο αυτοδιοίκητο των ανωτάτων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων. Η κατά παράβαση των αρχών αυτών ανάληψη πρωτοβουλίας εκ μέρους της Συγκλήτου του Πανεπιστημίου Πατρών για κατάργηση του Τμήματος Μουσειολογίας του Πύργου και μεταβολή της έδρας του Τμήματος Γεωπονίας της Αμαλιάδας, όχι μόνο δεν δεσμεύει το Υπουργείο Παιδείας, αλλά αντιθέτως συνιστά κατάχρηση της αρχής της ακαδημαϊκής ελευθερίας και του αυτοδιοίκητου προς το σκοπό της ικανοποίησης αιτημάτων συντεχνιακού χαρακτήρα του καθηγητικού προσωπικού.

 

Μετά από όλα αυτά, ο κ. Υφυπουργός θα πρέπει να συμφωνήσει μαζί μας ότι η υπόθεση της κατανομής των Τμημάτων του Πανεπιστημίου Πατρών στις πόλεις της Περιφέρειας της Δυτικής Ελλάδας είναι πολύ σοβαρή υπόθεση για να την εμπιστευθεί σε αποφάσεις οργάνων που δεν μας πείθουν για την αμεροληψία και την ορθοφροσύνη τους.

 

Οι φιλελεύθεροι σε αντιπαράθεση με τον νεοφιλελευθερισμό - Μια προσπάθεια διατύπωσης σκέψεων για ότι συμβαίνει στην Αμερική και την Ελλάδα.

Απόψεις

του Κώστα Χλωμούδη*

 

Η πανδημία κατέδειξε, με χαρακτηριστική επιβεβαίωση, την αδυναμία της “αοράτου χειρός” και την ανεπάρκεια της αγοράς να διαχειριστεί, στο σύνολό τους, τα θέματα παραγωγής και οργάνωσης των κοινωνιών ή και να “αυτορυθμιστεί”, όπως τελικά συνέβη πάντα στις συνθήκες κρίσης.

Οι κρίσεις όμως ήταν, είναι και θα είναι σύμφυτο και διαρκές ενδεχόμενο, ως στοιχείο της διακυβέρνησης της οικονομίας και των κοινωνιών, στην "αστική" δημοκρατία. Eμας μας αφορά σε αυτό το πεδίο, της αποτελεσματικότητας της, η οποία σχετίζεται με την δημοκρατία μας. Αυτήν του “δυτικού” όμως τύπου, σε αντιδιαστολή με τις αυταρχικές εκφάνσεις της.

Το 2020 και από ότι φαίνεται όμως και η φετινή χρονιά, ανέδειξε τη σημασία και τον ρόλο των “σταθμισμένων” παρεμβάσεων και ρυθμίσεων, όπου, σε αυτά τα δεδομένα πλαίσια, η επιχειρηματικότητα και ο ανταγωνισμός έχουν την δική τους προστιθέμενη αξία και συμβολή.

Η κρίση και τα παρεπόμενα της πανδημίας αποσαφήνισε, με σοκαριστικό είναι αλήθεια τρόπο, τις σημαντικές διαφορές του “φιλευθερισμού” και του “νεοφιλελευθερισμού”.

Μέσα σε αυτή την δύσκολη για την ανθρωπότητα χρονιά, ένα και ίσως από τα ελάχιστα θετικά που θα μας μείνουν, θα είναι πλέον η σαφής, διακριτή και ιστορική διαφοροποίηση των δυο αυτών εννοιών. Τα προηγούμενα χρόνια είχε γίνει σημαντική προσπάθεια και είχε ηγεμονεύσει στη κοινή γνώμη, αυτά τα δυο πράγματα να είναι αντιληπτά ως ένα και το αυτό.

Η προσπάθεια αυτή είχε συμμάχους και συντελεστές τους δυο ιστορικούς αντιπάλους. Από τη μια τους πολέμιους κάθε φιλελεύθερης αντίληψης στην λειτουργία της οικονομίας και θιασώτες του κεντρικού προγραμματισμού στην οικονομία και από την άλλη τους θιασώτες του "Laissez faire et laissez passer”, που αγαπούν να μισούν οτιδήποτε επιχειρεί να ρυθμίσει το κράτος ακόμη και εκεί που αδυνατεί να "αυτορυθμισθεί" η ίδια η αγορά.

Στον ένα αυτό χρόνο και με την ήτα, στις Αμερικάνικες εκλογές, του “Τραμπισμού”, φάνηκε και στην πορεία θα αποσαφηνίζεται όλο και περισσότερο, όχι μόνο η ένδεια του "νεοφιλελεύθερου" μοντέλου, όσον αφορά στην στοιχειώδη εξασφάλιση μιας ποιότητας ζωής στο σύνολο μιας κοινωνίας, αλλά και αυτό είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον, η κυνική συνέργεια του στην καταστροφή της όποιας κοινωνικής συνοχής και τελικά στην αποσάθρωση αυτού καθαυτού του κοινωνικού ιστού μιας χώρας.

Είναι προφανές ότι σε πολλές αντίστοιχες περιπτώσεις, ως αποτέλεσμα, έχουμε την αποδυνάμωση και κλονισμό των δομών του κοινοβουλευτικού συστήματος, με σημαντικές συνέπειες στη λειτουργία των θεσμών και στα δικαιώματα, που αφορούν πέραν από αυτά τα ατομικά και σχετίζονται με την "ελευθερία του επιχειρείν".

Ας προσπαθήσουμε μια πρώτη καταγραφή για το τι συμβαίνει και πως διαχειρίζεται, στην Ελλάδα, την συγκυρία η κυβέρνηση και πως στην Αμερική της μεταΤραμπ εποχής.

Είναι προφανές ότι η συγκριτική αυτή προσέγγιση επιχειρείται με την σχετική συνείδηση των διαφορών, της κουλτούρας και των παραδόσεων μας. Μας διευκολύνει όμως το γεγονός της παγκοσμιότητας της κρίσης αυτής, η οποία προκαλείται από την παρούσα πανδημία και την διάχυση των αποτελεσμάτων των διαφορετικών μορφών αντιμετώπισης όχι μόνον της ίδιας της πανδημίας αλλά και των επιδράσεων της στην κοινωνία και οικονομία.

Αντιλαμβανόμαστε ότι οι οποιεσδήποτε συγκρίσεις πάντοτε θα είναι ενδεικτικές, δεδομένου ότι θα ενέχουν στοιχεία αυθαιρεσίας, μιας και τα στοιχεία δεν είναι πάντοτε συγκρίσιμα. Παρά ταύτα η διαχείριση της πανδημίας μας διευκολύνουν να ξεφύγουμε από το εθνικό μας πρότυπο και να κρίνουμε τη χώρα και την επικρατούσα πολιτική πέρα από τα στενά τοπικά και εθνικά πλαίσια ή ακόμη και αυτά τα ευρωπαϊκά.

Στην Ελλάδα της «ατομικής ευθύνης».

Στην Ελλάδα προβάλλεται και έχει επικρατήσει ο "μύθος της εθνικής επιτυχίας στη διαχείριση της επιδημίας", συγκριτικά με άλλες χώρες, σε διάφορα επίπεδα χωρίς να έχει επιχειρηθεί προσπάθεια να εντοπιστούν ή και να καταγράφονται οι αστοχίες για να αντιμετωπιστούν αυτές με τον κατάλληλο πάντα σχεδιασμό.

Θα ήταν άδικο βέβαια να μη καταγράψουμε την, συγκριτικά πάντοτε, επιτυχημένη αντιμετώπιση του πρώτου κύματος της πανδημίας, όπως και του μέχρι στιγμής αποτελεσματικού και φιλικού, προς τους πολίτες, προγράμματος εμβολιασμού, παρά τις επί μέρους διακρίσεις και πλημμέλειες στην προτεραιοποίηση των ομάδων προς εμβολιασμό.

Κατακτήσεις οι οποίες θα έπρεπε να φέρνουν τη χώρα, στη διεθνή σκηνή, ως συμμέτοχο και διαμορφωτή καινοτομιών και ικανοτήτων διαχείρισης της κρίσης.

Δυστυχώς όμως από το καλοκαίρι, ιδιαιτέρως και μετά (εκτός της περιπτώσεως του εμβολιαστικού προγράμματος) παρακολουθούμε την κυβέρνηση να "αυτονομείται" από τη διεθνή πρακτική σε ότι αφορά την πανδημία, αναδεικνύοντας ως υπέρτατο όπλο και αντίληψη τον "νεοφιλελευθερισμό", είτε δια της υπερβολής της σημασίας της "ατομικής ευθύνης" είτε δια της ενοχικής και εξαναγκαστικής αναγνώρισης, ακόμη και σε αυτές τις συνθήκες, του ρόλου του κράτους.

Αντί να γίνει δηλαδή συνείδηση στους πολίτες, ακόμη και για μια μακροχρόνια διαμόρφωση φορολογικής συνείδησης στην κοινωνία, ότι χωρίς κρατικό χρήμα, με διαφάνεια και σχεδιασμένες στοχεύσεις, με σκοπό την διόρθωση κοινωνικών ανισοτήτων, η αγορά από μόνη της είναι ανίκανη να αντιμετωπίσει αυτό το μαζικό πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζουμε σήμερα ως κοινωνίες. Χωρίς οργανωμένο, ελεγχόμενο για κάθε δαπάνη, εθνικό και όχι κρατικό, σύστημα υγείας, τα περί “ατομικής ευθύνης” θα αποτελούν κούφια λόγια και οι λαϊκιστές θα κάνουν πάρτι σε κάθε περίπτωση ιδιότυπων προσωπικών συμπεριφορών, στελεχών του δημόσιου χώρου, που θα είναι εκτός πλαισίου της απαιτούμενης ευθύνης και αυτές πλέον δεν είναι λίγες ούτε ακραίες.

Το δημόσιο σύστημα υγείας βγαίνει, σε συνέχεια πολιτικών της τελευταίας δεκαπενταετίας, όχι απλώς αποδυναμωμένο αλλά μονοσήμαντα προσανατολισμένο, σε μια (1) ασθένεια, αυτήν του covid19, αδρανοποιώντας όλες τις άλλες ειδικότητες και υπηρεσίες στους ασθενείς, χρόνιους και παροδικούς εκτός covid19, με τις υπόλοιπες ασθένειες. Η περιορισμένη διοχέτευση ενός αριθμού στον ιδιωτικό τομέα, δείχνει μια στρεβλή επιλογή για τονυ ρόλο του ιδιωτικού τομέα στο σύστημα υγείας της χώρας.

Δεν θα αναφερθούμε σε επι μέρους ζητήματα δικαιωμάτων, λειτουργίας των μέσων ενημέρωσης και συμπεριφορών οργάνων δημόσιας τάξης. Θα αναφερθούμε όμως στην "αλλεργία" που επιδεικνύει η κυβέρνηση σε "ανεξάρτητες αρχές" και θεσμούς "ρύθμισης" κανόνων σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας και της αγοράς.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η έλλειψη βούληση "θεσμικής θωράκισης" της Επιτροπής υπό το κο Αλεβιζάτο, νομοθετικά, ως κάποιο ανεξάρτητο όργανο για να αντιμετωπιστεί "… η διαχρονική ατιμωρησία των εμπλεκόμενων αστυνομικών οργάνων, η απροθυμία της ΕΛΑΣ να συνεργαστεί με τον Συνήγορο του Πολίτη, η μεροληψία των ανακριτικών αστυνομικών οργάνων και οι σοβαρότατες παρατυπίες κατά τη διενέργεια των ΕΔΕ..." όπως αναφέρει στο πόρισμα του.

Άλλο χαρακτηριστικό είναι ότι από το 2018, τόσο η προηγούμενη όσο και η σημερινή κυβέρνηση έχουν βαλθεί να ακυρώσουν τη μεγάλη (και οδυνηρή) διόρθωση που έγινε τα προηγούμενα χρόνια στο ασφαλιστικό με ενδεχόμενο και ισχυρό πλέον αποτέλεσμα, σε λίγο καιρό, να είμαστε πάλι στο σημείο όπου βρεθήκαμε το αξέχαστο 2010, έτοιμοι να ζήσουμε ξανά όσα ακολούθησαν τότε.

Τέλος σε ένα κρεσέντο υποστήριξης ειδικών συμφερόντων και σε βάρος της διαμόρφωσης όρων θεμιτού ανταγωνισμού στη λιμενική βιομηχανία, μη μπορώντας να καταργήσει τη Ρυθμιστική Αρχή Λιμένων, λόγω μνημονιακών δεσμεύσεων αλλά και άλλων θεσμικών ανεπαρκειών, επιχείρησε σε τροπολογία νύκτας να την αποδυναμώση με ένα άρθρο, ακυρώνοντας νόμο του 2014 (με τη Ν.Δ. εξουσία), αφαιρώντας αρμοδιότητες της, μεταβιβάζοντας αυτές στο ίδιο το Υπουργείο επί της Ναυτιλίας, το οποίο όμως ως εκτελεστική εξουσία θα είναι και ο αντίδικος (κριτής και κρινόμενος), σε θέματα ενδεχόμενων διαφωνιών με τους παρόχους των λιμενικών υπηρεσιών.

Θα ήταν έλλειμα αν δεν καταγράφαμε την επικράτηση μιας "χωροφυλακίστικης" αντίληψης για την διαχείριση υπαρκτών φαινομένων παραβατικότητας. Μια χώρα που στην Ευρώπη είναι σε πρώτη θέση σε αριθμό εργαζομένων σε σώματα ασφαλείας, ανά εκατό κατοίκους, επιλέγεται η διαχείριση θεμάτων παραβατικότητας στα πανεπιστήμια να γίνει προσλαμβάνοντας άλλους 1.000 ειδικούς φρουρούς όχι δια της συντεταγμένης δομής των σωμάτων ασφαλείας, αλλά με τη δημιουργία ειδικού σώματος στα Πανεπιστήμια. Κάτι πρωτόγνωρο στα διεθνή δεδομένα και ανύπαρκτο ως στο κόσμο ως "καλή πρακτική", βρε αδελφέ, που να δικαιολογεί την επιλογή.

Με αυτά δεδομένα δεν θα ήτα άδικο αν χαρακτηρίζαμε ότι στη περίπτωση της χώρας μας εντοπίζουμε μια "ύστερη μορφή Τραμπισμού", με τα ανάλογα χαρακτηριστικά αλαζονείας, διχαστικών πρακτικών και περιφρόνησης όχι μόνο δικαιωμάτων των πολιτών αλλά και του ελεύθερου επιχειρείν σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας..

Αυτοί αλλά και άλλοι λόγοι είναι εκείνοι που θα αιτιολογούν στη χώρα μας το επόμενο διάστημα μεγάλα τμήματα της κοινωνίας να προχωρούν σε μικρές ή και μεγάλες εξεγέρσεις και δυστυχώς εν μέσω πανδημίας, όχι γιατί κινητοποιείται από την όποια αντιπολίτευση αλλά γιατί, όλο και περισσότερο, γίνεται συνείδηση το εύρος των επιπτώσεων στην οικονομία και στις ελευθερίες που κατακτήθηκαν με τον "φιλελευθερισμό" από την στρέβλωση της απάτης του "νεφιλελευθερισμού". Κατάσταση που από ότι φάνηκε συνέβη με βίωσε το μόλις προηγούμενο διάστημα η Αμερική.

 Στην Αμερική της κατάργηση της ιεράς αρχής “…η αγορά αποφασίζει…”.

Η νέα κυβέρνηση ισχυρίζεται ότι επιλέγει νομοθετικές παρεμβάσεις, γιατί μόνον έτσι θα μπορέσει να ανατρέψει ότι, "κάτω από το χαλί", έχει κρύψει, όλες αυτές τις δεκαετίες και όχι μόνο τα χρόνια του Τραμπ, η επικράτηση του “νεοφιλελευθερισμού”, σε όλη την γκάμα των οικονομικών και πολιτικών δεδομένων. Έχει ενδιαφέρον δε η ιδιαίτερη αναφορά ότι “… μόνο έτσι θα αντιμετωπιστεί μια τεράστια εμβέλεια νόμων και πρακτικών που έχουν θεσπιστεί τις τελευταίες δεκαετίες…” στο όνομα του "νεοφιλελευθερισμού".

Ακόμη και στους πλέον επιφυλακτικούς, φαίνεται πλέον ότι με τα δεδομένα της παγκόσμιας οικονομίας και πολιτικής, όπως έχουν διαμορφωθεί από την πανδημία, η αμερικανική κυβέρνηση παραδίδει μαθήματα χειρισμού μιας έκρυθμης κατάστασης, κάνοντας πράξη τον λόγο ύπαρξης της – τον λόγο ύπαρξης κάθε κυβέρνησης. Δηλαδή, το να υπηρετεί τους πολίτες που την έχουν εκλέξει.

Αν προσέξει κάποιος/α στοιχειωδώς το πρόσφατο νομοσχέδιο, που έχει τίτλο «Σχέδιο Σωτηρίας των Αμερικανών», θα δει ότι είναι ταυτόχρονα επικεντρωμένο στην απαραίτητη οικονομική ενίσχυση μιας πολιτείας που έχει υποστεί καταστροφικές συνέπειες λόγω της πανδημίας, αλλά και λόγω της βαθειά ριζωμένης κοινωνικής αδικίας που υπάρχει στους πολιτικούς και οικονομικούς θεσμούς της χώρας αυτής.

Το δε οικονομικό σκέλους αυτού του νομοσχεδίου, φαίνεται ότι μπορεί να γράψει ιστορία (1,9 τρισεκατομμύρια δολάρια) αντίστοιχη με το περίφημο New Deal του Ρούζβελτ (1933), για την αντιμετώπιση της μεγάλης ύφεσης της εποχής.

Αρκεί μια μόνο ματιά σε αυτό το σημείο της νέας νομοθεσίας, όπου επιχειρείται να εξαλειφθεί η λεγόμενη «παιδική φτώχεια» σχεδόν κατά το ήμισυ (το 40% των οικογενειών που δεν μπορούν να ταΐσουν τα παιδιά τους θα πάψουν να αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα) για να μας πείσει για την τεράστια σημασία στη διαφοροποίηση με τις μέχρι σήμερα "νεοφιλελεύθερες" πολιτικές στις ΗΠΑ.

Αυτά από μόνα τους δεν θα ήταν αρκετά αν δεν διακρίναμε μια πρωτόγνωρη και γιγαντιαία κινητοποίηση, που όμοιά της δεν θα μπορούσαμε σε καμία περίπτωση να φανταστούμε πριν ένα χρόνο, των κρατικών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

  • στήριξη νοσοκομείων και της γενικότερης περίθαλψης,
  • αγορά εμβολίων και νοσοκομειακού υλικού για τους πολίτες τους,
  • κινητοποίηση της πολιτοφυλακής για την διευκόλυνση των μαζικών εμβολιασμών,
  • εκπαίδευσης των πολιτών για την αντιμετώπιση των προβλημάτων τους κλπ.

Το πλέον όμως χαρακτηριστικό είναι η παρέμβαση του κράτους στην επιχειρηματική δραστηριότητα όπου, στον συγκεκριμένο τομέα, το νομοσχέδιο συνοδεύεται από προεδρικό διάταγμα που επιβάλλει την συνεργασία δύο αντιπάλων φαρμακευτικών εταιριών, ώστε να επιταχυνθεί η μαζική παραγωγή των εμβολίων.

Το νομοσχέδιο αυτό, επίσης, προβλέπει οικονομική στήριξη στο σύνολο της τοπικής αυτοδιοίκησης (σε πολιτείες και δήμους που έχουν χάσει εισόδημα λόγω της γενικότερης πτώχευσης των φορολογούμενων πολιτών). Επιπλέον. στοχεύει συγκεκριμένα στην στήριξη των εργατών και των αγροτών , κοινωνικών κατηγοριών που έχουν υποστεί τα βαρύτερα οικονομικά πλήγματα, αλλά και επαγγελμάτων εστίασης και άλλων τομέων της λεγόμενης «οικονομίας υπηρεσιών», των σχολείων και των παιδικών σταθμών, έτσι ώστε οι πτωχευμένες και άνεργες οικογένειες να μη χρειάζεται να συνεχίζουν να πληρώνουν δίδακτρα, ενώ ταυτόχρονα καλύπτει μέχρι και το ήμισυ των ασφαλιστικών εισφορών.

Έχει δε μεγαλύτερη σημασία ότι το νομοσχέδιο αυτό με τίτλο «Σχέδιο Σωτηρίας των Αμερικανών», σε μεγάλο μέρος του, πρόκειται για νομοθεσία υποδομής. Γεγονός που σημαίνει ότι δεν έχει πρόσκαιρη ισχύ και έχει δυναμική ισχύ και μετά την λήξη και πάροδο της πανδημίας.

*Ο Κώστας Χλωμούδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του ΠΑ.ΠΕΙ.

Πηγή εικόνας: https://el.wikipedia.org/ 

Θἐμα εικόνας: Η «Μεγάλη Ύφεση» με τις περιόδους παγκόσμιας οικονομικής δυσπραγίας δημιούργησε το περιβάλλον στο οποίο αναπτύχθηκε η «επανάσταση» του Κέυνς. Η φωτογραφία της Dorothea Lange «Migrant Mother», που απεικονίζει την φτώχεια του αγροτικού πληθυσμού της Καλιφόρνια, τραβήχτηκε το Μάρτιο του 1936.

Για τη μερική διαγραφή του ιδιωτικού χρέους

Απόψεις

Η αναδιάρθρωση και μερική διαγραφή του ιδιωτικού χρέους, ως βασική συνιστώσα μιας συνολικής λύσης, είναι αναγκαία συνθήκη για να αποφύγει η Ελλάδα πολιτικές βίαιης προσαρμογής και εσωτερικής υποτίμησης την επομένη της επιδημιολογικής κρίσης.

Υγεία και Ταμείο Ανάκαμψης - Η εμπειρία της γραμμής Μαζινό

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου1

Το Νοέμβριο του 2020 δημοσιοποιήθηκαν οι στρατηγικές κατευθύνσεις του Εθνικού Σχεδίου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Το σχέδιο στην τελική του μορφή θα υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με σκοπό την έγκρισή του και την εκταμίευση επιδοτήσεων ύψους 19,4 δισ. και δανείων 12,7 δισ. Ευρώ. Οι παρεμβάσεις που θα χρηματοδοτηθούν αφορούν την πράσινη μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό, την απασχόληση, την ανάπτυξη δεξιοτήτων, την κοινωνική συνοχή και τις ιδιωτικές επενδύσεις.

Στον άξονα 3.3 τίθεται ως στόχος η εφαρμογή μεταρρυθμίσεων σε επιλεγμένους τομείς του συστήματος υγείας οι οποίες θα βελτιώνουν την ανθεκτικότητα, θα αυξάνουν την προσβασιμότητα και θα διασφαλίζουν την οικονομική του βιωσιμότητα. Η μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ο ψηφιακός μετασχηματισμός των υπηρεσιών υγείας, επενδυτικά έργα σε υποδομές υγείας και η υλοποίηση του Εθνικού Προγράμματος Πρόληψης «Σπύρος Δοξιάδης» καταγράφονται ως προτεραιότητες χωρίς μέχρι σήμερα, δημόσια τουλάχιστον, να έχει υπάρξει εξειδίκευση των επιμέρους δράσεων.

Είναι προφανές ότι η ύπαρξη ενός ακόμη χρηματοδοτικού εργαλείου συνιστά θετική εξέλιξη. Όσο όμως σημαντική είναι η ύπαρξή του, το ίδιο σημαντική ίσως και περισσότερο είναι η ορθολογική κατανομή των πόρων που θα διατεθούν. Στο βαθμό που το σχέδιο του Νοεμβρίου αποτυπώνει τη στρατηγική σκέψη των συντακτών του προκύπτουν ευκαιρίες και κίνδυνοι.

Ουδείς αμφισβητεί την αναγκαιότητα της ενεργειακής αναβάθμισης κτιρίων στα οποία παράγονται υπηρεσίες υγείας και τον ψηφιακό μετασχηματισμό τους. Άλλωστε προς την κατεύθυνση αυτή δουλέψαμε σε βάθος την περίοδο 2016-2019 στο ΓΝ Ηλείας.

Η αναφορά όμως σε «μεταρρύθμιση του πρωτοβάθμιου συστήματος υγείας» αντί του ευρύτερου συστήματος εξωνοσοκομειακής φροντίδας φαντάζει περιοριστική. Χρειάζεται μια διευρυμένη προσέγγιση που θα περιλαμβάνει την πρωτοβάθμια, τη γηριατρική, την αποκατάσταση, την ψυχική υγεία, την ανακουφιστική φροντίδα και θα είναι συμβατή με τις αναδυόμενες ανάγκες του πληθυσμού, το επιδημιολογικό προφίλ της εποχής και την εξελισσόμενη δημογραφική γήρανση.

Η πρόβλεψη για επενδυτικά έργα στις υποδομές υγείας είναι θετική στο βαθμό που δε θα εξελιχθεί σε μια αλόγιστη και απρογραμμάτιστη διασπορά ιατρικής τεχνολογίας που δε θα χρησιμοποιείται ή θα χρησιμοποιείται περιορισμένα. Η αναδιαρρύθμιση των Τμημάτων Επειγόντων Περιστατικών των νοσοκομείων (το ΤΕΠ του Πύργου είναι μια τέτοια περίπτωση) και η ενίσχυση της εργαστηριακής και απεικονιστικής «αυτοδυναμίας» επιλεγμένων Κέντρων Υγείας αποτελούν προτεραιότητες.

Η υλοποίηση δράσεων στα πλαίσια του προγράμματος «Σπύρος Δοξιάδης» είναι επίκαιρη δεδομένης της κρίσης Δημόσιας Υγείας που βιώνουμε. Χρειάζεται όμως να εμπλουτιστεί με δράσεις που αφορούν την περιβαλλοντική υγιεινή, την ασφάλεια τροφίμων, την οδική ασφάλεια, τη κλιματική αλλαγή, την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, τους επαγγελματικούς κινδύνους και να μην περιοριστεί στα παραδοσιακά εργαλεία της πρόληψης.

Είναι αναμενόμενο το πολιτικό και επιστημονικό ενδιαφέρον να επικεντρώνεται στη διαχείριση της πανδημίας ιδιαίτερα σε μια κρίσιμη φάση της. Τα μαθήματα της υγειονομικής κρίσης είναι πολύτιμα. Η εμπειρία όμως της γραμμής Μαζινό δίδαξε ότι «οχυρωματικά έργα» με κριτήριο μόνο τις παραστάσεις της προηγούμενης κρίσης δεν αποδίδουν. Οι Γάλλοι το βίωσαν με δραματικό τρόπο στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Το Ταμείο Ανάκαμψης αποτελεί μια μοναδική ευκαιρία για την ανασυγκρότηση του τομέα υγείας. Η κατανομή των πόρων στις επιμέρους δράσεις θα κρίνει όμως την επιτυχία του εγχειρήματος.



1 Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής του Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας, μέλος της Ελληνικής Εταιρείας Management Υπηρεσιών Υγείας

 

 

Αχιλλέας Γραβάνης : «Στο μέλλον θα εμβολιαζόμαστε με πολυδύναμα εμβόλια»

Υγεία

Ο καθηγητής Φαρμακολογίας στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης και ερευνητής στο Ινστιτούτο Μοριακής Βιολογίας και Βιοτεχνολογίας του ΙΤΕ μιλάει για την αποτελεσματικότητα των εμβολίων στις μεταλλάξεις και το ενδεχόμενο της εφαρμογής μιας δόσης σε μεγαλύτερο τμήμα του πληθυσμού

Self testing : Τι είναι και πώς θα το κάνουμε μόνοι μας στο σπίτι

Υγεία

O πολίτης θα προμηθεύεται τη συσκευασία του self testing από τα φαρμακεία και, τηρώντας τους κανόνες υγιεινής των χεριών, θα λαμβάνει δείγμα σάλιου με τον ειδικό στυλό, που θα υπάρχει στη συσκευασία, από το στόμα και να κάνει το τεστ.

Δωρεάν rapid test για όλους από τα φαρμακεία – Πώς λειτουργούν

Υγεία

Σημαντικό όπλο που βγάζει από τη φαρέτρα της η κυβέρνηση για την αντιμετώπιση της πανδημίας και τον περιορισμό της διασποράς του νέου κορωνοϊου είναι η διεξαγωγή πολλών τεστ ανίχνευσης του ιού, κάτι που πολλοί επιστήμονες ζητούν μετ’ επιτάσεως εδώ και πολλούς μήνες.

Μετά τα περιστατικά θρόμβωσης - Σήμερα τα πορίσματα ΠΟΥ και ΕΜΑ για το εμβόλιο της AstraZeneca - Η χρήση του εμβολίου έχει στο μεταξύ ανασταλεί σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες

Υγεία

Ομάδα ειδικών του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας  εξετάζει την Τρίτη τα δεδομένα για το εμβόλιο Covid-19 της AstraZeneca και ενδέχεται να ανακοινώσει το πόρισμα εντός της ημέρας, δήλωσε εκπρόσωπος του οργανισμού.

Κορωνοϊός : Ανατροπή στο εμβόλιο της AstraZeneca – Εισήγηση για χορήγηση και στους άνω των 65

Υγεία

Αλλαγή σχεδίου στη χορήγηση του εμβολίου της AstraZeneca έρχεται και στην Ελλάδα τις επόμενες ημέρες, όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, Μαρία Θεοδωρίδου.

Εμβόλιο : Και τρίτη δόση απέναντι στις μεταλλάξεις δοκιμάζουν Pfizer και BioNTech

Υγεία

Οι εταιρείες Pfizer Inc και BioNTech SE ανακοίνωσαν σήμερα ότι δοκιμάζουν τρίτη δόση του εμβολίου τους κατά της Covid-19 για να κατανοήσουν καλύτερα την ανοσολογική απόκριση κατά των νέων παραλλαγών του ιού.

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ ἑορτὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως

Κοινωνια

  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  4 Ἀπριλίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

 

 

     Σήμερα Γ΄Κυριακή  τῶν Νηστειῶν, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία σοφὰ προβάλλει τὴν ἑορτὴ τῆς Σταυροπροσκυνήσεως. Ἡ Σαρακοστὴ εἶναι ἡ σταύρωση τοῦ ἑαυτοῦ μας, δὲν μποροῦμε ὅμως νὰ σηκώσουμε τὸν σταυρό μας καὶ νὰ ἀκολουθήσουμε τὸ Χριστὸ, ἂν δὲν ἀτενίζουμε τὸ Σταυρὸ ποὺ Ἐκεῖνος σήκωσε γιὰ νὰ μᾶς σώσει. Ἔτσι ἡ Ἐκκλησία ὑψώνει σήμερα τὸν Σταυρὸ ἐνώπιον ὅλων μας, ὥστε ἀτενίζοντάς Τον νὰ θυμόμαστε ὅτι ὁ δικός Του Σταυρὸς σώζει καὶ δίνει νόημα στὸν δικό μας σταυρὸ, ἀλλὰ ταυτόχρονα καὶ τὴν δύναμη νὰ τὸν σηκώσουμε.

    Καλούμεθα, λοιπὸν, νὰ γίνουμε μαθητές Του καὶ νὰ ζήσουμε μὲ τὸν Ἰησοῦ καὶ ὄχι ἁπλῶς νὰ Τὸν ἀκολουθήσουμε ὡς ἁπλοὶ ὁπαδοί Του. Νὰ μιμηθοῦμε τὸν τρόπο ζωῆς Του. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι ἡ ἐπιλογὴ μας πρέπει νὰ εἶναι συνειδητή· ὅτι δὲν γίναμε χριστιανοὶ προσβλέποντες στὴν κοινωνικὴ διασφάλιση, ὅτι δηλαδὴ ὁ Θεὸς εἶναι ὑποχρεωμένος νὰ μᾶς χαρίσει ὑγεία καὶ ὑλικὰ ἀγαθά. Αὐτὴ εἶναι μία καθαρὰ κοσμικὴ ἀντίληψη. Δὲν μπορεῖ, δηλαδή, ἡ ἀπόφαση καὶ ἡ πορεία μας νὰ εἶναι διαφορετικὲς ἀπὸ τὴν πορεία καὶ τὴν ἀπόφαση ποὺ πῆρε ὁ Κύριός μας νὰ ἐνδυθεῖ ἀπὸ ἄκρα ταπείνωση τὴν ἀνθρώπινη ἀδυναμία καὶ νὰ καταδεχθεῖ γιὰ τὸν ἑαυτὸ Του τὸν δρόμο τῶν Παθῶν καὶ τοῦ Σταυροῦ.

     Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστὴ εἶναι μία περίοδος πνευματικῆς περι-συλλογῆς, κατὰ τὴν ὁποίαν καλούμεθα εἰς μίαν γενικὴν ἐσω-τερικὴν ἀνασύνταξι καὶ προετοιμασίαν, ἀποβλέποντες εἰς τὴν ψυχι-κὴν μας κάθαρσι, ὥστε μὲ ἐξαγνισμένη καρδιά νὰ συναντήσουμε τὸν Σωτῆρα μας Ἰησοῦν Χριστόν.

      Ἐπειδὴ ὅμως εἴμεθα ἄνθρωποι καὶ ἐνδέχεται νὰ ἀποκάμωμεν ἐκ τῆς ὁδοιπορίας καὶ νὰ λησμονήσωμεν τὸν κύριον σκοπὸν τῆς πο-ρείας αὐτῆς, ἡ Ἐκκλησία ἔρχεται νὰ προβάλῃ ἔμπροσθεν μας τὸν   Τίμιον Σταυρόν, καὶ νὰ μᾶς ὑπομνήσῃ ὅτι ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς τοῦ καθενός μας,  εἶναι τὸ μεγάλο θέμα, ὁ μεγάλος σκοπὸς τῆς Τεσσα-ρακοστῆς, τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς, καὶ τῆς πρωΐας τῆς Ἀναστάσεως.

       Ὁ Σταυρὸς φανερώνει τὴν σταύρωσιν τοῦ Χριστοῦ· σημαίνει τὸ μυστηριῶδες εἰς τὸν Γολγοθᾶν πάθος τοῦ Θεανθρώπου, τὸ ἀκατά-ληπτον μυστήριον τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς ἀπο-λυτρώσεως τῆς Ἀνθρωπότητος. «Σταυρὸς, - ἔλεγεν ὁ ἱερὸς Χρυσό-στομος- σταυρὸς ξύλον εἰς οὐρανοὺς ἀνάγον καὶ ὑψηλοὺς ἐργαζό-μενον». Καὶ : «σταυρὸς ἀπὸ τοῦ βυθοῦ τῆς κακίας ἀνασπάσας, εἰς αὐτὴν τὴν κορυφὴν τῆς ἀρετῆς ἀνήγαγε» (Migne 56, 313).

    Ὁ ἄνθρωπος πρὸ τοῦ σταυροῦ γίνεται ὑψηλὸς κατὰ τὴν ἀντίλη-ψιν καί κατὰ τὰ φρονήματα. Ὡπλισμένος μὲ τὰ ὅπλα τοῦ σταυροῦ καὶ ἐφωδιασμένος μὲ τὰ ἄϋλα πτερὰ τῆς ἀνωτέρας ἀνθρώπινης δύ-ναμης, φθάνει εὶς τά ἰλιγγιώδη ὕψη τῆς χριστιανικῆς ἀρετῆς. Φθά-νει ἐκεῖ ὅπου εὑρέθει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν ἔλεγε «Χριστῷ συνεσταύρωμαι ζῶ. δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός»(Γαλ.Β΄,20).      Ὁ Σταυρὸς ἔχει καὶ τήν ἔννοιαν τῆς καταπολέμησης, τῆς ἐκμηδένησης τῶν παθῶν μας. Διά τοῦ Σταυροῦ ἐπιτυγχάνεται ἡ ἀποβολή, ἡ ἐκρίζωση κάθε αἰσθήματος, σκέψης, διάθεσης ποὺ δὲν συμφωνεῖ μὲ τὰ ἰδανικὰ τοῦ Χριστοῦ. Ὅ,τι δὲν συμβιβάζεται μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ Χριστοῦ, πρέπει νὰ τὸ ἀποτινάξωμε, νὰ τὸ ἀπομακρύνωμε ἀπὸ τὸν ἔσω ἄνθρωπον. Ἡ ἐκρίζωση τῶν ἐλαττω-μάτων καὶ τῶν παθῶν μας προϋποθέτει ὅμως μάχες καὶ πολέμους ἐσωτερικούς. Σταυρὸς λοιπὸν  εἶναι καὶ ἡ ἀνάγλυφος παράστασις τῶν θλίψεων καὶ τῶν διωγμῶν τοῦ Χριστοῦ καὶ τῶν χριστιανῶν, διότι       « Χριστὸς ἔπαθεν ὑπὲρ ὑμῶν, γράφει ὁ Ἀπόστολος Πέτρος, ὑμῖν ὑπολιμπάνων ὑπογραμμὸν ἵνα ἐπακολουθήσητε τοῖς ἴχνεσιν αὐτοῦ» (Α΄Πέτρου Β΄, 21).

   Ἐάν ὁ πόνος εἶναι μία σκληρή πραγματικότης,ἐάν ἕκαστος ἐξ ἡμῶν αἴρη τόν σταυρόν του καί ἀναβαίνει τόν Γολγοθᾶ του, μή λησμονοῦμε, ὅτι ὄπισθεν τοῦ Σταυροῦ διαφαίνεται ὁ κενός Τάφος, αἰώνιον σύμβολον τῆς Ἀναστάσεως. Ὄπισθεν τοῦ ζοφεροῦ Γολγο-θᾶ αἴρεται λαμπρόν καί δεδοξασμένον τό ὄρος τῶν Ἐλαιῶν, σύμβο-λον καί τοῦτο τῆς χαρᾶς, ἡ ὁποία ἀναμένει ἐκείνους οἱ ὁποῖοι γνω-ρίζουν νά φέρουν μέ ὑπομονή καί μέ πίστι τίς θλίψεις καί τίς στενοχώριες τοῦ Βίου.

   Αὐτόν τόν Σταυρόν τοῦ Κυρίου καλούμεθα νά σηκώσουμε ἐπάξια καί αὐτόν σηκώνοντας νά ἀκολουθήσουμε μέ πίστη τόν Θεάνθρωπον Κύριον, διότι μόνον: τότε θά ἀπολαύσουμε τά βραβεῖα καί τά οὐράνια στεφάνια, πού ἑτοίμασε ὁ Θεός γιά τούς ἀγαπώντας Αὐτόν. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: http://anavaseis.blogspot.com/2011/03/27.html 

Διεκομίσθη εσπευσμένα - Σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται ο εφοπλιστής Γιάννης Αγγελικούσης

Κοινωνια

Σε κρίσιμη κατάσταση σε ιδιωτικό νοσοκομείο της Αθήνας νοσηλεύεται από χθες, Σάββατο 20 Μαρτίου, ο εφοπλιστής Γιάννης Αγγελικούσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Έλληνας εφοπλιστής, ηλικίας 73 ετών, ένιωσε το βράδυ της Παρασκευής αδιαθεσία, ενώ το πρωί του Σαββάτου υπέστη λιποθυμικό επεισόδιο. Ο Γιάννης Αγγελικούσης μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του στο νοσοκομείο και αμέσως μπήκε σε καταστολή.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2021/03/21/greece/se-idiotiko-nosokomeio-nosileyetai-o-efoplistis-giannis-aggelikousis/ 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας

Κοινωνια

  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  21  Mαρτίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

 

 

        Σήμερα  Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν νίκη της κατά τῆς αἵρεσης τῆς εἰκονομαχίας.Σέ μία ἐποχή ὅπου πάμπολλοι παραμορφωτικοί φακοί ὑπάρχουν, πού διαστρεβλώνουν τήν ἀλήθεια. Ἡ Κυριακή τῆς ᾽Ορθοδοξίας, γιά μία ἀκόμη φορά, ἔρχεται μέ τήν ἀνάμνηση τῆς ἀναστήλωσης τῶν Ἱερῶν Εἰκόνων νά μᾶς ὑπενθυμίσει τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ στήν ζωή μας μέ τήν κατά σάρκα Γέννησί Του.

    Σήμερα, αὐτό πού τιμᾶται, εἶναι ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος, στήν ὁλότητά του ὡς ψυχή καί ὡς σῶμα, ὡς κάτι τό ἄϋλο ἀλλά καί κάτι τό ὑλικό, ὡς κάτι τό ἀόρατο, ἀλλά καί ὡς κάτι τό ὁρατό. Σήμερα ὁ ἄνθρωπος, τόν ὁποῖο τόσο βάναυσα ὁ ὑλικός πολιτισμός ὑποβίβασε σέ ἀπρόσωπη ὀντότητα καί τόν μετέβαλε σέ ὕπαρξη χωρίς ὄνομα, χωρίς ἀξία καί χωρίς σημασία, ἀποκαθίσταται.

   Οἱ εἰκονομάχοι ἀπηγόρευαν τήν ἀπεικόνιση τοῦ Χριστοῦ ὡς ὑποτιμητική γιά τήν θεότητά Του, ἀποδομοῦσαν κατ’ οὐσίαν τό θεμελιωδέστερο στοιχεῖο τοῦ σχεδίου τῆς θείας οἰκονομίας.Ἔτσι ἐπεχείρησαν νά ἐπιβάλουν ἕνα τύπο πνευματικῆς ζωῆς, πού ἀπεχθάνεται τό σῶμα καί θεωρεῖ τήν ὑλικότητα παντελῶς ξένη πρός τό πνεῦμα.

    Ἡ εἰκονομαχία, μέ τήν ἄρνηση τῆς δυνατότητας ἐξεικονισμοῦ τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἁγίων, διότι τάχα ἔτσι ὑπῆρχε ἐκτροπή πρός τήν εἰδωλολατρία, ἀρνεῖτο τό πιό καίριο στοιχεῖο τῆς ἐν Χριστῷ ἀποκάλυψης, δηλαδή ὅτι ὁ Θεός ἔγινε ἄνθρωπος εἰς τό  πρόσωπον τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἡ ἄρνηση αὐτή σήμαινε ταυτοχρόνως καί τήν μή ἀποδοχή τῆς σωτηρίας τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τόν σαρκωθέντα προαιώνιον Λόγον τοῦ Θεοῦ. Πάνω σ᾽ αὐτήν τήν πραγματικότητα κρίθηκε ἀπαρχῆς ἡ ἀλήθεια τῆς πίστεως ἀπό τήν αἵρεση, ὅπως τό διατύπωσε ἀνάγλυφα ὁ Ἅγιος ᾽Ιωάννης ὁ Θεολόγος: «Πᾶν πνεῦμα ὅ ὁμολογεῖ Ιησοῦν Χριστόν ἐν σαρκί ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ ἐστι∙καί πᾶν πνεῦμα ὅ μή ὁμολογεῖ τόν Ιησοῦν Χριστόν ἐν σαρκί ἐληλυθότα, ἐκ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι»(Α΄Ἰωάννου Δ, 2-3).Ἡ νίκη, λοιπόν, τῆς ᾽Εκκλησίας μέ τήν ἀποκατάσταση τῶν εἰκόνων ἦταν ἡ διακήρυξη, γιά μία ἀκόμη φορά, ὅτι «ὁ Λόγος σάρξ ἐγένετο καί ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν» (᾽Ιωάν. 1, 14).

    Ἔτσι ἡ ὕπαρξη τῶν εἰκόνων στήν ᾽Εκκλησία μας λειτουργεῖ ἀφ’ἑνός ὡς ἕνα εἶδος ἐποπτικοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως, ἀφ’ἑτέρου ὡς διαρκής προτροπή γιά τόν ὀρθό προσανατολισμό τοῦ πιστοῦ, νά βλέπει ὅτι ὁ Χριστός εἶναι ὁ σκοπός τῆς ζωῆς του. Οἱ εἰκόνες, δηλαδή, στήν ᾽Εκκλησία δέν ὑπάρχουν γιά λόγους αἰσθητικῆς, ἀλλά ἀποτελοῦν τήν αἰσθητοποίηση τῆς πίστεως καί παραπέμπουν σέ ὅ,τι συνιστᾶ αὐτοσυνειδησία τῆς ᾽Εκκλησίας.

   Κριτήριο, λοιπόν, στήν Ὀρθοδοξία εἶναι ὅ,τι κρατάει ζωντανή τή σχέση τοῦ πιστοῦ μέ τόν Χριστό, κι’αὐτό τό κριτήριο λειτούργησε καί στόν ἀγῶνα γιά τίς εἰκόνες. Ἡ σχέση μέ τόν Χριστό ἀποτελεῖ τόν θησαυρό τῆς πίστεως, γι᾽ αὐτό καί κάθε τί ἄλλο ὑποβαθμίζεται ἤ ἀπορρίπτεται ὡς ἀνάξιο λόγου. Ὁ Ἀπόστολος Παύλος διεκήρυξε ὅτι «ἡγοῦμαι πάντα σκύβαλα εἶναι, ἵνα Χριστόν κερδήσω» (Φιλ.Γ, 8). ᾽Από τήν ἄποψη αὐτή, καταλαβαίνουμε ὅτι στήν πίστη μας δέν βρῆκαν καθόλου χῶρο νά παγιωθοῦν οἱ ὅποιες τάσεις παρουσιάστηκαν ἰδεολογοποιήσεως τῆς Ὀρθοδοξίας ἤ κατανόησής της μέ τρόπο φανατικό καί ζηλωτικό. Διότι καί ἡ ἰδεολογία καί ὁ φανατισμός καί ὁ ζηλωτισμός διαγράφουν ἐντελῶς καί διά μιᾶς τή ζωντα-νή σχέση μέ τόν Κύριο,διότι ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη (Α´ ᾽Ιωάν. 4, 16).

    Αὐτό ἀκριβῶς προβάλλει πάνω ἀπό ὅλα ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τήν ἀναστήλωση τῶν εἰκόνων, γεγονός πού συνιστᾶ καί τήν πρόκληση γιά νά μετρήσουμε καί τίς δικές μας ὀρθόδοξες ἀντοχές. Αὐθεντικός ἑαυτός  δέν εἶναι ἄλλος ἀπό τήν ἀποκαταστημένη εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μέσα μας, ἡ ὁποία λειτουργεῖ σωστά, ὅταν πορεύεται πάνω στίς ράγες τῆς ἀγάπης. Ἡ Κυριακή τῆς Ὀρθοδοξίας ἑορτάζεται ὅταν μᾶς βρίσκει νά ζοῦμε ὡς ὁ Χριστός ἐπί τῆς γῆς, ἔχοντας ὡς γνώρισμά μας τήν ἀγάπη ᾽Εκείνου πρός τόν Θεό καί πρός τόν συνάνθρωπο. Ἡ ὕπαρξη τῆς ἀγάπης  εἶναι αὐτή πού ἀποκαλύπτει τόν βαθμό τῆς ὀρθοδοξίας μας. Πατᾶμε στέρεα πάνω στήν ἀλήθεια τῆς παράδοσης τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἀποστόλων καί φανερώνουμε τό στέρεο αὐτό πάτημά μας μέ τό βίωμα τῆς ἀγάπης μας, ἔτσι ἀλήθεια καί ἀγάπη συνυπάρχουν στήν πορεία τῆς ᾽Εκκλησίας μας.

     Καλούμεθα νά παραμείνουμε μέσα στόν ὀρθόδοξο χῶρο τῆς Ἐκκλησίας , νά ἀναστηλώσουμε τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μέσα μας, διά νά ὁδηγηθοῦμε ἀπό τήν ἐπίγεια Ἐκκλησία εἰς τήν ἐπουράνιο θριαμβεύουσα Ἐκκλησία.ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.pemptousia.gr/2021/03/i-kiriaki-tis-orthodoxias-4/ 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Κυριακή τῆς Τυρινῆς - Ἡ ἐξορία τῶν Πρωτοπλάστων ἀπό τόν Παράδεισο

Κοινωνια

  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  14  Mαρτίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

 

          Σήμερα Κυριακή τῆς Τυρινῆς, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν ἐξορία  τῶν Πρωτοπλάστων ἀπό τόν Παράδεισο.Αἰτία  εἶναι ἡ ἀμφισβήτηση  τῶν λόγων τοῦ Θεοῦ καί τῶν ὑποσχέσεών Του, ὅτι δηλαδή διά τῆς ὑπακοῆς των στήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ νά μή φᾶνε ἀπό τό δένδρον τοῦ γιγνώσκειν καλό καί πονηρόν, θά παρέμεναν εἰς τόν Παράδεισον τῆς τρυφῆς καί θά ἀπελάμβαναν  τήν αἰώνια ζωή καί μακαριό-τητα. Ἀποτέλεσμα τῆς παρακοῆς των ἦτο νά γεμήση ἡ ζωή τους ἀπό ἀγκάθια καί τριβόλια καί νά γευθοῦν τήν φθορά καί τόν θάνατον.

   Διά νά ἀποφύγουμε  τίς συνέπειες τῆς παρακοῆς  τῶν Πρωτο-πλάστων, πρέπει νά ὑπακούουμε στίς ἐντολές τοῦ Θεοῦ καί νά ἐφαρμόζουμε τό θέλημά Του. Ὁ Χριστός μᾶς ὁμιλεῖ νά συγχωροῦμε τούς συνανθρώπους μας καί νά ἐκφράζουμε τήν ἀγάπη μας πρός αὐτούς, γιά νά τύχουμε  τῆς συγγνώμης ἀπό τόν Θεόν.

       Κρινόμεθα βάσει τῆς ἔμπρακτης ἐφαρμογῆς τῆς ἀγά­πης μας  ὡς μέλη τῆς ἀν­θρώπινης κοινωνίας. Ὁ Θεός δέν ἔπλασε ἄτομα, αὐτό­νομα καί ἀνεξάρτητα. Μᾶς ἔπλασε, γιά νά γίνουμε πρόσωπα καί κοινωνία προσώπων. Οἱ μεγαλύτε­ρες ἀρετές, ἄν μείνουν ἁπλῶς ἀτομικές, εἶναι μετοχές χωρίς ἀντίκρυσμα ἐνώπιον τοῦ Μεγάλου Κριτοῦ, διότι δέν βρῆκαν τήν πραγμάτωση τους μέσα στήν ἀν­θρώπινη κοινωνία. Ἔτσι λ.χ. ἡ γνώση εἶναι θεία εὐλογία, ὅταν ὅμως θηρεύεται γιά χάρη τοῦ συνανθρώπου, γιά τήν διακονία τοῦ πλησίον. Τό ἴδιο καί ἡ ἐγκράτεια καί ἡ εὐλάβεια καί ἡ νηστεία καί σύνολη ἡ ἄσκησή μας. Ἄν ὅλα αὐ­τά γίνονται γιά μία ἀτομική δικαίωση καί ὄχι ὡς δια­κονία τῶν ἀδελφῶν μας, τῶν πλησίον μας, μᾶς ἐλέγχει ἡ φωνή τοῦ Θεοῦ: «Ἔλεον θέλω καὶ οὐ θυσίαν» (Ματ. θ΄ 13).

    Ὁ κόσμος ἔχει μάθει νά ἐξαγοράζει τά πάντα, ἀκόμη καί τίς συνειδήσεις. Στό χῶρο ὅμως τῆς πίστε­ως δέν ἰσχύει ὁ νόμος αὐτός. Ἡ ἀτομική εὐσέβεια δέν μπορεῖ νά ἐξασφαλίσει θέση στήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ἄν δέν γίνει πρῶτα ἐκκλησιαστική, ἄν δέν συνοδεύε­ται δηλαδή ἀπό τά ἔργα τῆς ἀγάπης. Ὁ στίβος τοῦ χριστιανοῦ εἶναι καί ἡ κοινωνία καί ὄχι μόνο τό «ταμιεῖον». Εἰς τό ταμιεῖον του καταφεύγει ὁ Χριστια­νός γιά τόν πνευματικό του ἀνεφοδιασμό. Ποτέ ὅμως δέν ἐξαντλεῖται ἡ πολιτεία του στό στενό χῶρο τῆς ἀ­τομικότητάς του. Ἄν ἡ πνευματικότητά μας εἶναι ὀρ­θή, θά ὁδηγεῖ σέ ἀνιδιοτελή ἀγάπη. Τό ἐπιχείρημα τῶν γλυκανάλατων χρι­στιανῶν τῆς ἀνευθυνότητας καί τοῦ «λάθε βιώσας» δέν ἔχει καμμιά δύναμη. Πρέπει, λοιπόν, νά συνοδεύεται καί ἀπό τό στίβο: «Πάλευσε γιά νά φτιάξεις τή χριστιανική κοινωνία». Διαφορετικά θά εἴμασθε κατά λάθος ἀνάμεσα σέ χριστια­νούς.

    Ὁ Θεός δέν εἶναι μόνο ἀ­γάπη, εἶναι καί ἀλήθεια (Ἰωάν. ιδ’ 6· Α’Ἰωάν.δ’ 8,δ΄16, ε’ 6) καί μάλιστα Αὐτοαλήθεια. Ὅποιος προδίδει τήν ἀλήθεια, προδίδει καί τήν ἀγάπη. Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ «συγχαίρει  τῇ ἀληθείᾳ» (Α΄ Κορ. ιγ΄ 6).Δηλαδή ἡ ἀγάπη συνευδοκιμεῖ μέ τήν ἀλήθεια, δέν ὑπάρχει χωρίς αὐ­τήν. Νά λοιπόν πῶς καταξιώνεται ὁ ἀγώνας γιά τήν καθαρότητα τοῦ δόγμα-τος. Ὁ  ἀγώνας γιά τήν ἀγάπη  εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἐκκλησιαστική διακονία. Εἶναι ἀγώνας πρώτιστα κοινωνικός, γιατί γίνεται χά­ριν τοῦ Λαοῦ τοῦ Θεοῦ, γιά νά μείνει ἀνεπηρέαστος ἀ­πό τήν πλάνη, πού εἶναι πραγματική αὐτοκτονία.

     Ὅποιος εἰλικρινά ἀσκεῖ τήν ἀγάπη «δέχεται» τόν Θεό, ἔστω καί ἄν τόν ἀγνοεῖ.Μόνο ἐκεῖ πού ὑπάρχει βάπτισμα καί «ἅγιο Πνεῦμα», εἶναι δυνατό νά ὑπάρξει «τελεία ἀγάπη», ἀγάπη χριστιανι­κή. Τό Εὐαγγέλιο λέγει καθαρά: «ὁ… μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ Θεοῦ» (Ἰωαν.γ’ 18). Μετά τήν ἔνσαρκη δηλαδή οἰκονομία ἡ κρίση εἶ­ναι συνέπεια τῆς στάσης κάθε ἀνθρώπου ἔναντι τοῦ Χριστοῦ. Κριτήριο μένει ἡ ἀγάπη. Ἀγάπη ὅμως πού προϋποθέτει τήν εἰς Χριστόν πίστη. Γιατί αὐτή εἶναι ἡ μόνη ἀληθινή. Αὐτή μονάχα δικαιώνει και σώζει…Αὐτή μόνο μπορεῖ νά συγχωρεῖ καί νά ἑνώνει τούς ἀνθρώπους μεταξύ τους καί μέ τόν Θεόν.Ἔτσι ὁ Θεός μᾶς ἕλκει κοντά Του καί μᾶς καθιστᾶ Μέλη τῆς Ἐπουρανίου Βασιλεία Του.ΑΜΗΝ.

Προέλευση εικόνας: https://www.orthodoxianewsagency.gr

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω. - Ἡ Δευτέρα παρουσία τοῦ Κυρίου

Κοινωνια

 Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  7  Mαρτίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

 

 

          Σήμερα Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν Δευτέρα παρουσία τοῦ Κυρίου, πού θά ἔλθει γιά νά κρίνει ζῶντας καί νεκρούς, θά παρουσιαθοῦμε ὅλοι ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ἀδέκαστου Δικαστηρίου γιά νά ἀπολογηθοῦμε γιά τήν ἐπίγεια ζωή μας.

     Ὁ Κύριός μας πού ἐμφανίζεται ὡς ὁ Δίκαιος Κριτής, βάζει τίς προϋποθέσεις ἐκεῖνες πού καταξιώνουν τόν ἄνθρωπο νά εἰσέλθει στή Βασιλεία Του. Οἱ προϋποθέσεις αὐτές συνδέονται μέ τήν σχέση πού ἀναπτύσσει μέ τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπό του σέ μία πορεία ἀνάβασής του στόν οὐρανό.

     Ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως γνωρίζουμε εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δέν κινεῖται σέ ἔννοιες ἀφηρημένες καί θεω-ρητικές, ἀλλά ἀποκτᾶ πρακτικό νόημα καί περιεχόμενο στήν καθημερινή μας ζωή. Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι τήν περίοδο αὐτή βρισκό-μαστε σέ μία πορεία πού ἔχει ὡς κέντρο τήν ἄσκηση μέ σκοπό τήν ἀπόκτηση ἀρετῶν, κατά τρόπο πού ὁ ἄνθρωπος νά γίνεται χαριτωμένη ὕπαρξη. Αὐτή ἡ πορεία περνᾶ μέσα ἀπό τήν σύσταση τοῦ Κυρίου μας νά βλέπουμε τόν Ἴδιο στό πρόσωπο τῶν συνανθρώπων μας καί νά βιώνουμε τήν χαρά Του μέσα ἀπό τόν πλοῦτο τῆς μυστηριακῆς καί λειτουργικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας μας.

    Μάλιστα, θά πρέπει νά ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ἀγαπήσει πραγματικά τόν ἀδελφό του, μόνο ὅταν ἀντλεῖ ἀπό τήν μεγάλη πηγή τῆς Χάριτος πού προσφέρει ἡ Ἐκκλησία μας. Ἔξω ἀπό τή χαρά τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας ὁ ἄνθρωπος δέν βλέπει τόν συνάνθρωπό του ὡς ἀδελφό ἀλλά ὡς ἀνταγωνιστή πού τόν γεμίζει μέ ἀνασφάλειες καί καχυποψίες.

   Καλούμεθα σήμερα νά συνειδητοποιή­σουμε τρία πράγματα.
Πρῶτον, ὅτι Κριτής μας θά εἶναι ὁ Χριστός, ὡς Σωτήρ ἀλλά καί ὡς Κριτής. Ἄν τήν πρώτη φορά ἦλθε ταπεινός στή γῆ, «ἵνα σώσῃ τόν κόσμον», τώρα θά ἔλθει «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ», ἵνα κρίνη τόν κόσμον. Αὐτός πού ἔγινε γιά μᾶς «κατάρα» πάνω στόν Σταυρό, ἔχει κάθε δικαίωμα νά μᾶς κρίνει, ἄν ἀφήσαμε νά μείνει μέσα μας καί στήν κοινωνία μας ἀνενέργητη ἡ θυσία Του.

Δεύτε­ρον θά κρίνει ὄχι μόνο τούς Χριστιανούς, οὔτε μόνο τούς ἐθνικούς, ὅπως πίστευαν οἱ Ἑβραῖοι γιά τήν κρί­ση τοῦ Θεοῦ. Θά κρίνει ὅλους τούς ἀνθρώπους, χρι­στιανούς καί μή, πιστούς καί ἀπίστους.

Τρίτον βάση τῆς κρίσεως, τό κριτήριο δηληδή, θά εἶναι  ἡ ἀγάπη μας ἀπέναντι στούς συνανθρώπους μας. Καθο­λική–παγκόσμια εἶναι ἡ κρίση, καθολικό–παγκόσμιο εἶναι καί τό κριτήριο. Εἶναι ὁ  παγκόσμιος νόμος τῆς ἀνθρωπιᾶς, στόν ὁποῖο συναντῶνται ὅλοι, χριστιανοί καί μή. Ὅσοι ἐγνώρισαν τόν Χριστό καί ὅσοι δέν μπόρεσαν νά τόν γνωρίσουν καί γι’ αὐτό ἔμειναν μακριά ἀπό τό Εὐαγγέλιό Του. Στό νόμο αὐτό, δέν ὑπάρχει χῶρος γιά προφάσεις καί δικαιολογίες. Ἡ πείνα, ἡ δίψα, ἡ γύ­μνια, ἡ ἀρρώστια, ἡ φυλακή βοοῦν, δέν μποροῦν νά μείνουν κρυφά, γιά νά ἔχει τό δικαίωμα νά ἰσχυρισθεῖ κάποιος πώς δέν τά πρόσεξε… Δέν μπορεῖ νά τά ἀγνοή­σει κανείς, χωρίς προηγουμένως νά παύσει νά ἔχει συναισθήματα ἀνθρώπου, ἄν δέν ἔχει τελείως «ἀχρειώσει», ἐξαθλιώσει, τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μέσα του.

    Ἄς προσπαθήσουμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς στή ζωή μας νά ἀποβάλουμε ὅλα τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες πού ἐμφωλεύουν στίς καρδιές μας. Ἰδιαίτερα αὐτή τήν περίοδο πού μπαίνουμε στό στάδιο τῶν ἀρετῶν, ἡ Ἐκκλησία μας παραπέμπει σ΄ αὐτή τήν πορεία ζωῆς.

    Μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ ἀλλά καί μέ τή δική μας προσπάθεια μποροῦμε νά φθάσουμε στό σημεῖο νά βλέπουμε στό πρόσωπο τοῦ κάθε συνανθρώπου μας τόν  Χριστόν. Καί τότε θά μποροῦμε νά ἀκούσουμε καί ἐμεῖς τό “δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπό καταβολῆς κόσμου”(Ματθ. ΚΕ΄35). Ἡ διαβεβαίωση τοῦ Χριστοῦ “ἐφ΄ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων ἐμοί ἐποιήσατε”(Ματθ. ΚΕ,40),  ἀποτελεῖ μία μαρτυρία ζωῆς γιά ὅλους μας. Μία μαρτυρία τελείωσης καί θέωσης.Μία μαρτυρία κληρονομιᾶς τῆς Ἐπουρανίου Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.ekklisiaonline.gr/arxontariki/os-kyrios-erchete-amartoloys-kolasasthe-dikaious-sose-kyriaki-tis-apokreo/ 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ

Κοινωνια

Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  28  Φεβρουαρίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

    

 

      Σήμερα Κυριακή  τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες,ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, πού ἐπιστρέφει μετανοιωμένος γιά τήν ἀπρεπῆ συμπεριφορά του πρός τόν Πατέρα του, γιά νά μᾶς διδάξει ὅτι διά τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας ὁ ἄνθρωπος ἐπιστρέφει στόν Θεό καί συμφιλιώνεται μαζί Του.

      Μετάνοια σημαίνει «ἀλλαγή τοῦ νοῦ», ὄχι ἀπλῶς λύπη γιά τό παρελθόν,ἀλλά μία θεμελιώδης μεταμόρφωση τῆς ὅρασής μας, ἕνας νέος τρόπος νά βλέπουμε τόν ἑαυτόν μας, τούς ἄλλους καί τόν Θεό, εἶναι μία μεγάλη κατανόηση.

     Ἡ μετάνοια δέν εἶναι ἕνας παροξυσμός τύψεων καί αὐτο-οικτιρμοῦ, ἀλλά  μεταστροφή, ἐπανατοποθέτηση τοῦ κέντρου τῆς ζωῆς μας στήν Ἁγία Τριάδα.

    Ὡς νέος νοῦς καί ὡς μεταστροφή τοῦ κέντρου τῆς ζωῆς ἡ μετάνοια εἶναι κάτι τό θετικό καί ὄχι ἀρνητικό. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης  τῆς Κλίμακος λέγει ὅτι «Μετάνοια ἐστί θυγάτηρ ἐλπίδος καί ἄρνησις ἀπελπισίας». Δέν εἶναι ἀπελπισία οὔτε αὐτομίσος, ἀλλά ἐπιβεβαίωση τοῦ ἀληθινοῦ μας ἑαυτοῦ, τοῦ δημιουργημένου κατ’εἰκόνα Θεοῦ.

     Ἡ μετάνοια εἶναι μία φώτιση, μία μετάβαση ἀπό τό σκότος στό φῶς, μετάνοια σημαίνει νά  ἀνοίξουμε τά μάτια μας στήν θεϊκή ἀκτινοβολία καί νά χαιρετοῦμε τήν αὐγή πού ἔρχεται. Ἡ σύνδεση τῆς μετανοίας μέ τήν ἔλευση τοῦ μεγάλου φωτός εἶναι ἰδιαίτερα σημαντική. Τό φῶς τοῦ Χριστοῦ διαλύει τό σκοτάδι τῆς ψυχῆς μας καί βλέπουμε ξεκάθαρα τίς ἁμαρτίες μας καί καταλαβαίνουμε ἀληθινά τήν  ἁμαρτωλότητά μας.

     Αὐτή εἶναι λοιπόν ἡ ἀρχή τῆς μετανοίας, ἕνα ὅραμα ὀμορ-φιᾶς, ὄχι ἀσχήμιας.Μία συνειδητοποίηση τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τῆς δικῆς μας ρυπαρότητας.Ὁ Κύριος μᾶς τονίζει ὅτι «Μακάριοι οἰ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοί παρακληθήσονται»( Ματθ. Ε΄, 4) .Ἡ μετάνοια δηλαδή ἐκφράζει ὄχι ἀπλῶς τό πένθος γιά τίς ἁμαρτίες μας, ἀλλά καί τήν παρηγοριά, πού προέρχεται άπό τήν βεβαιότητα τῆς συχώρεσης τοῦ Θεοῦ.΄

    Μετάνοια σημαίνει  τήν ἀναγνώριση ὅτι τό φῶς λάμπει στό σκοτάδι, καί πώς τό σκοτάδι δέν καταπίνει τό φῶς(Ἰωάν. Α΄, 5).   

      Μετάνοια μέ ἄλλα λόγια εἶναι ἡ ἀναγνώριση πώς ὑπάρχει καλό καί κακό, ἀγάπη καί μῖσος, ἡ βεβαίωση πώς τό καλό εἶναι δυνατότερο τοῦ κακοῦ καί ἡ πίστη στήν τελική νίκη τῆς ἀγάπης. Μετανοῶν εἶναι ἐκεῖνος πού δέχεται τό θαῦμα πώς ὁ Θεός ἔχει τήν δύναμη νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες.

     Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς δείχνουν πέντε δρόμους τῆς μετανοίας:

Πρῶτος δρόμος μετανοίας εἶναι νά αὐτοκαταδικάζεσαι γιὰ τὶς ἁμαρτίες σου. Ὁ Κύριος ἐκτιμᾶ ἰδιαίτερα αὐτή σου τὴν πράξη. Αὐτὸς ποὺ μόνος του καταδίκασε τά ἁμαρτήματά του πολὺ δύσκολα θὰ τὰ ἐπαναλάβει καί διὰ τῆς αὐτοκατηγορίας δὲν θὰ ἔχει κατήγορο στὸ οὐράνιο κριτήριο.

Δεύτερος δρόμος μετανοίας εἶναι νὰ μὴ βαστᾶς κακία γιὰ κανένα, ἀκόμα καὶ γι’ αὐτοὺς τοὺς ἐχθρούς σου. Νὰ συγκρατεῖς πάντοτε τὴν ὀργή σου, νὰ συγχωρεῖς τ’ ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων, γιατί ἔτσι θὰ ἐξαλείψει καὶ τὰ δικά σου ὁ Κύριος. Εἶναι αὐτὸ ἕνα ἀποτελεσματικὸ καθαρτικό,πού μᾶς ὑπέδειξε ὁ Κύριος (Ματθ.ΣΤ΄,1).

Τρίτος ἀσφαλὴς δρόμος μετανοίας εἶναι ἡ ὀρθή, θερμὴ καὶ ἐκ βαθέων καρδιακὴ προσευχή. Μὴ λησμονᾶμε τὴν χήρα τοῦ Εὐαγ-γελίου,ποὺ ἐπέμενε στὸ αἴτημά της στὸν δύστροπο δικαστὴ καὶ τελικὰ ἔλαβε τὸ ποθούμενο (Λουκ. 18, 1-8). Πόσο μᾶλλον ἐμεῖς ποὺ ἔχουμε οὐράνιο πατέρα ἤρεμο, φιλικὸ καὶ φιλάνθρωπο καὶ  θὰ μᾶς δωρίσει τὰ πρὸς τὴ σωτηρία μας αἰτήματα.

Τέταρτος δρόμος μετανοίας εἶναι τῆς ἐλεημοσύνης, ποὺ ἡ δύναμή της εἶναι ἀνέκφραστα μεγάλη. Ἡ ἀγάπη εἶναι ἱκανὴ νὰ ἐξαλείψει ἁμαρτήματα. Ὁ μετανοημένος παραβάτης μὲ τὴ φιλανθρωπία ἐπανορθώνει τὰ πάντα μὲ τὸν ἀγώνα του καὶ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Καί

   Πέμπτος δρόμος σταθερὸς ὁ συνδυασμὸς πηγαίας μετριοφρο-σύνης καί ἐγκάρδιας ταπεινοφροσύνης. Ἡ γνήσια ταπεινοφρο-σύνη  μπορεῖ νά  ἀποτινάξει  ὅλο τὸ βαρὺ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μας.

     Δέν ἔχουμε παρά νά καταδικάζουμε τὶς ἁμαρτίες μας, νὰ συγχωροῦμε τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀδελφῶν μας, νὰ ἔχουμε κερδο-φόρα προσευχή, καρποὺς ἐλεημοσύνης καὶ ταπεινοφροσύνης, νὰ  βαδίζουμε αὐτούς  τούς πέντε  σωτήριους δρόμους καθημερινά καί  τότε νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὁ Θεός θά μᾶς ἐλεήση καί θά μᾶς δεχθῆ αἰώνια στίς θεῖες Του ἀγκάλες. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.pemptousia.gr/2016/02/119541/ 

Αγώνας δρόμου για τον Κυπαρισσιακό Κόλπο

Περιβαλλον

Τέσσερα χρόνια μετά την καταδίκη της χώρας μας για την άναρχη κατάσταση που επικρατούσε στον Κυπαρισσιακό Κόλπο, ακόμα πασχίζουμε να εφαρμόσουμε το φιλόδοξο σχέδιο προστασίας που θεσπίστηκε το 2018. 

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1086845/article/epikairothta/perivallon/agwnas-dromoy-gia-ton-kyparissiako-kolpo

Ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων Λίμνης Μουριάς και Αλφειού Ποταμού, προς τον Αντιπεριφερειάρχη, για τη λίμνη

Περιβαλλον

Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, σε συνέχεια της συζήτησης που είχαμε σχετικά με πρωτοβουλίες που μπορεί να αναλάβει η Π.Ε. Ηλείας για την περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής μας σας παραθέτουμε  αιτήματα του Συλλόγου  που σχετίζονται με την αποκατάσταση της λίμνης Μουριάς και του ποταμού Αλφειού.

Συγκεκριμένα, αιτούμαστε να προχωρήσετε σε εκπόνηση περιβαλλοντικής- οικονομοτεχνικής μελέτης για τη λίμνη Μουριάς. Στην συνάντησή μας είχατε εκφραστεί θετικά σε αυτή την προοπτική και είχατε  αναφέρει ότι αυτή η προσπάθεια θα μπορούσε να γίνει από κοινού με τον Δήμο Πύργου. Η νέα δημοτική αρχή έχει εντάξει στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το έτος 2020 ένα σημαντικό ποσό για την εκπόνηση σχετικής μελέτης.

Για τον ποταμό Αλφειό, όπως γνωρίζεται κατά το παρελθόν ο Σύλλογος είχε πρωτοστατήσει και δημιουργήσει ένα περιβαλλοντικό πάρκο αναψυχής δίπλα στη γέφυρα του ποταμού. Με τα χρόνια ο χώρος εγκαταλείφτηκε και σε συνδυασμό με την εναπόθεση των δεματοποιημένων απορριμμάτων στο Ποτόκι ο χώρος απαξιώθηκε. Αιτούμαστε από εσάς να συμβάλλετε  στην αναδημιουργία του πάρκου, στην ανάδειξη της περιοχής με τον ηλεκτροφωτισμό της οδικής γέφυρας του Αλφειού και στη διαμόρφωση της κοίτης του Αλφειού  με μηχανήματα της Π.Ε. Ηλείας στο σημείο που γίνονταν οι καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις του Συλλόγου. Την προμήθεια 8 τσιμεντένιων τραπεζοπάγκων και την εγκατάσταση ενός πυλώνα φωτισμού ύψους 8-10 μέτρων για να φωτιστεί ο χώρος των πολιτιστικών εκδηλώσεων.

            Παρακαλούμε, κ. Αντιπεριφερειάρχη, να βοηθήσετε στην αναβίωση του πάρκου του Αλφειού. Ευελπιστούμε στην περιβαλλοντική σας ευαισθησία και την αγάπη σας για τον Αλφειό και τον τόπο μας.

 

       Ο Πρόεδρος                                                                          Ο Γραμματέας

Δάββος Θεόδωρος                                                                  Χριστόπουλος Θεόδωρος

Εμπλουτισμένο το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

Περιβαλλον

Φωτογραφία: Για τις προστατευόμενες περιοχές θα υπάρχει ένας κεντρικός φορέας με 24 μονάδες διαχείρισης και κατά τόπους επιτροπές. Μια βελτίωση που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που κατατέθηκε είναι πως στους πόρους εντάσσονται έσοδα από ΑΠΕ, από μισθώσεις αιγιαλών και πρόστιμα.

Με επιμέρους βελτιώσεις και... 63 άρθρα περισσότερα από αυτά που είχαν δοθεί στη διαβούλευση κατατέθηκε χθες στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος περί εκσυγχρονισμού της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1075369/article/epikairothta/ellada/employtismeno-to-perivallontiko-nomosxedio

Διανομή εντύπων για την ανακύκλωση, από το Δήμο Πύργου

Περιβαλλον

Ο Δήμος Πύργου και η διεύθυνση Καθαριότητας, Πρασίνου και Ανακύκλωσης κατά το τριήμερο 8,9 & 10 Φεβρουάριου, θα βρίσκεται σε κεντρικά σημεία της πόλης - με εθελοντική ομάδα  - και θα πραγματοποιήσει διανομή έντυπου υλικού σχετικό  με την ανακύκλωση.

 Συγκεκριμένα θα βρείτε περίπτερα ανακύκλωσης στη Πλατεία Σάκη Καράγιωργα και στο χώρο τέλεσης του πανηγυριού του Αγίου Χαράλαμπου, στο αθλητικό κέντρο Αγίας Βαρβάρας.   

 

 

 

--

 ____________________________________________________________________
Δήμος Πύργου 
Γραφείο Δημάρχου 
 
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 
 
Πηγή εικόνας: https://el.wikipedia.org/ 

Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν: Ποιο σχέδιο για τη μεταλιγνιτική εποχή;

Περιβαλλον

Η μετάβαση σε μια οικονομία που μειώνει ταχύτατα ώς την εξαφάνισή της την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων απαιτεί έναν λεπτομερή σχεδιασμό που να προβλέπει συγχρόνως την ανάπτυξη νέων παραγωγικών δραστηριοτήτων, την αλλαγή του χάρτη επαγγελμάτων και ειδικοτήτων, την υποστήριξη από δημόσιους φορείς αυτών των αλλαγών. Είναι πολύ ανησυχητικό και επικίνδυνο το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ούτε καν σκέψεις προς αυτή την κατεύθυνση από την πλευρά του πολιτικού κόσμου ή των επιστημονικών ιδρυμάτων.

Περισσότερα στο https://commonality.gr/petros-linardos-rylmon-poio-schedio-gia-ti-metalignitiki-epochi/

Τα «κοράκια» της Ενέργειας

Περιβαλλον

Ιδιωτικές επιχειρήσεις και ξένοι επενδυτές παρακάμπτουν τις εθνικές νομοθεσίες, ενάγουν κράτη σε ιδιωτικά διαιτητικά δικαστήρια, εκβιάζουν κυβερνήσεις και αποσπούν τεράστιες αποζημιώσεις, φρενάροντας πολιτικές κατά της κλιματικής αλλαγής.

Ξεπουλημένες κυβερνήσεις, πολιτικοί-ανδρείκελα εκχωρούν εδώ και αιώνες για εκμετάλλευση κοινά αγαθά του πλανήτη που δεν τους ανήκουν, όπως το νερό, το υπέδαφος, την ενέργεια, σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και ιδιώτες «επενδυτές».

Για την προστασία των τελευταίων έχουν θεσμοθετηθεί χιλιάδες συμφωνίες εμπορίου-επενδύσεων, ενώ οικοδομείται ταυτόχρονα ένα ακραία αδιαφανές διεθνές δικαιικό σύστημα που επιτρέπει σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και ξένους επενδυτές να παρακάμπτουν το εθνικό δίκαιο και να ενάγουν ολόκληρα κράτη σε ιδιωτικά διαιτητικά δικαστήρια που αποτελούνται από δικηγόρους, να εκβιάζουν κυβερνήσεις και να αποσπούν τις περισσότερες φορές από αυτές τεράστιες αποζημιώσεις.

Τα τελευταία χρόνια το σύστημα αυτό ξεφεύγει πέρα από κάθε λογική, αφού οι διεκδικήσεις αποζημιώσεων από τα κράτη εκλαμβάνονται πλέον και ως… επενδυτικό προϊόν. Εταιρείες επενδύσεων χαρτοφυλακίου που μυρίστηκαν αίμα σπεύδουν να τοποθετηθούν, χρηματοδοτώντας γενναία τις επιχειρήσεις που ενάγουν κράτη προσβλέποντας σε γενναίες αποδόσεις από το μερίδιό τους επί των μελλοντικών αποζημιώσεων.

Από τους βασικούς χρήστες αυτού του φαύλου συστήματος είναι και οι μεγάλες εταιρείες ενέργειας. Ο ελλοχεύων κίνδυνος είναι ότι θα χρησιμοποιήσουν το σύστημα αυτό στη συνέχεια όχι μόνο για να κερδοσκοπήσουν σε βάρος κρατών ρημάζοντας τα δημόσια ταμεία και τα χρήματα των απλών φορολογουμένων, αλλά και για να καθυστερήσουν τη μετάβαση του πλανήτη σε καθαρότερες μορφές ενέργειας.

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Μία από τις ελάχιστα γνωστές στην κοινή γνώμη αλλά πολύ σημαντική διεθνής συμφωνία επενδύσεων της τελευταίας 20ετίας -καθώς προσφέρει τη δύναμη στις επιχειρήσεις να μπλοκάρουν τη μετάβαση του πλανήτη από τα καταστροφικά για το κλίμα ορυκτά καύσιμα στην ανανεώσιμη ενέργεια- είναι η Συνθήκη για τον Χάρτη Εμπορίου Ενέργειας (Energy Charter Treaty – ECT).

Η ECT έκανε την εμφάνισή της για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ως διεθνής συμφωνία για την προστασία των δυτικών επενδυτών ενέργειας στις υπό μετάβαση χώρες της Κεντρικής και την Ανατολικής Ευρώπης. Οι διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση των όρων της συνθήκης έλαβαν χώρα μακριά από τον φακό της δημοσιότητας και την κοινή γνώμη.

Γι’ αυτόν τον λόγο η ECT -που έχει ήδη υιοθετηθεί από 51 χώρες του κόσμου- κατάφερε να ξεφύγει από το κύμα των αντιδράσεων που ξέσπασε την προηγούμενη δεκαετία εναντίον άλλων διεθνών συμφωνιών εμπορίου και επενδύσεων, οι οποίες περιελάμβαναν τον περιβόητο μηχανισμό διευθέτησης διαφορών επενδυτή-κράτους (Investment State Dispute Settlement-ISDS).

ΙΔΙΩΤΕΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ

Ο ISDS αποτελεί όμως ακρογωνιαίο λίθο της ECT, παρέχοντας σε εταιρείες και επενδυτές του ενεργειακού τομέα το δικαίωμα να ενάγουν κράτη και να διεκδικούν τεράστιες αποζημιώσεις από αυτά σε διεθνή διαιτητικά δικαστήρια τα οποία αποτελούνται όχι από επαγγελματίες δικαστές, αλλά από τρεις ιδιώτες -αμφιλεγόμενους συνήθως- δικηγόρους.

Καμία άλλη διεθνής συμφωνία εμπορίου ή επενδύσεων στον κόσμο δεν έχει προκαλέσει τόσες πολλές αγωγές επενδυτών εναντίον κρατών όσες η ECT. Ως τον περασμένο Οκτώβριο η Γραμματεία της ECT είχε καταγράψει συνολικά 128 προσφυγές, οι οποίες ενδεχομένως λόγω της αδιαφάνειας που υπάρχει να είναι πολύ περισσότερες. Με την πάροδο του χρόνου μάλιστα οι προσφυγές εναντίον κρατών αυξάνονται. Από μόλις 19 στα πρώτα δέκα χρόνια της συνθήκης (1998-2007) στην επόμενη δεκαετία (2010-2019) αυξήθηκαν κατά 439% στις 109, τάση που εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί και στο μέλλον.

Ακόμα, ενώ στα πρώτα 15 χρόνια ισχύος της ECT το 89% των προσφυγών υποβάλλονταν από επενδυτές της Δύσης εναντίον χωρών της Κεντρικής, Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας, την τελευταία πενταετία οι αγωγές των εταιρειών χτυπούν αυξανόμενα και χώρες της Δυτικής Ευρώπης όπως η Ιταλία, η Γερμανία και η Ισπανία. Την πλειονότητα των υποθέσεων κερδίζουν οι επενδυτές. Ως τα τέλη του 2019 περίπου το 60% προσφυγών εναντίον κρατών είχαν επιδικαστεί από τα διαιτητικά δικαστήρια προς όφελος των επενδυτών.

Τα χρήματα που διακυβεύονται για τα κράτη και τους φορολογουμένους τους είναι τεράστια. Σε 16 αγωγές που έχουν ασκηθεί εναντίον κρατών, οι επενδυτές -στην πλειονότητά τους επιχειρηματικοί κολοσσοί ή μεγιστάνες του πλούτου- διεκδικούσαν αποζημίωση -για κάθε μία από αυτές- μεγαλύτερη του ενός δισ. δολαρίων. Τα νομικά έξοδα είναι και αυτά υπέρογκα αγγίζοντας κατά μέσο όρο τα 11 εκατ. δολάρια, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί είναι πολύ υψηλότερα. Το μεγαλύτερο μέρος τους καταλήγει στις τσέπες των δικηγορικών γραφείων και των δικαστών.

Στα 20 χρόνια ισχύος της ECT οι κυβερνήσεις έχουν διαταχθεί από τα διαιτητικά δικαστήρια ή συμφωνήσει μετά από συμβιβασμό να πληρώσουν στις επιχειρήσεις αποζημιώσεις μεγαλύτερες των 51,2 δισ. δολαρίων, ενώ το σύνολο των απαιτήσεων που εκκρεμούν εις βάρος τους αγγίζει τα 35 δισ. δολάρια.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ

Οι εταιρείες διεκδικούν αποζημιώσεις όχι μόνο για υπαρκτές απώλειες, αλλά και για υποθετικά κέρδη στο μέλλον. Η πετρελαϊκή εταιρεία Rockhopper, για παράδειγμα, διεκδίκησε από την Ιταλία όχι μόνο τα 40-50 εκατ.δολάρια που επένδυσε για εξερεύνηση πετρελαϊκού κοιτάσματος στην Αδριατική, αλλά και 200-300 εκατ. δολάρια που υποθετικά θα μπορούσε να έχει κερδίσει από την εκμετάλλευση του κοιτάσματος αν η Ιταλία δεν προχωρούσε στην απαγόρευση όλων των νέων υπεράκτιων εξορύξεων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι μηνυτές της ECT προέρχονται κυρίως από τη Δυτική Ευρώπη. To 60% των περίπου 150 εταιρειών και των φυσικών προσώπων που εμπλέκονται σε διεκδικήσεις αποζημιώσεων βάσει της ECT δηλώνουν έδρα τις Ολλανδία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Βρετανία και Κύπρο.

Χάρη στον υπερβολικά ευρύ ορισμό «επενδυτή» και «επένδυσης» της ECT, πολλές από τις εταιρείες που ενάγουν κράτη στο πλαίσιο της ECT είναι απλά εταιρείες-ταχυδρομική θυρίδα, χωρίς καν υπαλλήλους, οι οποίες χρησιμοποιούνται από τις μεγάλες επιχειρήσεις για τη μεταφορά των κερδών τους και τη φοροαποφυγή.

Είκοσι τέσσερις από τους 25 υποτιθέμενους «Ολλανδούς» επενδυτές που είχαν προσφύγει ώς τα τέλη του 2019 σε διαιτητικά δικαστήρια εναντίον κρατών επικαλούμενοι την ECT διαπιστώθηκε ότι ήταν εταιρείες-ταχυδρομική θυρίδα. Μεταξύ αυτών και η Khan Netherlands (που χρησιμοποιήθηκε από την καναδική εταιρεία εξόρυξης Khan Resources για να μηνύσει τη Μογγολία -παρότι ο Καναδάς δεν συμμετέχει στην ECT) αλλά και οι Isolux Infrastructure Netherlands και Charanne που ανήκουν στους Luis Delso και José Gomis, δύο από τους πλουσιότερους Ισπανούς επιχειρηματίες, και αξιοποιήθηκαν για να μηνύσουν την Ισπανία.

Η ECT -όπως και οι υπόλοιπες συμφωνίες εμπορίου που περιέχουν ρήτρα ISDS- αξιοποιείται αυξανόμενα όμως και από τις εταιρείες του χρηματοπιστωτικού τομέα με σκοπό την κερδοσκοπία και την εξαγωγή κέρδους από δημόσιο χρήμα. Το 88% των προσφυγών εναντίον της Ισπανίας για τις περικοπές της Μαδρίτης στη στήριξη σχημάτων ανανεώσιμης ενέργειας δεν ήταν -όπως θα αναμενόταν- από εταιρείες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά από επενδυτικά funds και άλλες εταιρείες του χρηματοπιστωτικού τομέα που είχαν μάλιστα δεσμούς με βιομηχανίες… άνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Κάποια εξ αυτών των funds «επένδυσαν» σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μόνο όταν η Ισπανία βυθίστηκε στην οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας και η τότε κυβέρνηση Ραχόι μείωσε στο πλαίσιο των πολιτικών λιτότητας την επιδότηση κάποιων σχημάτων ανανεώσιμων πηγών που ήδη υπήρχαν. Μυρίστηκαν, δηλαδή, χρήμα και μπούκαραν. Αργότερα απαίτησαν δικαστικά αποζημιώσεις, υποστηρίζοντας ότι η αλλαγή στάσης της ισπανικής κυβέρνησης επηρέασε αρνητικά τις προοπτικές της μελλοντικής κερδοφορίας τους.

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ… ΜΑΤΙ

  • Vattenfall VS Γερμανία

Η σουηδική Vattenfall μετά την πρώτη επιτυχημένη προσφυγή κατά της Γερμανίας για εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα που μόλυνε ασύστολα, υπέβαλε εκ νέου αγωγή το 2012 σε διεθνές διαιτητικό δικαστήριο διεκδικώντας αποζημιώσεις 4,3 δισ. ευρώ συν τόκους για απώλεια κερδών.

Η προσφυγή κατατέθηκε μετά την απόφαση του γερμανικού κοινοβουλίου να επιταχύνει τη κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας ύστερα από το ατύχημα της Φουκουσίμα το 2011. Μεταξύ άλλων οι Γερμανοί βουλευτές αποφάσισαν την άμεση και οριστική διακοπή λειτουργίας των παλαιότερων αντιδραστήρων της Γερμανίας, συμπεριλαμβανομένων και δύο μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της Vattenfall σε Krümmel και Brunsbüttel.

Η υπόθεση, που βρίσκεται σε εξέλιξη, αναδεικνύει τη δυνατότητα διεκδικήσεων από μια επιχείρηση εξαιτίας της νόμιμης απόφασης ενός κράτους να αλλάξει την ενεργειακή του πολιτική -και μάλιστα για περιβαλλοντικούς λόγους. Δείχνει ακόμα ότι η ECT μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική ισορροπία μιας ολόκληρης χώρας μεταφέροντας στα χέρια λίγων μετόχων χρήματα που ανήκουν σε εκατομμύρια φορολογουμένους πολίτες.

Η απαίτηση των 4,3 δισ. ευρώ ισοδυναμεί με το 25% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού της Γερμανίας για την υγεία, ενώ ώς τον Απρίλιο του 2018 η γερμανική κυβέρνηση είχε ξοδέψει περισσότερα από 15 εκατ. ευρώ για νομικά και διοικητικά έξοδα. Η Vattenfall δαπάνησε 26 εκατ. ευρώ για νομική κάλυψη και αμοιβές δικηγόρων, οι οποίοι επίσης διεκδικούν αποζημίωση από τη Γερμανία.

Παρά τα δισεκατομμύρια δημόσιου χρήματος που διακυβεύονται, η υπόθεση εκδικάζεται επί της ουσίας στο σκοτάδι. Οχτώ χρόνια από την υποβολή της αγωγής δεν έχει δημοσιοποιηθεί ούτε ένα ενιαίο δημόσιο έγγραφο, ενώ η περιορισμένη πρόσβαση μιας μικρής ομάδας βουλευτών στις θέσεις του γερμανικού κράτους διατηρείται μυστική.

  • Yukos VS Ρωσία

Το 2014 οι δικηγόροι του διαιτητικού δικαστηρίου που επιδίκασε 3 προσφυγές κατά της Ρωσίας στο πλαίσιο της ECT (γνωστές και ως περιπτώσεις Yukos) διέταξαν τη Μόσχα να καταβάλει αποζημιώσεις 50 δισ. δολαρίων σε 6 πρώην μετόχους του πετρελαϊκού κολοσσού Yukos.

Το δικαστήριο έκρινε ότι τα μέτρα της ρωσικής κυβέρνησης που οδήγησαν στο κλείσιμο της Yukos το 2006-07 ισοδυναμούσαν με έμμεση παράνομη απαλλοτρίωσή της. Η απόφαση ακυρώθηκε το 2016 από ολλανδικό δικαστήριο που αποφάνθηκε ότι το διεθνές διαιτητικό δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία. Στην παρούσα φάση η υπόθεση βρίσκεται σε διαδικασία έφεσης, ενώ ένα δεύτερο κύμα απαιτήσεων είναι σε εξέλιξη από την προηγούμενη διοίκηση της εταιρείας.

Η υπόθεση είναι αξιοσημείωτη λόγω της κολοσσιαίας απαίτησης των 50 δισ. δολαρίων. Το ποσό ισοδυναμεί με το ΑΕΠ της Σλοβενίας και αποτελεί τη μεγαλύτερη αποζημίωση που επιδικάστηκε στην ιστορία της επενδυτικής διαιτησίας. Τα συνολικά δικαστικά έξοδα, φτάνουν τα 124 εκατ. δολάρια -εκ των οποίων η Ρωσία υποχρεώθηκε να πληρώσει τα 103 εκατ.-, βγάζουν επίσης μάτι.

Οι δικηγόροι της Yukos (από τη Shearman and Sterling που τα μίντια ονομάζουν «δικηγόρους των 1.065 δολαρίων την ώρα») χρέωσαν 81 εκατ. δολάρια για τη νομική τους εκπροσώπηση και συνδρομή. Από την πλευρά τους οι τρεις δικηγόροι του διαιτητικού δικαστηρίου έβαλαν στις τσέπες τους πάνω από 5,3 εκατ. ευρώ, ενώ ο βοηθός τους έφυγε με… 1 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ρωσία υπέγραψε την ECT το 1994, αλλά η Ρωσική Δούμα δεν την επικύρωσε ποτέ. Παρ’ όλα αυτά το διαιτητικό δικαστήριο αποδέχτηκε την αξίωση των μετοχών, κάτι όμως που απέρριψε αργότερα το ολλανδικό δικαστήριο.

  • Rockhopper VS Ιταλία

Το Μάιο του 2017 η βρετανική πετρελαϊκή εταιρεία προσέφυγε κατά της Ιταλίας για την άρνησή της να χορηγήσει άδεια εξόρυξης πετρελαίου στην Αδριατική Θάλασσα. Η άρνηση ήρθε μετά από απόφαση απαγόρευσης νέων εξορύξεων πετρελαίου και φυσικού αερίου κοντά στις ακτές της χώρας από το ιταλικό κοινοβούλιο λόγω περιβαλλοντικών ανησυχιών και του υψηλού κινδύνου σεισμού.

Η Rockhopper διεκδικεί από πετρελαιοπηγές που δεν… υπάρχουν αποζημίωση 40-50 εκατ. δολαρίων για τα έξοδα ερευνών και υπερτετραπλάσιο ποσό για διαφυγόντα μελλοντικά κέρδη. Η, παρανοϊκή για πολλούς, απαίτησή της έγινε δεκτή από το διαιτητικό δικαστήριο 17 μήνες μετά την… έξοδο της Ιταλίας από την ECT. Και αυτό κατέστη δυνατό επειδή η συνθήκη προστατεύει τους επενδυτές για ακόμα… 20 χρόνια μετά την αποχώρηση μιας χώρας από αυτήν. Δώκε μου και μένα μπάρμπα!

ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Πέρα από σημαντική πηγή κερδοσκοπίας σε βάρος των κρατών, η ECT αποτελεί όμως και ένα πανίσχυρο εργαλείο στα χέρια των μεγάλων εταιρειών πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα στην εκστρατεία που έχουν ξεκινήσει για να εμποδίσουν τη μετάβαση σε καθαρότερες μορφές ενέργειας.

Ως τα τέλη του 2012 το 70% των υποθέσεων παραβίασης όρων της ECT αφορούσε το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο ή τον άνθρακα και των 97% των επενδυτών που προσέφυγαν δικαστικά για αποφάσεις κρατών ήταν εταιρείες ορυκτών καυσίμων. Οι εταιρείες αξιοποίησαν τη συνθήκη -όπως και άλλες συμφωνίες επενδύσεων- προκειμένου να αμφισβητήσουν δικαστικά κυβερνητικές αποφάσεις απαγόρευσης πετρελαϊκών εξορύξεων, απόρριψης αγωγών μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου, φορολόγησης ορυκτών καυσίμων, αναστολής και κατάργησης των ρυπογόνων μορφών ενέργειας.

Οι εταιρείες αξιοποιούν ακόμα την ECT προκειμένου να εκφοβίσουν τις κυβερνήσεις και να τις αποτρέψουν από την ανάληψη δράσης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αλλά και για την προστασία υφιστάμενων και την προώθηση νέων πρότζεκτ ορυκτών καυσίμων, το κλείδωμα των κρατικών επιδοτήσεων προς αυτές, την εκτροπή των κεφαλαίων που απαιτούνται για τη μετάβαση σε καθαρότερη ενέργεια, την υπονόμευση των προσιτών τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, το μπλοκάρισμα επανακρατικοποίησεων. Το πιο πιθανο είναι ότι στο τέλος δεν θα τα καταφέρουν. Εως τότε όμως, χάρη στη ρήτρα ISDS και συμφωνίες όπως η ECT, θα έχουν «μασήσει» τρισεκατομμύρια από τους φορολογούμενους πολιτες αυτού του πλανήτη.

ΟΙ ΑΔΕΚΑΣΤΟΙ «ΔΙΚΑΣΤΕΣ»

Ως τα τέλη του 2017 το 44% των προσφυγών ECT είχε εκδικαστεί από μόλις 25 δικηγόρους. Τα 2/3 αυτών είχαν προσφέρει τις υπηρεσίες τους ως νομικοί σύμβουλοι επιχειρήσεων στις διενέξεις με κράτη στο πλαίσιο άλλων συμφωνιών επενδύσεων.

Η διπλή ενασχόλησή τους τροφοδοτεί τεράστια ερωτήματα για την αντικειμενικότητά τους ως δικαστές. Αυτή η μικρή ομάδα δικηγόρων έχει αποφανθεί ακραία φιλικές προς τις επιχειρήσεις ερμηνείες της ECT, ανοίγοντας τον δρόμο για ακόμα πιο υψηλές απαιτήσεις από τα κράτη στο μέλλον. Οι πλέον «δουλευταράδες» και φίλιοι στις επιχειρήσεις δικαστές είναι:

1. GARY BORN (ΗΠΑ). Εχει εκδικάσει συνολικά 9 υποθέσεις ECT και σε όλες επιλέχθηκε ως μέλος του τριμελούς διαιτητικού δικαστηρίου από τους επενδυτές. Η καριέρα του ως υπερ-δικαστή υποθέσεων ECT εκτοξεύτηκε μετά τις υποθέσεις Ισπανίας και Τσεχίας. Οι επενδυτές εκτιμώντας τις φίλιες προς τα επιχειρηματικά συμφέροντα ετυμηγορίες του τον επέλεξαν σε 18 από τις συνολικά 20 υποθέσεις ISDS που κλήθηκε να επιδικάσει. Σε αγωγή της Phillip Morris κατά της αντικαπνιστικής νομοθεσίας στην Ουρουγουάη ήταν ο μοναδικός δικαστής που τάχθηκε υπέρ της καπνοβιομηχανίας.

2. YVES FORTIER (Καναδάς). Εχει επιδικάσει συνολικά 7 υποθέσεις ECT, στις 3 από τις οποίες επιλέχθηκε ως δικαστής από τους επενδυτές ενώ στις 4 ορίστηκε από κοινού πρόεδρος του δικαστηρίου. Και τις 7 υποθέσεις κέρδισαν οι επενδυτές. Μεταξύ αυτών και την αγωγή 6 μεγαλομετόχων της Yukos εναντίον της Ρωσίας, από την οποία πληρώθηκε για τις υπηρεσίες του ως δικαστή με το ποσό των 1,7 εκατ. ευρώ! Ο Fortier συμμετείχε για πολλά χρόνια στα διοικητικά συμβούλια επιχειρηματικών κολοσσών, όπως οι εξορυκτικές Alcan και Rio Tinto.

3. CHARLES PONCET (Ελβετία). Εχει επιδικάσει 6 υποθέσεις ECT και σε όλες επιλέχθηκε από τους επενδυτές. Αποτελεί τυπικό παράδειγμα δικηγόρου εξειδικευμένου σε θέματα επιχειρήσεων, που στη συνέχεια έγινε δικαστής διαιτητικού δικαστηρίου. Οι υποθέσεις ECT αποτελούν το 60% των περιπτώσεων διαιτησίας στις οποίες συμμετείχε, ενώ έχει εργαστεί και ως νομικός σύμβουλος ενεργειακών κολοσσών όπως η Repsol. Ως μέλος του τριμελούς δικαστηρίου που εκδίκασε την υπόθεση Yukos -από την οποία και είχε επιλεγεί- εισέπραξε αμοιβή 1,5 εκατ. ευρώ! Είναι μέλος της εταιρείας χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών London Capital Group.

4. STANIMIR ALEXANDROV (Βουλγαρία). Χαρακτηριστικό παράδειγμα «περιστρεφόμενης πόρτας» ο Βούλγαρος, έχει εκδικάσει 5 υποθέσεις. Στις 4 επιλέχτηκε από τους επενδυτές, ενώ στη μία ήταν πρόεδρος του διαιτητικού δικαστηρίου. Νωρίτερα διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας και εκπρόσωπος αυτής στην υπογραφή των επενδυτικών συμφωνιών της δεκαετίας του 1990. Εν συνεχεία έπιασε δουλειά στο δικηγορικό γραφείο Sidley Austin ενάγοντας χώρες και εκπροσωπώντας μεγάλες επιχειρήσεις, όπως οι Vivendi, Bechtel, Veolia, Phillp Moris σε υποθέσεις ISDS.

ΝΟΜΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Οι εταιρείες παροχής νομικών υπηρεσιών αποτελούν την κινητήρια δύναμη της μεγάλης ανόδου των προσφυγών ECT τα τελευταία χρόνια. Διαφημίζουν τις δυνατότητες που παρέχει η ECT για τη διεκδίκηση τεράστιων αποζημιώσεων μέσω δικαστικού αγώνα και ενθαρρύνουν τις επιχειρήσεις-πελάτες τους να μηνύουν χώρες. Ως τα τέλη του 2017 μόλις πέντε νομικές εταιρείες-ελίτ εμπλέκονταν περίπου στις μισές προσφυγές επενδυτών εναντίον κρατών για παραβίαση όρων της ECT.

ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΟΛΩΝ ΟΙ:

  1. Allen & Overy (Βρετανία). Εχεί εμπλακεί σε 16 υποθέσεις εκπροσωπώντας κυρίως επενδυτές. Ηταν αυτή που προχώρησε στην πρώτη διαιτησία βάσει της συμφωνίας ECT το 2001, εκπροσωπώντας τον αμερικανικό ενεργειακό κολοσσό AES εναντίον της Ουγγαρίας. Σήμερα αποτελεί βασικό μηνυτή της Ισπανίας, εκπροσωπώντας 10 συνολικά από τις 16 αγωγές που έχουν υποβληθεί εναντίον της χώρας της Ιβηρικής.
  2. King & Spaiding (ΗΠΑ). Εχει εμπλακεί σε 16 υποθέσεις εκπροσωπώντας μόνο επενδυτές. Αποτελεί τον βασικό νομικό εκπρόσωπο των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών μεταξύ άλλων και στις απαιτήσεις αυτών εναντίον Ισπανίας και Ιταλίας.
  3. Arnold Porter Kaye Scholer (HΠΑ). Εχει εμπλακεί σε 10 υποθέσεις ECT. Εκπροσώπησε σε αυτές μόνο κράτη, αλλά ευρύτερα σε υποθέσεις ΙSDS έχει εκπροσωπήσει και επιχειρήσεις. Αρκετοί από τους δικηγόρους της περιλαμβάνονται στη λίστα διαιτητών της ICSID της Παγκόσμιας Τράπεζας και μπορούν να επιλεχτούν ως πρόεδροι των διαιτητικών δικαστηρίων, όταν τα αντιμαχόμενα μέρη δεν συμφωνούν.
  4. Freshfields Bruckhaus Deringer (Βρετανία). Το δικηγορικό γραφείο με τις περισσότερες υποθέσεις ISDS (45) έχει εμπλακεί σε 10 διενέξεις ECT. Eκπροσωπεί επενδυτές, μεταξύ άλλων και την EVN στην αγωγή της κατά της βουλγαρικής κυβέρνησης για τη μείωση των τιμών ενέργειας.
  5. Weil Gotshal & Magnes (ΗΠΑ). Εχει εμπλακεί σε 9 υποθέσεις ECT εκπροσωπώντας κυρίως κράτη. Ωστόσο ευρύτερα σε υποθέσεις ISDS δουλεύει και για τις δύο πλευρές. Υπερασπίζεται έτσι την Τσεχία σε 6 προσφυγές ΕCT εναντίον της, ενώ από την άλλη πλευρά διετέλεσε νομικός σύμβουλος της ενεργειακής εταιρείας CEZ, η οποία προσέφυγε κατά της αλβανικής κυβέρνησης -μετά από αποτυχημένη απόπειρα ιδιωτικοποίησης του τομέα της ενέργειας στη γειτονική χώρα. Οδήγησε μάλιστα τα Τίρανα σε συμβιβασμό κερδίζοντας για λογαριασμό της CEZ αποζημιώσεις 100 εκατ. ευρώ.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ECT

«Τάτσι, μίτσι, κότσι»

Η Γραμματεία της ECT, με έδρα της Βρυξέλλες και προσωπικό 20 ατόμων, χρηματοδοτείται από τα κράτη-μέλη της συνθήκης. Το έργο της ευρύ: μεταξύ άλλων η προώθηση της συνθήκης, η διευκόλυνση μεταρρύθμισής της αλλά και η χορήγηση «ουδέτερων, ανεξάρτητων νομικών συμβουλευτικών υπηρεσιών» για την επίλυση των προκυπτουσών διαφορών. Στην πραγματικότητα όμως η Γραμματεία είναι λιγότερο ουδέτερη απ’ όσο φαίνεται.

Λειτουργεί επί της ουσίας ως βοηθός των επιχειρήσεων και των δικηγορικών γραφείων που κερδοσκοπούν από την ECT. Εταιρείες που ρυπαίνουν και κερδοσκόποι δικηγόροι απολαμβάνουν προνομιακή πρόσβαση σε αυτήν, εγείροντας ερωτήματα για την ουδετερότητά της και την ικανότητά της να λειτουργήσει υπέρ των κρατών που συμμετέχουν στη συνθήκη καθώς και για την απομάκρυνση του κόσμου από τα ορυκτά καύσιμα. Αυτό αποτυπώνεται πλήρως στα δύο συμβουλευτικά της σώματα της ΕCΤ, Industry Advisory Panel και Legal Advisory Task Force.

Το πρώτο σώμα παρέχει συμβουλές πολιτικής για τις κατευθύνσεις της ECT. Από τις 42 επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε αυτό τουλάχιστον οι 36 βγάζουν τα κέρδη τους από τα ορυκτά καύσιμα. Μεταξύ αυτών και κάποιες από τις πλουσιότερες πετρελαϊκές εταιρείες του κόσμου, όπως οι Shell, BP, CNPC, Lukoil, Gazprom, ENI και ΕΛΠΕ.

Αλλα μέλη του Industry Advisory Panel αντιπροσωπεύουν διανομείς ενέργειας, χρηματοδότες και εταιρείες που καταναλώνουν υπερβολικά υψηλή ενέργεια στην παραγωγή τους, όπως η χημική Dow Chemical που χρησιμοποιεί καθημερινά… 800 χιλιάδες βαρέλια πετρελαίου. Αρκετές από αυτές τις εταιρείες ή θυγατρικές τους έχουν ενάγει κράτη στο πλαίσιο της ECT σε διαδικασίες ISDS αποκομίζοντας τεράστιες αποζημιώσεις.

Ακόμα περισσότεροι κερδοσκόποι του συστήματος ISDS συμμετέχουν όμως στο άλλο συμβουλευτικό σώμα, το Legal Advisory Task Force, που συγκεντρώνει περί τους 80 δικηγόρους. Τα 2/3 αυτών αποκομίζουν οικονομικά οφέλη από προσφυγές επενδυτών εναντίον κρατών.

Και τα δύο συμβουλευτικά σώματα έχουν άφθονες ευκαιρίες επηρεασμού της Γραμματείας, των κρατών-μελών της ECT και της ευρύτερης διαδικασίας της Συνθήκης για το δικό τους συμφέρον. Επίσης αρκετοί υψηλόβαθμοι υπάλληλοι στη Γραμματεία της ECT συνεχίζουν την καριέρα τους σε δικηγορικά γραφεία που συμμετέχουν στα διαιτητικά δικαστήρια.

Μπάμπης Μιχάλης

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Aωαδημοσίευση από το  https://commonality.gr/ta-korakia-tis-energeias/

Η ηρωική έξοδος του Μεσολογγίου στις 10 Απριλίου 1826 – Η πείνα των πολιορκημένων

Ιστορία

10 Απριλίου 1826: Η ηρωική έξοδος των υπερασπιστών του Μεσολογγίου, όταν τελείωσαν όλες οι τροφές, τα ζώα και τα χόρτα. Οι πολιορκημένοι κυνηγούσαν ακόμα και ποντίκια, ενώ υπήρξαν κρούσματα νεκροφαγίας.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/04/10/life/iroiki-eksodos-tou-mesologgiou-stis-10-apriliou-1826-peina-ton-poliorkimenon/ 

Φανταστικός διάλογος με τον Αλή Πασά - Εάν δεν έκανα εγώ αποστασία αλλά και άλλοι Σκιπιτάρηδες , ακόμα και Οθωμανοί, δεν θα πετύχαινε η Επανάσταση

Ιστορία

Βασίλης Νιτσιάκος

-Αλή, ήρθα εδώ στο Τεπελένι να σε βρώ, στον τόπο που σε γέννησε…

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/04/05/apopsi/fantastikos-dialogos-ton-ali-pasa/ 

Παρουσίαση του βιβλίου του Δημ. Κανελλόπουλου "Ο Θάνατος του Αστρίτη" από την Λέσχη Βιβλίων Αμαλιάδας

Πολιτισμος

Παρουσία του συγγραφέα κου Δημήτρη Κανελλόπουλου ολοκληρώθηκε η διαδικτυακή συνάντηση της Λέσχης Βιβλίων Αμαλιάδας για το βιβλίο "Ο Θάνατος του Αστρίτη", εκδόσεις Κίχλη! Τα μέλη είχαν τη δυνατότητα να ρωτήσουν τον ίδιο το συγγραφέα για τα διηγήματα του βιβλίου και τη διαδικασία συγγραφής τους.

H Λέσχη Βιβλίων Αμαλιάδας ευχαριστεί θερμά τον κο Δημήτρη Κανελλόπουλο για την τη συμμετοχή του, τις απαντήσεις του, τα παραλειπόμενα και τις ιστορίες που διηγήθηκε.

Και όπως αναφέρεται από τη Λέχη "τον περιμένουμε στην Παπαχριστοπούλειο Βιβλιοθήκη Αμαλιάδας, όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες, για να γνωριστούμε και να συζητήσουμε από κοντά τα αγαπημένα μας λογοτεχνικά θέματα!"

Προτεινόμενο βιβλίο - Μαργαρίτης Γιώργος, Ενάντια σε φρούρια και τείχη - Μια μικρή εισαγωγή για την ελληνική επανάσταση, Διόπτρα, Αθήνα 2020

Ιστορία

Σύνοψη του βιβλίου "Ενάντια σε φρούρια και τείχη "

 

Η ιστορία ξεκίνησε με μια Εταιρεία, η οποία εμπνεύστηκε και οργάνωσε την επανάσταση. Ήταν μια Εταιρεία ξενιτεμένων, μια συντροφιά εμπόρων και υπαλλήλων, με ταπεινή όμως καταγωγή, και σ’ εκείνα τα χρόνια οι ταπεινοί δεν μπορούσαν να ξεκινήσουν μια επανάσταση. Την ανέθεσαν, λοιπόν, σ’ αυτούς που μπορούσαν να την ξεκινήσουν, στους ομογενείς αριστοκράτες –τους πρίγκιπες της Ρωσίας, τους πρίγκιπες της Κωνσταντινούπολης, εξόριστους και μη–, στους προύχοντες, στους αρχιερείς. Αρκετοί από αυτούς συμμερίζονταν το όραμα για μια ελεύθερη πατρίδα. Η επανάσταση ξεκίνησε αμήχανα, όπως συνήθως συμβαίνει με τις επαναστάσεις. Επιχείρησε να αποκτήσει κράτος και εξουσία μακριά από την πατρίδα για να νικήσει τον δυνάστη. Σχεδίασε φιλόδοξα χτυπήματα μέσα στην ίδια την πρωτεύουσα του εχθρού. Κινήσεις περίπλοκες, δύσκολες, που απέτυχαν κλείνοντας τον κύκλο της Εταιρείας και των οραμάτων όσων την ακολούθησαν. Έπειτα, την υπόθεση της ελευθερίας ανέλαβαν οι προύχοντες και οι ιεράρχες του Μοριά, οι καραβοκυραίοι των νησιών, οι αρματολοί της Ρούμελης. Για να πετύχουν, όμως, χρειάζονταν τον λαό τους. Δεν γινόταν χωρίς αυτόν. Χρειάζονταν τους πολλούς Έλληνες, αυτούς που μισούσαν τον τύραννο όσο και τη δική τους μιζέρια, που δεν διάβαζαν Διαφωτιστές, αλλά μέσα τους σιγόκαιγε ο κοινός πόθος για ελευθερία.

Με αίμα και πόνο έθρεψε ο λαός τον Αγώνα. Πάνω σε αυτά τα υλικά χτίστηκε το ελεύθερο ελληνικό κράτος μέσα στο οποίο ζούμε σήμερα. Δεν έγινε ιδανικό, όπως πολλοί ονειρεύτηκαν. Ήταν όμως η πατρίδα μέσα στην οποία οι πολλοί μπορούσαν να ονειρεύονται το καλύτερο.

Την πολυπλόκαμη ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης πραγματεύεται το βιβλίο αυτό, ρίχνοντας φως στο παρασκήνιο, και αναδεικνύοντας άγνωστους ήρωες και κρυφούς πρωταγωνιστές, μέσα από μια μεγάλη και συναρπαστικά ειπωμένη ιστορία.

Πηγή: https://www.public.gr/product/enantia-se-froyria-kai-teihi/prod11980782pp/ 

Χόλιγουντ : Ο μεγάλος Έλληνας του κινηματογράφου, Σπύρος Σκούρας

Ιστορία

Το «αφεντικό» του Χόλιγουντ, που ήταν βοσκός από το Σκουροχώρι Ηλείας. Ο Σπύρος Σκούρας δημιούργησε την 20th Century Fox και έκανε μαθήματα καπιταλισμού στον Σοβιετικό ηγέτη, Χρουτσώφ.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/03/31/life/xoligount-o-megalos-ellinas-tou-kinimatografou-spyros-skouras/ 

 

Η βρεφοδόχος της Αθήνας όπου οι μητέρες εγκατέλειπαν τα νεογέννητα παιδιά - Σε ποιο σημείο της Αθήνας βρισκόταν η βρεφοδόχος, όπου οι μητέρες εγκατέλειπαν τα νεογέννητα παιδιά τους, σε μια δύσκολη οικονομικά και ηθικά εποχή για την Ελλάδα

Ιστορία

Η δεκαετία του 1950 ήταν μία δύσκολη περίοδος για την Ελλάδα. Η φτώχεια και ο συντηρητισμός ανάγκαζαν πολλές γυναίκες να εγκαταλείπουν τα νεογέννητα παιδιά τους, είτε γιατί είχαν γεννηθεί εκτός γάμου, είτε γιατί δεν μπορούσαν να τα ζήσουν. 

Πηγή, περισσότερα https://www.in.gr/2021/03/31/greece/vrefodoxos-tis-athinas-opou-oi-miteres-egkateleipan-ta-neogennita-paidia/ 

Κουρεμένα ενοίκια : Αρχίζουν οι πληρωμές για τους συνιδιοκτήτες

Οικονομία

Θα αρχίσουν να πληρώνονται από σήμερα για όσους φορολογουμένους η ΑΑΔΕ έχει ολοκληρώσει την ταυτοποίηση στοιχείων για κάθε ακίνητο για το οποίο υποβλήθηκε δήλωση.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/04/10/economy/oikonomikes-eidiseis/kouremena-enoikia-arxizoun-oi-pliromes-gia-tous-synidioktites/ 

Οφειλές: Σε 120 δόσεις η ρύθμιση δανείων με εγγύηση του δημοσίου

Οικονομία

Σε έως και 120 δόσεις μπορούν να ρυθμιστούν οι βεβαιωμένες οφειλές από δάνεια, που έχουν πολίτες και επιχειρήσεις με εγγύηση του δημοσίου. Η υποβολή της αίτησης για την ένταξη στη ρύθμιση γίνεται μέσω ειδικής εφαρμογής, η οποία λειτουργεί στις ΔΟΥ και τα Ελεγκτικά Κέντρα της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων.

Ολα τα μέτρα για να πέσει «ζεστό» χρήμα στην αγορά – Ποιοι και πόσα θα πάρουν - Η πανδημία αναγκάζει την κυβέρνηση να ρίξει χρήμα για να διασώσει θέσεις εργασίας, επιχειρήσεις, νοικοκυριά

Οικονομία

Σε παρατεταμένο τεστ κοπώσεως υποβάλλονται οικονομία και κυβέρνηση με την τροπή της πανδημίας να ασκεί ισχυρές πιέσεις στην εικόνα του κυβερνώντος κόμματος αναζητώντας λύσεις αποσυμπίεσης μέσω της αλλαγής περιοριστικών μέτρων, των κοινοτικών κονδυλίων από Ταμείο Ανάκαμψης και ΕΣΠΑ, αλλά φυσικά μέσω των έκτακτων βοηθημάτων σε επιχειρήσεις που έχουν υποστεί πολύμηνο “κλείσιμο”. 

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/04/07/economy/oikonomikes-eidiseis/ola-ta-metra-gia-na-pesei-zesto-xrima-stin-agora-poioi-kai-posa-tha-paroun/ 

Ακίνητα : Φόρο – ανάσες με τρεις ρυθμίσεις

Οικονομία

Νέες ευνοϊκές ρυθμίσεις που θα δώσουν φορολογικές ανάσες σε χιλιάδες ιδιοκτήτες ακινήτων και ειδικά σε όσους έχουν υποστεί σημαντικές εισοδηματικές απώλειες με το ξέσπασμα της πανδημίας από το υποχρεωτικό κούρεμα των ενοικίων σχεδιάζει να θέσει σε εφαρμογή η κυβέρνηση.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.in.gr/2021/04/05/economy/oikonomikes-eidiseis/akinita-foro-anases-treis-rythmiseis/ 

Πότε θα αρχίσει η υποβολή τους - Φορολογικές δηλώσεις : Τι αλλαγές προανήγγειλε ο Σταϊκούρας για τεκμήρια και δόσεις

Οικονομία

Την στιγμή που στο υπουργείο Οικονομικών μελετούν τα μέτρα στήριξης που θα χρειαστούν επιχειρήσεις και εργαζόμενοι έχει αρχίσει ο σχεδιασμός για τις φορολογικές δηλώσεις.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2021/03/31/economy/forologikes-diloseis-ti-allages-proaniggeile-o-staikouras-se-tekmiria-kai-doseis/ 

Σχέδιο Ανάκαμψης : Πού θα δοθούν τα χρήματα – Δείτε αναλυτικά

Οικονομία

Πόρους συνολικού ύψους 57 δισ. ευρώ καθώς και 200.000 νέες θέσεις εργασίας δημιουργεί το Σχέδιο Ανάκαμψης.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2021/03/31/finance/sxedio-anakampsis-pou-tha-dothoun-ta-xrimata-deite-analytika/ 

Αγκυρα: Χυδαίο παραλήρημα συνεργάτη του Ερντογάν κατά της Ελλάδας, λίγες μέρες πριν την επίσκεψη Δένδια

Εξωτερική Πολιτική

Σε ευθεία επίθεση κατά της Ελλάδος για υπόθαλψη τρομοκρατών που προετοιμάζουν ακόμη και βομβιστικές επιθέσεις εναντίον της Τουρκίας μέσα από προσφυγικές δομές προχώρησε ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Επικοινωνιών της Προεδρίας της Τουρκίας Φαχρετίν Αλτούν με ανάρτηση στον προσωπικό λογαριασμό του στο Twitter.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2021/04/10/world/agkyra-xydaio-paralirima-synergati-tou-erntogan-kata-tis-elladas-liges-meres-prin-tin-episkepsi-dendia/ 

 

Σε τεντωμένο σκοινί - Δένδιας και Βαρβιτσιώτης ζητούν από την Ουκρανία να ευθυγραμμιστεί με την εξωτερική πολιτική της ΕΕ

Εξωτερική Πολιτική

Ο Ν. Δένδιας συνομίλησε τηλεφωνικά με τον Ουκρανό ομόλογό του, ενώ ο Μ. Βαρβιτσιώτης είχε συνάντηση με τον Ουκρανό πρέσβη στην Ελλάδα. Το μήνυμα της Αθήνας είναι αυτοσυγκράτηση και ευθυγράμμιση με τις αποφάσεις ΕΕ, στο φόντο της κλιμάκωσης της σύγκρουσης Ρωσίας και Ουκρανίας.

Θεμέλιο της σχέσης μας το διεθνές δίκαιο - Μητσοτάκης σε Ντμπεϊμπά : Να σβήσουμε το λάθος του τουρκολιβυκού συμφώνου

Εξωτερική Πολιτική

Σαφές μήνυμα ότι η επιδίωξη της Ελλάδας είναι η ακύρωση του τουρκολιβυκού συμφώνου έστειλε ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατά τις κοινές του δηλώσεις με τον Λίβυο πρωθυπουργό Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπεϊμπά.

Η ελληνική επιστροφή στη Λιβύη-Αποστολή Μητσοτάκη, Δένδια με μηνύματα στην Αγκυρα – Στόχοι και προσδοκίες

Εξωτερική Πολιτική

Ουσιαστικά αύριο θα φανεί κατά πόσο και ως ποιο βαθμό η Αθήνα μπορεί να προσδοκά σε ανατροπή των δεδομένων όσον αφορά την ισχύ του τουρκολιβυκού συμφώνου για την ΑΟΖ.

Ελληνοτουρκικά: «Η Στρατηγική του Ελσίνκι: 20+1 Χρόνια Μετά»

Εξωτερική Πολιτική

Το βιβλίο «Η Στρατηγική του Ελσίνκι: 20+1 Χρόνια Μετά» συνιστά την πρώτη συλλογική προσπάθεια να αντληθούν τα απαραίτητα συμπεράσματα και ενδεχομένως να προταθούν ορισμένες λύσεις για το ποια πρέπει να είναι σήμερα η ορθή στρατηγική αντιμετώπιση του «δύσκολου γείτονα» που ονομάζεται Τουρκία.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2021/04/03/politics/i-stratigiki-tou-elsinki-201-xronia-meta/ 

Ποια περιοχή δεσμεύει - Νέα παράνομη Navtex από την Τουρκία για τις 27 και 28 Μαρτίου

Εξωτερική Πολιτική

Η τελευταία αυτή Navtex εκδόθηκε λίγες ώρες μετά την αντι-Navtex της Άγκυρας σε ελληνική αναγγελία για πραγματοποίηση ασκήσεων με πυρά για 4 ώρες την Τρίτη, 23 Μαρτίου, σε περιοχή που εκτείνεται νοτιοδυτικά του συμπλέγματος της Μεγίστης.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2021/03/23/politics/nea-paranomi-navtex-apo-tin-tourkias-gia-tis-27-kai-28-martiou/ 

 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Μητροπολίτης Ηλείας, Γράμματα συνθήματα διδάγματα για τους νέους, Πύργος, Ιερά Μητρόπολη Ηλείας, 1975.

Διονύσιος Α.Κόκκινος, Εταιρεία Ηλειακών Σπουδών, 1967.

Φολόη, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα, 1969

Ποντικόκαστρο, Χ.Ο., Αθήναι, 1969.

Κων/νος Ιω.Σταυρόπουλος, {Το }χωριό μου Τριφυλλιακόν Αίπυ νυν Πλατιάνα της Ηλείας Ολυμπίας, Χ.Ο., Αθήνα 1967.

Λετρίνοι, Χ.Ο., Αθήναι  1973.

Μορφές και σκηνές από τον αγώνα του 1821, Χ.Ο., Πύργος 1971.

Εορτασμός εκατονταετηρίδος Ανδρέου Καρκαβίτσα, Εταιρεία Ηλειακών σπουδών, Αθήνα 1966.

Δ.Ν.Κωνσταντόπουλου, Πενήντα χρόνια ζωής του Πύργου,[χ.ο.],  Πύργος Ηλείας  [χ.χ.].

ΚΩΣΤΑΚΗΣ, Θανάσης Π., Ματιές στον πολιτισμό μας, Χ.Ο., Αθήνα 1970.

Ηρώον πεσόντων σκλαβωμένης Ελλάδας 1940-1945. 2/, Πελοπόννησος. 2/, Νομοί Αχαϊας -Ηλείας, Χ.Ο, Αθήνα.

{Η }προϊστορική Ωλενος, Χ.Ο., Πάτραι 1972.

Πίσα, Χ.Ο., Αθήναι 1975.

Μνημοσύνη : ετήσιο περιοδικό / Εταιρεία Ιστορικών Σπουδών επί του νεώτερου ελληνισμού,

Εταιρεία ιστορικών σπουδών νεώτερου ελληνισμού, Αθήναι 1967-2015.

Πρακτικά του Α Συνεδρίου Ηλειακών Σπουδών : (23-26 Νοεμ. 1978) / Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήναι 1980.

{Τα }Ναϊκά της ιεράς μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης, Χ.Ο., Αθηναι 1989.

ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ, Γιάννης Θ., {Το }Αράκλωβο και τα Σκόρτα από τη Φραγκοκρατία μέχρι σήμερα : ιστορία-χωρογραφία, Παρασκευόπουλος, Αθήνα 1988.

 Παπανδρέου Γ., Αζανιάς, Χ.Ο., Πύργος Ηλείας 1886.

{Ο }Πύργος της Ηλείας, Εφημερίς "Αυγή", Πύργος 1970.

 

 

Αγ. Ανδρέας - Βουνό Κατακώλου - Μια αχτίδα φωτός στο βάθος του συννεφιασμένου ορίζοντα μας υπενθυμίζει ότι η Άνοιξη έρχεται αργά, αλλά σίγουρα

Το Θέμα

Μακρινή πατρίδα

Το Θέμα

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’, τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν

Μαρωνίτης Δημήτρης Ν
 

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’ , τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν, λοξά έστω, την πολιτική τύχη του Αξιον εστί. Το ένα είναι βιογραφικό· το άλλο κατά κάποιον τρόπο βιβλιογραφικό. Το πρώτο αναφέρεται στο νεανικό ενδιαφέρον του ποιητή για τον επαναστατικό µαρξισµό, στην εκδοχή του τροτσκισµού. Μετέφρασε µάλιστα ο νεαρός Ελύτης και άρθρα του Τρότσκι για φοιτητική εφηµερίδα, προοιωνίζοντας έτσι την παραβατική απόκλιση της ποίησής του, ενµέρει και της ζωής του. ∆εν θα επιµείνω.

Η βιβλιογραφική εξάλλου παράµετρος σχετίζεται µε την πρώτη, µερική εµφάνιση του Αξιον εστί. Σίγουρα δεν είναι τυχαία η προδηµοσίευση αποσπασµάτων στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (1958), υποδηλώνοντας αµοιβαία ιδεολογική συµπάθεια. Η οποία επικυρώθηκε και πήρε απρόβλεπτες, καλλιτεχνικές και πολιτικές, διαστάσεις (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό), όταν (1964) µελοποίησε το θεµελιακό αυτό έργο µε αστείρευτη έµπνευση ο Μίκης Θεοδωράκης, καθιστώντας το έµβληµα αντιστασιακό στα επερχόµενα χρόνια της χούντας. Κάτω από τις συνθήκες αυτές το Αξιον εστί σφραγίστηκε, οριστικά πλέον, ως ποιητικό έργο πολιτικής αυτογνωσίας και εγρήγορσης.

Προχωρώ τώρα στο παράδειγµα που υποσχέθηκα, αντιγράφοντας την πρώτη και την τελευταία στροφή της Ωδής ι’, προκειµένου να οριστεί µε κάποια ακρίβεια και δικαιοσύνη ο τρόπος έκφρασης στη συγκεκριµένη περίπτωση. Ο οποίος, προς όφελος µάλλον της ποίησης, παρακάµπτει τη συγχρονική κυριολεξία, προκρίνοντας τη µέθοδο της διαχρονικής αλληγορίας.

Η πρώτη, ιδρυτική στροφή αποφαίνεται: Της αγάπης αίµατα µε πορφύρωσαν / Και χαρές ανείδωτες µε σκιάσανε / Οξειδώθηκα µες στη νοτιά των ανθρώπων / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Η τελευταία απολογίζει τα πάθη µιας µακράς δοκιµασίας: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / Μες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα / Των φονιάδων το αίµα µε φως ξεπληρώνω / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο . ∆εν είµαι βέβαιος για το πόσο και πώς προσλαµβάνεται η νοηµατική ροή της προκείµενης Ωδής, ειδικότερα στις δύο ακραίες στροφές της. Το κλειδί της πάντως εντοπίζεται στον επαναλαµβανόµενο πέντε φορές στίχο, που ακούγεται ως προσφώνηση και συνάµα ως επιφώνηση του ποιητή: Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Μετέωρο ωστόσο παραµένει µέχρι τέλους ένα διπλό ερώτηµα: α) ο αφηγηµατικός κορµός της Ωδής, µοιρασµένος σε πέντε στροφές, ανήκει εξ ολοκλήρου στη Μακρινή Μητέρα ή, εν µέρει τουλάχιστον, και στον υπονοούµενο ποιητή; β) τι συµβολίζει η Μακρινή Μητέρα, που εξισώνεται από τον ποιητή µε Ρόδο αµάραντο; Προτείνω, ως λύση της διπλής αυτής απορίας, τη συνειρµική παραποµπή του Ελύτη στον Σολωµό των Ελεύθερων Πολιορκηµένων , ειδικότερα στο απόσπασµα 1 από το τρίτο Σχεδίασµα. Παραθέτω την αρχή και το τέλος του. Η αρχή: Μητέρα µεγαλόψυχη, στον πόνο και στη δόξα, / Κι αν στο κρυφό µυστήριο ζουν πάντα τα παιδιά σου, / Με λογισµό και µ’ όνειρο, τι χάρ’ έχουν τα µάτια, / Τα µάτια τούτα να σ’ ιδούν µες στο πανέρµο δάσος. Το τέλος: Αλλά, Θεά, δεν ηµπορώ ν’ ακούσω τη φωνή σου, / Κι ευθύς εγώ τ’ Ελληνικού κόσµου να τη χαρίσω; ∆όξα ’χ’ η µαύρη πέτρα του και το ξερό χορτάρι.

Πέρα από την αµοιβαία συµφωνία της συµβολικής µορφής, τον συνειρµό της Μακρινής Μητέρας του Ελύτη µε τη Μητέρα µεγαλόψυχη του Σολωµού τον ενισχύει πιστεύω και το επόµενο δίστιχο της Ωδής: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / µες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα.

Αν έχω δίκιο, έτσι εξηγείται και η συναίρεση των δύο φωνών στην Ωδή του Ελύτη: της Μακρινής Μητέρας αφενός· του ποιητή αφετέρου. Και το κυριότερο: η έκφραση της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα αποκαλύπτει τη βαθύτερη ρίζα τόσο της σολωµικής Μητέρας µεγαλόκαρδης στον πόνο και στη δόξα ) όσο και της ελυτικής Μητέρας οξειδωµένης µες στη νοτιά των ανθρώπων ).

Ενώνοντας τις δύο λέξεις της Ωδής, θα µιλούσα για µακρινή πατρίδα. Που ο Σεφέρης την είπε καηµό της Ρωµιοσύνης. Με ό,τι ιδεολογικό και πολιτικό βάρος µπορεί να έχει ο ένας και ο άλλος όρος στις µαύρες µέρες µας. Συνεχίζεται.

Προέλευση εικόνας: https://www.ithesis.gr/i-ellines/odisseas-elitis-enas-megalos-ellinas/

Πηγή: https://www.tovima.gr/2011/10/02/opinions/makrini-patrida/

ΑΝΟΙΞΕ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΥΛ - Τζάνις Τζόπλιν: Η ημέρα που έγινε η πρώτη γυναίκα ροκ σταρ [εικόνες+βίντεο]

Το Θέμα

17 Ιουνίου 1967, Καλιφόρνια. Οταν η Τζάνις Τζόπλιν ανεβαίνει στη σκηνή του Monterey Pop Festival για να τραγουδήσει, κανένας δεν την γνωρίζει.

Το γκρουπ της, μάλιστα, έχει το άσχετο όνομα Big Brother and The Holding Company και ως εκείνη τη στιγμή έπαιζε μόνο στα μπαρ του Σαν Φρανσίσκο. Αλλά μόλις η Τζόπλιν αρχίζει να τραγουδάει όλη η αίθουσα σιωπά, στο λεπτό. Με τα μακριά αχτένιστα μαλλιά της, το άχαρο πρόσωπό της και την βαριά από τα κιλά σιλουέτα της, η Τζάνις Τζόπλιν δεν είναι καθόλου όμορφη. Αλλά τραγουδάει και η φωνή βγαίνει από τα σπλάχνα της, από την ψυχή της.

Ανάμεσα στο κοινό βρίσκεται η τραγουδίστρια των διάσημων τότε Mamas & Papas, η Mama Cass, η οποία μένει με το στόμα ανοιχτό, ακούγοντας την Τζόπλιν να ερμηνεύει το Ball and Chain (το οποίο είχε συνθέσει ο Big Mama Thornton). Η ερμηνεύτρια χτυπάει το πόδι, κλωτσάει με πάθος, κινεί με μοναδικό ρυθμό το σώμα της και ραγίζει τη φωνή της ως τα πιο σκοτεινά βάθη των μπλουζ. Το κοινό την αποθεώνει μόλις σταματάει. Και η καριέρα της απογειώνεται.

Ακούστε το τραγούδι:

 

υτές οι εικόνες ξαναζωντανεύουν στο ντοκιμαντέρ Monterey Pop του Donn Alan Pennebaker (έχει κινηματογραφήσει και τον Μπομπ Ντίλαν). Εκεί αναφέρει ότι το βράδυ της 17ης Ιουνίου δεν είχε σκοπό να τραβήξει το γκρουπ της Τζόπλιν . Αλλά όταν την άκουσε να τραγουδάει, εκείνος αλλά και πολλοί άλλοι, ήθελαν να την ξανακούσουν. Η Τζόπλιν επιστρέφει στις 18 Ιουνίου στο φεστιβάλ και αφήνει εποχή.

Η Τζόπλιν είναι 24 ετών σε εκείνο το Φεστιβάλ αλλά η ζωή της είναι ήδη προδιαγεγραμμένη.


Γεννήθηκε το 1943 στο Τέξας, με πατέρα ανώτερο στέλεχος βιομηχανίας και μητέρα γραμματέα. Από παιδί η Τζόπλιν έδειξε ότι δεν θα ακολουθούσε την πορεία που ήθελαν οι γονείς της. Επιθετική και όχι όμορφη, δέχεται επιθέσεις στο σχολείο από συμμαθητές της. Για να ξεχάσει τη θλίψη της τραγουδάει σάουλ και μπλουζ και πίνει με τους φίλους της διαβάζοντας Κέρουακ.
Φεύγει από το σπίτι της και ταξιδεύει. Τραγουδάει στα μπαρ αλλά ξεχωρίζει με την βροντερή φωνή της, τα ξέφρενα γέλια, τα ξεχειλωμένα ήθη, ενώ δεν κρύβει ότι είναι bisexual. Της βγάζουν το παρατσούκλι «ο πιο άσχημος άντρας της σάλας».
Δοκιμάζει την τύχη της στο Σαν Φραντσίσκο. Εκεί χτίζει την καριέρα της παρέα με τους beatnik και με ό,τι σημαίνει αυτό, δηλαδή ναρκωτικά, σεξ και rock’n’roll. Τραγουδάει μπλουζ με το συγκρότητα Big Brother and The Holding Company. Οταν γίνεται διάσημη στο φεστιβάλ του Monterey Pop ιδρύει το δικό της συγκρότημα «Kozmic Blues Band» και γυρίζει παντού δίνοντας συναυλίες. Την λατρεύουν όταν τραγουδάει όπως κανείς το « Summertime ».

Ακούστε το Summertime της Τζόπλιν:

Η Τζόπλιν εμφανίστηκε εντελώς μεθυσμένη στη σκηνή του Woodstock στις 19 Αυγούστου 1969, ενώ συνελήφθη για προκλητική συμπεριφορά στη Φλόριντα το 1969. Ζει με ναρκωτικά και ελεύθερες σχέσεις, ενώ τον Απρίλιο του 1970 ιδρύει το συγκρότημα Full-Tit Boogie Band.
Στις 4 Οκτωβρίου 1970, την βρίσκουν στο δωμάτιό της, σε ξενοδοχείο στο Χόλιγουντ, νεκρή στο πάτωμα. Στο χέρι κρατάει κάποια δολάρια. Η αυτοψία δείχνει ότι πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης.  Το σώμα της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της διασκορπίστηκαν στην παραλία της Καλιφόρνια. Η καριέρα της κράτησε τρία χρόνια, χωρίς ποτέ η Τζένις Τζόπλιν να έχει αντιληφθεί ότι έγινε ηγερία του rock’n’roll.

«Κάθε βράδυ κάνω έρωτα με 25.000 ανθρώπους στη σκηνή, μετά όμως γυρίζω σπίτι μόνη…»
Η Τζάνις Τζόπλιν έγινε το σύμβολο μιας γενιάς που επαναστατεί, που ζει με ροκ στυλ, που γλυκοκοιτάει τον ελεύθερο έρωτα, και έκανε τα πλήθη να παραληρούν με τα σπαρακτικά, μελωδικά ουρλιαχτά της.
Πίσω από τα μεγάλα, στρογγυλά της γυαλιά κρυβόταν η απόλυτη εκφραστικότητα και σήμερα θεωρείται η γυναίκα που έσπασε το φαλλοκρατικό κατεστημένο της ροκ. Εχασε ωστόσο το νόημα στο δρόμο προς τη δόξα και απέτυχε να διαχειριστεί την εικόνας της, λέγοντας «ναι» στα ναρκωτικά και την αυτοκαταστροφή.


Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/news/244554/tzanis-tzoplin-i-imera-poy-egine-i-proti-gynaika-rok-star-eikonesvinteo

Φωτογραφία: https://el.wikipedia.org/ 

O Μαγικός Αυλός του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ - Αρχείο ήχου

Το Θέμα

Προέλευση εικόνας: : https://www.historical-quest.com

Πηγή: https://www.youtube.com

Μάιλς Ντέιβις: Μια σκοτεινή ιδιοφυΐα

Το Θέμα

57 χρόνια μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού 'Kind of Blue', το ΟΝΕΜΑΝ σκιαγραφεί το προφίλ του ανθρώπου που άλλαξε τη μουσική όσες φορές το έκρινε σκόπιμο.
 
Κωνσταντίνος Δέδες 

Μια γυναίκα πολιτικού (φημολογείται πως ήταν η γυναίκα του προέδρου), στο γεύμα που είχε παραθέσει ο πρόεδρος της Αμερικής, Ρίγκαν, στον Λευκό Οίκο σε διάφορες προσωπικότητες, τον ρώτησε: «Εσύ τι έχεις κάνει στη ζωή σου και είναι τόσο σημαντικό;». Εκείνος, με υπεροψία αλλά και ειλικρίνεια, απάντησε: «Έχω αλλάξει την μουσική πέντε με έξι φορές».

Μπήποπ, ορχηστρική τζαζ, χαρντ-μποπ, τζαζ-ροκ, κουλ τζαζ, φιούζον, αυτά και άλλα πολλά μουσικά ρεύματα της «μαύρης μουσικής», πέρασαν, παίχτηκαν και γιγαντώθηκαν από την θρυλική τρομπέτα του Μάιλς Ντέιβις. Όμως δεν ήταν μόνο η μουσική που πέρασε από τη ζωή του. Πέρασαν επίσης γυναίκες, πολλές και όμορφες, χρήματα, δόξα, δοκιμασίες, αλλά και ναρκωτικά. Ο «Νταλί της τζαζ», ήταν μία παράξενη προσωπικότητα, είχε -όπως οι περισσότερες ιδιοφυίες- περίπλοκο και εκρηκτικό χαρακτήρα, είχε μοναδικό στυλ. Από εκείνον πήγαζε μια σοβαρότητα που σε συνδυασμό με τη βραχνή φωνή του μπορούσε εύκολα να σου μεταφέρει φόβο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του 20ου αιώνα, καθώς η κληρονομιά που άφησε πίσω του, επηρέασε και εξέλιξε τη μουσική του χθες και του σήμερα.

Τα πρώτα βήματα

Το 1944, οι Τσάρλι Πάρκερ και Ντίζυ Γκιλέσπι έπαιξαν στο St.Luis ως μέλη της μπάντας του Μπίλυ Εκστάιν. Όντας ήδη πολύ καλός σε αυτό που έκανε, ο 18χρονος τότε Μάιλς, πήρε τη θέση ενός από τους τρεις τρομπετίστες της μπάντας που αρρώστησε. Μετά από δύο βδομάδες, ανακοίνωσε στους γονείς του πως θα ακολουθήσει τη μπάντα στην περιοδία της, κάτι που τελικά δεν έγινε, αφού οι γονείς του ήταν αρνητικοί. Μπόρεσε όμως να πάρει τη συγκατάθεσή τους για να μεταβεί στη Νέα Υόρκη και να σπουδάσει κλασική μουσική στο φημισμένο Juilliard. Το 1944, απέκτησε και το πρώτο του παιδί, την Τσέρυλ, με την τότε κοπέλα του, Αϊρήν.

 

Η πόλη της Νέας Υόρκης ήταν φιλόξενη για τους νέους μουσικούς και ο Ντέιβις εξέλιξε το ταλέντο του παίζοντας σε διάφορα μαγαζιά. Γνώρισε τη γενιά των μπίτνικ, έζησε και μίλησε μαζί τους. Ένα χρόνο αργότερα, το 1945, έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο, παίζοντας για τον τραγουδιστή της μπλουζ, Ράμπερλεγκς Γουίλιαμς. Ο ίδιος, βέβαια, μετά από πολλά χρόνια, δήλωσε πως θέλει να ξεχάσει αυτόν το δίσκο. Τον ίδιο καιρό, ήταν συγκάτοικος με τον Τσάρλι Πάρκερ, αφήνοντας τη σχολή και παίζοντας για του κουιντέτο του Bird. Το 1945, χαρακτηρίζεται ως χρονιά-καμπή για τον Ντέιβις, αφού πέρα από την μουσική του εξέλιξη και αναγνώριση από το κοινό, άρχισε να καταναλώνει αλκοόλ και να καπνίζει. Το 1947, ανακυρήχθηκε από το περιοδικό Esquire ως ο καλύτερος νεαρός τρομπετίστας.

Η σχέση αγάπης και μίσους με τον Τσάρλι Πάρκερ

«Ήταν ο μεγαλύτερος άλτο σαξοφωνίστας που υπήρξε ποτέ. Τέλος πάντων, έτσι ήταν ο Bird - σπουδαίος και μεγαλοφυής μουσικός, αλλά ρε παιδάκι μου, ο πιο λεχρίτης και ο πιο άπληστος κερατάς που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη, ή τουλάχιστον που γνώρισα εγώ». Με αυτά τα λόγια στην αυτοβιογραφία του, ο Μάιλς ρίχνει φως στην περίεργη σχέση που είχε με τον Τσάρλι Πάρκερ, τον μέντορά του και φίλο για αρκετά χρόνια, χωρίς όμως να παραγνωρίζει τη βοήθεια και την συμβολή του Πάρκερ στην εξέλιξή του, λέγοντας αρκετές φορές, πως οι Bird και Ντίζυ Γκιλέσπι, ήταν οι σημαντικότερες επιρροές και οι μεγαλύτεροι δάσκαλοί του.

Η γνωριμία με την ηρωίνη και η εξάρτηση

Η πρώτη επαφή του Μάιλς Ντέιβις με τα ναρκωτικά ήταν το καλοκαίρι του 1946, όταν ο ντράμερ της ορχήστρας του Μπίλυ Εκστάιν που τότε συμμετείχε, του πρόσφερε κοκαΐνη. Κατά την διάρκεια της περιοδίας δοκίμασε επίσης και ηρωίνη, κάτι που θα μετάνιωνε για το υπόλοιπο της ζωής του, λέγοντας πως ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματά του. Στα τέλη του 1949, σε μια περιοδεία του στο Παρίσι, ερωτεύεται την Ζυλιέτ Γκρεκό. Η επιστροφή στην Αμερική, ο χωρισμός τους, αλλά και οι κριτικοί που πίστωναν την επιτυχία της κουλ τζαζ στους συνεργάτες του και όχι σε εκείνον, τον ώθησαν στην ηρωίνη, αυτή τη φορά για τα καλά. Στις συναυλίες του, οι επιπτώσεις έγιναν εμφανείς. Πολλές φορές δεν μπορούσε ούτε να κρατήσει την τρομπέτα του. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον εθισμό του, κλειδώθηκε στο πατρικό του για ημέρες, ενώ απέφευγε να δίνει συναυλίες στη Νέα Υόρκη.

Στα είκοσι πέντε του χρόνια πλέον και με δύο παιδιά, ο Ντέιβις πάλευε με τον κακό του δαίμονα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η περίοδος αυτή δεν ήταν δημιουργική. Έπαιξε πλάι στον Αρτ Μπλέικι και Σόνι Ρόλινς, βάζοντας τις βάσεις για τη χαρντ μποπ, ενώ γνωρίστηκε με τον Τζον Κολτρέιν. Μαζί με τον Train και άλλους εξαίσιους μουσικούς, θα ηχογραφήσουν το 1956 τους δίσκους Relaxin With Τhe Μiles Davis Quintet, Steamin With Τhe Μiles Davis Quintet, Workin With Τhe Μiles Davis Quintet και Cookin With Τhe Μiles Davis Quintet. Το κουιντετο αυτό, θεωρείται αν όχι το καλύτερο, ένα από τα κορυφαία στην ιστορία της τζαζ.

Οι δίσκοι που άλλαξαν τη μουσική

Λένε, πως οι παλαιότεροι θυμούνται την πρώτη φορά που άκουσαν κάποιο δίσκο του Ντέιβις, όπως θυμούνται τις δολοφονίες των Κένεντυ και Λένον. Ήταν, δηλαδή, μια ιστορική στιγμή για εκείνους. Στους δίσκους The Birth of the Cool (1949/50), Kind of Blue (1959), Sketches of Spain (1960), Bitches Brew (1970), Pangaea (1975) και Tutu (βραβείο Grammy 1987), μπορεί εύκολα κάποιος να καταλάβει για ποιο λόγο, ο τρομπετίστας από το St.Luis, συγκέντρωσε και εξακολουθεί να συγκεντρώνει τον θαυμασμό κάθε μουσικόφιλου. Μέσα από αυτούς τους δίσκους, καταλαβαίνει κανείς τις πρωτοποριακές ιδέες του Μάιλς Ντέιβις, πως έκανε τη μοντέρνα τζαζ, την ευρωπαϊκή κλασική μουσική, τη φανκ, τη σκληρή ροκ όπως του Τζίμι Χέντριξ (ο σύντομος θάνατός του δεν επέτρεψε στους δύο να συνεργαστούν) να γίνουν ένα.

Kind of Blue

Είναι ο πρώτος σε πωλήσεις τζαζ δίσκος, ενώ στο μουσικό περιοδικό Rolling Stone, κατατάσσεται στη 12η θέση με τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών. Αν κάποιος σέβεται τη συλλογή του, το Kind of Βlue πρέπει να βρίσκεται σε αυτή. Είναι ο δίσκος που όχι μόνο άλλαξε τον τρόπο που έβλεπαν κάποιοι την τζαζ, αλλά άλλαξε την μουσική γενικότερα. Το Kind of Blue, με πάνω από 4εκ. αντίτυπα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά δημιουργήματα του 20ου αιώνα. Ηχούσε διαφορετικά από την γνωστή τζαζ εκείνη την εποχή. Ο Ντέιβις ήταν η ιδιοφυία, ενώ οι Έβανς, Κολτρέιν και Άντερεϊ ήταν ανάμεσα στους καλύτερους μουσικούς εκείνης της εποχής. Όλοι τους δημιουργούσαν ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς και το σημαντικότερο είναι πως δέχθηκαν την πρόκληση να πάνε αντίθετα από το τότε μουσικό ρεύμα της τζαζ, τη μπημποπ. Το κατάφεραν και μάλιστα με πανηγυρικό τρόπο αφού από το πρώτο μόλις κομμάτι του δίσκου, το So What, το ελεύθερο και ρυθμικό στυλ είναι φανερό. Ένας ακόμα λόγος που κάνει το Kind of Blue τόσο σημαντικό, είναι πως δεν υπήρξε συνέχεια. Λίγο μετά τις ηχογραφήσεις, η μπάντα διαλύθηκε. O Άντερλεϊ αποφάσισε να να ασχοληθεί εκ νέου με το να παίζει γκοσπελ, ο Έβανς σχημάτισε το δικό του πιάνο τριο και ο Κολτρέιν ακολούθησε τον δικό του δρόμο, όπως και ο Ντέιβις.

Η ροκ πλευρά του

Ο δίσκος Miles in the Sky που κυκλοφόρησε το 1968, ήταν η γνωριμία του κοινού με την φιούζον και τζαζ-ροκ. Ένας μουσικός σαν τον Ντέιβις δεν θα μπορούσε να μείνει μακριά από τον ροκ ήχο εκείνης της εποχής, αντίθετα, ήταν ένας από αυτούς που τον καθόρισε. Ακολούθησε το Filles de Kilimanjaro, το ιστορικό In a Silent Way με περισσότερο ψυχεδελικό ήχο, για να έρθει το απίστευτα πρωτοποριακό Bitches Brew. Πως κατάφερε ο Μάιλς να βγάλει αυτό το αποτέλεσμα; Με τον πιο απλό τρόπο. Άφησε τους μουσικούς και τον εαυτό του να αυτοσχεδιάσουν.

Ο στυλάτος Μάιλς Ντέιβις

«Η μητέρα μου φορούσε γούνες και διαμάντια, ντυνόταν πάντα με την τελευταία λέξη της μόδας. Ήταν πάντα ντυμένη στην τρίχα. Της έμοιασα όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στην αγάπη της για τα ρούχα και το καλό γούστο». Αν σας μοιάζει περίεργο πως η μητέρα του Ντέιβις φορούσε διαμάντια εκείνη την δύσκολη εποχή για τους έγχρωμους, είναι γιατί τόσο αυτή όσο και ο πατέρας του, κατάγονταν από ευκατάστατη οικογένεια. Από μικρή ηλικία, ο πατέρας του του αγόραζε όμορφα κοστούμια, ενώ όταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, η μόδα άνθιζε και άλλαζε συνεχώς. Με την πάροδο του χρόνου, ο «Πρίγκιπας του Σκότους», μόνο σκοτεινός δεν ήταν, αφού τα πολύχρωμα και εκκεντρικά ρούχα του έλαμπαν πάνω στη σκηνή. Πριν το Birth of the Cool, προτιμούσε κοστούμια Brooks Brothrers, στη συνέχεια ακολούθησε ένα πιο ευρωπαϊκό στύλ, με τα ιταλικά κοστούμια να έχουν την τιμητική τους. Τη δεκαετία του 1970, ο Ντέιβις είχε συνδυάσει άψογα τη μουσική της φανκ με το ντύσιμό του. Ήταν από τους λίγους που μπορούσαν να φορέσουν τεράστια γυαλιά, μωβ παντελόνια και περίεργες ζακέτες χωρίς να γελοποιηθούν. Όπως έλεγε ο ίδιος. άλλωστε: «για μένα η ζωή και η μουσική, έχουν να κάνουν με το στυλ».

Οι γυναίκες της ζωής του

Παντρεύτηκε και χώρισε τρεις φορές. Η πρώτη του γυναίκα ήταν η Φράνσις Τέιλορ (χορεύτρια), στη συνέχεια η Μπέτι Μάμπρι (τραγουδίστρια) και Σίσελι Τάισον (ηθοποιός). Με την Αϊρήν δεν παντρεύτηκε ποτέ. Απέκτησε τρεις γιούς και μία κόρη. Στα αμέτρητα άρθρα που μπορεί κάποιος να διαβάσει στο διαδίκτυο για τον Ντέιβις, δε γίνεται συχνή αναφορά στη βίαιη συμπεριφορά του απέναντι στις γυναίκες, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να κρατήσουν στην αφάνεια αυτό το μελανό σημείο της προσωπικής του ζωής. H πρώτη του γυναίκα, Φράνσις, σε συνέντευξή της είχε δηλώσει: «Έφυγα τρέχοντας για τη ζωή μου αρκετές φορές». Ο Μάιλς, υπήρξε ρομαντικός μόνο στα πρώτα χρόνια της ζωής του και στη συνέχεια μόνο στις εξαιρετικές του μπαλάντες. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την προσωπική του ζωή με δύο κομμάτια. Το πρώτο, είναι το γλυκό και όμορφο κομμάτι σαν το Blue in Green που εμφανίζει τον σεβασμό και την αγάπη του απέναντι στις γυναίκες. Το δεύτερο, το Bitches Brew, που εμφανίζει την σκληρή και επιθετική του συμπεριφορά απέναντι σε αυτές.

Το ατύχημα και η μετριότητα

​Το 1972, σε ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητό του, έσπασε και τα δύο του πόδια. Αυτή ήταν η αρχή μιας στείρας -από δημιουργικής πλευράς- περιόδου, με τον Ντέιβις να κινείται στη μετριότητα. Βασίστηκε πάνω στο Bitches Brew και κάθε του δίσκος ήταν επηρεασμένος από αυτόν, χωρίς όμως το τελικό αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερο. Με τους πόνους στο γοφό να τον ταλαιπωρούν, έμεινε μακριά από τη μουσική για πέντε ολόκληρα χρόνια. Το 1981, παντρεμένος με την Σίσελι Τάισον πλέον, επιστρέφει στις ηχογραφήσεις. Το The Man with the Horn, ήταν η μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία μετά το Bitches Brew, με τους λάτρεις της μουσικής του, ωστόσο, να εκφράζουν τα παράπονά τους, λέγοντας  πως ο Μάιλς έχει επηρεαστεί αρνητικά από τον ποπ ήχο της εποχής. Στη συνέχεια έκανε πειραματισμούς με τη χιπ-χοπ μουσική έχοντας πάντα απέναντί του τους κριτικούς. Δεν ήταν λίγες οι φορές που Ντέιβις δήλωνε ανοικτά την αντιπάθειά του γι'αυτούς. Η απάντηση ήρθε το 1986, με τον δίσκο Τutu. Η τρομπέτα του ήταν το μόνο «ζωντανό» όργανο σε αυτές τις ηχογραφήσεις, δείχνοντας σε όλους πως όταν ήθελε να κάνει κάνει κάτι καλό, απλά το έκανε.

Τα πολλά πρόσωπα του Μάιλς

Πέρα από την αγάπη του για τη μουσική, ο Μάιλς Ντέιβις είχε αδυναμία στο μποξ, ενώ δεν έκρυψε ποτέ πως η ασχολία του με αυτό, τον βοήθησε να ξεπεράσει τον εθισμό του με τα ναρκωτικά. O δίσκος A Tribute to Jack Johnson, είναι αφιερωμένος στον πυγμάχο, Τζακ Τζόνσον, άνθρωπο που ο Ντέιβις θαύμαζε. Επίσης, στον ελεύθερό του χρόνο, έπαιζε μπάσκετ και σε ένα σπάνιο βίντεο, εμφανίζεται μαζί με τον Τζον Λένον να σουτάρουν βολές. Προς στο τέλος της ζωής του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, κυκλοφόρησαν βιβλία με τα έργα του, ενώ κάποια από αυτά εμφανίστηκαν στα εξώφυλλα των δίσκων του. Εμφανίστηκε στο Miami Vice, στην ταινία Dingo και έκανε διαφημίσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό New York jazz station.

1991: H τρομπέτα σίγησε

Αναπνευστική ανεπάρκεια, πνευμονία και εγκεφαλικό. Αυτά τα τρία μαζί, κέρδισαν σε μια άνιση μάχη τον Μάιλς Ντέιβις στις 28 Σεπτεμβρίου του 1991. Ήταν μόλις εξήντα πέντε ετών. Φυσικά, είχε προνοήσει, αφήνοντας πίσω του μια σειρά από δίσκους που είναι ικανοί να μεγαλώσουν μουσικά ολόκληρες γενιές. Ο πρωτοποριακός του ήχος και η κληρονομιά του, κρατούν ακόμα τη μουσική της τζαζ ζωντανή, ακόμα και αν δε βρίσκεται πλέον πάνω στη σκηνή ή στο στούντιο συνθέτοντας μαζί με τον Γκιλ Έβανς. Ο «Πρίγκιπας του Σκότους», αποφάσισε να κατεβάσει την τρομπέτα του και να αποχωρήσει σιωπηλός, όπως πάντα. Γιατί ποτέ δεν του άρεσε να μιλά πολύ, ούτε επεδίωξε παραπάνω φήμη από αυτή που του αναλογούσε. Ήξερε καλά τι είχε πετύχει και δεν χρειαζόταν κανένα περιοδικό να το επιβεβαιώσει. Δεν είναι θρύλος, δεν του άρεσε αυτός ο χαρακτηρισμός, γιατί όπως ο ίδιος θα έλεγε:  «Ξέρω τι έχω κάνει για τη μουσική, όμως μην με αποκαλείται θρύλο, πείτε με απλά Μάιλς Ντέιβις».

Η τελευταία παράσταση:

Πηγή: https://www.oneman.gr

Μαρία Κάλλας, η ντιβίνα...

Το Θέμα

Η Μαρία Σοφία Άννα Καικιλία Καλογεροπούλου, όπως ήταν το πλήρες ελληνικό όνομά της, γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1923 στη Νέα Υόρκη, όπου είχαν μεταναστεύσει οι γονείς σε αναζήτηση καλύτερη τύχης.

Έκανε τα πρώτα μαθήματα πιάνου-σολφέζ σε ηλικία 11 ετώ. Το 1937 εγκαταστάθηκε με τη μητέρα της και τη μεγάλη αδελφή της στην Αθήνα, μετά το διαζύγιο των γονιών της και εγγράφηκε στο Εθνικό Ωδείο, με δασκάλους τη Μαρία Τριβέλλα (τραγούδι), την Ήβη Πανά (πιάνο) και τον Γεώργιο Καρακαντά (μελοδραματική). Ο πρώτος ρόλος της ήταν η «Σαντούτσα» στην όπερα του Μασκάνι «Καβαλερία Ρουστικάνα», σε μία παράσταση των μαθητών του ωδείου. Το 1939 εγγράφηκε στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη τραγουδιού της διάσημης Ελβίρα ντε Ιντάλγκο (σημαντική τραγουδίστρια της όπερας στις αρχές του 20ου αιώνα), κοντά στην οποία γνώρισε την υψηλή τεχνική των ρόλων του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου.

Το 1940 προσλήφθηκε στη Λυρική Σκηνή του τότε Βασιλικού Θεάτρου και το 1941 πρωτοεμφανίστηκε ως «Βεατρίκη» στην οπερέτα Βοκκάκιος του Σουπέ. Στη συνέχεια και ως το 1945 πρωταγωνίστησε στην Τόσκα (1942, 1943), στον Κάμπο του Ντ' Αλμπέρ (1944, 1945), στην Καβαλερία Ρουστικάνα (1944), στον Πρωτομάστορα του Μανώλη Καλομοίρη (1944, το μόνο ελληνικό έργο που τραγούδησε), στον Φιντέλιο του Μπετόβεν (1944) και την οπερέτα Ο Ζητιάνος Φοιτητής του βιεννέζου συνθέτη Καρλ Μιλέκερ (1945).

Τον Σεπτέμβριο του 1945 επέστρεψε στη γενέτειρά της, στην Αμερική, όπου ζούσε ο πατέρας της, για να προωθήσει τη διεθνή της καριέρα, αλλάζοντας το επίθετό της σε Κάλλας. Παρότι έμεινε άνεργη έως το 1947, δεν το έβαλε κάτω και μετά από μία επιτυχημένη ακρόαση της ανέθεσαν να τραγουδήσει την «Τζιοκόντα» στην ομώνυμη όπερα του Αμίλκαρε Πονκιέλι στην Αρένα της Βερόνας, έναν από τους σπουδαιότερους λυρικούς χώρους της Ιταλίας. Αν και γλίστρησε στη γενική δοκιμή και στραμπούλιξε τον αστράγαλό της, κατάφερε να κάνει με επιτυχία το πρώτο σημαντικό βήμα της σταδιοδρομίας της στις 2 Αυγούστου του 1947.

Μαέστρος της παράστασης ήταν ο διάσημος Τούλιο Σεραφίν, ο οποίος θαύμαζε τη φωνή της και έγινε δάσκαλός της, διευρύνοντας τους τεχνικούς και ερμηνευτικούς της ορίζοντες. Όμως, στη Βερόνα ζούσε και ο βιομήχανος Τζιανμπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1949,  παρότι είχε τα διπλά της χρόνια. Με τη βοήθεια του Μενεγκίνι η καριέρα της Κάλλας απογειώθηκε. Το 1951 τραγούδησε στη «Σκάλα» του Μιλάνου (άντρο της μεγάλης αντιπάλου της Ρενάτα Τεμπάλντι) τους Σικελικούς Εσπερινούς του Βέρντι. Το 1954 η Κάλλας υποβλήθηκε σε δίαιτα για να χάσει κιλά και να μπορεί να ενσαρκώνει τους ρόλους της, όχι μόνο με τη φωνή της, αλλά και με το παρουσιαστικό της.

Μετά τη «Σκάλα» του Μιλάνου ήταν η σειρά της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης (ΜΕΤ) να υποκλιθεί στο φαινόμενο Μαρία Κάλλας το 1956. Ο μύθος της είχε αρχίσει να δημιουργείται, βοηθούντος και του Τύπου.

Το καλοκαίρι του 1957 εμφανίστηκε στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και κυριολεκτικά αποθεώθηκε.

Από το 1958, όμως, άρχισε η καθοδική της πορεία. Η εξαντλητική δίαιτα στην οποία είχε υποβληθεί και οι φωνητικοί ακροβατισμοί της είχαν επιπτώσεις στην ποιότητα της φωνής της, η οποία σταδιακά άρχισε να αδυνατίζει στις υψηλές νότες. Τον Ιανουάριο στη Ρώμη αποχώρησε με την πρώτη πράξη της Νόρμας του Μπελίνι και αποδοκιμάστηκε από το κοινό και τον Μάιο η «Σκάλα» του Μιλάνου της διέκοψε το συμβόλαιο.

Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τους Αλέξη Μινωτή και Γιάννη Τσαρούχη για μια νέα παραγωγή της Μήδειας του Κερουμπίνι στη νεότευκτη Όπερα του Ντάλας. Αυτή η παράσταση μεταφέρθηκε το 1959 στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου και σ’ αυτή τη θριαμβευτική «πρεμιέρα» η Κάλλας γνώρισε τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Οι εμφανίσεις της από το 1960 άρχισαν να αραιώνουν. Το καλοκαίρι του 1960 τραγούδησε Νόρμα στην Επίδαυρο και τον επόμενο χρόνο στον ίδιο χώρο Μήδεια. Η παράσταση αυτή μεταφέρθηκε και στη Σκάλα του Μιλάνου την περίοδο 1961-1962. Το 1962 τραγούδησε Όμπερον του Βέμπερ στο Λονδίνο και οι Τάιμς έγραψαν «Τώρα πια η φωνή της μπορεί να χαρακτηριστεί άσχημη και εκτός τόνου», όμως το κοινό συνέχισε να την αποθεώνει.

Το 1965 αποσύρθηκε οριστικά από τις λυρικές παραστάσεις, παρά την εξαιρετική Τόσκα που τραγούδησε στη Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης. Το κύκνειο άσμα της ήταν η Νόρμα, που ανέβηκε στο Παρίσι, στις 29 Μαΐου του 1965. Στην τρίτη πράξη της όπερας του Μπελίνι κατέρρευσε επί σκηνής και μεταφέρθηκε λιπόθυμη στο καμαρίνι της.

Στη συνέχεια προσπαθεί να βάλει μια τάξη στα προσωπικά της. Ζητά διαζύγιο από τον σύζυγό της για να παντρευτεί τον Ωνάση, ο οποίος αρνείται να της το δώσει. Το 1966 απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και λαμβάνει την ελληνική. Με αυτή της την ενέργεια λύεται και τυπικά ο γάμος της με τον Μενεγκίνι. Πλέον, ελπίζει ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα της ζητήσει να παντρευτούν, κάτι που τελικά δεν συμβαίνει, καθώς τον Ιούλιο του 1968 ο Έλληνας μεγιστάνας παντρεύεται τη χήρα του Αμερικανού Προέδρου Κένεντι, Τζάκυ. Αυτή του η πράξη βυθίζει σε κατάθλιψη την κορυφαία υψίφωνο.

Καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να ξεπεράσει τα προσωπικά της προβλήματα, επανακάμπτοντας στην καλλιτεχνική δράση. Παίζει στην κινηματογραφική εκδοχή της Μήδειας του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Πιερ-Πάολο Παζολίνι (1969), ηχογραφεί δίσκους, διδάσκει όπερα στη μουσική σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης και δίνει ρεσιτάλ με ένα παλιό της γνώριμο, τον ιταλό τενόρο Τζουζέπε Ντι Στέφανο, που κι αυτός αντιμετώπιζε φωνητικά προβλήματα. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σαπόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.

Έκτοτε, η Μαρία Κάλλας κλείστηκε στο διαμέρισμά της στο Παρίσι. Η μεγάλη ντίβα έφυγε από τη ζωή το πρωί της 16ης Σεπτεμβρίου 1977 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 54 ετών.

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.pemptousia.gr

Πηγή: http://artinews.gr