834 New Articles

Παραγγελίες στο βιβλιοπωλείο του Δ. Τραμπαδώρου για το νέο βιβλίο του Διον. Ι. Τραμπαδώρου, Η ναυτιλία στον Πύργο της Ηλείας κατά την περίοδο 1829 - 1835, Εκδόσεις Αλώνι, Πύργος 2020

Σύντομη παρουσίαση

Η παρούσα εργασία φιλοδοξεί να συμβάλλει στη μελέτη του ζητήματος της εμπορικής ναυτιλίας στην περιοχή του Πύργου της Ηλείας την περίοδο των απαρχών του νεοελληνικού κράτους, και συγκεκριμένα την περίοδο 1829-1835, μέσα από την ενασχόληση με έγγραφα από το Αρχείο των Δημοσίων Μνημόνων.

            Στα πλαίσια αυτά προσπαθήσαμε να αποδώσουμε με τη μεγαλύτερη δυνατή λεπτομέρεια την κατάσταση που επικρατούσε στη ναυτιλία και το εμπόριο στη συγκεκριμένη περιοχή. Και αυτό υπό τον περιορισμό ότι είναι ένα θέμα, ουσιαστικά, ανεξερεύνητο, με πολύ περιορισμένα βιβλιογραφικά δεδομένα, μιας και η περιοχή της Ηλείας και του Πύργου, ειδικότερα, δεν συγκαταλέγεται στους σημαντικούς ναυτότοπους.

            Παρ' όλα αυτά, μέσα από τα μεταγεγραμμένα έγγραφα των Δημοσίων Μνημόνων της εποχής, αναδεικνύονται σημαντικά ζητήματα που αφορούν το θέμα μας, τόσο ειδικά για την περιοχή και για την περιοχή του Ιονίου Πελάγους, όσο και για το ζήτημα της εμπορικής ναυτιλίας των Ελλήνων στο σύνολό της. Άλλωστε, το υλικό της παρούσας εργασίας λειτουργεί τόσο από την άποψη της καταγραφής της τότε πραγματικότητας, στη συγκεκριμένη περιοχή, όσο και από την άποψη της κατασκευής ενός μεθοδολογικού εργαλείου έρευνας και ερμηνείας πτυχών της πραγματικότητας αυτής.

            Θερμές ευχαριστίες θα ήθελα να εκφράσω στον κ. Πάνο Ν. Δασιό, που μου παραχώρησε τα έγγραφα, στη σύζυγό μου Καλλιόπη Λουμιώτη-Γουρλομάτη που με στήριξε ολόψυχα και σε όλους του φίλους, όπου και να βρίσκονται, και οι οποίοι ενθέρμως με εμψύχωσαν.

Παραγγελίες για το νέο βιβλίο στο βιβλιοπωλείο του Διον. Τραμπαδώρου, μέσω email, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., στο messeneger του facebook (Διονύσιος Τραμπαδώρος - Βιβλιοπωλείο) ή τηλεφωνικώς στο 6970029684. 

 

 

                                                                                      Διονύσιος Τραμπαδώρος

                                                                                Πύργος Ηλείας, Απρίλιος 2020

 

 

 

 

Προτεινόμενο βιβλίο - Mark Mazower, Σκοτεινή ήπειρος - Ο ευρωπαϊκός εικοστός αιώνας, Αλεξάνδρεια, Αθήνα 2001

Η Ευρώπη στον εικοστό αιώνα απέδειξε ότι δεν ήταν η φυσική πατρίδα της ελευθερίας και της δημοκρατίας όσο ένα εφιαλτικό εργαστήρι κοινωνικού και πολιτικού πειραματισμού. Εκεί κατέλυσε και ανέπλασε πολλές φορές τον εαυτό της μέσα από τον πόλεμο, την επανάσταση, τον οικονομικό και ιδεολογικό ανταγωνισμό. Ο φασισμός και ο κομμουνισμός εκδηλώθηκαν έτσι ως εναλλακτικές λύσεις απέναντι στη δημοκρατία και προσέλκυσαν διανοούμενους και μάζες χάρη στους δυναμικούς τρόπους με τους οποίους αντιμετώπιζαν τις προκλήσεις του σύγχρονου κόσμου. Μέχρι το 1940 οι περισσότεροι Ευρωπαίοι είχαν απογοητευτεί από τη δημοκρατική διακυβέρνηση, και το μέλλον της Ευρώπης ήταν στα χέρια του Χίτλερ. Μόνο η ήττα της ναζιστικής Νέας Τάξης έδωσε μια δεύτερη ευκαιρία στη δημοκρατία και μόνο η υπεροχή του καπιταλισμού απέναντι στον κομμουνισμό εξασφάλισε το θρίαμβό της το 1989. Διατρέχοντας απ` άκρη σ` άκρη την ήπειρο, από τη δυτική Ευρώπη μέχρι τη Ρωσία και τα Βαλκάνια (και μάλιστα με ασυνήθιστα πυκνές αναφορές στην Ελλάδα), ο Μαζάουερ δείχνει την εμπλοκή της σε μια αμφίρροπη πάλη ανάμεσα στην ανεκτικότητα και τη φυλετική εξόντωση, τις αυτοκρατορικές φιλοδοξίες και τον εθνικό αυτοπροσδιορισμό, το φορτισμένο παρελθόν και το άδηλο μέλλον μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αδιάκοπη εξέλιξη.

Πηγή: https://www.captainbook.gr/

Ένα τεκμήριο για τον Μίκη Θεοδωράκη - Η απαγόρευση της ακρόασης του έργου του στην Ηλεία

Ένα τεκμήριο για την απαγόρευση της ακρόασης του μουσικού έργου στην Ηλεία.

Το κείμενο είναι ευδιάκριτο και μπορείτε να το διαβάσετε.

 

 

Προτεινόμενο βιβλίο - Διονυσίου Ι. Τραμπαδώρου - Ο Άγιος Διονύσιος και η Ζακυνθινή Κοινωνία της εποχής του.

 

Χωρίς διάθεση να αποδεχθεί στερεότυπα ο κ. Τραμπαδώρος επιχειρεί να προσεγγίσει την προσωπικότητα του Αγίου της συγχώρεσης, μετεωριζόμενος μεταξύ της πίστης και της αμφισβήτησης, όπως αρμόζει στις ιστορικές μελέτες. Το θέμα με το οποίο καταπιάστηκε είναι πολύ μεγάλο και θέτει πολλά ζητήματα. Καμμία όμως ιστορική μελέτη δεν είναι αμετάκλητη και γι’ αυτό χαρακτήρισα το βιβλίο του, προσέγγιση.

Υποστηρίζει ότι η προσωπικότητα του Αγίου Διονυσίου αναδεικνύεται μέσα από τη ζακυνθινή κοινωνία του 17ου αιώνα. Πιστεύω ότι και οι δύο πόλοι (Άγιος Διονύσιος – Ζακυνθινή κοινωνία του 17ου αιώνα), έχουν αυτόνομη δυναμική, σε διαφορετικό πεδίο ο καθένας και ότι λειτουργούν συμπληρωματικά ο ένας για τον άλλο. Απλά η ακτινοβολία του Αγίου Διονυσίου επηρρέασε και επηρρεάζει μέχρι σήμερα τη ζακυνθινή κοινωνία, παρά τις ιδιαιτερότητες αυτής της σχέσης.

Η αντίθεση του τοπικού κλήρου με τον κλήρο της Κεφαλονιάς, η αντίθεση με την Κόρινθο και η διαπάλη ανάμεσα στους Βενετούς και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, για τα εκκλησιαστικά ζητήματα των ορθοδόξων πληθυσμών, που τελούσαν υπό βενετική κυριαρχία, είναι τρία στοιχεία που οριοθετούν το πλαίσιο της έρευνας του συγγραφέα.

Είναι επαρκώς κατατοπιστικά όσα αναφέρει ο κ. Τραμπαδώρος για την καταγωγή της οικογένειας Σιγούρου και για τη ζακυνθινή κοινωνία της εποχής που έζησε ο Άγιος Διονύσιος, κατά κόσμο Δραγανίγος Σιγούρος.

Για την κοινωνική διαστρωμάτωση επισημαίνει ότι εξαρχής σχηματίστηκαν συγκεκριμένες τάξεις, ότι το σώμα των ευγενών διαμορφώθηκε σταδιακά μέσα από μία θεσμική διαδικασία και ότι αποτελεί προϊόν μιάς συνθήκης, η οποία οδήγησε στην αποκοπή από τον αστικό κορμό μιάς ομάδας ατόμων, που διακρίνονταν από ορισμένα χαρακτηριστικά.

Η οικογένεια του Αγίου Διονυσίου συγκαταλέγετο στο ανερχόμενο στρώμα, το οποίο δραστηριοποιείτο και αναπτύσσετο οικονομικά στο εμπορικό παράλιο και σιγά-σιγά άρχισε να διεκδικεί δικαίωμα συμμετοχής στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Σε ηλικία 21 ετών, στις 13 Νοεμβρίου 1568, ο Δραγανίγος Σιγούρος εκάρη μοναχός και «σύμφωνα με τις ευχές της εκκλησιαστικής αναβαπτίσεως», έλαβε το όνομα Δανιήλ. Λίγες μέρες αργότερα (19 Νοεμβρίου 1568) ο προβλεπτής Ζακύνθου του παραχώρησε ισόβια, ως δημόσιο κυριαρχικό δικαίωμα, την ιστορική Μονή της Παναγίας Αναφωνήτριας.

Από την πρώτη στιγμή της κουράς του, επέλεξε ως μοναστήρι της μετανοίας του, την Αυτοκρατορική Μονή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος ή Παναγίας Παντοχαράς των Στροφάδων. Ακολούθησε η χειροτονία του ως πρεσβυτέρου και ο διορισμός του ως ηγουμένου της Αναφωνήτριας (1570).

Στις αρχές Ιουνίου 1571 η Ζάκυνθος απειλήθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι, με 350 πλοία και 12.000 άνδρες, προσπάθησαν να καταλάβουν το νησί. Οι Ζακυνθινοί απέκρουσαν τις τουρκικές επιθέσεις και στις 7 Οκτωβρίου 1571 τα Ιόνια νησιά, η ιδιότυπη αυτή «κοινωνία συνόρων», όπως εύστοχα τη χαρακτηρίζει ο συγγραφέας, όπου συγκρούστηκαν παραδόσεις και δόγματα, αισθητικές και μύθοι, γλώσσες και συνήθειες, δοξασίες και ιδεολογίες, πολιτικές αντιλήψεις και οικονομικές βλέψεις, στρατηγικές και όπλα, έπαψαν να ζουν με τον κίνδυνο. Ο ενωμένος χριστιανικός στόλος, υπό τον Δον Ζουάν τον Αυστριακό, κατατρόπωσε τον Οθωμανικό στόλο στα νησιά Εχινάδες, σε μία ναυμαχία που έμεινε στην ιστορία ως Ναυμαχία της Ναυπάκτου και έδωσε τέλος στην τουρκική απειλή.

Το 1577 ο Δανιήλ Σιγούρος χειροτονήθηκε στην Αθήνα επίσκοπος Αίγινας, Ύδρας, Πόρου και Αγκιστρίου και ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών Νικάνωρ, που τον χειροτόνησε, του έδωσε το όνομα Διονύσιος, για να τιμήσει τον πολιούχο των Αθηνών, Άγιο Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη. Ήταν ο πρώτος ορθόδοξος επίσκοπος Αίγινας μετά την καταστροφή του Βαρβαρόσα (1537). Η αρχιερατεία του ήταν βραχεία και το 1578 επέστρεψε στη Ζάκυνθο και έμεινε στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας. Παράλληλα ορίστηκε από τον Πατριάρχη Ιερεμία Β΄ χωροεπίσκοπος και πρόεδρος Ζακύνθου.

Παρότι το βιβλίο του κ. Τραμπαδώρου δεν είναι ογκώδες, περιέχει πολλά και ενδιαφέροντα στοιχεία, που κατατοπίζουν τον αναγνώστη, χωρίς περιττές φλυαρίες, επαναλήψεις και ανούσιες λεπτομέρειες.

Η έντονη πνευματική παρουσία του Διονυσίου Σιγούρου ενόχλησε τον επίσκοπο Κεφαλληνίας και Ζακύνθου Φιλόθεο Λοβέρδο και βρήκε την ευκαιρία να εκμεταλλευθεί την κατάσταση η Βενετία, η οποία υποδαύλιζε το χάσμα του εκκλησιαστικού ανταγωνισμού Ζακύνθου και Κεφαλονιάς, για να εξυπηρετήσει τους επεκτατικούς σκοπούς της.

Πολύς λόγος γίνεται για τη στρωματική διαμόρφωση της ζακυνθινής κοινωνίας, στα τέλη του του 16ου και στις αρχές του 17ου αιώνα και για τα φαινόμενα εξωθεσμικής επιβολής του δικαίου, που παραπέμπουν στο δίκαιο του ισχυροτέρου. Η σύγκρουση μεταξύ των οικογενειών Μονδίνου και Σιγούρου κυριολεκτικά διχοτόμησε το νησί. Η αιτία ήταν τα πρωτεία στο Συμβούλιο της Κοινότητας. Θύμα αυτής της σύγκρουσης ήταν και ο Κωνσταντής Σιγούρος, αδελφός του Αγίου Διονυσίου, του οποίου ο φονιάς, κυνηγημένος από τις Αρχές, έφθασε στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας, όπου τον έκρυψε ο Άγιος Διονύσιος και τον βοήθησε να φύγει στην Κεφαλονιά.

Η προσέγγιση του θέματος από το συγγραφέα γίνεται με μεθοδικότητα και τεκμηριώνει όσα υποστηρίζει. Στο τέλος παραθέτει σειρά συμβολαιογραφικών εγγράφων, που σχετίζονται με την οικογένεια του Αγίου και τον ίδιο. Είναι άξιος συγχαρητηρίων για τον κόπο που έκανε και το αποτέλεσμα είναι σημαντικό. Σ’ ένα μικρό τόμο περιέλαβε όσα στοιχεία είναι απαραίτητα για να αποκομίσει ο μέσος αναγνώστης πλήρη εικόνα για τη ζωή του Αγίου Διονυσίου και τη ζακυνθινή κοινωνία της εποχής του. Μπορεί το βιβλίο του να μην ικανοποιήσει τους ειδικούς, που είναι οι πιό λίγοι, είμαι βέβαιος όμως ότι θα ικανοποιήσει τους μέσους αναγνώστες, που είναι οι περισσότεροι και αποτελούν το πιο δυναμικό αναγνωστικό κοινό.

Χρήστος Αθαν. Μούλιας

Δικηγόρος-Συγγραφέας

 

Περισσότερα Άρθρα...

Εγγραφείτε προκειμένου να λαμβάνετε δωρεάν ειδοποιήσεις όταν έχουμε νεότερες πληροφορίες.