680 New Articles

Κυριότερα Κοινωνικά Νέα

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου

Κοινωνια

† Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                     Κυριακὴ 22 Νοεμβρίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ...                                 

 

            Χθές, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑόρτασε τὴν Ἑορτὴ τῶν Εἰσοδίων τῆς Θεοτόκου, τὴν ὁποίαν  ἀντλεῖ μέσα ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Παράδοση, ὅπως καὶ ἄλλες ἑορτές της. Ἡ ἑορτὴ ἔχει παγκόσμιο, οὐράνιο χαρακτήρα. Διότι διὰ τῆς Εἰσόδου τῆς Παρθένου στὸ Ναὸ ἀρχιζει «τῆς εὐδοκίας τοῦ Θεοῦ τὸ προοίμιον». Ὑπέροχη ὑμνογραφία. Οἱ Προφῆτες, διὰ συμβόλων καὶ εἰκόνων, ὁμίλησαν γιὰ τὴν Παναγία. Τὸ Πρόσωπό της εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένο μὲ τὸ Μυστήριο τῆς Θείας Οἰκονομίας.

Ἡ Παναγία εἶναι αἰτία καὶ πρόξενος τῶν αἰωνίων. Ἡ μακρὰ ἀγωγὴ τοῦ Νόμου καὶ ὅλο τὸ ἔργο τῆς Θείας Οἰκονομίας ὁδηγεῖ στὴν Ἀειπάρθενο Θεοτόκο. Ὅλος ὁ κόσμος ἔγινε γιὰ τὴν Παναγία. Ἡ συμμετοχὴ τῆς Παναγίας στὸ μυστήριο τῆς ἀναπλάσεως ἔχει κοσμολογικὴ σημασία. Ἡ Παναγία εἶναι ἡ ἀπαρχὴ ὅλων τῶν δωρεῶν τῆς θείας φιλανθρωπίας.

Οἱ γονεῖς της Ἰωακεὶμ καὶ  Ἄννα ἦσαν πρότυπα ἐναρέτου βίου καὶ δικαιοσύνης καὶ αὐτὸ ἀπετέλεσε προϋπόθεση μίμησης καὶ δείκτη πορείας γιὰ τὴ μικρὴ κόρη τῆς Ναζαρέτ. Τὴν προσέφεραν εὐχαρίστως στὸ Θεὸ ὡς δῶρο, ὡς ἀνάθημα ἱερό. Ἐδῶ κρίνεται καὶ ἡ δική μας στάση, ἡ δική μας πίστη.

Ἐκεῖ, στὸ Ναό, ἡ Παρθένος Μαρία ἔφθασε στὴν τελείωση τῆς πνευματικῆς ζωῆς μὲ τὴν ἐλεύθερη προσωπική της βούληση. Ἡ ἴδια ἐπέλεξε τὴ μακρὰ πορεία πρὸς τὴν ἁγιότητα. Ἡ ἴδια ἡ Παρθένος Μαρία μὲ τὸν ἅγιο βίο τῆς συνήργησε στὴν ἀποκάλυψη τῆς θείας φιλανθρωπίας.

Δὲν ὑπάρχει ἄλλο προηγούμενο τόσο μικρῆς Κόρης, ποὺ παρὰ τὴν ἀποξένωση ἀπὸ τὴν ἐπιμέλεια τῶν γονέων της καὶ τὴν ἀποστέρηση τῆς οἰκογενειακῆς στοργῆς, νὰ ἐπέδειξε τέτοιο ζῆλο καὶ ἐπιμέλεια στὴν ἀρετή. Σ’ αὐτο  συνετέλεσαν τὰ πλούσια χαρίσματά της, οἱ καινοτομίες παραδόξων πραγμάτων, ἀλλὰ καὶ τὰ κατ’ οἰκονομία μυστήρια, ὅπως ἡ παράδοξη τροφή, οἱ θεῖες ἐλλάμψεις, ἡ ζωὴ στὰ ἄδυτα καὶ ἡ ἐξοικείωσή της μὲ τὸ Ἱερό.

Ἡ Παρθένος Μαρία ἔπρεπε νὰ ἐπιδείξει χαρακτηριστικὰ ἀνάλογα τοῦ Υἱοῦ καὶ Θεοῦ της. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς μετεῖχε τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως, ὄχι μόνο ἐξαιτίας τῆς σάρκας, ἀλλὰ ἐπειδὴ εἶχε ψυχή, νοῦ καὶ θέληση. Γιὰ τοὺς λόγους αὐτοὺς ἔπρεπε νὰ ἔχει καὶ τέλεια Μητέρα, ποὺ θὰ ὑπηρετοῦσε τὴ Γέννησή Του, προσφέροντας ὄχι μόνο τὸ σῶμα της, ἀλλὰ ὅλη τὴν ὕπαρξή της, ὥστε νὰ μυήσει τὸν ὅλο ἄνθρωπο στὴν ὑπερφυσικὴ γέννηση.

Αὐτὴν τὴν τελειότητα τὴν κατόρθωσε ἡ Παρθένος. Ἀξιοποίησε στὸ μέγιστο βαθμὸ τὴν κλίση πρὸς τὸ ἀγαθὸ καὶ τὴ δύναμη ποὺ ἔθεσε ὁ Θεὸς στὸν ἄνθρωπο κατὰ τὴ δημιουργία. Μὲ ἐφόδια τὴν ἀπόλυτη ἀγάπη στὸ Θεό, τὴν ταπείνωση, τὴν ὑπακοή, τὴ σωφροσύνη, ἀποκάλυψε τὸν ἀληθινὸ ἄνθρωπο ὅπως τὸν δημιούργησε ὁ Θεός.

Ἀποτύπωσε πάνω της Αὐτὸν ποὺ γέννησε. Δὲν ἀποσπάσθηκε καθόλου ἀπὸ τὴν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ. Παρέμεινε σ’ αὐτὴ διαρκῶς προσηλωμένη. Μὲ βάση αὐτὴ ἐξεικόνιζε καὶ διαμόρφωσε τὸν ἑαυτό της.

Μέσα στὸ Ναὸ δὲν κατοικοῦσε κάτι τὸ ἀνθρώπινο καὶ τίποτε δὲν ἀποσποῦσε τὴν προσοχή της. Ἡ Μαρία ὅσο περισσότερο προσήγγιζε τὸ Θεό, τόσο τῆς ἀποκαλυπτόταν τὸ θέλημά Του. Ἡ Παναγία ἀπεῖχε ἀπὸ ὅλα ἐκεῖνα ποὺ μποροῦσαν νὰ νοθεύσουν τὴν καθαρότητα τοῦ νοῦ της. Εἶχε καθαροὺς λογισμούς. Οἱ ὀφθαλμοὶ της ἦταν πάντοτε στραμμένοι στὸ Θεό. Ἀκροώταν τὰ θεῖα μηνύματα. Τὰ χείλη καὶ ἡ γλώσσα της ἀνυμνολογοῦσαν τὴ μεγαλειότητά Του καὶ ἡ ἀμόλυντη καρδιὰ της ποθοῦσε μόνο τὸ Θεό.

Τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων δὲν ἦταν μόνο ὁ πιὸ κατάλληλος τόπος γιὰ τὴν Παρθένο, ἀλλὰ καὶ τὸ καθαρότατο τεκμήριο τοῦ Μεγάλου Μυστηρίου ποὺ ἐπρόκειτο νὰ τελεσθεῖ. Μόνο σὲ μία ἐξαγιασμένη κατοικία, ὅπως εἶναι τὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, θὰ ἦταν δυνατὴ ἡ πνευματικὴ καλλιέργεια μίας εὔπλαστης παιδικῆς ψυχῆς, ποὺ ἦταν ἀνάθημα τῶν γονέων της, βλαστὸς ἁγίας ρίζας. Ἐκεῖ ζοῦσε ἡ Παρθένος, ὡς εἰς παράδεισον, ζοῦσε ἁπλή, ἀπέριττη ζωή, χωρὶς λύπη, μακριὰ ἀπὸ ἀνθρώπινα πάθη καὶ κακίες.

Χειραγωγός της ἡ ἱερὰ ἡσυχία, ποὺ μᾶς διδάσκει ἔμπρακτα ὅτι δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ φθάσει πραγματικὰ στὴ θεωρία τοῦ Θεοῦ μὲ τὶς αἰσθήσεις ἢ τὸ λογισμό, ἀλλὰ μὲ τὴν κάθαρση τοῦ νοῦ. Μόνο μὲ τὸν καθαρὸ νοῦ μπορεῖ ὁ ἄνθρωπος νὰ ὁδηγηθεῖ στὸ φωτισμὸ καὶ νὰ δεχθεῖ θεῖες ἐλάμψεις τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Αὐτὴ ἡ μετοχὴ καὶ ἡ μέθεξη μεταμορφώνουν τὴν ἀνθρώπινη ὕπαρξη καὶ τῆς προσφέρουν τὴ δυνατότητα νὰ ἐντρυφήσει στὰ ὑπερφυὴ κάλλη.

Νὰ γιατί ἡ Παναγία θεωρεῖται τὸ τέλειο πρότυπό της ἡσυχαστικῆς ζωῆς. Ἡ αὐθεντικὴ ὁδὸς πρὸς τὴ θέωση. Νὰ γιατί ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς γράφει γι’ αὐτὴν, ὅτι δὲν ὑπάρχει ἄγγελος ποὺ νὰ ἄκουσε αὐτὸ ποὺ ἄκουσε ἡ Μαρία: «Καὶ ἐπιθυμήσει ὁ βασιλεὺς τοῦ κάλλους σου».

Αὐτήν καλούμεθα νά μιμηθοῦμε στήν ζωή μας, παραμένοντας μέσα στήν Ἐκκλησία, ὅπως ἔπραξε ἡ Παναγία μας, θά πετύχουμε τήν κάθαρση καί τόν Ἁγιασμό μας καί θά καταστοῦμε μέλη τῆς Ἐπουρανίου Βασιλείας καί μακαριότητος. Ἀμήν.

Πηγή φωτογραφίας: https://www.vimaorthodoxias.gr/theologikos-logos-diafora/i-orthodoxia-eortazei-ta-eisodia-tis-theotokou-21-noemvriou/ 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τῶν Ἁγίων μαρτύρων καί Ὁμολογητῶν Γουρία, Σαμωνᾶ καί Ἀβίβου

Κοινωνια

Ἐπίσκοπος Ὠλένης

Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ Κυριακή 15 Nοεμβρίου 2020

Στήλη Ἅλατος ...

 

Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν Ἁγίων μαρτύρων καί Ὁμολογητῶν Γουρία, Σαμωνᾶ καί Ἀβίβου. Οἱ Ἅγιοι Μάρτυρες κατήγοντο ἀπό τήν περιοχὴ τῆς ᾽Εδέσσης τῆς ᾽Οσροηνῆς , ὅταν Αὐτοκράτορας τῆς Ρώμης ἦτο ὁ Διοκλητιανὸς καί ὁ ὁποῖος ἐξαπέλυσε τὸν μεγάλο διωγμό του τό 303 μ.Χ.. Οἱ Ἅγιοι κατηγορήθησαν ἀπό τόν Ἡγεμόνα τῆς Ἐδέσσης Ἀντωνῖνο, ὅτι βοηθοῦσαν φυλακισμένους χριστιανοὺς καὶ ἐνθάρρυ-ναν τοὺς πιστοὺς νὰ ἀντιστέκονται στὰ διατάγματα τοῦ Κράτους καὶ νὰ παραμένουν στέρεοι στὴν πίστη.Παρουσιάσθηκαν ἐνώπιον τοῦ Διοικητή, ὁ ὁποῖος προσπάθησε νὰ τοὺς κάνει νὰ ἀποστατήσουν. Οἱ ὁμολογητὲς ἀρνήθηκαν λέγοντας: «Δὲν θὰ προδώσουμε τὸν ἕνα Θεό, δὲν θὰ Τὸν ἀνταλλάξουμε μὲ μιὰ χειροποίητη εἰκόνα. Λατρεύ-ουμε Χριστὸ τὸν Θεὸ ποὺ ἀπὸ καλωσύνη μᾶς ἔσωσε ἀπὸ τὴν πλάνη· εἶναι τὸ φῶς μας, ὁ ἰατρός μας καὶ ἡ ζωή μας».

῾Ο Διοικητὴς τοὺς κατηγόρησε γιὰ στασιασμὸ κατὰ τῶν διαταγῶν τοῦ Αὐτοκράτορα καὶ τοὺς ὑποσχέθηκε νὰ τοὺς θανατώσει μέσα σὲ τρομερὰ μαρτύρια ἂν ἐπέμεναν. «Δὲν θὰ πεθάνουμε, ὅπως λές, ἀλλὰ θὰ ζήσουμε, σύμφωνα μὲ τὴν πίστη μας, ἂν κάνουμε τὸ θέλημα τοῦ Δημιουργοῦ μας», ἀπάντησαν. «Τὰ βασανιστήριά σου, δὲν μᾶς φοβί-ζουν. Δὲν διαρκοῦν παρὰ μόνον γιὰ λίγο, καὶ περνοῦν δίχως νὰ ἀφή-νουν ἴχνη. ᾽Εμεῖς ὅμως τρέμουμε τὴν αἰώνια τιμωρία ποὺ προορίζεται γιὰ τοὺς ἀσεβεῖς καὶ ἀποστάτες. ῾Ο Θεός μας θὰ μᾶς ἱκανώσει νὰ ὑπομείνουμε τὰ μαρτύρια ποὺ διαρκοῦν ὀλίγον καὶ ἔπειτα ἐξαφα-νίζονται, ὅταν τὸ πνεῦμα ἐγκαταλείψει τὸ σῶμα». ᾽Ακούγοντας αὐτὰ ὁ Διοικητὴς διέταξε νὰ τοὺς φυλακίσουν μαζί μὲ ἄλλους Χριστιανούς.

῞Οταν ἐμφανίσθηκαν πάλι ἐνώπιον τοῦ Ἡγεμόνα, ἐπέδειξαν τὴν ἴδια σθεναρὴ στάση καὶ εἶπαν: «Δηλώσαμε ὅτι εἴμαστε ἀμετάθετοι στὴν πίστη καὶ στὸν λόγο μας, κάμε ὅ,τι σὲ διέταξε ὁ Αὐτοκράτορας. ῎Εχεις ἐξουσία πάνω στὰ σώματά μας, ὄχι ὅμως καὶ στὶς ψυχές μας». Τοὺς κρέμασαν ἀνάποδα, ὅμως αὐτοὶ δὲν ἔπαυσαν νὰ προσεύχονται στὸν Θεὸ νὰ τοὺς χαρίζει τὴν καρτερία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστό-λων καὶ τῶν Μαρτύρων ποὺ ὑπέφεραν γιὰ τὴν ᾽Αλήθεια.

Οἱ Ἅγιοι ἀκούγοντας τὴν ποινή τοῦ θανάτου τους, τὸ πρόσωπό τους ἔλαμψε ἀπὸ χαρὰ καὶ εἶπαν: Εἴμαστε οἱ ἀθλιότεροι τῶν ἀνθρώ-πων. Δὲν ἀξίζουμε νὰ λογιζόμαστε μεταξὺ τῶν δικαίων καὶ νὰ συγ-κρινόμαστε μαζί τους. Μᾶς δίνει ὅμως παρηγοριὰ ὁ λόγος τοῦ Κυρίου μας: «῾Ο ἀπολέσας τὴν ψυχήν (=τήν ζωήν) αὐτοῦ ἕνεκεν ἐμοῦ εὑρήσει αὐτήν (Ματθ. 10, 39). ῍Ας εἶναι δοξασμένος ὁ Θεός ποὺ μᾶς ἔκρινε ἄξιους νὰ ὑπομείνουμε ὅλα τὰ μαρτύρια στὸ ὄνομα τοῦ ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ. Προσέφεραν τὸν αὐχένα τους στὸν δήμιο καὶ ἀποκεφαλίσθηκαν ὁ ἕνας μετὰ τὸν ἄλλον.

Οἱ Ἅγιοι εἶναι οἱ «φίλοι Χριστοῦ», αὐτοί πού μέ τήν πίστη καί τήν ἐνεργό τους ἀγάπη, ἔγιναν δοχεῖα τοῦ Πνεύματος καί ὅμοιοι τῷ Θεῷ (Α´ Ἰω. 3, 2), καί ἀπέβησαν οἱ εὐχέτες καί προστάτες μας στόν οὐρα-νό, φέρνοντάς μας πλησιέστερα στόν ἕνα Μεσίτη μεταξύ Θεοῦ καί ἀνθρώπων, τόν Χριστό (Α´ Τιμ. 2, 5). Δέν εἶναι λοιπόν τυχαῖο ὅτι προσφέροντας τήν ἀναίμακτο Θυσία πάνω στήν καθαγιασμένη μέ λείψανα μαρτύρων καί ἁγίων Ἁγία Τράπεζα, ζητοῦμε, καθώς λέγει ὁ Μ. Βασίλειος στήν Ἀναφορά τῆς Θείας Λειτουργίας του, νά ἑνωθοῦ-με «εἰς ἑνός Πνεύματος Ἁγίου κοινωνίαν» καί « ἵνα εὕρωμεν ἔλεον καί χάριν μετά πάντων τῶν Ἁγίων Προπατόρων, Πατέρων, Πατριαρχῶν, Ἀποστόλων, Κηρύκων, Εὐαγγελιστῶν, Μαρτύρων, Ὁμολογητῶν, Διδασκάλων καί παντός πνεύματος δικαίου ἐν πίστει τετελειωμένου».

Ἀπό τίς πρῶτες ἤδη μέρες τῆς συστάσεως τῆς Ἐκκλησίας, ἡ μετά θάνατον ἀπόδοση τιμῶν σ’ ἕνα μάρτυρα, ὁμολογητή ἤ ὅσιο ἀποτελοῦσε μιά αὐθόρμητη πράξη τῶν πιστῶν, στή συνείδησή τους περιβαλλόταν μέ τό φωτοστέφανο τῆς δόξης.

Εἶναι γνωστό ὅτι ὡς πρῶτοι ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας φέρονται οἱ Μάρτυρες, “οἱ μαθηταί καί μιμηταί τοῦ Κυρίου”, αὐτοί οἱ ὁποῖοι γιά τούς ἀγῶνες τους ὑπέρ τῆς πίστεως ἀπολάμβαναν ἰδιαίτερης τιμῆς καί σεβασμοῦ ἐκ μέρους τῶν πιστῶν, διότι θεωροῦσαν ὅτι ὁ μαρτυ-ρικός θάνατος ἀποτελοῦσε ὕψιστη τιμή γιά κάθε χριστιανό. Ἤδη, ἀπό τά μέσα τοῦ δευτέρου αἰῶνος βλέπουμε τήν συνήθεια τῶν χριστιανῶν νά συνέρχονται μαζί μέ τόν Ἐπίσκοπό τους, κατά τήν ἐπέτειο τοῦ θανάτου ἑνός μάρτυρος, γύρω ἀπό τόν τάφο του, καί νά τελοῦν τήν Θεία Εὐχαριστία “ἐν ἀγαλλιάσει καί χαρᾷ, εἴς τε τῶν προ-ηθληκότων μνήμην καί τῶν μελλόντων ἄσκησίν τε καί ἑτοιμασίαν”, ὅπως μᾶς πληροφορεῖ ὁ Ἅγιος Πολύκαρπος Σμύρνης (P.G.,5, 1041).

Καλούμεθα νά γίνουμε καί ἐμεῖς «φίλοι Χριστοῦ», δοχεῖα τῆς θείας Χάριτος, γιά νά ἐνισχύη τό Πανάγιον Πνεῦμα τήν ζωή μας καί νά τήν γεμίση μέ οὐράνια χαρά καί ἀγαλλίαση, γιά νά καταστοῦμε οὐρανοπολίτες τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.ΑΜΗΝ.

Προέλευση εικόνας: https://www.koinoniaorthodoxias.org/sinaxari/15-noemvriou-agioi-martyres-gourias-samonas-avivos/ 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Σύναξις τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαήλ καί Γαβριήλ, καθώς καί τῶν ὑπολοίπων Ἀσωμάτων καί Οὐρανίων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων

Κοινωνια

  Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                     Κυριακή  8 Nοεμβρίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

 

       Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν Σύναξη τῶν Ἀρχαγγέλων Μιχαήλ καί Γαβριήλ, καθώς καί τῶν ὑπολοίπων Ἀσωμάτων καί Οὐρανίων Ἀγγελικῶν Ταγμάτων. Πρόκειται γιά τή σύναξη, τή συνάθροιση δηλαδή ἡμῶν τῶν πιστῶν, πού εὔλογα θέσπισε ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, γιά νά ἀποδώσει τήν πρέπουσα τιμή στούς λειτουργούς τοῦ Θεοῦ καί δικούς μας προστάτες καί φύλακες.

   Οἱ Ἄγγελοι εἶναι δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, γιατί, ἐκτός ἀπό τόν ὁρατό καί ὑλικό κόσμο, ὁ Θεός δημιούργησε καί τόν ἄϋλο καί ἀόρατο Ἀγγελικό κόσμο, ὡς Ποιητής «ὁρατῶν τέ πάντων καί ἀοράτων». Ἦρθαν στήν ὕπαρξη πρίν ἀπό τόν ὑλικό κόσμο. Ὡς πνεύματα εἶναι νοερές ὑπάρξεις, ἐπουράνιες, ἀσώματοι.Δηλαδή ἔχουν κάποιο σῶμα ἀλλά ὄχι  ὑλικό  σάν τό δικό μας. Εἶναι ἀεικίνητοι ἀλλά ὄχι πανταχοῦ παρόντες. Εἶναι κατά τόν Ἀπόστολον Παῦλον «λειτουργικά πνεύματα εἰς διακονίαν ἀποστελλόμενα διά τούς μέλλοντας κληρονομεῖν σωτηρίαν» (Ἑβρ. Α΄ 14). Δέν ἔχουν ἀνάγκη ἀπό τροφή καί δέν πεθαίνουν. Τό κύριο ἔργο τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων εἶναι νά ὑμνοῦν καί νά δοξολογοῦν ἀσταμάτητα τόν Θεό. Ἐπίσης εἶναι ἀγγελιοφόροι Του, ἐκτελοῦν ὁλοπρόθυμα τό θέλημα καί τίς ἐντολές Του καί φροντίζουν τούς ἀνθρώπους.

       Εἰδικά σήμερα ἔρχεται στήν μνήμη μας τό «στῶμεν καλῶς» πού βροντοφώναξε ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ, ὅταν ὁ Ἑωσφόρος ἐξέπεσε καί ἀπό Ἄγγελος ἔγινε διάβολος, συμπαρασύροντας στήν πτώση του ἱκα-νό ἀριθμό Ἀγγέλων πού μέ τήν πτώση τους ἔγιναν δαίμονες. Αὐτό τό «στῶμεν καλῶς» συγκράτησε τούς λοιπούς Ἁγίους Ἀγγέλους στήν θεία οἰκειότητα. Τό προβάλλει δέ ἡ Ἐκκλησία, γιά νά μᾶς ἐφιστήσει τήν προσοχή στόν διαρκή κίνδυνο πού ἐλλοχεύει στήν κάθε στιγμή τῆς ζωῆς μας, νά πέσουμε σέ κρίμα καί κατάκριμα. Ἄς μήν ἐπαναυό-μαστε λοιπόν, εἴμαστε σέ στάδιο ἀγώνα μέ προφανή τήν πιθανότη-τα τῆς πτώσης.Διά τοῦτο εἶναι ἀναγκαία ἡ πνευματική ἐπαγρύπνηση.

     Οἱ Ἅγιοι Ἄγγελοι εἶναι τά κατ’ἐξοχήν πρότυπα ὑπακοῆς  στόν Θεό. Ἀπέδειξαν αὐτήν τήν ὑπακοή τους παραμένοντας πιστοί κοντά Του καί διακονώντάς Τον μέ ἀφοσίωση καί εὐγνωμοσύνη, διότι ὁ Θεός εἶναι δημιουργός τους καί δημιουργός τοῦ σύμπαντος κόσμου. Ἔκαναν, δηλαδή, αὐτό πού δέν ἔκανε τό τάγμα τοῦ Ἑωσφόρου,πού τυφλωμένος ἀπό τήν ὑπερηφάνεια καί μή ἐκτιμώντας τήν δωρεά τοῦ Θεοῦ, ἐπαναστάτησε ἐναντίον Του, γιά νά  γίνει αὐτός κύριος τοῦ σύμπαντος καί ὅλης τῆς κτίσεως.

    Αὐτό ἀσφαλῶς δέν ἦτο δυνατόν νά γίνει, ἀλλά ἡ ὑπερηφάνεια καί ὁ ἐγωϊσμός τοῦ σκότισαν τόν νοῦ καί ἀπό φωτεινό πνεῦμα πού ἦταν ἔγινε σκοτεινό,ἀπό καθαρό καί ἀγαθό πού ἦταν, ἔγινε πονηρό καί δυστυχῶς ἐχθρός καί διάβολος τοῦ Θεοῦ, καί χωρίσθηκε ὁριστικά ἀπ’Αὐτόν.

     Γι’αὐτό ἀντί νά διακονεῖ τόν Θεό, νά φυλάσσει καί νά προστατεύει κατ’ἐντολή Του τούς ἀνθρώπους, ὁ διάβολος τούς μισεῖ, τούς ἐχθρεύεται καί συκοφαντεῖ τόν Θεό στούς ἀνθρώπους, ὥστε νά τούς ἀπομακρύνει ἀπό τόν Θεό καί νά χάσουν ἔτσι οἱ ἄνθρωποι τήν εὐτυχία καί τήν μακαριότητα, πού ὁ Θεός προσφέρει.

     Ἐμεῖς ὅμως, τιμώντας  σήμερα τούς ἁγίους Ἀγγέλους καί Ἀρχαγ-γέλους, τά πρότυπα αὐτά τῆς ὑπακοῆς καί τῆς πρόθυμης ἐφαρμογῆς τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, ἄς προσπαθήσουμε νά ἀκολουθήσουμε τό παράδειγμά τους.

      Ἄς ἐπικαλούμεθα καθημερινά τήν βοήθεια καί τήν συμπαράστα-σή τους, γιά νά βαδίζουμε τήν σωτήρια ὁδό τοῦ Θεοῦ καί γιά νά κά-νουμε στή ζωή μας τό θέλημά Του, ὅπως τό κάνουν οἱ ἅγιοι ἄγγελοι. Πρός τοῦτο πρέπει νά εἴμεθα προσεκτικοί στήν ζωή μας, νά μήν ἐπα-ναστατοῦμε ἐναντίον τοῦ Θεοῦ, εἴτε μέ λογισμούς, εἴτε μέ  πράξεις, νομίζοντας ὅτι ὁ Θεός μᾶς στερεῖ τήν ἐλευθερία μέ τόν νόμο   Του.                                                                                                                                                                        

     Γι’αὐτό ἄς προσπαθοῦμε νά μιμούμεθα τήν ὑπακοή τῶν ἁγίων ἀγγέλων καί ἀρχαγγέλων στό θέλημα τοῦ Θεοῦ, καί ἄς δοξολογοῦμε  μαζί τους τόν Θεό γιά ὅλες τίς δωρεές πού μᾶς χαρίζει, ἀλλά καί νά μή λυποῦμε μέ τήν ἄπρεπη συμπεριφορά μας τόν φύλακα ἄγγελόν μας γιά νά εἶναι πάντοτε συμπαραστάτης μας καί νά μεσιτεύει στόν Θεόν γιά μᾶς καί τήν σωτηρία μας.  ΑΜΗΝ.

 

 Πηγή εικόνας: https://www.dogma.gr/imerodromio/synaksi-archangelon-michail-kai-gavriil-kai-loipon-asomaton-kai-ouranion-angelikon-tagmato/95778/ 

 

 

 

 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων Κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ καί τῆς μητρός αὐτῶν Θεοδότης

Κοινωνια

  Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                     Κυριακή  1 Nοεμβρίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

Σήμερα Κυριακή, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει τήν μνήμη τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων κοσμᾶ καί Δαμιανοῦ καί τῆς μητρός αὐτῶν Θεοδότης.Οἱ ἅγιoι Ἀνάργυρoι Κoσμᾶς καί Δαμιανός ἦσαν ἀδελφoί καί κατάγoνταν ἀπό τήν Ἀσία. Ἀνάργυρoι ὀνoμάζoνται ἐπειδή δέν ἀγαπoῦσαν τά ἀργύρια, ἡ καρδιά τoυς δέν ἦταν πρoσκoλλημένη στά ὑλικά ἀγαθά καί πρoσέφεραν τίς ἰατρικές τoυς ὑπηρεσίες ἀφιλoκερδῶς, δωρεάν.

   Ὁ πατέρα τους ἦτο ἀσεβής, θείᾳ χάριτι ὅμως πέθανε ὅταν οἱ ἅγιοι ἦσαν σέ μικρή ἡλικία, καί τήν φρoντίδα τoυς ἀνέλαβε ἐξ ὁλo-κλήρoυ ἡ μητέρα τoυς, ἡ Ἁγία Θεoδότη, ἡ ὁπoία τoύς γαλoύχησε μέ τά νάματα τῆς Ἐκκλησίας καί τoύς δίδαξε τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό καί τόν ἄνθρωπo. Ἡ Ἁγία Θεoδότη πρέπει νά ἀπoτελῆ τό πρό-τυπo κάθε μητέρας πoύ θέλει τά παιδιά της νά πρoκόψoυν. Ἀλλά πρoκoπή δέν νoεῖται χωρίς τήν ἀνιδιoτελή ἀγάπη πρός ὅλoυς τoύς ἀνθρώπoυς ἀδιακρίτως. Γιά νά ἀγαπᾶ ὅμως κανείς ἀληθινά τoύς ἀνθρώπoυς πρέπει πρῶτα νά ἀγαπᾶ τόν Θεό, ἐπειδή ἡ ἀληθινή ἀγάπη εἶναι δῶρo τoῦ Θεoῦ. Ὁ Ἀπόστoλoς Παῦλoς συμβoύλευε τόν μαθητή τoυ Ἅγιo Τιμόθεo,Ἐπίσκoπoν Ἐφέσoυ, νά μελετᾶ καθημερινά τό Εὐαγγέλιo καί νά ζῇ σύμφωνα μέ αὐτό, γιά νά πρo-κόψῃ στήν ζωή τoυ καί ἡ πρoκoπή τoυ νά γίνη φανερή σέ ὅλoυς.(A Τιμοθ. Δ΄, 15).

    Οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι θεράπευαν ὅλους ἀνιδιoτελῶς καί ἀδια-κρίτως μέ τήν ἐπιστημoνική τoυς γνώση. Ὅλη τoυς ἡ ζωή ἦταν δια-κoνία, πρoσφoρά καί θυσία στόν βωμό τῆς ἀνιδιoτελoῦς ἀγάπης, ἀφοῦ τήν φθορά καί τόν θάνατον ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος ἐκληρονόμησε μετά τήν ἀπομάκρυνσι τῶν Πρωτοπλάστων ἀπό τόν Θεόν Δημιουργόν καί τήν ἐξορία τους ἀπό τόν Παράδεισο.

    Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία διδάσκει ὅτι οἱ Πρωτόπλαστoι στόν Παράδεισo εἶχαν κoινωνία μέ τόν Θεό καί ἦσαν ὑγιεῖς σωματικά καί ψυχικά. Ἀλλά μετά τήν πτώση τoυς στήν ἁμαρτία φόρεσαν τoύς δερμάτινoυς χιτῶνες καί ἔγιναν εὐάλωτoι στά διάφoρα καιρικά φαινόμενα. Ἑπoμένως, oἱ σωματικές ἀσθένειες καί ὁ θάνατoς εἶναι μεταπτωτικά φαινόμενα, εἶναι ἀπoτέλεσμα τῆς ἁμαρτίας, ὅπως ἄλλωστε καί oἱ ψυχικές, ἀφoῦ καί ψυχικά ἀρρώστησαν. Ἐπειδή ἔχασαν τήν κoινωνία μέ τόν Θεό, ὁ νoῦς τoυς σκoτίσθηκε καί ὑπoδoυλώθηκαν στά διάφoρα πάθη.

   Ὁ μεταπτωτικός ἄνθρωπoς ἔχει ἀνάγκη σωματικῆς καί  ψυχικῆς θεραπείας, ἡ ὁπoία συνίσταται στήν κάθαρση ἀπό τά πάθη, στόν φωτισμό τoῦ νoῦ καί στήν κoινωνία μέ τόν Θεό.

     Ὁ Χριστός, τό Δεύτερo πρόσωπo τῆς Ἁγίας Τριάδoς, εἶναι ὁ κατ’ ἐξoχήν ἰατρός τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων καί γι’ αὐτό ἐνδύθηκε τήν ἀνθρώπινη φύση, γιά νά τήν ἀνακαινίση, νά τήν θεραπεύση καί νά τήν θεώση.

     Ἡ ἰατρική ἐπιστήμη εἶναι ἀπoτέλεσμα τῆς καλλιέργειας τῆς λoγικῆς, μέ τήν ὁπoία ἐπρoίκισε ὁ Θεός τόν ἄνθρωπo καί εἶναι διακoνία πρός τόν συνάνθρωπo. Οἱ γιατρoί ἐπιτελoῦν λειτoύργημα καί γι’ αὐτό πρέπει νά τιμῶνται, ἰδιαίτερα ἐκεῖνoι oἱ γιατρoί, oἱ ὁπoῖoι ἐμφoρoῦνται ἀπό τό ἀγαπητικό καί θυσιαστικό πνεῦμα τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων.

    Οἱ Ἅγιoι Ἀνάργυρoι ὑπoδεικνύoυν τόν τρόπo μέ τόν ὁπoῖo πρέπει νά ἀσκῆται τό ἰατρικό λειτoύργημα. Ἤτoι, μέ ἀγάπη πρός τόν ἄνθρωπo, χωρίς ταξικές διακρίσεις, μέ πνεῦμα θυσίας, διακo-νίας καί πρoσφoρᾶς καί πρό παντός μέ πρoσευχή.

     Οἱ γιατρoί πoύ ἀγαπoῦν τόν Θεό καί σέβoνται τόν νόμo Τoυ,  σέβoνται καί ὑπoλoγίζoυν καί τόν κάθε ἄνθρωπo, ἀνεξάρτητα οἰκονομικῆς καί κοινωνικῆς θέσεως, γιατί στό πρόσωπό τoυ βλέ-πoυν τόν ἴδιo τόν Χριστό. Ὁ ἄνθρωπoς, ὡς εἰκόνα τoῦ Χριστoῦ,  ταυτίζεται μέ τόν Ἴδιo τόν Χριστό, ὁ ὁπoῖoς εἶπε τόν γνωστόν ἐκεῖνo λόγoν, « ἐφ’ὅσον ἐπoιήσατε ἑνί τoύτων τῶν ἀδελφῶν μoυ τῶν ἐλαχίστων, ἐμoί ἐπoιήσατε».(Ματθαίου ΚΕ΄, 40).

     Στήν σημερινή κoινωνία, πoύ κατά τό πλεῖστoν oἱ ἄνθρωπoι εἶναι πoνεμένoι καί βιώνουν τήν μoναξιά τους, εἶναι ἐπιτακτική ἀνάγκη νά ὑπάρξoυν γιατρoί καί γενικότερα ἄνθρωπoι, oἱ ὁπoῖoι νά ἐμφoρoῦνται ἀπό τό ἀγαπητικό καί θυσιαστικό πνεῦμα τῶν Ἁγίων Ἀναργύρων. Ἡ Ὀρθόδoξη Ἐκκλησία εἶναι ἐργαστήριo Ἁγιότητος.

    Οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι μᾶς τό ἀποδεικνύουν μέ τήν ἁγία τους ζωή.

    Ἐμεῖς αὐτούς καλούμεθα νά μιμηθοῦμε στήν ζωή μας, νά διδα-χθοῦμε ἀπό τήν ἁγία τους ζωή, νά καθαρίσουμε  τούς ἑαυτούς μας ἀπό παντός μολυσμοῦ σαρκός καί πνεύματος, νά καταστοῦμε δοχεῖα τῆς θείας χάριτος καί νά γίνουμε θεοφόροι καί χριστοφόροι, ὥστε νά γίνουμε καί μέτοχοι τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.ΑΜΗΝ

Πηγή εικόνας:  https://www.vimaorthodoxias.gr/thavmata/agioi-anargyroi-thavmata-pou-sygklonizoun-sto-nisi-pellas/ 

Οι μεγάλες αλλαγές στην Παιδεία: Τι αλλάζει σε Γυμνάσια, Λύκεια, ΑΕΙ

Κοινωνια

Αναβάθμιση της επαγγελματικής εκπαίδευσης με ειδικά μαθήματα ανάλογα με τις ανάγκες κάθε περιφέρειας – Οι μεταβολές στη φιλοσοφία του σχολείου και το στοίχημα της Νίκης Κεραμέως – Δομικές τροποποιήσεις στη λειτουργία των ΑΕΙ.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/10/25/politics/oi-megales-allages-stin-paideia/ 

Προέλευση εικόνας: https://www.tovima.gr/2020/10/25/politics/oi-megales-allages-stin-paideia/ 

 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου τοῦ Μυροβλήτου

Κοινωνια

  Ἐπίσκοπος Ὠλένης

      Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                Κυριακή  25 Ὀκτωβρίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

 

      Αὔριο ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία,ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἑορτάζει τήν μνήμη τοῦ Ἁγίου ἐνδόξου Μεγαλομάρτυρος Δημη-τρίου τοῦ Μυροβλήτου.Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἦταν νέος καί δυναμικός, ἀξιωματικός τοῦ Ρωμαϊκοῦ Στρατοῦ, μάζευε ὅλους τούς συνομηλίκους του στήν περίφημη «Καταφυγή», ὅπου χωρίς φόβο τούς μιλοῦσε γιά τό Χριστιανισμό καί τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς. Ἀποτέλεσμα αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν ἦτο νά τόν συλλάβουν καί νά τόν φυλακίσουν, ἀλλά καί μέσα ἀπό τά σίδερα τοῦ κελιοῦ τῆς φυλακῆς δέν σταμάτησε νά διδάσκει τούς φίλους του πού ἔρχονταν νά τόν ἐπισκεφθοῦν.

       Ἄν μελετήσει κανείς τούς διαλόγους, τίς προτάσεις καί τίς ἐνέργειες πού ἔκανε ὁ Ἡγεμόνας πρός τόν νεαρό Δημήτριο, θά παρατηρήσει πώς στόχευαν νά κεντρίσουν καί νά διεγείρουν αὐτό πού ὁ κόσμος ὀνομάζει φιλοδοξία. Δηλαδή τήν ὑψηλή θέση στήν ἱεραρχία τοῦ στρατοῦ, τίς προοπτικές μιᾶς λαμπρῆς καριέρας, μιᾶς καθολικῆς ἀναγνώρισης τοῦ προσώπου του, μιᾶς ὑπερύψωσης τοῦ Ἐγώ του.

    Ὅλα αὐτά θά πραγματοποιοῦντο ἐάν ἄφηνε κατά μέρος ὅλες αὐτές τίς «ἀνοησίες» γιά τόν σταυρωμένο Θεό του, ἐκεῖνο τόν φτωχό Ναζωραῖο καί τήν ἀνύπαρκτη «Βασιλεία» του, πράγματα πού ἀποτελοῦσαν ὕβρη καί ἀπειλή κατά τοῦ προσώπου τοῦ Καίσαρα καί τῆς Αὐτοκρατορίας.

    Ὁ Ἅγιος Δημήτριος εἶχε μέν μιά  φιλοδοξία,  ὄχι ὅμως σάν   αὐτήν πού ἔχουν  ὅσοι κατέχονται ἀπό τό κοσμικό φρόνημα, τό ἀποστασιοποιημένο ἀπό τόν Θεό. Ἡ Φιλοδοξία  τοῦ ἁγίου Δημητρίου ἦτο  κίνηση τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου, πού τοῦ τήν κληροδότησε ὁ Πλάστης καί Δημιουργός του∙  Ἀνάγκη ἄν θέλετε τῆς ψυχῆς καί ἡ τάση της νά βρίσκεται δίπλα καί μέσα στήν Δόξα τοῦ Θεοῦ, στό φῶς τοῦ προσώπου Του, στήν ἀγάπη πού ἐκπέμπει ἀέναα, στήν ἴδια Του τήν ὑπόσταση. Ἡ Φιλοδοξία πού ἔβαλε ὁ Θεός μέσα στόν ἄνθρωπο στοχεύει στήν ἀληθινή δόξα, τήν αἰώνια καί ἀκατάλυτη, ὄχι τήν πρόσκαιρη καί κοσμική. Εἶναι ἡ ἐπιθυμία τῆς ψυχῆς νά βιώνει διαρκῶς τήν ἀγαπητική κοινωνία τοῦ Θεοῦ, νά βρίσκεται μέσα στό οἰκοσύστημά της, νά εἶναι συνδεδεμένη μέ τόν Αἴτιό της καί νά ἀντλεῖ τήν Ζωή μέσα ἀπό αὐτή τήν σύνδεση.

    Εἶναι ἐντυπωσιακό ὅτι ὁ Ἅγιος Δημήτριος ἦταν ἀπό παιδί στόν δρόμο τοῦ Θεοῦ. Ἀπό τά παιδικά του χρόνια ὑπῆρξε πολύ ἐνά-ρετος.Ἔδειξε ζῆλο νά ἐφαρμόσει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τίς θεῖες ἐντολές, μέ τήν μεγαλύτερη ἀκρίβεια. Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στόν ἐγκωμιαστικό του λόγο πρός τιμήν τοῦ Ἁγίου Δημητρίου ἐπανειλημμένα τονίζει ὅτι τόν στόλιζε πλῆθος ἀρετῶν, ἦταν «σοφός καί παρθένος καί ὅσιος καί πάγκαλός τε καί παναμώμητος»(ΕΠΕ 11, 172, παρ. 8).

   Ἡ κοσμική φιλοδοξία ἀποτελεῖ τήν ἐφθαρμένη, τήν ἀλλοιωμένη ὄψη τῆς Φιλοδοξίας πού μᾶς ἔδωσε ὁ Θεός, ὅπως τήν ἔχει καταντήσει ἡ ἁμαρτωλή φύση μας. Ἔχει ὑποστεῖ καί αὐτή τήν παραποίηση πού δέχτηκαν καί ὅλες οἱ ἄλλες ἀρετές, ὅπως ἡ ἀγάπη πού ἔγινε ἰδιοτελής, ἡ φιλία πού κατάντησε ψεύτικη, ἡ πραότητα πού μεταβλήθηκε σέ ἐπιθετικότητα, ἡ πίστη πού ἔγινε ἐθιμοτυπία. Ἡ φιλοδοξία  πλέον  στρέφεται στήν κοσμική δόξα, στήν ἐφήμερη ἀναγνώριση, στήν πάση θυσία ὑπεροχή, ἀκόμα καί τήν ἀθέμιτη.         

    Ὁ Ἅγιος Δημήτριος ὅμως, ὡς Χριστιανός καί ἄρα οὐρανοπολίτης, δέν ἔδωσε σημασία στήν κοσμική, ἐπίγεια, φθαρτή κι ἐφήμερη δόξα∙ Δέν δελεάστηκε ἀπό τίς ἀνόητες προτάσεις καί προσφορές τοῦ Ἡγεμόνα, ἀλλά προσβλέποντας στήν ἀληθινή κι αἰώνια Δόξα, ἀπέρριψε κάθε τί τό πρόσκαιρο καί κάλπικο, κάθε τί πού θά τόν ἀπομάκρυνε ἀπό τήν φιλόδοξη ἀναζήτηση τοῦ Θεοῦ καί  ἀπό τήν ἕνωση καί τήν κοινωνία μαζί Του.

     Ἡ πρόταση τῆς πίστεώς μας εἶναι νά  ἀποκτήσουμε τήν ἀληθινή, τήν κατά Θεόν Φιλοδοξία, αὐτή πού θά μᾶς ὁδηγήσει κοντά στόν θρόνο τοῦ Θεοῦ, ὥστε νά ἀτενίζουμε αἰώνια τήν ἀνέσπερη Δόξα τοῦ προσώπου Του συμμέτοχοι στήν Βασιλεία Του.ΑΜΗΝ.          

Πηγή εικόνας: https://www.ekklisiaonline.gr/arxontariki/agios-dimitrios-26-oktovriou-o-megalomartys-dimitrios-o-myrovlytis/