722 New Articles

Κυριότερες Ειδήσεις

Grid List

Εγκρίθηκαν 71 προτάσεις στη δράση «Ενίσχυση Δημιουργικών Επιχειρήσεων Δυτικής Ελλάδας» - Αναρτήθηκε ο οριστικός πίνακας αξιολόγησης

Δυτική Ελλάδα

Από τη Διεύθυνση Αναπτυξιακού Προγραμματισμού της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας αναρτήθηκε ο συγκεντρωτικός πίνακας Οριστικών Αποτελεσμάτων Αξιολόγησης  των συνολικά ογδόντα δύο (82) προτάσεων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο της δράσης «Ενίσχυση των δημιουργικών επιχειρήσεων της Δυτικής Ελλάδας», που χρηματοδοτείται από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα «Δυτική Ελλάδα 2014-2020».

Από το σύνολο των προτάσεων εγκρίθηκε η ένταξη εβδομήντα ενός (71) δημιουργικών επιχειρήσεων συνολικού Επιχορηγούμενου Προϋπολογισμού 9.009.045,92 ευρώ  και Δημόσιας Δαπάνης 5.543.139,33 ευρώ.

Τα αποτελέσματα και η σχετική απόφαση έχουν αναρτηθεί στον επίσημο ιστότοπο της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας https://www.pde.gov.gr  - https://www.pde.gov.gr/ependyseis/actions/creative/decisions.html

 

Πύργος - Σύλληψη για παράβαση του νόμου για τα όπλα

Ηλεία

Συνελήφθη, χθες το πρωί, στον Πύργο, από αστυνομικούς του Τμήματος
Τροχαίας Πύργου, ένας ημεδαπός άνδρας,  διότι σε τροχονομικό έλεγχο που
του διενεργήθηκε, διαπιστώθηκε ότι οδηγούσε μοτοσικλέτα, για την οποία
είχε δηλωθεί κλοπή πριν από δυο χρόνια στην Αθήνα.
 
Σε έρευνα που ακολούθησε στο όχημα, οι αστυνομικοί βρήκαν και κατέσχεσαν
ένα κουτί με (40) φυσίγγια.

Πύργος - Σύλληψη δυο ατόμων για κατοχή ναρκωτικών

Ηλεία

Συνελήφθησαν, χθες το βράδυ, σε χωριό του Πύργου, από αστυνομικούς της
ΟΠΚΕ της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Πύργου, δυο ημεδαποί και συγκεκριμένα 
ένας άνδρας και μια γυναίκα, διότι σε αστυνομικό έλεγχο που τους
διενεργήθηκε, βρέθηκε στην κατοχή τους και κατασχέθηκε μία αυτοσχέδια
συσκευασία, με ακατέργαστη κάνναβη, συνολικού βάρους (5,4) γραμμαρίων.

Σύλληψη δύο ατόμων για κλοπή και φθορά ξένης ιδιοκτησίας

Ηλεία

Συνελήφθησαν, χθες το πρωί, σε χωριό του Πηνειού, από αστυνομικούς του
Τμήματος Ασφαλείας Ήλιδας, σε συνεργασία με τους αστυνομικούς του
Αστυνομικού Τμήματος Πηνειού, δυο ημεδαποί άνδρες, διότι έσπασαν
παράθυρο οικίας ημεδαπού, εκμεταλλευόμενοι την απουσία του και αφαίρεσαν
το χρηματικό ποσό των (500) ευρώ, κοσμήματα και ένα φακό συνολικής άξιας
(1.000) ευρώ.
 

Πύργος - Την Παρασκευή, 14 Αυγούστου, η Λαϊκή Αγορά στου Νικάκη

Ηλεία

Ενημερώνουμε του δημότες μας και το καταναλωτικό κοινό, ότι λόγω του εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου το Σάββατο 15 Αυγούστου 2020, η καθιερωμένη λαϊκή αγορά Σαββάτου στην περιοχή Νικάκη πρόκειται να πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 14 Αυγούστου, στον ίδιο χώρο.

Εφιστούμε την προσοχή των συμμετεχόντων πωλητών και του καταναλωτικού κοινού στην τήρηση των μέτρων ατομικής προστασίας για τον περιορισμό της διασποράς του κορωνοϊού Covid-19 και κυρίως στην χρήση μάσκας από όλους τους συμμετέχοντες ανεξαιρέτως και στην τήρηση των αποστάσεων ασφαλείας.

Κορωνοϊός: 34 κρούσματα σε γηροκομείο στη Θεσ/νίκη, άλλα 5 στο Στεφανοβίκειο Μαγνησίας

Ελλάδα

Την ανιούσα παίρνουν τα κρούσματα του κορωνοϊού στη Θεσσαλονίκη.

Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες, εντοπίστηκαν 34 κρούσματα σε γηροκομείο.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/08/12/society/koronoios-asvestoxori-epta-krousmata-sto-girokomeio/

Ηθική και καθήκον όπως προβάλλονται στη αρχαία δραματική ποίηση και στη νεωτερική-μετανεωτερική κοινωνία. Δύναται να παραχθεί σήμερα τραγική ποίηση με τις αξίες που παραδοσιακά εκπροσωπεί;

Bill and the Kidd

Bill and the Kidd

Το θέατρο θεμελιώθηκε θεσμικά ως πολιτιστική έκφραση του δημοκρατικού πολιτεύματος στην αρχαία Αθήνα, όπου οι πολίτες συμμετείχαν υποχρεωτικά ενεργά σε όλες τις εκφάνσεις της πολιτικής ζωής και των κοινών. Η αρχαία τραγωδία συγκεκριμένα χαρακτηριζεται από τη σύγκρουση δύο μορφών δικαίου. Του θετού και του φυσικού. Και οι δύο μορφές θεωρούνται ισχυρές αλλά εμφορούνται από διαφορετικές πηγές. Το μεν θετό σχετίζεται με την νομιμοποιημένη αρχή που το δημιουργεί κι εξυπηρετεί το Κράτος[1] χωρίς να υφίστανται περιθώρια συναισθηματισμών. Το δε φυσικό χαρακτηρίζει τον άγραφο παραδοσιακό αξιακό κώδικα μιας οντότητας ή ομάδας και βασίζεται κατά βάσιν στους δεσμούς αίματος. Οι δύο αυτές μορφές δικαίου θεωρούνται γενικώς αποδεκτές και ηθικές.[2] Στις τραγωδίες έχουμε τη σύγκρουση καλού εναντίον καλού, με κοινό ήθος (κατά βάσιν θετικού χαρακτήρα ή έξεις) αλλά με διαφορετική διάνοια (ιδεολογική και διανοητική αφετηρία), παράγοντας το εκάστοτε τραγικό γεγονός.[3] Ο λόγος έτσι αντικρούεται και η εναλλαγή θέσης-αντίθεσης σε ένα διαρκές διαλεκτικό σχήμα οδηγεί στην σύνθεση. Ο διάλογος αποθεώνεται με κύριο άξονα τα κοινά πάθη και προβλήματα που απασχολούσαν ολόκληρη την πόλη και τα οποία παρουσιάζονται σε κοινή θέα. Στο τέλος κάθε τραγωδίας επέρχεται η κάθαρσις. H κάθαρσις ορίζεται με δύο τρόπους: α) η αναφερόμενη στα συναισθήματα ή πάθη των θεατών (συμπόνοια ή και φόβος). Στο τέλος επέρχεται η λύσις του δράματος και ο θεατής λυτρώνεται από αυτά, β) η αναφερόμενη στον εξαγνισμό από τα συμβάντα της πλοκής που δύναται επίσης να προκαλέσουν δυνατά συναισθήματα στους θεατές. Η λύσις του δράματος επιφέρει ανάλογο καθαρμό.

Οι σχέσεις ανθρώπων-θεών και οι επιδράσεις των τελευταίων στους πρώτους συνυπάρχουν, ως κύριο φιλοσοφικό θεολογικό και ανθρωπολογικό υπόβαθρο, στο σύνολο των έργων των τραγικών ποιητών. Έτσι τα οντολογικά φιλοσοφικά ερωτήματα κι αναζητήσεις αναδύονται αβίαστα από τους τραγικούς ποιητές στα έργα τους, ενώ ταυτόχρονα ο πρωταγωνιστής συγκρούεται και αναμετράται με τα πάθη του και τα όρια των γνώσεών του. Η αρχαία τραγωδία βασίζονταν διαρκώς στην αρμονική ισορροπία μεταξύ ρεαλισμού και υπερβατισμού. Ο Nietzsche θεωρούσε ότι ο Διαφωτισμός εκθρόνισε οριστικά το κομμάτι του υπερβατισμού και ενθρόνισε στη θέση του τον ορθολογισμό, σβήνοντας τελικώς τη μία κύρια συνιστώσα των αρχαίων τραγωδιών. Εκθρόνισε παράλληλα την αρχαιοελληνική θρησκευτικότητα και ηθική οι οποίες εκφράζονταν χαρακτηριστικά στο σύνολο των εν λόγω ποιητικών έργων. Εδώ έγκειται και η μεγάλη διαφορά μεταξύ των Κρατών που γεννήθηκαν ή ανδρώθηκαν μετά τον Διαφωτισμό και τη Νεωτερική περίοδο, κατά την οποία δε δύναται να κατανοηθεί η διαχρονική προτίμηση του Έλληνα στη θέση της Αντιγόνης κι όχι σε αυτή του Κρέοντα που εκφράζει την κυνικότητα της κρατικής εξουσίας. Έτσι πηγάζει αβίαστα το απλό αλλά βασικό ερώτημα. “Είναι το νόμιμο πάντα ηθικό;”. Σύμφωνα με την ανωτέρω θεώρηση δεν τίθεται καν τέτοιο ζήτημα. Συνεπώς μετά το Διαφωτισμό δε δύναται να υφίσταται πλέον τραγωδία με την παραδοσιακή μορφή της, διότι ο Διαφωτισμός βασίστηκε σε διαφορετικές αρχές από αυτές της τραγωδίας. Πρόσφατα ο Steiner απάντησε εμφατικά αρνητικά στο ερώτημα εάν δύναται σήμερα κάποιος να γράψει τραγωδία. Αυτό διότι η εμμονή των προτεσταντών στην πιστή εφαρμογή των νόμων και στην ιεραρχία της εξουσίας, δίδει σαφές αν όχι απόλυτο προβάδισμα στο καθήκον που πηγάζει από το γραπτό δίκαιο κι όχι στην ηθική που πηγάζει από το εθιμικό δίκαιο. Ο Hegel άλλωστε θεωρούσε ότι μόνο μέσω του Κράτους δύναται να επιτευχθεί η αποκορύφωση της ηθικής αυτοσυνειδησίας και της έννοιας της ελευθερίας, θεωρώντας παράλληλα ως ιδεατό Κράτος αυτό της Πρωσίας. Συνεπώς το άτομο οφείλει να υποτάσσεται στην έννοια της κρατικής οντότητας, δηλαδή αυτής που εκφράζει ή που θα έπρεπε να εκφράζει το όλον.[4]

«Πλέον οι καταστάσεις δε διαμορφώνονται από υπερβατικές ή εκτός των ανθρωπίνων ορίων και δικαιοδοσίας δυνάμεις, όπως συνέβαινε συχνά στη δραματική ποίηση, αλλά εκπορεύονται από τις βουλές των κυβερνώντων του εκάστοτε Κράτους δικαίου σε πολιτικό και στρατιωτικό επίπεδο. Αυτός είναι και ο κύριος λόγος που δε δύναται να γραφτεί σήμερα τραγωδία» (1806, Napoleon σε συνάντηση με τον Goethe).

Bill and the Kidd

 

[1] Δες το έργο Προμηθεύς Δεσμώτης όπου η βωβή αλλά επιθετική Βία καθηλώνει τον Προμηθέα, με το απρόσωπο κι ανέκφραστο Κράτος να απηχεί την απρόσωπη μορφή του και την Ανάγκη να απηχεί αντίστοιχα τις βουλές του Δία.

[2] Θετικό ή θετό Δίκαιο=ονομάζεται το εκουσίως ισχύον και νομικά θεσμοθετημένο παραγόμενο δίκαιο (το οποίο προέρχεται κατά βάσιν από ανθρώπινη βούληση), μέσα από διαρκείς εξελικτικές διαδικασίες που ονομάστηκαν στην εξέλιξη του δικαίου νομικός θετικισμός, όπου το δίκαιο εκλογικεύεται και σταδιακά απαλείφεται η ιδέα περί θεϊκής ή ηθικής προέλευσής του.

Φυσικό Δίκαιο =ονομάζεται το άγραφο και εθιμικό δίκαιο το οποίο αναπτύχθηκε σε βάθος αιώνων βασισμένο σε αξίες που βρίσκονται συνήθως σε συμφωνία με τη φύση. Πηγάζει από αυτήν και εμπεριέχει το θεϊκό στοιχείο σύμφωνα με τον Aquinas. Ο Hobbes υπήρξε ο εκπρόσωπος της εξελιγμένης θεωρίας περί φυσικού δικαίου, όπου μέσω των παρατηρήσεων εξάγονται εμπειρικά συμπεράσματα για το ρόλο του ανθρώπου στην κοινωνία του. Θεωρείται  θεμελιωτής-και διαμορφωτής  του σύγχρονου κράτους και ιδρυτής της νεοπαγούς πολιτικής επιστήμης και φιλοσοφίας. (Σούρλας, 1995).

[3] Δες το έργο Αντιγόνη.όπου το άτομο, εν προκειμένω η Αντιγόνη εκπροσωπεί την ηθική, οφείλει να υποτάσσεται στην έννοια του όλου και του καθήκοντος έναντι της εξουσίας η οποία εκπροσωπείται από τον Κρέοντα.

[4] Είναι γνωστό ότι η ελληνική αρχαιογνωσία ριζώθηκε στη Γερμανία από τον 18ο έως τον 20ο αιώνα και πολλοί φιλόσοφοι, όπως ο Nietzsche δίδασκαν έργα αρχαίων τραγικών στα Πανεπιστήμια. Άλλοι προσπάθησαν να αναβιώσουν την τραγωδία όπως ο Wagner ως ένα αυτόνομο μουσικό δράμα όπως το ονομάτισε ο ίδιος. Θεωρούσαν και οι δύο τους την τραγωδία ως ένα συνολικό έργο τέχνης που ένωνε πολλές επιμέρους τέχνες (χορό, τραγούδι, σκηνοθεσία, όρχηση, υποκριτική κ.α.) και προσπαθούσαν διακαώς να την αναγεννήσουν χωρίς ωστόσο να το επιτύχουν.

Προέλευση φωτογραφίας: http://www.greek-language.gr/

Η Ανακουφιστική Φροντίδα στην Ελλάδα - Μια πρόταση για το Μανωλοπούλειο.

Απόψεις

του Κώστα Διαμαντόπουλου[1]

Το Μάιο του 2019 δημοσιοποιήθηκε από την Εθνική Επιτροπή για την Ανάπτυξη και Υλοποίηση της Στρατηγικής για την Ανακουφιστική Φροντίδα στην Ελλάδα σχετική Μελέτη Σκοπιμότητας. Χάθηκε όμως στη σκόνη …  της προεκλογικής περιόδου ευρωεκλογών και αυτοδιοικητικών εκλογών και της κυβερνητικής αλλαγής που ακολούθησε. Χρειάστηκε πάντως να περάσουν δεκαέξι χρόνια από την ψήφιση του νόμου 3016/2003 που προέβλεπε τη δημιουργία αντίστοιχων μονάδων, δώδεκα από τη δημοσίευση της σχετικής ΚΥΑ (επικρίθηκε για υπέρμετρες αξιώσεις που καθιστούσαν δυσχερή την εφαρμογή της) που προσδιόριζε τους όρους λειτουργίας τους και έντεκα από τη δημοσίευση Υπουργικής Απόφασης για τον καθορισμό όρων και προϋποθέσεων για την ίδρυση και λειτουργία “Κέντρων Φροντίδας – Αποθεραπείας Ασθενών με καρκίνο” για να υπάρξει ένα σχετικό κείμενο.

Η Ανακουφιστική Φροντίδα (PalliativeCare) αναπτύχθηκε στα μέσα του 20ου αιώνα στην Αγγλία με πρωτοβουλία της Dame Cicely Saunders. Στόχος της η πρόληψη και η ανακούφιση συμπτωμάτων- ψυχικών και σωματικών - που προκαλεί μία νόσος απειλητική για τη ζωή όπως είναι ο καρκίνος, οι νευρολογικές παθήσεις, η χρόνια καρδιακή-αναπνευστική ανεπάρκεια, οι νεφροπάθειες, η HIV λοίμωξη και η παροχή ολοκληρωμένης φροντίδας στους ασθενείς, αντιμετωπίζοντας όλες τις παραμέτρους που τους δημιουργούν δυσκολίες. Η προσέγγιση είναι διεπιστημονική, δεν περιορίζεται μόνο στη διαχείριση του πόνου και δεν υποκαθιστά τη θεραπεία που ακολουθεί ο ασθενής, αλλά παρέχεται συμπληρωματικά με αυτή.

Σήμερα η Ανακουφιστική Φροντίδα στην Ελλάδα προσφέρεται αποσπασματικά και σε μικρή κλίμακα.  Σύμφωνα με τη μελέτη υπολογίζεται ότι 120,000 έως 135,000 ασθενείς (το 37% ογκολογικοί)  και οι οικογένειές τους χρειάζονται υπηρεσίες Ανακουφιστικής Φροντίδας ετησίως. Περίπου το 95%  θα μπορούσαν να τις λαμβάνουν στο περιβάλλον του σπιτιού τους και μόλις 3,5% θα χρειαστούν νοσηλεία σε εσωτερική δομή.  Απαιτούνται 500 κλίνες για τη νοσηλεία ασθενών όταν σήμερα υπάρχουν μόλις 9 οι οποίες φιλοξενούνται στη Μονάδα Ανακουφιστικής Φροντίδας «ΓΑΛΙΛΑΙΑ» που ανήκει στην Ιερά Μητρόπολη Μεσογαίας και Λαυρεωτικής.

Η ανακουφιστική φροντίδα στην εξωνοσοκομειακή της διάσταση περιλαμβάνει ένα πλέγμα υπηρεσιών που περιλαμβάνει φροντίδα στο σπίτι, ημερήσια φροντίδα και απασχόληση στο χώρο της μονάδας και φιλοξενία  σε ξενώνα (Hospices).


Αν και η μελέτη είναι αναλυτική ως προς την υπάρχουσα κατάσταση και τα εμπόδια που δυσκολεύουν την ανάπτυξη της, δε συνιστά επιχειρησιακό σχέδιο το οποίο να περιλαμβάνει χωροθέτηση τέτοιων μονάδων, την προτεινόμενη στελέχωσή τους και τις πηγές χρηματοδότησης τόσο για τη δημιουργία όσο για τη λειτουργία τους.

Η φέρουσα ικανότητα των κτιρίων του πρώην νοσοκομείου στον Πύργο (Μανωλοπούλειο) θα μπορούσε να φιλοξενήσει μια τέτοια δομή η εμβέλεια της οποίας θα υπερβαίνει τα όρια της Ηλείας. Η πρότασή μας δεν τίθεται ανταγωνιστικά σε  οποιαδήποτε άλλη πρόταση που έχει ή πρόκειται να κατατεθεί. Η συγκεκριμένη χρήση σέβεται την ιστορικότητα του κτιρίου καλύπτοντας πραγματικές ανάγκες του πληθυσμού. Στον ίδιο χώρο θα μπορούσαν να φιλοξενηθούν συμπληρωματικά τα πρώην ιατρεία του ΙΚΑ (σημερινό Κέντρο Υγείας Πύργου). Είναι προφανές ότι οι αποφάσεις θα ληφθούν από το Δημοτικό Συμβούλιο Πύργου.

Η επένδυση στην ανακουφιστική φροντίδα είναι επένδυση στη ανθρώπινη αξιοπρέπεια



 




.

 


 

[1] Ο Κώστας Διαμαντόπουλος είναι Οδοντίατρος, MSc, πρώην Διοικητής Γενικού Νοσοκομείου Ηλείας

Βασίλης Παπαβασιλείου: «Η Δημοκρατία είναι φτιαγμένη για να κινδυνεύει»

Απόψεις

Σκηνοθέτης, ηθοποιός, διανοούμενος, δάσκαλος: Ο Βασίλης Παπαβασιλείου ξέρει πώς να στρέφεται στο παρελθόν για να μιλήσει για το παρόν, αντλώντας «νερό» από κάθε πηγή γνώσης και εμπειρίας.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/07/11/culture/vasilis-papavasileiou-i-dimokratia-einai-ftiagmeni-gia-na-kindyneyei/

Από το ζενίθ του «Ποτέ άλλοτε τα σώματα τόσο κοντά» στην απομόνωση και τη σταδιακή κυριαρχία του Νου

Απόψεις

της Βάσως Χαριτοπούλου

 

Συλλογικότητα, Κοινωνία των Πολιτών, νέες μορφές και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χώροι αναψυχής και διασκέδασης, μαζικές μορφές τουρισμού, κοινωνικά φροντιστήρια, κοινωνικά παντοπωλεία, φιλανθρωπικές δράσεις, Κοινωνία της Πληροφορίας, Κοινωνική Οικονομία, Κοινωνική Ευθύνη, κοινωνία, άνθρωπος, επικοινωνία…

Ποτέ άλλοτε δεν υπήρχαν τόσα μέσα στην υπηρεσία της ανθρώπινης επαφής, της ανθρώπινης αλληλεγγύης, του κοινωνικού καλού και του κοινωνικού αγαθού, όσα ζήσαμε στην εποχή που έχει αρχίσει πλέον να δύει με την εμφάνιση της πανδημίας.

Δυναμικές πρωτοβουλίες καλούσαν σε ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση, σε κοινωνικοποίηση και ένταξη, σε κοινωνική συνοχή, σε εγρήγορση, σε αντίδραση, σε συμμετοχή, σε αποχή, σε κοινωνικό διάλογο, σε αγώνες, σε (δημο)ψηφίσματα και διαμαρτυρίες.

Χώροι διασκέδασης σχεδιασμένοι ώστε τα ανθρώπινα κορμιά να αγγίζουν το ένα το άλλο, αλλά και μέσα μαζικής μεταφοράς που επέτρεπαν όχι μόνο στα βλέμματα αλλά και στις ανθρώπινες ανάσες να συναντιούνται ανεμπόδιστα.

Ασφυκτικά γεμάτες πολυκατοικίες, πολυσύχναστοι δρόμοι και πολύβουες λεωφόροι, πλοία και αεροπλάνα…

Τι γινόταν όμως με τις βαθύτερες ανάγκες μας; Πόσο καταφέρναμε να χορτάσουμε την ψυχή μας; Τι αληθινά γινόταν με τα κενά μέσα μας;

Αντιμέτωποι με αυτά τα ερωτήματα βρεθήκαμε όλοι μας ξαφνικά, με την απομόνωση που επέβαλε ο ερχομός της πανδημίας.

Σε απάντηση, οι περισσότεροι ριχτήκαμε πιο βαθιά στον ωκεανό της τεχνολογίας. Καθώς τα τεχνολογικά μέσα ενώνουν στις μέρες μας με ασύλληπτη ταχύτητα και ποιότητα τις ανθρώπινες φωνές, φέρνουν κοντά τα ανθρώπινα πρόσωπα μέσω της οθόνης, μεταφέρουν σε πραγματικό χρόνο όσα συλλαμβάνει το ανθρώπινο μάτι και αποτυπώνουν όσα συγκινούν την ανθρώπινη ακοή και τις υπόλοιπες αισθήσεις, τα επιλέξαμε για να τα τοποθετήσουμε στη θέση της φυσικής εγγύτητας που χάσαμε τόσο απρόσμενα.

Συνδέσεις μέσω διαδικτύου και δημιουργία/αποθήκευση/μεταφορά/δημοσίευση αρχείων εικόνας-ήχου-κίνησης έγιναν τώρα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, ενώ χιλιάδες σκέψεις και προβληματισμοί διατυπώνονται μέσω τηλεφωνημάτων και αναρτήσεων, μέσω emails και σε chat rooms… Μαζί με αυτά, η απόλυτη αποθέωση του νου ως κυρίαρχου εργαλείου της νέας εποχής που αναδύεται.

Γιατί, ίσως οι συσκευές, τα καλώδια, οι οθόνες, οι ίνες και οι μηχανές να καταφέρουν αυτό που -όπως φαίνεται- δεν κατόρθωσαν τόσες δεκαετίες τώρα τα ασανσέρ, τα καφέ, τα events και τα party: να φέρουν κοντά τους εσωτερικούς μας κόσμους.

Ίσως τώρα να βρεθεί κάποιος να καταλάβει τα σκοτάδια της ψυχής μας με όλους αυτούς τους τεχνητούς ήχους που θα εξαπλώνονται όλο και περισσότερο γύρω μας, με όλες αυτές τις εικόνες που θα μας κατακλύζουν και θα υπόσχονται φως, με τα τόσα μηχανήματα που θα μας τάζουν το απόλυτο…

Αισθήσεις και κινήσεις όπως το άγγιγμα του χεριού, μια αγκαλιά ή ένα χαμόγελο, ένα νεύμα κατανόησης και συμπάθειας, θα γίνουν σταδιακά αναμνήσεις μιας άλλης ζωής. 

«Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά η μία στην άλλη, όσο είναι σήμερα
και ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα…» έγραφε πριν αρκετές δεκαετίες ο Αντώνης Σαμαράκης.

Μέχρι την εμφάνιση της πανδημίας, θα προσθέταμε με βεβαιότητα: «Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών, τα σώματα και οι ανάσες των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά και ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα…».

Σήμερα, θα υποστηρίζαμε: «Ποτέ άλλοτε ο νους των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά ο ένας στον άλλο, όσο είναι σήμερα και ποτέ άλλοτε τα σώματα και οι ανάσες των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα…».

Όσο για τις καρδιές των ανθρώπων, το μέλλον θα αποδείξει αν θα καταφέρουν επιτέλους να έρθουν κοντά…

 

 

Βάσω Χαριτοπούλου

Οικονομολόγος

vasso-charitopoulou@hotmail.com

 

Αυτές που φεύγουν και αυτοί που μένουν

Απόψεις

της Βάσως Χαριτοπούλου

Κοιτάζοντας πίσω, σχεδόν 6 χρόνια μετά, σε όσα έγραφα τότε για την ερημοποίηση των χωριών μας στην Ηλεία και τα χάσματα ανάμεσα στους νέους, μεταξύ εκείνων που έχουν εγκαταλείψει την πατρογονική εστία κι εκείνων που έχουν παραμείνει πίσω, διαπιστώνω πως τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ή τουλάχιστον δεν είχε αλλάξει ως τώρα…

Ξεδίπλωνα, τον Νοέμβριο του 2014, την κατάσταση που βιώναμε ως κάτοικοι της επαρχίας και την περιέγραφα ως εξής:

«Στην ελληνική επαρχία εξακολουθεί και στις μέρες μας η σημερινή οικογένεια να σπρώχνει τα κορίτσια μακριά, για σπουδές και επαγγελματική εμπειρία στα αστικά κέντρα, ενώ τα αγόρια συνήθως τα κρατά κοντά της, είτε ως διαχειριστές της περιουσίας είτε ως βοηθούς στην οικογενειακή επιχείρηση ή την αγροτική εκμετάλλευση.

Τα κορίτσια, μακριά πλέον από τις επιρροές και τα στερεότυπα του χωριού ή της μικρής επαρχιακής πόλης, αρχίζουν σταδιακά να αποκτούν άλλη αντίληψη των πραγμάτων. Βλέπουν, κρίνουν, συγκρίνουν, μαθαίνουν από τα λάθη τα δικά τους και των γύρω τους, διαμορφώνουν σιγά-σιγά τη δική τους άποψη, γίνονται ανεξάρτητα, αισθάνονται σημαντικά…

Τα αγόρια από την άλλη, εγκλωβισμένα σε μεγάλο βαθμό στον τρόπο ζωής των μεγαλυτέρων, μη έχοντας καταφέρει να απομακρυνθούν για μεγάλο διάστημα ή και καθόλου από την πατρική εστία, αγωνίζονται να βρουν τη θέση τους μέσα στο θολό σκηνικό που η οικογένεια έχει ετοιμάσει για εκείνα, σχεδόν από τη στιγμή της γέννησής τους. Κάποια, αδυνατώντας να βρουν τη δική τους ταυτότητα, επιλέγουν να συνεχίζουν τυφλά την οικογενειακή παράδοση, που τους δίνεται κυρίως με τη μορφή «κανόνων». Ορισμένα, πιο ανήσυχα, αναρωτιούνται αν κάποιοι κανόνες θέλουν βελτίωση ή τροποποίηση, για να γίνουν πιο σύγχρονοι και αποτελεσματικοί. Η πλειοψηφία όμως δεν μπορεί να μετατρέψει την αμφισβήτηση σε αλλαγή, καθώς κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με επανάσταση εναντίον του οικογενειακού κατεστημένου, συνεπάγεται επομένως την ανατροπή των «ισορροπιών».  

Ελάχιστοι νέοι, οι πιο τολμηροί, επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν το ρόλο τους μέσα στο παιχνίδι στο οποίο έχουν βρεθεί να συμμετέχουν, συνήθως χωρίς να έχουν ερωτηθεί αλλά ούτε και να έχουν το δικαίωμα να εκφράσουν απόψεις και θέσεις.

Και έρχεται η στιγμή που ένα γεγονός ταράζει τα νερά μιας μικρής κοινωνίας και τη φέρνει αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα που η ίδια έχει προκαλέσει: η επιστροφή κάποιων κοριτσιών στον τόπο τους!

Με την επιστροφή τους, οι νέες ανακαλύπτουν έντρομες το μέγεθος του χάσματος ανάμεσα σε εκείνες και την πραγματικότητα που είχαν αφήσει πίσω τους.

Γυρνώντας τώρα πίσω, διαπιστώνουν ότι σχεδόν τα πάντα έχουν παραμείνει όπως τα είχαν αφήσει πριν φύγουν: άνθρωποι, ιδέες, πρωτοβουλίες, δομές, συνήθειες, καθημερινότητα.

Όσο για τους νέους που έχουν δεθεί στην εστία τους, είναι φανερό στα μάτια των κοριτσιών πως έχουν σημαντικά αφομοιωθεί από τον τρόπο ζωής των παλαιότερων. Εκείνες, ως πιο «εξελιγμένες», αλλά και ως μειοψηφία πλέον, νιώθουν ότι εκείνοι δεν μπορούν να τις καταλάβουν, αφού έχουν παραμείνει στάσιμοι.

Βρίσκοντας δύσκολη την επικοινωνία με εκείνους, εκείνες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στην περιφρόνηση και στην προσπάθεια προσέγγισης που μοιάζει με πειραματισμό. Εκείνοι, όσα δεν μπορούν να κατανοήσουν σε εκείνες, προσπαθούν να τα υποβαθμίσουν ή και να τα υποτάξουν, κατά το παράδειγμα των μεγαλυτέρων.

Στην προσπάθειά τους, εκείνες κι εκείνοι, να δημιουργήσουν στον τόπο τους, επιχειρούν συχνά να γεφυρώσουν τα χάσματά τους στον επαγγελματικό χώρο, στις κοινωνικές συναναστροφές, στον προσωπικό τομέα.

Κάποιες φορές το αποτέλεσμα είναι ενθαρρυντικό, χάρη στην ισχυρή θέληση και την υπομονή και των δύο πλευρών.

Άλλοτε η γέφυρα γκρεμίζεται βίαια, σκορπώντας γύρω της κονιορτό αγανάκτησης και μοναξιάς… Γιατί μπορούν άραγε ποτέ, αυτοί που μένουν πίσω να νιώσουν αληθινά τις αγωνίες εκείνων που έχουν φύγει και τώρα επιστρέφουν; Αλλά και εκείνοι που γυρίζουν, πόσο μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό να νιώσουν μια κάποια υπεροψία απέναντι σε κάθε τι που έχει μείνει στάσιμο;

Για τις λίγες που επιστρέφουν και τους πολλούς που ήταν πάντα εδώ, οι διαφορές είναι πολλές. Καθώς όμως το συλλογικό όφελος από μια αρμονική επανασύνδεση με στόχο τη δημιουργική σύμπλευση είναι τεράστιο, θα πρέπει εκείνες να τους τραβήξουν προς τα επάνω κι εκείνοι να εγκαταλείψουν εγωισμούς και στείρες συνήθειες…».

Έχοντας κι εγώ επιλέξει να επιστρέψω στη γενέτειρά μου στο Λάλα από τον Οκτώβριο του 2004, βλέπω ως τώρα αλλαγές να συμβαίνουν στα χωριά μας με αργούς, βασανιστικούς ρυθμούς. Βλέπω στερήσεις και ελλείψεις που βίωνα ως παιδί στο χωριό, να προβληματίζουν και τις σημερινές οικογένειες. Όλα αυτά τα χρόνια, περίμενα κι εγώ την πολυπόθητη «αποκέντρωση» για να γεμίσουν ξανά με ζωή τα χωριά μας. 

Τελικά, μήπως ο καταλύτης βρίσκεται στη νέα πραγματικότητα που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται λόγω της πανδημίας; Τηλε-εργασία, τηλε-εκπαίδευση, τηλε-διάσκεψη, είναι μερικές μόνο από τις συνθήκες που έρχονται για να μείνουν στη ζωή μας και να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο που οργανώνουμε την εργασία μας, τη μόρφωσή μας, την καθημερινότητά μας. Νέες ισορροπίες θα απαιτηθούν και νέοι ρόλοι θα αναδυθούν μέσα από το σαρωτικό, αναπόφευκτο αυτό κύμα. Παραδοσιακές πρακτικές, συνήθειες δεκαετιών ή και αιώνων σε ορισμένες περιπτώσεις, καθώς και πλαίσια δράσης (κοινωνικά, οικογενειακά, διαπολιτισμικά) έχουν ήδη αρχίσει να δοκιμάζονται και να αναδιαμορφώνονται υπό το πρίσμα της νέας, απόλυτα τεχνολογικά πλέον διαμεσολαβημένης εποχής που ξεκινά με αφετηρία την εμφάνιση της πανδημίας.

Αυτές που ως τώρα έφευγαν και εκείνοι που μέχρι πριν λίγο έμεναν, θα αναγκαστούν να επαναπροσδιορίσουν τα θέλω τους. Θα υποχρεωθούν να βγουν από το ως τώρα πλαίσιο αντίληψης των αναγκών και των επιθυμιών τους προκειμένου να επιχειρήσουν να σκιαγραφήσουν το αύριο που ξημερώνει και να οργανώσουν τη δική τους προσωπική θέση μέσα σε αυτό. Καθώς η νέα πραγματικότητα θα είναι σε μεγάλο βαθμό αποδεσμευμένη από τον φυσικό τόπο και σχεδόν όλα θα συμβαίνουν δυνητικά, ίσως σταδιακά θα πάψουμε να μιλάμε για αυτές που φεύγουν και αυτούς που μένουν.

Νέα χάσματα πιθανότατα θα δημιουργηθούν τώρα στη θέση των παλιών, με σημείο αναφοράς την τεχνολογία ωστόσο και όχι πλέον τον φυσικό τόπο που επιλέγει ο καθένας να ζήσει και να χτίσει τον μικρόκοσμό του.

Καινούργιες προκλήσεις, πρωτόγνωρους προβληματισμούς αλλά και νέου τύπου ευκαιρίες θα έχουν στο εξής αυτές που ως τώρα έφευγαν και εκείνοι που μέχρι πριν λίγο έμεναν.

Θα είναι το αύριο καλύτερο; Όπως σε κάθε εποχή, έτσι και τώρα ο βαθμός εγρήγορσης αλλά και ο τρόπος που ο καθένας μας θα επιλέξει να χειριστεί αυτό που έχει αρχίσει να ανοίγεται μπροστά μας (είτε δηλαδή αντιμετωπίζοντάς το ως πρόβλημα είτε βλέποντάς το ως ευκαιρία), θα διαμορφώσουν τη νέα πραγματικότητα όπου το μόνο βέβαιο είναι πως δεν θα γίνεται λόγος για αυτές που φεύγουν και αυτούς που μένουν, αλλά για το πόσο έτοιμοι θα είναι –αυτές και αυτοί- να αφουγκραστούν την καινούργια εποχή και να ακολουθήσουν τις εξελίξεις…

Βάσω Χαριτοπούλου

Οικονομολόγος

vasso-charitopoulou@hotmail.com

"Βλέποντας και κάνοντας"...

Απόψεις

του Κώστα Χλωμούδη*

 

Η αποθέωση του εμπειρισμού και τακτικισμού στην Πολιτική…

Η έλλειψη οραματικών στόχων και ικανών σχεδιαστών εθνικής στρατηγικής…

Κάποτε, στις συζητήσεις με αγαπημένους/νες μου συνοδοιπόρους, αποτελούσε την έκφραση της κορύφωσης του χλευασμού, για την αμηχανία μας μπροστά στην αντίθεση αυτών που επιθυμήσουμε και αυτών που η πραγματικότητα επέβαλλε...

Ότι θα αποτελούσε όμως κυβερνητική τακτική και στρατηγική ούτε που το είχα φανταστεί…

Οι συνθήκες λένε είναι ευμετάβλητες και δεν ξέρουμε τι θα συμβεί τους επόμενους μήνες…

Για φαντάσου...

Εδώ καταγράφεται το μέγεθος της ανεπάρκειας και ανικανότητας…

Από πότε οι κυβερνήσεις σχεδιάζουν master plan μόνο εφόσον λειτουργούν σε συνθήκες business as usual ;…

Οι κυβερνήτες κρίνονται, όπως πάντα, από την ικανότητα προβλέψεων, οργάνωσης υλοποίησης στόχων και επιλογών και λογοδοσία απόδοσης και αποτελεσματικότητας για αυτές τις επιλογές τους… Εθνικές και διεθνείς...

Η επιλογή να χαράσσουμε πορεία ανάλογα με το πως διαμορφώνονται οι κοινωνικές τάσεις, στη συγκυρία και για κάθε θέμα, αποτελεί την χειρότερη πρακτική κυβερνησιμότητας.

Όταν διδάσκουμε management αναφερόμαστε στα σενάρια, στα ρίσκα, στις εξωτερικότητες (επιπτώσεις των επιλογών) και στην υποστήριξη συγκεκριμένων συμφερόντων της όποιας δικής μας επιλογής...

Το "βλέποντας και κάνοντας" είναι η συνταγή της μη ανάληψης ευθύνης για να οδηγήσεις τη χώρα κάπου... Όπου, με δημόσιο λόγο, επιλέγεις... Για να μπορείς να κριθείς και να αξιολογηθείς στο τέλος της ημέρας...

Χαρακτηρίζει άβουλες ηγεσίες και οδηγεί σε καθυστερήσεις στην προσαρμογή της χώρας και της οικονομίας, στις αλλεπάλληλες και πράγματι ευμετάβλητες εξέλιξης των δεδομένων στην οικονομία, την τεχνολογία, τους διεθνείς κανόνες και ανταγωνιστικότητα.

Μα πότε οι κοινωνίες και ο κόσμος μας, κινήθηκαν σε συνθήκες βεβαιότητας;

Από τότε που ένοιωσα να μελετώ τη ζωή άκουγα την έκφραση "... όταν άνθρωπος σχεδιάζει κάποιος από πάνω χαμογελά...". Στη δε πολιτική μας ενασχόληση δεν υπήρξε περίοδος που τα δεδομένα του PESTEL δεν ανέτρεπαν βασικούς πυλώνες και δεν απαιτούσαν διαρκείς επαναπροσαρμογές σχεδιασμών...

Όσο η αντιπολίτευση παίζει στο γήπεδο αυτό, τόσο περισσότερο ηγεμονική θα γίνεται η λογική του καιροσκοπισμού του "βλέποντας και κάνοντας" και για αυτό την ευθύνη δεν θα την έχει μόνο ο κυβερνητικός συνασπισμός εξουσίας αλλά και η όποια κοινωνία των πολιτών...

Ας τεθούν στην κοινωνία, με δημόσιο τρόπο, τα σενάρια, οι επιλογές, ο σχεδιασμός τους και το εύρος της αβεβαιότητας που επιλέγουν να κινηθούν οι κυβερνητικές επιλογές, για να συμπαραταχθεί η κοινωνία μαζί τους ή να αντιπαρατεθεί με αυτά...

Αυτό είναι το παιχνίδι της Δημοκρατίας...

Το άλλο το "μονά - ζυγά δικά μου" αγαπημένοι/ες μου φίλοι/ες σας καλώ να μην το παίξουμε...

*Ο Κώστας Χλωμούδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του ΠΑ.ΠΕΙ.

Καλά νέα για το εμβόλιο της Moderna – Τι λέει ο Ηλίας Μόσιαλος

Υγεία

Ενθαρρυντικά είναι τα νέα από τις προκλινικές δοκιμές για το ερευνητικό εμβόλιο mRNA-1273 της Moderna.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/08/06/society/kala-nea-gia-to-emvolio-tis-moderna-ti-leei-o-ilias-mosialos/

ΠΟΥ: Πιθανόν να μην υπάρξει ποτέ θεραπεία για τον κοροναϊό

Υγεία

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προειδοποιεί ότι, παρά τις ισχυρές ελπίδες για εμβόλιο, είναι πιθανόν να μην υπάρξει ποτέ πανάκεια για την COVID-19» και ότι ο δρόμος προς την κανονικότητα θα είναι μακρύς.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/08/03/world/pou-pithanon-na-min-yparksei-pote-therapeia-gia-ton-koronaio/

Τον Νοέμβριο θα έχει η Ρωσία έτοιμο εμβόλιο κορωνοϊού

Υγεία

Το Κρατικό Ερευνητικό Κέντρο Ιολογίας και Βιοτεχνολογίας της Ρωσίας Vektor σχεδιάζει να ξεκινήσει την παραγωγή ενός εμβολίου κατά του κορωνοϊού τον Νοέμβριο, δήλωσε την Κυριακή ο γενικός διευθυντής του, Ρινάτ Μαξιούτοφ.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1090550/article/epikairothta/kosmos/ton-noemvrio-8a-exei-h-rwsia-etoimo-emvolio-korwnoioy

Κοροναϊος: Συμφωνία Βρυξελλών με την Sanofi για 300 εκατομμύρια δόσεις του εμβολίου της

Υγεία

Στην ανακοίνωση σημειώνεται ότι οι Βρυξέλλες διεξάγουν «εντατικές συνομιλίες» και με άλλες φαρμακευτικές εταιρίες για εμβόλια κατά του κοροναϊού. «Έτσι αυξάνονται οι πιθανότητες να αποκτήσουμε γρήγορα αποτελεσματική θεραπεία για τον ιό», εξήγησε η πρόεδρος της Κομισιόν.

Ελπίδες γεννά το εμβόλιο της Οξφόρδης – Ενα εκατομμύριο δόσεις έως τον Σεπτέμβριο

Υγεία

Φωτ. REUTERS

Το πειραματικό εμβόλιο της φαρμακευτικής εταιρείας AstraZeneca κατά της COVID-19 ήταν ασφαλές και προκάλεσε ανοσολογική απόκριση κατά τις αρχικές δοκιμές σε υγιείς εθελοντές, σύμφωνα με στοιχεία που γνωστοποιήθηκαν σήμερα Δευτέρα.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1088475/article/epikairothta/kosmos/elpides-genna-to-emvolio-ths-o3fordhs--ena-ekatommyrio-doseis-ews-ton-septemvrio

Εμβόλιο Οξφόρδης/AstraZeneca: «Πιθανόν να υπάρξουν σύντομα θετικές ειδήσεις»

Υγεία

Θετικές ειδήσεις σχετικά με τις αρχικές δοκιμές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης για υποψήφιο εμβόλιο κατά της COVID-19 (με τη στήριξη της εταιρείας AstraZeneca) ίσως ανακοινωθούν αύριο Πέμπτη, σύμφωνα με όσα ανέφερε ο πολιτικός συντάκτης του ITV, Ρόμπερτ Πέστον.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1087682/article/epikairothta/episthmh/emvolio-o3fordhsastrazeneca-pi8anon-na-ypar3oyn-syntoma-8etikes-eidhseis

Πέθανε ο Ντίνος Χριστιανόπουλος

Κοινωνια

Έζησε 89 «διαγώνια» χρόνια… Ο φιλόλογος Κωνσταντίνος Δημητριάδης (το «Ντίνος Χριστιανόπουλος» είναι ψευδώνυμο του ποιητή), ο συλλέκτης έργων τέχνης, ο πρώην ιδιοκτήτης της πινακοθήκης της «Διαγωνίου», ο μελετητής, ο μεταφραστής, ο δοκιμιογράφος, ο πλέον «συζητημένος» ποιητής των τελευταίων χρόνων, πέθανε σήμερα στη γενέθλια πόλη του, τη Θεσσαλονίκη, την οποία ουδέποτε εγκατέλειψε.

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ ἱερή μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ματθία

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

     Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή  9   Aὐγούστου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

       

     Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, καί ἡ Ἁγία μας  Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν ἱερή μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ματθία. Ὁ Ματθίας ἦταν πρῶτα ἕνας ἀπό τούς ἑβδομήντα Ἀποστόλους. Μετά τήν Ἀνάληψη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, οἱ ἕνδεκα Ἀπόστολοι, μέ πρόταση τοῦ Ἀποστόλου Πέτρου, ἐξέλεξαν τόν Ματθία στή θέση τοῦ Ἰούδα τοῦ Ἰσκαριώτη, γιά νά συμπληρωθεῖ ὁ ἀριθμός τῶν Δώ­δεκα.

     Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος κατά τήν ἐκλογή τοῦ Ἀποστόλου Ματθία μνημονεύει τήν προφητεία τοῦ Προφητάνακτα Δαβίδ γιά τόν Ἰούδα στούς Ψαλμούς 68 και 108. «Τό σπίτι του νά ρημάξει καί ἄνθρωπος νά μήν κατοικήσει σ’ αὐτό καί τήν ἀποστολή του νά τήν πάρει ἄλ-λος». Γι’αὐτό ὁ Ἀπόστολος Πέτρος συμπεραίνει καί λέγει· «Πρέπει λοιπόν ἀπό τούς ἄνδρες πού ἦσαν μαζί μας ὅλο τόν καιρό πού ὁ Κύριος Ιησοῦς συναναστράφηκε μ’ ἐμᾶς, ἀπό τήν βάπτισή Του ἀπό τόν Ἰωάννη ὡς τήν ἡμέρα πού ἀναλήφθηκε στούς οὐρανούς, νά γίνει μάρτυρας μαζί μ’ ἐμᾶς τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Ιησοῦ Χριστοῦ». Τό ζήτημα εἶναι ὄχι μόνο νά συμπληρωθεῖ ὁ ἀριθμός τῶν Δώδεκα, ἀλλά καί ὅτι ὁ ἀναπληρωτής τοῦ Ἰούδα θά γίνει στόν κόσμο, μαζί μέ τούς ἄλλους, μάρτυρας ὅτι ὁ Ἰησοῦς Χριστός ἀναστήθηκε.

   Ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς στίς Πράξεις του μᾶς λέγει πῶς ἔγινε ἡ ἐκλογή τοῦ Ματθία· «Πρότειναν δύο, τόν Ἰωσήφ, πού τόν ἔλεγαν Βαρσαββᾶ καί μετά πῆρε τό ὄνομα Ἰοῦστος, καί τόν Ματθία. Ὕστερα προσευχήθη­καν καί εἶπαν. Ἐσύ, Κύριε, πού ξέρεις τίς καρδιές ὅλων, δεῖξε μας ποιόν ἀπ’ αὐτούς τούς δύο διάλεξες, γιά νά ἀναλάβει τή θέση στό λειτούργημα αὐτό καί τήν ἀποστολή, πού ἐγκατέλειψε ὁ Ἰούδας καί πῆγε ἐκεῖ πού τοῦ ἄξιζε. Ὕστερα ἔρριξαν κλῆρο γι’ αὐτούς καί ὁ κλῆ­ρος ἔπεσε στό Ματθία. Ἔτσι ὁ Ματθίας προστέθηκε στούς ἕνδεκα Ἀποστόλους». (Πράξεις  Α΄, 23-26).

  Ἀπό τήν διαδικασία ἐκλογῆς τοῦ Ἀποστόλου Ματθία διδασκόμεθα πολλά.

Πρῶτον∙ ὅτι στήν περίπτωση τῆς ἐκλογῆς τοῦ Ἀποστόλου Ματθία φαίνεται καθαρά ὁ τρόπος μέ τόν ὁποῖον ἐργάζονται καί ἐνεργοῦν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι. Θέλουν παντοῦ καί πάντοτε νά γίνεται τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Προτείνουν αὐτοί στόν Θεό καἰ Ἐκεῖνος ἐκλέγει. Κάνουν αὐτοί τό ἀνθρώπινο καί ἀφήνουν τό θεϊκό νά τό πράξη ὁ Θεός, δηλαδή ἀφήνουν χῶρο στόν Θεό νά ἐνεργήση καί νά φανε-ρώση τό θέλημά Του. Στήν Ἐκκλησία ὅλα εἶναι θεανθρώπινα. Ὁ Θεός ἐνεργεῖ καί ὁ ἄνθρωπος συνεργεῖ. Δέν παραβιάζεται ἡ ἀνθρώ-πινη ἐλευθερία, ἀλλά δέν παραθεωρεῖται καί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.

   Ἐμεῖς συνήθως, ὑποδουλωμένοι στά πάθη μας, θέλουμε νά γίνεται τό θέλημά μας. Ὅταν ἀκόμα ἀπευθυνόμαστε στόν Θεό ἔχουμε τήν ἀπαίτηση νά μᾶς ὑπακούση καί νά γίνη αὐτό πού ἐμεῖς ἐπιθυμοῦμε.

Δεύτερον ὅτι ὁ Ἀπόστολος Ματθίας ὑπέστη διωγμούς καί τιμωρίες ἀπό τούς Αἰθίοπες,τούς ὁποίους ἀγάπησε καί ὑπηρέτησε. Ἔγινε, δηλαδή, καί στό σημεῖο αὐτό μιμητής τοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος εὐεργέτησε παντοιοτρόπως τούς ἀνθρώπους καί ἐκεῖνοι τόν σταύρωσαν.

     Τό νά διακονῆ κανείς τούς ἀνθρώπους δέν εἶναι εὔκολο πρᾶγμα. Τό νά ποιμαίνη λογικά πρόβατα εἶναι ἔργον βαρύ καί ἐπίπονο. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος μᾶς λέγει ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὅν δυσκολοκυβέρνητο. Οἱ ἐργάτες τοῦ Εὐαγγελίου, βέβαια, γνωρίζουν πολύ καλά ὅτι ὁ Χριστός θά εἶναι πάντοτε κοντά τους γιά νά τούς στηρίζη καί νά τούς ἐνδυναμώνη.

     Ὁ ἀγώνας γιά τήν μεταμόρφωση τῶν παθῶν καί τήν ἐσωτερική ἀναγέννηση συνδέεται στενά μέ τήν ἐκζήτηση τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ στήν ζωή μας. Ἡ σταύρωση τοῦ δικοῦ μας θελήματος ἀποτελεῖ σφραγίδα γνησιότητος. Εἶναι ἡ σφραγίδα τοῦ Χριστοῦ, πού διώχνει τήν ταραχή καί τήν ἀπελπισία καί προξενεῖ ὑπαρξιακή χαρά, εἰρήνη καί ἐσωτερική πληρότητα.

    Ἀποστολή πλέον ὅλων τῶν Ὀρθοδόξων, εἶναι ὅτι πέρα ἀπό τό «εἴδομεν τό φῶς τό ἀληθινόν» πού μετείχαμε, νά μή τό κρατήσουμε γιά τόν ἑαυτόν μας, ἀλλά βγαίνοντας ἀπό τόν Ναό, νά φροντίσουμε νά τό μεταδώσουμε σέ αὐτούς πού δέν τό γνωρίζουν καί δέν ἔχουν ἐνεργοποιήσει τήν δυνατότητα νά μετέχουν τῶν μυστηρίων καί νά εἰσέλθουν στό σῶμα τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας. Ἄν δέν ἔχουμε τό χάρισμα νά τό κάνουμε, ἄς φροντισουμε τοὐλάχιστον προσευχητικά καί ὑλικά,νά στηρίξουμε ἔμπρακτα τό ἱεραποστολικό ἔργο τῆς Ἐκκλησίας μέ τούς ἀπαραίτητους πόρους γιά τήν δημιουργία ἔργων ὑποδομῆς, γιά νά λάβουμε μισθό Ἱεραποστόλου. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.pemptousia.gr/

Προτεινόμενο βιβλίο - Γεώργιος Β. Μιχαλακόπουλος, Η λειτουργία του οργανισμού ισλαμικής διάσκεψης (ΟΙΔ) στο διεθνές σύστημα και η Τουρκία - Γεωγραφική και γεωπολιτική προσέγγιση του ρόλου τους , Α. Α. Λιβάνη, Αθήνα 2004

Διεθνή

Η παρουσία του ισλαμικού στοιχείου στη διαμόρφωση της πολιτικής χαρακτηρίζεται ως "πολιτικό Ισλάμ" ή "ισλαμιστικός φονταμενταλισμός" και έχει προκαλέσει το έντονο ενδιαφέρον των μελετητών και των ακαδημαϊκών, ειδικότερα μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης.
Ο μουσουλμανικός κόσμος, που καταλαμβάνει τεράστια έκταση (εκτείνεται από τη Μεσόγειο έως το Στενό της Μαλάκα), χαρακτηρίζεται από πληθυσμιακή έκρηξη (σε πάνω από πενήντα πέντε χώρες οι μουσουλμάνοι αποτελούν την πλειοψηφία, ενώ σε πάνω από δέκα άλλες αποτελούν σημαντικές αριθμητικά μειονότητες), ενώ το όργανο προβολής ισχύος του ακούει στο όνομα ΟΠΕΚ.
Στη χώρα μας, η σε βάθος ανάλυση της εμφάνισης του σχετικά σύγχρονου φαινομένου του ισλαμιστικού "ζηλωτισμού" (σύμφωνα με την έκφραση του καθηγητή Ιωάννη Μάζη) και η σύνδεσή του με τις αρχές της Γεωπολιτικής άρχισαν με τη διοργάνωση από το Ιόνιο Πανεπιστήμιο του συνεδρίου "Ευρώπη - Κεντρικό Ισλάμ: Νέα Γεωπολιτική Δυναμική" (9-11 Οκτωβρίου 1991) και με το βιβλίο του Γεωγραφία του Ισλαμιστικού Κινήματος στη Μέση Ανατολή (1992).

Πηγή: http://www.biblionet.gr/

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Μεγάλη καί ἡ Μικρή Παράκληση πρός τήν Παναγία Μητέρα μας

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

     Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή  2   Aὐγούστου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

       

    Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, καί ἀπό τό ἀπόγευ-μα ἀρχίζουν ἐναλλάξ ἡ Μεγάλη καί ἡ Μικρή Παράκληση πρός τήν Παναγία Μητέρα μας. Οἱ ἀναρίθμητοι ὕμνοι πού ἔχουν γραφεῖ γιά τήν Θεομήτορα εἶναι μία δροσιά στό καῦμα τοῦ σώματος λόγω ἐπο-χῆς, Αὔγουστος εἶναι , ἀλλά καί στά πολυκαύματα τῆς ψυχῆς ἀπό τά λάθη μας  καί γι’ αὐτό ἀναπάσαν στιγμή βάζουμε τό ἐπίθεμα τους πάνω στήν πληγή μας. Εἶναι ἀμέτρητα τά πλήθη τῶν πιστῶν πού τρέχουν σ’ ὅλους τούς Ἐνοριακούς Ναούς καί τά ταπεινά Παρεκκλήσια καί τά Μοναστήρια μας, γιά νά ἀκούσουν ἤ νά τούς σιγοψάλλουν μαζί μέ τόσα ἄλλα στόματα τῶν πιστῶν.

   Εἶναι ἀλήθεια, ὅτι ὅλοι οἱ χριστιανοί ἔχουν βαθειά στήν καρδιά  τους ριζωμένη τήν εὐλάβεια πρός τήν Παναγία. Ἐκείνη γιά ὅλους εἶναι τό στήριγμα, ἡ καταφυγή, ἡ παρηγοριά. Τά σημειώνει αὐτά καί ὁ ὑμνογράφος μέ τρόπο μοναδικό. Ἡ Μάνα μας εἶναι τῶν θλιβομένων ἡ χαρά, τῶν ἀδικουμένων ἡ προστασία, τῶν ξενητεμένων ἡ παρηγοριά, τῶν τυφλῶν ἡ βακτηρία, ὅσων ταλαιπωροῦνται ἡ βοήθεια, αὐτῶν πού βρίσκονται σέ κίνδυνο ἡ σκέπη, ἀλλά καί ὅσων βρίσκονται σέ κάποια ἀνάγκη, γίνεται ἡ ἀρωγός.

    Ὅλοι κάποια στιγμή καταφεύγουμε σ’ Ἐκείνη μέ βαθειά πίστη καί ζητοῦμε τή στοργική της πρεσβεία γιά τό προσωπικό μας αἴτημα. Ἡ συνδρομή της ἔρχεται καί τότε ἡ καρδιά μας ξεσπᾶ σέ μιά εὐχαριστία. «Οὐδείς προστρέχων ἐπί σοί κατῃσχημένος ἀπό σοῦ ἐκπορεύ-εται…», σημειώνει χαρακτηριστικά ὁ ὑμνωδός. Ἀπόδειξη τρανή τῆς συνδρομῆς της καί  τοῦ πλήθους τῶν πολλαπλῶν εὐεργεσιῶν της εἶναι οἱ χιλιάδες Ναοί καί Παρεκκλήσια πού εἶναι ἀφιερωμένα στή χάρη της. Ἀλλά καί σέ κάθε εἰκόνα της βλέπουμε νά εἶναι κρεμα-σμένα ἑκατομμύρια ἀφιερώματα, πού ἀποτελοῦν τούς ἀδιάψευστους μάρτυρες τῶν πολλῶν καί ἀμέτρητων εὐεργεσιῶν της.

    Κατά τίς ἡμέρες τοῦ  Δεκαπενταυγούστου, πού γιορτάζεται ἡ Κοίμηση τῆς Παναγίας, τό Μικρό Πάσχα τοῦ καλοκαιριοῦ ὅπως ἔχει ἐπικρατήσει νά λέγεται, ψάλλονται κατά τήν ἀκολουθία τοῦ Ἑσπερινοῦ, μιά ἡμέρα ἡ Μικρή καί τήν ἄλλη ἡ Μεγάλη Παράκληση. Τά τροπάρια τοῦ Μικροῦ Παρακλητικοῦ Κανόνα εἶναι ἔργο ἀγνώστου ὑμνογράφου. Ὁρισμένοι θεωροῦν συντάκτη του κάποιο Θεοστήρικτο ἤ Θεοφάνη. Ἀντίθετα ὁ Μεγάλος Κανόνας εἶναι ἔργο τοῦ Θεοδώρου τοῦ Β’  τοῦ Δουκός, βασιλέως Νικαίας, τοῦ ἐπονομαζομένου καί Λασκάρεως, πού ἔζησε στά μέσα τοῦ 13ου αἰώνα.

   Τά δυό αὐτά ἀριστουργήματα τῆς ἐκκλησιαστικῆς μας ὑμνογρα-φίας εἶναι πολύ ἀγαπητά σ’  ὅλους σχεδόν τούς χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνο τήν περίοδο τοῦ Δεκαπενταύγουστου, ἀλλά καί σέ πολλές ἄλλες περιστάσεις τῆς καθημερινότητος τίς διαβάζουν καί τίς ψάλλουν ἀποκομίζοντας περισσή ὠφέλεια.  Ἐξάλλου μέσα στήν πεζή καί δύσκολη περίοδο αὐτῶν τῶν καιρῶν πού βρεθήκαμε μέ τούς ρυθμούς νά ἐναλλάσσονται μέ τόση γρηγοράδα, ἡ καταφυγή στή μεσιτεία τῆς Κυρίας Θεοτόκου εἶναι ἀναγκαία. Ὁ πολύς πόνος, ἡ θλίψη, ἡ ἀγωνία γιά τό αὔριο, ἡ κάθε λογίς δοκιμασία πού ταλαιπωροῦν τήν κάθε ἀνθρώπινη ὕπαρξη, γίνονται προτρεπτικές γιά καταφυγή στήν Παναγία, στήν  μεσιτεία τῆς Μοναδικῆς μας Μάνας.

    Σ’ αὐτήν ἄς ἀκουμπήσουμε τήν καρδιά μας, καί ἄς σιγοψάλλουμε καί ἐμεῖς  στήν ἅγια μορφή της : «Τά νέφη τῶν λυπηρῶν ἐκάλυψαν  τήν ἀθλίαν μου ψυχήν καί καρδίαν καί σκοτασμόν ἐμποιοῦσί μοι, Κόρη· ἀλλ’ ἡ γεννήσασα φῶς τό ἀπρόσιτον ἀπέλασον ταῦτα μακράν τῇ ἐμπνεύσει τῆς θείας πρεσβείας σου».

    Ἡ Παναγία, λοιπόν, εἶναι μακαρία διότι εἶναι ἡ ἀκούουσα τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ, ἡ φυλάξασα καί συντηρήσασα αὐτόν εἰς τήν καρδιά της, ἀλλά καί ἡ ἀκούουσα τούς λόγους, τά αἰτήματα, τίς δοξολογίες καί τίς προσευχές ὅλης τῆς Ἐκκλησίας, ὅλων τῶν αἰώνων, ὅλου τοῦ κόσμου.

     Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος πού προσευχόμαστε σέ αὐτήν. Δέν προσευχόμαστε σέ κάποιον πού κοιμᾶται καί δέν ἀκούει, ἀλλά σέ κάποιον πού ἡσυχάζει καί βυθίζεται στήν μυστική σιωπή καὶ συγχρόνως μέ ἕναν θεῖο τρόπο ἐνεργοποιεῖται μέσα στήν ἱστορία.

     Ἡ εὐχή τῆς Ἐκκλησίας μας γιά ὅλους εἶναι νά δώσει ὁ Θεός πολύ περισσότερα ἀπό ὅσα τολμοῦμε καί  ζητοῦμε στίς προσευχές μας, πολύ οὐσιαστικότερα ἀπό ὅσα μποροῦμε νά ἐκφράσουμε στά αἰτήματά μας ∙ Νά μᾶς χαρίσει πλούσια τήν χάρι Του καί νά μᾶς ἀξιώσει νά ζήσουμε τόν ὑπόλοιπο χρόνο τῆς ζωῆς μας μέ τήν προστασία, μέ τήν πρεσβεία καί μέ τήν βοήθεια τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου.ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.romfea.gr/pneumatika/16365-paraklisis

 

 

 

 

 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Παρασκευῆς

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                     Κυριακή  26   Ἰουλίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

 

          Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τῆς Ἁγίας Μεγαλομάρτυρος Παρα-σκευῆς, ἡ ὁποία εἶναι προστάτιδα τῶν ματιῶν καί τῶν ὀπτικῶν. Ἡ Ἁγία Παρασκευή γεννήθηκε τόν  2ον μ. Χ. αἰῶνα σέ ἕνα προάστιο τῆς Ρώμης ἐπί Αὐτοκρατορος  Ἀδριανοῦ. Γονεῖς της ἦταν ὁ Ἀγαθόνι-κος καί  ἡ Πολιτεία, πού ἦσαν θεοσεβεῖς και οἰκονομικά εὔποροι. Ἡ Ἁγία Παρασκευή γεννήθηκε ἡμέρα Παρασκευή καί ἔτσι ἀποφά-σισαν νά τῆς δώσουν τό ὄνομα Παρασκευή καί εἶναι καρπός προσευ-χῆς καί νηστείας τῶν γονέων της καί ἀνετράφη ἐν παιδείᾳ καί νουθεσίᾳ Κυρίου.

    Σέ ἡλικία 20 ἐτῶν ἡ Ἁγία Παρασκευή ἔχασε τόν πατέρα της. Αὐτό στάθηκε σημαντικός παράγοντας στήν ἐξέλιξη τῆς πορείας της διότι πλέον ἦταν μόνη καί μέ ἀρκετά χρήματα ὥστε νά πραγματοποιήσει τό φιλανθρωπικό καί τό ἱεραποστολικό ἔργο πού ποθοῦσε. Ἔτσι προ-σφέρει  τήν περιουσία της σέ φτωχούς καί ἀφιερώνει τό χρόνο της στήν ἀνακούφιση τῶν ἀσθενῶν, διακονεῖ ἀδυνάτους, σπεύδει γιά τίς ἀνάγκες τίς Ἐκκλησίας τῆς Ρώμης. Οἱ δραστηριότητές της ὅμως ἔφτασαν στά αὐτιά τοῦ Αὐτοκράτορα Ἀντωνίνου καί νά ὁδηγηθεῖ ἐνώπιόν του.

     Ἡ Ὁσιοπαρθενομάρτυρα Παρασκευή συνελήφθη καί ὁδηγήθηκε σέ σκληρά βασανιστήρια μέχρι νά ὁμολογήσει τήν ἀποστροφή της ἀπό τό χριστιανισμό. Ἀρχικά τῆς ἔθεσαν μία πυρακτωμένη περικε-φαλαία στήν κεφαλή της, ἀφοῦ δέν λύγισε, ρίχτηκε στήν ἀπομό-νωση. Τήν φυλάκισή της θεώρησε εὐκαιρία γιά προσευχή. Τό βράδυ Ἄγγελος Κυρίου ἐνεφανίσθη ἐνώπιόν της καί τήν ἐλευθέρωσε ἀπό τά δεσμά της. Ἡ Ἁγία Παρασκευή συλλαμβάνεται ἐκ νέου καί ὁδηγεῖται σέ μαρτύρια φρικτά, τά ἀντιμετωπίζει ἀποτελεσματικά καί μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ ἐνισχύεται καί θεραύεται ἀπό τίς πληγιές. Τέλος ὁ Δήμιός της τέλος τῆς ἀπέκοψε τήν κεφαλήν καί ἔτσι βρῆκε τέλος ἡ ζωή της.

    Ἡ ζωή  τῆς Ἁγίας Πατρασκευῆς ὑπῆρξε ὑποδειγματική.  Μέ τήν ἐν γένει πνευματική της ζωή ἐπεδίωκε νά ἀποκτήση πνευματικά ἀγα-θά. Μέ τά δάκρυα τῆς μετανοία της καί τῶν προσευχῶν της γιά τήν ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν τῶν χριστιανῶν στόλιζε τό πρόσωπό της. Μέ τά

αὐτιά της ἀνοικτᾶ, στέκοντας μέ εὐλάβεια, ἄκουσε τά μηνύματα τοῦ Ἁγίου Εὐαγγελίου.

   Ἔβαφε τά χείλη της μέ τήν προσευχή της λέγοντας τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ἐλέησόν με τόν ἀμαρτωλόν».

   Περιδέραιο στό λαιμό της εἶχε τίς νηστεῖες πού ἔκανε καί ἔλαμπε ὁ λαιμός της σάν τόν ἥλιο. Ζωνάρι μαλαματένιο ἦτο ἡ παρθενία της, πού τήν φύλαγε σ’ὅλη της τήν ζωή.Ἐνδύματα εἶχε τό φόβον τοῦ Θεοῦ πού τήν σκέπαζε.Ὑποδήματα ἦτο ὁ νοῦς της, πού τόν εἶχε στόν οὐρα-νό καί ὄχι στήν γῆ, γιά νά στοχάζεται αὐτά τά μάταια, τά ψεύτικα, τά γήϊνα. Ἡ ψυχή της ἦτο καθαρή καί δέν εἶχε στόν λογισμό της αἰσχρές ἐνθυμήσεις.Ἄκουσε  τό Ἀπόστολον Παῦλον πού μᾶς συμβουλεύει: «Μετά αἰδοῦς καί σωφροσύνης κοσμεῖν ἑαυτάς, μή ἐν πλάσμασιν ἤ χρυσῷ ἤ μαργαρίταις ἤ ἱματισμῷ πολυτελεῖ, ἀλλ’ὅ πρέπει γυναιξίν, ἐπαγγελλομέναις θεοσέβειαν δ’ἔργων ἀγαθῶν» (Α΄Τιμ. Β΄, 9-10).

    Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ἀναφερόμενοι σέ λεπτές καί εὔθραυστες γυναικεῖες μορφές, ἀποροῦν  πῶς αὐτές οἱ γυναῖκες μέ αὐτή τήν εὐαίσθητη γυναικεία φύση ἔδειξαν τέτοια ἀντοχή καί τέτοια ἀφοσίωση στά μαρτύρια, ἀλλά καί στήν μοναχική ἄσκηση καί ἀποδείχθηκαν ἀνώτερες ἀπό τούς ἄνδρες.

   Ἡ λειτουργική πράξη τῆς Ἐκκλησίας ἀποδεικνύει ὅτι ἐξ’ἴσου ἄνδρες καί γυναῖκες, πού μετέχουν στήν μυστηριακή ζωή αὐτῆς, μποροῦν οἱ γυναῖκες νά κατακτήσουν  τήν ἁγιότητα καί νά ξεπερά-σουν  τούς ἄνδρες καί νά ἀκολουθήσουν τόν δρόμο τῆς ἁγιότητος καί τῆς ἀρετῆς.

     Ὁ Χριστός  εἶναι τό Φῶς, εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ Μία, Ἁγία, Καθο-λική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία. Ὁ Χριστός διεκήρυξε ὅτι «τό Φῶς ἐλήλυθεν εἰς τόν κόσμον»(Ἰωάν. Γ΄, 19). Εἶναι ὥρα, λοιπόν, νά ξυπνή-σουμε πρίν εἶναι ἀργά∙ «Ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι»» (Ρωμαίου ΙΓ΄, 11).

     Ἄς παρακαλέσουμε  ἱκεταυτικά  καί ἐκ βάθους καρδίας τήν ἁγία καί ἔνδοξο Ὁσιοπαρθενομάρτυρα τοῦ Χριστοῦ Παρασκευή νά κρατᾶ  τούς πνευματικούς μας ὀφθαλμούς ἀνοικτούς, γιά νά βλέπουμε τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ στήν ζωή μας, νά προσαρμόζουμε τήν ζωή μας πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ,  ὥστε νά ἀξιωθοῦμε τῆς τιμῆς καί  τῆς δόξας  πού ἔλαβε ἀπό τόν Θεόν ἡ Ἁγία Παρασκευή καί νά ζήσουμε αἰώνια μαζί της στήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ. ΑΜΗΝ.

 

 

 

 Προέλευση εικόνας: https://poimin.gr/agia-paraskevi-o-vios-tis-agias-paraskevis/

 

 

Στήλη Ἅλατος ... Τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων 630 Πατέρων, τῶν συγκροτησάντων τήν Δ΄ἐν Χαλκιδόνι Οἰκουμενική Σύνοδον τό 431 μ. Χ.

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                              Κυριακή  19   Ἰουλίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

 

    Σήμερα Κυριακή τῶν Ἁγίων καί Θεοφόρων 630 Πατέρων, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, τῶν συγκροτησάντων τήν Δ΄ἐν Χαλκιδόνι Οἰκουμενική Σύνοδον τό 431 μ. Χ.Ἡ ὀνομασία της ὡς Οἰκουμενική Σύνοδος ἀναφέρεται στήν οἰκουμενική ἐκπρόσωπηση τοῦ φρονήματος τῆς Ἐκκλησίας ἀπό τό σῶμα τῶν Ἐπισκόπων καί στήν οἰκουμενική ἀναφορά τῶν ἀποφάσεών της γιά κάθε τοπική Ἐκκλησία.

      Ἡ Ἁγιοπνευματοκίνητη Ἁγία μας Ἐκκλησία ,γιά λόγους διδαχῆς καί ἀσφάλειας, ὁρίζει μερικές Κυριακές τοῦ ἐκκλη-σιαστικοῦ ἔτους νά εἶναι ἀφιερωμένες στίς Οἰκουμενικές Συνόδους. Στόχος της εἶναι νά προβάλει καί νά τιμήσει τούς Πατέρες πού συμμετεῖχαν σέ αὐτές κρατῶντας ἀνόθευτη τήν πίστη μας ἀπό ποικίλες αἱρέσεις καί διαστροφές τῆς δογμα-τικῆς ἀλήθειας πού ἐκφράζει καί ἐκφράζεται ἀπό τήν μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία.

    Ἡ Οἰκουμενική Σύνοδος  τῆς Χαλκιδόνος ἀποτελεῖ μία ἀπό τίς σημαντικότερες Οἰκουμενικές  Συνόδους, τόσο γιά τόν μεγάλον ἀριθμόν τῶν Ἐπισκόπων πού συμμετεῖχαν σ’αὐτήν, ὅσο καί γιά τήν σημασία τῶν ἀποφάσεων.Ἡ Σύνοδος τόνισε μέ σαφήνεια ὅτι γνωρίζει καί ὁμολογεῖ «ἕναν καί τόν αὐτόν Χριστόν Υἱόν, Κύριον μονογενή, ἐν δύο φύσεσιν ἀσυγχύτως, ἀτρέπτως, ἀδιαιρέτως καί ἀχωρίστως». Ἡ διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Χριστολογίας προστάτευε καί ἐξασφάλιζε τήν διαφύλαξη τῆς Ὀρθοδόξου Σωτηριολογίας.Οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μέ τήν ἐν Χριστῷ θεολογία τους προστατεύουν τήν σωτηρία τῶν ἀνθρώπων καί κατέστησαν οἱ ἀκριβεῖς φύλακες τῶν ἀποστολικῶν παραδόσεων.

  Ἡ Σύνοδος κατεδίκασε τήν αἵρεση τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, πού δίδασκε ὅτι ἡ ἀνθρώπινη φύση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἀπερροφήφη ἀπό τήν Θεία. Αὐτό πιστεύουν σήμερα οἱ Κόπτες τῆς Αἰγύπτου καί οἱ Ἀρμένιοι. Ἡ Σύνοδος συγκροτήθη ὑπό τήν Προεδρίαν τῶν Αὐτοκρατόρων Μαρκιανοῦ καί Πουλχερίας καί διετύπωσε τά ὀρθόδοξα δόγματα, διά τῶν ὁποίων κατοχυρώνεται τό δόγμα  τῆς Χριστολογίας.

      Τό ἐρώτημα  πού τίθεται εἶναι:Τί εἶναι τά δόγματα;

   Τά δόγματα εἶναι οἱ ἀλήθειες τῆς πίστεώς μας. Ἀναφέρει χαρακτηριστικά ὁ ἀείμνηστος Καθηγητής τῆς Δογματικῆς στήν Θεολογική Σχολή τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης π. Ἰωάννης Ρωμανίδης: «Τά δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως εἶναι ἡ ὑπό τῶν Πατέρων Συνοδική κατοχύρωσις τῆς ἤδη ἀποκαλυφθείσης τήν Πεντηκοστήν καί ἐν Χριστῷ καί τοῖς μυστηρίοις Αὐτοῦ ὑπαρχούσης πάσης ἀληθείας τῆς ὑπό τοῦ Παναγίου Πνεύματος εἰς τούς θεουμένους διδαχθείσης. Ἡ διατύπωσις τῶν δογμάτων ὑπό τῶν Πατέρων εἶναι ἔκφρασις καί κατοχύ-ρωσις τῆς ἐν Χριστῷ μυστηριακῆς ζωῆς τῶν θεουμένων καί πιστῶν καί οὐδόλως διαφέρει τό ἐκφρασθέν διά τῆς διατυ-πώσεως ταύτης ἀπό τό δόγμα τῆς Ἁγίας Γραφῆς» (Δογματική καί Συμβολική Θεολογία τῆς Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας, ἐκδ.ΠΟΥΡΝΑΡΑ, τόμος 1, Θεσ/κη 2004, σελ.198).

      Ἑπομένως,  πρόκειται γιά τίς ἀποκεκαλυμμένες ἀλήθειες τῆς πίστεώς μας πού πηγάζουν ἀπό τήν Ἁγία Γραφή, ἑρμη-νεύονται ἀπό τούς φωτισμένους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας καί κατοχυρώνονται ἀπό τίς ἀποφάσεις τῶν Οἰκουμενικῶν Συνόδων.

   Τό δόγμα ἔχει ἀναμφισβήτητα καθοριστική σημασία στήν ἐν Χριστῷ ζωή. Αὐτήν τήν ζωή βίωσαν οἱ Θεοφόροι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας καί ἀνεδείχθησαν θεοφόροι ὁπλίτες τῆς παρατάξεως τοῦ Κυρίου,πολύφωτοι ἀστέρες τοῦ νοητοῦ στερεώματος, τά μυρίπνοα ἄνθη τοῦ Παραδείσου, τά πάνχρυσα στόματα τοῦ Λόγου, τό καύχημα τῆς Ἐκκλησίας καί τό ἀγλάϊσμα τῆς Οἰκουμένης.

     Αὐτό καλούμεθα νά πράξουμε καί ἐμεῖς στήν ἐπίγεια ζωή μας, γιά νά καταστοῦμε πνευματικοί Πατέρες καί νά πληρωθῆ ἡ ψυχή μας ἀπό χαρά, ἀγαλλίαση καί αἰωνία ζωή. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.pemptousia.gr/2020/07/i-d-ikoumeniki-sinodos/

Αγώνας δρόμου για τον Κυπαρισσιακό Κόλπο

Περιβαλλον

Τέσσερα χρόνια μετά την καταδίκη της χώρας μας για την άναρχη κατάσταση που επικρατούσε στον Κυπαρισσιακό Κόλπο, ακόμα πασχίζουμε να εφαρμόσουμε το φιλόδοξο σχέδιο προστασίας που θεσπίστηκε το 2018. 

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1086845/article/epikairothta/perivallon/agwnas-dromoy-gia-ton-kyparissiako-kolpo

Ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων Λίμνης Μουριάς και Αλφειού Ποταμού, προς τον Αντιπεριφερειάρχη, για τη λίμνη

Περιβαλλον

Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, σε συνέχεια της συζήτησης που είχαμε σχετικά με πρωτοβουλίες που μπορεί να αναλάβει η Π.Ε. Ηλείας για την περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής μας σας παραθέτουμε  αιτήματα του Συλλόγου  που σχετίζονται με την αποκατάσταση της λίμνης Μουριάς και του ποταμού Αλφειού.

Συγκεκριμένα, αιτούμαστε να προχωρήσετε σε εκπόνηση περιβαλλοντικής- οικονομοτεχνικής μελέτης για τη λίμνη Μουριάς. Στην συνάντησή μας είχατε εκφραστεί θετικά σε αυτή την προοπτική και είχατε  αναφέρει ότι αυτή η προσπάθεια θα μπορούσε να γίνει από κοινού με τον Δήμο Πύργου. Η νέα δημοτική αρχή έχει εντάξει στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το έτος 2020 ένα σημαντικό ποσό για την εκπόνηση σχετικής μελέτης.

Για τον ποταμό Αλφειό, όπως γνωρίζεται κατά το παρελθόν ο Σύλλογος είχε πρωτοστατήσει και δημιουργήσει ένα περιβαλλοντικό πάρκο αναψυχής δίπλα στη γέφυρα του ποταμού. Με τα χρόνια ο χώρος εγκαταλείφτηκε και σε συνδυασμό με την εναπόθεση των δεματοποιημένων απορριμμάτων στο Ποτόκι ο χώρος απαξιώθηκε. Αιτούμαστε από εσάς να συμβάλλετε  στην αναδημιουργία του πάρκου, στην ανάδειξη της περιοχής με τον ηλεκτροφωτισμό της οδικής γέφυρας του Αλφειού και στη διαμόρφωση της κοίτης του Αλφειού  με μηχανήματα της Π.Ε. Ηλείας στο σημείο που γίνονταν οι καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις του Συλλόγου. Την προμήθεια 8 τσιμεντένιων τραπεζοπάγκων και την εγκατάσταση ενός πυλώνα φωτισμού ύψους 8-10 μέτρων για να φωτιστεί ο χώρος των πολιτιστικών εκδηλώσεων.

            Παρακαλούμε, κ. Αντιπεριφερειάρχη, να βοηθήσετε στην αναβίωση του πάρκου του Αλφειού. Ευελπιστούμε στην περιβαλλοντική σας ευαισθησία και την αγάπη σας για τον Αλφειό και τον τόπο μας.

 

       Ο Πρόεδρος                                                                          Ο Γραμματέας

Δάββος Θεόδωρος                                                                  Χριστόπουλος Θεόδωρος

Εμπλουτισμένο το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

Περιβαλλον

Φωτογραφία: Για τις προστατευόμενες περιοχές θα υπάρχει ένας κεντρικός φορέας με 24 μονάδες διαχείρισης και κατά τόπους επιτροπές. Μια βελτίωση που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που κατατέθηκε είναι πως στους πόρους εντάσσονται έσοδα από ΑΠΕ, από μισθώσεις αιγιαλών και πρόστιμα.

Με επιμέρους βελτιώσεις και... 63 άρθρα περισσότερα από αυτά που είχαν δοθεί στη διαβούλευση κατατέθηκε χθες στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος περί εκσυγχρονισμού της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1075369/article/epikairothta/ellada/employtismeno-to-perivallontiko-nomosxedio

Διανομή εντύπων για την ανακύκλωση, από το Δήμο Πύργου

Περιβαλλον

Ο Δήμος Πύργου και η διεύθυνση Καθαριότητας, Πρασίνου και Ανακύκλωσης κατά το τριήμερο 8,9 & 10 Φεβρουάριου, θα βρίσκεται σε κεντρικά σημεία της πόλης - με εθελοντική ομάδα  - και θα πραγματοποιήσει διανομή έντυπου υλικού σχετικό  με την ανακύκλωση.

 Συγκεκριμένα θα βρείτε περίπτερα ανακύκλωσης στη Πλατεία Σάκη Καράγιωργα και στο χώρο τέλεσης του πανηγυριού του Αγίου Χαράλαμπου, στο αθλητικό κέντρο Αγίας Βαρβάρας.   

 

 

 

--

 ____________________________________________________________________
Δήμος Πύργου 
Γραφείο Δημάρχου 
 
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν: Ποιο σχέδιο για τη μεταλιγνιτική εποχή;

Περιβαλλον

Η μετάβαση σε μια οικονομία που μειώνει ταχύτατα ώς την εξαφάνισή της την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων απαιτεί έναν λεπτομερή σχεδιασμό που να προβλέπει συγχρόνως την ανάπτυξη νέων παραγωγικών δραστηριοτήτων, την αλλαγή του χάρτη επαγγελμάτων και ειδικοτήτων, την υποστήριξη από δημόσιους φορείς αυτών των αλλαγών. Είναι πολύ ανησυχητικό και επικίνδυνο το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ούτε καν σκέψεις προς αυτή την κατεύθυνση από την πλευρά του πολιτικού κόσμου ή των επιστημονικών ιδρυμάτων.

Περισσότερα στο https://commonality.gr/petros-linardos-rylmon-poio-schedio-gia-ti-metalignitiki-epochi/

Έκτακτη Γενική Συνέλευση ΠΕ.Δ.Η.

Περιβαλλον

Το Δ.Σ. της ΠΕ.Δ.Η. καλεί σε έκτακτη γενική συνέλευση τα μέλη του σωματείου καθώς και κάθε ενεργό πολίτη που ενδιαφέρεται να ενημερωθεί δια ζώσης για τις δράσεις του, να εγγραφεί και να ψηφίσει τα θέματα που θα συζητηθούν και θα ψηφιστούν.

Συγκεκριμένα, το Δ.Σ. θα εισηγηθεί τροποποίηση του καταστατικού και θα καταθέσει αλλά και θα δεχθεί προτάσεις για νέες δράσεις. Η συνέλευση θα λάβει χώρα την μεθεπόμενη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου, στις 7.00μ.μ., στην αίθουσα συσκέψεων στο ισόγειο του Διοικητηρίου στον Πύργο.

Σαν σήμερα 12 Αυγούστου - Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στο newsbeast.gr

Ιστορία

1099: Οι Σταυροφόροι με επικεφαλής τον Γκοντεφρουά του Μπουιγιόν νικούν τις δυνάμεις των Φατιμιδών στην Ασκαλώνα. Αυτή θεωρείται η τελευταία σύγκρουση της Α' Σταυροφορίας.

1204: Ο δόγης της Βενετίας, Ερρίκος Δάνδολος, αγοράζει σε τιμή ευκαιρίας (5.000 χρυσά δουκάτα) την Κρήτη από τον Βονιφάτιο τον Μομφερρατικό.

1323: Υπογράφεται η συνθήκη του Νέτεμποργκ μεταξύ της Σουηδίας και της Δημοκρατίας του Νόβγκοροντ, η οποία ρυθμίζει για πρώτη φορά τα σύνορα μεταξύ των δύο χωρών.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/6537848/san-simera-12-aygoystoy-2

Ρεσιτάλ με έργα του Μίκη Θεοδωράκη στο αρχαίο Γυμνάσιο της Ολυμπίας.

Πολιτισμος

Ο χαρισματικός, καταξιωμένος και αναγνωρισμένος για την καλλιτεχνική του προσφορά, ερμηνευτής Θοδωρής Βουτσικάκης και ο ενορχηστρωτής και Υπεύθυνος της Μουσικής Βιβλιοθήκης και του Ιστορικού Αρχείου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, Γιάννης Μπελώνης, στενός συνεργάτης του Μίκη Θεοδωράκη παρουσίασαν αργά το απόγευμα της Τρίτης 5 Αυγούστου 2020 εμβληματικά τραγούδια του μεγάλου έλληνα συνθέτη που «σημάδεψαν» τον ελληνισμό για περισσότερο από μισό αιώνα, λυρικές και επικές αναφορές από τους κύκλους τραγουδιών του σε συνεργασία με τους σημαντικότερους Έλληνες ποιητές, «ψηφίδες» από τις παγκοσμίου φήμης κινηματογραφικές επιτυχίες αλλά και τα μεγαλειώδη λαϊκά του έργα.

Πηγή, περισσότερα στο http://ilia-olympia.org/%ce%b5%cf%80%ce%b9%ce%ba%ce%bf%ce%b9%ce%bd%cf%89%ce%bd%ce%b9%ce%b1%ce%ba%ce%ad%cf%82-%ce%b4%cf%81%ce%ac%cf%83%ce%b5%ce%b9%cf%82/%cf%81%ce%b5%cf%83%ce%b9%cf%84%ce%ac%ce%bb-%ce%bc%ce%b5-%ce%ad%cf%81%ce%b3%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bc%ce%af%ce%ba%ce%b7-%ce%b8%ce%b5%ce%bf%ce%b4%cf%89%cf%81%ce%ac%ce%ba%ce%b7-%cf%83%cf%84%ce%bf/

Η εμβληματική παράσταση «Γκόλφω» από το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας την Τρίτη 11 Αυγούστου στο Αρχαίο Θέατρο της Ήλιδας - Είσοδος δωρεάν για το κοινό- Δελτία εισόδου στα βιβλιοπωλεία της Αμαλιάδας

Πολιτισμος

Ο Δήμος Ήλιδας στο πλαίσιο της συνεργασίας με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Πάτρας φιλοξενεί την παράσταση του ΔΗΠΕΘΕ «Γκόλφω», σε μια  ιδιαίτερα δύσκολη καλλιτεχνική περίοδο και προσαρμοσμένηστα νέα δεδομένα λόγω της πανδημίας του κορονοϊού.

Η είσοδος για το κοινό θα είναι δωρεάν και ο μέγιστος αριθμός των θεατών που θα μπορούν να παρακολουθήσουν την παράσταση την Τρίτη 11 Αυγούστου 2020στις 21.00, θα είναι τα 200 άτομα.

Το κοινό μπορεί να προμηθεύεται τις ειδικές προσκλήσεις εισόδου από τα βιβλιοπωλεία:

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ (τηλ. 26220-21221)

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΒΙΒΛΙΟΧΩΡΟΣ (τηλ. 26220-21770)

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΓΝΩΣΗ (τηλ. 26220-23826)

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΚΥΚΛΟΣ (τηλ. 26220-26910)

Ο μέγιστος αριθμός προσκλήσεων εισόδου που θα μπορεί ο καθένας να παραλαμβάνει είναι οι 4 προσκλήσεις. Στο θέατρο θα τηρηθούν όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα λόγω της πανδημίας του κορονοϊού, οι αποστάσεις του 1,5 μέτρου, η είσοδος στο θέατρο θα πρέπει να γίνει 40 λεπτά πριν την έναρξη της παράστασης 9 το βράδυ και οι θεατές θα πρέπει να φορούν μάσκες.

Πρόκειται για το κλασικό αριστούργημα της ελληνικής λογοτεχνίας του Σπυρίδωνα Περεσιάδη, που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Θέατρο «Παράδεισος» από τον   θίασο «Πρόοδος» του Δημήτριου Κοτοπούλη, στις  10 Αυγούστου 1894.

Η Γκόλφω και ο Τάσος, δύο νέα ερωτευμένα παιδιά αποφασίζουν να παντρευτούν παίρνοντας την ευχή των γονιών τους. Ωστόσο το πρόσωπα του περιβάλλοντός τους εκφράζουν τις ενστάσεις τους και προσπαθούν να τους χωρίσουν. Η Γκόλφω πλήρως αφοσιωμένη στον αγαπημένο της αρνείται πεισματικά τις προτάσεις του πλούσιου Κίτσου που θέλει να την κάνει γυναίκα του. Αντίθετα, παρά τους αρχικούς ενδοιασμούς του, o Τάσος δέχεται να παντρευτεί την Σταυρούλα, την κόρη του τσέλιγκα Ζήση που θα του εξασφάλιζε οικονομική άνεση. Η Γκόλφω νιώθοντας προδομένη αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή της, αφού πρώτα συναντήσει το ζευγάρι και με μεγαλοψυχία τους δώσει τις ευχές της. Ο Τάσος συγκινημένος από την στάση της Γκόλφως αποφασίζει να γυρίσει στην πρώτη και μοναδική του αγάπη. Είναι όμως αργά. Η προδοσία του τιμωρείται, γιατί «όποιος προδίνει την αγάπη, μπορεί να προδώσει τα πάντα.» 

 

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία –Δραματουργική επεξεργασία: Χρήστος Στρέπκος

Σκηνικά Κοστούμια: Κωνσταντίνος Ζαμάνης 

Χορογραφία: Μαριμίλλη Ασημακοπούλου 

Σχεδιασμός Φωτισμών: Νίκος Σωτηρόπουλος

Βοηθός σκηνογράφου: Κωνσταντίνος Χριστόπουλος

Κατασκευή Σκηνικού: Κώστας Ματθαίου

Διεύθυνση παραγωγής :Τίνα Γιοβάνη

Φωτογραφίες παράστασης: Νίκος Τσακανίκας

Παίζουν οι ηθοποιοί: 

Βασίλης Κόκκαλης, Έφη Κιτσαντά, Βασίλης Τσόρλαλης, Γιάννης Τσάκωνας , Μαρία Χρυσανθακοπούλου.

Σκηνοθετικό Σημείωμα:

Δυο νέοι, ερωτευμένοι και αθώοι, αντιμετωπίζουν ένα κόσμο συμφερόντων και συμβιβασμών. Ο έρωτας της Γκόλφως βασίζεται στην άδολη αγάπη και στον όρκο της αιώνιας πίστης. Απέναντι βρίσκονται οι περιουσίες, οι άρχοντες, τα προξενιά, η φτώχια και όλος ο «ενήλικος» κόσμος  των «πλούσιων και φτωχών». Η Γκόλφω και ο Τάσος είναι δυο παιδιά που δε ζήτησαν την άδεια από τους «μεγάλους» της ζωής και έκαναν αυτό που τους όρισε η καρδιά τους. Η κοινωνία όμως διαφωνεί: Όχι με την καρδιά αλλά με το συμφέρον πρέπει να γίνονται οι γάμοι.  Παρά το τραγικό τους τέλος, ο  έρωτας τους δικαιώνεται, γιατί ούτε ο κόσμος ούτε ο θάνατος  τους εμποδίζει να σμίξουν πάλι μαζί.

Υπάρχει κάτι αισιόδοξο στο να πιστεύεις σε μια αγάπη που την υπερασπίζεσαι  μέχρι θανάτου, αυτό προσπάθησε να φωτίσει η σκηνοθεσία μου σε αυτό το σπουδαίο ελληνικό έργο του Σπυρίδωνος Περεσιάδη.

 

Επιστολή- ντοκουμέντο - Πώς σώθηκαν τα χειρόγραφα του Σολωμού όταν ισοπεδωνόταν η Ζάκυνθος από τον σφοδρό σεισμό

Ιστορία

Για πρώτη φορά έρχονται στο φως άγνωστες ιστορίες από τους σεισμούς που ισοπέδωσαν τα Επτάνησα το 1953. Η επιστολή - ντοκουμέντο και οι σκηνές αλλοφροσύνης που εκτυλίχθηκαν στη Ζάκυνθο.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tanea.gr/2020/08/10/greece/pos-sothikan-ta-xeirografa-tou-solomou-otan-isopedonotan-i-zakynthos-apo-ton-sfodro-seismo/

 

Σαν σήμερα 10 Αυγούστου - Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στο newsbeast.gr

Ιστορία

1519: Πέντε πλοία του Φερδινάνδου Μαγγελάνου αποπλέουν από τη Σεβίλλη για τον περίπλου της Γης. Ο Βάσκος υπαρχηγός, Χουάν Σεμπαστιάν Ελκάνο, θα ολοκληρώσει την αποστολή μετά τον θάνατο του Πορτογάλου θαλασσοπόρου, στις Φιλιππίνες.

1675: Τίθεται ο θεμέλιος λίθος του Βασιλικού Αστεροσκοπείου του Γκρίνουϊτς, στο Λονδίνο.

1755: Ο Βρετανικός Στρατός αρχίζει τη βίαιη απέλαση των Ακαδιανών από τη Νέα Σκωτία προς τις Δεκατρείς Αποικίες.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/6525572/san-simera-10-aygoystoy-2

Συμβολή στον εορτασμό της επετείου των 200 χρόνων της Επανάστασης του 1821. – Το καριοφίλι και το γρόσι ΙΙ. – Έμποροι και εμπορικές συντροφίες στον Πύργο κατά τη δεκαετία του 1820. – Ένα ανέκδοτο ναυλοσύμφωνο με τον έμπορο Salvatore Gambin

Ιστορία

του Διονύση (Σάκη) Τραμπαδώρου

 

Το πρώτο χρονολογικά έγγραφο το οποίο αφορά σύσταση εμπορικής συντροφίας στην περιοχή του Πύργου είναι αυτό που δημοσιεύει ο Χρυσανθακόπουλος, με ημερομηνία 1η Μαρτίου 1797, και, συγκεκριμένα, τη σύσταση συντροφίας μεταξύ του Γιάννη Μοσχούλα και του Γιωργάκη Αυγερινού.

Το έγγραφο υπογράφεται ως εξής: «γιανις μοςκουλας βεβεονο», «σταθις πατρινος μαρτιρο», «δοκτωρ νικολαος σισινης μαρτυρο», ενώ στο πίσω μέρος της επιστολής αναφέρεται η εξής φράση: «μολογία τοῦ κυρ γιανη μουσκοῦλα»[1].

Οι έμποροι και οι επωνυμίες των εμπορικών συντροφιών που δραστηριοποιήθηκαν κατά τη δεκαετία του 1820, στον Πύργο, είναι οι εξής: Σαλβατόρος Γαμπής (Salvatore Gambin) Μαλτέζος, Βασίλειος Ιωάννου και Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Βασίλειος Ιωάννου και Συντροφία,  Παναγιώτης Καννελόπουλος και Συντροφία, Πέλυτον Πελτράν, Μιχαήλ Στεμ(ν)ιτζιώτης (Σπετσιώτης), Μιχαήλ Στεμ(ν)ιτζιώτης και Συντροφία (Σπέτσες), Κωνσταντίνος Κεραμιδόπουλος[2] (Πύργιος), Αναγνώστης Ζαφειρόπουλος και Συντροφία (το όνομα αυτό το βρίσκουμε και σε βιβλίο του Β. Κρεμμυδά, ως σύγαμβρο του Αντώνη Σαλβαρά[3]) Γρηγόρης Κυριακόπουλος (Πύργιος) και Δημήτριος Κασκαντέρος (σύντροφοι), Σπυρίδωνας και Αναστάσιος Χέλμης (Ζακύνθιοι), Γαβρίλης και Γερόλυμος Μακρής (Κεφαλλήνες), Χρήστος Δαραλέξης (Πύργιος), Ιωάννης Καρυτινός, Νικόλαος Σταματόπουλος (κάτοικος Λευκάδας), Ιωάννης Αναγνώστου, Παύλος Μιχαλίτζης, Νικόλαος Γιοβάνης (Γαλαξιδιώτης) Κωνσταντίνος Πατρινός (Σπετσιώτης), Αναστάσιος Ι. Λεονταρίτης (Πύργιος) Διονύσιος Χατζηγιάννης - Μητρόπουλος (Πύργιος). και Δημήτριος Λαμπίκης Καραντζάς, «Βυζάντιος» όπως αναφέρει στα έγγραφα, δηλαδή Κωνσταντινουπολίτης

Ενδεχομένως, κάποιοι από αυτούς να ήταν και ναυτικοί, όπως οι Σπυρίδωνας και Αναστάσιος Χέλμης και Νικόλαος Γιοβάνης.

Έρευνα - σταχυολόγηση – μεταγραφή: Διονύσης (Σάκης) Τραμπαδώρος

Χαρακτηριστικά του εγγράφου: Τυπικό δείγμα συμβολαίου που εξάγεται από το Μνημονείο του Πύργου επί Κουβαρά, εύκολο στην κατανόηση, γενικώς, αλλά με δυσκολίες στην ακριβή απόδοση.

Παρουσίαση εγγράφου

Συμφωνητικό ναύλωσης πλοίου, Δημόσιος Μνήμων Πύργου Στέλιος Α. Κουβαράς, α/σ 144/4 Δεκεμβρίου 1829/Πύργος Ηλείας.

Συμφωνητικό ναύλωσης του πλοίου «Παναγία Παντοχαρά», με σημαία του Ιονίου Κράτους, μεταξύ του πλοίαρχου Σπύρου Βλαστού, Ζακυνθίου και του Σαλβατόρου Γαμπή (Salvatore Gambin), Μαλτέζου.

Ο Salvatore Gambin, παρ΄ ότι Μαλτέζος στην καταγωγή, είχε πολιτογραφηθεί ως Ζακύνθιος, με βάση την νομοθεσία του Ιονίου Κράτους για τους ξένους, οι οποίοι όταν πληρούσαν κυρίως το κριτήριο του χρόνου μόνιμης διαμονής στα Επτάνησα, θεωρούντο πολίτες του Κράτους αυτού.

Σκοπός την ναύλωσης ήταν η μεταφορά μουλαριών και αλόγων από το Κατάκωλο ἢ τον Κόρακα ἢ το Πυργί (υποτυπώδη λιμάνια της περιοχής του Πύργου εκείνη την εποχή) στη Ζάκυνθο.

Για το Κατάκωλο δεν χρειάζεται να πούμε που τοποθετείται, παρ΄ότι το Κατάκωλο εκείνης της εποχής ελάχιστη σχέση έχει με το σημερινό, από την άποψη της τοπογραφίας. Για τον Κόρακα παρ΄ότι υπάρχει και η άποψη ότι πρόκειται για τον σημερινό Άγιο Ανδρέα, εμείς πιστεύουμε, βάση έγγραφων μαρτυριών, ότι πρόκειται για την ευρύτερη περιοχή της σημερινής παραλίας του Κόρακα, στο Κορακοχώρι, ενώ για το σκάλωμα του Πυργίου δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τοποθετείται στην περιοχή του Αγίου Ηλία Πύργου.

Το ναυλοσύμφωνο υπογράφουν οι Κυριαζής Βλαχοχρήστος παρακαλεστός από τον Σπύρο Βλαστό και ως μάρτυρες, οι Γιώργης Λιθαράς και Νικόλαος Παυλόπουλος.

Όπως έχουμε αναφέρει σε άλλο δημοσίευμα η λέξη «παρακαλεστός» στα συμβόλαια εκείνης της εποχής σήμαινε τον άνθρωπο που υπέγραφε αντί του εκάστοτε αγράμματου συμβαλλομένου.

Επίσης, στο ναυλοσύμφωνο υπάρχει η έκφραση «αρμόδιος καιρός», που σημαίνει ο κατάλληλος καιρός, οι κατάλληλες καιρικές συνθήκες.

Μνεία ακόμη γίνεται και στα «δίστηλα τάλιρα», ένα από τα νομίσματα της εποχής, στα οποία έχουμε αναφερθεί.

Το όνομα του πλοίου, «Παναγία Παντοχαρά» ήταν και είναι, μέχρι και σήμερα ακόμη, πολύ συνηθισμένο για σκάφη ζακυνθιακής ιδιοκτησίας.

 

Αρχή εγγράφου

Αῤ:144: Τῶ χιληοστὸν ὁκτακοσιοστὸν ἡκοστὸν ἓνατον τῆ τετάρτη τοῦ Δικεμβρίου τοῦ Μηνὸς ἐν Πύργω, ἐπαρισυάσθησαν προσοπικὸς ἐν τῶ ἡμετέρον γραφεῖον τοῦ Δημοσίου Μνήμωνος τῆς ἐπαρχίας ταῦτης παρόντων τῶν κάτοθεν ἁξιοπήσθων μαρτύρων ἀπὸ τὸ ἒν μέρος ὁ Κύριος Πλύαρχος Σπύρος Βλαστὸς τοὺ ἰωάνη Ζακίνθηος, καὶ ἐκ τοῦ ἐτέρου ὁ Κύριος Σαλβατόρος Γαμπὶς ποτὲ ἰωάνη Μαλτέζος, τὰ ὁποῖα μέροι φανερώνουν καὶ ὁμολογοῦν ὃτι ἐσυμφόνισαν, ὁς ἀκολουθὰ.

ὁ ῥυθὴς κύριος Βλαστὸς τὴν σύμερον δήδη εἰς Ναύλον τὸ πλήοντου ὁνομαζόμενον ἡ Παναγία Παντοχαρὰ μὲ συμέα ἐπτανίσηαν πρὸς τὸν ἐδὸ παρὸντα Κήριον Σαλβατόρον, ὑποσχόμενος νὰ μεταφέρη ἀπὸ τὴν σκάλα τοῦ Κώρακα ἡ κατάκολου, ἡ Πυργή εἰς Ζάκυνθω μουλάρια σαράντα καὶ τρία ἂλογα τὰ ὁποῖα ἀμέσος ὁποῦ εὐγάλη τὸ καικηὸντου ἀπὸ τὸν ποταμὸν τοῦ Μορέος ὑπόσχεται νὰ ἡπάγη εις ἐκίνην τὴν σκάλαν μόνον ἀπὸ ταῖς ἀνωηριμέναις, καὶ νὰ βὰλη ὃσα μουλάρια ἢθελε δυνιθῆ καὶ χορὶς ἀναβολὴν κεροῦ νὰ ἁναχορίση διὰ Ζάκινθο, καὶ ευγαζων ταύτα ἒξω ἀμέσος νὰ ἁναχορίση ἒχοντας τὸν γκερὸν ἀρμόδιον* καὶ νὰ ἐπιστρέψη εἰς τό αὐτὸν σκάλομα νὰ φορτόση τὰ ἀποληοθὲν ἡ ὃσα ἡμπορέση, καὶ ἐνενὶ λόγο νὰ τὰ κουβαλήση ὃλα εἰς Ζάκινθο χωρὶς νὰ ἡμπορέση ὃ ῥυθὴς πλίαρχος νὰ κυτάξι ἂλην του δουλιὰν ἐὰν πρότον δὲν κάμη τὴν ὁλόκληρον μετακόμησιν τῶν ῥυθέντων ζόον, διὰ τὰ ὁποῖα ὑπόσχεται ὁ Ναυλοτὴς Κύριος σαλβατόρος νὰ πλυρόση διὰ ναύλον τάλιρα δίστηλα* δίο |απ’τὰ φορτοια|διὰ τὸ κάθε ζώον, ἂν κατὰ περίστασις ἢθελε ἀκολουθήση καμίαν ἀτυχίαν ζώου νὰ εἶναι διὰ λογαριασμὸν τοῦ Νικοκίρη αὐτῶν, ὑπόσχεται ὁ πλύαρχος [[ὑπόσχεται]] νὰ μετακομήση τοὺς ἀνθρόπους τοὺ ναυλοτοῦ εἰς Ζάκινθο χορὶς Ναῦλον οὓτος ὑπόσχονται νἀ βαστάξουν στέρεας καὶ ἁμετάτρεπτας τᾶς ἁνοηριμένας συνθίκας καὶ ὃποιος ἀπὸ τὰ ῥυθέντα μέροι ἣθελε λύψη νὰ ὑπόσχεται εἰς ὃλας τὰς ἐπυζιμηόσοις καὶ ἐπυδῆ ὁ ῥυθὴς πλύαρχος δὲν ἰξεύρη γράμματα ὑπογράφη ἃλος διὰ αὐτὸν.-

Κυριαζῆς Βλαχωχρίστος παρακαλεστος ἀπὸ τὸν ανωθεν πληαχον σπιρον βλαστον επιδι ὂτι δεν ηξερι υπογραψη

Salvatore Gambin

γηωργῆς ληθαρᾶς μαρτηρω

νηκόλαος παβλόπουλος μαρτυρὸ

 

                                                                                                     ὁ Δημόσιος Μνήμων

 

                                                                                                      Στέλιος Α: Κουβαρὰς

 

 Τέλος εγγράφου

 

 

[1]Γεώργιος Αριστείδου Χρυσανθακόπουλος, Η Ηλεία επί Τουρκοκρατίας, Ιδιωτική έκδοση, Εν Αθήναις 1950, σελ. 83.

[2]Βρήκαμε το επώνυμο στα Μητρώα Αρρένων του Δήμου Πύργου.

[3]Βασίλης Κρεμμυδάς, Το καριοφίλι και το γρόσι. Στεριανές οικονομικές πραγματικότητες στη νότια Πελοπόννησο (1750-1850), Ιστορικό Αρχείο-Πολιτιστική Συμβολή της Εμπορικής Τράπεζας της Ελλάδος, Αθήνα 2004, σελ. 91.

 

 

Νέα ρύθμιση χρεών σε εφορία και ασφαλιστικά ταμεία

Οικονομία

Ανάσα για χιλιάδες νοικοκυριά και επιχειρήσεις που έπληξε ο κοροναϊός και δεν κατάφεραν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους προς τις Εφορίες και τα Ασφαλιστικά Ταμεία, αναμένεται να δώσει η νέα έκτακτη ρύθμιση που προβλέπει 12 ή 24 δόσεις και θα κατατεθεί προς ψήφιση στη Βουλή στις αρχές Σεπτεμβρίου.

Οι προτεραιότητες - ΕΝΦΙΑ: Πότε και πόσο θα μειωθεί - Το «κλειδί» της ελάφρυνσης

Οικονομία

Κλειδί στην ελάφρυνση των λογαριασμών για τους ιδιοκτήτες ακινήτων θα διαδραματίσουν οι νέες τιμές ζώνης που θα καθοριστούν.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2020/08/11/economy/forologika/enfia-pote-kai-poso-tha-meiothei-to-kleidi-tis-elafrynsis/

 

Ερχονται οι εικονικές ταμειακές με ηλεκτρονικές αποδείξεις

Οικονομία

Οι εικονικές ταμειακές μηχανές, (VCR) οι οποίες όχι μόνο θα είναι συνδεδεμένες με την εφορία αλλά θα αποστέλλουν ηλεκτρονικά τις αποδείξεις στους καταναλωτές με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο ή με sms, μπαίνουν σύντομα στη ζωή μας. 

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1091318/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/erxontai-oi-eikonikes-tameiakes-me-hlektronikes-apodei3eis

Πηγή φωτογραφίας: https://www.tovima.gr

Ελάφρυνση για 500.000 ιδιοκτήτες με μεγάλη ακίνητη περιουσία

Οικονομία

Περισσότεροι από 500.000 ιδιοκτήτες ακινήτων και επιχειρήσεις θα ωφεληθούν από την κατάργηση του συμπληρωματικού ΕΝΦΙΑ που προτείνει η επιτροπή των σοφών, πρόταση η οποία συμπεριλαμβάνεται και στην ατζέντα της κυβέρνησης και θα υλοποιηθεί, εν μέρει ή στο σύνολό της, λαμβανομένων υπόψη των δημοσιονομικών αντοχών.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1091312/article/epikairothta/politikh/elafrynsh-gia-500000-idiokthtes-me-megalh-akinhth-perioysia

Πώς θα εφαρμοστεί η μείωση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος

Οικονομία

Τη Δευτέρα αναμένεται να ενημερωθούν οι επιχειρήσεις μέσω προσωποποιημένου μηνύματος στο myTAXISnet για τη μείωση του συντελεστή της προκαταβολής φόρου που δικαιούνται, ενώ παράλληλα θα αναρτηθούν στο ΤΑΧΙS οι νέοι μειωμένοι συντελεστές.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1091237/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/pws-8a-efarmostei-h-meiwsh-ths-prokatavolhs-foroy-eisodhmatos

Πώς διορθώνονται λάθη που οδηγούν σε αύξηση του ΕΝΦΙΑ

Οικονομία

Με τον χρόνο να τρέχει αντίστροφα για την πληρωμή της πρώτης δόσης του φετινού ΕΝΦΙΑ, πολλοί ιδιοκτήτες ακινήτων περιμένουν να ανοίξει η ηλεκτρονική πύλη για την υποβολή διορθωτικών - τροποποιητικών δηλώσεων Ε9 για το έτος 2020.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1091137/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/pws-dior8wnontai-la8h-poy-odhgoyn-se-ay3hsh-toy-enfia

Ελληνοτουρκικά - Έκτακτη τηλεδιάσκεψη του Συμβουλίου Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ την Παρασκευή

Εξωτερική Πολιτική

Την Παρασκευή το μεσημέρι, θα συνεδριάσει το Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ.

Την είδηση έκανε γνωστή ο κύπριος ΥΠΕΞ Νίκος Χριστοδουλίδης μιλώντας στην ΕΡΤ.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2020/08/12/politics/ektakti-tilediaskepsi-tou-symvouliou-ypourgon-eksoterikon-tis-ee-tin-paraskeyi/

Πόλεμος νεύρων στο Αιγαίο : Παραμένει στην υφαλοκρηπίδα το Oruc Reis – «Πλωτό τείχος» από τις ελληνικές φρεγάτες

Εξωτερική Πολιτική

Πολεμικό «παιχνίδι»  για γερά νεύρα διεξάγεται τα τελευταία 24ωρα στο Αιγαίο. Το Oruc Reis εξακολουθεί να κινείται στα όρια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας  στην περιοχή που έχουν δεσμεύσει με την παράνομη NAVTEX οι τούρκοι, συνοδεία πολεμικών σκαφών, ενώ από την πλευρά της Ελλάδας έχουν παραταχθεί ισχυρές ένοπλες δυνάμεις.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/08/12/politics/diplomatia/polemos-neyron-sto-aigaio-paramenei-stin-yfalokripida-oruc-reis-ploto-teixos-apo-tis-ellinikes-fregates/

Oruc Reis: Δεύτερη νύχτα επιφυλακής στο Αιγαίο – Εύθραυστη η ισορροπία

Εξωτερική Πολιτική

Το ερευνητικό σκάφος εξακολουθεί να βρίσκεται εντός της περιοχής που έχει «οριοθετήσει» η παράνομη τουρκική NAVTEX – Σε πόλεμο νεύρων και φθοράς επιχειρεί να υποβάλει την Αθήνα η Άγκυρα.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/08/12/politics/oruc-reis-deyteri-nyxta-epifylakis-sto-aigaio-eythraysti-i-isorropia/

 

Ανατολικά κινείται το Oruc Reis

Εξωτερική Πολιτική

Ανατολικά κινείται τις τελευταίες ώρες το Oruc Reis αλλά εντός της περιοχής που έχει «οριοθετήσει» η παράνομη τουρκική Navtex.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1091676/article/epikairothta/politikh/anatolika-kineitai-to-oruc-reis

Πολιτικοί αρχηγοί σε Μητσοτάκη: Μονόδρομος η αποτροπή του Oruc Reis

Εξωτερική Πολιτική

Ολοκληρώθηκε ο γύρος τηλεφωνικών επαφών του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τους πολιτικούς αρχηγούς και τα μηνύματα της αντιπολίτευσης ήταν ξεκάθαρα προς την κυβέρνηση: Μονόδρομος η αποτροπή του Oruc Reis σε επιχειρησιακό επίπεδο από τη στιγμή που βρίσκεται στην ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/08/11/politics/politikoi-arxigoi-se-mitsotaki-monodromos-apotropi-tou-oruc-reis/

Εκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ ζητά η Αθήνα

Εξωτερική Πολιτική

 

Έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (ΣΕΥ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα ζητήσει ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1091618/article/epikairothta/politikh/ektakth-sygklhsh-toy-symvoylioy-e3wterikwn-ypo8esewn-ths-ee-zhta-h-a8hna

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Μητροπολίτης Ηλείας, Γράμματα συνθήματα διδάγματα για τους νέους, Πύργος, Ιερά Μητρόπολη Ηλείας, 1975.

Διονύσιος Α.Κόκκινος, Εταιρεία Ηλειακών Σπουδών, 1967.

Φολόη, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα, 1969

Ποντικόκαστρο, Χ.Ο., Αθήναι, 1969.

Κων/νος Ιω.Σταυρόπουλος, {Το }χωριό μου Τριφυλλιακόν Αίπυ νυν Πλατιάνα της Ηλείας Ολυμπίας, Χ.Ο., Αθήνα 1967.

Λετρίνοι, Χ.Ο., Αθήναι  1973.

Μορφές και σκηνές από τον αγώνα του 1821, Χ.Ο., Πύργος 1971.

Εορτασμός εκατονταετηρίδος Ανδρέου Καρκαβίτσα, Εταιρεία Ηλειακών σπουδών, Αθήνα 1966.

Δ.Ν.Κωνσταντόπουλου, Πενήντα χρόνια ζωής του Πύργου,[χ.ο.],  Πύργος Ηλείας  [χ.χ.].

ΚΩΣΤΑΚΗΣ, Θανάσης Π., Ματιές στον πολιτισμό μας, Χ.Ο., Αθήνα 1970.

Ηρώον πεσόντων σκλαβωμένης Ελλάδας 1940-1945. 2/, Πελοπόννησος. 2/, Νομοί Αχαϊας -Ηλείας, Χ.Ο, Αθήνα.

{Η }προϊστορική Ωλενος, Χ.Ο., Πάτραι 1972.

Πίσα, Χ.Ο., Αθήναι 1975.

Μνημοσύνη : ετήσιο περιοδικό / Εταιρεία Ιστορικών Σπουδών επί του νεώτερου ελληνισμού,

Εταιρεία ιστορικών σπουδών νεώτερου ελληνισμού, Αθήναι 1967-2015.

Πρακτικά του Α Συνεδρίου Ηλειακών Σπουδών : (23-26 Νοεμ. 1978) / Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήναι 1980.

{Τα }Ναϊκά της ιεράς μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης, Χ.Ο., Αθηναι 1989.

ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ, Γιάννης Θ., {Το }Αράκλωβο και τα Σκόρτα από τη Φραγκοκρατία μέχρι σήμερα : ιστορία-χωρογραφία, Παρασκευόπουλος, Αθήνα 1988.

 Παπανδρέου Γ., Αζανιάς, Χ.Ο., Πύργος Ηλείας 1886.

{Ο }Πύργος της Ηλείας, Εφημερίς "Αυγή", Πύργος 1970.

 

 

O Μπιλ Γουίδερς πέρασε στην αθανασία - Ας τον ακούσουμε

Το Θέμα

 

 

Πηγή: youtube

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.in.gr/2020/04/03/life/mpil-gouiders-pethane-o-tragoudistis-tou-aint-no-sunshine/

Μακρινή πατρίδα

Το Θέμα

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’, τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν

Μαρωνίτης Δημήτρης Ν
 

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’ , τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν, λοξά έστω, την πολιτική τύχη του Αξιον εστί. Το ένα είναι βιογραφικό· το άλλο κατά κάποιον τρόπο βιβλιογραφικό. Το πρώτο αναφέρεται στο νεανικό ενδιαφέρον του ποιητή για τον επαναστατικό µαρξισµό, στην εκδοχή του τροτσκισµού. Μετέφρασε µάλιστα ο νεαρός Ελύτης και άρθρα του Τρότσκι για φοιτητική εφηµερίδα, προοιωνίζοντας έτσι την παραβατική απόκλιση της ποίησής του, ενµέρει και της ζωής του. ∆εν θα επιµείνω.

Η βιβλιογραφική εξάλλου παράµετρος σχετίζεται µε την πρώτη, µερική εµφάνιση του Αξιον εστί. Σίγουρα δεν είναι τυχαία η προδηµοσίευση αποσπασµάτων στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (1958), υποδηλώνοντας αµοιβαία ιδεολογική συµπάθεια. Η οποία επικυρώθηκε και πήρε απρόβλεπτες, καλλιτεχνικές και πολιτικές, διαστάσεις (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό), όταν (1964) µελοποίησε το θεµελιακό αυτό έργο µε αστείρευτη έµπνευση ο Μίκης Θεοδωράκης, καθιστώντας το έµβληµα αντιστασιακό στα επερχόµενα χρόνια της χούντας. Κάτω από τις συνθήκες αυτές το Αξιον εστί σφραγίστηκε, οριστικά πλέον, ως ποιητικό έργο πολιτικής αυτογνωσίας και εγρήγορσης.

Προχωρώ τώρα στο παράδειγµα που υποσχέθηκα, αντιγράφοντας την πρώτη και την τελευταία στροφή της Ωδής ι’, προκειµένου να οριστεί µε κάποια ακρίβεια και δικαιοσύνη ο τρόπος έκφρασης στη συγκεκριµένη περίπτωση. Ο οποίος, προς όφελος µάλλον της ποίησης, παρακάµπτει τη συγχρονική κυριολεξία, προκρίνοντας τη µέθοδο της διαχρονικής αλληγορίας.

Η πρώτη, ιδρυτική στροφή αποφαίνεται: Της αγάπης αίµατα µε πορφύρωσαν / Και χαρές ανείδωτες µε σκιάσανε / Οξειδώθηκα µες στη νοτιά των ανθρώπων / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Η τελευταία απολογίζει τα πάθη µιας µακράς δοκιµασίας: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / Μες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα / Των φονιάδων το αίµα µε φως ξεπληρώνω / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο . ∆εν είµαι βέβαιος για το πόσο και πώς προσλαµβάνεται η νοηµατική ροή της προκείµενης Ωδής, ειδικότερα στις δύο ακραίες στροφές της. Το κλειδί της πάντως εντοπίζεται στον επαναλαµβανόµενο πέντε φορές στίχο, που ακούγεται ως προσφώνηση και συνάµα ως επιφώνηση του ποιητή: Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Μετέωρο ωστόσο παραµένει µέχρι τέλους ένα διπλό ερώτηµα: α) ο αφηγηµατικός κορµός της Ωδής, µοιρασµένος σε πέντε στροφές, ανήκει εξ ολοκλήρου στη Μακρινή Μητέρα ή, εν µέρει τουλάχιστον, και στον υπονοούµενο ποιητή; β) τι συµβολίζει η Μακρινή Μητέρα, που εξισώνεται από τον ποιητή µε Ρόδο αµάραντο; Προτείνω, ως λύση της διπλής αυτής απορίας, τη συνειρµική παραποµπή του Ελύτη στον Σολωµό των Ελεύθερων Πολιορκηµένων , ειδικότερα στο απόσπασµα 1 από το τρίτο Σχεδίασµα. Παραθέτω την αρχή και το τέλος του. Η αρχή: Μητέρα µεγαλόψυχη, στον πόνο και στη δόξα, / Κι αν στο κρυφό µυστήριο ζουν πάντα τα παιδιά σου, / Με λογισµό και µ’ όνειρο, τι χάρ’ έχουν τα µάτια, / Τα µάτια τούτα να σ’ ιδούν µες στο πανέρµο δάσος. Το τέλος: Αλλά, Θεά, δεν ηµπορώ ν’ ακούσω τη φωνή σου, / Κι ευθύς εγώ τ’ Ελληνικού κόσµου να τη χαρίσω; ∆όξα ’χ’ η µαύρη πέτρα του και το ξερό χορτάρι.

Πέρα από την αµοιβαία συµφωνία της συµβολικής µορφής, τον συνειρµό της Μακρινής Μητέρας του Ελύτη µε τη Μητέρα µεγαλόψυχη του Σολωµού τον ενισχύει πιστεύω και το επόµενο δίστιχο της Ωδής: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / µες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα.

Αν έχω δίκιο, έτσι εξηγείται και η συναίρεση των δύο φωνών στην Ωδή του Ελύτη: της Μακρινής Μητέρας αφενός· του ποιητή αφετέρου. Και το κυριότερο: η έκφραση της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα αποκαλύπτει τη βαθύτερη ρίζα τόσο της σολωµικής Μητέρας µεγαλόκαρδης στον πόνο και στη δόξα ) όσο και της ελυτικής Μητέρας οξειδωµένης µες στη νοτιά των ανθρώπων ).

Ενώνοντας τις δύο λέξεις της Ωδής, θα µιλούσα για µακρινή πατρίδα. Που ο Σεφέρης την είπε καηµό της Ρωµιοσύνης. Με ό,τι ιδεολογικό και πολιτικό βάρος µπορεί να έχει ο ένας και ο άλλος όρος στις µαύρες µέρες µας. Συνεχίζεται.

Προέλευση εικόνας: https://www.ithesis.gr/i-ellines/odisseas-elitis-enas-megalos-ellinas/

Πηγή: https://www.tovima.gr/2011/10/02/opinions/makrini-patrida/

ΑΝΟΙΞΕ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΥΛ - Τζάνις Τζόπλιν: Η ημέρα που έγινε η πρώτη γυναίκα ροκ σταρ [εικόνες+βίντεο]

Το Θέμα

17 Ιουνίου 1967, Καλιφόρνια. Οταν η Τζάνις Τζόπλιν ανεβαίνει στη σκηνή του Monterey Pop Festival για να τραγουδήσει, κανένας δεν την γνωρίζει.

Το γκρουπ της, μάλιστα, έχει το άσχετο όνομα Big Brother and The Holding Company και ως εκείνη τη στιγμή έπαιζε μόνο στα μπαρ του Σαν Φρανσίσκο. Αλλά μόλις η Τζόπλιν αρχίζει να τραγουδάει όλη η αίθουσα σιωπά, στο λεπτό. Με τα μακριά αχτένιστα μαλλιά της, το άχαρο πρόσωπό της και την βαριά από τα κιλά σιλουέτα της, η Τζάνις Τζόπλιν δεν είναι καθόλου όμορφη. Αλλά τραγουδάει και η φωνή βγαίνει από τα σπλάχνα της, από την ψυχή της.

Ανάμεσα στο κοινό βρίσκεται η τραγουδίστρια των διάσημων τότε Mamas & Papas, η Mama Cass, η οποία μένει με το στόμα ανοιχτό, ακούγοντας την Τζόπλιν να ερμηνεύει το Ball and Chain (το οποίο είχε συνθέσει ο Big Mama Thornton). Η ερμηνεύτρια χτυπάει το πόδι, κλωτσάει με πάθος, κινεί με μοναδικό ρυθμό το σώμα της και ραγίζει τη φωνή της ως τα πιο σκοτεινά βάθη των μπλουζ. Το κοινό την αποθεώνει μόλις σταματάει. Και η καριέρα της απογειώνεται.

Ακούστε το τραγούδι:

 

υτές οι εικόνες ξαναζωντανεύουν στο ντοκιμαντέρ Monterey Pop του Donn Alan Pennebaker (έχει κινηματογραφήσει και τον Μπομπ Ντίλαν). Εκεί αναφέρει ότι το βράδυ της 17ης Ιουνίου δεν είχε σκοπό να τραβήξει το γκρουπ της Τζόπλιν . Αλλά όταν την άκουσε να τραγουδάει, εκείνος αλλά και πολλοί άλλοι, ήθελαν να την ξανακούσουν. Η Τζόπλιν επιστρέφει στις 18 Ιουνίου στο φεστιβάλ και αφήνει εποχή.

Η Τζόπλιν είναι 24 ετών σε εκείνο το Φεστιβάλ αλλά η ζωή της είναι ήδη προδιαγεγραμμένη.


Γεννήθηκε το 1943 στο Τέξας, με πατέρα ανώτερο στέλεχος βιομηχανίας και μητέρα γραμματέα. Από παιδί η Τζόπλιν έδειξε ότι δεν θα ακολουθούσε την πορεία που ήθελαν οι γονείς της. Επιθετική και όχι όμορφη, δέχεται επιθέσεις στο σχολείο από συμμαθητές της. Για να ξεχάσει τη θλίψη της τραγουδάει σάουλ και μπλουζ και πίνει με τους φίλους της διαβάζοντας Κέρουακ.
Φεύγει από το σπίτι της και ταξιδεύει. Τραγουδάει στα μπαρ αλλά ξεχωρίζει με την βροντερή φωνή της, τα ξέφρενα γέλια, τα ξεχειλωμένα ήθη, ενώ δεν κρύβει ότι είναι bisexual. Της βγάζουν το παρατσούκλι «ο πιο άσχημος άντρας της σάλας».
Δοκιμάζει την τύχη της στο Σαν Φραντσίσκο. Εκεί χτίζει την καριέρα της παρέα με τους beatnik και με ό,τι σημαίνει αυτό, δηλαδή ναρκωτικά, σεξ και rock’n’roll. Τραγουδάει μπλουζ με το συγκρότητα Big Brother and The Holding Company. Οταν γίνεται διάσημη στο φεστιβάλ του Monterey Pop ιδρύει το δικό της συγκρότημα «Kozmic Blues Band» και γυρίζει παντού δίνοντας συναυλίες. Την λατρεύουν όταν τραγουδάει όπως κανείς το « Summertime ».

Ακούστε το Summertime της Τζόπλιν:

Η Τζόπλιν εμφανίστηκε εντελώς μεθυσμένη στη σκηνή του Woodstock στις 19 Αυγούστου 1969, ενώ συνελήφθη για προκλητική συμπεριφορά στη Φλόριντα το 1969. Ζει με ναρκωτικά και ελεύθερες σχέσεις, ενώ τον Απρίλιο του 1970 ιδρύει το συγκρότημα Full-Tit Boogie Band.
Στις 4 Οκτωβρίου 1970, την βρίσκουν στο δωμάτιό της, σε ξενοδοχείο στο Χόλιγουντ, νεκρή στο πάτωμα. Στο χέρι κρατάει κάποια δολάρια. Η αυτοψία δείχνει ότι πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης.  Το σώμα της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της διασκορπίστηκαν στην παραλία της Καλιφόρνια. Η καριέρα της κράτησε τρία χρόνια, χωρίς ποτέ η Τζένις Τζόπλιν να έχει αντιληφθεί ότι έγινε ηγερία του rock’n’roll.

«Κάθε βράδυ κάνω έρωτα με 25.000 ανθρώπους στη σκηνή, μετά όμως γυρίζω σπίτι μόνη…»
Η Τζάνις Τζόπλιν έγινε το σύμβολο μιας γενιάς που επαναστατεί, που ζει με ροκ στυλ, που γλυκοκοιτάει τον ελεύθερο έρωτα, και έκανε τα πλήθη να παραληρούν με τα σπαρακτικά, μελωδικά ουρλιαχτά της.
Πίσω από τα μεγάλα, στρογγυλά της γυαλιά κρυβόταν η απόλυτη εκφραστικότητα και σήμερα θεωρείται η γυναίκα που έσπασε το φαλλοκρατικό κατεστημένο της ροκ. Εχασε ωστόσο το νόημα στο δρόμο προς τη δόξα και απέτυχε να διαχειριστεί την εικόνας της, λέγοντας «ναι» στα ναρκωτικά και την αυτοκαταστροφή.


Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/news/244554/tzanis-tzoplin-i-imera-poy-egine-i-proti-gynaika-rok-star-eikonesvinteo

O Μαγικός Αυλός του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ - Αρχείο ήχου

Το Θέμα

Προέλευση εικόνας: : https://www.historical-quest.com

Πηγή: https://www.youtube.com

Μάιλς Ντέιβις: Μια σκοτεινή ιδιοφυΐα

Το Θέμα

57 χρόνια μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού 'Kind of Blue', το ΟΝΕΜΑΝ σκιαγραφεί το προφίλ του ανθρώπου που άλλαξε τη μουσική όσες φορές το έκρινε σκόπιμο.
 
Κωνσταντίνος Δέδες 

Μια γυναίκα πολιτικού (φημολογείται πως ήταν η γυναίκα του προέδρου), στο γεύμα που είχε παραθέσει ο πρόεδρος της Αμερικής, Ρίγκαν, στον Λευκό Οίκο σε διάφορες προσωπικότητες, τον ρώτησε: «Εσύ τι έχεις κάνει στη ζωή σου και είναι τόσο σημαντικό;». Εκείνος, με υπεροψία αλλά και ειλικρίνεια, απάντησε: «Έχω αλλάξει την μουσική πέντε με έξι φορές».

Μπήποπ, ορχηστρική τζαζ, χαρντ-μποπ, τζαζ-ροκ, κουλ τζαζ, φιούζον, αυτά και άλλα πολλά μουσικά ρεύματα της «μαύρης μουσικής», πέρασαν, παίχτηκαν και γιγαντώθηκαν από την θρυλική τρομπέτα του Μάιλς Ντέιβις. Όμως δεν ήταν μόνο η μουσική που πέρασε από τη ζωή του. Πέρασαν επίσης γυναίκες, πολλές και όμορφες, χρήματα, δόξα, δοκιμασίες, αλλά και ναρκωτικά. Ο «Νταλί της τζαζ», ήταν μία παράξενη προσωπικότητα, είχε -όπως οι περισσότερες ιδιοφυίες- περίπλοκο και εκρηκτικό χαρακτήρα, είχε μοναδικό στυλ. Από εκείνον πήγαζε μια σοβαρότητα που σε συνδυασμό με τη βραχνή φωνή του μπορούσε εύκολα να σου μεταφέρει φόβο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του 20ου αιώνα, καθώς η κληρονομιά που άφησε πίσω του, επηρέασε και εξέλιξε τη μουσική του χθες και του σήμερα.

Τα πρώτα βήματα

Το 1944, οι Τσάρλι Πάρκερ και Ντίζυ Γκιλέσπι έπαιξαν στο St.Luis ως μέλη της μπάντας του Μπίλυ Εκστάιν. Όντας ήδη πολύ καλός σε αυτό που έκανε, ο 18χρονος τότε Μάιλς, πήρε τη θέση ενός από τους τρεις τρομπετίστες της μπάντας που αρρώστησε. Μετά από δύο βδομάδες, ανακοίνωσε στους γονείς του πως θα ακολουθήσει τη μπάντα στην περιοδία της, κάτι που τελικά δεν έγινε, αφού οι γονείς του ήταν αρνητικοί. Μπόρεσε όμως να πάρει τη συγκατάθεσή τους για να μεταβεί στη Νέα Υόρκη και να σπουδάσει κλασική μουσική στο φημισμένο Juilliard. Το 1944, απέκτησε και το πρώτο του παιδί, την Τσέρυλ, με την τότε κοπέλα του, Αϊρήν.

 

Η πόλη της Νέας Υόρκης ήταν φιλόξενη για τους νέους μουσικούς και ο Ντέιβις εξέλιξε το ταλέντο του παίζοντας σε διάφορα μαγαζιά. Γνώρισε τη γενιά των μπίτνικ, έζησε και μίλησε μαζί τους. Ένα χρόνο αργότερα, το 1945, έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο, παίζοντας για τον τραγουδιστή της μπλουζ, Ράμπερλεγκς Γουίλιαμς. Ο ίδιος, βέβαια, μετά από πολλά χρόνια, δήλωσε πως θέλει να ξεχάσει αυτόν το δίσκο. Τον ίδιο καιρό, ήταν συγκάτοικος με τον Τσάρλι Πάρκερ, αφήνοντας τη σχολή και παίζοντας για του κουιντέτο του Bird. Το 1945, χαρακτηρίζεται ως χρονιά-καμπή για τον Ντέιβις, αφού πέρα από την μουσική του εξέλιξη και αναγνώριση από το κοινό, άρχισε να καταναλώνει αλκοόλ και να καπνίζει. Το 1947, ανακυρήχθηκε από το περιοδικό Esquire ως ο καλύτερος νεαρός τρομπετίστας.

Η σχέση αγάπης και μίσους με τον Τσάρλι Πάρκερ

«Ήταν ο μεγαλύτερος άλτο σαξοφωνίστας που υπήρξε ποτέ. Τέλος πάντων, έτσι ήταν ο Bird - σπουδαίος και μεγαλοφυής μουσικός, αλλά ρε παιδάκι μου, ο πιο λεχρίτης και ο πιο άπληστος κερατάς που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη, ή τουλάχιστον που γνώρισα εγώ». Με αυτά τα λόγια στην αυτοβιογραφία του, ο Μάιλς ρίχνει φως στην περίεργη σχέση που είχε με τον Τσάρλι Πάρκερ, τον μέντορά του και φίλο για αρκετά χρόνια, χωρίς όμως να παραγνωρίζει τη βοήθεια και την συμβολή του Πάρκερ στην εξέλιξή του, λέγοντας αρκετές φορές, πως οι Bird και Ντίζυ Γκιλέσπι, ήταν οι σημαντικότερες επιρροές και οι μεγαλύτεροι δάσκαλοί του.

Η γνωριμία με την ηρωίνη και η εξάρτηση

Η πρώτη επαφή του Μάιλς Ντέιβις με τα ναρκωτικά ήταν το καλοκαίρι του 1946, όταν ο ντράμερ της ορχήστρας του Μπίλυ Εκστάιν που τότε συμμετείχε, του πρόσφερε κοκαΐνη. Κατά την διάρκεια της περιοδίας δοκίμασε επίσης και ηρωίνη, κάτι που θα μετάνιωνε για το υπόλοιπο της ζωής του, λέγοντας πως ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματά του. Στα τέλη του 1949, σε μια περιοδεία του στο Παρίσι, ερωτεύεται την Ζυλιέτ Γκρεκό. Η επιστροφή στην Αμερική, ο χωρισμός τους, αλλά και οι κριτικοί που πίστωναν την επιτυχία της κουλ τζαζ στους συνεργάτες του και όχι σε εκείνον, τον ώθησαν στην ηρωίνη, αυτή τη φορά για τα καλά. Στις συναυλίες του, οι επιπτώσεις έγιναν εμφανείς. Πολλές φορές δεν μπορούσε ούτε να κρατήσει την τρομπέτα του. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον εθισμό του, κλειδώθηκε στο πατρικό του για ημέρες, ενώ απέφευγε να δίνει συναυλίες στη Νέα Υόρκη.

Στα είκοσι πέντε του χρόνια πλέον και με δύο παιδιά, ο Ντέιβις πάλευε με τον κακό του δαίμονα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η περίοδος αυτή δεν ήταν δημιουργική. Έπαιξε πλάι στον Αρτ Μπλέικι και Σόνι Ρόλινς, βάζοντας τις βάσεις για τη χαρντ μποπ, ενώ γνωρίστηκε με τον Τζον Κολτρέιν. Μαζί με τον Train και άλλους εξαίσιους μουσικούς, θα ηχογραφήσουν το 1956 τους δίσκους Relaxin With Τhe Μiles Davis Quintet, Steamin With Τhe Μiles Davis Quintet, Workin With Τhe Μiles Davis Quintet και Cookin With Τhe Μiles Davis Quintet. Το κουιντετο αυτό, θεωρείται αν όχι το καλύτερο, ένα από τα κορυφαία στην ιστορία της τζαζ.

Οι δίσκοι που άλλαξαν τη μουσική

Λένε, πως οι παλαιότεροι θυμούνται την πρώτη φορά που άκουσαν κάποιο δίσκο του Ντέιβις, όπως θυμούνται τις δολοφονίες των Κένεντυ και Λένον. Ήταν, δηλαδή, μια ιστορική στιγμή για εκείνους. Στους δίσκους The Birth of the Cool (1949/50), Kind of Blue (1959), Sketches of Spain (1960), Bitches Brew (1970), Pangaea (1975) και Tutu (βραβείο Grammy 1987), μπορεί εύκολα κάποιος να καταλάβει για ποιο λόγο, ο τρομπετίστας από το St.Luis, συγκέντρωσε και εξακολουθεί να συγκεντρώνει τον θαυμασμό κάθε μουσικόφιλου. Μέσα από αυτούς τους δίσκους, καταλαβαίνει κανείς τις πρωτοποριακές ιδέες του Μάιλς Ντέιβις, πως έκανε τη μοντέρνα τζαζ, την ευρωπαϊκή κλασική μουσική, τη φανκ, τη σκληρή ροκ όπως του Τζίμι Χέντριξ (ο σύντομος θάνατός του δεν επέτρεψε στους δύο να συνεργαστούν) να γίνουν ένα.

Kind of Blue

Είναι ο πρώτος σε πωλήσεις τζαζ δίσκος, ενώ στο μουσικό περιοδικό Rolling Stone, κατατάσσεται στη 12η θέση με τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών. Αν κάποιος σέβεται τη συλλογή του, το Kind of Βlue πρέπει να βρίσκεται σε αυτή. Είναι ο δίσκος που όχι μόνο άλλαξε τον τρόπο που έβλεπαν κάποιοι την τζαζ, αλλά άλλαξε την μουσική γενικότερα. Το Kind of Blue, με πάνω από 4εκ. αντίτυπα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά δημιουργήματα του 20ου αιώνα. Ηχούσε διαφορετικά από την γνωστή τζαζ εκείνη την εποχή. Ο Ντέιβις ήταν η ιδιοφυία, ενώ οι Έβανς, Κολτρέιν και Άντερεϊ ήταν ανάμεσα στους καλύτερους μουσικούς εκείνης της εποχής. Όλοι τους δημιουργούσαν ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς και το σημαντικότερο είναι πως δέχθηκαν την πρόκληση να πάνε αντίθετα από το τότε μουσικό ρεύμα της τζαζ, τη μπημποπ. Το κατάφεραν και μάλιστα με πανηγυρικό τρόπο αφού από το πρώτο μόλις κομμάτι του δίσκου, το So What, το ελεύθερο και ρυθμικό στυλ είναι φανερό. Ένας ακόμα λόγος που κάνει το Kind of Blue τόσο σημαντικό, είναι πως δεν υπήρξε συνέχεια. Λίγο μετά τις ηχογραφήσεις, η μπάντα διαλύθηκε. O Άντερλεϊ αποφάσισε να να ασχοληθεί εκ νέου με το να παίζει γκοσπελ, ο Έβανς σχημάτισε το δικό του πιάνο τριο και ο Κολτρέιν ακολούθησε τον δικό του δρόμο, όπως και ο Ντέιβις.

Η ροκ πλευρά του

Ο δίσκος Miles in the Sky που κυκλοφόρησε το 1968, ήταν η γνωριμία του κοινού με την φιούζον και τζαζ-ροκ. Ένας μουσικός σαν τον Ντέιβις δεν θα μπορούσε να μείνει μακριά από τον ροκ ήχο εκείνης της εποχής, αντίθετα, ήταν ένας από αυτούς που τον καθόρισε. Ακολούθησε το Filles de Kilimanjaro, το ιστορικό In a Silent Way με περισσότερο ψυχεδελικό ήχο, για να έρθει το απίστευτα πρωτοποριακό Bitches Brew. Πως κατάφερε ο Μάιλς να βγάλει αυτό το αποτέλεσμα; Με τον πιο απλό τρόπο. Άφησε τους μουσικούς και τον εαυτό του να αυτοσχεδιάσουν.

Ο στυλάτος Μάιλς Ντέιβις

«Η μητέρα μου φορούσε γούνες και διαμάντια, ντυνόταν πάντα με την τελευταία λέξη της μόδας. Ήταν πάντα ντυμένη στην τρίχα. Της έμοιασα όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στην αγάπη της για τα ρούχα και το καλό γούστο». Αν σας μοιάζει περίεργο πως η μητέρα του Ντέιβις φορούσε διαμάντια εκείνη την δύσκολη εποχή για τους έγχρωμους, είναι γιατί τόσο αυτή όσο και ο πατέρας του, κατάγονταν από ευκατάστατη οικογένεια. Από μικρή ηλικία, ο πατέρας του του αγόραζε όμορφα κοστούμια, ενώ όταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, η μόδα άνθιζε και άλλαζε συνεχώς. Με την πάροδο του χρόνου, ο «Πρίγκιπας του Σκότους», μόνο σκοτεινός δεν ήταν, αφού τα πολύχρωμα και εκκεντρικά ρούχα του έλαμπαν πάνω στη σκηνή. Πριν το Birth of the Cool, προτιμούσε κοστούμια Brooks Brothrers, στη συνέχεια ακολούθησε ένα πιο ευρωπαϊκό στύλ, με τα ιταλικά κοστούμια να έχουν την τιμητική τους. Τη δεκαετία του 1970, ο Ντέιβις είχε συνδυάσει άψογα τη μουσική της φανκ με το ντύσιμό του. Ήταν από τους λίγους που μπορούσαν να φορέσουν τεράστια γυαλιά, μωβ παντελόνια και περίεργες ζακέτες χωρίς να γελοποιηθούν. Όπως έλεγε ο ίδιος. άλλωστε: «για μένα η ζωή και η μουσική, έχουν να κάνουν με το στυλ».

Οι γυναίκες της ζωής του

Παντρεύτηκε και χώρισε τρεις φορές. Η πρώτη του γυναίκα ήταν η Φράνσις Τέιλορ (χορεύτρια), στη συνέχεια η Μπέτι Μάμπρι (τραγουδίστρια) και Σίσελι Τάισον (ηθοποιός). Με την Αϊρήν δεν παντρεύτηκε ποτέ. Απέκτησε τρεις γιούς και μία κόρη. Στα αμέτρητα άρθρα που μπορεί κάποιος να διαβάσει στο διαδίκτυο για τον Ντέιβις, δε γίνεται συχνή αναφορά στη βίαιη συμπεριφορά του απέναντι στις γυναίκες, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να κρατήσουν στην αφάνεια αυτό το μελανό σημείο της προσωπικής του ζωής. H πρώτη του γυναίκα, Φράνσις, σε συνέντευξή της είχε δηλώσει: «Έφυγα τρέχοντας για τη ζωή μου αρκετές φορές». Ο Μάιλς, υπήρξε ρομαντικός μόνο στα πρώτα χρόνια της ζωής του και στη συνέχεια μόνο στις εξαιρετικές του μπαλάντες. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την προσωπική του ζωή με δύο κομμάτια. Το πρώτο, είναι το γλυκό και όμορφο κομμάτι σαν το Blue in Green που εμφανίζει τον σεβασμό και την αγάπη του απέναντι στις γυναίκες. Το δεύτερο, το Bitches Brew, που εμφανίζει την σκληρή και επιθετική του συμπεριφορά απέναντι σε αυτές.

Το ατύχημα και η μετριότητα

​Το 1972, σε ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητό του, έσπασε και τα δύο του πόδια. Αυτή ήταν η αρχή μιας στείρας -από δημιουργικής πλευράς- περιόδου, με τον Ντέιβις να κινείται στη μετριότητα. Βασίστηκε πάνω στο Bitches Brew και κάθε του δίσκος ήταν επηρεασμένος από αυτόν, χωρίς όμως το τελικό αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερο. Με τους πόνους στο γοφό να τον ταλαιπωρούν, έμεινε μακριά από τη μουσική για πέντε ολόκληρα χρόνια. Το 1981, παντρεμένος με την Σίσελι Τάισον πλέον, επιστρέφει στις ηχογραφήσεις. Το The Man with the Horn, ήταν η μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία μετά το Bitches Brew, με τους λάτρεις της μουσικής του, ωστόσο, να εκφράζουν τα παράπονά τους, λέγοντας  πως ο Μάιλς έχει επηρεαστεί αρνητικά από τον ποπ ήχο της εποχής. Στη συνέχεια έκανε πειραματισμούς με τη χιπ-χοπ μουσική έχοντας πάντα απέναντί του τους κριτικούς. Δεν ήταν λίγες οι φορές που Ντέιβις δήλωνε ανοικτά την αντιπάθειά του γι'αυτούς. Η απάντηση ήρθε το 1986, με τον δίσκο Τutu. Η τρομπέτα του ήταν το μόνο «ζωντανό» όργανο σε αυτές τις ηχογραφήσεις, δείχνοντας σε όλους πως όταν ήθελε να κάνει κάνει κάτι καλό, απλά το έκανε.

Τα πολλά πρόσωπα του Μάιλς

Πέρα από την αγάπη του για τη μουσική, ο Μάιλς Ντέιβις είχε αδυναμία στο μποξ, ενώ δεν έκρυψε ποτέ πως η ασχολία του με αυτό, τον βοήθησε να ξεπεράσει τον εθισμό του με τα ναρκωτικά. O δίσκος A Tribute to Jack Johnson, είναι αφιερωμένος στον πυγμάχο, Τζακ Τζόνσον, άνθρωπο που ο Ντέιβις θαύμαζε. Επίσης, στον ελεύθερό του χρόνο, έπαιζε μπάσκετ και σε ένα σπάνιο βίντεο, εμφανίζεται μαζί με τον Τζον Λένον να σουτάρουν βολές. Προς στο τέλος της ζωής του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, κυκλοφόρησαν βιβλία με τα έργα του, ενώ κάποια από αυτά εμφανίστηκαν στα εξώφυλλα των δίσκων του. Εμφανίστηκε στο Miami Vice, στην ταινία Dingo και έκανε διαφημίσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό New York jazz station.

1991: H τρομπέτα σίγησε

Αναπνευστική ανεπάρκεια, πνευμονία και εγκεφαλικό. Αυτά τα τρία μαζί, κέρδισαν σε μια άνιση μάχη τον Μάιλς Ντέιβις στις 28 Σεπτεμβρίου του 1991. Ήταν μόλις εξήντα πέντε ετών. Φυσικά, είχε προνοήσει, αφήνοντας πίσω του μια σειρά από δίσκους που είναι ικανοί να μεγαλώσουν μουσικά ολόκληρες γενιές. Ο πρωτοποριακός του ήχος και η κληρονομιά του, κρατούν ακόμα τη μουσική της τζαζ ζωντανή, ακόμα και αν δε βρίσκεται πλέον πάνω στη σκηνή ή στο στούντιο συνθέτοντας μαζί με τον Γκιλ Έβανς. Ο «Πρίγκιπας του Σκότους», αποφάσισε να κατεβάσει την τρομπέτα του και να αποχωρήσει σιωπηλός, όπως πάντα. Γιατί ποτέ δεν του άρεσε να μιλά πολύ, ούτε επεδίωξε παραπάνω φήμη από αυτή που του αναλογούσε. Ήξερε καλά τι είχε πετύχει και δεν χρειαζόταν κανένα περιοδικό να το επιβεβαιώσει. Δεν είναι θρύλος, δεν του άρεσε αυτός ο χαρακτηρισμός, γιατί όπως ο ίδιος θα έλεγε:  «Ξέρω τι έχω κάνει για τη μουσική, όμως μην με αποκαλείται θρύλο, πείτε με απλά Μάιλς Ντέιβις».

Η τελευταία παράσταση:

Πηγή: https://www.oneman.gr

Μαρία Κάλλας, η ντιβίνα...

Το Θέμα

Η Μαρία Σοφία Άννα Καικιλία Καλογεροπούλου, όπως ήταν το πλήρες ελληνικό όνομά της, γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1923 στη Νέα Υόρκη, όπου είχαν μεταναστεύσει οι γονείς σε αναζήτηση καλύτερη τύχης.

Έκανε τα πρώτα μαθήματα πιάνου-σολφέζ σε ηλικία 11 ετώ. Το 1937 εγκαταστάθηκε με τη μητέρα της και τη μεγάλη αδελφή της στην Αθήνα, μετά το διαζύγιο των γονιών της και εγγράφηκε στο Εθνικό Ωδείο, με δασκάλους τη Μαρία Τριβέλλα (τραγούδι), την Ήβη Πανά (πιάνο) και τον Γεώργιο Καρακαντά (μελοδραματική). Ο πρώτος ρόλος της ήταν η «Σαντούτσα» στην όπερα του Μασκάνι «Καβαλερία Ρουστικάνα», σε μία παράσταση των μαθητών του ωδείου. Το 1939 εγγράφηκε στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη τραγουδιού της διάσημης Ελβίρα ντε Ιντάλγκο (σημαντική τραγουδίστρια της όπερας στις αρχές του 20ου αιώνα), κοντά στην οποία γνώρισε την υψηλή τεχνική των ρόλων του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου.

Το 1940 προσλήφθηκε στη Λυρική Σκηνή του τότε Βασιλικού Θεάτρου και το 1941 πρωτοεμφανίστηκε ως «Βεατρίκη» στην οπερέτα Βοκκάκιος του Σουπέ. Στη συνέχεια και ως το 1945 πρωταγωνίστησε στην Τόσκα (1942, 1943), στον Κάμπο του Ντ' Αλμπέρ (1944, 1945), στην Καβαλερία Ρουστικάνα (1944), στον Πρωτομάστορα του Μανώλη Καλομοίρη (1944, το μόνο ελληνικό έργο που τραγούδησε), στον Φιντέλιο του Μπετόβεν (1944) και την οπερέτα Ο Ζητιάνος Φοιτητής του βιεννέζου συνθέτη Καρλ Μιλέκερ (1945).

Τον Σεπτέμβριο του 1945 επέστρεψε στη γενέτειρά της, στην Αμερική, όπου ζούσε ο πατέρας της, για να προωθήσει τη διεθνή της καριέρα, αλλάζοντας το επίθετό της σε Κάλλας. Παρότι έμεινε άνεργη έως το 1947, δεν το έβαλε κάτω και μετά από μία επιτυχημένη ακρόαση της ανέθεσαν να τραγουδήσει την «Τζιοκόντα» στην ομώνυμη όπερα του Αμίλκαρε Πονκιέλι στην Αρένα της Βερόνας, έναν από τους σπουδαιότερους λυρικούς χώρους της Ιταλίας. Αν και γλίστρησε στη γενική δοκιμή και στραμπούλιξε τον αστράγαλό της, κατάφερε να κάνει με επιτυχία το πρώτο σημαντικό βήμα της σταδιοδρομίας της στις 2 Αυγούστου του 1947.

Μαέστρος της παράστασης ήταν ο διάσημος Τούλιο Σεραφίν, ο οποίος θαύμαζε τη φωνή της και έγινε δάσκαλός της, διευρύνοντας τους τεχνικούς και ερμηνευτικούς της ορίζοντες. Όμως, στη Βερόνα ζούσε και ο βιομήχανος Τζιανμπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1949,  παρότι είχε τα διπλά της χρόνια. Με τη βοήθεια του Μενεγκίνι η καριέρα της Κάλλας απογειώθηκε. Το 1951 τραγούδησε στη «Σκάλα» του Μιλάνου (άντρο της μεγάλης αντιπάλου της Ρενάτα Τεμπάλντι) τους Σικελικούς Εσπερινούς του Βέρντι. Το 1954 η Κάλλας υποβλήθηκε σε δίαιτα για να χάσει κιλά και να μπορεί να ενσαρκώνει τους ρόλους της, όχι μόνο με τη φωνή της, αλλά και με το παρουσιαστικό της.

Μετά τη «Σκάλα» του Μιλάνου ήταν η σειρά της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης (ΜΕΤ) να υποκλιθεί στο φαινόμενο Μαρία Κάλλας το 1956. Ο μύθος της είχε αρχίσει να δημιουργείται, βοηθούντος και του Τύπου.

Το καλοκαίρι του 1957 εμφανίστηκε στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και κυριολεκτικά αποθεώθηκε.

Από το 1958, όμως, άρχισε η καθοδική της πορεία. Η εξαντλητική δίαιτα στην οποία είχε υποβληθεί και οι φωνητικοί ακροβατισμοί της είχαν επιπτώσεις στην ποιότητα της φωνής της, η οποία σταδιακά άρχισε να αδυνατίζει στις υψηλές νότες. Τον Ιανουάριο στη Ρώμη αποχώρησε με την πρώτη πράξη της Νόρμας του Μπελίνι και αποδοκιμάστηκε από το κοινό και τον Μάιο η «Σκάλα» του Μιλάνου της διέκοψε το συμβόλαιο.

Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τους Αλέξη Μινωτή και Γιάννη Τσαρούχη για μια νέα παραγωγή της Μήδειας του Κερουμπίνι στη νεότευκτη Όπερα του Ντάλας. Αυτή η παράσταση μεταφέρθηκε το 1959 στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου και σ’ αυτή τη θριαμβευτική «πρεμιέρα» η Κάλλας γνώρισε τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Οι εμφανίσεις της από το 1960 άρχισαν να αραιώνουν. Το καλοκαίρι του 1960 τραγούδησε Νόρμα στην Επίδαυρο και τον επόμενο χρόνο στον ίδιο χώρο Μήδεια. Η παράσταση αυτή μεταφέρθηκε και στη Σκάλα του Μιλάνου την περίοδο 1961-1962. Το 1962 τραγούδησε Όμπερον του Βέμπερ στο Λονδίνο και οι Τάιμς έγραψαν «Τώρα πια η φωνή της μπορεί να χαρακτηριστεί άσχημη και εκτός τόνου», όμως το κοινό συνέχισε να την αποθεώνει.

Το 1965 αποσύρθηκε οριστικά από τις λυρικές παραστάσεις, παρά την εξαιρετική Τόσκα που τραγούδησε στη Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης. Το κύκνειο άσμα της ήταν η Νόρμα, που ανέβηκε στο Παρίσι, στις 29 Μαΐου του 1965. Στην τρίτη πράξη της όπερας του Μπελίνι κατέρρευσε επί σκηνής και μεταφέρθηκε λιπόθυμη στο καμαρίνι της.

Στη συνέχεια προσπαθεί να βάλει μια τάξη στα προσωπικά της. Ζητά διαζύγιο από τον σύζυγό της για να παντρευτεί τον Ωνάση, ο οποίος αρνείται να της το δώσει. Το 1966 απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και λαμβάνει την ελληνική. Με αυτή της την ενέργεια λύεται και τυπικά ο γάμος της με τον Μενεγκίνι. Πλέον, ελπίζει ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα της ζητήσει να παντρευτούν, κάτι που τελικά δεν συμβαίνει, καθώς τον Ιούλιο του 1968 ο Έλληνας μεγιστάνας παντρεύεται τη χήρα του Αμερικανού Προέδρου Κένεντι, Τζάκυ. Αυτή του η πράξη βυθίζει σε κατάθλιψη την κορυφαία υψίφωνο.

Καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να ξεπεράσει τα προσωπικά της προβλήματα, επανακάμπτοντας στην καλλιτεχνική δράση. Παίζει στην κινηματογραφική εκδοχή της Μήδειας του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Πιερ-Πάολο Παζολίνι (1969), ηχογραφεί δίσκους, διδάσκει όπερα στη μουσική σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης και δίνει ρεσιτάλ με ένα παλιό της γνώριμο, τον ιταλό τενόρο Τζουζέπε Ντι Στέφανο, που κι αυτός αντιμετώπιζε φωνητικά προβλήματα. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σαπόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.

Έκτοτε, η Μαρία Κάλλας κλείστηκε στο διαμέρισμά της στο Παρίσι. Η μεγάλη ντίβα έφυγε από τη ζωή το πρωί της 16ης Σεπτεμβρίου 1977 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 54 ετών.

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.pemptousia.gr

Πηγή: http://artinews.gr