605 New Articles
Τραμπαδώρος

Κυριότερες Ειδήσεις για τον Πολιτισμό

Grid List

Μικρά Ιστορικά - Η αμέσως μετεπαναστατική περίοδος, περίοδος ταραχών και ανομίας για την Ηλεία. - Ο Όθων επισκέπτεται την περιοχή

Ιστορία

Η αμέσως μετεπαναστατική περίοδος ήταν, για την Ηλεία περίοδος ταραχών και ανομίας.

Η φυγοδικία και η ληστεία κυριαρχούσαν[1].

Ο Χρυσανθακόπουλος δημοσιεύει έγγραφο με ημερομηνία 19 Μαΐου 1831, το οποίο έχει συνταχθεί από την Επιστασία των Σκαλωμάτων Πύργου και απευθύνεται προς την Οικονομική Επιτροπή.

Το έγγραφο αφορά ληστεία η οποία διαπράχθηκε στο Κατάκωλο στις 15 Μαΐου, κατά του Επιστάτη, από ενόπλους, οι οποίοι προσποιήθηκαν ότι είναι στρατιώτες του Στρατηγού Χ. Σισίνη, ο οποίος είχε διορισθεί από την Κυβέρνηση, με αντικείμενο την πάταξη της ληστείας.

Στο έγγραφο γίνεται λόγος και για το πλοίο του Ευσταθίου Χαραλαμπόπουλου, το όνομα του οποίου αναφέρεται και σε κάποια από τα έγγραφα με τα οποία ασχοληθήκαμε[2].

Επίσης, μεταξύ άλλων, αναφέρονται και τα ονόματα των φυλάκων Ιω. Χριστοδούλου, Κύπριου και Κ. Χριστοφή, Χίου.

Επιπροσθέτως, ο Χρυσαναθακόπουλος δημοσιεύεται έγγραφο της 17ης Μαίου 1831 του Εκτάκτου Επιτρόπου Π. Α. Αναγνωστόπουλου που αφορά, επίσης, την ληστεία που διαπράχθηκε κατά των γραφείων της Επιστασίας Κατακώλου[3].

Όπως αναφέρεται, ανάμεσα σε αυτά που πήραν οι ληστές ήταν και οι σφραγίδες του Τελωνείου και του Υγειονομολιμεναρχείου, οι οποίες έφεραν το σύμβολο της Αθηνάς και τα γράμματα ΤΟ ΛΙΜ. ΤΕΣ: ΣΚΑΛ. ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ, ΔΑΣΜΟΤ. ΚΑΤΑΚΟΛ. ΡΟΥΦ. ΚωρΑΚ.

Τα έγγραφα αυτά, όμως, αποτελούν ταυτοχρόνως και έμμεση μαρτυρία ότι τα σκαλώματα του Πύργου αποτελούσαν και σημεία είσπραξης δασμών, ήδη από παλαιότερα, και οπωσδήποτε από το 1825, κατ’ εφαρμογή του νόμου Μ΄ της 17ης Φεβρουαρίου 1825, τον οποίο έχουμε αναφέρει, και του ψηφίσματος ΙΔ΄ της 25ης  Μαρτίου 1830, του Ι. Καποδίστρια, μιας και το τελευταίο ήρθε να διακανονίσει αυτά που ίσχυαν παλαιότερα[4].

Η εγκύκλιος 4.012 (11-7-1831), με την οποία κατηγορούντο κάποια πρόσωπα για αντεθνική συμπεριφορά, προκειμένου να αποκομίσουν ίδιον όφελος, αναστατώνει την Ηλεία και  αποτελεί την αρχή της διχόνοιας[5].

Στις 19 Αυγούστου 1831 διορίζεται ως Έκτακτος Επίτροπος Ήλιδος ο Α. Βλαχόπουλος στη θέση του Παν. Αναγνωστόπουλου, ο οποίος διορίζεται Έκτακτος Επίτροπος της Σπάρτης[6]

Η δολοφονία του Καποδίστρια, την 27η Σεπτεμβρίου 1831 αναστατώνει και την Ηλεία, ενώ έχουμε, από το Σεπτέμβριο του 1832, την αρχή της εμφύλιας διαμάχης η οποία οδήγησε στην κατάληψη του Πύργου από τον Νότη Μπότσαρη[7].

Στις 30 Απριλίου 1832 διορίζεται ως Διοικητής Φαναρίου και Πύργου ο Αναγνώστης Ζαφειρόπουλος[8].

Η προσπάθεια για τη διοικητική οργάνωση συνεχίζεται και, μεταξύ άλλων, συστάθηκε το Ταμείο Πύργου[9].

Στις 27 Οκτωβρίου 1833, ο Όθωνας, που είχε φτάσει στο Ναύπλιο την 25η Ιανουαρίου/6 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, επισκέπτεται τον Πύργο.

Μετά το 1828, η έκδοση του πρώτου ναυτιλιακού νόμου από τον Καποδίστρια, που είχε στόχο την καταπολέμηση της πειρατείας, αλλά και αυτού που είχε ως στόχο την ανασυγκρότηση της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, δημιούργησαν ένα πλαίσιο ασφάλειας, έτσι ώστε τα εμπορικά πλοία, άρχισαν και πάλι να κινούνται με ασφάλεια πό τους πρώτους μήνες του 1828, για να γνωρίσουν ραγδαία ανάπτυξη από το τέλος του 1829 και ιδίως κατά το 1830 και 1831[10].

 

[1] Ένα από τα θύματα της ληστείας ήταν και  ο Ζακύνθιος Σπυρίδων Ραυτόπουλος, καθώς, επίσης, και κάποιοι Γάλλοι περιηγητές. Βύρων Δάβος, όπ. π., σσ. 25, 35-36.

[2] Γεώργιος Αριστείδου Χρυσανθακόπουλος, Η Ηλεία επί Τουρκοκρατίας, Ιδιωτική έκδοση, Εν Αθήναις 1950, σσ. 250-252.

[3] Γεώργιος Αριστείδου Χρυσανθακόπουλος, όπ. π., σσ. 250-253-254.

[4] Για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το λιμάνι του Κατακώλου, αμέσως μετεπαναστατικά είναι δηλωτικά μερικά από τα έγγραφα που βρήκαμε στο αρχείο του Λιμενικού Ταμείου, όπως την ένορκη κατάθεση του Ζακυνθίου Διονυσίου Τσαγκαρουσιάνου, 78 ετών το 1928. Σάκης Τραμπαδώρος, «Η σημασία του αρχείου του Λιμενικού Ταμείου Κατακώλου: Μια ματιά στο φάκελο του έτους 1828», στο Ηλειακή Πρωτοχρονιά-Ηλειακό πανόραμα 15, Ετήσια Ιστορική-Λαογραφική Λογοτεχνική έκδοση, Βιβλιοπανόραμα, Αμαλιάδα 2015, σσ. 282-292.

[5]Βύρων Δάβος, Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930, Ιδιωτική έκδοση, Πύργος 1985, σελ. 26.

[6]Βύρων Δάβος, όπ. π., σελ. 27.

[7]Βύρων Δάβος, όπ. π., σσ. 28-31.

[8] Βύρων Δάβος, όπ. π., σελ. 28.

[9]Βύρων Δάβος, όπ. π., σελ. 34.

[10]Κωνσταντίνος Παπαθανασόπουλος, Ελληνική εμπορική ναυτιλία (1833-1856), Εξέλιξη και αναπροσαρμογή, β’ ανατύπωση, Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 2008, σσ. 30-31.

 

Πηγή εικόνας: https://el.wikipedia.org/ 

Προτεινόμενο βιβλίο - ΠΑΣΚΑΛ ΜΠΡΥΚΝΕΡ, Η μελαγχολική δημοκρατία, Μετάφραση: Μαρίνα Λώμη, Αστάρτη, Αθήνα 1990

Πολιτισμος

Ζούμε μια παράδοξη κατάσταση: καθώς η δημοκρατία ζωντανεύει στους άλλους, μοιάζει να σβήνει σιγά σιγά σε μας. Η μεταδοτική ελευθερία που απλώνεται στον πλανήτη μας και συμπίπτει με την κατάλυση των αυστηρών πολιτικών διαχωρισμών στις ανεπτυγμένες χώρες, έχει σαν αποτέλεσμα να μας στερεί από ένα ατού: από το στήριγμα ενός εχθρού, προπάντων αυτού του νοητού εχθρού που ήταν ο σοβιετικός κομμουνισμός. Και τώρα τι θα γίνουμε χωρίς Βάρβαρους;

Αν οι αξίες μας, τα πρότυπά μας έχουν γίνει παγκόσμια παραδεκτά πως θα ξαναβρούμε αυτό που βρίσκεται στη βάση του πλουραλιστικού συστήματος; Πως θα καταπολεμήσουμε αυτήν την αδιαφορία για την τύχη του κόσμου, μια αδιαφορία που μας καταλaμβάνει ακριβώς επειδή έχουμε νικήσει;

Πράγματι, ένας πειρασμός παραμονεύει τη Δύση τη στιγμή που η ευθύνη της είναι πιο μεγάλη παρά ποτέ: ο πειρασμός της υποχώρησης, της εξόδου από την Ιστορία. Αν παραδοθεί σ' αυτόν τότε θα χάσει και τη βούληση να κυριαρχεί στο πεπρωμένο της.

Στο βιβλίο αυτό τίθεται ένα μεγάλο ερώτημα: μήπως, τελικά οι δημοκρατίες θα μετανιώσουν για τη νίκη τους;

Πηγή: http://ekdoseis-astarti.gr/h_melagxoliki_dimokratia 

Μικρά Ιστορικά - Ο Καποδίστριας επισκέπτεται τον Πύργο και άλλα

Ιστορία

του Διονύση (Σάκη)  Τραμπαδώρου

 

Με το ψήφισμα Ι΄ της 13 Απριλίου 1828 και τον αριθμό κυβερνητικής πράξης 1698 ορίζεται το Γ΄ τμήμα, της Ήλιδος (η οποία αποτελείται από τις επαρχίες Πύργου και Γαστούνης) και ο Πύργος ορίζεται πρωτεύουσά της1.

Ως Έκτακτος Επίτροπος της επαρχίας Ήλιδος ορίζεται ο Κερκυραίος γιατρός, Σπυρίδων Καλογερόπουλος2.

Στις 15 Απριλίου 1829, ο Καποδίστριας επισκέπτεται τον Πύργο. Την υποδοχή του Κυβερνήτη περιγράφει ο Γάλλος Charles Lenormant, ο οποίος ήταν μέλος της Γαλλικής Επιστημονικής Αποστολής.

Στο έργο του Beaux Arts et Voyages αναφέρεται, εκτός από την υποδοχή του Κυβερνήτη, και στην κατεστραμμένη πόλη και στην εμπορική της κίνηση.

Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι το παζάρι της πόλης που μόλις γεννιόταν, αποτελείτο από σαράντα καταστήματα3.

Στα τέλη του 1828, και στις αρχές του 1829, γίνεται και η εισαγωγή στην Ηλεία της καλλιέργειας της πατάτας, γεγονός για το οποίο είχε οριστεί υπεύθυνος ο ειδικός γεωπόνος Χριστόφορος Κρατερός.

Η καλλιέργεια αυτού του προϊόντος προσέκρουσε στην καλλιέργεια της σταφίδας4.

Η προσπάθεια διοικητικής οργάνωσης στην Ηλεία συνεχίζεται5, ενώ Έκτακτος Επίτροπος Ήλιδος ορίζεται, σύμφωνα με την Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος αρ. 60 της 31ης Αυγούστου 1829, ο Παν. Αναγνωστόπουλος, αντί του Σπυρίδωνα Καλογερόπουλου6.

Στις 19 Απριλίου 1830 δημοσιεύεται στη Γενική Εφιμερίδα της Ελλάδος αρ. φύλλου 31, η δημοπράτηση των δημοσίων αλυκών των Λεχαινών και της λίμνης Μουριάς στον Πύργο, δημοπράτηση που επαναλήφθηκε στις 24-27 Απριλίου του 18327.

 

1 Γεώργιος Δ. Δημακόπουλος, Ο Κώδιξ των Ψηφισμάτων της Ελληνικής Πολιτείας Α΄1828-1829, Ανάτυπον εκ της επετηρίδος του Κέντρου Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου της Ακαδημίας Αθηνών, τομ. 14 (1967), Έν Αθήναις 1970, σελ. 46.

2 Βύρων Δάβος, Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930, Ιδιωτική έκδοση, Πύργος 1985, σσ. 17-18.

3 Κυριάκος Σιμόπουλος, Πως είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ΄21, 1826-1829, Τόμος τέταρτος, Αθήνα 1984, σελ. 544.

4 Βύρων Δάβος, Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930, Ιδιωτική έκδοση, Πύργος 1985, σελ. 20.

5 Στη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος αρ. 79, της Τετάρτης 1 Οκτωβρίου 1830, δημοσιεύονται επιστολές κατοίκων της Γαστούνης και του Πύργου, σχετικά με το ζήτημα του πρίγκηπα Λεοπόλδου.

Ανάμεσα στα ονόματα των κατοίκων της επαρχίας του Πύργου που υπογράφουν μπορούμε να διακρίνουμε αυτά του Εκτάκτου Επιτρόπου Π. Α. Αναγνωστόπουλου, του προέδρου του Πρωτόκλητου δικαστηρίου Ήλιδος Ι. Μ. Μαυρογορδάτου, του συνδικαστή Χ. Αυγερινού, του Γενικού Αστυνόμου Ήλιδος Ι. Μανιατόπουλου, του Δημοσίου Μνήμονα Στ. Α. Κουβαρά, του Α. Δ. Παπασταθόπουλου, του Κ. Γιαννόπουλου, του Π. Λεονταρίτη, των Θ. και Ν., Τζαβάρα, του Χ. Γ. Μητρόπουλου (Χατζηγιάννη Μητρόπουλου), του Χ. Ζαραλέξη (Δαραλέξη), και των Επαρχιακών Δημογερόντων Πύργου Π. Α. Γκίκα, Μ. Γιαννόπουλου, Α. Σταϊκόπουλου, Α. Φωτόπουλου, Στ. Μανωλόπουλου και του Γραμματέα της Δημογεροντίας Ι. Μιχαήλ. Η επιστολή έχει ημερομηνία 10 Αυγούστου 1830.

Επίσης, βρίσκουμε έγγραφο της Δημογεροντίας του Πύργου στην Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος αρ. 4, της 16ης Ιανουαρίου 1832, υπογεγραμμένο από τους Μ. Γιαννόπουλο, Α. Σταϊκόπουλο και Στ. Μανωλόπουλο (σημείωση υπογράφοντος).

6 Βύρων Δάβος, Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930, Ιδιωτική έκδοση, Πύργος 1985, σελ. 21.

7 Βύρων Δάβος, όπ. π., σσ. 22, 28.

Πηγή εικόνας: in.gr 

Ιωάννης Καποδίστριας: Τα πρώτα του βήματα στην πολιτική και τη διπλωματία

Ιστορία

Ο Ιωάννης Καποδίστριας εκλέχθηκε Κυβερνήτης της Ελλάδος, στις 30 Μαρτίου 1827, από την Γ’ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, και ως τη δολοφονία του (9 Οκτωβρίου 1831) σήκωσε στις πλάτες του, το τεράστιο βάρος της σύστασης και οργάνωσης του «νεογέννητου» ελληνικού κράτους.

FUHRMANN MANFRED, TRANKLE HERMANN, ΠΟΣΟ ΚΛΑΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΛΑΣΙΚΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ; ΕΝΑΣ ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΛΑΣΙΚΗΣ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ, ΚΑΡΔΑΜΙΤΣΑ, ΑΘΗΝΑ 1992

Πολιτισμος

Παρουσίαση

Πόσο κλασική είναι η κλασική αρχαιότητα;
Στα συμφραζόμενα ενός επίμονου τόπου της εποχής μας, ό,τι θα ονόμαζε κανείς κατά τον Walter Jens "απαρχαιωμένη αρχαιότητα", θα πρέπει να διαβαστεί ο διάλογος του Manfred Fuhrmann και του Hermann Trankle σχετικά με το παρόν και το μέλλον των κλασικών σπουδών. Τις διαμετρικά αντιτιθέμενες απόψεις τους τις διατύπωσαν το 1970 στο Freiburg κατά την τακτική σύνοδο της Mommsen-Gesellschaft, της γερμανικής αρχαιογνωστικής εταιρείας, οι δύο εισηγήσεις καθώς και μία δευτερολογία του Fuhrmann βρήκαν την ίδια χρονιά έντυπη μορφή. Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης Fuhrmann/Trankle βρίσκεται ο θεωρητικός και μεθοδολογικός προσδιορισμός (ή επαναπροσδιορισμός) της αρχαιότερης των φιλολογιών: ο Trankle, αποδεχόμενος τον ρόλο του απολογητή της παράδοσης, θα ταχθεί υπέρ της συνέχισης των δοκιμασμένων, ο Fuhrmann, αντλώντας από τις θεωρητικές αναζητήσεις των νεότερων φιλολογιών και την κριτική τους στον ιστορισμό και τον θετικισμό, θα εισηγηθεί ριζικές μεταρρυθμίσεις - ο ίδιος, άλλωστε, έχει δώσει ως μέλος της ερευνητικής ομάδας Ποιητική και Ερμηνευτική και ως συνιδρυτής, μαζί με τους W. Iser, H.R. JauB, W. Preisendanz και J. Striedter, του διεπιστημονικού τμήματος γραμματολογικών σπουδών στο πανεπιστήμιο της Κωνσταντίας έμπρακτες αποδείξεις για τη γονιμότητα των προτάσεών του. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Περιεχόμενα

Πρόλογος
Εισαγωγικό σημείωμα
Μ. Fuhrmann: Για τη σημερινή κατάσταση της κλασικής φιλολογίας
Η. Trankle: Μερικές παρατηρήσεις στις θέσεις τον Manfred Fuhrmann
Μ. Fuhrmann: Δευτερολογία
Σημειώσεις στην εισήγηση του Μ. Fuhrmann
Σημειώσεις στην εισήγηση του Η. Trankle
 

«ἱστορίης ἀπόδεξις»: Aρθρωτή διαδικτυακή έκθεση για τους ελληνοπερσικούς πολέμους με συμμετοχή της Εφ. Α. Ηλείας

Πολιτισμος

Το 2020 συμπληρώθηκαν 2500 χρόνια από την επέτειο δύο ιστορικών μαχών του 480 π.Χ., της μάχης των Θερμοπυλών και της ναυμαχίας της Σαλαμίνας. Στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων του ΥΠΠΟΑ η Διεύθυνση Αρχαιολογικών Μουσείων Εκθέσεων και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων οργάνωσε την αρθρωτή έκθεση «ἱστορίης ἀπόδεξις», εμπνευσμένη από τις πηγές, τους ιστορικούς συγγραφείς, που έζησαν τα ίδια τα γεγονότα ή έζησαν τον απόηχο τους, ενώ η επίδρασή τους καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα της καλλιτεχνικής δημιουργίας ακόμη και σήμερα.

Πηγή, περισσότερα στο https://ilia-olympia.org

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΒΕΝΕΤΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΤΕΛΗ 17ου - ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ. ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ (+CD-ROM), Μ.Ι.Ε.Τ., ΑΘΉΝΑ 2018

Ιστορία

Παρουσίαση

Το 1986 η επιστημονική επιμελήτρια του τόμου Όλγα Κατσιαρδή-Hering εντόπισε στη Χαρτογραφική Συλλογή του Πολεμικού Αρχείου της Βιέννης στα Κρατικά Αρχεία της Αυστρίας σειρά ανέκδοτων, χειρόγραφων, πρωτότυπων, έγχρωμων χαρτών που χρονολογούνται από την εποχή της Β΄ Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο (1685-1715). Οι χάρτες είχαν σχεδιαστεί από ειδικούς μηχανικούς της Γαληνοτάτης με σκοπό την καταγραφή, υπό μορφή καταστίχων-κτηματογραφήσεων, των πελοποννησιακών περιοχών που από το 1685 είχαν περιέλθει στην κυριαρχία της. Εντάσσονταν στο μεγάλο πρόγραμμα της Βενετίας να καταγράψει τη γη και να αποτυπώσει αναλυτικά τις πλουτοπαραγωγικές περιοχές με σκοπό την απεικόνιση των γαιοκτησιών, τη φορολόγησή τους, την αποφορά εσόδων κτλ. Οι μεγάλων διαστάσεων, αναλυτικοί χάρτες των διαμερισμάτων (territorii) στα οποία η Βενετία διαίρεσε την Πελοπόννησο συνόδευαν τα επιμέρους κτηματογραφικά κατάστιχα, μερικά από τα οποία σώζονται, και κάποια έχουν ήδη τύχει αναλυτικής επεξεργασίας. Μετά την κατάλυση της Βενετικής Δημοκρατίας από τον Ναπολέοντα και τη μετέπειτα ένταξή της στην Αψβουργική Μοναρχία, οι χάρτες αυτοί μεταφέρθηκαν στη Γεωγραφική Πολεμική Υπηρεσία της Βιέννης και παρέμειναν έκτοτε στα Κρατικά Aρχεία της Αυστρίας. Πρόκειται για δώδεκα χάρτες μεγάλων διαστάσεων (συνολικά 53 φύλλα) που καταγράφουν γεωφυσικές λεπτομέρειες, πληθώρα τοπωνυμίων, καλλιεργημένες και ερημωμένες εκτάσεις, χωριά (κατοικημένα και μη), ζευγολατειά κτλ Αποτελούν πολύτιμο υλικό για τον ιστορικό, τον γεωγράφο, τον μελετητή του περιβάλλοντος, τον οικονομικό ιστορικό.
Στον τόμο συνεργάστηκαν οι ιστορικοί, αρχαιολόγοι και ειδικοί της χαρτογραφίας John Bennet, Siriol Davies, Χάρις Καλλιγά, Όλγα Κατσιαρδή-Hering, Ευτυχία Δ. Λιάτα, Ευάγγελος Λιβιεράτος, Αλέξης Μάλλιαρη, Μαρία Μάμαλη, Δημήτρης Μπελέζος, Κωνσταντίνος Ντόκος, Αγγελική Πανοπούλου, Αναστασία Παπαδία-Λάλα, Γιώργος Τόλιας και Αγαμέμνων Τσελίκας. Οι εμπεριστατωμένες μελέτες τους παρουσιάζουν και αναλύουν επιστημονικά τους χάρτες αυτούς και προσφέρουν το υλικό προς περαιτέρω ανάγνωση και μελέτη. Στον τόμο δημοσιεύονται όλοι οι χάρτες, συγκεντρωτικά αλλά και αναλυτικά ανά φύλλο, με την αρίθμηση η οποία έχει προστεθεί από τους μελετητές για να διευκολύνουν τη χρήση των εκτενών καταλόγων τοπωνυμίων. Την έκδοση επιμελήθηκε η Κωστούλα Σκλαβενίτη, η οποία συνέταξε και τα αναλυτικά ευρετήρια, προσώπων και τοπωνυμίων (βενετικά και ελληνικά). Τέλος, ο τόμος συνοδεύεται από ψηφιακό δίσκο με όλο το χαρτογραφικό υλικό. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Περιεχόμενα

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΧΑΡΤΩΝ
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΟΛΓΑ ΚΑΤΣΙΑΡΔΗ-HERING
Κτηματογραφικοί χάρτες του "Regno di Morea" ή αυτοκρατορικοί χάρτες;
Εισαγωγή
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ
Κοινωνία και κοινότητες στην Πελοπόννησο κατά την περίοδο της Β' Βενετοκρατίας
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΟΛΙΑΣ
Εικόνες της διοικητικής συγκρότησης του "Βασιλείου του Μοριά". Τρεις χειρόγραφοι βενετικοί χάρτες της Πελοποννήσου, 1692-1707
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ
Οι βενετικοί χάρτες της Πελοποννήσου του 1707 Pianta geographica del Regno di Morea και Del Regno di Morea
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΤΣΕΛΙΚΑΣ
Η γεωμορφολογία του χώρου της Πελοποννήσου σύμφωνα με τις εκθέσεις των βενετών προνοητών κατά τη Β' Βενετοκρατία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΤΟΚΟΣ
Ο χάρτης της Βοστίτσας
ΑΛΕΞΗΣ ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ
Ο κτηματολογικός χάρτης του διαμερίσματος Πατρών Disegno del territorio di Patrasso, 1689
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Da mar a mar. Μια πρόταση για την άμυνα της περιοχής της Κορίνθου στα τέλη του 17ου αιώνα
ΕΥΤΥΧΙΑ Δ. ΛΙΑΤΑ
Διαβάζοντας το Disegno del territorio d'Argos
SIRIOL DAVIES
Το διαμέρισμα της Τρίπολης
JOHN BENNET
Τα διαμερίσματα της Μεθώνης και του Ναβαρίνου
ΧΑΡΙΣ Α. ΚΑΛΛΙΓΑ
Το σχέδιο της Μονεμβασίας
ΕΠΙΜΕΤΡΟ Α': ΧΑΡΤΕΣ ΤΩΝ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ ΑΝΔΡΟΥΣΑΣ, ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
Διαμέρισμα Ανδρούσας
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΛΕΖΟΣ, Κατάλογος τοπωνυμίων στο Territorio d'Andrusa. La maggior parte Campagna
Διαμέρισμα Λεονταρίου
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΛΕΖΟΣ, Κατάλογος τοπωνυμίων στο Disegno del teritorio di Leondari
Διαμέρισμα Φαναρίου
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΛΕΖΟΣ, Κατάλογος τοπωνυμίων στο Dissegno del territorio de Fanari
ΜΑΡΙΑ ΜΑΜΑΛΗ, Το συνοπτικό κτηματολόγιο του διαμερίσματος του Φαναρίου. Σύντομο πληροφοριακό σχεδίασμα
Catastico Ordinario del Territorio de Fanari, / Fatto d'ordine dell'Illus.mo et Eccelent.mo Sign.r / FRANCESCO GRIMANI / Proved.r General dell'Armi in Regno / di Morea / L'Anno / M, D, CIIC / Da Francesco Fabretti Perrito P.o
ΕΠΙΜΕΤΡΟ B'
ΟΛΓΑ ΚΑΤΣΙΑΡΔΗ-HERING, Χειρόγραφοι βενετικοί χάρτες ελληνικών περιοχών που απόκεινται στη Χαρτογραφική Συλλογή του Πολεμικού Αρχείου της Αυστρίας
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ
ABSTRACTS
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΤΑΛΙΚΩΝ/ΒΕΝΕΤΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΟΡΩΝ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΠΡΟΣΩΠΩΝ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΒΕΝΕΤΙΚΩΝ ΤΟΠΩΝΥΜΙΩΝ
ΓΕΝΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΤΟΠΩΝΥΜΙΩΝ
 

«Ας κλείσουμε Μελωδικά το 2020» - Μια ξεχωριστή χριστουγεννιάτικη εκδήλωση από τον μουσικό σύλλογο «ΟΡΦΕΥΣ»

Πολιτισμος

Μουσική εκδήλωση με τίτλο: «Ας κλείσουμε Μελωδικά το 2020», συνδιοργανώνουν η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδος και ο Μουσικός Σύλλογος ΟΡΦΕΥΣ Ωδείον Πύργου - Ελληνικό Ωδείο Παράρτημα Πύργου, την Τετάρτη 23 Δεκεμβρίου,  στις 20:00.

Πρόκειται για μία διαδικτυακή εορταστική συνάντηση  στην οποία συμμετέχουν σολίστ, σπουδαστές, καθηγητές και μουσικά σύνολα. Θα ακουστούν ύμνοι, κλασσικά έργα και χριστουγεννιάτικα τραγούδια.  

Η Περιφερειακή Αρχή αποδεικνύει έμπρακτα τη στήριξη στον πολύπαθο καλλιτεχνικό κλάδο και ενισχύει το Πολιτιστικό της Αποτύπωμα μέσα από δράσεις που άπτονται του σκοπού λειτουργίας της ΠΔΕ.

«Ιδιαίτερες ευχαριστίες αξίζουν σε όλους τους συμμετέχοντες αλλά και σε όσους θα βοηθήσουν στην υλοποίηση της εκδήλωσης. Κάτω από τις αντίξοες συνθήκες που βιώνουμε έχουν ανταποκριθεί αρκετοί συντελεστές στο κάλεσμα του Ωδείου», τόνισε χαρακτηριστικά ο Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού & Τουρισμού Νίκος Κοροβέσης.

Η εκδήλωση θα είναι διαθέσιμη για προβολή στην σελίδα του Ωδείου από το facebook και στο Youtube.

Προτεινόμενη έκδοση - Δημοσιεύματα Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Πύργου Αρ. 5 - Φιλολογικόν Ημερολόγιον "Αυγή", Πρόλογος - Επιμέλεια Αθ. Θ. Φωτόπουλος, Πύργος 2020

Ιστορία

Η Ηλεία του Μεσοπολέμου -σε αντίθεση με τη σημερινή- έχει να επιδείξει αξιόλογη πνευματική κίνηση.

Εκδίδονταν εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία, και λειτουργούσαν κάποιοι φιλολογικοί όμιλοι.

Το 1933 εκδόθηκε το πρώτο φιλολογικό ημερολόγιο στον Πύργο από το βιβλιοχαρτοπωλείο Καπογιάννη... .

Τα δύο αδέλφια (Θεανώ και Αύγουστος Καπογιάννη) πήραν το 1933 μια πρωτοβουλία τολμηρή για τα τότε δεδομένα: να εκδώσουν ένα ετήσιο ημερολόγιο στον Πύργο. Έτσι το Βιβλιοχαρτοπωλείο Καπογιάννη εξέδωσε από το 1933 έως το 1936 τέσσερις τόμους σε μικρό σχήμα... .

Εντυπωσιακή είναι η παρουσία λογίων και λογοτεχνών τόσο από την Αθήνα, όσο και από την Ηλεία και τον Πύργο, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον προξενεί η παρουσία των διαφημίσεων διάφορων επιχειρήσεων της εποχής, μέσω των οποίων μπορούμε να εξάγουμε συμπεράσματα για την εμπορική και οικονομική ζωή της εποχής.

Από τα Προλεγόμενα του Αθ. Θ. Φωτόπουλου

 

Διονυσίου Ι. Τραμπαδώρου - Ο Άγιος Διονύσιος και η Ζακυνθινή Κοινωνία της εποχής του. - Διατίθεται από τα βιβλιοπωλεία "Κορκολής" και "Λέξις"

Ιστορία

 

Χωρίς διάθεση να αποδεχθεί στερεότυπα ο κ. Τραμπαδώρος επιχειρεί να προσεγγίσει την προσωπικότητα του Αγίου της συγχώρεσης, μετεωριζόμενος μεταξύ της πίστης και της αμφισβήτησης, όπως αρμόζει στις ιστορικές μελέτες. Το θέμα με το οποίο καταπιάστηκε είναι πολύ μεγάλο και θέτει πολλά ζητήματα. Καμμία όμως ιστορική μελέτη δεν είναι αμετάκλητη και γι’ αυτό χαρακτήρισα το βιβλίο του, προσέγγιση.

Υποστηρίζει ότι η προσωπικότητα του Αγίου Διονυσίου αναδεικνύεται μέσα από τη ζακυνθινή κοινωνία του 17ου αιώνα. Πιστεύω ότι και οι δύο πόλοι (Άγιος Διονύσιος – Ζακυνθινή κοινωνία του 17ου αιώνα), έχουν αυτόνομη δυναμική, σε διαφορετικό πεδίο ο καθένας και ότι λειτουργούν συμπληρωματικά ο ένας για τον άλλο. Απλά η ακτινοβολία του Αγίου Διονυσίου επηρρέασε και επηρρεάζει μέχρι σήμερα τη ζακυνθινή κοινωνία, παρά τις ιδιαιτερότητες αυτής της σχέσης.

Η αντίθεση του τοπικού κλήρου με τον κλήρο της Κεφαλονιάς, η αντίθεση με την Κόρινθο και η διαπάλη ανάμεσα στους Βενετούς και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, για τα εκκλησιαστικά ζητήματα των ορθοδόξων πληθυσμών, που τελούσαν υπό βενετική κυριαρχία, είναι τρία στοιχεία που οριοθετούν το πλαίσιο της έρευνας του συγγραφέα.

Είναι επαρκώς κατατοπιστικά όσα αναφέρει ο κ. Τραμπαδώρος για την καταγωγή της οικογένειας Σιγούρου και για τη ζακυνθινή κοινωνία της εποχής που έζησε ο Άγιος Διονύσιος, κατά κόσμο Δραγανίγος Σιγούρος.

Για την κοινωνική διαστρωμάτωση επισημαίνει ότι εξαρχής σχηματίστηκαν συγκεκριμένες τάξεις, ότι το σώμα των ευγενών διαμορφώθηκε σταδιακά μέσα από μία θεσμική διαδικασία και ότι αποτελεί προϊόν μιάς συνθήκης, η οποία οδήγησε στην αποκοπή από τον αστικό κορμό μιάς ομάδας ατόμων, που διακρίνονταν από ορισμένα χαρακτηριστικά.

Η οικογένεια του Αγίου Διονυσίου συγκαταλέγετο στο ανερχόμενο στρώμα, το οποίο δραστηριοποιείτο και αναπτύσσετο οικονομικά στο εμπορικό παράλιο και σιγά-σιγά άρχισε να διεκδικεί δικαίωμα συμμετοχής στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Σε ηλικία 21 ετών, στις 13 Νοεμβρίου 1568, ο Δραγανίγος Σιγούρος εκάρη μοναχός και «σύμφωνα με τις ευχές της εκκλησιαστικής αναβαπτίσεως», έλαβε το όνομα Δανιήλ. Λίγες μέρες αργότερα (19 Νοεμβρίου 1568) ο προβλεπτής Ζακύνθου του παραχώρησε ισόβια, ως δημόσιο κυριαρχικό δικαίωμα, την ιστορική Μονή της Παναγίας Αναφωνήτριας.

Από την πρώτη στιγμή της κουράς του, επέλεξε ως μοναστήρι της μετανοίας του, την Αυτοκρατορική Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ή Παναγίας Παντοχαράς των Στροφάδων. Ακολούθησε η χειροτονία του ως πρεσβυτέρου και ο διορισμός του ως ηγουμένου της Αναφωνήτριας (1570).

Στις αρχές Ιουνίου 1571 η Ζάκυνθος απειλήθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι, με 350 πλοία και 12.000 άνδρες, προσπάθησαν να καταλάβουν το νησί. Οι Ζακυνθινοί απέκρουσαν τις τουρκικές επιθέσεις και στις 7 Οκτωβρίου 1571 τα Ιόνια νησιά, η ιδιότυπη αυτή «κοινωνία συνόρων», όπως εύστοχα τη χαρακτηρίζει ο συγγραφέας, όπου συγκρούστηκαν παραδόσεις και δόγματα, αισθητικές και μύθοι, γλώσσες και συνήθειες, δοξασίες και ιδεολογίες, πολιτικές αντιλήψεις και οικονομικές βλέψεις, στρατηγικές και όπλα, έπαψαν να ζουν με τον κίνδυνο. Ο ενωμένος χριστιανικός στόλος, υπό τον Δον Ζουάν τον Αυστριακό, κατατρόπωσε τον Οθωμανικό στόλο στα νησιά Εχινάδες, σε μία ναυμαχία που έμεινε στην ιστορία ως Ναυμαχία της Ναυπάκτου και έδωσε τέλος στην τουρκική απειλή.

Το 1577 ο Δανιήλ Σιγούρος χειροτονήθηκε στην Αθήνα επίσκοπος Αίγινας, Ύδρας, Πόρου και Αγκιστρίου και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Νικάνωρ, που τον χειροτόνησε, του έδωσε το όνομα Διονύσιος, για να τιμήσει τον πολιούχο των Αθηνών, Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ήταν ο πρώτος ορθόδοξος επίσκοπος Αίγινας μετά την καταστροφή του Βαρβαρόσα (1537). Η αρχιερατεία του ήταν βραχεία και το 1578 επέστρεψε στη Ζάκυνθο και έμεινε στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας. Παράλληλα ορίστηκε από τον Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ χωροεπίσκοπος και πρόεδρος Ζακύνθου.

Παρότι το βιβλίο του κ. Τραμπαδώρου δεν είναι ογκώδες, περιέχει πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία, που κατατοπίζουν τον αναγνώστη, χωρίς περιττές φλυαρίες, επαναλήψεις και ανούσιες λεπτομέρειες.

Η έντονη πνευματική παρουσία του Διονυσίου Σιγούρου ενόχλησε τον επίσκοπο Κεφαλληνίας και Ζακύνθου Φιλόθεο Λοβέρδο και βρήκε την ευκαιρία να εκμεταλλευθεί την κατάσταση η Βενετία, η οποία υποδαύλιζε το χάσμα του εκκλησιαστικού ανταγωνισμού Ζακύνθου και Κεφαλονιάς, για να εξυπηρετήσει τους επεκτατικούς σκοπούς της.

Πολύς λόγος γίνεται για τη στρωματική διαμόρφωση της ζακυνθινής κοινωνίας, στα τέλη του του 16ου και στις αρχές του 17ου αιώνα και για τα φαινόμενα εξωθεσμικής επιβολής του δικαίου, που παραπέμπουν στο δίκαιο του ισχυροτέρου. Η σύγκρουση μεταξύ των οικογενειών Μονδίνου και Σιγούρου κυριολεκτικά διχοτόμησε το νησί. Η αιτία ήταν τα πρωτεία στο Συμβούλιο της Κοινότητας. Θύμα αυτής της σύγκρουσης ήταν και ο Κωνσταντής Σιγούρος, αδελφός του Αγίου Διονυσίου, του οποίου ο φονιάς, κυνηγημένος από τις Αρχές, έφθασε στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας, όπου τον έκρυψε ο Άγιος Διονύσιος και τον βοήθησε να φύγει στην Κεφαλονιά.

Η προσέγγιση του θέματος από το συγγραφέα γίνεται με μεθοδικότητα και τεκμηριώνει όσα υποστηρίζει. Στο τέλος παραθέτει σειρά συμβολαιογραφικών εγγράφων, που σχετίζονται με την οικογένεια του Αγίου και τον ίδιο. Είναι άξιος συγχαρητηρίων για τον κόπο που έκανε και το αποτέλεσμα είναι σημαντικό. Σ’ ένα μικρό τόμο περιέλαβε όσα στοιχεία είναι απαραίτητα για να αποκομίσει ο μέσος αναγνώστης πλήρη εικόνα για τη ζωή του Αγίου Διονυσίου και τη ζακυνθινή κοινωνία της εποχής του. Μπορεί το βιβλίο του να μην ικανοποιήσει τους ειδικούς, που είναι οι πιό λίγοι, είμαι βέβαιος όμως ότι θα ικανοποιήσει τους μέσους αναγνώστες, που είναι οι περισσότεροι και αποτελούν το πιο δυναμικό αναγνωστικό κοινό.

Χρήστος Αθαν. Μούλιας

Δικηγόρος-Συγγραφέας

 

Προτεινόμενο βιβλίο - Δημοσιεύματα Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Πύργου, Αριθ. 6 - Αθ. Θ. Φωτόπουλου, Ιστοριογραφικά της Επαναστάσεως του 1821 - Μελέτες και Κείμενα, Πύργος 2020

Ιστορία

Η έκδοση αυτή αποτελεί μία από τις πρωτοβουλίες της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Πύργου, για τον εορτασμό της επετείου της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.

Θα ακολουθήσουν και άλλες.

Η συκεκριμένη έκδοση αποτελείται από εργασίες του πανεπιστημιακού και προέδρου του Εφορευτικού Συμβουλίου της Βιβλιοθήκης του Πύργου, Αθανασίου Θ. Φωτόπουλου.

Από τις αρχές, ήδη, του επιστημονικού του βίου ο Αθ. Θ Φωτόπουλος ασχολήθηκε με το ΄21. Είναι γνωστές εργασίες του όπως η έκδοση των Απομνημονευμάτων του Θεόδωρου Ρηγόπουλου, Οι Γιατράκοι του 1821, Το αρχείο Γούλενου, οικογένειας προεστών του Πραστού Λεωνιδίου (1706-1847) και κυρίως το έργο του Οι κοτζαμπάσηδες της Πελοποννήσου κατά τη δεύτερη τουρκοκρατία (1715 - 1821).

Στη συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνονται μελέτες και κείμενα που έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων και τα οποία έως τώρα ήταν διάσπαρτα.

Τα κείμενα που προέρχονται από αρχειακές ή και ιδιωτικές συλλογές, είναι απομνημονεύματα, υπομνήματα, βιογραφίες και κατάλογοι εγγράφων. Έχουν δε προφανή αξία τόσο για τους ερευνητές όσο και για κάθε άλλον ενδιαφερόμενο.

23ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους - Τα βραβεία του 3ου Olympia “Creative Ideas” Pitching Lab

Πολιτισμος

Την Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2020 πραγματοποιήθηκε η τελική παρουσίαση των 12 σχεδίων που συμμετείχαν στο 3ο Olympia “Creative Ideas” Pitching Lab. Στη διοργάνωση, που πραγματοποιήθηκε διαδικτυακά παράλληλα με το 23ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, συμμετείχαν 12 ενδιαφέροντα σχέδια μικρού μήκους Ελλήνων κινηματογραφιστών και κινηματογραφιστριών. Όλα τα σχέδια στοχεύουν στο παιδικό και νεανικό κοινό, ενώ ανήκουν σε διάφορα είδη (live action, animation) και βρίσκονται σε διάφορους βαθμούς ωρίμανσης.

 

Το βραβείο του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου απονέμεται στο σχέδιο Οδοιπορικό μιας αδέσποτης γάτας του Ζαχαρία Μαυροειδή επειδή είναι μια ιστορία ενηλικίωσης που καλεί τους νέους θεατές να πιστέψουν στον εαυτό τους. Το θέμα θα γοητεύσει και συγκινήσει ένα μεγάλο κοινό από πολλές χώρες δημιουργώντας προσδοκίες για μία ταινία που θα έχει μία δυναμική παρουσία και εκτός ελληνικών συνόρων. Οι καταξιωμένοι συντελεστές έχουν σχεδιάσει -ήδη από αυτό το στάδιο- μία παραγωγή που μας προετοιμάζει για ένα αποτέλεσμα αντάξιο των ευρωπαϊκών animation υψηλού επιπέδου. Η Κριτική Επιτροπή του ΕΚΚ αποτελούνταν από τις Μαρία Καλλιμάνη, Άννα Κασιμάτη και Βένια Βέργου. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ.

 

Το βραβείο της ΕΡΤ απονέμεται στο σχέδιο Το Θηρίο που Περπατά σαν Άνθρωπος των Ζωής Σιγαλού και Μαρίνας Σιώτου για την αισιοδοξία στη δυστοπία στην οποία εξελίσσεται, για την ευαισθησία της παρουσίασης, τον άγουρο αλλά και πειστικό επαγγελματισμό της ομάδας, το Βαλκανικό ιδίωμα της ιστορίας και την οικουμενικότητα του μηνύματος. Η Κριτική Επιτροπή της ΕΡΤ αποτελούνταν από τους Λευτέρη Φυλακτό, Δήμητρα Ακριώτου και Μιχάλη Λυκούδη. Το βραβείο συνοδεύεται από χρηματικό έπαθλο 3.000 ευρώ.

 

Επιπροσθέτως οι δύο ταινίες λαμβάνουν χορηγία τεχνικών υπηρεσιών στο στάδιο του post-production από τις εταιρείες AUTHORWAVE και STEFILM, ενώ η αστική μη κερδοσκοπική εταιρεία Νεανικό Πλάνο, συνδιοργανωτής του Φεστιβάλ Ολυμπίας, προσφέρει υποστήριξη στις ενέργειες προώθησης της παραγωγής (φάκελος, μεταφράσεις, διεθνής επικοινωνία) καθώς και τον υποτιτλισμό της ταινίας.

 

Η τελική παρουσίαση της 6ης Δεκεμβρίου ήταν η κορύφωση μιας δημιουργικής εκπαιδευτικής διαδικασίας που ξεκίνησε από τις 21 Νοεμβρίου 2020. Το Olympia “Creative Ideas” Pitching Lab στόχο έχει την ενίσχυση της παραγωγής ταινιών για παιδιά και νέους στην Ελλάδα, η οποία βρίσκεται σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από αυτά της υπόλοιπης Ευρώπης. Ζητούμενο είναι να παραχθούν αξιόλογες ταινίες, οι οποίες θα καλύπτουν τα διεθνή κριτήρια των ταινιών για παιδιά και νέους, αποφεύγοντας τις παγίδες των απλοποιήσεων και της κακώς εννοούμενης εμπορικότητας, και θα μπορούν να προωθηθούν στο διεθνές κύκλωμα των φεστιβάλ ταινιών για παιδιά και νέους. Ήδη μια σειρά ταινίες που πέρασαν από  προηγούμενες διοργανώσεις ολοκληρώθηκαν ή ολοκληρώνονται, ενώ πολλές από τις φετινές προτάσεις είναι αρκετά ώριμες και ελπίζουμε σύντομα να τις δούμε να υλοποιούνται.

Τον σχεδιασμό και την υλοποίηση του εργαστηρίου, ήδη από την πρώτη του διοργάνωση το 2018 έχουν αναλάβει οι συνεργάτιδες του Φεστιβάλ Λίνα Γιαννοπούλου (παραγωγός, μέλος οργανωτικής επιτροπής Φεστιβάλ Ολυμπίας), Αγάθη Δαρλάση (σύμβουλος storytelling, σκηνοθέτιδα, σεναριογράφος) και Τζωρτζίνα Κακουδάκη (σκηνοθέτιδα, θεατρολόγος, θεατροπαιδαγωγός), υπό την εποπτεία του καλλιτεχνικού διευθυντή του Φεστιβάλ, σκηνοθέτη και σεναριογράφου Δημήτρη Σπύρου.

Στη φετινή διοργάνωση προσκεκλημένες εισηγήτριες ήταν οι:

Tamara Bos, σεναριογράφος, συγγραφέας παιδιών βιβλίων και creative producer της εταιρείας παραγωγής BosBros από την Ολλανδία, που ειδικεύεται από το 1989 στην παραγωγή κινηματογραφικών ταινιών και τηλεοπτικών σειρών για παιδιά και τους γονείς τους.

Xiaojuan Zhou, παραγωγός, πρόεδρος της εταιρείας διεθνούς διανομής Attraction Distribution με έδρα τον Καναδά, executive producer της Attraction Kids. Με την ομάδα της, έχουν διαμορφώσει τη διεθνή καριέρα πάνω από 200 ταινιών για παιδιά και νέους απ’ όλο τον κόσμο, οι οποίες έχουν συγκεντρώσει πάνω από 1.000 βραβεία.

Το Φεστιβάλ Ολυμπίας είναι πολύ ικανοποιημένο από το επίπεδο των προτάσεων που συμμετείχαν στο φετινό pitching και χαιρετίζει τις κινηματογραφίστριες και τους κινηματογραφιστές που στρέφουν το ενδιαφέρον τους στο παιδικό και νεανικό κοινό. Η φετινή επιτυχημένη διαδικτυακή διοργάνωση του Φεστιβάλ έδειξε ότι αυτό το κοινό και υπάρχει σε όλη τη χώρα, και άποψη έχει για το σινεμά – αρκεί, λοιπόν, οι κινηματογραφιστές και κινηματογραφίστριες να ανταποκριθούν από την πλευρά τους, στα ζητούμενα και τις ευαισθησίες του.

Το 3ο Olympia “Creative Ideas” Pitching Lab πραγματοποιείται με τη συνεργασία του Γραφείου Δημιουργική Ευρώπη MEDIA.

 

 

 

 

 

 

 

 

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΚΟΙΝΣΕΠ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΟΛΥΜΠΙΑΣ

ΝΕΑΝΙΚΟ ΠΛΑΝΟ

 

ΧΟΡΗΓΟΣ και ΧΟΡΗΓΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΕΡΤ

 

Το Φεστιβάλ ενισχύουν οικονομικά και οι:

  • ΒΟΥΛΗ των ΕΛΛΗΝΩΝ
  • ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
  • ΕΘΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΜΕΣΩΝ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
  • ΙΤΑΛΙΚΟ ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΑΘΗΝΩΝ
  • ΔΗΜΟΙ ΑΡΧΑΙΑΣ ΟΛΥΜΠΙΑΣ, ΠΥΡΓΟΥ ΚΑΙ ΗΛΙΔΑΣ

 

Συνεργασίες:

Κινηματογραφικοί φορείς

  • Ευρωπαϊκή ενωση Παιδικού Κινηματογράφου
  • Διεθνές Κέντρο Κινηματογράφου για Παιδιά και Νέους
  • ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
  • ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΔΡΑΜΑΣ
  • ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΧΑΝΙΩΝ
  • διεθνεσ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ συρου
  • ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΑΙΝΙΩΝ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ
  • International Young Audience Film Festival Ale Kino! - Πολωνία
  • Barnefilmfestivalen Kristiansand Intl Children’s Film Festival -Νορβηγία
  • BUFF -Σουηδία
  • CPH PIX / Buster -Δανία
  • Ciné-jeune -Γαλλία
  • Cinekid -Ολλανδία
  • Oulu International Children's and Youth Film Festival -Φινλανδία
  • Zlín Festival / International Film Festival for Children and Youth -Τσεχία
  • Schlingel International Film Festival for Children and Young Audience -Γερμανία
  • FESTIVAL INTERNATIONAL DU FILM POUR ENFANTS DE MONTRÉAL – ΚΑΝΑΔΑΣ
  • NATIONAL FILM FESTIVAL FOR STUDENTS - ΟΛΛΑΝΔΙΑ
  • ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΩΝ
  • ενωση Ελλήνων Κινηματογραφιστών
  • ΕΝΩΣΗ ΣΕΝΑΡΙΟΓΡΑΦΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
  • ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΡΙΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
  • ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΛΕΣΧΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
  • ΛΕΣΧΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ “ΚΙΝΗΜΑΤΟΔΡΑΣΙΣ”

Εκπαιδευτικοί φορείς

  • ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ
  • ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗς ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ
  • ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΙΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΧΟΛΕΙΑ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
  • Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών
  • ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ
  • NET / Neaniko Pediko Panepistimio Elladas
  • national film festival for students (Ολλανδια)
  • ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΑΚΜΗ
  • ΣΧΟΛΗ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ & ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ ΣΤΑΥΡΑΚΟΥ
  • Παιδαγωγική Ομάδα «Σκασιαρχείο»
  • ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟι και επιστημονικοι ΦΟΡΕΙς ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
  • ΟΜΙΛΟΣ CINE ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΟ ΕΓΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ
  • “ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ”-ΤΟΠΙΚΟ ΘΕΜΑΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ Π.Ε. ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Άλλοι

  • ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΙΑ της ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ στην ΕΛΛΑΔΑ
  • ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ/ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
  • ΒΟΥΛΗ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ
  • ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΥΡΓΟΥ
  • ΆΡΣΙΣ - ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗΣ ΝΕΩΝ
  • ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΔΙΚΤΥΟ ΓΙΑ ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

 

 

 

Μικρά Ιστορικά - Η αμέσως μετεπαναστατική περίοδος, περίοδος ταραχών και ανομίας για την Ηλεία. - Ο Όθων επισκέπτεται την περιοχή

Ιστορία

Η αμέσως μετεπαναστατική περίοδος ήταν, για την Ηλεία περίοδος ταραχών και ανομίας.

Η φυγοδικία και η ληστεία κυριαρχούσαν[1].

Ο Χρυσανθακόπουλος δημοσιεύει έγγραφο με ημερομηνία 19 Μαΐου 1831, το οποίο έχει συνταχθεί από την Επιστασία των Σκαλωμάτων Πύργου και απευθύνεται προς την Οικονομική Επιτροπή.

Το έγγραφο αφορά ληστεία η οποία διαπράχθηκε στο Κατάκωλο στις 15 Μαΐου, κατά του Επιστάτη, από ενόπλους, οι οποίοι προσποιήθηκαν ότι είναι στρατιώτες του Στρατηγού Χ. Σισίνη, ο οποίος είχε διορισθεί από την Κυβέρνηση, με αντικείμενο την πάταξη της ληστείας.

Στο έγγραφο γίνεται λόγος και για το πλοίο του Ευσταθίου Χαραλαμπόπουλου, το όνομα του οποίου αναφέρεται και σε κάποια από τα έγγραφα με τα οποία ασχοληθήκαμε[2].

Επίσης, μεταξύ άλλων, αναφέρονται και τα ονόματα των φυλάκων Ιω. Χριστοδούλου, Κύπριου και Κ. Χριστοφή, Χίου.

Επιπροσθέτως, ο Χρυσαναθακόπουλος δημοσιεύεται έγγραφο της 17ης Μαίου 1831 του Εκτάκτου Επιτρόπου Π. Α. Αναγνωστόπουλου που αφορά, επίσης, την ληστεία που διαπράχθηκε κατά των γραφείων της Επιστασίας Κατακώλου[3].

Όπως αναφέρεται, ανάμεσα σε αυτά που πήραν οι ληστές ήταν και οι σφραγίδες του Τελωνείου και του Υγειονομολιμεναρχείου, οι οποίες έφεραν το σύμβολο της Αθηνάς και τα γράμματα ΤΟ ΛΙΜ. ΤΕΣ: ΣΚΑΛ. ΤΟΥ ΠΥΡΓΟΥ, ΔΑΣΜΟΤ. ΚΑΤΑΚΟΛ. ΡΟΥΦ. ΚωρΑΚ.

Τα έγγραφα αυτά, όμως, αποτελούν ταυτοχρόνως και έμμεση μαρτυρία ότι τα σκαλώματα του Πύργου αποτελούσαν και σημεία είσπραξης δασμών, ήδη από παλαιότερα, και οπωσδήποτε από το 1825, κατ’ εφαρμογή του νόμου Μ΄ της 17ης Φεβρουαρίου 1825, τον οποίο έχουμε αναφέρει, και του ψηφίσματος ΙΔ΄ της 25ης  Μαρτίου 1830, του Ι. Καποδίστρια, μιας και το τελευταίο ήρθε να διακανονίσει αυτά που ίσχυαν παλαιότερα[4].

Η εγκύκλιος 4.012 (11-7-1831), με την οποία κατηγορούντο κάποια πρόσωπα για αντεθνική συμπεριφορά, προκειμένου να αποκομίσουν ίδιον όφελος, αναστατώνει την Ηλεία και  αποτελεί την αρχή της διχόνοιας[5].

Στις 19 Αυγούστου 1831 διορίζεται ως Έκτακτος Επίτροπος Ήλιδος ο Α. Βλαχόπουλος στη θέση του Παν. Αναγνωστόπουλου, ο οποίος διορίζεται Έκτακτος Επίτροπος της Σπάρτης[6]

Η δολοφονία του Καποδίστρια, την 27η Σεπτεμβρίου 1831 αναστατώνει και την Ηλεία, ενώ έχουμε, από το Σεπτέμβριο του 1832, την αρχή της εμφύλιας διαμάχης η οποία οδήγησε στην κατάληψη του Πύργου από τον Νότη Μπότσαρη[7].

Στις 30 Απριλίου 1832 διορίζεται ως Διοικητής Φαναρίου και Πύργου ο Αναγνώστης Ζαφειρόπουλος[8].

Η προσπάθεια για τη διοικητική οργάνωση συνεχίζεται και, μεταξύ άλλων, συστάθηκε το Ταμείο Πύργου[9].

Στις 27 Οκτωβρίου 1833, ο Όθωνας, που είχε φτάσει στο Ναύπλιο την 25η Ιανουαρίου/6 Φεβρουαρίου του ίδιου έτους, επισκέπτεται τον Πύργο.

Μετά το 1828, η έκδοση του πρώτου ναυτιλιακού νόμου από τον Καποδίστρια, που είχε στόχο την καταπολέμηση της πειρατείας, αλλά και αυτού που είχε ως στόχο την ανασυγκρότηση της ελληνικής εμπορικής ναυτιλίας, δημιούργησαν ένα πλαίσιο ασφάλειας, έτσι ώστε τα εμπορικά πλοία, άρχισαν και πάλι να κινούνται με ασφάλεια πό τους πρώτους μήνες του 1828, για να γνωρίσουν ραγδαία ανάπτυξη από το τέλος του 1829 και ιδίως κατά το 1830 και 1831[10].

 

[1] Ένα από τα θύματα της ληστείας ήταν και  ο Ζακύνθιος Σπυρίδων Ραυτόπουλος, καθώς, επίσης, και κάποιοι Γάλλοι περιηγητές. Βύρων Δάβος, όπ. π., σσ. 25, 35-36.

[2] Γεώργιος Αριστείδου Χρυσανθακόπουλος, Η Ηλεία επί Τουρκοκρατίας, Ιδιωτική έκδοση, Εν Αθήναις 1950, σσ. 250-252.

[3] Γεώργιος Αριστείδου Χρυσανθακόπουλος, όπ. π., σσ. 250-253-254.

[4] Για την κατάσταση στην οποία βρισκόταν το λιμάνι του Κατακώλου, αμέσως μετεπαναστατικά είναι δηλωτικά μερικά από τα έγγραφα που βρήκαμε στο αρχείο του Λιμενικού Ταμείου, όπως την ένορκη κατάθεση του Ζακυνθίου Διονυσίου Τσαγκαρουσιάνου, 78 ετών το 1928. Σάκης Τραμπαδώρος, «Η σημασία του αρχείου του Λιμενικού Ταμείου Κατακώλου: Μια ματιά στο φάκελο του έτους 1828», στο Ηλειακή Πρωτοχρονιά-Ηλειακό πανόραμα 15, Ετήσια Ιστορική-Λαογραφική Λογοτεχνική έκδοση, Βιβλιοπανόραμα, Αμαλιάδα 2015, σσ. 282-292.

[5]Βύρων Δάβος, Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930, Ιδιωτική έκδοση, Πύργος 1985, σελ. 26.

[6]Βύρων Δάβος, όπ. π., σελ. 27.

[7]Βύρων Δάβος, όπ. π., σσ. 28-31.

[8] Βύρων Δάβος, όπ. π., σελ. 28.

[9]Βύρων Δάβος, όπ. π., σελ. 34.

[10]Κωνσταντίνος Παπαθανασόπουλος, Ελληνική εμπορική ναυτιλία (1833-1856), Εξέλιξη και αναπροσαρμογή, β’ ανατύπωση, Μ.Ι.Ε.Τ., Αθήνα 2008, σσ. 30-31.

 

Πηγή εικόνας: https://el.wikipedia.org/ 

Μικρά Ιστορικά - Ο Καποδίστριας επισκέπτεται τον Πύργο και άλλα

Ιστορία

του Διονύση (Σάκη)  Τραμπαδώρου

 

Με το ψήφισμα Ι΄ της 13 Απριλίου 1828 και τον αριθμό κυβερνητικής πράξης 1698 ορίζεται το Γ΄ τμήμα, της Ήλιδος (η οποία αποτελείται από τις επαρχίες Πύργου και Γαστούνης) και ο Πύργος ορίζεται πρωτεύουσά της1.

Ως Έκτακτος Επίτροπος της επαρχίας Ήλιδος ορίζεται ο Κερκυραίος γιατρός, Σπυρίδων Καλογερόπουλος2.

Στις 15 Απριλίου 1829, ο Καποδίστριας επισκέπτεται τον Πύργο. Την υποδοχή του Κυβερνήτη περιγράφει ο Γάλλος Charles Lenormant, ο οποίος ήταν μέλος της Γαλλικής Επιστημονικής Αποστολής.

Στο έργο του Beaux Arts et Voyages αναφέρεται, εκτός από την υποδοχή του Κυβερνήτη, και στην κατεστραμμένη πόλη και στην εμπορική της κίνηση.

Συγκεκριμένα, αναφέρει ότι το παζάρι της πόλης που μόλις γεννιόταν, αποτελείτο από σαράντα καταστήματα3.

Στα τέλη του 1828, και στις αρχές του 1829, γίνεται και η εισαγωγή στην Ηλεία της καλλιέργειας της πατάτας, γεγονός για το οποίο είχε οριστεί υπεύθυνος ο ειδικός γεωπόνος Χριστόφορος Κρατερός.

Η καλλιέργεια αυτού του προϊόντος προσέκρουσε στην καλλιέργεια της σταφίδας4.

Η προσπάθεια διοικητικής οργάνωσης στην Ηλεία συνεχίζεται5, ενώ Έκτακτος Επίτροπος Ήλιδος ορίζεται, σύμφωνα με την Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος αρ. 60 της 31ης Αυγούστου 1829, ο Παν. Αναγνωστόπουλος, αντί του Σπυρίδωνα Καλογερόπουλου6.

Στις 19 Απριλίου 1830 δημοσιεύεται στη Γενική Εφιμερίδα της Ελλάδος αρ. φύλλου 31, η δημοπράτηση των δημοσίων αλυκών των Λεχαινών και της λίμνης Μουριάς στον Πύργο, δημοπράτηση που επαναλήφθηκε στις 24-27 Απριλίου του 18327.

 

1 Γεώργιος Δ. Δημακόπουλος, Ο Κώδιξ των Ψηφισμάτων της Ελληνικής Πολιτείας Α΄1828-1829, Ανάτυπον εκ της επετηρίδος του Κέντρου Ερεύνης της Ιστορίας του Ελληνικού Δικαίου της Ακαδημίας Αθηνών, τομ. 14 (1967), Έν Αθήναις 1970, σελ. 46.

2 Βύρων Δάβος, Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930, Ιδιωτική έκδοση, Πύργος 1985, σσ. 17-18.

3 Κυριάκος Σιμόπουλος, Πως είδαν οι ξένοι την Ελλάδα του ΄21, 1826-1829, Τόμος τέταρτος, Αθήνα 1984, σελ. 544.

4 Βύρων Δάβος, Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930, Ιδιωτική έκδοση, Πύργος 1985, σελ. 20.

5 Στη Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος αρ. 79, της Τετάρτης 1 Οκτωβρίου 1830, δημοσιεύονται επιστολές κατοίκων της Γαστούνης και του Πύργου, σχετικά με το ζήτημα του πρίγκηπα Λεοπόλδου.

Ανάμεσα στα ονόματα των κατοίκων της επαρχίας του Πύργου που υπογράφουν μπορούμε να διακρίνουμε αυτά του Εκτάκτου Επιτρόπου Π. Α. Αναγνωστόπουλου, του προέδρου του Πρωτόκλητου δικαστηρίου Ήλιδος Ι. Μ. Μαυρογορδάτου, του συνδικαστή Χ. Αυγερινού, του Γενικού Αστυνόμου Ήλιδος Ι. Μανιατόπουλου, του Δημοσίου Μνήμονα Στ. Α. Κουβαρά, του Α. Δ. Παπασταθόπουλου, του Κ. Γιαννόπουλου, του Π. Λεονταρίτη, των Θ. και Ν., Τζαβάρα, του Χ. Γ. Μητρόπουλου (Χατζηγιάννη Μητρόπουλου), του Χ. Ζαραλέξη (Δαραλέξη), και των Επαρχιακών Δημογερόντων Πύργου Π. Α. Γκίκα, Μ. Γιαννόπουλου, Α. Σταϊκόπουλου, Α. Φωτόπουλου, Στ. Μανωλόπουλου και του Γραμματέα της Δημογεροντίας Ι. Μιχαήλ. Η επιστολή έχει ημερομηνία 10 Αυγούστου 1830.

Επίσης, βρίσκουμε έγγραφο της Δημογεροντίας του Πύργου στην Γενική Εφημερίδα της Ελλάδος αρ. 4, της 16ης Ιανουαρίου 1832, υπογεγραμμένο από τους Μ. Γιαννόπουλο, Α. Σταϊκόπουλο και Στ. Μανωλόπουλο (σημείωση υπογράφοντος).

6 Βύρων Δάβος, Στον Πύργο και στην Ηλεία του 1821-1930, Ιδιωτική έκδοση, Πύργος 1985, σελ. 21.

7 Βύρων Δάβος, όπ. π., σσ. 22, 28.

Πηγή εικόνας: in.gr 

Ιωάννης Καποδίστριας: Τα πρώτα του βήματα στην πολιτική και τη διπλωματία

Ιστορία

Ο Ιωάννης Καποδίστριας εκλέχθηκε Κυβερνήτης της Ελλάδος, στις 30 Μαρτίου 1827, από την Γ’ Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας, και ως τη δολοφονία του (9 Οκτωβρίου 1831) σήκωσε στις πλάτες του, το τεράστιο βάρος της σύστασης και οργάνωσης του «νεογέννητου» ελληνικού κράτους.

ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ, ΒΕΝΕΤΙΚΟΙ ΧΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ ΤΕΛΗ 17ου - ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 18ου ΑΙΩΝΑ. ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΑΡΧΕΙΟΥ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ (+CD-ROM), Μ.Ι.Ε.Τ., ΑΘΉΝΑ 2018

Ιστορία

Παρουσίαση

Το 1986 η επιστημονική επιμελήτρια του τόμου Όλγα Κατσιαρδή-Hering εντόπισε στη Χαρτογραφική Συλλογή του Πολεμικού Αρχείου της Βιέννης στα Κρατικά Αρχεία της Αυστρίας σειρά ανέκδοτων, χειρόγραφων, πρωτότυπων, έγχρωμων χαρτών που χρονολογούνται από την εποχή της Β΄ Βενετοκρατίας στην Πελοπόννησο (1685-1715). Οι χάρτες είχαν σχεδιαστεί από ειδικούς μηχανικούς της Γαληνοτάτης με σκοπό την καταγραφή, υπό μορφή καταστίχων-κτηματογραφήσεων, των πελοποννησιακών περιοχών που από το 1685 είχαν περιέλθει στην κυριαρχία της. Εντάσσονταν στο μεγάλο πρόγραμμα της Βενετίας να καταγράψει τη γη και να αποτυπώσει αναλυτικά τις πλουτοπαραγωγικές περιοχές με σκοπό την απεικόνιση των γαιοκτησιών, τη φορολόγησή τους, την αποφορά εσόδων κτλ. Οι μεγάλων διαστάσεων, αναλυτικοί χάρτες των διαμερισμάτων (territorii) στα οποία η Βενετία διαίρεσε την Πελοπόννησο συνόδευαν τα επιμέρους κτηματογραφικά κατάστιχα, μερικά από τα οποία σώζονται, και κάποια έχουν ήδη τύχει αναλυτικής επεξεργασίας. Μετά την κατάλυση της Βενετικής Δημοκρατίας από τον Ναπολέοντα και τη μετέπειτα ένταξή της στην Αψβουργική Μοναρχία, οι χάρτες αυτοί μεταφέρθηκαν στη Γεωγραφική Πολεμική Υπηρεσία της Βιέννης και παρέμειναν έκτοτε στα Κρατικά Aρχεία της Αυστρίας. Πρόκειται για δώδεκα χάρτες μεγάλων διαστάσεων (συνολικά 53 φύλλα) που καταγράφουν γεωφυσικές λεπτομέρειες, πληθώρα τοπωνυμίων, καλλιεργημένες και ερημωμένες εκτάσεις, χωριά (κατοικημένα και μη), ζευγολατειά κτλ Αποτελούν πολύτιμο υλικό για τον ιστορικό, τον γεωγράφο, τον μελετητή του περιβάλλοντος, τον οικονομικό ιστορικό.
Στον τόμο συνεργάστηκαν οι ιστορικοί, αρχαιολόγοι και ειδικοί της χαρτογραφίας John Bennet, Siriol Davies, Χάρις Καλλιγά, Όλγα Κατσιαρδή-Hering, Ευτυχία Δ. Λιάτα, Ευάγγελος Λιβιεράτος, Αλέξης Μάλλιαρη, Μαρία Μάμαλη, Δημήτρης Μπελέζος, Κωνσταντίνος Ντόκος, Αγγελική Πανοπούλου, Αναστασία Παπαδία-Λάλα, Γιώργος Τόλιας και Αγαμέμνων Τσελίκας. Οι εμπεριστατωμένες μελέτες τους παρουσιάζουν και αναλύουν επιστημονικά τους χάρτες αυτούς και προσφέρουν το υλικό προς περαιτέρω ανάγνωση και μελέτη. Στον τόμο δημοσιεύονται όλοι οι χάρτες, συγκεντρωτικά αλλά και αναλυτικά ανά φύλλο, με την αρίθμηση η οποία έχει προστεθεί από τους μελετητές για να διευκολύνουν τη χρήση των εκτενών καταλόγων τοπωνυμίων. Την έκδοση επιμελήθηκε η Κωστούλα Σκλαβενίτη, η οποία συνέταξε και τα αναλυτικά ευρετήρια, προσώπων και τοπωνυμίων (βενετικά και ελληνικά). Τέλος, ο τόμος συνοδεύεται από ψηφιακό δίσκο με όλο το χαρτογραφικό υλικό. (Από την παρουσίαση της έκδοσης)

Περιεχόμενα

ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΧΑΡΤΩΝ
ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ
ΟΛΓΑ ΚΑΤΣΙΑΡΔΗ-HERING
Κτηματογραφικοί χάρτες του "Regno di Morea" ή αυτοκρατορικοί χάρτες;
Εισαγωγή
ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΠΑΔΙΑ-ΛΑΛΑ
Κοινωνία και κοινότητες στην Πελοπόννησο κατά την περίοδο της Β' Βενετοκρατίας
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΟΛΙΑΣ
Εικόνες της διοικητικής συγκρότησης του "Βασιλείου του Μοριά". Τρεις χειρόγραφοι βενετικοί χάρτες της Πελοποννήσου, 1692-1707
ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΛΙΒΙΕΡΑΤΟΣ
Οι βενετικοί χάρτες της Πελοποννήσου του 1707 Pianta geographica del Regno di Morea και Del Regno di Morea
ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ ΤΣΕΛΙΚΑΣ
Η γεωμορφολογία του χώρου της Πελοποννήσου σύμφωνα με τις εκθέσεις των βενετών προνοητών κατά τη Β' Βενετοκρατία
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΝΤΟΚΟΣ
Ο χάρτης της Βοστίτσας
ΑΛΕΞΗΣ ΜΑΛΛΙΑΡΗΣ
Ο κτηματολογικός χάρτης του διαμερίσματος Πατρών Disegno del territorio di Patrasso, 1689
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΝΟΠΟΥΛΟΥ
Da mar a mar. Μια πρόταση για την άμυνα της περιοχής της Κορίνθου στα τέλη του 17ου αιώνα
ΕΥΤΥΧΙΑ Δ. ΛΙΑΤΑ
Διαβάζοντας το Disegno del territorio d'Argos
SIRIOL DAVIES
Το διαμέρισμα της Τρίπολης
JOHN BENNET
Τα διαμερίσματα της Μεθώνης και του Ναβαρίνου
ΧΑΡΙΣ Α. ΚΑΛΛΙΓΑ
Το σχέδιο της Μονεμβασίας
ΕΠΙΜΕΤΡΟ Α': ΧΑΡΤΕΣ ΤΩΝ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΩΝ ΑΝΔΡΟΥΣΑΣ, ΛΕΟΝΤΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙΟΥ
Διαμέρισμα Ανδρούσας
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΛΕΖΟΣ, Κατάλογος τοπωνυμίων στο Territorio d'Andrusa. La maggior parte Campagna
Διαμέρισμα Λεονταρίου
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΛΕΖΟΣ, Κατάλογος τοπωνυμίων στο Disegno del teritorio di Leondari
Διαμέρισμα Φαναρίου
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΠΕΛΕΖΟΣ, Κατάλογος τοπωνυμίων στο Dissegno del territorio de Fanari
ΜΑΡΙΑ ΜΑΜΑΛΗ, Το συνοπτικό κτηματολόγιο του διαμερίσματος του Φαναρίου. Σύντομο πληροφοριακό σχεδίασμα
Catastico Ordinario del Territorio de Fanari, / Fatto d'ordine dell'Illus.mo et Eccelent.mo Sign.r / FRANCESCO GRIMANI / Proved.r General dell'Armi in Regno / di Morea / L'Anno / M, D, CIIC / Da Francesco Fabretti Perrito P.o
ΕΠΙΜΕΤΡΟ B'
ΟΛΓΑ ΚΑΤΣΙΑΡΔΗ-HERING, Χειρόγραφοι βενετικοί χάρτες ελληνικών περιοχών που απόκεινται στη Χαρτογραφική Συλλογή του Πολεμικού Αρχείου της Αυστρίας
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ ΣΥΓΓΡΑΦΕΩΝ
ABSTRACTS
ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΤΑΛΙΚΩΝ/ΒΕΝΕΤΙΚΩΝ ΛΕΞΕΩΝ ΚΑΙ ΟΡΩΝ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΠΡΟΣΩΠΩΝ
ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΒΕΝΕΤΙΚΩΝ ΤΟΠΩΝΥΜΙΩΝ
ΓΕΝΙΚΟ ΕΥΡΕΤΗΡΙΟ ΤΟΠΩΝΥΜΙΩΝ
 

Προτεινόμενη έκδοση - Δημοσιεύματα Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Πύργου Αρ. 5 - Φιλολογικόν Ημερολόγιον "Αυγή", Πρόλογος - Επιμέλεια Αθ. Θ. Φωτόπουλος, Πύργος 2020

Ιστορία

Η Ηλεία του Μεσοπολέμου -σε αντίθεση με τη σημερινή- έχει να επιδείξει αξιόλογη πνευματική κίνηση.

Εκδίδονταν εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία, και λειτουργούσαν κάποιοι φιλολογικοί όμιλοι.

Το 1933 εκδόθηκε το πρώτο φιλολογικό ημερολόγιο στον Πύργο από το βιβλιοχαρτοπωλείο Καπογιάννη... .

Τα δύο αδέλφια (Θεανώ και Αύγουστος Καπογιάννη) πήραν το 1933 μια πρωτοβουλία τολμηρή για τα τότε δεδομένα: να εκδώσουν ένα ετήσιο ημερολόγιο στον Πύργο. Έτσι το Βιβλιοχαρτοπωλείο Καπογιάννη εξέδωσε από το 1933 έως το 1936 τέσσερις τόμους σε μικρό σχήμα... .

Εντυπωσιακή είναι η παρουσία λογίων και λογοτεχνών τόσο από την Αθήνα, όσο και από την Ηλεία και τον Πύργο, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον προξενεί η παρουσία των διαφημίσεων διάφορων επιχειρήσεων της εποχής, μέσω των οποίων μπορούμε να εξάγουμε συμπεράσματα για την εμπορική και οικονομική ζωή της εποχής.

Από τα Προλεγόμενα του Αθ. Θ. Φωτόπουλου

 

Διονυσίου Ι. Τραμπαδώρου - Ο Άγιος Διονύσιος και η Ζακυνθινή Κοινωνία της εποχής του. - Διατίθεται από τα βιβλιοπωλεία "Κορκολής" και "Λέξις"

Ιστορία

 

Χωρίς διάθεση να αποδεχθεί στερεότυπα ο κ. Τραμπαδώρος επιχειρεί να προσεγγίσει την προσωπικότητα του Αγίου της συγχώρεσης, μετεωριζόμενος μεταξύ της πίστης και της αμφισβήτησης, όπως αρμόζει στις ιστορικές μελέτες. Το θέμα με το οποίο καταπιάστηκε είναι πολύ μεγάλο και θέτει πολλά ζητήματα. Καμμία όμως ιστορική μελέτη δεν είναι αμετάκλητη και γι’ αυτό χαρακτήρισα το βιβλίο του, προσέγγιση.

Υποστηρίζει ότι η προσωπικότητα του Αγίου Διονυσίου αναδεικνύεται μέσα από τη ζακυνθινή κοινωνία του 17ου αιώνα. Πιστεύω ότι και οι δύο πόλοι (Άγιος Διονύσιος – Ζακυνθινή κοινωνία του 17ου αιώνα), έχουν αυτόνομη δυναμική, σε διαφορετικό πεδίο ο καθένας και ότι λειτουργούν συμπληρωματικά ο ένας για τον άλλο. Απλά η ακτινοβολία του Αγίου Διονυσίου επηρρέασε και επηρρεάζει μέχρι σήμερα τη ζακυνθινή κοινωνία, παρά τις ιδιαιτερότητες αυτής της σχέσης.

Η αντίθεση του τοπικού κλήρου με τον κλήρο της Κεφαλονιάς, η αντίθεση με την Κόρινθο και η διαπάλη ανάμεσα στους Βενετούς και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, για τα εκκλησιαστικά ζητήματα των ορθοδόξων πληθυσμών, που τελούσαν υπό βενετική κυριαρχία, είναι τρία στοιχεία που οριοθετούν το πλαίσιο της έρευνας του συγγραφέα.

Είναι επαρκώς κατατοπιστικά όσα αναφέρει ο κ. Τραμπαδώρος για την καταγωγή της οικογένειας Σιγούρου και για τη ζακυνθινή κοινωνία της εποχής που έζησε ο Άγιος Διονύσιος, κατά κόσμο Δραγανίγος Σιγούρος.

Για την κοινωνική διαστρωμάτωση επισημαίνει ότι εξαρχής σχηματίστηκαν συγκεκριμένες τάξεις, ότι το σώμα των ευγενών διαμορφώθηκε σταδιακά μέσα από μία θεσμική διαδικασία και ότι αποτελεί προϊόν μιάς συνθήκης, η οποία οδήγησε στην αποκοπή από τον αστικό κορμό μιάς ομάδας ατόμων, που διακρίνονταν από ορισμένα χαρακτηριστικά.

Η οικογένεια του Αγίου Διονυσίου συγκαταλέγετο στο ανερχόμενο στρώμα, το οποίο δραστηριοποιείτο και αναπτύσσετο οικονομικά στο εμπορικό παράλιο και σιγά-σιγά άρχισε να διεκδικεί δικαίωμα συμμετοχής στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Σε ηλικία 21 ετών, στις 13 Νοεμβρίου 1568, ο Δραγανίγος Σιγούρος εκάρη μοναχός και «σύμφωνα με τις ευχές της εκκλησιαστικής αναβαπτίσεως», έλαβε το όνομα Δανιήλ. Λίγες μέρες αργότερα (19 Νοεμβρίου 1568) ο προβλεπτής Ζακύνθου του παραχώρησε ισόβια, ως δημόσιο κυριαρχικό δικαίωμα, την ιστορική Μονή της Παναγίας Αναφωνήτριας.

Από την πρώτη στιγμή της κουράς του, επέλεξε ως μοναστήρι της μετανοίας του, την Αυτοκρατορική Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ή Παναγίας Παντοχαράς των Στροφάδων. Ακολούθησε η χειροτονία του ως πρεσβυτέρου και ο διορισμός του ως ηγουμένου της Αναφωνήτριας (1570).

Στις αρχές Ιουνίου 1571 η Ζάκυνθος απειλήθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι, με 350 πλοία και 12.000 άνδρες, προσπάθησαν να καταλάβουν το νησί. Οι Ζακυνθινοί απέκρουσαν τις τουρκικές επιθέσεις και στις 7 Οκτωβρίου 1571 τα Ιόνια νησιά, η ιδιότυπη αυτή «κοινωνία συνόρων», όπως εύστοχα τη χαρακτηρίζει ο συγγραφέας, όπου συγκρούστηκαν παραδόσεις και δόγματα, αισθητικές και μύθοι, γλώσσες και συνήθειες, δοξασίες και ιδεολογίες, πολιτικές αντιλήψεις και οικονομικές βλέψεις, στρατηγικές και όπλα, έπαψαν να ζουν με τον κίνδυνο. Ο ενωμένος χριστιανικός στόλος, υπό τον Δον Ζουάν τον Αυστριακό, κατατρόπωσε τον Οθωμανικό στόλο στα νησιά Εχινάδες, σε μία ναυμαχία που έμεινε στην ιστορία ως Ναυμαχία της Ναυπάκτου και έδωσε τέλος στην τουρκική απειλή.

Το 1577 ο Δανιήλ Σιγούρος χειροτονήθηκε στην Αθήνα επίσκοπος Αίγινας, Ύδρας, Πόρου και Αγκιστρίου και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Νικάνωρ, που τον χειροτόνησε, του έδωσε το όνομα Διονύσιος, για να τιμήσει τον πολιούχο των Αθηνών, Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ήταν ο πρώτος ορθόδοξος επίσκοπος Αίγινας μετά την καταστροφή του Βαρβαρόσα (1537). Η αρχιερατεία του ήταν βραχεία και το 1578 επέστρεψε στη Ζάκυνθο και έμεινε στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας. Παράλληλα ορίστηκε από τον Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ χωροεπίσκοπος και πρόεδρος Ζακύνθου.

Παρότι το βιβλίο του κ. Τραμπαδώρου δεν είναι ογκώδες, περιέχει πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία, που κατατοπίζουν τον αναγνώστη, χωρίς περιττές φλυαρίες, επαναλήψεις και ανούσιες λεπτομέρειες.

Η έντονη πνευματική παρουσία του Διονυσίου Σιγούρου ενόχλησε τον επίσκοπο Κεφαλληνίας και Ζακύνθου Φιλόθεο Λοβέρδο και βρήκε την ευκαιρία να εκμεταλλευθεί την κατάσταση η Βενετία, η οποία υποδαύλιζε το χάσμα του εκκλησιαστικού ανταγωνισμού Ζακύνθου και Κεφαλονιάς, για να εξυπηρετήσει τους επεκτατικούς σκοπούς της.

Πολύς λόγος γίνεται για τη στρωματική διαμόρφωση της ζακυνθινής κοινωνίας, στα τέλη του του 16ου και στις αρχές του 17ου αιώνα και για τα φαινόμενα εξωθεσμικής επιβολής του δικαίου, που παραπέμπουν στο δίκαιο του ισχυροτέρου. Η σύγκρουση μεταξύ των οικογενειών Μονδίνου και Σιγούρου κυριολεκτικά διχοτόμησε το νησί. Η αιτία ήταν τα πρωτεία στο Συμβούλιο της Κοινότητας. Θύμα αυτής της σύγκρουσης ήταν και ο Κωνσταντής Σιγούρος, αδελφός του Αγίου Διονυσίου, του οποίου ο φονιάς, κυνηγημένος από τις Αρχές, έφθασε στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας, όπου τον έκρυψε ο Άγιος Διονύσιος και τον βοήθησε να φύγει στην Κεφαλονιά.

Η προσέγγιση του θέματος από το συγγραφέα γίνεται με μεθοδικότητα και τεκμηριώνει όσα υποστηρίζει. Στο τέλος παραθέτει σειρά συμβολαιογραφικών εγγράφων, που σχετίζονται με την οικογένεια του Αγίου και τον ίδιο. Είναι άξιος συγχαρητηρίων για τον κόπο που έκανε και το αποτέλεσμα είναι σημαντικό. Σ’ ένα μικρό τόμο περιέλαβε όσα στοιχεία είναι απαραίτητα για να αποκομίσει ο μέσος αναγνώστης πλήρη εικόνα για τη ζωή του Αγίου Διονυσίου και τη ζακυνθινή κοινωνία της εποχής του. Μπορεί το βιβλίο του να μην ικανοποιήσει τους ειδικούς, που είναι οι πιό λίγοι, είμαι βέβαιος όμως ότι θα ικανοποιήσει τους μέσους αναγνώστες, που είναι οι περισσότεροι και αποτελούν το πιο δυναμικό αναγνωστικό κοινό.

Χρήστος Αθαν. Μούλιας

Δικηγόρος-Συγγραφέας

 

Προτεινόμενο βιβλίο - Δημοσιεύματα Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Πύργου, Αριθ. 6 - Αθ. Θ. Φωτόπουλου, Ιστοριογραφικά της Επαναστάσεως του 1821 - Μελέτες και Κείμενα, Πύργος 2020

Ιστορία

Η έκδοση αυτή αποτελεί μία από τις πρωτοβουλίες της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης του Πύργου, για τον εορτασμό της επετείου της συμπλήρωσης 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.

Θα ακολουθήσουν και άλλες.

Η συκεκριμένη έκδοση αποτελείται από εργασίες του πανεπιστημιακού και προέδρου του Εφορευτικού Συμβουλίου της Βιβλιοθήκης του Πύργου, Αθανασίου Θ. Φωτόπουλου.

Από τις αρχές, ήδη, του επιστημονικού του βίου ο Αθ. Θ Φωτόπουλος ασχολήθηκε με το ΄21. Είναι γνωστές εργασίες του όπως η έκδοση των Απομνημονευμάτων του Θεόδωρου Ρηγόπουλου, Οι Γιατράκοι του 1821, Το αρχείο Γούλενου, οικογένειας προεστών του Πραστού Λεωνιδίου (1706-1847) και κυρίως το έργο του Οι κοτζαμπάσηδες της Πελοποννήσου κατά τη δεύτερη τουρκοκρατία (1715 - 1821).

Στη συγκεκριμένη έκδοση περιλαμβάνονται μελέτες και κείμενα που έχουν δημοσιευτεί σε επιστημονικά περιοδικά και πρακτικά συνεδρίων και τα οποία έως τώρα ήταν διάσπαρτα.

Τα κείμενα που προέρχονται από αρχειακές ή και ιδιωτικές συλλογές, είναι απομνημονεύματα, υπομνήματα, βιογραφίες και κατάλογοι εγγράφων. Έχουν δε προφανή αξία τόσο για τους ερευνητές όσο και για κάθε άλλον ενδιαφερόμενο.

Προτεινόμενο βιβλίο - Μενέλαος Χαραλαμπίδης, Δεκεμβριανά 1944 - Η μάχη της Αθήνας, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2014

Ιστορία

Στην κρίσιμη περίοδο του τέλους του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η Ευρώπη συνταράχθηκε από την πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ των δυνάμεων που συγκρότησαν την Αντίσταση και διεκδικούσαν κεντρική θέση στις μεταπολεμικές πολιτικές εξελίξεις και των εξόριστων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που επιδίωκαν την επάνοδό τους στην εξουσία. Η Ελλάδα υπήρξε η μοναδική ευρωπαϊκή χώρα όπου η ένταση αυτής της αντιπαράθεσης οδήγησε σε ένοπλη σύγκρουση τις μέχρι τότε συμμαχικές δυνάμεις του ΕΑΜ και των Βρετανών, πριν ακόμη από τη λήξη του πολέμου. Τον Δεκέμβριο του 1944, ενάμιση μόλις μήνα μετά την πανηγυρική απελευθέρωση της πρωτεύουσας, ξέσπασε «η Μάχη της Αθήνας», η σφοδρότερη στρατιωτική αναμέτρηση που έγινε ποτέ στην πρωτεύουσα. Εβδομήντα χρόνια μετά, πολλά ερωτήματα γύρω από τα «Δεκεμβριανά» παραμένουν αναπάντητα. Ο κεντρικός τους ρόλος στις πολιτικές εξελίξεις που οδήγησαν στον Εμφύλιο και στο διχαστικό κοινωνικοπολιτικό καθεστώς των επόμενων δεκαετιών συγκρότησε ιδεολογικά φορτισμένες ερμηνείες. Όπως κάθε γενικό και πολιτικά στοχευμένο αφήγημα, ο «ηρωικός Δεκέμβρης» της Αριστεράς και ο «δεύτερος γύρος της κομμουνιστικής ανταρσίας» της Δεξιάς χαρακτηρίζονται από την επιλεκτική χρήση του παρελθόντος, την αποσιώπηση ή διαστρέβλωση των γεγονότων και τη συγκάλυψη των πολιτικών ευθυνών. Το βιβλίο αυτό, η πρώτη επιστημονική μελέτη που επικεντρώνεται στα ίδια τα γεγονότα στηριγμένη σε αδημοσίευτες κυρίως πηγές, επιχειρεί να δώσει απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα: Ποιες ήταν οι αιτίες που οδήγησαν στο ξέσπασμα των μαχών και σε ποιο πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο εκδηλώθηκαν; Πώς εξελίχθηκαν, μέρα με τη μέρα, οι συγκρούσεις που μετέτρεψαν την πόλη σε πεδίο μάχης (από τις μεγάλες στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Γουδί, στου Μακρυγιάννη, στους στρατώνες των Παραπηγμάτων στο Κολωνάκι και στους Αμπελόκηπους μέχρι τις οδομαχίες της Ομόνοιας, των Εξαρχείων και του Μεταξουργείου, από τις φονικές μάχες στους λόφους του Αρδηττού και στο Αλεποβούνι μέχρι(...) (Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου).

Πηγή: https://www.ianos.gr/dekemvriana-1944-0338522?gclid=EAIaIQobChMIwPKcy8-47QIVCbrtCh2mDAsiEAAYASAAEgLll_D_BwE#peris.plirof.tab 

Συμβολή στον εορτασμό της επετείου των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821 - Πύργος, 13 Μαρτίου 1824 - Ένα σημαντικό ανέκδοτο έγγραφο για την πολιτική ιστορία της Ηλείας

Ιστορία

 Προλογικό σημείωμα Γιάννη Κοτσώνη*

Τυχαία βρήκα το ακόλουθο έγγραφο στην συλλογή Κολοκοτρώνη, στην Αθήνα, καθώς ερευνούσα για την Ελληνική Επανάσταση. Η έρευνα είχε αρχίσει στα αρχεία του Παρισιού, του Λονδίνου, της Γενεύης, και της Κέρκυρας, και απέμενε να κοιτάξω τα αρχεία στην Αθήνα. Είναι ένα έγγραφο γραμμένο από Ηλείους, το οποίο με εντυπωσίασε ως Πυργιώτη και Σκουροχωρίτη στην καταγωγή μου· ακόμα περισσότερο όταν είδα το όνομα του προπάππου μου, του Δημήτρη Κοτσώνη ή όπως ο ίδιος έγραψε «διμήτρις κοτζονις». Όπως πολλοί της εποχής, έγραφε με τον τον τρόπο του. 

           Σκεφτικά αμέσως πως και άλλοι συμπατριώτες μας θα μπορούσαν να δουν τα ονόματα των προγόνων τους και να καταλάβουν πως και με ποιον τρόπο λάβανε μέρος στον Αγώνα. Αμέσως σκέφτηκα τον Σάκη Τραμπαδώρο, με εμπειρία στη μεταγραφή κειμένων εκείνης της εποχής· στην περίπτωση αυτή η δυσκολία δεν είναι με το κείμενο, αλλά με τα ονόματα, και συμφωνήσαμε ότι θα άξιζε τον κόπο να μεταγραφτούν για να καταλάβουμε καλύτερα πως η Επανάσταση, πέρα από τον ηρωισμό μερικών ανθρώπων, ήταν και μαζικό φαινόμενο.

          Στην περίπτωση αυτή βλέπουμε έναν ξεκάθαρο τοπικισμό, μια συνείδηση επαρχίας που στέκεται αντιμέτωπο με ένα καινούργιο αίσθημα έθνους. Προς στιγμήν, επαρχίες της Πελοποννήσου ελέγχονται από τους πρώην κοτζαμπάσηδες, όπως ο Σισίνης στη Γαστούνη, οι οποίοι επιμένουν να αναγνωριστεί η κυριαρχία τους τοπικά, γεγονός το οποίο και έγινε από την Πελοποννησιακή Γερουσία και το καινούργιο εθνικό κράτος. Οι απεσταλμένοι όμως της κυβέρνησης συμπεριφέρονται διαφορετικά είτε για λόγους πλουτισμού, είτε γιατί η μάχη της Ανεξαρτησίας θα εξαρτάται από μια συγκεντροποίηση πόρων (φόρων) και δυνάμεων. Εδώ οι τοπικοί προύχοντες κινητοποιούν τους νοικοκύρηδες των χωριών και επιμένουν και απαιτούν την αναγνώριση την τοπικής αυτονομίας.

          Η εξέλιξη θα είναι το 1825, όταν μερικοί κυβερνητικοί, όπως ο Κωλέττης, τροφοδοτημένοι από τα εγγλέζικα δάνεια των Φιλελλήνων, θα προσλάβουν οπλαρχηγούς Ρουμελιώτες και θα κατέβουν στον Μωριά να λεηλατήσουν και να σκοτώσουν. Οι κοτζαμπάσηδες θα καταλήξουν στην φυλακή και εκεί θα κάτσουν μέχρι την αποβίβαση του Ιμπραήμ. Οι κοτζαμπάσηδες θα αφεθούν ελεύθεροι, και τις ακόλουθες δεκαετίες θα συμβιβαστούν με το ανεξάρτητο ελληνικό κράτος, με ένα τοπικό κύρος που θα κρατήσει και στον 20ο αιώνα.

Τα χαρακτηριστικά της εποχής

           Το έγγραφο, με ημερομηνία 13 Μαρτίου 1824, ανήκει χρονολογικά στην πρώτη φάση του  Ελληνικού Εμφύλιου της περιόδου 1823 - 1825, ο οποίος έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης ως ανταγωνισμός ισχύος για την ηγεσία της Επαναστάσεως αλλά και του υπό διαμόρφωση νέου ελληνικού κράτους. Η πρώτη αυτή φάση (Φθινόπωρο 1823 - Καλοκαίρι 1824) χαρακτηρίστηκε μόνο από έντονες πολιτικές διαμάχες μεταξύ Φιλικών και Κοτζαμπάσηδων, ενώ η δεύτερη (Ιούλιος 1824 - Ιανουάριος 1825) από εμφύλιες συρράξεις μεταξύ κυβερνητικών, υποστηριζόμενων από την Αγγλία, και Πελοποννησίων.

           Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης, τα πολεμικά γεγονότα συγκλόνισαν την κοινωνία και άλλαξαν τα δεδομένα, προκαλώντας αναστάτωση.

Στην Ηλεία, και στον Πύργο, ειδικότερα, συνέβησαν πολλά πολεμικά γεγονότα, κατά το πρώτο έτος, με αντιπάλους τους Λαλαίους Αλβανούς, όπως η Μάχη του Πύργου, στις 3 Απριλίου 1821, η Μάχη της Αγουλινίτσας, στις 24 Απριλίου 1821, η Μάχη κοντά στο χωριό Λαντζόι, η Μάχη στο Πούσι, στις 13 Ιουνίου 1821, η οποία ήταν και η τελευταία εναντίον αυτών.

Επίσης, στις 30 Σεπτεμβρίου 1821, ο Ανδρέας Μιαούλης αντιμετώπισε νικηφόρα τον καταπλέοντα προς το Κατάκωλο στόλο του Καρά Αλή.

           Ο Πύργος, παρά την αναστάτωση του πρώτου έτους συμμετέχει στα πολιτικά δρώμενα και οι κάτοικοι της περιοχής συνεχίζουν την οικονομική τους δραστηριότητα..

Σε σχέση με το πρώτο έχουμε τη σύσταση από Ηλείους δημογέροντες και προεστούς της αρχής «Κοινόν της επαρχίας Ήλιδος», τον Απρίλιο-Μάιο του 1821, την εκλογή του Νικολάου Βιλαέτη ως πληρεξουσίου και βουλευτή της Α΄ Εθνικής Συνελεύσεως, το Δεκέμβριο του 1821, την ανακήρυξη του Παναγιώτη Άχολου ως αντιπροσώπου της Ηλείας και πληρεξουσίου της Πελοποννησιακής Γερουσίας, στις 29 Ιουλίου 1822, την αντιπροσώπευση της Ηλείας στη Β΄ Εθνική Συνέλευση από τον Αγαμέμνονα Αυγερινό, τον Απρίλιο του 1823, και τέλος, το 1827, ο Γεώργιος Σισίνης, ανακηρύσσεται Πρόεδρος της Εθνοσυνέλευσης της Τροιζήνας (16 Μαρτίου έως 5 Μαΐου 1827).

            Ιδιαίτερη αναφορά θα πρέπει να κάνουμε στη συνέλευση των δημογερόντων της επαρχίας Ήλιδας, που συγκλήθηκε στη Γαστούνη, και η οποία θέσπισε το κατά την Επανάσταση πολιτικό-οικoνομικό και στρατιωτικό σύστημα της επαρχίας της Ήλιδας, στις 15 Φεβρουαρίου 1824.

           Το έγγραφο το οποίο πραγματευτήκαμε δεν αποτελεί την μοναδική αναφορά των κατοίκων της Επαρχίας Πύργου προς τη Διοίκηση, σχετικώς με πρόσωπα και πράγματα που είχαν σχέση με την Επαρχία αυτή.

Αξίζει να κάνουμε μνεία στις αναφορές των Πυργίων σχετικώς με αυθαιρεσίες που έγιναν στον Πύργο από τον Αποστόλη Κολοκοτρώνη κατά τις αρχές του 1824, αναφορές οι οποίες φθάνουν χρονικώς έως, τουλάχιστον, το Φθινόπωρο του 1824.

Ο Αποστόλης Κολοκοτρώνης ήταν γιος του οπλαρχηγού Γιαννάκη Κολοκοτρώνη (γνωστού και με το παρωνύμιο «Ντασκούλιας») και ανιψιός του αρχιστράτηγου Θεοδώρου Κολοκοτρώνη.

           Εκείνη την περίοδο ήδη από το Καλοκαίρι του 1823 αναφορές προς την Διοίκηση υπήρχαν και σχετικώς με τη δράση των ενοικιαστών του φόρου στην περιοχή, δηλαδή του Χριστόδουλου Άχολου και του Αλέξιου Μοσχούλα, στις οποίες γίνεται αναφορά και στον Έπαρχο Πύργο, δεν γνωρίζουμε όμως αν αυτή η αναφορά είναι δικαιολογημένη ή αδικαιολόγητη.

           Πάντως, η υπόθεση αυτή της ενοικίασης των φόρων προκάλεσε βίαιες ταραχές με ανθρώπινα θύματα στην περιοχή, ενώ, επίσης κατά το 1823, σύγκρουση υπήρξε ανάμεσα στους υποψηφίους για τη θέση των παραστατών της Βουλής, Χριστόδουλο Άχολο και Λύσσανδρο Βιλαέτη.

 

Χαρακτήρας του εγγράφου: Πρόκειται για αναφορά των δημογερόντων, των προκρίτων και κατοίκων της επαρχίας του Πύργου προς τη διοίκηση με αίτημα τον διορισμό του Δημητρίου Αυγερινού ως Παραστάτη της Επαρχίας του Πύργου.

           Το κείμενο του αιτήματος το έχει συντάξει εγγράμματο πρόσωπο, καθώς είναι άψογο από πλευράς ορθογραφίας, ενώ η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο συντάκτης, παρά τις συνηθισμένες ιδιαιτερότητες εκείνης της εποχής, δεν περιέχει ξενικές λέξεις και τοπικούς ιδιωματισμούς.

            Το κείμενο του αιτήματος ακολουθείται από πολλές υπογραφές πολιτών, κάθε κοινωνικής προέλευσης, προκρίτων, δημογερόντων, αλλά και απλών ανθρώπων. Εδώ, στην περίπτωση των υπογραφών, τα πράγματα αλλάζουν ως προς την ορθογραφία, καθώς η ανορθογραφία είναι εκτεταμένη, ακόμα και τα ονόματα κάποιες φορές δεν αποδίδονται ορθώς, αλλά με τον φωνητικό τρόπο. Αναφορικώς με τα επώνυμα μπορούμε να πούμε ότι σε πολλές περιπτώσεις γράφονται και αυτά με φωνητική απόδοση, με κώφωση του διφθόγγου «ου» στην κατάληξη «όπουλος», αποδιδόμενη ως «όπλος», σε άλλες περιπτώσεις φέρονται ως επώνυμα σημερινά παρωνύμια, γεγονός που πιθανώς να σημαίνει ότι τα σημερινά επώνυμα σχηματίστηκαν αργότερα και τα τότε επώνυμα έμειναν ως παρωνύμια, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις οι γαμπρός κάποιας γνωστής οικογένειας υπογράφει με σύνθετο επώνυμο, στο οποίο πρώτο συνθετικό είναι το επώνυμο του πεθερού και δεύτερο συνθετικό η λέξη «γαμπρός» (λ.χ. «Ταυλόγαμπρος»).

            Πολλά από τα ονοματεπώνυμα μας είναι γνωστά και από άλλα έγγραφα της εποχής, ενώ πολλά από αυτά υπάρχουν και σήμερα, ενώ άλλα δεν υπάρχουν.

            Ένα άλλο ζήτημα το οποίο θα μπορούσαμε να αναφέρουμε είναι ότι ανάμεσα στα ονοματεπώνυμα από τον Πύργο συναντούμε πολλούς Δίβριους, ακόμα και περιπτώσεις οικογενειών που δεν έχουν μετεγκατασταθεί ακόμη από αυτό το κεφαλοχώρι της Ηλείας στον Πύργο, ενώ υπάρχουν και οι Πύργιοι γορτυνιακής καταγωγής.

            Ως χωριά της Επαρχίας Πύργου αναφέρονται η Αγουλινίτσα (Αγολινίτζα) ο Άγιος Ιωάννης (Αγιάννης), το Σκουροχώρι (Σκουροχώρη), η Μυρτιά (Μερτιά), η Σκαφιδιά, το Κολλύρι (Κολύρη), το Λαμπέτι, του Τζόγια (Τζώγια). Δεν υπάρχει καμιά αναφορά στο Κορακοχώρι, το Λεβεντοχώρι, τα Γρανιτσαίϊκα, τα Βυτιναίϊκα και τα Λασταίϊκα, καθώς αυτά τα χωριά δεν υπήρχαν τότε, γεγονός που φαίνεται και από το σχετικό ΦΕΚ του 1834 και τα οποία δημιουργήθηκαν αργότερα, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα.

           Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ενώ έχει προβλεφθεί ιδιαίτερη θέση για τις υπογραφές των κατοίκων της Αγουλινίτσας, κανείς κάτοικός της δεν έχει υπογράψει το κείμενο. Είναι ένα ζήτημα που χρειάζεται περαιτέρω διερεύνηση και προφανώς συνδέεται με τις ιδιαίτερες συνθήκες εκείνης της ταραγμένης εποχής.

           Σε σχέση με την μεταγραφή του εγγράφου μπορούμε να πούμε ότι ενώ το κείμενο της αναφοράς είναι βατό, με σχετικώς χαμηλό βαθμό δυσκολίας, όσον αφορά τα ονοματεπώνυμα ο βαθμός δυσκολίας είναι υψηλός, με δυσχέρειες που εκφεύγουν από τους παλαιογραφικούς κανόνες και έχουν να κάνουν με τον γραφικό χαρακτήρα κάθε πολίτη, καθώς και με το πόσο εγγράμματος ήταν.

Προέλευση εγγράφου: ΕΛΙΑ - ΜΙΕΤ. Κολοκοτρώνης, Θεόδωρος και Γενναίος // Φάκελος 1. Κολοκοτρώνης, Θεόδωρος και Γενναίος // Υποφάκελος 1.3 Θεόδωρος και Γενναίος Κολοκοτρώνης (1824) // Αναφορά των δημογερόντων, προκρίτων και κατοίκων της επαρχίας Πύργου προς τη Διοίκηση. Μέσω Κέντρου Έρευνας για τις Ανθρωπιστικές Επιστήμες: 1821: Ψηφιακό Αρχείο.

Σταχυολόγηση εγγράφου: Γιάννης Κοτσώνης*

Μεταγραφή εγγράφου και επιμέλεια παρουσίασης: Διονύσης (Σάκης) Τραμπαδώρος**

 

* Ο Γιάννης Κοτσώνης είναι καθηγητής Ιστορίας και καθηγητής Ρωσικών και Σλαβικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο της Ν. Υόρκης

** Ο Διονύσης (Σάκης) Τραμπαδώρος είναι Οικονομολόγος και Ιστορικός (ΜΑ)

 

Έναρξη εγγράφου

Ὑπερτάτη Διοίκηση!

Ὲπειδή και ἡ ὲπαρχία μας εἲχε διορισμένον παραστάτην της διά ἒναν μόνον ὁλόκληρον χρόνον, καί ἐπειδή ἡ περίοδος τοῠ ἐπαγγέλματός του ἢδη κατέπαυσε, και ἐπειδή αὐτός καθ’ ὀλην την ἐνιαίαν περίοδον του ἒσπειρεν πᾱσαν βδελυράν διχόνοιαν, ὡς ἀντιπατριώτης εἲς τήν ἐπαρχίαν μας ἢτοι παρέσυρεν καί τούς ἐπαρχιώτας μας εἰς αποστασίαν φθοράν καί ταραχήν ἀνεξήγητον (καθώς το ἀποδεινύουν τά γράμματα τῆς ἀλληλογραφίας του.)

Ἐσυναθροίσθημεν ἂπαντες ἡμεῖς Δημογέροντες, Πρόκριτοι καί λοιποί κοινῶς οἱ ἐπαρχιῶται Πύργου καί κοινῇ γνώμῃ καί ψήφῳ ἀταράχως καί εὐχαρίστως, ἐσυγκλέξαμεν Παραστάτην τῆς ἐπαρχίας μας τον φιλογενέστατον Κύριον Δημήτριον Γ. Αὐγερινόν ὡς Πατριώτην τίμιον καί προνοούντα περί τά καλά συμφέροντα τῆς Πατρίδος, γενικῶς και μερικῶς τά τῆς ἐπαρχίας μας. Τόν ὁποῖον Παραστάτην μας θέλετε δεχθῆ καί συναριθμήση εἰς τόν Χορόν τῶν Σεβαστῶν Μελῶν σας ἒχωντας το πληρεξούσιον να συμπράττῃ καί ἡ φιλογένειά του, ὡς ὂλον το βουλευτικόν Σῶμα κατά τον διοργανικόν Νόμον τοῦ ἒθνους μας, διό καί εὐπηθείς ὑποσημειούμεθα. Ἐν Πύργῳ τῆ 13 Μαρτίου 1824.

Πύργος

δηονήσηος ἀντριτζανος

νηκολος γηανοπλος

γηοργακης μηλινης

αναγνοστης ζαματοπουλος

σταθις μανολοπουλος

Δημητρακης Δηακος

γαλανης παπασκινοπουλος

κοστατης παπασταθοπλος

πολιχρονις φοζνοπλος

δημητρις  λεμπουκας

δημος σταθακις

κιριαζις σκινας

σιλαηδος θιμιου

παναγιότις μετζέλου

κοστης τζαβαρας

φοτις τζιτοτις

αλεξανδρος βαρβαρεσος

μαρκος ικονομου

σταθις παπαντωνωπουλος

κοστατης βοβος

παναγιοτις στουσάκις

θανασης τοτζοτης

δυονησηος λαμπαουνας

μανολης γηανοπλος

κοσταης γηανοπλος

παναγιωτης λεονταριτης

βασιλης ζαφηρακόπουλος

παναγιοτις αναστοπουλος

παναγιοτης τζουλιοπλος

γιανακις καπεταρις

ποληζοης διβρηοτης

ανθημος σκουτζης

παυλος αρφανος

θοδωρις μπελαουρις

Πανος

Παναγιοτις Στεργιωτις

Θανασης Δηβριοτης

Θανασης παπουτζης

ποληχρονος ποληχρονοπλος

γιοργις τομαρας

ηρακλις στασινοπλος

ναστασης φούρναρης

κοστης σιδηροπλος

γεωργής βοβοπουλος

κοσταντης πετροπουλος

Αναστάσιος Ανδριτζανόπουλος

πουλος

πετρος κουραχοδιμοπουλος

γιοργης κουραχοδιμοπουλος

γιανις φελεσκουζοπλος

γιανος μπητζας

παναγιώτης οἰκονόμου

γιοργις πισιμανοπλος

διονισιος κουκιος

γιοργακις πατουνης

βασηλις πατουνης

ἀγολινίτζα

κενό

Κολύρη

σταθης σηλαιδης

αναστασης λαδας

διμιτρις ταβλας

κοστατις κουρνουτος

σπιρος τερζοπλος

διμως ταβλας

κωτζιωνις ατονοπλος

θανασις λιονακοπλος

γιωργακις μεσαλας

παναοτι λαδας

φοτις ασιμακις

γιοργακης καλογεροπλος

γιανη Τζαβλις

θοδορης  γηανακοπλος

γιανις Βρυνιας

 

Λαμπέτι

θοδορης μπουγιας

γηοργακενας

γηανηος δρακοπλος

γηανος μπουγας

γηανις τσηγοπλος

γηανης σιβοπλος

γερογηαναρης

 

(1v) σκαφιδιᾰ

αντρεα ταρνενες (Δαρνενές)

χρονης χρονοπλος

κοσταντης βασηλογιοργοπλος

θανασης σεπεκος

 

μερτια

δια <μα>ντις μαζης

θανασης σαλταμαβρος

διμος μαζης

διμος μανολοπουλος

παναγιοτης στασηνοπουλος

[αναστασις καλαντζοπουλος] 

πανα<γι>οτις α νικος

σερετης

γιανις γεροκοστοπουλος

πετρος λιας

αναστασιος ζαννος

διμητρις στασηνοπλος

διμητρις πανογαμπρος

αναστασις μαζης

νικολος γαλανης

[  ]ηπος μανολης

κοστατης κοστοπλος

διμητρακης κουτροπλος

 

σκουροχωρη

πέτρος σκουρας

παναγιότης παπαδόπουλος

φότης καραμπάτζος

πανάγος καρβαλής

γίφτως μαλαντρίνως

αναστάσης ντούκας

ασιμάκης καραμπάτζως

ανγγελης μπαρκοκαλας

ποληζοης λιοπουλος

θανασης γαργαλιανοπουλος

θοδορης ντουβλας

διμήτρις κοτζονης

αποστολης κουγιούφας

παναγιότης τζουλής

γιάνης [διατιότης] 

αντρέας κακαρίνος

σκαντάλος κοσταντής

διμήτρις γκιομές

γιόργις κουγιούφας

διμήτρις κουγιουφας

νικο<λ>ις μελισις

γιάνης γατζής

διμήτρις παπουτζης

φοτις γιωργαρακοπουλος

 

(1r) αντωνις λαμπετηοτης

αναγνοστις παληλας

παναγηοτις θανασοπουλος

κοστα<ν>τις κουκουριοτις

παναγότης ἀγναντηάρης

παναγιοτης δρακοπουλος

αντρεας τζεκλενις

γιοργις μπαντουνας

πετρο  καλασκανις

νικολος πατουνας

διμητρακης πατουνας

διονίσιος πιέρρος

πανάγος αναγνόστου γρατζαλιάς

διμητρις  κακοροπουλος

θε<ο>δορης χρησηκου

θανασης ντουράσκας

αναστασις μουρλουλης

παναγιοτης μπαρτζουκας

διμητρις πανας

αντρεας πουρναριανος

αναστασης λεχενιτης

ζοης καζαζης

θανασης καψαλιαρης

διονισιος ζουδιαρις

αντρεας μπουρας

νικολακις κουκιοπλος

παβλος καστανιοτης

γαλάνις [  ]

χαρ<α>λαμπις κουφόπλος

διμητρις φλοκιοτις

κανελος διακος

γιοργακος προτογεροπλος

παναγος καραχαλ<ι>ος

Αναστασις ιωαννου λεονταριτης

γιοργακις χρισικος

νικολακις

Γιανις κοτογιανις

γιοργακις

διμητηρης πετροπλος

αποστολης κλαψης

δημητρης κατουνηοτης

ζοης παπουτζης

γηοργης σπηληοπουλος

σπηληος παναγοπουλος

 

{διμητρακις πατουνας} 

αλεξης Τουρτζανοπουλος

γιφτος τζαντης

κοσταντης λιπραδος

μπαγιουλοπλος

αναγνοπλος

παναγος πλατηκιοτης

νικολο<ς> πισλης

γαλανις παρτζελιοτις

γιανακος μιχελης

λιας λουραζης

καλογερος νερουλης

ζοης παπαγηανος

τζανετος Τουτζανος

αντρεας καληορης

ασιμακις σαμαρτζις

γιφτος [  ]

θανασις ρουνις

κοσταντης βλαχοχριστος

θανασις κηριαζις

διονησιος κομιωτις

θανασις φλοκιοτις

χαραλαμπος αλεξιου

δρακος πετζηκανος

χαραλαμπις λιαναριδης

παναγος κοτζως

γιανις καρνεσις

γιοργις πριντζηνοπλος

μαθιός

γιοργάκης μπέτζικας

σταθις λιρις

 

ἀγιαννης

νικολος μακρις

αναγνοστις καραμπετζος

αναστασις λανιζαρμος

γιανης καραμπετζος

διονισιος καραμπετζος

γιανης σκολοτηας

νικολος πανουτζος

παναγιοτης καρκαλανης

αναστασης ζαματοπλος

χρονης α. δημοπουλος

γιανακης βαλμης

αναγνοστης κτενας

γιοργακης αμπελιοτις

 

κοσταντης πακονικολοπλος

γιφτος παπας σταυροπούνης

νικολος γριζογαπρος

ναστασις καρανικολοπλος

διμητρις μπουρολιογαπρο σταυροπλο

γιοργι θανασακο σοτιρις

αργηρης πεπας

νικολος αργηροπλος

κοστατις Τζελεχο [  ]

γαλανις παπαδοπουλος

θοδορις γιανακοπλος

θοδορής κοσταντοπουλος

αναστασηος καρακουληοτης

στασηνος γηος γαβοπουλος

ληακος ριγοπλος

δηονησηος μασουρας

αναστασης πουρας

κοσταντης σταυρακοπουλος

αναγνοστης δρακοπουλος

παναγος ντουρασης

βασηλης ζογοπουλος

βασηλης ταλαβανης

γηοργος καζονης

χαραλαπης αργηροπλος

ζοης τζαβανης

 

Τζώγια

αναγνοστις [  ]

κοσταντης γιανοπλος

παναγιοτις πακοπλος

κυριακος πακοπλος

θανασις φρανκογιανος

αποστολις παπαδοπλος

γεροσταβρος χαμακος

βασιλις χριστοπουλος

πανουτζως χαμακος

αντονις χαμακος

γιανις πουτρας

δρακος μπρουμηοτις

αναγνοστης χροναρακος

δηονισιος χασουρης

Σπηρος χροναρακος

Βασηλις κανελος

Αναστασι χαμακοπλος

Κοσταντις ασημακοπλος

γηοργος χαμακος

παναγηοτις μπουρλαχος

παναγηοτης χαμακος

κοσταντις αβουρις

αποστολης ταβλᾰς

διαμαντίς χαμάκος

βαασίλις καρβελας

‖αβραμης τζηφογηαννοπλος

Σταθης γουρλο[ματις]

παναγηοτις πανταζοπουλος

γηανης ζησακοπουλος

γηοργακης καρατουληοτης

κωσταντης παναγιοτοπουλος‖

 

(1v) γιοργακης πουρτζουκλης

γιανακος ρηγας

γιοργης ταυλογαμπρος

γιοργος ασημακοπλος

διμητρις καπησις

 

νικολος αντονοπλος

γιοργακης βαλμης

διμητρις καζαζης

δι<μητ>ριος βλαχαντρεας

βασιλις μαγος

γιοργακις διβριοτις

σπυρος διβριοτις

 

Τέλος εγγράφου