671 New Articles

Κυριότερες Ειδήσεις

Grid List

O ΣΥΡΙΖΑ ΗΛΕΙΑΣ -ΠΣ για την Ημέρα της Γυναίκας - ΦΥΛΟ: ΓΥΝΑΙΚΑ

Ηλεία

8 Μαρτίου 1857: εργαζόμενες στα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης διεκδίκησαν για πρώτη φορά, σε μαζική διαδήλωση, το δικαίωμα στη δεκάωρη εργασία, στους υγιεινούς χώρους εργασίας και σε μεροκάματα ίσα με αυτά των αντρών!

1944: Οι γυναίκες, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία, ψηφίζουν για την ανάδειξη εθνικού συμβουλίου, την περίοδο της λαϊκής εξουσίας, στην ελεύθερη Ελλάδα, με διάταγμα της Κυβέρνησης του Βουνού, με το οποίο τούς  δόθηκε το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι».

1946: Ιδρύεται η Πανελλαδική Ομοσπονδία Γυναικών με σκοπό την προστασία της μητέρας και του παιδιού, την πολιτική, κοινωνική  και οικονομική ισοτιμία των γυναικών, την άμυνα κατά του φασισμού και την εμπέδωση της ειρήνης.

1952: Η Ελληνική Βουλή ψηφίζει νόμο που παραχωρεί ίσα πολιτικά δικαιώματα στις γυναίκες, αλλά σε βουλευτικές εκλογές οι γυναίκες ψηφίζουν για πρώτη φορά στις 19 Φλεβάρη 1956.

1975: Ορίζεται στο Σύνταγμα ότι «οι Έλληνες και οι Ελληνίδες είναι ίσοι».

8 Μαρτίου 2021: Πανδημία! Η Ελληνίδα είναι παρούσα! Είναι παντού! «Πιστώνει» καθημερινά την παρουσία της στην ελληνική πραγματικότητα, ως σύντροφος, μητέρα, εργαζόμενη, νοικοκυρά, σπουδάστρια, καλλιτέχνιδα, επιστημόνισσα, πολιτικός! Είναι στην πρώτη γραμμή της «φροντίδας», αλλά με άνισα δικαιώματα, «μαύρη εργασία», ελαστικές εργασιακές σχέσεις, υποκείμενη σε πρακτικές ρατσισμού, ευφάνταστου σεξισμού, εκφοβισμού,  έμφυλης βίας, «φίμωσης», την ίδια στιγμή που αναδεικνύεται η δυναμική της και η διαλεκτική σχέση της με το «κοινωνικό γίγνεσθαι». Αντιμέτωπη με κυβερνητικές επιλογές,  όπως η κατάργηση της Γενικής Γραμματείας Ισότητας των Φύλων, η αντίληψη της ταύτισης των γυναικών με την οικογένεια και τη μητρότητα, κυβερνητικές επιλογές που «αναστέλλουν» το κράτος πρόνοιας, διαμορφώνουν άνισες συνθήκες εργασίας, μεταρρυθμίσεις επί το χείρον στο Οικογενειακό Δίκαιο με συναφή αφαίρεση βασικών κατακτήσεων των γυναικών, διαρκή φτωχοποίηση, μείωση ελεύθερου χρόνου, ανυπαρξία ουσιαστικών μέτρων προστασίας στην εργασία, δοτικά αναζητά και «κατοχυρώνει» την  ύπαρξή της. Μέσα στην αντίφαση των πολλών ρόλων της, μέσα σε διαδικασίες ανασφάλειας και επισφάλειας της εργασίας και της οικονομίας του ζωτικού της χώρου, σε συνθήκες αλλοτριωτικών κοινωνικών και οικονομικών σχέσεων, δεν παύει να αγωνίζεται και να διεκδικεί ισότητα στην υγεία, στην παιδεία, στην εργασία!

Στην πορεία του χρόνου η γυναίκα οργανώνεται,  συνδικαλίζεται, αγωνίζεται, διεκδικεί, απεργεί, ψηφίζει, υψώνει το ανάστημά της και παλεύει να αφήσει το αποτύπωμά της στην ιστορία. Αγώνας ενάντια στο κατεστημένο της πατριαρχίας! Αγώνας άνισος!

Ο Σύριζα – ΠΣ ήταν, είναι και θα είναι «μπροστάρης» στον αγώνα της για κατοχύρωση πλήρους ισότητας!

Για να ακούγεται η φωνή της! Για να έχει λόγο! Για να σταθεί επιτέλους στο ύψος που της αρμόζει!   

Νομαρχιακή Επιτροπή Σύριζα – ΠΣ Ηλείας

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                         

 

:

 

 

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Ηλείας στον αγώνα για τη στήριξη του Τμήματος Μουσειολογίας

Ηλεία

Σε επίσκεψη στο Τμήμα Μουσειολογίας του Πύργου και συνάντηση με τον αναπληρωτή Πρόεδρό του, κ. Γεώργιο Παναγιωτόπουλο, προέβη το Σάββατο κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Ηλείας, στο πλαίσιο των συντονισμένων προσπαθειών του να παραμείνει το Τμήμα στην έδρα του, τον Πύργο.

Το κλιμάκιο αποτελούμενο από τον Βουλευτή Ηλείας Διονύση Καλαματιανό και τα μέλη της Ν.Ε. Ηλείας ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Παναγιώτη Φλεβοτόμο, συντονιστή, Δημήτρη Μπαξεβανάκη, πρ. υφυπουργό Παιδείας, Αννίτα Λάκκα, συντονίστρια του τμήματος Παιδείας – Πολιτισμού, Άγγελο Μαντά, συντονιστή της ΟΜ Πύργου και Θοδωρή Ντοά, Δημοτικό Σύμβουλο Πύργου,  ξεναγήθηκαν από τον κ. Παναγιωτόπουλο στις εγκαταστάσεις του Τμήματος και συνομίλησαν εκτενώς μαζί του για την τύχη του.

Κοινό σημείο αναφοράς των δύο πλευρών η ανησυχία τους για το μέλλον του Τμήματος, που διαγράφεται δυσοίωνο, έπειτα από τη δημοσίευση του Στρατηγικού Σχεδιασμού του Παν. Πατρών, σύμφωνα με τον οποίο το Τμήμα Μουσειολογίας προτείνεται να συγχωνευτεί στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας με έδρα την Πάτρα, δηλαδή να καταργηθεί ως αυτόνομο τμήμα! Για το θέμα αυτό τόσο η Ν.Ε. με παρεμβάσεις της, όσο και ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ Ηλείας με συστηματικές τοποθετήσεις και διαρκή κοινοβουλευτικό έλεγχο αναδεικνύουν τη σοβαρότητά του θέματος, προσπαθώντας να καταστήσουν κοινωνούς του προβλήματος όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και την τοπική κοινωνία.

Τόσο το κλιμάκιο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ όσο και ο κ. Παναγιωτόπουλος εξέφρασαν τις έντονες ανησυχίες τους για τις συνέπειες που θα έχει για την τοπική κοινωνία της Ηλείας αλλά και για όλη την ακαδημαϊκή κοινότητα το ενδεχόμενο συγχώνευσης/κατάργησης του Τμήματος Μουσειολογίας. Να θυμίσουμε ότι αυτό ιδρύθηκε με τον νόμο 4610/2019 (νόμο Γαβρόγλου) και παρά τις τεράστιες δυσκολίες που αντιμετωπίζει, λόγω κυρίως της υποστελέχωσής του, καταφέρνει με σθένος να ανταποκρίνεται τόσο στις λειτουργικές/διοικητικές του υποχρεώσεις αλλά και επάξια να καλύπτει τις ακαδημαϊκές ανάγκες του φοιτητικού του δυναμικού για σπουδές με αντίκρισμα και αναγνώριση στην αγορά εργασίας.

Το Τμήμα Μουσειολογίας είναι το μοναδικό στην Ελλάδα που παρέχει προπτυχιακές σπουδές στο αντικείμενό του! Βρίσκεται στον τόπο όπου δικαιωματικά ανήκει, στη γη της Ολυμπίας! Χρήζει υποστήριξης για να συνεχίσει το έργο του! Η κατάργησή του θα είναι ένα τεράστιο πλήγμα για τον πολιτισμό εν γένει αλλά και για την ηλειακή κοινωνία!  

Πάγια  αρχή του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ είναι η εφαρμογή του νόμου Γαβρόγλου για ακαδημαϊκή αποκέντρωση.

Αδιαπραγμάτευτη θέση του ΣΥΡΙΖΑ – ΠΣ Ηλείας είναι η διατήρηση των πανεπιστημιακών τμημάτων στον νομό μας! Για αυτό αγωνίζεται! Δεσμεύεται ότι το επόμενο, κρίσιμο, διάστημα θα κλιμακώσει τις ενέργειές του προς αυτή την κατεύθυνση. Καλεί όλους τους φορείς και όλους τους πολίτες της Ηλείας να ενώσουν τις φωνές τους μαζί του και να διεκδικήσουν από κοινού αυτά που δικαιωματικά τούς ανήκουν και που η κυβέρνηση της ΝΔ τόσο απροκάλυπτα τούς στερεί.

Ν.Ε. Ηλείας ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ

Εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη του Δημάρχου Ήλιδας κ. Γιάννη Λυμπέρη: «Η δουλειά του τελευταίου 1,5 χρόνου αποφέρει καρπούς»

Ηλεία

«Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να πάρει τη σχολή Γεωπονίας από την Αμαλιάδα -  Εξασφαλίστηκαν τα χρήματα για να παρέμβουμε δραστικά στην εικόνα της πόλης, της Κουρούτας και όλης της Πηνείας – Λειτουργεί πλέον το διυλιστήριο ενώ παραδόθηκε η νέα πτέρυγα του νοσοκομείου και  παλεύουμε για τη στελέχωση του ιδρύματος»

 

 

Στην εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη τύπου, που το μεσημέρι της Κυριακής παραχώρησε, στους εκπροσώπους των μέσων μαζικής ενημέρωσης του Νομού, ο Δήμαρχος Ήλιδας κ. Γιάννης Λυμπέρης, αναφέρθηκε στο σημαντικό, όπως επεσήμανε, έργο που έχει υλοποιηθεί τον τελευταίο 1,5 χρόνο και θα βελτιώσει δραστικά την εικόνα όλου του Δήμου, λύνοντας παράλληλα όλα τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι στην καθημερινότητά τους.

Ο κ. Λυμπέρης, στη συνέντευξή του ξεκαθάρισε πως τόσο ο ίδιος όσο και οι πολίτες δεν θα «επιτρέψουν σε κανέναν να υφαρπάξει τη σχολή Γεωπονίας από την Αμαλιάδα» επιρρίπτοντας ευθύνες στην προηγούμενη Δημοτική Αρχή η οποία, όπως είπε «πανηγύριζε τη στιγμή που η τότε Κυβέρνηση άφηνε ένα «ορφανό» τμήμα στην πόλη, μεταφέροντας την έδρα της σχολής στην Αιτωλοακαρνανία». Από τότε, είπε ο Δήμαρχος «φωνάζαμε και δυστυχώς δεν εισακουστήκαμε από την τότε δημοτική αρχή, πως θα μας κλείσουν». Μίλησε για την κατάσταση που επικρατεί στο Γενικό Νοσοκομείο Αμαλιάδας, λέγοντας «εμείς καταφέραμε να παραδώσουμε τη νέα πτέρυγα ενώ παλεύουμε για τη στελέχωσή του με γιατρούς». Ανακοίνωσε πως έχουν εγκριθεί  σημαντικά έργα εκατομμυρίων ευρώ που θα αλλάξουν την εικόνα της πόλης, όπως πεζοδρόμηση, δημιουργία γραμμικού πάρκου στη Σοχιά, ολική επισκευή του Λαζαράκειου Δημοτικού Μεγάρου και του κτιρίου της Βιβλιοθήκης κ.α. Αναφέρθηκε στην τεράστια προσπάθεια που υλοποιήθηκε προκειμένου να λειτουργήσει το διυλιστήριο στο φράγμα του Πηνειού και να εξασφαλιστούν οι χρηματοδοτήσεις για την αντικατάσταση του «σαθρού αγωγού ύδρευσης». Τέλος ο κ. Λυμπέρης ανακοίνωσε το μεγάλο έργο ύψους 6,5 εκ ευρώ που λύνει επιτέλους τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι της Πηνείας και όλων των τοπικών κοινοτήτων της Δημοτικής Ενότητας Αμαλιάδας.

 

 

«Έχουμε ζήσει σε αυτή τη θητεία, την πιο δύσκολη περίοδο της ζωής μας»

Ξεκινώντας τη συνέντευξής του  στην αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου της Αμαλιάδας, ο Δήμαρχος Ήλιδας είπε : «Έχουμε ζήσει σε αυτή τη θητεία, την πιο δύσκολη περίοδο της ζωής μας. Με την πανδημία του κορονοϊού, ήρθαμε να αντιμετωπίσουμε σωρεία προβλημάτων που εκτέθηκαν, περιγράφηκαν και σε ότι αφορά την δική μας παράταξη, έγιναν αποδεκτά από το Λαό, ο οποίος μας τίμησε με την ψήφο του. Αναφέρομαι στο νοσοκομείο Αμαλιάδας, στην ουσιαστική κατάργηση της σχολής Γεωπονίας, τα  μεγάλα έργα εκατομμυρίων που απεντάχθηκαν, -όπως η κατασκευή του δεύτερου κτιρίου του ΑΕΙ-,παράκτια προστασία της Κουρούτας και βέβαια η στασιμότητα των υποδομών που καταγράφηκε από την προηγούμενη Δημοτική Αρχή με χαρακτηριστικά παραδείγματα:

 τη νέα πτέρυγα του νοσοκομείου Αμαλιάδας, όπου δεν μπήκε ούτε ένα καρφί,

 το κολυμβητήριο που διαλύθηκε

και βέβαια το κτίριο στο οποίο σήμερα βρισκόμαστε και δεν είχε παραληφθεί».

 

 

« Θα είμαστε ξανά εκ των πρωταγωνιστών των έργων στη Δυτική Ελλάδα»

Πριν λίγο καιρό, είπε  ο κ. Λυμπέρης : «όταν στην επικαιρότητα κυριαρχούσαν οι … ειδήσεις παραιτήσεων των δυο αντιδημάρχων μου, είχα δηλώσει πως εμείς, ως Δημοτική Αρχή, δουλεύουμε όλο αυτό το διάστημα εντατικά και προχωράμε με μοναδικό στόχο να υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει έναντι των κατοίκων όλου του Δήμου Ήλιδας. Σήμερα είμαστε στη θέση να πούμε πως θα είμαστε ξανά εκ των πρωταγωνιστών των έργων στη Δυτική Ελλάδα».

Εμείς, συνέχισε : «παραδώσαμε τη νέα πτέρυγα του Νοσοκομείου Αμαλιάδας. Για να υλοποιηθεί όμως μια τέτοια κίνηση χρειάστηκε μεθοδική δουλειά από όλους μας και προσήλωση στον κοινό στόχο. Παράλληλα ασκήσαμε και ασκούμε πιέσεις για να προσληφθεί ιατρικό και λοιπό προσωπικό. Δυστυχώς,  αυτή η απόφαση δεν είναι δική μας, αλλά του εκάστοτε Υπουργού Υγείας και των Διοικήσεων. Ως Δήμαρχος φώναζα –και με την ιδιότητα του γιατρού – πως ήταν μεγάλο λάθος να αποψιλώνονται τα νοσοκομεία. Δεν εισακούστηκα και τα αποτελέσματα τα ζούμε στην Ηλεία. Αποκαμωμένοι γιατροί υποβάλλουν τις παραιτήσεις τους και σήμερα ο νομός δεν διαθέτει παθολογικό τομέα. Ας δουν την κατάσταση οι διοικήσεις, τόσο σε επίπεδο νομού, περιφέρειας όσο και η κεντρική στο Υπουργείο Υγείας».

Ως πρόεδρος της Επιτροπής Υγείας της ΚΕΔΕ, τόνισε, «έχω κατεβάσει συγκεκριμένη πρόταση, σύμφωνα με την οποία η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει και πρέπει να διαδραματίζει ρόλο σε θέματα υγείας».

 

«Από το 2019 επισημάναμε τον κίνδυνο για τη σχολή Γεωπονίας»

Μιλώντας για τη θέμα της σχολής Γεωπονίας, ο κ Λυμπέρης επεσήμανε : «Μέχρι το Μάιο του 2019 μας έλεγαν λαϊκιστές όταν φωνάζαμε πως θα καταστραφεί το τμήμα της Αμαλιάδας. Λέγαμε από τότε πως, με ένα «ορφανό» τμήμα στην πόλη που άφησαν «για να κοροϊδέψουν τους ιθαγενείς», μαθηματικά οδηγούμαστε στο κλείσιμο της σχολής και τη μεταφορά της στην Αιτωλοακαρνανία όπου δημιουργήθηκε campus και μάλιστα η μια κατεύθυνσή του επικάλυπτε την Αμαλιάδα». Τους κατηγόρησα τότε, συνέχισε, «με βαριές κουβέντες πως «εάν έχουν συνειδητοποιήσει τι κάνουν τότε είναι προδότες» . Προφανώς και δεν τους θεωρώ «προδότες», εάν δεν το είχαν καταλάβει. Εάν όμως άφησαν να προχωρήσει μια τέτοια κατάσταση σε βάρος της πόλης, απλά και μόνο για να ξαναγίνουν Δήμαρχοι, τότε μιλάμε για τον ορισμό της λέξης «προδοσία».

Τώρα τι λένε όλοι; Ένα τμήμα που υπάρχει και στο Μεσολόγγι, όπου είναι η έδρα της σχολής, δεν έχει νόημα ύπαρξης».

«Λοιπόν κύριοι, αυτό δεν θα περάσει », ανέφερε με έμφαση ο Δήμαρχος για να συνεχίσει λέγοντας: «Όποιο έλλειμμα και να έχει ο νομός Ηλείας  στα πολιτικά λόμπι, δεν θα μας αποτρέψει να ακολουθήσουμε το δρόμο του αγώνα. Όπως δηλαδή κάναμε όλα αυτά τα χρόνια. Με αγώνα πριν 20 χρόνια καταφέραμε να έρθουν οι σχολές και μεγαλύτερο αγώνα θα κάνουμε τώρα για να παραμείνουν. Αυτός ο τόπος έχει δυο συγκριτικά πλεονεκτήματα. Στην παραγωγή γεωργικών προϊόντων είμαστε πρωτοπόροι στη χώρα ενώ για τον πολιτισμό μόνο ο όρος Αρχαία Ολυμπία τα λέει όλα.

Εμείς θα ξαναφέρουμε πίσω τα 7 εκ ευρώ που «πέταξαν στα σκουπίδια» για να κατασκευαστούν τα κτίρια που απαιτούνται και στη συνέχεια θα επεκταθούμε στο ΕΘΙΑΓΕ του Κοροίβου. Στόχος μας είναι να δημιουργηθεί μια ολοκληρωμένη – με όλες τις κατευθύνσεις – σχολή Γεωπονίας με έδρα την Αμαλιάδα».

 

 

«Ούτε και εγώ θυμάμαι πόσες φορές, σύμφωνα με τους … «αρουραίους» έχω μπει στη φυλακή»

Ακολούθως ο Δήμαρχος είπε «Μόλις προχθές εντάχθηκε, με το ποσό των 2,380 εκ ευρώ η κατασκευή του Περιφερειακού Δρόμου της πόλης. Ένας σχεδιασμός που ξεκίνησε το 2000 όταν αναθέσαμε τις μελέτες. Γι’ αυτές τις μελέτες ο προκάτοχός μου πήγε και ζήτησε ελέγχους. Δηλαδή εάν οι μελέτες, όπως και οι πληρωμές ήταν νόμιμες. Δεν είπε όμως όλη την αλήθεια».

Δεν είπε, τόνισε «πως αυτός τους έστειλε να πάνε δικαστικά και τώρα να προχωρούν σε κατασχέσεις σε βάρος του Δήμου Ήλιδας. Ξέχασε να πει πως οι έλεγχοι έγιναν το 2015 και προχώρησε σε καταγγελία το 2018. Και δεν είπε πως πρόεδρος της επιτροπής που θα επέλεγε κάποιο μελετητικό γραφείο ήταν ο ίδιος. Δεν είπε πως αυτός που συνέταξε – υπέγραψε το πρακτικό για να ανατεθούν οι μελέτες στο συγκεκριμένο γραφείο ήταν ο ίδιος. Είπε ψέματα, αφού αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών στο διάστημα 2008 – 2009 ήταν ο ίδιος και παραλάμβανε τα τεχνικά δελτία, τα υπέγραφε και τα έδινε στην Οικονομική επιτροπή, για να πληρωθεί το συγκεκριμένο γραφείο. Είπε ψέματα γιατί τη νομιμότητα των πληρωμών ενέκρινε το Ελεγκτικό Συμβούλιο και ο επίτροπος που υπέγραφε τα εντάλματα για τις μελέτες των τόσο μεγάλων έργων που υλοποιούνταν.  Αυτός ο κύριος πήγε και κατήγγειλε τον εαυτό του για να δημιουργήσει μια εικόνα στον κόσμο, πως ο Λυμπέρης έκανε το ένα ή το άλλο. Από την προηγούμενη πενταετία που δεν ήμουν δήμαρχος μέχρι και σήμερα, ούτε και εγώ θυμάμαι πόσες φορές έχω μπει στη φυλακή. Ή μάλλον πόσες φορές ανακοινώνουν οι … «αρουραίοι» πως θα μπω. Εγώ δεν προχωρώ σε μηνύσεις εναντίων των γνωστών … «αρουραίων». Απλά  η κοινωνία να ξέρει ποιοι είναι».

 

«Το διυλιστήριο πλέον λειτουργεί. Αυτοί οι κάποιοι πάλι εξέθεσαν τον εαυτό τους»

Είχα δεσμευτεί, ανέφερε ο Δήμαρχος Ήλιδας : «πως το διυλιστήριο θα λειτουργήσει ώστε για τα επόμενα 50 χρόνια όλη η Βόρεια Ηλεία να πίνει καθαρό νερό από ένα έργο που κόστισε 20 εκ ευρώ. Το διυλιστήριο λειτουργεί πλέον. Στην πενταετία που πέρασε για ένα μικρό χρονικό διάστημα και πάλι είχε λειτουργήσει με υπογραφή του Προέδρου του Συνδέσμου «ΠΗΝΕΙΟΣ», λες και δεν είναι ιδιοκτησία και κυριότητα του Δήμου Ήλιδας. Και πάλι … κάποιοι έστειλαν ανώνυμη επιστολή με αποτέλεσμα να μας γίνει έλεγχος από τις αρμόδιες υπηρεσίες. Η μοναδική παρατήρηση που μας έγινε ήταν γιατί λειτούργησε τότε με απόφαση του ΠΗΝΕΙΟΥ και όχι του Δήμου Ήλιδας στον οποίο  ανήκει το έργο. Αυτοί οι κάποιοι πάλι εξέθεσαν τον εαυτό τους».

Τα προβλήματα,  ωστόσο στη διανομή του νερού από το διυλιστήριο υπάρχουν και είναι πολλά, είπε στη συνέχεια : « Συνεχείς βλάβες και σπασίματα από τη φθορά ενός παλιού αγωγού, με αποτέλεσμα τα γνωστά φαινόμενα με το χώμα.

Καταφέραμε να εξασφαλίσουμε 5,5 εκ ευρώ για να αντικαταστήσουμε 10 χιλιόμετρα αυτού του σαθρού αγωγού. Παράλληλα ετοιμάζουμε το μεγάλο εγχείρημα:  να καταργήσουμε τις γεωτρήσεις με τα συχνά προβλήματα που κάθε λίγο και λιγάκι παρουσιάζονται. Δεν θα περάσει αυτή η θητεία χωρίς να έχει λυθεί οριστικά αυτό το πρόβλημα. Αυτός είναι και ο λόγος που κράτησα μόνος μου τη συγκεκριμένη αρμοδιότητα. Και για να μην λένε πως δεν αναγνωρίζω τα σωστά έργα του προκατόχου μου, να πω ότι δημοπρατείται με το ποσό των 700 χιλιάδων ευρώ η κατασκευή του αγωγού από τη δεξαμενή του Γερακίου έως αυτή της Αμαλιάδας».

 

«Πόλη της καρδιάς μου η Αμαλιάδα»

Αναφορικά με το σχέδιο του για την αλλαγή της εικόνας της Αμαλιάδας, ο κ. Λυμπέρης είπε : «Ο κόσμος μας ψήφισε πολλές φορές γιατί έβλεπε πως δεν κοροϊδεύουμε.  Υλοποιούμε έργο και δεν υφαρπάζουμε την ψήφο του με παρουσία  στα μνημόσυνα και στα πανηγύρια.

Δημιουργήσαμε υποδομές, όπως δημαρχείο, ο ραδιοφωνικός σταθμός, το κτίριο Τατάνη, το καλύτερο δημοτικό θέατρο της Δυτικής Ελλάδας και βέβαια η κατασκευή νέων σχολικών κτιρίων όπως το 2ο ΕΠΑΛ, το 2ο Λύκειο. Δεν επαναπαυόμαστε όμως. Το κτίριο που σήμερα βρισκόμαστε από το 1990 χαρακτηρίζεται στο σχέδιο πόλης Αμαλιάδας, ως Διοικητήριο. Η πρόταση που καταθέσαμε και οσονούπω εγκρίνεται είναι η κατασκευή επιπλέον 4.000 τετραγωνικών μέτρων στα οποία θα στεγαστούν όλες οι υπηρεσίες του Δήμου. Επίσης εγκρίθηκε η χρηματοδότηση ύψους 5 εκ ευρώ -3,5 για το Λαζαράκειο και 1,5 για τη Δημοτική Βιβλιοθήκη – προκειμένου να γίνουν έργα που θα τα μετατρέψουν σε κτίρια αντάξια της πόλης και των κατοίκων που ζουν σε αυτή.

Παράλληλα προχωράμε στην υλοποίηση μιας σειράς έργων που θα αλλάξουν οριστικά την εικόνα της πόλης όπως η ένταξη του Κέντρου εμπορίου που πεζοδρομεί το κέντρο της πόλης. Κυρίως όμως στο χώρο της Σοχιάς θα υλοποιηθεί ανάπλαση τριών χιλιομέτρων, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα από τα καλύτερα γραμμικά πάρκα της χώρας. Σε μια έκταση 300 στρεμμάτων θα υπάρχουν πεζόδρομοι, ποδηλατοδρόμοι, δέντρα, ενώ θα έχουν δημιουργηθεί οι απαιτούμενες υποδομές για να υπάρχει συνεχής ροή νερού, που συμβάλλει στη μείωση της θερμοκρασίας. Αυτά που μόλις ανακοίνωσα είναι έργα που γίνονται».

Υπάρχει όμως ένα μεγάλο πρόβλημα που λέγεται πράξη εφαρμογής του Σχεδίου Πόλης Αμαλιάδας, συνέχισε ο Δήμαρχος : «Λέω σήμερα ότι θα λυθούν τα θέματα που δημιουργούσε  στους πολίτες η εφαρμογή του. Δηλαδή ζητήματα που είχαν να κάνουν με τις ιδιοκτησίες ή κτίρια που κόβονταν και δεν μπορούσαν οι άνθρωποι να μεταβιβάσουν ή να πωλήσουν. Η δέσμευση περιουσιών για κοινωφελή έργα λύνεται, τα οικόπεδα θα επιστρέψουν στους ιδιοκτήτες. Άρα λοιπόν δουλέψαμε και εντός της θητείας μας θα λυθεί οριστικά το θέμα του σχεδίου πόλης της Αμαλιάδας». Ακολούθως ο κ. Λυμπέρης ανέφερε: «Το Αθλητικό Κέντρο είναι μια διαφήμιση για την πόλη μας. Η προηγούμενη Δημοτική Αρχή εξασφάλισε μια χρηματοδότηση 2,5 εκ ευρώ για την ενεργειακή αναβάθμιση του κλειστού, κάτι που σημαίνει  πως τα μεγάλα κόστη που καταβάλλαμε για την λειτουργία τους, μειώνονται. Εμείς προχωράμε όμως σε μια αναβάθμιση - σκούπα όλων των δομών του, προκειμένου να έχουμε ένα σύγχρονο κέντρο».

 

«Η Κουρούτα που όλοι ονειρευόμαστε»

Μιλώντας για τα έργα που έχουν δρομολογηθεί και αναμένεται να αλλάξουν την εικόνα της Κουρούτας ο κ. Λυμπέρης είπε : «Δημοπρατείται πάλι το έργο που είχε χαθεί, αυτό της παράκτιας προστασίας.  Σ’ αυτό τώρα προστίθενται και οι τοπικές κοινότητες των Σαβαλίων και του Αμπελόκαμπου μαζί με τις αποστραγγιστικές τάφρους. Παράλληλα η Κουρούτα αποκτά δρόμους και  πεζόδρομους προκειμένου να δημιουργηθεί ένας παραλιακός πανέμορφος οικισμός. Καλώ τους κατοίκους της περιοχής να επισπεύσουν τη διαδικασία συνδέσεων με τα δίκτυα αποχέτευσης και ύδρευσης αφού δεν είναι δυνατό να ξηλώνουμε τις υποδομές για όσους … ξεχάστηκαν.  Διαχρονικός μας στόχος είναι η Κουρούτα να είναι τουριστικός προορισμός και να συμβάλει στην τοπική οικονομία».

 

 

«6,5 εκ ευρώ για έργα στις τοπικές κοινότητες της Πηνείας και της Αμαλιάδας»

Στην Πηνεία και την Αμαλιάδα, συνέχισε, «έρχεται ένα τεράστιο πρόγραμμα ύψους 6,5 εκ ευρώ που θα αντιμετωπίσει τα προβλήματα των υποδομών στην ύπαιθρο. Θα υλοποιηθεί όμως συστηματικά, αφού θα πρέπει πρώτα να κατασκευαστούν τα γεφύρια και μετά να στρωθεί η άσφαλτος. Θα πάμε λοιπόν βήμα – βήμα για να λύσουμε όλα τα προβλήματα των ανθρώπων της περιφέρειας. Παράλληλα θα επεκτείνουμε το Δημοτικό φωτισμό εκεί που πρέπει. Ήταν ένα έργο που υποσχεθήκαμε και υλοποιούμε».

Καταλήγοντας ο κ. Λυμπέρης είπε «Καθυστέρησα τις ανακοινώσεις γιατί περίμενα να περάσει η πανδημία αλλά δυστυχώς το ένα κύμα της έρχεται μετά το άλλο. Όμως σήμερα θέλησα να δώσω ένα μήνυμα αισιοδοξίας στους συμπατριώτες μου και να τους διαβεβαιώσω πως εργαζόμαστε συστηματικά και εντατικά και ό,τι έχουμε υποσχεθεί, το υλοποιούμε».

Διονύσης Καλαματιανός: Στη Βουλή τα προβλήματα του εμβολιασμού στην Ηλεία

Ηλεία

Κρίσιμη παράμετρος και απαραίτητη συνθήκη εξόδου από την υγειονομική κρίση είναι ο ορθός σχεδιασμός και η απρόσκοπτη υλοποίηση του εγχειρήματος του εμβολιασμού.

Δυστυχώς, ακόμα και σε αυτό το σοβαρό ζήτημα εμφανίζονται αστοχίες και ανεπάρκειες από το Υπουργείο Υγείας και την κυβέρνηση συνολικά.

Θυμόμαστε τις αρχικές εξαγγελίες των κυβερνητικών στελεχών, οι οποίες έκαναν λόγο για 1.018 εμβολιαστικά κέντρα σε ολόκληρη τη Xώρα και γρήγορα διαψεύστηκαν. Αυτή τη στιγμή στην επικράτεια λειτουργούν πολύ λιγότερα. Θυμόμαστε, επίσης, τις αναφορές τους για 2.000.000 εμβολιασμούς το μήνα και στη συνέχεια για 2.000.000 εμβολιασμούς έως το Μάρτη, που επίσης διαψεύστηκαν.

Από αυτή τη γενικότερη αρνητική εξέλιξη δεν έχει ξεφύγει και η Ηλεία καθώς από τα έντεκα αρχικά εμβολιαστικά σημεία που είχαν ανακοινωθεί, σήμερα είναι ενεργά μόλις τα πέντε.

Ο αριθμός αυτός είναι εξαιρετικά μικρός, λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα γεωγραφικά χαρακτηριστικά του νομού, το δυσπρόσιτο και ορεινό χαρακτήρα πολλών κοινοτήτων και οικισμών, αλλά και τη γεωγραφική κατανομή των κατοίκων εντός του.

Αποτέλεσμα των λιγοστών εμβολιαστικών κέντρων, που επιχειρούν στην Ηλεία, είναι πολλοί πολίτες να υφίστανται τεράστια ταλαιπωρία, καθώς καλούνται να μεταβούν σε εμβολιαστικό κέντρο που εδρεύει αρκετά μακριά από τον τόπο κατοικίας τους, αλλάζοντας όχι μόνο Δήμο, αλλά αρκετές φορές νομό και Περιφέρεια. Τα παραδείγματα με πολίτες που διαμένουν στο Δήμο Αρχαίας Ολυμπίας και καλούνται να μεταβούν στα Τρόπαια του Δήμου Γορτυνίας της Περιφέρειας Πελοποννήσου προκειμένου να εμβολιαστούν, είναι χαρακτηριστικά. Εξάλλου, έχουν καταγραφεί περιστατικά, πολιτών που διαμένουν στον Πύργο και καλούνται να εμβολιαστούν στο Κέντρο Υγείας Γαστούνης. Όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που υπάρχουν μονάδες υγείας κοντά στον τόπο διαμονής τους.

Επίσης, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πολλοί από αυτούς τους πολίτες είναι  ηλικιωμένοι άνθρωποι που έχουν δυσκολία μετακίνησης, αλλά και διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να έρθουν σε επαφή με φορέα του ιού και να νοσήσουν. Μάλιστα, αρκετοί, επειδή δεν έχουν μέσο μεταφοράς ή δεν έχουν να το πληρώσουν ή προκειμένου να αποφύγουν την ταλαιπωρία της μετακίνησης, αποφασίζουν να μην εμβολιαστούν.

Η κατάσταση αυτή πρέπει να διορθωθεί άμεσα. Για το λόγο αυτό με πρωτοβουλία του Διονύση Καλαματιανού, Βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ καταθέσαν ερώτηση προς τον αρμόδιο Υπουργό Υγείας, καλώντας τον να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις:

  • Θα προχωρήσει στην άμεση λειτουργία περισσότερων εμβολιαστικών κέντρων, προκειμένου να εξυπηρετηθούν σωστά οι πολίτες της Ηλείας, καθώς πολλοί από αυτούς είναι υποχρεωμένοι να διανύουν μεγάλες αποστάσεις μέσα στον ίδιο το νομό, είτε ακόμα και εκτός αυτού, προκειμένου να εμβολιαστούν;
  • Θα μεριμνήσει, ώστε να στελεχωθούν τα εμβολιαστικά αυτά κέντρα με το απαραίτητο ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό;
  • Πόσοι εμβολιασμοί έχουν πραγματοποιηθεί σε κάθε εμβολιαστικό κέντρο της Ηλείας έως σήμερα, και πόσοι συνολικά σε ολόκληρο το νομό;
  • Πότε προβλέπεται από τον σχεδιασμό του Υπουργείου Υγείας να ολοκληρωθεί ο εμβολιασμός στην Ηλεία;

Αυτή τη στιγμή ο σχεδιασμός και η υλοποίηση του εμβολιασμού πάσχει. Είναι αυτονόητο ότι πρέπει να γίνεται εύκολα, με ασφάλεια και όλοι οι πολίτες να έχουν τη δυνατότητα να εμβολιαστούν κοντά στον τόπο της κατοικίας τους. Είναι απαραίτητο να αποφεύγεται η ταλαιπωρία με μακρινές μετακινήσεις, μέσα στην πανδημία και η οικονομική επιβάρυνση των πολιτών. Είναι αναγκαίο επίσης να υλοποιηθεί  σχεδιασμός κατ’ οίκον εμβολιασμού για τους κατάκοιτους και τους συνανθρώπους μας που δεν μπορούν να μετακινηθούν.

Είναι ευθύνη και υποχρέωση της κυβέρνησης να διορθώσει τις αστοχίες και να μεριμνήσει για ασφαλή, προσβάσιμη και τάχιστη διαδικασία εμβολιασμού για ολόκληρη την Ηλεία και τη Χώρα. 

 

 

Στήριξη της Δ. Αυγερινοπούλου προς το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών στον Πύργο - «Μια γυναίκα με γνώσεις και δουλειά που της αξίζει μπορεί να προασπίσει καλύτερα τον εαυτό της και την οικογένειά της»

Ηλεία

Σε έμπρακτη στήριξη και συνέργειες με το Συμβουλευτικό Κέντρο Γυναικών του Δήμου Πύργου, προέβη η Βουλευτής Ν. Ηλείας της ΝΔ, Δρ. Διονυσία - Θεοδώρα Αυγερινοπούλου, και το Γραφείο της στον Πύργο, δηλώνοντας την αμέριστη στήριξή της προς το έργο της δομή, το οποίο είναι αφιερωμένο στις γυναίκες της περιοχής. Η κα Βουλευτής έχει πραγματοποιήσει ήδη από τον προηγούμενο μήνα συνάντηση με τον ψυχολόγο του Κέντρου, κ. Παναγιώτη Γεωργακόπουλο, με τον οποίο συζήτησαν για τους σκοπούς και τις δράσεις του φορέα, ενώ εξέφρασαν την άποψη ότι πρέπει να υπάρχει αλληλεγγύη προς τις γυναίκες που βιώνουν δυσκολίες στην οικογενειακή, προσωπική και επαγγελματική τους ζωή, και συμφώνησαν την περαιτέρω στήριξη του Κέντρου, ώστε να παρέχεται όσο το δυνατό πληρέστερη στήριξη. 

 

Ιδίως για τις γυναίκες που βιώνουν περιστατικά βίας, θυμίζουμε ότι η άσκηση βίας κατά των γυναικών παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και στην χώρα μας αναγνωρίζεται και τιμωρείται ως έγκλημα, σύμφωνα με τον νόμο 3500/2006, ενώ μετά τις τελευταίες αποκαλύψεις μέσα στο πλαίσιο του ελληνικού κινήματος #metoo το νομικό πλαίσιο τόσο για το έγκλημα του βιασμού, όσο και για μια σειρά άλλων κακοποιητικών συμπεριφορών θα βελτιωθεί από την Κυβέρνηση. Θυμίζουμε ότι ο βιασμός είχε υποβιβαστεί από κακούργημα σε πλημμέλημα από την Κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

 

Ιδιαίτερη μνεία έγινε, δε, στον τομέα της εργασιακής συμβουλευτικής, που έχει ήδη ενταχθεί στις παρεχόμενες υπηρεσίες του Κέντρου, καλύπτοντας το φάσμα της  εργασιακής υποστήριξης των άνεργων γυναικών, με στόχο τον εντοπισμό, αλλά και την απαλοιφή των παραγόντων που αναστέλλουν την ένταξή τους στην αγορά εργασίας. Η Δρ. Αυγερινοπούλου εξήρε το Κέντρο και για αυτή τη δράση του, ενώ ενημέρωσε και για τις δικές της πρωτοβουλίες και τις ερωτήσεις που έχει καταθέσει προς την Βουλή για την αντιμετώπιση της ανεργίας ειδικά των γυναικών, αλλά και για την μόρφωσή τους περαιτέρω σε σχέση με τις νέες τεχνολογίες και την ενδυνάμωσή τους. 

 

 

Συμμετοχή στην εκδήλωση της Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας που εορτάζεται κάθε 8η Μαρτίου, η κα Αυγερινοπούλου μετείχε στη διαδικτυακή εκδήλωση της Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων με θέμα: «Αξιοπρέπεια. Σεβασμός. Καταξίωση. Ίσα δικαιώματα – ίσες ευκαιρίες». Την εκδήλωση χαιρέτησαν η Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων, αρμόδια για τη Δημογραφική Πολιτική και Ισότητα των Φύλων, κα Συρεγγέλα, και ο Γραμματέας Οργανωτικού και Διευθυντής Γραφείου Προέδρου Ν.Δ., κ. Κονταδάκης, ενώ ακολούθησε συζήτηση με ομιλητές την Πρόεδρο της Επιτροπής Ισότητας, Νεολαίας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής, κα Καραμανλή, την Επικεφαλής του Γραφείου Ισότητας της Ένωσης Περιφερειών Ελλάδας, κα Βρύνα, και την Πρόεδρο και Συνιδρύτρια του Women Act, κα Ζαννή.

 

«Η γυναίκα η οποία έχει γνώσεις και μια δουλειά που της αξίζει μπορεί να προασπίσει καλύτερα τον εαυτό της και της οικογένειά της. Εργάζομαι για το ευ ζην των γυναικών και της νεότερης γενιάς» δήλωσε η Δρ. Αυγερινοπούλου. 

 

Ο Α. ΝΙΚΟΛΑΚΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΒΕ Κ. ΝΙΚΟΛΟΥΤΣΟΣ ΑΝΟΙΞΑΝ ΔΙΑΥΛΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ‘ENTERPRISE GREECE’ - Νέα εποχή επενδυτικής δραστηριότητας στην Ηλεία

Ηλεία

Ουσιαστική επικοινωνία

και πλάνο στοχευμένων ενεργειών

με τον Ιωάννη Σμυρλή

 

-Έμφαση στην εξαγωγική δραστηριότητα και τις επενδύσεις

 

 

Σε νέα εποχή δυναμικής επενδυτικής δραστηριότητας, με έμφαση στον εξαγωγικό τομέα, εισέρχεται ο Νομός Ηλείας μέσω της συνεργασίας που αναπτύσσεται μεταξύ του Επιμελητηρίου του Νομού και της ‘ENTERPRISE GREECE’, μετά την πρωτοβουλία που ανέλαβε ο βουλευτής της Ν.Δ. Ανδρέας Νικολακόπουλος.

Σε συνέχεια της συνάντησης που είχε ο κ. Νικολακόπουλος με τον Γενικό Γραμματέα Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Εξωστρέφειας του Υπουργείου Εξωτερικών και Πρόεδρο της ‘ENTERPRISE GREECE’ κ. Ιωάννη Σμυρλή, πραγματοποιήθηκε εκ νέου συνάντηση, αυτή τη φορά μέσω τηλεδιάσκεψης, στην οποία συμμετείχαν ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ηλείας κ. Κώστας Νικολούτσος, ο Β’ Αντιπρόεδρος κ. Αντώνης Παρασκευόπουλος και ο Γενικός Γραμματέας κ. Βασίλης Τσαούσηςκαι εγκαινιάστηκε επί της ουσίας συνεργασία σε όλα τα επίπεδα.

 

Συνεργασία σε όλα τα επίπεδα

Συνεργασία η οποία θα αναδείξει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα του τόπου και θα δώσει την δυνατότητα ανάληψης επιχειρηματικών διεθνών πρωτοβουλιών.

Άλλωστε, η Ελληνική οικονομική διπλωματία έχει εισέλθει σε νέα φάση, μετά και τον μετασχηματισμό του ΥΠΕΞ σε φορέα αποτελεσματικής προώθησης των οικονομικών συμφερόντων της Ελλάδας, με την ένταξη, σε αυτό, της ‘Enterprise Greece’, του ΟΑΕΠ και της Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας, που δίνει την δυνατότητα για στοχευμένες ενέργειες, αξιοποιώντας όλα τα εργαλεία σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι σχετικές δράσεις, όπως εξήγησε και ο κ. Σμυρλής, θα ενισχυθούν και θα διευρυνθούν, τόσο σε επίπεδο προβολής, όσο και σε επίπεδο συμβουλευτικής υποστήριξης και διευκόλυνσης πρόσβασης των Ελλήνων εξαγωγέων σε νέες αγορές, καθώς υπάρχει έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον από το εξωτερικό σε σημαντικούς τομείς, και εκεί θα αξιοποιηθούν οι Πρεσβείες και τα Γραφεία Οικονομικών και Εμπορικών Υποθέσεων της χώρας μας στο εξωτερικό.

Σε αυτή την κατεύθυνση κινείται και η πρωτοβουλία του κ. Νικολακόπουλου, προσδοκώντας σε στενή συνεργασία του ΕΒΕ Ηλείας με την ‘Enterprise Greece’, ενθαρρύνοντας με αυτό τον τρόπο τις τοπικές επιχειρήσεις να κάνουν το επόμενο βήμα και να αναπτύξουν την εξαγωγική τους δραστηριότητα, τη στιγμή μάλιστα που υπάρχει μία καλή βάση στον πρωτογενή τομέα και την μεταποίηση.

«Η Ηλεία διαθέτει μεγάλα συγκριτικά πλεονεκτήματα, είναι μία από τις πιο εύφορες περιοχές, με φυσικά σημεία απαράμμιλης ομορφιάς, που μπορούν να αξιοποιηθούν και στον τουριστικό τομέα, ενώ με τον σύγχρονο αυτοκινητόδρομο που θα κατασκευαστεί τα επόμενα χρόνια η Ηλεία θα αποκτήσει άλλη υπεραξία. Μέσω των δυνατοτήτων που δίνει πλέον το νομοθετικό πλαίσιο, επιδιώκουμε την εξωστρέφεια, την στήριξη και ανάδειξη των επιχειρήσεων του νομού μας και την αύξηση της εξαγωγικής τους δραστηριότητας και αυτό θα το πετύχουμε μέσα από την συνεργασία που αναπτύσσεται πλέον με την Enterprise Greece’» σημείωσε ο Ηλείος βουλευτής.

 

Τα πρώτα βήματα

Η ‘Enterprise Greece’ οργανώνει το δίκτυό της και ετοιμάζει δράσεις σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να παράσχει όλα τα εργαλεία προς όφελος των επιχειρήσεων, ενώ ιδιαίτερη βαρύτητα δίνεται πλέον, όπως εξήγησε και ο κ. Σμυρλής, στην κατάρτιση εθνικού ψηφιακού μητρώου εξαγωγέων για την αποτελεσματικότητα των δράσεων. Ενέργεια η οποία ζήτησε ο κ. Σμυρλής να στηριχθεί από τα Επιμελητήρια.

Το πρώτο βήμα συνεργασίας με το ΕΒΕ Ηλείας θα αφορά στην συμμετοχή επιχειρηματιών στα δωρεάν σεμινάρια Digital Management  που πραγματοποιεί η ‘Enterprise Greece’, με επόμενο βήμα την ανάπτυξη των επιχειρηματικών Clusters, μέσω των οποίων θα αναπτυχθεί η καλύτερη δυνατή συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων και ο εκσυγχρονισμός τους.

Επιμελητήριο Ηλείας και ‘Enterprise Greece’ αντάλλαξαν απόψεις και ιδέες για περαιτέρω προβολή και ενίσχυση των εξαγωγικών δυνατοτήτων της Ηλείας και θα βρίσκονται σε ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας και αυτό που υπογράμμισε ο κ. Νικολακόπουλος είναι ότι η συνεργασία θα αναπτυχθεί σε όλα τα επίπεδα με άμεσες κινήσεις, ενώ επίκειται η διαμόρφωση ενός πλάνου επενδυτικών προτάσεων με το Επιμελητήριο και ο φάκελος θα κατατεθεί σύντομα στον Οργανισμό για να προχωρήσουν οι περαιτέρω ενέργειες.

 

 

 

 

Γ. Παναγιωτόπουλος: Σκέψεις χωρίς τίτλο ………για τον Νομό μας

Απόψεις

 

Παναγιωτόπουλος Γιώργος

Αν. Καθηγητής Πανεπιστημίου Πατρών

Δημοτικός Σύμβουλος Ανδραβίδας Κυλλήνης   

 

 

Μια βασική αρχή στην πολιτική, όπως εγώ ερμηνεύω, για να δημιουργήσει απτά αποτελέσματα και να καταστεί ωφέλιμη για το κοινωνικό σύνολο, μιας και από εκεί αντλεί την νομιμοποίησή της  και εκεί αναφέρεται, είναι ο μετασχηματισμός των λόγων και κάθε είδους δηλώσεων σε δημόσια ακρόαση,  σε σχέδιο δράσης με σαφή χρονοδιαγράμματα για υλοποίηση. Είναι αυτό που λαός ονοματοδοτεί, κατά περιόδους, ως «ικανότητα, αποτελεσματικότητα , προοπτική ανάπτυξης και βελτίωσης» του τόπου του.

Αποτελεί αυτό κύριο γνώρισμα της πρόσφατης ιστορίας του Νομού μας;

Συνόδευσε η πράξη τα τόσα λόγια, που κατά καιρούς μεγάλων προσδοκιών , ακούστηκαν;

Μήπως αποστεώθηκαν εντέχνως οι κοινωνικές προσδοκίες και μετατράπηκαν σε κοινωνικές πεποιθήσεις  παραδοχής  του ποικιλώνυμου κατεστημένου; 

Μήπως η κοινωνία αντανακλά, το ίδιο είδωλο που δημιουργείται με την επιτυχημένη κατά τα άλλα, μέθοδο των επικοινωνιακών παραισθησιογόνων;

Μπορούμε βέβαια να δώσουμε απαντήσεις σε αυτά τα «ολίγον» ρητορικά αλλά και ουσιώδη ερωτήματα.

Όμως ας πάμε από τους προβληματισμούς, σε αναδυόμενες ερμηνείες και  αναγνώσεις της καθημερινότητάς μας.

Είναι κουραστικό να επαναλαμβάνεται διαρκώς η διαπίστωση της συνεχούς υποβάθμισης του Νομού μας.

Είναι απογοητευτικό, να επαναλαμβάνεται διαρκώς , η έλλειψη υποδομών και η ανυπαρξία ενεργειών για αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων, που ίσως ο Θεός, σίγουρα όμως η φύση και οι πρόγονοί μας, προίκισαν ή άφησαν ως παρακαταθήκη σε εμάς, στην νέα γενιά αλλά και στις μελλοντικές γενιές. Ας σταματήσουμε επιτέλους να είμαστε υπερήφανοι μόνο για τους προγόνους μας.

Είναι εσωστρεφές και μίζερο, να επαναλαμβάνεται διαρκώς,  η ύπαρξη κάποιων εχθρών που διαχρονικά επιβουλεύονται  τα δίκαιά μας και καθορίζουν την τύχη μας, προς όφελός τους.

Είναι ηττοπαθές να επαναλαμβάνεται διαρκώς, το «κισμέτ»,  μια προκαθορισμένη μοίρα  που διατηρεί  σε μια ιδιότυπη αιχμαλωσία την κοινωνία.

Είναι επικίνδυνο και συνάμα τραγικό, να δημιουργούνται βεβαιότητες  που οδηγούν στην αίσθηση του τέλματος και την ακινησία. Γιατί κατά τον W.I.Thomas  «Όταν οι άνθρωποι θεωρούν ορισμένες καταστάσεις πραγματικές, αυτές γίνονται πραγματικές στις επιπτώσεις τους» , ως μια αυτοεκληρούμενη προφητεία.

Οι «ελάχιστοι» που πιθανόν συντηρούν και πολλαπλασιάζουν τα παραπάνω αναφερόμενα, απλά είναι ανίκανοι και μέρος μιας παθογενούς σύνθεσης αλλά κρίσιμης μάζας, που τροφοδοτούν προοπτικά,  τον μύλο της κοινωνικής ουδετερότητας και τελικά χρεωκοπίας.

Αυτοί, οι «ελάχιστοι», που διαχρονικά τροφοδοτούσαν τον δημόσιο λόγο με «φανφάρες» ντυμένες, λιγότερο ή περισσότερο κατά περιόδους, με μανδύες πολιτικο-κομματικούς, παραπέμποντας σε δυνητική κατάσταση, που ποτέ δεν πήρε σάρκα και οστά, απλά ήταν υπηρέτες του εαυτού τους, χωρίς «αιδώ»   και χωρίς την παραμικρή ευθύνη πατριωτισμού.   

Παρέπεμπαν συνεχώς σε απροσδιόριστους εχθρούς συμφερόντων ή προσδιορισμένους εχθρούς, γεωγραφικής ή πολιτικής αναφοράς. Βόλευε και βολεύει επιτυχώς αυτή η ερμηνεία. Κάθε άλλη ανάγνωση, αβίαστα θα επιβεβαίωνε με ελάχιστη παράφραση, τον Κωνσταντίνο Καβάφη, “Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς εχθρούς. Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις“.  

Αν και αυτές οι σκέψεις είναι έντονα υποκειμενικές, δεν πρέπει να αγνοούμε ότι οι Ηλείοι πολίτες, αν όχι ακριβώς, κάπως έτσι μάλλον, σχολιάζουν τις επικρατούσες συνθήκες  ζωής.

Μια κοινωνία που έζησε το σοκ της οικονομικής κρίσης και βιώνει σήμερα το σοκ της πανδημίας με πρωτόγνωρες αλλαγές στην καθημερινότητά της, δεν μπορεί  γραμμικά να συνεχίζει ως προβλέψιμη και ωφελιμιστικά χειραγωγούμενη. Θα είναι απορίας άξιο, εάν δεν έχει διαβεί, ανεπιστρεπτί, στην υγιή φάση της αμφισβήτησης και της ανατροπής των κατεστημένων και επικίνδυνων επιβαλλόμενων βεβαιοτήτων. 

Η συγκυριακή απειλή της πιθανής απομάκρυνσης των τμημάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης δεν γεννήθηκε εκ του μηδενός. Είναι παραγόμενο προϊόν διαχρονικά, της απραξίας, της ανικανότητας, του πολιτικαντισμού, του ωφελιμισμού, των προσωπικών διαδρομών, της ανευθυνότητας και της έλλειψης πατριωτισμού των «ελαχίστων» του τόπου μας.

Αρκεί μια επίσκεψη στους χώρους του Ιδρύματος, σε ένα από τα τμήματα του Νομού,  για να συνειδητοποιήσει ο καθένας μας, για ένα από τα πολυσυζητημένα θέματα του νομού, ότι ίσως ο «εχθρός» είναι μέσα μας , δίπλα μας , δικός μας και όχι κάπου αλλού.  Μια ματιά και μια εικόνα, είναι τουλάχιστον  χίλιες λέξεις ερμηνείας και αγανάκτησης.

Ας σταματήσουμε τις υποκλίσεις και τους συμβιβασμούς με το τίποτα.

Ας δούμε το μέλλον, σχεδιάζοντάς το.

Ας σταθεροποιήσουμε τους στόχους μας και ας σκιαγραφήσουμε τον οδικό μας  χάρτη , συμπληρώνοντας όμως πρώτα , το δικό μας  έλλειμα με αποτελεσματικές ενέργειες και δράση  και δημιουργώντας  προϋποθέσεις που χρωστάμε από χθες.     

Εδώ θα κλείσω αυτές τις σκέψεις χωρίς τίτλο, αισιόδοξα, επισημαίνοντας ότι συνεχίζω να βλέπω μόνο τις αρετές στους ανθρώπους, αφού και ο ίδιος δεν είμαι αλάθητος, όπως εύστοχα υποστήριζε ο  Ινδός στοχαστής Mahatma Gandhi.

Σε αυτές τις αρετές, μεταφορικά ή κυριολεκτικά, των Ηλείων συμπολιτών, εναποθέτει ο τόπος την προοπτική του.  

 

  

Το έγκλημα και τα περισσεύματα της Πάτρας

Απόψεις

Του Αθανάσιου Κατσίμπελη*

 

 

Οι Ηλείοι βιώνουμε εκ νέου τις απροκάλυπτες μεθοδεύσεις του πολιτικού κατεστημένου της Πάτρας εις βάρος του τόπου μας.Το Πανεπιστήμιο Πατρών, το οποίο θα έπρεπε άμεσα να μετονομαστεί σε Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδας, δεν κατανοεί τον Περιφερειακό του ρόλο και δεν του τον υπενθυμίζει και κανένας.Μας ζητάνε να γκρεμίσουμε ξανά ότι καλό φτιάξαμε στην Ηλεία και να ξεκινήσουμε πάλι από το μηδέν.Θα μας βρουν απέναντι συντεταγμένους αυτή τη φορά.

 

Διάβασα με σεβασμό την πρόταση του βουλευτή Ηλείας κ.Ανδρέα Νικολακόπουλου να μεταφερθεί στην Ηλεία Σχολή Μηχανικών επειδή στην Πάτρα υπάρχουν δύο και περισσεύουν.Καταλαβαίνω τη λογική να έχουμε στην Ηλεία μια βιώσιμη σχολή αλλά η Ηλεία του πολιτισμού, της παιδείας και της εύφορης πεδιάδας δεν είναι δυνατόν, Ανδρέα μου, να βολεύεται με τα περισσεύματα της Πάτρας.

 

Δεν είμαστε ζητιάνοι.Διαθέτουμε δύο τμήματα που συνδέονται με το παραγωγικό μοντέλο του τόπου μας μας που βασίζεται στην πρωτογενή παραγωγή (τμήμα Γεωπονίας), την Παιδεία και τον Πολιτισμό (Τμήμα Μουσειολογίας) και θα έπρεπε να έχουμε και τμήματα σχετικά με τον Αθλητισμό και τον Τουρισμό καθώς διαθέτουμε αναπτυσσόμενες τουριστικές δομές και η Ολυμπία είναι η παγκόσμια Αθλητική πρωτεύουσα.Αυτά τα τμήματα οφείλουμε να τα ενισχύσουμε και να τα εδραιώσουμε.Στη συνέχεια μπορούμε να συζητήσουμε για μηχανικούς και μακάρι κατόπιν να καταφέρουμε να φέρουμε και την Πολυτεχνική Σχολή εξασφαλίζοντας μόνιμες εγκαταστάσεις και έδρα για την Πολυτεχνική σχολή.

 

Το τμήμα Μουσειολογίας στον Πύργο βρίσκεται στον κατάλληλο τόπο και θα είναι έγκλημα που θα διαπράξει το πολιτικό κατεστημένο της Πάτρας αν τελικά  καταφέρει τη μεταφορά του από την πόλη μας.Οι ευθύνες σε τέτοια περίπτωση θα βαρύνουν πλήρως όχι μόνο το Πανεπιστήμιο Πατρών αλλά κυρίως την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και την Παράταξη που εκλέχθηκε για να αποκαταστήσει την αδικία χρόνων εις βάρος της Ηλείας.Το ίδιο ισχύει και για το τμήμα Γεωπονίας της Αμαλιάδας.

 

Το τμήμα Μουσειολογίας, ιδιαίτερα, συνδέεται με την ύπαρξη του πολιτισμού στην πρωτογενή του διάσταση και δίνει στην πρωτεύουσα της Ηλείας την αίγλη που της ταιριάζει.Ανυψώνει το πνευματικό επίπεδο και δημιουργεί τη μαγιά συγκρότησης μιας ακαδημαϊκής κοινότητας ικανής να διατυπώσει βιώσιμες αναπτυξιακές προτάσεις που να συνάδουν με το σύγχρονο παραγωγικό μοντέλο της περιοχής μας.Δίνει το έναυσμα για διοργάνωση διεθνών συνεδρίων και πανεπιστημιακών δράσεων που θα αναδείξουν την γη που γέννησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες σε Παγκόσμιο Επίπεδο.

 

Η γεωγραφική συνάφεια της πνευματικής κοιτίδα της Αρχαίας Ολυμπίας και του τμήματος Μουσειολογίας, δημιουργεί τη βάση της εκπαίδευσης, δίνει το έναυσμα για την Mουσειακή εκπαίδευση, την προσέγγιση της ιστορίας με αυτοψία και με το τρόπο των διευρυμένων κύκλων, ξεκινώντας από την κεντρική ιδέα του ολυμπιακού ιδεώδους.Το τμήμα αυτό θα έπρεπε ήδη να ανθεί και όχι να περιμένει την έλευση του Πρωθυπουργού για να σταματήσει να μαραζώνει.

 

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήδη από τον Ιανουάριο του 2020 στο Νταβός στη συνάντηση με το Πρόεδρο της Microsoft, Brad Smith,  έχει το όραμα της Μουσειολογίας και την αξιοποίηση της ψηφιακής τεχνολογίας για την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και του αρχαιολογικού πλούτου της Ελλάδος, ο Πρωθυπουργός από τότε είχε προτείνει στην αμερικανική εταιρεία  να επισκεφθεί την  Ολυμπία, και να υποβάλει μια πρόταση στην κυβέρνηση για το πως η ψηφιακή τεχνολογία μπορεί να αναδείξει τη συνολική εμπειρία του επισκέπτη.

 

Η έλευση του Πρωθυπουργού στην Ηλεία θα πρέπει να περιλαμβάνει την εξασφάλιση όσων διαθέτουμε και το όραμα για το μέλλον του τόπου μας καθώς η στήριξη των Πανεπιστημιακών μας τμημάτων και η μετατροπή της Ηλείας σε Παγκόσμιο Κέντρο Παιδείας και Πολιτισμού θα έπρεπε να αποτελεί εθνικό αίτημα.

Μα επιτέλους :“…Πού είναι το κράτος;..”

Απόψεις

του Κώστα Χλωμούδη*

Είναι το σύνηθες "μότο" από κάθε εποχής αντιπολιτευόμενο, σε περιπτώσεις εκτάκτων συνθηκών και καιρικών φαινομένων που έχουν σημαντική επίπτωση στη ζωή μερίδας των πολιτών…

Που είναι το "ευέλικτο" κράτος;.. Λοιδορώντας την έννοια του «επιτελικού κράτους», κατηγορεί σήμερα η αντιπολίτευση την κυβέρνηση της ΝΔ. Χρησιμοποιεί δε τα ίδια περίπου λόγια που η ΝΔ είχε χρησιμοποιήσει, πριν τρία περίπου χρόνια, για να κατηγορήσει την τότε κυβέρνηση,.

Η "αντιπολίτευση του χιονιά", της "φωτιάς", των "σεισμών" και αντίστοιχων εκτάκτων περιστατικών…

Θυμόμαστε τους εκάστοτε κυβερνητικούς, κάθε περιόδου, να τρέχουν στα κανάλια (και όχι στο κέντρο επιχειρήσεων για την διαχείριση των έκτακτων αυτών συμβάντων), για να προλάβουν να αντιμετωπίσουν τον λαϊκισμό των αντιπολιτευόμενων…

Αδίστακτη ατάκα: “…Πού είναι το κράτος;..”. Θέλοντας να αντιπαρατεθούν στην κυβέρνηση, συνειδητά ή ασυνείδητα, τελικά απαξιώνουν το κράτος…

Χωρίς στρατηγική λογική και με περισσή πολιτική απρέπεια…

Συντάσσονται στον υπέρ πάντων αγώνα, που είναι η ήττα της εκάστοτε κυβέρνησής, χωρίς να στοχάζονται για τη σπορά άρνησης και αμφισβήτησης του ίδιου του κράτους…

Τα γεγονότα, όμως, είναι πεισματάρικα και συνήθως εκδικητικά και αναπόφευκτα οι συγκρίσεις συντριπτικές για τα κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία.

Σε τέτοιες καταστάσεις αντιλαμβάνονται, βέβαια λίγο εκ των υστέρων, ότι με τέτοιες λαϊκίστικες συμπεριφορές μπορεί να καταλάβουν την εξουσία, αλλά ούτε το κράτος εκσυγχρονίζεται ούτε το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης και συμβολής εξελίσσεται…

Θυμόμαστε τον Ιανουάριο του 2004, σε μια χιονόπτωση που όμοιά της δεν είχαμε τα τελευταία 40 χρόνια, τη Ν.Δ. να μη διστάζει μπροστά σε τίποτα και να κάνει την πλέον λαϊκίστικη αξιοποίηση, από αντιπολίτευση, στη διαχείριση του συμβάντος, από την περίοδο της μεταπολίτευσης….

Θυμόμαστε την ανακοίνωση της ΝΔ στις 23ης Δεκεμβρίου του 2017 και τις εκφράσεις που χρησιμοποίησε τότε για τις ευθύνες της κυβέρνησης.

Θυμόμαστε σεισμούς, πλημύρες ή φωτιές όλα αυτά τα χρόνια, με αντίστοιχες συμπεριφορές, με τους ίδιους ή διαφορετικούς παίχτες στην κυβέρνηση ή την αντιπολίτευση…

Προφανώς και δεν θα δεχόμαστε αυθαιρεσίες και ανόητες αιτιολογίες για την εξυπηρέτηση της κομματικής επικοινωνίας και θα αντιδρούμε όταν και εφόσον χρησιμοποιηθούν αθλιότητες συμψηφισμού για τους νεκρούς....

Προφανώς και θα αποδεχθούμε το ρίσκο, ενδεχομένως, μια προληπτική δράση να μην καταστεί, τελικά, αναγκαία. Αλλά δεν θα αρνηθούμε τον κανόνα προληπτικών μέτρων, όπως στην περίπτωση του κλεισίματος μιας κεντρικής εθνικής οδού. Αρκεί να είναι αποτέλεσμα συλλογικής αξιολόγησης, θεσμικά εντεταλμένων αρμοδίων…

Προφανώς και απαιτείται να επισημαίνουμε τις ευθύνες αρμοδίων θεσμών και προσώπων, σεβόμενοι πρώτα απ' όλα την κοινή λογική, τα ίδια τα θύματα- πολίτες και τους ανθρώπους του κρατικού μηχανισμού αλλά και συνεργατών του ιδιωτικού τομέα που παλεύουν σε αντίξοες συνθήκες.

Όχι όμως λαϊκίζοντας…

Όποτε έλθεις, αν έλθεις, στην εξουσία δια μέσω καλλιέργειας του ψεύδους, του πανικού, της κερδοσκοπίας από τον πόνο των ανθρώπων και της απαξίωση των πάντων, σύντομα θα βουλιάξεις στο πρώτο έντονο χιόνι και ενδέχεται να κόψεις την Ελλάδα στα δύο...

Για τούτο περισσότερη ευθύνη και από την εκάστοτε κυβέρνηση αλλά και από την αντιπολίτευση..

Κάθε Αντιπολίτευση, σε τέτοιες στιγμές καλό θα είναι να σιωπά και να αντιμετωπίζει την κατάσταση προκρίνοντας περισσότερη ψυχραιμία και αποφυγή κάθε είδους λαϊκισμού.

Σε λίγες μέρες αυτά που ζήσαμε, θα έχουν φύγει από το φως της δημοσιότητας και ελάχιστοι θα ασχολούνται με αυτά και σίγουρα όσοι/ες θα προσπαθούν να θεραπεύσουν τις πληγές τους που προεκλήθησαν από τα συμβάντα.

Ως κοινωνία όμως θα τα ξαναβρούμε μπροστά μας, με την ίδια ένταση και τον αντίστοιχο ανευθυνο-υπεύθυνο δημόσιο λόγο, στην πρώτη κακοκαιρία, πυρκαγιά ή σεισμό…

Για αυτό βασικός κανόνας σε προαναγγελθέντα φαινόμενα οι συσκέψεις των (συν)αρμοδίων παραγόντων να γίνονται πριν και σε κάθε περίπτωση με την πρώτη ενημέρωση για τα προβλεπόμενα, με την παρουσία και συμμετοχή όλων αυτών που υπάρχει ενδεχόμενο να εμπλακούν.

Καμία θεσμική παρέμβαση καθορισμού δραστηριοτήτων, αρμοδιοτήτων κλπ από μόνη της, όπως αυτή που εξαγγέλθηκε από τον κο πρωθυπουργό, δεν αντιμετωπίζει το σύνολο των έκτακτων καταστάσεων.

Για αυτό και είναι έκτακτες. Δεν είναι διαδικασία ρουτίνας.

Ο μοναδικός και αποτελεσματικός τρόπος διαχείρισης τέτοιων καταστάσεων είναι η συγκέντρωση της ευθύνης του συντονισμού στο Υπουργείο Πολιτικής Προστασίας και Διαχείρισης Κρίσεων .

Για τέτοιες καταστάσεις δημιουργήθηκε αυτό το εργαλείο του Κράτους.

Εκεί θα συντονίζονται, με κοινή παρουσία, υπό την ευθύνη του συγκεκριμένου υπουργείου, όλοι οι εμπλεκόμενοι, σε μία ομάδα η οποία θα εκτιμά την κατάσταση και θα κατανέμει ευθύνες για δράση, έτσι ώστε όλοι να είναι στις θέσεις τους (συνεργεία, οχήματα, υλικά κλπ), πριν ξεσπάσει το φαινόμενο.

Έτσι θα διαμορφώνεται το αναγκαίο σχέδιο, ως βάση, πάνω στο οποίο θα κινηθούν και θα τροποποιούν, ανάλογα με τις μεταβολές των δεδομένων και τις έκτακτες εξελίξεις.

Όλοι υπό την ευθύνη του συγκεκριμένου Υπουργείου. Κρατικές Υπηρεσίες, Ένοπλες Δυνάμεις, Αστυνομία, Πυροσβεστική, Περιφέρεια, Δήμοι, Οργανισμοί, Ιδιωτικά συνεργεία κλπ. Δεν θα αναζητήσουν την ώρα της μάχης τρόπο να συντονιστούν και δεν θα πλακώνονται εκ των υστέρων για το ποιος θα πάρει στη “βάρδια” του τον «μουτζούρη»….

Το Υπουργείο θα διαθέτει ένα εκπαιδευμένο προσωπικό για τη στελέχωση ενός κέντρου πληροφόρησης, για σχετικές καταστάσεις, προς τους πολίτες, οι οποίοι θα μπορούν να γνωρίζουν τι ακριβώς συμβαίνει και πώς πρέπει να συμπεριφερθούν και, ενδεχομένως, να βοηθήσουν…

Ένα κέντρο ενημέρωση ενιαίο για όλους που δρουν και αποφασίζουν. Ευθύνη του θα είναι εκτός των άλλων να ενημερώνει και τα ΜΜΕ με εγκυρότητα και αξιοπιστία για τη δική τους συμβολή.

Έτσι δεν θα πλακώνονται την επόμενη μέρα αρμόδιοι κι αναρμόδιοι για το ποιος είναι υπεύθυνος που έμειναν μεγάλα κομμάτια δήμων του λεκανοπεδίου χωρίς ρεύμα, επειδή έπεσαν χιόνια σε κλαδιά, βάρυναν τα δέντρα, έπεφταν και προσγειώνονταν επάνω στα καλώδια του ΔΕΔΔΗΕ...

Έτσι δεν θα κατηγορεί καμιά περιφέρεια Αττικής ότι φταίει ο ΔΕΔΔΗΕ, αφού ως όφειλε δεν έκοψε τα κλαδιά που βρίσκονται πλησίον ηλεκτρικών καλωδίων.

Έτσι θα δικαιολογεί και το κράτος την ύπαρξή του. Θα ξέρουμε τον υπεύθυνο και δεν θα τρέχουμε σε τέτοιες στιγμές μεταξύ Περιφέρειας, Δήμου, Δασαρχείου, ΔΕΔΔΗΕ κλπ.

Έτσι η αντιμετώπιση τέτοιων εκτάκτων φαινομένων θα αναφέρεται στην ευθύνη του κρατικού μηχανισμού και δεν θα τρωγόμαστε για την ευθύνη του εκάστοτε κόμματος που είναι στην κυβέρνηση.

Έτσι η εκάστοτε αντιπολίτευση θα εκπαιδευτεί να ασκείται σε θεσμικές προτάσεις αντιμετώπισης δυσλειτουργιών του κράτους.

Ο εκάστοτε πρωθυπουργός ή υπουργός είναι αστείο, πλέον, να εμφανίζεται φορώντας ένα κράνος και να κάνει πως καθοδηγεί τους έμπειρους και εκπαιδευμένους επαγγελματίες, που προφανώς πρέπει να ξέρουν πολύ καλύτερα τι και πώς πρέπει να το κάνουν.

Όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι τέτοιες παρουσίες σε τέτοιες στιγμές δεν είναι φροντίδα και μέριμνα, αλλά λαϊκισμός και κοροϊδία προς τους πολίτες….

*Ο Κώστας Χλωμούδης είναι καθηγητής του Τμήματος Ναυτιλιακών Σπουδών του ΠΑ.ΠΕΙ.

O K. Διαμαντόπουλος για την ενεργειακή αναβάθμιση του Νοσοκομείου του Πύργου: "Οι ζευγάδες φεύγουν, η σπορά μένει"

Απόψεις

Τη Δευτέρα η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας ανακοίνωσε την ένταξη της πράξης « Ενεργειακή Αναβάθμιση της Νοσηλευτικής Μονάδας Πύργου του ΓΝ Ηλείας στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Δυτική Ελλάδα 2014-2020 » .

Η ανακοίνωση υπήρξε ομολογουμένως λιτή, πλην όμως αποσιωπά το ιστορικό του συγκεκριμένου έργου.

Χωρίς καμιά διάθεση οικειοποίησης και έχοντας πλήρη επίγνωση ότι τέτοιες παρεμβάσεις απαιτούν χρόνο και συνεργικές δράσεις θυμίζουμε ότι το συγκεκριμένο έργο είχε ενταχθεί το Νοέμβριο του 2018 στο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Δυτική Ελλάδα 2014-2020 με δικαιούχο το ΓΝ Ηλείας και απόφαση του τότε Περιφερειάρχη Απόστολου Κατσιφάρα. Το 2019 ζητήθηκε από το Υπουργείο Υγείας ο φάκελος του έργου για να δοθεί η έγκριση σκοπιμότητας (δεν το ζητούσε η πρόσκληση) η οποία και τελική δόθηκε το Δεκέμβριο του 2019. Το ίδιο συνέβη με το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας, το Νοσοκομείο του Αιγίου και το Κέντρο Ψυχικής Υγείας του Αγρινίου.

Την ίδια περίοδο η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας σε συνεννόηση με το Υπουργείο Υγείας και τις Κτιριακές Υποδομές Α.Ε. επέλεξε και ορθά την εμπλοκή της Κτ. Υπ. Α.Ε. στην υλοποίηση του έργου. Προς την κατεύθυνση αυτή έστω και με καθυστέρηση δημοσίευσε το Δεκέμβριο του 2020 πρόσκληση με σκοπό την επανένταξη της πράξης με δικαιούχο αυτή τη φορά την Κτ. Υπ. ΑΕ.

Ο προϋπολογισμός του έργου, το φυσικό αντικείμενο και τα παραδοτέα διαφέρουν ελάχιστα συγκριτικά με την ένταξη του 2018. Η εξοικονόμηση που θα προκύψει είναι η ίδια (215,000 ευρώ/έτος).

Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι ένα έργο που οραματιστήκαμε, σχεδιάσαμε, μελετήσαμε και εντάξαμε το 2018 οδεύει προς υλοποίηση. Άλλωστε τέτοια έργα δεν έχουν ούτε ιδιοκτήτες ούτε ενοικιαστές.

Άρθρο της Διονυσίας-Θεοδώρας Αυγερινοπούλου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ελληνικής Γλώσσας: Ας διδασκόμαστε τις «ξένες» γλώσσες με αναφορά στην αρχαία ελληνική

Απόψεις

Δρ. Διονυσία-Θεοδώρα Αυγερινοπούλου

Βουλευτής Ν. Ηλείας, Ν.Δ.

 

 

«Είθε η Ελληνική γλώσσα, να γίνει κοινή όλων των λαών» – Βολταίρος 

 

Με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ελληνικής Γλώσσας, η οποία εορτάζεται κάθε 9η Φεβρουαρίου, ημέρα μνήμης του εθνικού μας ποιητή Διονύσιου Σολωμού, θα ήθελα να θέσω ένα ουσιαστικό ζήτημα παιδείας και εκπαίδευσης σχετικά με την ανάγκη περαιτέρω μελέτης της συμβολής της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας στη διαμόρφωση του λεξιλογίου, της γραμματικής και του συντακτικού των σύγχρονων ινδοευρωπαϊκών γλωσσών. Μια τέτοια εκτεταμένη μελέτη, μέσω μιας αναθεωρημένης προσέγγισης της συγκριτικής γλωσσολογίας, έχει ως στόχο την περαιτέρω ανάδειξη του εύρους και του πλούτου της γλώσσας μας, αλλά και την ταχύτερη εκμάθηση και την καλύτερη κατανόηση των σύγχρονων ευρωπαϊκών γλωσσών από όλους, τόσο από τους ίδιους τους λαούς που τις μιλούν, όσο, κυρίως, από τους Έλληνες.  

 

Η ανάγκη περαιτέρω μελέτης του τρόπου εξέλιξης της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας στη σύγχρονη εποχή εδράζεται στο γεγονός ότι σημαντικό ποσοστό του λεξιλογίου των ευρωπαϊκών γλωσσών προέρχονται στην πραγματικότητα και από την Ελληνική, από ρίζες οι οποίες συναντώνται τόσο στην κλασική αρχαία ελληνική γλώσσα, όσο στα Ομηρικά έπη και ακόμα νωρίτερα στην Μυκηναϊκή και ενδεχομένως και την Πρωτοελληνική περίοδο και δεν προέρχονται μόνο από την πρωτο-ρομανική ή τη λατινική ή απευθείας από την πρωτο-ινδοευρωπαϊκή χωρίς να έχουν επηρεαστεί από την ελληνική, όπως ενίοτε παρουσιάζεται. Ο δε αριθμός τους και οι κατηγορίες τους ξεπερνούν κατά πολύ τις λέξεις οι οποίες, κατά την διαδεδομένη ως σήμερα αντίληψη, προέρχονται από την Ελληνική. 

 

Ενίοτε υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες, αν και για τον γνώστη των Αρχαίων Ελληνικών η συσχέτιση με τα ελληνικά είναι προφανής, στην πλειοψηφία των λεξικών των γλωσσών αυτών, η  ετυμολογία των λέξεων ανάγεται συνήθως έως και την κλασική λατινική γλώσσα  και δεν αναφέρεται, ούτε κάποια πρωτο-ρομανική λέξη ή λέξη της δημώδους λατινικής, ούτε η ελληνική ρίζα των λέξεων αυτών. Πεπερασμένος μόνο αριθμός λέξεων, ιδίως λέξεις που σχετίζονται με την πολιτική, την ιατρική και τις άλλες επιστήμες, ή είναι σύνθετες με γνωστές ελληνικές λέξεις, προθέσεις και διφθόγγους αναγνωρίζονται από το ευρύ κοινό ως ελληνικές, αγνοώντας ότι και άλλες απλές, βασικές, καθημερινές λέξεις του λεξιλογίου άλλων γλωσσών είναι, ομοίως, ελληνικής προέλευσης.  

 

Σε αυτό το συμπέρασμα οδηγήθηκα μελετώντας η ίδια την Αρχαία Ελληνική, τα νέα ελληνικά και τέσσερις ξένες γλώσσες, την αγγλική, τη γαλλική, τη γερμανική και την ισπανική, και, ουκ λίγες φορές, αναρωτιόμουν γιατί οι αναφορές των λεξικών των ξένων γλωσσών, εκτός εξαιρέσεων, σταματούσαν στη λατινική.  Γιατί άραγε αναφέρεται στα λεξικά ότι η αγγλική λέξη «home» προήλθε από την γερμανική και αρχαία αγγλική λέξη «ham» και δεν ανατρέχουν ακόμα παλαιότερα στην ελληνική λέξη «κώμη» δηλαδή  οικισμός από την οποία, με  τις ανάλογες φωνητικές μεταβολές, φέρεται ότι προήλθε η λέξη «home»; Ή γιατί, ακόμα και αν γίνεται η σωστή αναφορά στην ετυμολογία στα λεξικά, εμείς οι Έλληνες δεν διδασκόμαστε τις ξένες γλώσσες βάσει και της ετυμολογίας τους που ανάγεται στη δική μας γλώσσα ή έστω έχει κοινή καταγωγή με την δική μας γλώσσα; Θα μάθουμε ως «ξένη» την ισπανική λέξη «aula» που σημαίνει «αίθουσα», αν όχι ως προερχόμενη από την ελληνική λέξη «αυλή», καθώς και εκατοντάδες άλλα ανάλογα παραδείγματα.

 

Η κρατούσα αντίληψη είναι ότι οι περισσότερες ινδοευρωπαϊκής καταγωγής γλώσσες προέρχονται από την λατινική, χωρίς να αναρωτηθεί κανείς από πού προέρχεται σε σημαντικό βαθμό η λατινική γλώσσα. Στη δημιουργία της λατινικής γλώσσας, η Αρχαία Ελληνική συνέβαλε τα μέγιστα και για αυτό η ανάλυση αυτών των γλωσσών πρέπει να αναθεωρηθεί. Η δε αναγωγή όλων αυτών των λέξεων στην πρωτο-ινδο-ευρωπαϊκή καταγωγή τους και η ανεξάρτητη μεταξύ τους ανάπτυξη των πρωτο-γλωσσών εκ παραλλήλου και όχι σε συσχετισμό με την πρωτο-ελληνική και τα επόμενα στάδια εξέλιξης της Αρχαίας Ελληνικής γλώσσας μάλλον παραγνωρίζουν τον παράγοντα «χρόνο». Το ποια δηλαδή γλώσσα προηγήθηκε χρονικά και ενδεχομένως επηρέασε και τις θεωρούμενες ως «πρότυπες» λέξεις των γλωσσών αυτών. Ας σημειωθεί δε ότι αυτές οι πρώιμες μορφές των  γλωσσών δεν έχουν καταγραφεί κάπου, έτσι ώστε να αποδεικνύονται η ορθότητα των ετυμολογιών που παρουσιάζουν στην λεπτομέρειά τους. Αντιθέτως,  στηρίζονται σε αρκετό βαθμό σε υποθέσεις οι οποίες αφήνουν περιθώριο λάθους. 

 

Σε κάθε περίπτωση, και πέραν από την αναφορά στις πρωτογενείς γλώσσες, κατά την, περιορισμένη, ομολογώ, μελέτη μου, υπάρχουν ενδείξεις ότι η Αρχαία Ελληνική γλώσσα συνέβαλε πολύ περισσότερο στην εξέλιξη των σύγχρονων ευρωπαϊκών γλωσσών από ότι ως σήμερα η παγκόσμια κοινή γνώμη αντιλαμβάνεται και από ότι διδασκόμαστε στα σχολεία μας οι Έλληνες. Και εξ αυτού, η πρώτη πρότασή μου συνίσταται στην προτροπή του να  διδασκόμαστε τις ξένες γλώσσες, με διαφορετική μέθοδο διδασκαλίας, η οποία να στηρίζεται στον συσχετισμό αυτών των μεθόδων με την Ελληνική γλώσσα. Ενδεικτική μέθοδος διδασκαλίας ξένης γλώσσας με αναφορά προς την Ελληνική αποτελεί η «Μέθοδος Ελληνο-Γερμανικού Συσχετισμού» του καθ. Αργυροηλιόπουλου, η οποία αναφέρεται ιδίως στο συσχετισμό της επίσημης γερμανικής γλώσσας (“Hochdeutch») με την γραμματική και το συντακτικό της Αρχαίας Ελληνικής. Στο Υπουργείο Παιδείας, το Υπουργείο Εξωτερικών ή και το Υπουργείο Πολιτισμού έγκειται η υποχρέωση να οργανώσουν πρόγραμμα με σκοπό την μελέτη  των λεξικών των ινδοευρωπαϊκών τουλάχιστον γλωσσών εκ νέου και να παρουσιάσουν, αν όντως βρουν σχετικά στοιχεία, συμπληρωματικές αναφορές στην Αρχαία Ελληνική γλώσσα. Με αυτά τα επικαιροποιημένα λεξικά και διδακτικά εγχειρίδια θα μπορέσουμε ευκολότερα να διδασκόμαστε τις ξένες γλώσσες εμείς οι Έλληνες. 

 

Μάλιστα, είναι σημαντικό, και εδώ έγκειται η δεύτερη πρότασή μου προς το Υπουργείο Παιδείας, ως Έλληνες να διδασκόμαστε όχι μόνο μία-μία και ξεχωριστά τις «ξένες» αυτές γλώσσες, αλλά να τις διδασκόμαστε και παράλληλα, οριζοντίως. Γνωρίζοντας την ελληνική λέξη «νυξ» και «νύχτα», μπορείς εύκολα να καταλάβεις και να μάθεις, σε ένα μάθημα, σε μία ώρα διδασκαλίας, τις αντίστοιχες λέξεις στις ευρωπαϊκές γλώσσες: Η γαλλική λέξη «nuit» και ομοίως στα αγγλικά «night» ή στα ισπανικά «noche», στα ιταλικά «note», στα πορτογαλικά «noite» και στα γερμανικά «Nachte”, στα ολλανδικά «nacht» κ.ο.κ., καθώς έχουν σαφώς συνάφεια. Αν δεν διδάξουμε με αυτόν τον τρόπο τις «ξένες» γλώσσες στα παιδιά μας, θα τους αποστερήσουμε, όπως αποστερηθήκαμε και εμείς, τον πλούτο και την κληρονομιά της γλώσσας μας, που πράγματι είναι ανεξάντλητη.  

 

Ως εκ τούτου, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να μελετηθεί περαιτέρω ο τρόπος εξέλιξης και συμβολής της γλώσσας μας στη διαμόρφωση άλλων γλωσσών, καθώς αυτός δεν έχει αποτυπωθεί πλήρως. Η γνώση αυτή θα πρέπει εν συνεχεία να αποτελέσει τη βάση, ώστε οι Έλληνες να μαθαίνουν τις ινδοευρωπαϊκές γλώσσες σε συσχετισμό με την αρχαία ελληνική και την νέα ελληνική γλώσσα τόσο σε επίπεδο λεξιλογίου όσο και γραμματικής και συντακτικού από τη δευτεροβάθμια ήδη εκπαίδευση, και όχι να τις διδασκόμαστε ως εντελώς ξένες γλώσσες. Οι ευρωπαϊκές γλώσσες είναι εξέλιξη της κοινής ινδο-ευρωπαϊκής και σε μεγάλο ποσοστό της ίδιας της Ελληνικής γλώσσας και μέσα από αυτή την εξέλιξη πρέπει να τις διδασκόμαστε, να τις απολαμβάνουμε και κυρίως να ασκούμε τη δημιουργική μας σκέψη και να διευρύνουμε τους πνευματικούς μας ορίζοντες. 

 

Με αφορμή λοιπόν την Παγκόσμια Ημέρα για την Ελληνική Γλώσσα, προτρέπω την Ελληνική Πολιτεία, να ξεκινήσει νέο σχετικό ερευνητικό πρόγραμμα και να συνταχθούν εκ νέου λεξικά και μέθοδοι διδασκαλίας των ινδοευρωπαϊκών γλωσσών με βάση την ιστορική τους εξέλιξη και τον ορθότερο συσχετισμό με τις ελληνικές ρίζες τους, τουλάχιστον, για την διδασκαλία αυτών προς τους Έλληνες.

 

Βαγγέλης Καραμανωλάκης: 1821 και Αριστερά

Απόψεις

Η σχέση της Επανάστασης του 1821 με την Αριστερά αποτυπώνει μια ξεχωριστή συνάντηση της πολιτικής με την ιστοριογραφία, μια περίπτωση όπου το αίτημα της πολιτικής και κοινωνικής αλλαγής συνδέθηκε με το ζητούμενο της ιστοριογραφικής ανανέωσης, των νέων προσεγγίσεων. Σε όλο τον 20ό αιώνα οι ιστοριογραφικές αναγνώσεις για το 1821 που ενεγράφησαν στον χώρο της Αριστεράς ευθύνονται για την παραγωγή ενός κρίσιμου αριθμού κειμένων, τα οποία δημιούργησαν μια νέα εικόνα της Επανάστασης.

 

Η σύνδεση του 1821 με την κοινωνία

Η έκδοση του βιβλίου του Γιάνη Κορδάτου Η κοινωνική σημασία της Ελληνικής Επαναστάσεως του 1821″ (1924) σηματοδότησε με την προβολή του κοινωνικού-ταξικού στοιχείου τη διάρρηξη της μονοκρατορίας της εθνικής Ιστορίας. Το βιβλίο συνδέθηκε με το πέρασμα της ελληνικής ιστοριογραφίας στον 20ό αιώνα, σε μια νέα εποχή συγκρούσεων και εντάσεων με επίκεντρο τον μαρξισμό. Μέσα από τις αναγνώσεις του 1821, οι πρώτοι Έλληνες μαρξιστές ιστορικοί, όπως ο Γεώργιος Σκληρός, ο Γ. Κορδάτος, ο Σεραφείμ Μάξιμος, μετέφεραν τον ιστορικό υλισμό και την ταξική ανάλυση στην ελληνική Ιστορία, συγκροτώντας ένα νέο εννοιολογικό οπλοστάσιο. Το πρωτοπόρο έργο του Σεραφείμ Μάξιμου στη δεκαετία του ’40 και στη συνέχεια οι ρηξικέλευθρες για την ελληνική ιστοριογραφία προσεγγίσεις του Νίκου Σβορώνου έφεραν επίμονα την οικονομική διάσταση στη σχετική συζήτηση, καθώς επικεντρώθηκαν στο βασικό ερώτημα της δημιουργίας της αστικής τάξης στην Ελλάδα. Η ανάδειξη της έννοιας του «λαού» στο ιστορικό έργο στελεχών του Κομμουνιστικού Κόμματος, όπως ο Γιάννης Ζέβγος και ο Γιώργης Λαμπρινός, δημιούργησε μια νέα «εθνικολαϊκή» προσέγγιση που πρωταγωνίστησε σε μεγάλο βαθμό όχι μόνο στη μεταπολεμική αριστερή ιστοριογραφία αλλά και ευρύτερα στη δημόσια Ιστορία έως και σήμερα.

Από τη δεκαετία του 1960 και μετά, μια νεότερη γενιά ιστορικών που συνδέθηκαν πολιτικά με την Αριστερά προχώρησε σε μια σειρά καινοτόμων επιστημονικών προσεγγίσεων γύρω από την περίοδο πριν τη συγκρότηση του ελληνικού κράτους. Ιστορικοί όπως ο Σπύρος Ασδραχάς, ο Φίλιππος Ηλιού, ο Βασίλης Κρεμμυδάς, ο Βασίλης Παναγιωτόπουλος στάθηκαν κριτικοί απέναντι στις προηγούμενες αριστερές αναγνώσεις («ιδεολογική χρήση της Ιστορίας») και μελέτησαν την Επανάσταση στο πλαίσιο ευρύτερων χρονικών και γεωγραφικών πλαισίων. Μέσα από τη δική τους ματιά, επηρεασμένη έντονα από την ιστοριογραφία των Annales και τον μαρξισμό, αμφισβήτησαν την εθνική ιστοριογραφία και αναφέρθηκαν στους πολλαπλούς ιδεολογικούς, κοινωνικούς και οικονομικούς παράγοντες που, στο πλαίσιο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, οδήγησαν στην επαναστατική δεκαετία του 1820.

Επανάσταση και αριστερή ταυτότητα

Εάν, από τη μια μεριά, οι αριστερές αναγνώσεις του 1821 ανανέωσαν καθοριστικά τη σχετική βιβλιογραφία, από την άλλη πλευρά, αποτέλεσαν κρίσιμο στοιχείο της ταυτότητας και της στοχοθεσίας της ελληνικής Αριστεράς και συνομίλησαν με τις πολιτικές διαδρομές της στον χρόνο. Άλλωστε, η ελληνική περίπτωση είναι από εκείνες, όπως οι ΗΠΑ και η Γαλλία, όπου η συγκρότηση του εθνικού κράτους συνδέθηκε με μια επανάσταση, νομιμοποιώντας τη συμμετοχή του λαϊκού στοιχείου. Η αποδοχή που γνώρισαν σχήματα όπως εκείνο του αντιστασιακού χαρακτήρα του ελληνικού λαού από τον Νίκο Σβορώνο συνδεόταν με την αναγνώριση της εθνικής συνέχειας, αλλά σε μια αριστερή προοπτική, που βασιζόταν στην επαναστατική παράδοση ως μέρος της ευρύτερης πολιτικής κουλτούρας των Νεοελλήνων.

Το έργο των Ελλήνων μαρξιστών ιστορικών συμπλέχθηκε με την πολιτική τους δράση, ενώ ένα σημαντικό τμήμα της διάχυσής του επιτεύχθηκε μέσω κομματικών μηχανισμών και εντύπων. Η μεσοπολεμική συζήτηση για τον χαρακτήρα της Επανάστασης του 1821 σε συνδυασμό με τη μετεξέλιξη του ελληνικού κοινωνικού σχηματισμού και τη θεωρία των σταδίων αφορούσε, στην πραγματικότητα, τη χάραξη της στρατηγικής για την κατάληψη της εξουσίας από το Κομμουνιστικό Κόμμα. Η ανάδειξη του λαού ως βασικού πρωταγωνιστή της Επανάστασης συνδεόταν με τα λαϊκά μεσοπολεμικά μέτωπα, αλλά και τη φυσιογνωμία της Εθνικής Αντίστασης. Οι αναφορές στον εμφύλιο του 1824-1825 στα χρόνια 1946-1949 αιτιολογούσαν τις πολιτικές αλλά και την ευρύτερη στάση του ΚΚΕ τη συγκεκριμένη περίοδο. Εάν οι εμφύλιες διαμάχες του 1821 είχαν υποβαθμιστεί στο πλαίσιο του κοινού αντιφασιστικού αγώνα, επέστρεφαν, στο πλαίσιο μιας νέας συγκυρίας, ως νομιμοποίηση της αέναης πάλης του λαού ενάντια στους εγχώριους δυνάστες του και τους εξωτερικούς συμμάχους τους. Η μεταπολεμική αναθεώρηση των ιστορικών αντιλήψεων για το 1821 από το Κομμουνιστικό Κόμμα αιτιολογούνταν από τις καινούργιες πραγματικότητες στη χώρα αλλά και τις σοβιετικές αναλύσεις για την έννοια της επανάστασης. Οι εξιδανικευτικές σχεδόν θέσεις αριστερών ιστορικών για τη θετική στάση της Ρωσίας απέναντι στην Επανάσταση συνδέονταν άμεσα με τη σχέση της κομμουνιστικής Αριστεράς με τη Σοβιετική Ένωση.

Η πρόσληψη των νέων αναγνώσεων για την Επανάσταση αποτέλεσε καθοριστικό στοιχείο για τη συγκρότηση της ταυτότητας των αριστερών πολιτών. Η έμφαση στον κοινωνικό της χαρακτήρα, η ταξική διάστασή της, η αναδιάταξη και ο εμπλουτισμός της πινακοθήκης των ηρώων της αποτέλεσαν, ιδιαίτερα στον Μεσοπόλεμο, κρίσιμα διαφοροποιητικά στοιχεία για όσους συμμετείχαν στο κομμουνιστικό κίνημα. Στη δεκαετία του 1940 και στα μετεμφυλιακά χρόνια η αναφορά στην Επανάσταση αποτέλεσε το βασικό στοιχείο της δημιουργίας μιας ηρωικής γενεαλογίας από τους κλέφτες στους αντάρτες, αλλά και παρήγορο στήριγμα για τις διώξεις και τη δύστηνη μοίρα των αγωνιστών της εαμικής Αντίστασης. Η αναφορά στην κοινή μοίρα των αγωνιστών του 1821 και της Αντίστασης αποτέλεσε κοινό τόπο στις εκκλήσεις της Αριστεράς, που ζητούσε την απελευθέρωση των πολιτικών κρατουμένων της περιόδου.

Έργα όπως του Κορδάτου ή του Βαλέτα, με διαφορετικούς τρόπους το καθένα, αναδείχθηκαν όχι μόνο σε πεδία αναφοράς για διαμάχες που συζητούσαν το χθες, ενώ στην πραγματικότητα αφορούσαν το σήμερα, αλλά μεταβλήθηκαν και σε ορόσημα για τη συγκρότηση της συλλογικής μνήμης και τη σφυρηλάτηση δεσμών ανάμεσα στους ηττημένους του Εμφυλίου στη διχασμένη ελληνική μεταπολεμική κοινωνία. Εάν ο Μακρυγιάννης στη δεκαετία του 1960 συνδέθηκε με τις διαδηλώσεις για το 1-1-4, στη διάρκεια της δικτατορίας έγινε όνομα αντιδικτατορικής οργάνωσης στον μακρινό Καναδά. Εάν στη Μεταπολίτευση ο Μακρυγιάννης μαζί με την 3η Σεπτεμβρίου του 1843 αποτέλεσαν ορόσημα για το ΠΑΣΟΚ, παράλληλα ο «μακρυγιαννισμός», μια στάση νοοτροπίας και ζωής που εκκινούσε από τις σεφερικές θεωρήσεις του ήρωα, κατέκτησε σημαντική θέση στην αριστερή κουλτούρα.

 

Μνήμη και γενεαλογία

Το ’21 δεν ήταν όμως μόνο ιστοριογραφικές αναγνώσεις ή πολιτικά κείμενα. Ήταν η ίδια η ζώσα μνήμη του, η παράδοσή του όπως επιβιώνε κυρίως στους αγροτικούς πληθυσμούς, οι οποίοι έστερξαν στα χρόνια της Αντίστασης να υιοθετήσουν ως ψευδώνυμα ονόματα αγωνιστών ή να τραγουδήσουν κλέφτικα τραγούδια, που άλλαζαν τους στίχους τους για να χρησιμοποιηθούν στη νέα «κλεφτουριά». Ήταν ο σταθμός σε μια γενεαλογία που φώτιζε με διαφορετικό τρόπο το εθνικό παρελθόν: από τους Σαλαμινομάχους στους Ιερολοχίτες και, τέλος, στους Επονίτες αλλά και τους δεσμώτες του μετεμφυλιακού κράτους. Ήταν οι εορτασμοί της 25ης Μαρτίου που απλώθηκαν στον χώρο και στον χρόνο με βάση τις διαδρομές ζωής των Ελλήνων αριστερών. Και, βέβαια, ήταν τα λογοτεχνικά κείμενα, τα θεατρικά έργα, τα αντάρτικα τραγούδια, στα οποία χρησιμοποιήθηκε ως πρώτη ύλη το 1821, ανακαλώντας μια γνωστή παράδοση, που όμως τώρα έπαιρνε μια άλλη διάσταση, συνδεδεμένη με τους εθνικούς και κοινωνικούς αγώνες. Κείμενα, θεατρικά έργα, τραγούδια που εμψύχωναν, ενέπνεαν, ενίσχυαν συλλογικούς δεσμούς και αναφορές.

Πολλές και διαφορετικές αναγνώσεις

Δεν υπήρξε προφανώς μία μόνο ανάγνωση του 1821 από την Αριστερά· το αντίθετο. Υπήρξαν πολλές και δεν ήταν ούτε ενιαίες ούτε γραμμικά εξελισσόμενες. Πρόκειται, στην πραγματικότητα, για ένα σύνολο ερμηνειών, οι οποίες συνομίλησαν με την υπόλοιπη ιστοριογραφία της περιόδου, ενώ παράλληλα επηρεάστηκαν καθοριστικά από τις περιπέτειες της Αριστεράς στην Ελλάδα, τις πολλαπλές εκφράσεις της, αλλά και τις μεταβολές στις πολιτικές στοχεύσεις και στις στρατηγικές της. Σε αυτή την κατεύθυνση συνυπήρξαν παλαιότερες με νεότερες ερμηνείες, πολύ συχνά αντιθετικές μεταξύ τους, κάποτε αλληλοαναιρούμενες. Την ίδια ώρα που η πρώτη έκδοση του βιβλίου του Κορδάτου με επίκεντρο τον προοδευτικό χαρακτήρα της αστικής τάξης βρισκόταν στις βιβλιοθήκες των αριστερών πολιτών, οι αναφορές στον προδοτικό ρόλο των αστών κυριαρχούσαν στον κομματικό Τύπο αλλά και στις αντιλήψεις των αναγνωστών του.

Οι αναγνώσεις του 1821 από την ελληνική Αριστερά προκάλεσαν, διεύρυναν ή κάποτε απλοποίησαν την κατανόηση του γεγονότος, ανήκουν όμως πλέον στην ίδια την Ιστορία της ελληνικής ιστοριογραφίας, αποτελούν στοιχεία για την κατανόηση των διαδρομών και των μεταβολών της. Άρα ο Αγώνας στο μουσείο;

Αφορά το ’21 τη σύγχρονη Αριστερά;

Η Επανάσταση του 1821 αποτέλεσε ένα κορυφαίο εθνικό και κοινωνικό γεγονός, μια αλληλουχία γεγονότων καλύτερα, που οδήγησαν στη δημιουργία του πρώτου εθνικού κράτους στην νοτιοανατολική Ευρώπη, εκεί όπου κυριαρχούσαν οι πολυεθνικές αυτοκρατορίες. Ο Αγώνας συνέβαλε καθοριστικά στην αλλαγή όχι μόνο κρατικών συνόρων αλλά και ιδεολογιών, νοοτροπιών και αντιλήψεων. Οι υπήκοοι μιας αυτοκρατορίας, μέσα από τον δικό τους αγώνα, μεταβλήθηκαν σε πολίτες ενός εθνικού κράτους. Ενός κράτους για το οποίο διεκδίκησαν φιλελεύθερους δημοκρατικούς θεσμούς. Οι επαναστάτες εμπνεύστηκαν από τα ιδανικά της Αμερικανικής και της Γαλλικής Επανάστασης, ενώ, την ίδια ώρα, ο αγώνας τους ενέπνευσε χιλιάδες άλλους πολίτες σε όλο τον κόσμο, που έσπευσαν να συμπαρασταθούν με πολλαπλούς τρόπους στην ελληνική εμπειρία. Τα αιτούμενα της Ελληνικής Επανάστασης, μιας νικηφόρας επανάστασης, δεν εγγράφονται απλώς σε σελίδες σκονισμένων βιβλίων Ιστορίας. Ενέπνευσαν και εμπνέουν, ιδιαίτερα σε μια κρίσιμη στιγμή ταλάντωσης ανάμεσα στο εθνικό και στο παγκόσμιο, σε μια περίοδο έντονων μετασχηματισμών και μεταβολών. Τα ιδανικά του Αγώνα, η ελευθερία, η συνταγματική νομιμότητα, η κρατική ανεξαρτησία, η δημοκρατία, η ισότητα, αποτέλεσαν και αποτελούν μείζονα αιτήματα για οποιαδήποτε πολιτική δύναμη διεκδικεί την αλλαγή του κόσμου, την τομή με το παρελθόν. Είναι δυνατόν τα αιτήματα αυτά να μην αφορούν τη σημερινή Αριστερά, είναι δυνατόν να μην εγγράφονται στις κληρονομιές ενός πολιτικού σχηματισμού που επαγγέλλεται μια δικαιότερη και δημοκρατικότερη κοινωνία; Με μια προϋπόθεση: να αναγνωρίζει τη συνθετότητα των ιστορικών γεγονότων και να μην καταφεύγει σε εύκολες «μυθοποιήσεις» και ανιστορικές αναλογίες και ηρωοποιήσεις.

 

Ο Βαγγέλης Καραμανωλάκης είναι καθηγητής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο ΕΚΠΑ

Πηγή: Η Αυγή

Πηγή: https://commonality.gr/vaggelis-karamanolakis-1821-kai-aristera/ 

Κορωνοϊός : Ανατροπή στο εμβόλιο της AstraZeneca – Εισήγηση για χορήγηση και στους άνω των 65

Υγεία

Αλλαγή σχεδίου στη χορήγηση του εμβολίου της AstraZeneca έρχεται και στην Ελλάδα τις επόμενες ημέρες, όπως άλλωστε είχε προαναγγείλει η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, Μαρία Θεοδωρίδου.

Εμβόλιο : Και τρίτη δόση απέναντι στις μεταλλάξεις δοκιμάζουν Pfizer και BioNTech

Υγεία

Οι εταιρείες Pfizer Inc και BioNTech SE ανακοίνωσαν σήμερα ότι δοκιμάζουν τρίτη δόση του εμβολίου τους κατά της Covid-19 για να κατανοήσουν καλύτερα την ανοσολογική απόκριση κατά των νέων παραλλαγών του ιού.

Ρωσία : Ξεκίνησαν οι δοκιμές του νέου εμβολίου μίας δόσης - Στην Μόσχα ξεκίνησαν οι διεθνείς κλινικές δοκιμές του εμβολίου μιας δόσης Sputnik-light, ανακοίνωσε ο δήμαρχος της Μόσχας Σεργκεί Σομπιάνιν

Υγεία

Στην Μόσχα ξεκίνησαν οι διεθνείς κλινικές δοκιμές του εμβολίου μιας δόσης Sputnik-light, ανακοίνωσε ο δήμαρχος της Μόσχας Σεργκεί Σομπιάνιν

Το νέο σκεύασμα, που ανέπτυξε το Ινστιτούτο Γκαμαλέι, καλείται να εξαλείψει το βασικό έλλειμα του κλασσικού εμβολίου Sputnik-V που είναι οι δύο δόσεις που χορηγούνται στον εμβολιαζόμενο με διαφορά μερικών εβδομάδων η μία από την άλλη, δήλωσε ο Σομπιάνιν , προσθέτοντας ότι η ανοσία δημιουργείται μια εβδομάδα μετά τον εμβολιασμό, επιτυγχάνοντας το μάξιμουμ μετά από τέσσερις εβδομάδες.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/02/18/world/rosia-ksekinisan-oi-dokimes-tou-neou-emvoliou-mias-dosis/ 

Εμβόλια: Τι πρέπει να γνωρίζουμε

Υγεία

Τα εμβόλια – μαζί με το καθαρό πόσιμο νερό – είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία στην ιστορία της προληπτικής ιατρικής, επιδρώντας σημαντικά στη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2021/02/14/society/emvolia-ti-prepei-na-gnorizoume/ 

Εμβόλιο – Johnson & Johnson : Αίτηση στις ΗΠΑ, προσεχώς και στην Ευρώπη

Υγεία

Johnson & Johnson ανακοίνωσε ότι υπέβαλε αίτηση στην αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για την επείγουσα έγκριση του μονοδοσικού εμβολίου της κατά της Covid-19 και ότι θα υποβάλει αίτηση και στις ευρωπαϊκές αρχές τις ερχόμενες εβδομάδες.

Bloomberg : Το άλλοτε περιφρονημένο εμβόλιο του Πούτιν πρωταγωνιστής στην πανδημία

Υγεία

Ηανακοίνωση του Ρώσου προέδρου Πούτιν τον περασμένο Αύγουστο ότι η Ρωσία δημιούργησε το πρώτο εμβόλιο για τον κοροναϊό και έδωσε άδεια για χρήση πριν τις δοκιμές ασφαλείας προκάλεσε σκεπτικισμό παγκοσμίως. Τώρα, ο Πούτιν είναι έτοιμος να απολαύσει τα διπλωματικά πλεονεκτήματα καθώς η Ρωσία μπορεί να περηφανεύεται για τη μεγαλύτερη επιστημονική της ανακάλυψη από τη σοβιετική περίοδο.

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω. - Ἡ Δευτέρα παρουσία τοῦ Κυρίου

Κοινωνια

 Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  7  Mαρτίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

 

 

          Σήμερα Κυριακή τῶν Ἀπόκρεω, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν Δευτέρα παρουσία τοῦ Κυρίου, πού θά ἔλθει γιά νά κρίνει ζῶντας καί νεκρούς, θά παρουσιαθοῦμε ὅλοι ἐνώπιον αὐτοῦ τοῦ ἀδέκαστου Δικαστηρίου γιά νά ἀπολογηθοῦμε γιά τήν ἐπίγεια ζωή μας.

     Ὁ Κύριός μας πού ἐμφανίζεται ὡς ὁ Δίκαιος Κριτής, βάζει τίς προϋποθέσεις ἐκεῖνες πού καταξιώνουν τόν ἄνθρωπο νά εἰσέλθει στή Βασιλεία Του. Οἱ προϋποθέσεις αὐτές συνδέονται μέ τήν σχέση πού ἀναπτύσσει μέ τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπό του σέ μία πορεία ἀνάβασής του στόν οὐρανό.

     Ἡ διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας, ὅπως γνωρίζουμε εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, δέν κινεῖται σέ ἔννοιες ἀφηρημένες καί θεω-ρητικές, ἀλλά ἀποκτᾶ πρακτικό νόημα καί περιεχόμενο στήν καθημερινή μας ζωή. Ὅλοι γνωρίζουμε ὅτι τήν περίοδο αὐτή βρισκό-μαστε σέ μία πορεία πού ἔχει ὡς κέντρο τήν ἄσκηση μέ σκοπό τήν ἀπόκτηση ἀρετῶν, κατά τρόπο πού ὁ ἄνθρωπος νά γίνεται χαριτωμένη ὕπαρξη. Αὐτή ἡ πορεία περνᾶ μέσα ἀπό τήν σύσταση τοῦ Κυρίου μας νά βλέπουμε τόν Ἴδιο στό πρόσωπο τῶν συνανθρώπων μας καί νά βιώνουμε τήν χαρά Του μέσα ἀπό τόν πλοῦτο τῆς μυστηριακῆς καί λειτουργικῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας μας.

    Μάλιστα, θά πρέπει νά ἔχουμε ὑπ’ ὄψιν ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ἀγαπήσει πραγματικά τόν ἀδελφό του, μόνο ὅταν ἀντλεῖ ἀπό τήν μεγάλη πηγή τῆς Χάριτος πού προσφέρει ἡ Ἐκκλησία μας. Ἔξω ἀπό τή χαρά τῆς Ἁγίας μας Ἐκκλησίας ὁ ἄνθρωπος δέν βλέπει τόν συνάνθρωπό του ὡς ἀδελφό ἀλλά ὡς ἀνταγωνιστή πού τόν γεμίζει μέ ἀνασφάλειες καί καχυποψίες.

   Καλούμεθα σήμερα νά συνειδητοποιή­σουμε τρία πράγματα.
Πρῶτον, ὅτι Κριτής μας θά εἶναι ὁ Χριστός, ὡς Σωτήρ ἀλλά καί ὡς Κριτής. Ἄν τήν πρώτη φορά ἦλθε ταπεινός στή γῆ, «ἵνα σώσῃ τόν κόσμον», τώρα θά ἔλθει «ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ», ἵνα κρίνη τόν κόσμον. Αὐτός πού ἔγινε γιά μᾶς «κατάρα» πάνω στόν Σταυρό, ἔχει κάθε δικαίωμα νά μᾶς κρίνει, ἄν ἀφήσαμε νά μείνει μέσα μας καί στήν κοινωνία μας ἀνενέργητη ἡ θυσία Του.

Δεύτε­ρον θά κρίνει ὄχι μόνο τούς Χριστιανούς, οὔτε μόνο τούς ἐθνικούς, ὅπως πίστευαν οἱ Ἑβραῖοι γιά τήν κρί­ση τοῦ Θεοῦ. Θά κρίνει ὅλους τούς ἀνθρώπους, χρι­στιανούς καί μή, πιστούς καί ἀπίστους.

Τρίτον βάση τῆς κρίσεως, τό κριτήριο δηληδή, θά εἶναι  ἡ ἀγάπη μας ἀπέναντι στούς συνανθρώπους μας. Καθο­λική–παγκόσμια εἶναι ἡ κρίση, καθολικό–παγκόσμιο εἶναι καί τό κριτήριο. Εἶναι ὁ  παγκόσμιος νόμος τῆς ἀνθρωπιᾶς, στόν ὁποῖο συναντῶνται ὅλοι, χριστιανοί καί μή. Ὅσοι ἐγνώρισαν τόν Χριστό καί ὅσοι δέν μπόρεσαν νά τόν γνωρίσουν καί γι’ αὐτό ἔμειναν μακριά ἀπό τό Εὐαγγέλιό Του. Στό νόμο αὐτό, δέν ὑπάρχει χῶρος γιά προφάσεις καί δικαιολογίες. Ἡ πείνα, ἡ δίψα, ἡ γύ­μνια, ἡ ἀρρώστια, ἡ φυλακή βοοῦν, δέν μποροῦν νά μείνουν κρυφά, γιά νά ἔχει τό δικαίωμα νά ἰσχυρισθεῖ κάποιος πώς δέν τά πρόσεξε… Δέν μπορεῖ νά τά ἀγνοή­σει κανείς, χωρίς προηγουμένως νά παύσει νά ἔχει συναισθήματα ἀνθρώπου, ἄν δέν ἔχει τελείως «ἀχρειώσει», ἐξαθλιώσει, τήν εἰκόνα τοῦ Θεοῦ μέσα του.

    Ἄς προσπαθήσουμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς στή ζωή μας νά ἀποβάλουμε ὅλα τά πάθη καί τίς ἀδυναμίες πού ἐμφωλεύουν στίς καρδιές μας. Ἰδιαίτερα αὐτή τήν περίοδο πού μπαίνουμε στό στάδιο τῶν ἀρετῶν, ἡ Ἐκκλησία μας παραπέμπει σ΄ αὐτή τήν πορεία ζωῆς.

    Μέ τή χάρη τοῦ Θεοῦ ἀλλά καί μέ τή δική μας προσπάθεια μποροῦμε νά φθάσουμε στό σημεῖο νά βλέπουμε στό πρόσωπο τοῦ κάθε συνανθρώπου μας τόν  Χριστόν. Καί τότε θά μποροῦμε νά ἀκούσουμε καί ἐμεῖς τό “δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ Πατρός μου, κληρονομήσατε τήν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπό καταβολῆς κόσμου”(Ματθ. ΚΕ΄35). Ἡ διαβεβαίωση τοῦ Χριστοῦ “ἐφ΄ ὅσον ἐποιήσατε ἑνί τούτων τῶν ἀδελφῶν μου τῶν ἐλαχίστων ἐμοί ἐποιήσατε”(Ματθ. ΚΕ,40),  ἀποτελεῖ μία μαρτυρία ζωῆς γιά ὅλους μας. Μία μαρτυρία τελείωσης καί θέωσης.Μία μαρτυρία κληρονομιᾶς τῆς Ἐπουρανίου Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.ekklisiaonline.gr/arxontariki/os-kyrios-erchete-amartoloys-kolasasthe-dikaious-sose-kyriaki-tis-apokreo/ 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ

Κοινωνια

Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  28  Φεβρουαρίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

    

 

      Σήμερα Κυριακή  τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες,ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει τήν παραβολή τοῦ ἀσώτου υἱοῦ, πού ἐπιστρέφει μετανοιωμένος γιά τήν ἀπρεπῆ συμπεριφορά του πρός τόν Πατέρα του, γιά νά μᾶς διδάξει ὅτι διά τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας ὁ ἄνθρωπος ἐπιστρέφει στόν Θεό καί συμφιλιώνεται μαζί Του.

      Μετάνοια σημαίνει «ἀλλαγή τοῦ νοῦ», ὄχι ἀπλῶς λύπη γιά τό παρελθόν,ἀλλά μία θεμελιώδης μεταμόρφωση τῆς ὅρασής μας, ἕνας νέος τρόπος νά βλέπουμε τόν ἑαυτόν μας, τούς ἄλλους καί τόν Θεό, εἶναι μία μεγάλη κατανόηση.

     Ἡ μετάνοια δέν εἶναι ἕνας παροξυσμός τύψεων καί αὐτο-οικτιρμοῦ, ἀλλά  μεταστροφή, ἐπανατοποθέτηση τοῦ κέντρου τῆς ζωῆς μας στήν Ἁγία Τριάδα.

    Ὡς νέος νοῦς καί ὡς μεταστροφή τοῦ κέντρου τῆς ζωῆς ἡ μετάνοια εἶναι κάτι τό θετικό καί ὄχι ἀρνητικό. Ὁ Ἅγιος Ἰωάννης  τῆς Κλίμακος λέγει ὅτι «Μετάνοια ἐστί θυγάτηρ ἐλπίδος καί ἄρνησις ἀπελπισίας». Δέν εἶναι ἀπελπισία οὔτε αὐτομίσος, ἀλλά ἐπιβεβαίωση τοῦ ἀληθινοῦ μας ἑαυτοῦ, τοῦ δημιουργημένου κατ’εἰκόνα Θεοῦ.

     Ἡ μετάνοια εἶναι μία φώτιση, μία μετάβαση ἀπό τό σκότος στό φῶς, μετάνοια σημαίνει νά  ἀνοίξουμε τά μάτια μας στήν θεϊκή ἀκτινοβολία καί νά χαιρετοῦμε τήν αὐγή πού ἔρχεται. Ἡ σύνδεση τῆς μετανοίας μέ τήν ἔλευση τοῦ μεγάλου φωτός εἶναι ἰδιαίτερα σημαντική. Τό φῶς τοῦ Χριστοῦ διαλύει τό σκοτάδι τῆς ψυχῆς μας καί βλέπουμε ξεκάθαρα τίς ἁμαρτίες μας καί καταλαβαίνουμε ἀληθινά τήν  ἁμαρτωλότητά μας.

     Αὐτή εἶναι λοιπόν ἡ ἀρχή τῆς μετανοίας, ἕνα ὅραμα ὀμορ-φιᾶς, ὄχι ἀσχήμιας.Μία συνειδητοποίηση τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ καί ὄχι τῆς δικῆς μας ρυπαρότητας.Ὁ Κύριος μᾶς τονίζει ὅτι «Μακάριοι οἰ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοί παρακληθήσονται»( Ματθ. Ε΄, 4) .Ἡ μετάνοια δηλαδή ἐκφράζει ὄχι ἀπλῶς τό πένθος γιά τίς ἁμαρτίες μας, ἀλλά καί τήν παρηγοριά, πού προέρχεται άπό τήν βεβαιότητα τῆς συχώρεσης τοῦ Θεοῦ.΄

    Μετάνοια σημαίνει  τήν ἀναγνώριση ὅτι τό φῶς λάμπει στό σκοτάδι, καί πώς τό σκοτάδι δέν καταπίνει τό φῶς(Ἰωάν. Α΄, 5).   

      Μετάνοια μέ ἄλλα λόγια εἶναι ἡ ἀναγνώριση πώς ὑπάρχει καλό καί κακό, ἀγάπη καί μῖσος, ἡ βεβαίωση πώς τό καλό εἶναι δυνατότερο τοῦ κακοῦ καί ἡ πίστη στήν τελική νίκη τῆς ἀγάπης. Μετανοῶν εἶναι ἐκεῖνος πού δέχεται τό θαῦμα πώς ὁ Θεός ἔχει τήν δύναμη νά συγχωρεῖ ἁμαρτίες.

     Οἱ Ἅγιοι Πατέρες μᾶς δείχνουν πέντε δρόμους τῆς μετανοίας:

Πρῶτος δρόμος μετανοίας εἶναι νά αὐτοκαταδικάζεσαι γιὰ τὶς ἁμαρτίες σου. Ὁ Κύριος ἐκτιμᾶ ἰδιαίτερα αὐτή σου τὴν πράξη. Αὐτὸς ποὺ μόνος του καταδίκασε τά ἁμαρτήματά του πολὺ δύσκολα θὰ τὰ ἐπαναλάβει καί διὰ τῆς αὐτοκατηγορίας δὲν θὰ ἔχει κατήγορο στὸ οὐράνιο κριτήριο.

Δεύτερος δρόμος μετανοίας εἶναι νὰ μὴ βαστᾶς κακία γιὰ κανένα, ἀκόμα καὶ γι’ αὐτοὺς τοὺς ἐχθρούς σου. Νὰ συγκρατεῖς πάντοτε τὴν ὀργή σου, νὰ συγχωρεῖς τ’ ἁμαρτήματα τῶν ἄλλων, γιατί ἔτσι θὰ ἐξαλείψει καὶ τὰ δικά σου ὁ Κύριος. Εἶναι αὐτὸ ἕνα ἀποτελεσματικὸ καθαρτικό,πού μᾶς ὑπέδειξε ὁ Κύριος (Ματθ.ΣΤ΄,1).

Τρίτος ἀσφαλὴς δρόμος μετανοίας εἶναι ἡ ὀρθή, θερμὴ καὶ ἐκ βαθέων καρδιακὴ προσευχή. Μὴ λησμονᾶμε τὴν χήρα τοῦ Εὐαγ-γελίου,ποὺ ἐπέμενε στὸ αἴτημά της στὸν δύστροπο δικαστὴ καὶ τελικὰ ἔλαβε τὸ ποθούμενο (Λουκ. 18, 1-8). Πόσο μᾶλλον ἐμεῖς ποὺ ἔχουμε οὐράνιο πατέρα ἤρεμο, φιλικὸ καὶ φιλάνθρωπο καὶ  θὰ μᾶς δωρίσει τὰ πρὸς τὴ σωτηρία μας αἰτήματα.

Τέταρτος δρόμος μετανοίας εἶναι τῆς ἐλεημοσύνης, ποὺ ἡ δύναμή της εἶναι ἀνέκφραστα μεγάλη. Ἡ ἀγάπη εἶναι ἱκανὴ νὰ ἐξαλείψει ἁμαρτήματα. Ὁ μετανοημένος παραβάτης μὲ τὴ φιλανθρωπία ἐπανορθώνει τὰ πάντα μὲ τὸν ἀγώνα του καὶ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ. Καί

   Πέμπτος δρόμος σταθερὸς ὁ συνδυασμὸς πηγαίας μετριοφρο-σύνης καί ἐγκάρδιας ταπεινοφροσύνης. Ἡ γνήσια ταπεινοφρο-σύνη  μπορεῖ νά  ἀποτινάξει  ὅλο τὸ βαρὺ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μας.

     Δέν ἔχουμε παρά νά καταδικάζουμε τὶς ἁμαρτίες μας, νὰ συγχωροῦμε τὶς ἁμαρτίες τῶν ἀδελφῶν μας, νὰ ἔχουμε κερδο-φόρα προσευχή, καρποὺς ἐλεημοσύνης καὶ ταπεινοφροσύνης, νὰ  βαδίζουμε αὐτούς  τούς πέντε  σωτήριους δρόμους καθημερινά καί  τότε νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ὁ Θεός θά μᾶς ἐλεήση καί θά μᾶς δεχθῆ αἰώνια στίς θεῖες Του ἀγκάλες. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.pemptousia.gr/2016/02/119541/ 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Κυριακή τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου

Κοινωνια

  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  21  Φεβρουαρίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

 

 

       Σήμερα Κυριακή τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, εἶναι σημαντική ἡμέρα γιά τήν Ἁγία μας Ἐκκλησία, καθώς προσδιορίζει τήν ἔναρξη μιᾶς μεγάλης περιόδου καί κατ’ ἐξοχήν πλούσιας σέ εὐκαιρίες καί ἀφορμές μετανοίας τῆς γνωστῆς σ’ὅλους μας περίοδο τοῦ κατανυκτικοῦ Τριωδίου, πού σκοπό ἔχει νά μᾶς προετοιμάσει γιά νά ἑορτάσουμε τήν μεγάλη Δεσποτική ἑορτή τῆς Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου.

    Ὀνομάζεται ἡ περίοδος αὐτή Τριώδιο, γιατί χρησιμοποιοῦμε τό βιβλίο πού ὀνομάζεται Τριώδιο, τό ὁποῖο περιέχει τά τροπάρια πού μιλοῦν γιά τήν ταπείνωση, γιά τή μετάνοια, γιά τό πένθος, πού μι-λοῦν γιά τήν ἐπιστροφή τοῦ ἀνθρώπου στόν Θεό, γιά τον φόβο τοῦ Θεοῦ, γιά τήν κατάνυξη, γιά τή νηστεία καί γιά ὅλα ἐκεῖνα  πού πρέπει νά καταβάλλει ὁ ἄνθρωπος, γιά νά ἐπιστρέψει στόν Θεό καί μέ τόν τρόπον αὐτόν νά Τόν εὐαρεστήσει.  

    Αὐτή ἡ περίοδος ὀνομάζεται «πύλη τῆς μετανοίας», πόρτα ἀπό τήν ὁποία κανείς περνᾶ καί εἰσέρχεται στό μυστήριο τῆς μετανοίας, τό ὁποῖο εἶναι τό μυστήριο τοῦ Θεοῦ, τῆς ἀγάπης Του καί τοῦ ἐλέους Του πρός τόν ἄνθρωπον, τήν πτώση καί τήν ἀνάστασί του. Ἡ μετάνοια μᾶς μεταδίδει τήν ἀλήθεια τοῦ ἀνθρώπου.

   Ἡ Ἐκκλησία ἔρχεται στήν περίοδο αὐτή τῆς μετανοίας νά μᾶς ἀποκαλύψει τίς κρυφές γωνιές τοῦ ἑαυτοῦ μας, νά μᾶς φανερώσει τά μυστικά τῆς ἀνθρώπινης φύσης, ἀλλά καί τά μυστικά τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ. Αὐτό τό ἐπιτυγχάνει μέ ποικίλους τρόπους ἀλλά καί μέ αὐτές τίς Κυριακές, οἱ ὁποῖες σάν ἄλλοι κρίκοι συναπαρτίζουν τήν ἁλυσίδα τῶν ἀφορμῶν τῆς μετανοίας. 

      Ἔρχεται πρῶτον ἡ Ἐκκλησία νά μᾶς πεῖ, ὅτι τό ἔδαφος τῆς μετα-νοίας δέν εἶναι τά ἐξωτερικά ἔργα, ἀλλά εἶναι τά μυστικά βιώματα. Εἶναι ὁ κρυμμένος ἄνθρωπος, αὐτός πού δέν φαίνεται στούς ἄλλους καί πού τόν βλέπει  ὁ Θεός καί τόν ἐπιβραβεύει μέ ποικίλους τρόπους. Ἐκεῖ πού δέν ὑποψιαζόμαστε οὔτε ἐμεῖς, ἐνδεχομένως οὔτε καί οἱ ἴδιοι, τόν ἐρχομό τῆς χάριτος, ἐκεῖ ἀγαπᾶ ὁ Θεός νά φωλιάζει καί ἐκεῖ προχέεται ἡ χάρις Του.Αὐτό εἶναι τό πρῶτο στοιχεῖο τῆς μετανοίας, τό ἀνυποψίαστον τῆς χάριτος. Αὐτό ἀποτελεῖ συνήθως ἐγέγγυο τέτοιας ταπεινοφροσύνης , ἡ ὁποία εἶναι δεκτική, ἑλκυστική τοῦ μυστηρίου τοῦ Θεοῦ πάνω στόν ἄνθρωπον.

     Ἕνα δεύτερο στοιχεῖο πού ἀναδύεται μέσα ἀπό τά ἀναγνώσμα-τα τοῦ Τριωδίου εἶναι ἡ συστολή τῆς ταπεινώσεως. Στήν παραβολή τοῦ Τελώνου καί Φαρισαίου διαβάζουμε ὅτι ὁ Τελώνης «μακρόθεν ἑστώς»(Λουκᾶ ΙΗ΄, 13). Αὐτές οἱ λέξεις ἐκφράζουν τήν συστολή τῆς ἀνθρώπινης φύσης. Ὁ Ζακχαῖος ἦτο μικρός στό ἀνάστημα καί τόν δυσκόλευε νά δεῖ τόν Χριστόν. Ὁ Θεός ὅμως δίνοντάς του αὐτό τό μειονέκτημα, τοῦ ἔδωσε τήν ἀφορμή νά ζήσει προσωπικά τό μυστήριο τῆς μετανοίας.

    Οἱ ἄνθρωποι αὐτῶν τῶν περικοπῶν καί παραβολῶν, μπόρεσαν νά θεωρήσουν τόν ἐαυτόν τους ἀνάξιο, ἀνίκανο γιά τά δῶρα τοῦ Θεοῦ καί γι’αὐτό πῆγε ὁ Θεός πρός αὐτούς.Ἡ ταπεινοφροσύνη ἦταν ἡ ἀπόδειξη γιά νά πραγματοποιηθεῖ ἡ ἐπίσκεψη τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ.

     Ἕνα τρίτο στοιχεῖο πού βγαίνει ἀπό τίς παραβολές  τοῦ Τριωδίου εἶναι ἡ κινητική διάθεση τῆς ψυχῆς, πού μᾶς ἀκολουθοῦν τόν δρόμο τῆς ντροπῆς καί τῆς ἐπιστροφῆς, ὁ ὁποῖος ὅμως ἦταν τελικά ὁ δρόμος τῆς δόξης καί τῆς συναντήσεώς των μέ τόν Θεό.

    Τέλος ἕνα τέταρτο στοιχεῖο πού βγαίνει ἀπό τίς παραβολές αὐτές εἶναι ἡ ὑπέρβαση τοῦ ἀνθρώπου.Αὐτό τό βλέπουμε καθαρά στήν πε-ρίπτωση τοῦ Ἀσώτου υἱοῦ,πού δέχθηκε νά μήν εἶναι στό σπίτι τοῦ πατέρα του υἱός, ἀλλά νά εἶναι ἕνας ἐκ τῶν μισθίων του(Λουκᾶ ΙΕ΄, 19).

     Ἄς ξεκινήσουμε λοιπόν τήν ἐπίγεια πορεία μας περνῶντας ἀπό τήν πύλη τῆς μετανοίας. Ἄς ἔχουμε τήν ἐλπίδα τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ. Ἄς ἀγαπήσουμε τόν πλησίον μας καί ἡ ἀγάπη αὐτή νά εἶναι αὐθε-ντική καί νά ξεπερνᾶ τά μέτρα τοῦ ὀρθοῦ λόγου.Τότε ὁ Θεός θά μᾶς χαρίσει τήν χάρη Του, θά κάνει τήν ἐπίσκεψη στήν ψυχή μας, θά δώσει τό θαῦμα τῆς δικῆς μας ἀναστάσεως, θά μᾶς χαρίσει τήν δικαίωση ἀπό τίς ἁμαρτίες μας καί τέλος θά μᾶς φιλοξενήσει στήν πανηγυρική πασχάλιο τράπεζα τῆς ἑορτίου ἡμέρας τῆς Ἀναστάσεώς Του, συνανασταίνοντας καί ἐμᾶς καί ὁδηγῶντάς μας εἰς τήν ἐπουράνιο Βασιλεία Του. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://poimin.gr/kyriaki-telonoy-kai-farisaioy-archi-triodioy/ 

 

 

 

 

 

 

 

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ ἱερή μνήμη δύο σημαντικῶν ἁγίων τῆς ἀποστολικῆς ἐποχῆς, τοῦ Ἀκύλα καί τῆς Πρίσκιλλας

Κοινωνια

Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

  Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ                      Κυριακή  14  Φεβρουαρίου   2021 

 Στήλη Ἅλατος ...    

 

       Χθές ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, ἑόρτασε τήν ἱερή μνήμη δύο σημαντικῶν ἁγίων τῆς ἀποστολικῆς ἐποχῆς, τοῦ Ἀκύλα καί τῆς Πρίσκιλλας. Οἱ δύο αὐτοί ἱεροί σύζυγοι ἀποτελοῦν γιά τήν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας τήν ἀληθινή ἐκδοχή τοῦ ἀνύπαρκτου καί ἐμπορικοῦ «ἁγίου Βαλεντίνου».

    Τό ἱερό αὐτό ζευγάρι ἀναφέρεται πολλές φορές στίς ἐπιστολές τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, τό ὁποῖο συνέβαλλε τά μέγιστα στό ἱεραποστολικό ἔργο τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν. Ἦταν ἑβραϊκῆς καταγωγῆς καί ζοῦσαν ἀρχικά στή Ρώμη. Ἀσκοῦσαν τό ἐπάγγελμα τοῦ σκηνοποιοῦ, κατασκευάζοντας εἰδικά ὑφάσματα γιά σκηνές. Ὅμως τό 49 μ. Χ. ὁ αὐτοκράτορας Κλαύδιος (41-54 μ. Χ.) ἐξεδίωξε τούς Ἑβραίους ἀπό τή Ρώμη μέ τήν αἰτιολογία ὅτι φιλονικοῦσαν γιά κάποιον «Χριστό». Ἀπό αὐτή τή μαρτυρία, ἡ ὁποία εἶναι σημαντική γιά τήν πρώτη Ἐκκλησία, φαίνεται καθαρά ὁ διωγμός πού εἶχαν κηρύξει οἱ Ἰουδαῖοι στούς Χριστιανούς. Ἐπίσης φαίνεται πώς ὁ Ἀκύλας καί ἡ Πρίσκιλλα εἶχαν ἀκούσει γιά τή νέα πίστη, τήν ὁποία συμπαθοῦσαν. Ἀπό τήν  Ρώμη βρέθηκαν στήν Κόρινθο, ἡ ὁποία συναγωνίζονταν τή Ρώμη στήν ἠθική διαφθορά, ἐξασκῶντας τό ἐπικερδές ἐπάγγελμα τοῦ σκηνοποιοῦ.

   Τό 51 μ.Χ. ἦρθε στήν Κόρινθο ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, κατά τή 2η ἀποστολική του περιοδεία, ὅπου συνάντησε τό εὐσεβές ζευγάρι στή συναγωγή. Ὑπῆρξαν προφανῶς οἱ πρῶτοι πού πίστεψαν καί βαπτίστηκαν ἀπό τόν Ἀπόστολον Παῦλο, τόν ὁποῖο φιλοξενοῦσαν γιά 18 μῆνες στό σπίτι τους. Μαζί τους ἐργαζόταν καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὁ ὁποῖος ἦταν, ὅπως εἶναι γνωστό, καί αὐτός σκηνοποιός. Ὁ Ἀκύλας καί ἡ Πρίσκιλλα ἔγιναν οἱ πολύτιμοι συνεργάτες τοῦ Ἀποστόλου Παύλου στήν Κόρινθο. Μέσῳ αὐτῶν γνωρίστηκε καί κατήχησε τούς Ἰουδαίους τῆς Πόλεως, ἀλλά καί πολλούς ἐθνικούς, δημιουργῶντας μία ἀπό τίς πιό ἰσχυρές ἐκκλησίες τῆς ἀποστολικῆς ἐποχῆς.

    Ἀργότερα ἀποφάσισαν νά μεταναστεύσουν στήν Ἔφεσο, τήν πιό φημισμένη πόλη τῆς Μ. Ἀσίας, ἡ ὁποία ἦταν κέντρο τῶν γραμμάτων καί τῶν τεχνῶν, ἀλλά οἱ κάτοικοί της ἦσαν εἰδωλολάτρες, λόγῳ τῆς λατρείας τῆς Ἀρτέμιδος, στό ἐκεῖ μεγαλόπρεπο «ἱερό». Θεώρησαν καθῆκον τους νά γίνουν κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπως τό διδάχτηκαν ἀπό τόν Ἀπόστολο Παῦλο. Ἀλλά τά ἐμπόδια ἦταν μεγάλα στήν «κατείδωλον» πόλη, ὅπου οἱ εἰδωλολάτρες ἱερεῖς ἀντιδροῦσαν μέ ἰδιαίτερη σφοδρότητα κατά τῆς νέας πίστεως, ἡ ὁποία τούς στεροῦσε ἔσοδα ἀπό τό ναό τῆς Ἀρτέμιδος. Ἀπό μία μαρτυρία τοῦ Ἀποστόλου Παύλου (Ρωμ.16,3) φαίνεται πώς στήν Ἔφεσο κακοπάθησε τό ἱερό ζευγάρι ἀπό τή μανία τῶν εἰδωλολατρῶν καί τῶν Ἰουδαίων.

    Τό 68 μ.Χ. ὁ Ἀκύλας καί ἡ Πρίσκιλλα γύρισαν στή Ρώμη, ὅπου ἐντάχθηκαν στήν Ἐκκλησία νά τή διακονήσουν. Μέ τό κήρυγμά τους πλῆθος Ἰουδαίων καί Ἐθνικῶν πίστεψαν στό Χριστό καί προστέθηκαν στήν Ἐκκλησία. Ἀρχαία παράδοση ἀναφέρει ὅτι τό ἱερό ζεῦγος Ἀκύλας καί Πρίσκιλλα βρῆκαν μαρτυρικό θάνατο. Μέ τό τίμιο αἷμα τους ἐπισφράγισαν τήν ἀφοσίωσή τους στό Χριστό καί τήν προσήλωσή τους στήν ἁγία Του Ἐκκλησία. Γιά τοῦτο κατατάχτηκαν στό ἁγιολόγιό Της, νά τιμῶνται γιά τήν ἁγία ζωή τους καί τό πολύτιμο ἔργο πού προσέφεραν γιά τή διάδοση καί ἑδραίωση τῆς νέας πίστεως.

     Ὁ δυτικόφερτος «ἅγιος τῶν ἐρωτευμένων» Βαλεντῖνος εἶναι μία καρικατούρα τῆς ἐμπορικῆς κατανάλωσης, ἕνας ἀνύπαρκτος ἅγιος, κατασκεύασμα τῶν ἐμπόρων, γιά τήν παραπλάνηση τῶν ἀφελῶν ρομαντικῶν. Ἀντίθετα οἱ Ἅγιοι Ἀκύλας καί Πρίσκιλλα εἶναι ὑπαρκτοί καί ζωντανοί ἅγιοι τῆς Ἐκκλησίας μας, οἱ ὁποῖοι προστατεύουν τούς εὐσεβεῖς, τίμιους, ἀφοσιωμένους καί τρυφε-ρούς συζύγους. Αὐτούς πρέπει νά τιμᾶμε ὡς ὀρθόδοξοι καί ὄχι τόν Βαλεντῖνο μέ ἀνούσια ὑλικά δῶρα καί ἄνθη, πού γρήγορα μαραίνονται, ἀλλά μέ ἔμπρακτη καί ἄδολη ἀγάπη, ἡ ὁποία δέ μαραίνεται ποτέ καί αὐτή εἶναι ἡ περιουσία πού φέρνει τόν ὑλικόν καί πνευματικό πλοῦτο στούς συζύγους καί γεμίζει τίς ψυχές τους ἀπό οὐράνια χαρά καί μακαριότητα. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://poimin.gr/akylas-kai-priskilla-oi-orthodoxoi-agioi-tis-agapis/ 

Μήνυμα του Συλλόγου φίλων λίμνης Μουριάς στη μνήμη του προέδρου Θεόδωρου Δάββου

Κοινωνια

Ο Θοδωρής Δάββος, ο συνιδρυτής και πρόεδρος του Συλλόγου φίλων λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού δεν είναι πλέον κοντά μας. Αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα για την αναγέννηση της λίμνης Μουριάς. Στον αγώνα αυτό υπήρξε ακούραστος και ενθουσιώδης. Με μεράκι και πραγματική αγάπη για το φυσικό περιβάλλον του τόπου μας πρωτοστάτησε στη δημιουργία του πάρκου Αλφειού, ένα πάρκο που για χρόνια φιλοξενούσε ποικίλες εκδηλώσεις και αποτελούσε τόπο συνάντησης. Ο Θοδωρής ήταν η ζωντανή μνήμη της πόλης και φρόντιζε καθημερινά να θυμίζει στους συμπολίτες μας την ιστορία του τόπου μας που ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με τα οικοσυστήματα που βίαια καταστράφηκαν. Δεν το έβαζε εύκολα κάτω, παρ΄ όλες τις ματαιώσεις και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις για την αποκατάσταση της λίμνης φρόντιζε να θυμίζει στους έχοντες την τύχη της πόλης στα χέρια τους την υποχρέωσή τους να αποκαταστήσουν τον υδροβιότοπο της Μουριάς. Ευγνωμονούσε την λίμνη για όσα του είχε προσφέρει, η λίμνη γι΄ αυτόν ήταν πάντα η «γαλάζια νεράιδα». Οι σκέψεις μας δίπλα στους οικείους του, στη σύζυγό του κ. Αλεξάνδρα, στα παιδιά και στα εγγόνια του που τόσο αγάπησε. Καλό ταξίδι Πρόεδρε!

Φυσιολατρικός Σύλλογος Φίλων λίμνης Μουριάς και ποταμού Αλφειού

Ανακοίνωση της Περιφερειακής Παράταξης Δυτική Ελλάδα-Δικαίωμα στην Πρόοδο για τον χαμό του Νάσου Νασόπουλου

Κοινωνια

Χάσαμε έναν φίλο, έναν δημοκράτη και προοδευτικό πολίτη, έναν σύντροφο τον Νάσο Νασόπουλο.

Η απώλεια είναι μεγάλη .

Ξεχώρισε στην δημοσιογραφία την πολιτική και συμβουλευτική. Πολυτάλαντος, ασυμβίβαστος και πρωτοπόρος.

Η πορεία του δημιουργική και ανατρεπτική σε όλους τους τομείς.

Θερμά συλλυπητήρια στην σύζυγό του, τα παιδιά του και τους συνεργάτες του στο The Best.

Νάσο θα σε θυμόμαστε πάντα.

Αγώνας δρόμου για τον Κυπαρισσιακό Κόλπο

Περιβαλλον

Τέσσερα χρόνια μετά την καταδίκη της χώρας μας για την άναρχη κατάσταση που επικρατούσε στον Κυπαρισσιακό Κόλπο, ακόμα πασχίζουμε να εφαρμόσουμε το φιλόδοξο σχέδιο προστασίας που θεσπίστηκε το 2018. 

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1086845/article/epikairothta/perivallon/agwnas-dromoy-gia-ton-kyparissiako-kolpo

Ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων Λίμνης Μουριάς και Αλφειού Ποταμού, προς τον Αντιπεριφερειάρχη, για τη λίμνη

Περιβαλλον

Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, σε συνέχεια της συζήτησης που είχαμε σχετικά με πρωτοβουλίες που μπορεί να αναλάβει η Π.Ε. Ηλείας για την περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής μας σας παραθέτουμε  αιτήματα του Συλλόγου  που σχετίζονται με την αποκατάσταση της λίμνης Μουριάς και του ποταμού Αλφειού.

Συγκεκριμένα, αιτούμαστε να προχωρήσετε σε εκπόνηση περιβαλλοντικής- οικονομοτεχνικής μελέτης για τη λίμνη Μουριάς. Στην συνάντησή μας είχατε εκφραστεί θετικά σε αυτή την προοπτική και είχατε  αναφέρει ότι αυτή η προσπάθεια θα μπορούσε να γίνει από κοινού με τον Δήμο Πύργου. Η νέα δημοτική αρχή έχει εντάξει στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το έτος 2020 ένα σημαντικό ποσό για την εκπόνηση σχετικής μελέτης.

Για τον ποταμό Αλφειό, όπως γνωρίζεται κατά το παρελθόν ο Σύλλογος είχε πρωτοστατήσει και δημιουργήσει ένα περιβαλλοντικό πάρκο αναψυχής δίπλα στη γέφυρα του ποταμού. Με τα χρόνια ο χώρος εγκαταλείφτηκε και σε συνδυασμό με την εναπόθεση των δεματοποιημένων απορριμμάτων στο Ποτόκι ο χώρος απαξιώθηκε. Αιτούμαστε από εσάς να συμβάλλετε  στην αναδημιουργία του πάρκου, στην ανάδειξη της περιοχής με τον ηλεκτροφωτισμό της οδικής γέφυρας του Αλφειού και στη διαμόρφωση της κοίτης του Αλφειού  με μηχανήματα της Π.Ε. Ηλείας στο σημείο που γίνονταν οι καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις του Συλλόγου. Την προμήθεια 8 τσιμεντένιων τραπεζοπάγκων και την εγκατάσταση ενός πυλώνα φωτισμού ύψους 8-10 μέτρων για να φωτιστεί ο χώρος των πολιτιστικών εκδηλώσεων.

            Παρακαλούμε, κ. Αντιπεριφερειάρχη, να βοηθήσετε στην αναβίωση του πάρκου του Αλφειού. Ευελπιστούμε στην περιβαλλοντική σας ευαισθησία και την αγάπη σας για τον Αλφειό και τον τόπο μας.

 

       Ο Πρόεδρος                                                                          Ο Γραμματέας

Δάββος Θεόδωρος                                                                  Χριστόπουλος Θεόδωρος

Εμπλουτισμένο το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

Περιβαλλον

Φωτογραφία: Για τις προστατευόμενες περιοχές θα υπάρχει ένας κεντρικός φορέας με 24 μονάδες διαχείρισης και κατά τόπους επιτροπές. Μια βελτίωση που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που κατατέθηκε είναι πως στους πόρους εντάσσονται έσοδα από ΑΠΕ, από μισθώσεις αιγιαλών και πρόστιμα.

Με επιμέρους βελτιώσεις και... 63 άρθρα περισσότερα από αυτά που είχαν δοθεί στη διαβούλευση κατατέθηκε χθες στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος περί εκσυγχρονισμού της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1075369/article/epikairothta/ellada/employtismeno-to-perivallontiko-nomosxedio

Διανομή εντύπων για την ανακύκλωση, από το Δήμο Πύργου

Περιβαλλον

Ο Δήμος Πύργου και η διεύθυνση Καθαριότητας, Πρασίνου και Ανακύκλωσης κατά το τριήμερο 8,9 & 10 Φεβρουάριου, θα βρίσκεται σε κεντρικά σημεία της πόλης - με εθελοντική ομάδα  - και θα πραγματοποιήσει διανομή έντυπου υλικού σχετικό  με την ανακύκλωση.

 Συγκεκριμένα θα βρείτε περίπτερα ανακύκλωσης στη Πλατεία Σάκη Καράγιωργα και στο χώρο τέλεσης του πανηγυριού του Αγίου Χαράλαμπου, στο αθλητικό κέντρο Αγίας Βαρβάρας.   

 

 

 

--

 ____________________________________________________________________
Δήμος Πύργου 
Γραφείο Δημάρχου 
 
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 
 
Πηγή εικόνας: https://el.wikipedia.org/ 

Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν: Ποιο σχέδιο για τη μεταλιγνιτική εποχή;

Περιβαλλον

Η μετάβαση σε μια οικονομία που μειώνει ταχύτατα ώς την εξαφάνισή της την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων απαιτεί έναν λεπτομερή σχεδιασμό που να προβλέπει συγχρόνως την ανάπτυξη νέων παραγωγικών δραστηριοτήτων, την αλλαγή του χάρτη επαγγελμάτων και ειδικοτήτων, την υποστήριξη από δημόσιους φορείς αυτών των αλλαγών. Είναι πολύ ανησυχητικό και επικίνδυνο το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ούτε καν σκέψεις προς αυτή την κατεύθυνση από την πλευρά του πολιτικού κόσμου ή των επιστημονικών ιδρυμάτων.

Περισσότερα στο https://commonality.gr/petros-linardos-rylmon-poio-schedio-gia-ti-metalignitiki-epochi/

Τα «κοράκια» της Ενέργειας

Περιβαλλον

Ιδιωτικές επιχειρήσεις και ξένοι επενδυτές παρακάμπτουν τις εθνικές νομοθεσίες, ενάγουν κράτη σε ιδιωτικά διαιτητικά δικαστήρια, εκβιάζουν κυβερνήσεις και αποσπούν τεράστιες αποζημιώσεις, φρενάροντας πολιτικές κατά της κλιματικής αλλαγής.

Ξεπουλημένες κυβερνήσεις, πολιτικοί-ανδρείκελα εκχωρούν εδώ και αιώνες για εκμετάλλευση κοινά αγαθά του πλανήτη που δεν τους ανήκουν, όπως το νερό, το υπέδαφος, την ενέργεια, σε μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και ιδιώτες «επενδυτές».

Για την προστασία των τελευταίων έχουν θεσμοθετηθεί χιλιάδες συμφωνίες εμπορίου-επενδύσεων, ενώ οικοδομείται ταυτόχρονα ένα ακραία αδιαφανές διεθνές δικαιικό σύστημα που επιτρέπει σε ιδιωτικές επιχειρήσεις και ξένους επενδυτές να παρακάμπτουν το εθνικό δίκαιο και να ενάγουν ολόκληρα κράτη σε ιδιωτικά διαιτητικά δικαστήρια που αποτελούνται από δικηγόρους, να εκβιάζουν κυβερνήσεις και να αποσπούν τις περισσότερες φορές από αυτές τεράστιες αποζημιώσεις.

Τα τελευταία χρόνια το σύστημα αυτό ξεφεύγει πέρα από κάθε λογική, αφού οι διεκδικήσεις αποζημιώσεων από τα κράτη εκλαμβάνονται πλέον και ως… επενδυτικό προϊόν. Εταιρείες επενδύσεων χαρτοφυλακίου που μυρίστηκαν αίμα σπεύδουν να τοποθετηθούν, χρηματοδοτώντας γενναία τις επιχειρήσεις που ενάγουν κράτη προσβλέποντας σε γενναίες αποδόσεις από το μερίδιό τους επί των μελλοντικών αποζημιώσεων.

Από τους βασικούς χρήστες αυτού του φαύλου συστήματος είναι και οι μεγάλες εταιρείες ενέργειας. Ο ελλοχεύων κίνδυνος είναι ότι θα χρησιμοποιήσουν το σύστημα αυτό στη συνέχεια όχι μόνο για να κερδοσκοπήσουν σε βάρος κρατών ρημάζοντας τα δημόσια ταμεία και τα χρήματα των απλών φορολογουμένων, αλλά και για να καθυστερήσουν τη μετάβαση του πλανήτη σε καθαρότερες μορφές ενέργειας.

Η ΣΥΝΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Μία από τις ελάχιστα γνωστές στην κοινή γνώμη αλλά πολύ σημαντική διεθνής συμφωνία επενδύσεων της τελευταίας 20ετίας -καθώς προσφέρει τη δύναμη στις επιχειρήσεις να μπλοκάρουν τη μετάβαση του πλανήτη από τα καταστροφικά για το κλίμα ορυκτά καύσιμα στην ανανεώσιμη ενέργεια- είναι η Συνθήκη για τον Χάρτη Εμπορίου Ενέργειας (Energy Charter Treaty – ECT).

Η ECT έκανε την εμφάνισή της για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1990 ως διεθνής συμφωνία για την προστασία των δυτικών επενδυτών ενέργειας στις υπό μετάβαση χώρες της Κεντρικής και την Ανατολικής Ευρώπης. Οι διαπραγματεύσεις για τη διαμόρφωση των όρων της συνθήκης έλαβαν χώρα μακριά από τον φακό της δημοσιότητας και την κοινή γνώμη.

Γι’ αυτόν τον λόγο η ECT -που έχει ήδη υιοθετηθεί από 51 χώρες του κόσμου- κατάφερε να ξεφύγει από το κύμα των αντιδράσεων που ξέσπασε την προηγούμενη δεκαετία εναντίον άλλων διεθνών συμφωνιών εμπορίου και επενδύσεων, οι οποίες περιελάμβαναν τον περιβόητο μηχανισμό διευθέτησης διαφορών επενδυτή-κράτους (Investment State Dispute Settlement-ISDS).

ΙΔΙΩΤΕΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ

Ο ISDS αποτελεί όμως ακρογωνιαίο λίθο της ECT, παρέχοντας σε εταιρείες και επενδυτές του ενεργειακού τομέα το δικαίωμα να ενάγουν κράτη και να διεκδικούν τεράστιες αποζημιώσεις από αυτά σε διεθνή διαιτητικά δικαστήρια τα οποία αποτελούνται όχι από επαγγελματίες δικαστές, αλλά από τρεις ιδιώτες -αμφιλεγόμενους συνήθως- δικηγόρους.

Καμία άλλη διεθνής συμφωνία εμπορίου ή επενδύσεων στον κόσμο δεν έχει προκαλέσει τόσες πολλές αγωγές επενδυτών εναντίον κρατών όσες η ECT. Ως τον περασμένο Οκτώβριο η Γραμματεία της ECT είχε καταγράψει συνολικά 128 προσφυγές, οι οποίες ενδεχομένως λόγω της αδιαφάνειας που υπάρχει να είναι πολύ περισσότερες. Με την πάροδο του χρόνου μάλιστα οι προσφυγές εναντίον κρατών αυξάνονται. Από μόλις 19 στα πρώτα δέκα χρόνια της συνθήκης (1998-2007) στην επόμενη δεκαετία (2010-2019) αυξήθηκαν κατά 439% στις 109, τάση που εκτιμάται ότι θα συνεχιστεί και στο μέλλον.

Ακόμα, ενώ στα πρώτα 15 χρόνια ισχύος της ECT το 89% των προσφυγών υποβάλλονταν από επενδυτές της Δύσης εναντίον χωρών της Κεντρικής, Ανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας, την τελευταία πενταετία οι αγωγές των εταιρειών χτυπούν αυξανόμενα και χώρες της Δυτικής Ευρώπης όπως η Ιταλία, η Γερμανία και η Ισπανία. Την πλειονότητα των υποθέσεων κερδίζουν οι επενδυτές. Ως τα τέλη του 2019 περίπου το 60% προσφυγών εναντίον κρατών είχαν επιδικαστεί από τα διαιτητικά δικαστήρια προς όφελος των επενδυτών.

Τα χρήματα που διακυβεύονται για τα κράτη και τους φορολογουμένους τους είναι τεράστια. Σε 16 αγωγές που έχουν ασκηθεί εναντίον κρατών, οι επενδυτές -στην πλειονότητά τους επιχειρηματικοί κολοσσοί ή μεγιστάνες του πλούτου- διεκδικούσαν αποζημίωση -για κάθε μία από αυτές- μεγαλύτερη του ενός δισ. δολαρίων. Τα νομικά έξοδα είναι και αυτά υπέρογκα αγγίζοντας κατά μέσο όρο τα 11 εκατ. δολάρια, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί είναι πολύ υψηλότερα. Το μεγαλύτερο μέρος τους καταλήγει στις τσέπες των δικηγορικών γραφείων και των δικαστών.

Στα 20 χρόνια ισχύος της ECT οι κυβερνήσεις έχουν διαταχθεί από τα διαιτητικά δικαστήρια ή συμφωνήσει μετά από συμβιβασμό να πληρώσουν στις επιχειρήσεις αποζημιώσεις μεγαλύτερες των 51,2 δισ. δολαρίων, ενώ το σύνολο των απαιτήσεων που εκκρεμούν εις βάρος τους αγγίζει τα 35 δισ. δολάρια.

ΜΗΝΥΣΕΙΣ

Οι εταιρείες διεκδικούν αποζημιώσεις όχι μόνο για υπαρκτές απώλειες, αλλά και για υποθετικά κέρδη στο μέλλον. Η πετρελαϊκή εταιρεία Rockhopper, για παράδειγμα, διεκδίκησε από την Ιταλία όχι μόνο τα 40-50 εκατ.δολάρια που επένδυσε για εξερεύνηση πετρελαϊκού κοιτάσματος στην Αδριατική, αλλά και 200-300 εκατ. δολάρια που υποθετικά θα μπορούσε να έχει κερδίσει από την εκμετάλλευση του κοιτάσματος αν η Ιταλία δεν προχωρούσε στην απαγόρευση όλων των νέων υπεράκτιων εξορύξεων πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι μηνυτές της ECT προέρχονται κυρίως από τη Δυτική Ευρώπη. To 60% των περίπου 150 εταιρειών και των φυσικών προσώπων που εμπλέκονται σε διεκδικήσεις αποζημιώσεων βάσει της ECT δηλώνουν έδρα τις Ολλανδία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Βρετανία και Κύπρο.

Χάρη στον υπερβολικά ευρύ ορισμό «επενδυτή» και «επένδυσης» της ECT, πολλές από τις εταιρείες που ενάγουν κράτη στο πλαίσιο της ECT είναι απλά εταιρείες-ταχυδρομική θυρίδα, χωρίς καν υπαλλήλους, οι οποίες χρησιμοποιούνται από τις μεγάλες επιχειρήσεις για τη μεταφορά των κερδών τους και τη φοροαποφυγή.

Είκοσι τέσσερις από τους 25 υποτιθέμενους «Ολλανδούς» επενδυτές που είχαν προσφύγει ώς τα τέλη του 2019 σε διαιτητικά δικαστήρια εναντίον κρατών επικαλούμενοι την ECT διαπιστώθηκε ότι ήταν εταιρείες-ταχυδρομική θυρίδα. Μεταξύ αυτών και η Khan Netherlands (που χρησιμοποιήθηκε από την καναδική εταιρεία εξόρυξης Khan Resources για να μηνύσει τη Μογγολία -παρότι ο Καναδάς δεν συμμετέχει στην ECT) αλλά και οι Isolux Infrastructure Netherlands και Charanne που ανήκουν στους Luis Delso και José Gomis, δύο από τους πλουσιότερους Ισπανούς επιχειρηματίες, και αξιοποιήθηκαν για να μηνύσουν την Ισπανία.

Η ECT -όπως και οι υπόλοιπες συμφωνίες εμπορίου που περιέχουν ρήτρα ISDS- αξιοποιείται αυξανόμενα όμως και από τις εταιρείες του χρηματοπιστωτικού τομέα με σκοπό την κερδοσκοπία και την εξαγωγή κέρδους από δημόσιο χρήμα. Το 88% των προσφυγών εναντίον της Ισπανίας για τις περικοπές της Μαδρίτης στη στήριξη σχημάτων ανανεώσιμης ενέργειας δεν ήταν -όπως θα αναμενόταν- από εταιρείες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, αλλά από επενδυτικά funds και άλλες εταιρείες του χρηματοπιστωτικού τομέα που είχαν μάλιστα δεσμούς με βιομηχανίες… άνθρακα, πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Κάποια εξ αυτών των funds «επένδυσαν» σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας μόνο όταν η Ισπανία βυθίστηκε στην οικονομική κρίση της προηγούμενης δεκαετίας και η τότε κυβέρνηση Ραχόι μείωσε στο πλαίσιο των πολιτικών λιτότητας την επιδότηση κάποιων σχημάτων ανανεώσιμων πηγών που ήδη υπήρχαν. Μυρίστηκαν, δηλαδή, χρήμα και μπούκαραν. Αργότερα απαίτησαν δικαστικά αποζημιώσεις, υποστηρίζοντας ότι η αλλαγή στάσης της ισπανικής κυβέρνησης επηρέασε αρνητικά τις προοπτικές της μελλοντικής κερδοφορίας τους.

ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΠΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ… ΜΑΤΙ

  • Vattenfall VS Γερμανία

Η σουηδική Vattenfall μετά την πρώτη επιτυχημένη προσφυγή κατά της Γερμανίας για εργοστάσιο ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα που μόλυνε ασύστολα, υπέβαλε εκ νέου αγωγή το 2012 σε διεθνές διαιτητικό δικαστήριο διεκδικώντας αποζημιώσεις 4,3 δισ. ευρώ συν τόκους για απώλεια κερδών.

Η προσφυγή κατατέθηκε μετά την απόφαση του γερμανικού κοινοβουλίου να επιταχύνει τη κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας ύστερα από το ατύχημα της Φουκουσίμα το 2011. Μεταξύ άλλων οι Γερμανοί βουλευτές αποφάσισαν την άμεση και οριστική διακοπή λειτουργίας των παλαιότερων αντιδραστήρων της Γερμανίας, συμπεριλαμβανομένων και δύο μονάδων ηλεκτροπαραγωγής της Vattenfall σε Krümmel και Brunsbüttel.

Η υπόθεση, που βρίσκεται σε εξέλιξη, αναδεικνύει τη δυνατότητα διεκδικήσεων από μια επιχείρηση εξαιτίας της νόμιμης απόφασης ενός κράτους να αλλάξει την ενεργειακή του πολιτική -και μάλιστα για περιβαλλοντικούς λόγους. Δείχνει ακόμα ότι η ECT μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική ισορροπία μιας ολόκληρης χώρας μεταφέροντας στα χέρια λίγων μετόχων χρήματα που ανήκουν σε εκατομμύρια φορολογουμένους πολίτες.

Η απαίτηση των 4,3 δισ. ευρώ ισοδυναμεί με το 25% του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού της Γερμανίας για την υγεία, ενώ ώς τον Απρίλιο του 2018 η γερμανική κυβέρνηση είχε ξοδέψει περισσότερα από 15 εκατ. ευρώ για νομικά και διοικητικά έξοδα. Η Vattenfall δαπάνησε 26 εκατ. ευρώ για νομική κάλυψη και αμοιβές δικηγόρων, οι οποίοι επίσης διεκδικούν αποζημίωση από τη Γερμανία.

Παρά τα δισεκατομμύρια δημόσιου χρήματος που διακυβεύονται, η υπόθεση εκδικάζεται επί της ουσίας στο σκοτάδι. Οχτώ χρόνια από την υποβολή της αγωγής δεν έχει δημοσιοποιηθεί ούτε ένα ενιαίο δημόσιο έγγραφο, ενώ η περιορισμένη πρόσβαση μιας μικρής ομάδας βουλευτών στις θέσεις του γερμανικού κράτους διατηρείται μυστική.

  • Yukos VS Ρωσία

Το 2014 οι δικηγόροι του διαιτητικού δικαστηρίου που επιδίκασε 3 προσφυγές κατά της Ρωσίας στο πλαίσιο της ECT (γνωστές και ως περιπτώσεις Yukos) διέταξαν τη Μόσχα να καταβάλει αποζημιώσεις 50 δισ. δολαρίων σε 6 πρώην μετόχους του πετρελαϊκού κολοσσού Yukos.

Το δικαστήριο έκρινε ότι τα μέτρα της ρωσικής κυβέρνησης που οδήγησαν στο κλείσιμο της Yukos το 2006-07 ισοδυναμούσαν με έμμεση παράνομη απαλλοτρίωσή της. Η απόφαση ακυρώθηκε το 2016 από ολλανδικό δικαστήριο που αποφάνθηκε ότι το διεθνές διαιτητικό δικαστήριο δεν είχε δικαιοδοσία. Στην παρούσα φάση η υπόθεση βρίσκεται σε διαδικασία έφεσης, ενώ ένα δεύτερο κύμα απαιτήσεων είναι σε εξέλιξη από την προηγούμενη διοίκηση της εταιρείας.

Η υπόθεση είναι αξιοσημείωτη λόγω της κολοσσιαίας απαίτησης των 50 δισ. δολαρίων. Το ποσό ισοδυναμεί με το ΑΕΠ της Σλοβενίας και αποτελεί τη μεγαλύτερη αποζημίωση που επιδικάστηκε στην ιστορία της επενδυτικής διαιτησίας. Τα συνολικά δικαστικά έξοδα, φτάνουν τα 124 εκατ. δολάρια -εκ των οποίων η Ρωσία υποχρεώθηκε να πληρώσει τα 103 εκατ.-, βγάζουν επίσης μάτι.

Οι δικηγόροι της Yukos (από τη Shearman and Sterling που τα μίντια ονομάζουν «δικηγόρους των 1.065 δολαρίων την ώρα») χρέωσαν 81 εκατ. δολάρια για τη νομική τους εκπροσώπηση και συνδρομή. Από την πλευρά τους οι τρεις δικηγόροι του διαιτητικού δικαστηρίου έβαλαν στις τσέπες τους πάνω από 5,3 εκατ. ευρώ, ενώ ο βοηθός τους έφυγε με… 1 εκατ. ευρώ.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ρωσία υπέγραψε την ECT το 1994, αλλά η Ρωσική Δούμα δεν την επικύρωσε ποτέ. Παρ’ όλα αυτά το διαιτητικό δικαστήριο αποδέχτηκε την αξίωση των μετοχών, κάτι όμως που απέρριψε αργότερα το ολλανδικό δικαστήριο.

  • Rockhopper VS Ιταλία

Το Μάιο του 2017 η βρετανική πετρελαϊκή εταιρεία προσέφυγε κατά της Ιταλίας για την άρνησή της να χορηγήσει άδεια εξόρυξης πετρελαίου στην Αδριατική Θάλασσα. Η άρνηση ήρθε μετά από απόφαση απαγόρευσης νέων εξορύξεων πετρελαίου και φυσικού αερίου κοντά στις ακτές της χώρας από το ιταλικό κοινοβούλιο λόγω περιβαλλοντικών ανησυχιών και του υψηλού κινδύνου σεισμού.

Η Rockhopper διεκδικεί από πετρελαιοπηγές που δεν… υπάρχουν αποζημίωση 40-50 εκατ. δολαρίων για τα έξοδα ερευνών και υπερτετραπλάσιο ποσό για διαφυγόντα μελλοντικά κέρδη. Η, παρανοϊκή για πολλούς, απαίτησή της έγινε δεκτή από το διαιτητικό δικαστήριο 17 μήνες μετά την… έξοδο της Ιταλίας από την ECT. Και αυτό κατέστη δυνατό επειδή η συνθήκη προστατεύει τους επενδυτές για ακόμα… 20 χρόνια μετά την αποχώρηση μιας χώρας από αυτήν. Δώκε μου και μένα μπάρμπα!

ΠΑΝΙΣΧΥΡΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

Πέρα από σημαντική πηγή κερδοσκοπίας σε βάρος των κρατών, η ECT αποτελεί όμως και ένα πανίσχυρο εργαλείο στα χέρια των μεγάλων εταιρειών πετρελαίου, φυσικού αερίου και άνθρακα στην εκστρατεία που έχουν ξεκινήσει για να εμποδίσουν τη μετάβαση σε καθαρότερες μορφές ενέργειας.

Ως τα τέλη του 2012 το 70% των υποθέσεων παραβίασης όρων της ECT αφορούσε το πετρέλαιο, το φυσικό αέριο ή τον άνθρακα και των 97% των επενδυτών που προσέφυγαν δικαστικά για αποφάσεις κρατών ήταν εταιρείες ορυκτών καυσίμων. Οι εταιρείες αξιοποίησαν τη συνθήκη -όπως και άλλες συμφωνίες επενδύσεων- προκειμένου να αμφισβητήσουν δικαστικά κυβερνητικές αποφάσεις απαγόρευσης πετρελαϊκών εξορύξεων, απόρριψης αγωγών μεταφοράς πετρελαίου και φυσικού αερίου, φορολόγησης ορυκτών καυσίμων, αναστολής και κατάργησης των ρυπογόνων μορφών ενέργειας.

Οι εταιρείες αξιοποιούν ακόμα την ECT προκειμένου να εκφοβίσουν τις κυβερνήσεις και να τις αποτρέψουν από την ανάληψη δράσης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής αλλά και για την προστασία υφιστάμενων και την προώθηση νέων πρότζεκτ ορυκτών καυσίμων, το κλείδωμα των κρατικών επιδοτήσεων προς αυτές, την εκτροπή των κεφαλαίων που απαιτούνται για τη μετάβαση σε καθαρότερη ενέργεια, την υπονόμευση των προσιτών τιμών ηλεκτρικής ενέργειας, το μπλοκάρισμα επανακρατικοποίησεων. Το πιο πιθανο είναι ότι στο τέλος δεν θα τα καταφέρουν. Εως τότε όμως, χάρη στη ρήτρα ISDS και συμφωνίες όπως η ECT, θα έχουν «μασήσει» τρισεκατομμύρια από τους φορολογούμενους πολιτες αυτού του πλανήτη.

ΟΙ ΑΔΕΚΑΣΤΟΙ «ΔΙΚΑΣΤΕΣ»

Ως τα τέλη του 2017 το 44% των προσφυγών ECT είχε εκδικαστεί από μόλις 25 δικηγόρους. Τα 2/3 αυτών είχαν προσφέρει τις υπηρεσίες τους ως νομικοί σύμβουλοι επιχειρήσεων στις διενέξεις με κράτη στο πλαίσιο άλλων συμφωνιών επενδύσεων.

Η διπλή ενασχόλησή τους τροφοδοτεί τεράστια ερωτήματα για την αντικειμενικότητά τους ως δικαστές. Αυτή η μικρή ομάδα δικηγόρων έχει αποφανθεί ακραία φιλικές προς τις επιχειρήσεις ερμηνείες της ECT, ανοίγοντας τον δρόμο για ακόμα πιο υψηλές απαιτήσεις από τα κράτη στο μέλλον. Οι πλέον «δουλευταράδες» και φίλιοι στις επιχειρήσεις δικαστές είναι:

1. GARY BORN (ΗΠΑ). Εχει εκδικάσει συνολικά 9 υποθέσεις ECT και σε όλες επιλέχθηκε ως μέλος του τριμελούς διαιτητικού δικαστηρίου από τους επενδυτές. Η καριέρα του ως υπερ-δικαστή υποθέσεων ECT εκτοξεύτηκε μετά τις υποθέσεις Ισπανίας και Τσεχίας. Οι επενδυτές εκτιμώντας τις φίλιες προς τα επιχειρηματικά συμφέροντα ετυμηγορίες του τον επέλεξαν σε 18 από τις συνολικά 20 υποθέσεις ISDS που κλήθηκε να επιδικάσει. Σε αγωγή της Phillip Morris κατά της αντικαπνιστικής νομοθεσίας στην Ουρουγουάη ήταν ο μοναδικός δικαστής που τάχθηκε υπέρ της καπνοβιομηχανίας.

2. YVES FORTIER (Καναδάς). Εχει επιδικάσει συνολικά 7 υποθέσεις ECT, στις 3 από τις οποίες επιλέχθηκε ως δικαστής από τους επενδυτές ενώ στις 4 ορίστηκε από κοινού πρόεδρος του δικαστηρίου. Και τις 7 υποθέσεις κέρδισαν οι επενδυτές. Μεταξύ αυτών και την αγωγή 6 μεγαλομετόχων της Yukos εναντίον της Ρωσίας, από την οποία πληρώθηκε για τις υπηρεσίες του ως δικαστή με το ποσό των 1,7 εκατ. ευρώ! Ο Fortier συμμετείχε για πολλά χρόνια στα διοικητικά συμβούλια επιχειρηματικών κολοσσών, όπως οι εξορυκτικές Alcan και Rio Tinto.

3. CHARLES PONCET (Ελβετία). Εχει επιδικάσει 6 υποθέσεις ECT και σε όλες επιλέχθηκε από τους επενδυτές. Αποτελεί τυπικό παράδειγμα δικηγόρου εξειδικευμένου σε θέματα επιχειρήσεων, που στη συνέχεια έγινε δικαστής διαιτητικού δικαστηρίου. Οι υποθέσεις ECT αποτελούν το 60% των περιπτώσεων διαιτησίας στις οποίες συμμετείχε, ενώ έχει εργαστεί και ως νομικός σύμβουλος ενεργειακών κολοσσών όπως η Repsol. Ως μέλος του τριμελούς δικαστηρίου που εκδίκασε την υπόθεση Yukos -από την οποία και είχε επιλεγεί- εισέπραξε αμοιβή 1,5 εκατ. ευρώ! Είναι μέλος της εταιρείας χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών London Capital Group.

4. STANIMIR ALEXANDROV (Βουλγαρία). Χαρακτηριστικό παράδειγμα «περιστρεφόμενης πόρτας» ο Βούλγαρος, έχει εκδικάσει 5 υποθέσεις. Στις 4 επιλέχτηκε από τους επενδυτές, ενώ στη μία ήταν πρόεδρος του διαιτητικού δικαστηρίου. Νωρίτερα διετέλεσε υφυπουργός Εξωτερικών της Βουλγαρίας και εκπρόσωπος αυτής στην υπογραφή των επενδυτικών συμφωνιών της δεκαετίας του 1990. Εν συνεχεία έπιασε δουλειά στο δικηγορικό γραφείο Sidley Austin ενάγοντας χώρες και εκπροσωπώντας μεγάλες επιχειρήσεις, όπως οι Vivendi, Bechtel, Veolia, Phillp Moris σε υποθέσεις ISDS.

ΝΟΜΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

Οι εταιρείες παροχής νομικών υπηρεσιών αποτελούν την κινητήρια δύναμη της μεγάλης ανόδου των προσφυγών ECT τα τελευταία χρόνια. Διαφημίζουν τις δυνατότητες που παρέχει η ECT για τη διεκδίκηση τεράστιων αποζημιώσεων μέσω δικαστικού αγώνα και ενθαρρύνουν τις επιχειρήσεις-πελάτες τους να μηνύουν χώρες. Ως τα τέλη του 2017 μόλις πέντε νομικές εταιρείες-ελίτ εμπλέκονταν περίπου στις μισές προσφυγές επενδυτών εναντίον κρατών για παραβίαση όρων της ECT.

ΚΟΡΥΦΑΙΕΣ ΟΛΩΝ ΟΙ:

  1. Allen & Overy (Βρετανία). Εχεί εμπλακεί σε 16 υποθέσεις εκπροσωπώντας κυρίως επενδυτές. Ηταν αυτή που προχώρησε στην πρώτη διαιτησία βάσει της συμφωνίας ECT το 2001, εκπροσωπώντας τον αμερικανικό ενεργειακό κολοσσό AES εναντίον της Ουγγαρίας. Σήμερα αποτελεί βασικό μηνυτή της Ισπανίας, εκπροσωπώντας 10 συνολικά από τις 16 αγωγές που έχουν υποβληθεί εναντίον της χώρας της Ιβηρικής.
  2. King & Spaiding (ΗΠΑ). Εχει εμπλακεί σε 16 υποθέσεις εκπροσωπώντας μόνο επενδυτές. Αποτελεί τον βασικό νομικό εκπρόσωπο των μεγάλων πετρελαϊκών εταιρειών μεταξύ άλλων και στις απαιτήσεις αυτών εναντίον Ισπανίας και Ιταλίας.
  3. Arnold Porter Kaye Scholer (HΠΑ). Εχει εμπλακεί σε 10 υποθέσεις ECT. Εκπροσώπησε σε αυτές μόνο κράτη, αλλά ευρύτερα σε υποθέσεις ΙSDS έχει εκπροσωπήσει και επιχειρήσεις. Αρκετοί από τους δικηγόρους της περιλαμβάνονται στη λίστα διαιτητών της ICSID της Παγκόσμιας Τράπεζας και μπορούν να επιλεχτούν ως πρόεδροι των διαιτητικών δικαστηρίων, όταν τα αντιμαχόμενα μέρη δεν συμφωνούν.
  4. Freshfields Bruckhaus Deringer (Βρετανία). Το δικηγορικό γραφείο με τις περισσότερες υποθέσεις ISDS (45) έχει εμπλακεί σε 10 διενέξεις ECT. Eκπροσωπεί επενδυτές, μεταξύ άλλων και την EVN στην αγωγή της κατά της βουλγαρικής κυβέρνησης για τη μείωση των τιμών ενέργειας.
  5. Weil Gotshal & Magnes (ΗΠΑ). Εχει εμπλακεί σε 9 υποθέσεις ECT εκπροσωπώντας κυρίως κράτη. Ωστόσο ευρύτερα σε υποθέσεις ISDS δουλεύει και για τις δύο πλευρές. Υπερασπίζεται έτσι την Τσεχία σε 6 προσφυγές ΕCT εναντίον της, ενώ από την άλλη πλευρά διετέλεσε νομικός σύμβουλος της ενεργειακής εταιρείας CEZ, η οποία προσέφυγε κατά της αλβανικής κυβέρνησης -μετά από αποτυχημένη απόπειρα ιδιωτικοποίησης του τομέα της ενέργειας στη γειτονική χώρα. Οδήγησε μάλιστα τα Τίρανα σε συμβιβασμό κερδίζοντας για λογαριασμό της CEZ αποζημιώσεις 100 εκατ. ευρώ.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ECT

«Τάτσι, μίτσι, κότσι»

Η Γραμματεία της ECT, με έδρα της Βρυξέλλες και προσωπικό 20 ατόμων, χρηματοδοτείται από τα κράτη-μέλη της συνθήκης. Το έργο της ευρύ: μεταξύ άλλων η προώθηση της συνθήκης, η διευκόλυνση μεταρρύθμισής της αλλά και η χορήγηση «ουδέτερων, ανεξάρτητων νομικών συμβουλευτικών υπηρεσιών» για την επίλυση των προκυπτουσών διαφορών. Στην πραγματικότητα όμως η Γραμματεία είναι λιγότερο ουδέτερη απ’ όσο φαίνεται.

Λειτουργεί επί της ουσίας ως βοηθός των επιχειρήσεων και των δικηγορικών γραφείων που κερδοσκοπούν από την ECT. Εταιρείες που ρυπαίνουν και κερδοσκόποι δικηγόροι απολαμβάνουν προνομιακή πρόσβαση σε αυτήν, εγείροντας ερωτήματα για την ουδετερότητά της και την ικανότητά της να λειτουργήσει υπέρ των κρατών που συμμετέχουν στη συνθήκη καθώς και για την απομάκρυνση του κόσμου από τα ορυκτά καύσιμα. Αυτό αποτυπώνεται πλήρως στα δύο συμβουλευτικά της σώματα της ΕCΤ, Industry Advisory Panel και Legal Advisory Task Force.

Το πρώτο σώμα παρέχει συμβουλές πολιτικής για τις κατευθύνσεις της ECT. Από τις 42 επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε αυτό τουλάχιστον οι 36 βγάζουν τα κέρδη τους από τα ορυκτά καύσιμα. Μεταξύ αυτών και κάποιες από τις πλουσιότερες πετρελαϊκές εταιρείες του κόσμου, όπως οι Shell, BP, CNPC, Lukoil, Gazprom, ENI και ΕΛΠΕ.

Αλλα μέλη του Industry Advisory Panel αντιπροσωπεύουν διανομείς ενέργειας, χρηματοδότες και εταιρείες που καταναλώνουν υπερβολικά υψηλή ενέργεια στην παραγωγή τους, όπως η χημική Dow Chemical που χρησιμοποιεί καθημερινά… 800 χιλιάδες βαρέλια πετρελαίου. Αρκετές από αυτές τις εταιρείες ή θυγατρικές τους έχουν ενάγει κράτη στο πλαίσιο της ECT σε διαδικασίες ISDS αποκομίζοντας τεράστιες αποζημιώσεις.

Ακόμα περισσότεροι κερδοσκόποι του συστήματος ISDS συμμετέχουν όμως στο άλλο συμβουλευτικό σώμα, το Legal Advisory Task Force, που συγκεντρώνει περί τους 80 δικηγόρους. Τα 2/3 αυτών αποκομίζουν οικονομικά οφέλη από προσφυγές επενδυτών εναντίον κρατών.

Και τα δύο συμβουλευτικά σώματα έχουν άφθονες ευκαιρίες επηρεασμού της Γραμματείας, των κρατών-μελών της ECT και της ευρύτερης διαδικασίας της Συνθήκης για το δικό τους συμφέρον. Επίσης αρκετοί υψηλόβαθμοι υπάλληλοι στη Γραμματεία της ECT συνεχίζουν την καριέρα τους σε δικηγορικά γραφεία που συμμετέχουν στα διαιτητικά δικαστήρια.

Μπάμπης Μιχάλης

Πηγή: Εφημερίδα των Συντακτών

Aωαδημοσίευση από το  https://commonality.gr/ta-korakia-tis-energeias/

Προτεινόμενο βιβλίο - Κακούρη Αθηνά, 1821. Η αρχή που δεν ολοκληρώθηκε. Πότε και πώς δημιουργήθηκε το κράτος όπου ζούμε σήμερα, Πατάκης, Αθήνα 2020

Πολιτισμος

Σύνοψη

Στο παρόν βιβλίο η Αθηνά Κακούρη εξηγεί συνοπτικά το πώς και γιατί διατηρήθηκε ο ελληνισμός ζωντανός στα τετρακόσια χρόνια της τουρκοκρατίας και αφηγείται τα κύρια γεγονότα, –πολεμικά, πολιτικά και διπλωματικά– των δέκα ετών από την Επανάσταση του 1821 ως τη δολοφονία του Καποδίστρια το 1831. Αυτόν βλέπει ως κυρίαρχη μορφή, και επισημαίνει τις δυνάμεις εκείνες που τον εμπόδισαν τότε να δημιουργήσει κράτος, φτάνοντας ως και στη δολοφονία του. Η εικονογράφηση στόχο έχει κυρίως την καλύτερη κατανόηση της στρατηγικής. Ο τρόπος της γραφής είναι απλός και άμεσος, τα ονόματα και οι ημερομηνίες περιορισμένες, ενώ γίνονται αναφορές και συσχετισμοί που βοηθούν τον αναγνώστη –παιδί ή ενήλικα– να συναισθανθεί το πόσο αυτό το παρελθόν επηρεάζει τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, άρα τη ζωή του. Ο Πίνακας Περιεχομένων φανερώνει την απλή διάρθρωση του βιβλίου. Για όποιον θα ήθελε να διαβάσει περισσότερα, υπάρχει στο τέλος ένας κατάλογος με καλά βιβλία διαφόρων ειδών.

Πηγή: https://www.patakis.gr/product/500358/vivlia-anthropistikes-kai-koinonikes-episthmes-istoria-arxaiologia/1821-H-arxh-pou-den-oloklhrothhke-Pote-kai-pos-dhmiourghthhke-to-kratos-opou-zou/ 

Έξι γλυπτά της γλύπτριας κ. Ιωάννας Παρασκευά δίνουν ηχηρό μήνυμα κατά της έμφυλης βίας - Το Φεστιβάλ της Αρχαίας Ήλιδας συμμετέχει στο «@iamnotadoll_ project»

Πολιτισμος

Μαζί με τη Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας θα προωθήσουν το συγκεκριμένο project στα σχολεία και πανεπιστήμια των τριών Περιφερειακών Ενοτήτων

 

Το Φεστιβάλ της Αρχαίας Ήλιδας συμμετέχει στη διαδραστική εναλλακτική έκθεση/δρώμενο  «@iamnotadoll_ project» η οποία είναι μια πρωτοβουλία της κ. Ιωάννας Παρασκευά – γλύπτριας / Conceptual Fine Art Creator με στόχο να παρακινήσει κυρίως τους νέους να υιοθετήσουν την ιδέα της ουσιαστικής ισότητας μεταξύ των δυο φύλων με την εξάλειψη κάθε μορφή διάκρισης,  επιβλαβών πρακτικών, βίας και εκμετάλλευσης των γυναικών και των κοριτσιών. Στη σημαντική αυτή έκθεση, το Φεστιβάλ της Αρχαίας Ήλιδας και ο καλλιτεχνικός διευθυντής κ. Βασίλης Καψής σε συνεργασία με τον Αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Νίκο Κοροβέση, προγραμματίζουν ειδικές δράσεις για την προώθησή της.

Πρόκειται για έξι γλυπτά με μορφές φιλικές για τους νέους αλλά συγκλονιστικά σκληρές για τους πιο μεγάλους σε ηλικία που γνωρίζουν. Τα γλυπτά αυτά έχουν δημιουργηθεί με βάση τις αρχές των Ηνωμένων Εθνών περί των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης (SDG5).  Εχουν δε την ιδιαιτερότητα να αλληλεπιδρούν έντονα με τον παρατηρητή,  και ενώ αναπαριστούν πολύ έντονα τις φρικαλεότητες που εξακολουθούν να  υφίστανται οι γυναίκες και τα κορίτσια σε όλο τον κόσμο, πετυχαίνουν να το κάνουν με τόσο «φιλικό» και σύγχρονο τρόπο  ώστε να εξυπηρετούν τον ζωτικής σημασίας σκοπό που δεν είναι άλλος από την εκπαίδευση των νέων μας.

Η τέχνη μιλά μια γλώσσα που όλοι μπορούν να κατανοήσουν και έχει τη δύναμη να παρακινήσει και να εκπαιδεύσει ανθρώπους πέρα από χώρες, πολιτιστικό, οικονομικό και κοινωνικό υπόβαθρο. Η πλατφόρμα στα social media (Instagram, facebook: @iamnotadoll_project  ήδη φιλοξενεί δράσεις και απόψεις σημαντικών ανθρώπων από το χώρο των τεχνών και των επιστημών, αλλά κυρίως νέων που γίνονται Πρεσβευτές της κίνησης αυτής.  Ενώ η ιστοσελίδα www.iamnotadollproject.com φιλοξενεί εικόνες και περιγραφές των γλυπτών ώστε να είναι προσβάσιμα σε όλους.

 

 

Το Φεστιβάλ της Αρχαίας Ήλιδας σε συνεργασία με τη Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας θα προωθήσουν τη δράση σε όλα τα σχολεία

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής κ. Βασίλης Καψής σε συνεργασία με την κ. Ιωάννα Παρασκευά, ολοκληρώνουν το σχεδιασμό των δράσεων που θα πραγματοποιηθούν σε όλα τα σχολεία β΄θμιας και γ’θμιας εκπαίδευσης της Δυτικής Ελλάδας, ώστε αυτό το καλλιτεχνικό διαδραστικό δρώμενο να παρέχει  μια τεράστια ευκαιρία στις κοινωνίες να ευθυγραμμίσουν περαιτέρω τις στρατηγικές και τις δραστηριότητές τους με τις παγκόσμιες προτεραιότητες, ενσωματώνοντας την ισότητα των φύλων σε όλους τους τομείς της κοινωνίας αλλά και της εταιρικής βιωσιμότητας,  κλιμακώνοντας συστηματικά και στρατηγικά δράσεις που υποστηρίζουν την ανάπτυξη και τη διαβίωση των γυναικών/κοριτσιών.

Ήδη ο Αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Νίκος Κοροβέσης, αναγνωρίζοντας τη σημασία των τεχνών για την προώθηση σημαντικών θεμάτων που απασχολούν τη παγκόσμια κοινότητα, δήλωσε τη στήριξη της Περιφέρειας Δυτ. Ελλάδας σε δράσεις που θα ανακοινωθούν πολύ σύντομα.

Τα 6 γλυπτά της σειράς “@iamnotadoll_project "Δεν είμαι κούκλα" που δημιουργήθηκαν, ως μοναδικό πρωτότυπο έργο το κάθε ένα, για αυτό το σκοπό μιλούν για:

  • Σεξουαλική παρενόχληση / βιασμός,
  • Βια στις σχεσεις, οικογένεια, εργασια, (σωματική, ψυχολογική, λεκτική, οικονομική)
  • Αναγκαστικός και πρόωρος γάμος,
  • Ακρωτηριασμός των γυναικείων γεννητικών οργάνων (κλειτοριδεκτομή)
  • Εμπορία γυναικών / κοριτσιών
  • Κατάχρηση στο διαδύκτιο

 

Προτεινόμενο βιβλίο - ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ, Ιστορία του τακτικού στρατού 1821-1833, Εισαγωγή – επιστημονική επιμέλεια – σχόλια: Νίκος Θεοτοκάς και Διονύσης Τζάκης, εκδ. Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων

Ιστορία

ΧΡΗΣΤΟΣ ΒΥΖΑΝΤΙΟΣ
Ιστορία του τακτικού στρατού 1821-1833
Εισαγωγή – επιστημονική επιμέλεια – σχόλια: Νίκος Θεοτοκάς 
και Διονύσης Τζάκης
εκδ. Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων

 
o-ellinikos-stratos-toy-18210
Το ανατυπωμένο κείμενο εντάσσεται στη σειρά «Κείμενα Μνήμης» (αρ. 3).

Η «Ιστορία του τακτικού στρατού 1821-1833» του Χρήστου Βυζάντιου αποτελεί την πρώτη ιστορική μελέτη για τον τακτικό στρατό του ελληνικού κράτους, από τη συγκρότηση του τακτικού Σώματος από τον Δημήτριο Υψηλάντη (1821) έως την έλευση του Οθωνος (1833). Το παρόν έργο πρόκειται για ανατύπωση της δεύτερης έκδοσης της μελέτης του Βυζάντιου, η οποία κυκλοφόρησε στην Αθήνα το 1874 με τον τίτλο «Ιστορία των κατά την Ελληνικήν Επανάστασιν εκστρατειών και μαχών και των μετά ταύτα συμβάντων, ων συμμετέσχε ο τακτικός στρατός από του 1821 μέχρι του 1833, μεταγραφείσα μετά πλείστων όσων ιστορικών γεγονότων». 

Το ανατυπωμένο κείμενο εντάσσεται στη σειρά «Κείμενα Μνήμης» (αρ. 3), τα οποία επανεκδίδει το Ιδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση. Το βιβλίο επιμελήθηκαν επιστημονικά, σχολιάζουν και προλογίζουν ο Νίκος Θεοτοκάς (καθηγητής της Ιστορικής και Θεωρητικής Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο) και ο Διονύσης Τζάκης (επίκουρος καθηγητής Ιστορίας της Ελληνικής Επανάστασης στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο). Τη φιλολογική επιμέλεια των κειμένων υλοποίησαν η Ξένια Ζώη και ο Στρατής Μπουρνάζος. Η έκδοση του Ιδρύματος της Βουλής συμπληρώνεται από αναλυτικό ευρετήριο κύριων ονομάτων προσώπων και τόπων.

Η μελέτη του Βυζάντιου αποτελεί πολύτιμο εργαλείο Ιστορίας και Μνήμης. Η μοναδικότητά του ως κειμένου έγκειται προπαντός στο γεγονός ότι ο Χρήστος Σ. Βυζάντιος (Κωνσταντινούπολη 1805 – Αθήνα 1877) βίωσε σε νεαρή ηλικία την ελληνική εθνεγερσία, έλαβε μέρος στις μάχες του τακτικού στρατεύματος υπό τις διαταγές του Φαβιέρου και του Εϋδεκ, και στη συνέχεια έγινε μύστης του στρατιωτικού επαγγέλματος, αρχικώς ως αξιωματικός του πεζικού και αργότερα ως καθηγητής του Στρατιωτικού Δικαίου στη Σχολή Ευελπίδων, φθάνοντας μέχρι τον βαθμό του συνταγματάρχη το 1866. Ο Βυζάντιος είναι επομένως η εμβριθέστερη πρωτογενής πηγή για τη στρατιωτική ιστορία του 1821.

 

Ο συγγραφέας αφηγείται εκτενώς τα πολεμικά γεγονότα που αφορούν τη δράση του τακτικού Σώματος από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης έως τη διάλυσή του από τους Βαυαρούς αντιβασιλείς. Βασικοί σταθμοί στην ιστορική πορεία του τακτικού στρατού αυτά τα χρόνια είναι αναμφισβήτητα: α) η σύστασή του από τον Δ. Υψηλάντη και η συμμετοχή του στις πολιορκίες της Τριπολιτσάς, της Ακροκορίνθου και του Ναυπλίου (Μάρτιος 1821 – Ιανουάριος 1822), β) η ανάληψη της αρχηγίας από τον Γερμανό στρατηγό Νόρμαν, η αθρόα κατάταξη Φιλελλήνων, η πανωλεθρία στη Μάχη του Πέτα και η πρώτη διάλυσή του μετά την άλωση του Ναυπλίου (Μάιος – Δεκέμβριος 1822), και γ) η ανασύστασή του στο Ναύπλιο τον Ιούλιο του 1825 και η συμμετοχή του σε μία σειρά από μεγάλες επιχειρήσεις (Μάχη των Μύλων, πολιορκία της Καρύστου και της Χαλκίδας, Μάχη του Χαϊδαρίου, πολιορκία των Αθηνών, εκστρατεία της Χίου κ.ά.) υπό την ηγεσία του Γάλλου συνταγματάρχη Φαβιέρου (Charles Nicolas Fabvier), με το πρόσωπο του οποίου ταυτίστηκε στην κοινή μνήμη, και εν συνεχεία (1828-29) του Βαυαρού συνταγματάρχη Εϋδεκ (Karl Wilhelm von Heideck, κατοπινού μέλους του Συμβουλίου της Αντιβασιλείας του Οθωνος, αρμόδιου για τα στρατιωτικά θέματα).

Η δημιουργία τακτικού στρατού δεν ήταν μια εύκολη ή αυτονόητη υπόθεση για τους επαναστατημένους Ελληνες. Οπως επισημαίνει ο ιστορικός – διδάσκων στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων Δημήτρης Μαλέσης («… ν’ ανάψη η επανάστασις»: Μεγάλη Ιδέα και Στρατός τον 19ο αιώνα, εκδ. Ασίνη, Αθήνα 2018, σ. 9), «όταν ξέσπασε η Επανάσταση, το ζητούμενο ήταν ο τρόπος με τον οποίον θα διεξαγόταν ο πόλεμος· η παράδοση ήθελε τον κλεφτοπόλεμο, ενώ η σύγχρονη αντίληψη της [μεταναπολεόντειας] εποχής ήθελε τακτικό στράτευμα». Το δίλημμα αυτό απαντήθηκε με σαφήνεια, όταν αποβιβάστηκε στην Πελοπόννησο ο Ιμπραήμ με τα τακτικά αιγυπτιακά στρατεύματα.

Στα μέσα του 1825 λοιπόν η ανασυγκρότηση αλλά και η ενίσχυση του τακτικού Σώματος κατέστη επιτακτική. Ωστόσο, το Τακτικόν του Φαβιέρου απέτυχε παταγωδώς σε όλες τις αποστολές του: να ανακαταλάβει την Τριπολιτσά, να υπερασπιστεί την πολιορκούμενη Ακρόπολη, να αλώσει τα δύο μεγάλα κάστρα της Εύβοιας κ.λπ. Αντιθέτως, ο κλεφτοπόλεμος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη στην Πελοπόννησο και οι αλλεπάλληλες επιτυχίες του Γεωργίου Καραϊσκάκη (ενός έμπειρου αρματολού και έξοχου στρατηγικού νου) στη Στερεά (στις Μάχες της Αράχωβας, του Διστόμου και του Κερατσινίου) αποδείκνυαν το αντίθετο, δηλαδή την υπεροχή των Ελλήνων στον ορεινό αγώνα και στις τακτικές του ανταρτοπολέμου.

Οπως σημειώνει ο Παντελής Μπουκάλας στο εισαγωγικό σημείωμά του (σελ. 45), ο Βυζάντιος το αναγνώριζε αυτό: «Ο άτακτος στρατός ήτο ολόκληρον το έθνος, ο δε τακτικός ήτο το πολλοστημόριον αυτού», έγραψεν. Πράγματι, οι ωδίνες της Νεώτερης Ελλάδας στις προσπάθειές της να συγκροτήσει αξιόμαχο τακτικό στρατό απέναντι στην υπέρτερη Τουρκία επρόκειτο να είναι επώδυνες (όπως απέδειξε η οδυνηρή ήττα του 1897) και μακρόχρονες (μέχρι τη Μεγάλη Εξόρμηση του 1912-13).
 
* Ο κ. Σπυρίδων Γ. Πλουμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής Νεώτερης και Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας, Εθνικόν και Καποδιστριακόν Πανεπιστήμιον Αθηνών (ΕΚΠΑ).

Πηγή: https://www.kathimerini.gr/culture/561213109/o-ellinikos-stratos-toy-1821/ 

Προτεινόμενο βιβλίο - John A. Petropulos, Πολιτική και συγκρότηση κράτους στο ελληνικό βασίλειο (1833-1843), ΜΙΕΤ, Αθήνα 1997

Ιστορία

Κατά τη διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης (1821-1827) γεννήθηκαν στην Ελλάδα τρία πολιτικά κόμματα, το «ρωσικό», το «γαλλικό» και το «αγγλικό», τα οποία, όπως δηλώνουν σαφώς οι ονομασίες τους, είχαν ξενικό προσανατολισμό και διαδραμάτισαν εξέχοντα ρόλο στην πολιτική ζωή ώς τη δεκαετία του 1850. Ωστόσο, λίγα πράγματα είναι γνωστά για τα κόμματα κατά την περίοδο 1833-1843, όταν η βαυαρική δυναστεία υπό τον Όθωνα έθετε τα θεμέλια του νέου κράτους.  
Ένας από τους σκοπούς αυτού του βιβλίου είναι να αντιμετωπίσει τα κόμματα για πρώτη φορά ως αντικείμενο διεξοδικής έρευνας: να τα εντοπίσει και να τα χαρακτηρίσει, να προσδιορίσει τα μέλη τους, να αναλύσει τη δομή και την κοινωνική λειτουργία τους και να εξετάσει γιατί το κύριο χαρακτηριστικό της ταυτότητάς τους ήταν ο προσανατολισμός τους στις ξένες Δυνάμεις.
Ως μελέτη για την κρατική συγκρότηση, το βιβλίο επιδιώκει να καθορίσει το ρόλο των κομμάτων σε ένα καθεστώς μη συνταγματικό και σε μια εποχή κατά την οποία διαμορφωνόταν η βασική δομή του ελληνικού κράτους. Ο συγγραφέας εισηγείται την άποψη ότι τα κόμματα, είτε ως ρυθμιστικοί παράγοντες είτε ως ενεργοί συντελεστές, επηρέασαν τη γένεση και την εξέλιξη των κρατικών θεσμών και ως εκ τούτου συνέβαλαν στη διαμόρφωση της δομής του σύγχρονου ελληνικού κράτους.
Ο Τζων Πετρόπουλος (1929-1999) ήταν καθηγητής στο Κολέγιο Άμχερστ της Μασσαχουσέττης, όπου δίδασκε Ιστορία των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Δοκίμια και άρθρα του είναι δημοσιευμένα σε επιστημονικά περιοδικά.

Πηγή: https://www.miet.gr/book-list/book-politikh-kai-sygkrothsh-kratoys-sto-ellhniko-basileio-1833-1843 

Επιστημονικό Συνέδριο - Μουσική Δημιουργία και Πράξη στη Νεώτερη Ελλάδα - Τιμώντας τον Νικόλαο Χαλικιόπουλο Μάντζαρο

Πολιτισμος

Μουσική Δημιουργία και Πράξη στη Νεώτερη Ελλάδα

Τιμώντας τον Νικόλαο Χαλικιόπουλο Μάντζαρο

Επιστημονικό Συνέδριο

Κέρκυρα, 8-10 Απριλίου 2022

Το 2022 συμπληρώνονται 150 έτη από το θάνατο του συνθέτη και παιδαγωγού Νικόλαου Χαλικιόπουλου Μάντζαρου (1795-1872), ενός προσώπου που μέσω των δραστηριοτήτων του επηρέασε, άμεσα και έμμεσα, τη μουσική δημιουργία και κατάρτιση του Νεώτερου Ελληνισμού. Πράγματι, στον Μάντζαρο οφείλεται αφενός η δημιουργία του πλέον συγκροτημένου έως τότε σώματος μουσικών συνθέσεων από νεοέλληνα μουσουργό, και αφετέρου η συστηματική κατάρτιση μουσικοδιδασκάλων και συνθετών, πολλοί από τους οποίους όρισαν τη μουσική της Ελλάδας κατά τον 19ο αιώνα. Προνομιακός χώρος διεύρυνσης της εκπαιδευτικής δράσης του Μάντζαρου υπήρξε η Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας, της οποίας ο συνθέτης χρημάτισε Καλλιτεχνικός Διευθυντής από το 1841 έως τον θάνατό του. Από τη συγκεκριμένη θέση ο Μάντζαρος δεν καθόρισε μόνο την εκπαιδευτική κατεύθυνση του ιδρύματος, αλλά επιπλέον δημιούργησε και οργανωμένη τάξη μουσικής σύνθεσης. Οι παραπάνω δράσεις επιβεβαίωσαν τη σημασία τής, ενεργής ή/και βιωματικής, μουσικής εμπειρίας ως διαταξικού κοινωνικού αγαθού στη νεοελληνική πραγματικότητα και προσέφεραν μια πρωτόγνωρη για την νεώτερη Ελλάδα δημιουργική και εκπαιδευτική δυναμική που έδρασε διαμορφωτικά κατά τις επόμενες δεκαετίες και εκτός Επτανήσων.

Το 2022, όμως, συμπίπτει και με τις ανατροπές που έφερε στη μουσική δημιουργία και πράξη η πανδημία COVID-19, καθώς και με τους προβληματισμούς που ολοένα τίθενται και θα τίθενται σε σχέση με τη μουσική στη χώρα μας κατά τη μετά-COVID περίοδο. Αν μη τι άλλο, οι συμβατικοί τρόποι μουσικής επιτέλεσης δοκιμάζονται, ο επαναπροσδιορισμός του πλαισίου της μουσικής κατάρτισης φαίνεται όσο ποτέ επιβεβλημένος, ενώ νέοι τρόποι ενασχόλησης με τη μουσική δημιουργία και πράξη ήρθαν είτε να υποκαταστήσουν είτε να αντικαταστήσουν τους ήδη δοκιμασμένους.

Με την πεποίθηση ότι η γνώση του παρελθόντος δύναται να συνεισφέρει καίρια στην οικοδόμηση του μέλλοντος, και με αφορμή τα 150 έτη από το θάνατο του Νικόλαου Μάντζαρου, το Εργαστήριο Ελληνικής Μουσικής του Τμήματος Μουσικών Σπουδών του Ιονίου Πανεπιστημίου και η Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας συνδιοργανώνουν στην Κέρκυρα συνέδριο με τίτλο «Μουσική Δημιουργία και Πράξη στη Νεώτερη Ελλάδα» από 8 έως και 10 Απριλίου 2022. Οι επιμέρους θεματικές του συνεδρίου συμβατικά λαμβάνουν ως βάση τον όψιμο 19ο αιώνα, αφού χρονικά δύνανται να επεκταθούν και πριν από αυτόν, φιλοδοξώντας ωστόσο να συμβάλλουν ιδιαιτέρως στην παρουσίαση πτυχών της έντεχνης μουσικής δραστηριότητας του Ελληνισμού στο πέρασμα των παραπάνω 150 ετών. Παραλλήλως στις θεματικές του περιλαμβάνεται και η εξέταση της μουσικής επιτέλεσης σε όλες της μορφές της στην Ελλάδα της μετά-COVID εποχής και στις προοπτικές της εντός ενός παγκοσμίως αναδιαμορφούμενου μουσικού τοπίου.

Με αυτά κατά νου μερικές προτεινόμενες, και σε καμία περίπτωση δεσμευτικές, θεματικές του συνεδρίου είναι ενδεικτικά οι εξής:

  • Ο Νικόλαος Χαλικιόπουλος Μάντζαρος και η εποχή του.
  • Έλληνες συνθέτες και μουσικοί
  • Θεσμοί μουσικής εκπαίδευσης του Ελληνισμού
  • Μουσικοί φορείς (ορχήστρες, μελοδραματικοί θίασοι, μπαντές, φιλαρμονικά σωματεία κλπ)
  • Η μουσική στις ελληνικές παροικίες
  • Ελληνικός μουσικός Τύπος (εκδότες, περιοδικά)
  • Η δισκογραφία της έντεχνης ελληνικής μουσικής
  • Η έντεχνη μουσική της Ελλάδας στο διαδίκτυο
  • Η μουσική δημιουργία κατά την περίοδο της πανδημίας και κατά την μετα-COVID εποχή
  • Η μουσική πράξη κατά την περίοδο της πανδημίας και κατά την μετα-COVID εποχή
  • Η μουσική κατάρτιση κατά την περίοδο της πανδημίας και κατά την μετα-COVID εποχή

 

Η επίσημη γλώσσα του συνεδρίου είναι η ελληνική.

Οι ενδιαφερόμενοι για συμμετοχή στο συνέδριο καλούνται να υποβάλουν σχετικές προτάσεις για εικοσάλεπτες ανακοινώσεις (Περίληψη 250 λέξεων και Βιογραφικό 100 λέξεων). Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα υποβολής προτάσεων για θεματικές στρογγυλές τράπεζες των εξήντα λεπτών έκαστη (Περίληψη 450 λέξεων και Βιογραφικά 100 λέξεων).

Η καταληκτική ημερομηνία υποβολής των προτάσεων ορίζεται η 30η Νοεμβρίου 2021.

 

Οι προτάσεις πρέπει να έχουν σταλεί μέχρι την παραπάνω ημερομηνία ηλεκτρονικά στο email:

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Η επιλογή των προτάσεων και η ανακοίνωση του προγράμματος θα έχουν πραγματοποιηθεί έως την 15 Ιανουαρίου 2022, οπότε και θα ανακοινωθεί και το τελικό πρόγραμμα.

Επιστημονική Επιτροπή

Πάνος Βλαγκόπουλος

Δήμος Δημητριάδης

Κώστας Καρδάμης

Ιωσήφ Παπαδάτος

Αναστασία Σιώψη

 

Οργανωτική Επιτροπή

Σπύρος Παδοβάς

Σπύρος Δεληγιαννόπουλος

Κερκύρα Ασπιώτη

Νάσια Ζερβοπούλου

Κώστας Σουέρεφ

Πηγή: https://ionio.gr/gr/news/20183/ 

Συλλογικό έργο, Ο Μεταξάς και η εποχή του, επιμέλεια: Βερέμης, Θάνος, Ευρασία, Αθήνα 2019

Ιστορία

Περίληψη:


Η περίοδος του μεταξικού δικτατορικού καθεστώτος αποτελεί κομβικό σημείο στην ιστορία της νεότερης Ελλάδας. Είναι το αποκορύφωμα του κοινωνικού και πολιτικού αναβρασμού μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, καθώς και σημείο εισόδου στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και τις κατοπινές συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων.

Τα κείμενα του τόμου είναι γραμμένα από διάφορους μελετητές, από νέους μέχρι έμπειρους, από Έλληνες μέχρι Βρετανούς και Αυστραλούς. Όλοι αυτοί έχουν ασχοληθεί με την περίοδο του Μεταξά ακολουθώντας διαφορετικούς δρόμους, εντός αλλά και εκτός της ελληνικής ιστορίας. Οι συγγραφείς εξετάζουν και ανατέμνουν τα ζητήματα της ελληνικής πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ιστορίας την περίοδο από την πτώση της κοινοβουλευτικής διακυβέρνησης μέχρι τις αρχές της τριμερούς κατοχής, αλλά και σε ορισμένα κεφάλαια παρέχουν νέες ιστορικές πληροφορίες. Η πρόθεσή μας ωστόσο ήταν ο συλλογικός αυτός τόμος να προσφέρει μερικές νέες ψηφίδες κατανόησης του φαινομένου "Μεταξάς" και της εποχής του. [...]

Τα κείμενα που δημοσιεύονται σε μετάφραση στην παρούσα συλλογή, προέρχονται από το βιβλίο "Aspects of Greece, 1936-40: The Metaxas Dictatorship", ELIAMEP - Vryonis Center, 1993. Οι όποιες αλλαγές είναι των συγγραφέων.

Περιέχονται τα κείμενα:
- D.H. Close, "Τα ερείσματα της δικτατορίας του Μεταξά" (μτφρ. Μιχάλης Κατσιμίτσης)
- Κωνσταντίνος Σαράντης, "Η ιδεολογία και ο πολιτικός χαρακτήρας του καθεστώτος Μεταξά" (μτρφ. Αγγελική Πολυχρονοπούλου)
- Θάνος Βερέμης, Mark Mazower, "Η ελληνική οικονομία (1922-1941)"
- Μιχάλης Πικραμένος, "Η κατάλυση της δικαστικής ανεξαρτησίας από το καθεστώς της 4ης Αυγούστου"
- Αλέξανδρος Κιτροέφ, "Οι Έλληνες αγρότες: από τη δικτατορία στην κατοχή".
- Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, "Το στοίχημα του λογοτεχνικού μοντερνισμού"
- Ηλίας Ηλιόπουλος, "Η ελληνική στρατηγική ανάσχεσης έναντι της αναθεωρητικής απειλής -και τα όριά της"
- Ιάκωβος Δ. Μιχαηλίδης, "Το "νέο κράτος" και οι σλαβόφωνοι"
- Ιωάννης Σ. Κολιόπουλος, "Ο Μεταξάς και οι εξωτερικές σχέσεις της Ελλάδας (1936-1941)"
- Νίκος Παπαναστασίου, "Η στρατηγική "συνεργασία" Ελλάδας-Γερμανίας (1936-1941)"
 

Βαθιά ανάσα - Ρύθμιση οφειλών σε εφορία και Ταμεία με ορίζοντα 4 ετών

Οικονομία

Σε δόσεις που θα αρχίσουν να «τρέχουν» από την 1η Ιανουαρίου 2022 για να λήξουν στις 31 Δεκεμβρίου 2025 μπορούν να εξοφλήσουν τις αρρύθμιστες οφειλές που γεννήθηκαν με το ξέσπασμα της πανδημίας και στο πρώτο lockdown χιλιάδες νοικοκυριά, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, ιδιοκτήτες ακινήτων.

 

«Αναδιάρθρωση ή λουκέτο» για τις υπερχρεωμένες επιχειρήσεις

Οικονομία

Τα κλειδιά της ελληνικής οικονομίας κρατούν στα χέρια τους οι εταιρείες διαχείρισης επισφαλών απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις (servicers) με την επικείμενη ολοκλήρωση του πρώτου μεγάλου κύκλου τιτλοποιήσεων στο πλαίσιο του σχήματος κρατικών εγγυήσεων «Ηρακλής» και την υπογραφή πολυετών αποκλειστικών συμβάσεων με τρεις συστημικούς ομίλους για τον έλεγχο όλων των εντός τραπεζικών ισολογισμών κόκκινων δανείων.

Πάνος Τσακλόγλου : Αύξηση των νέων επικουρικών συντάξεων και εγγύηση καταβολής των «παλαιών»

Οικονομία

Ο υφυπουργός Εργασίας περιγράφει τις αλλαγές στο ασφαλιστικό σύστημα και τον τρόπο λειτουργίας του νέου επικουρικού ταμείου με το οποίο θεωρεί ότι θα αντιμετωπιστούν και οι συνέπειες του δημογραφικού.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2021/02/23/finance/panos-tsakloglou-ayksisi-ton-neon-epikourikon-syntakseon-kai-eggyisi-katavolis-ton-palaion/ 

Πισσαρίδης : «Να διαγραφούν τα χρέη προς την ΕΚΤ»

Οικονομία

ΟΧριστόφρος Πισσαρίδης μιλώντας μέσω τηλεδιάσκεψης σε εκδήλωση της ισπανικής εφημερίδας El Pais αποτίμησε θετικά τη στάση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) σε ό,τι αφορά το πρόγραμμα της αγορών ομολόγων για τη στήριξη των οικονομιών από τον κορωνοϊό.

Νέο ρεκόρ για το Bitcoin : Το 1 τρισ. δολάρια πλησιάζει η κεφαλοποίηση – Προειδοποίηση από JP Morgan

Ειδήσεις

Νέο υψηλό επίπεδο – ρεκόρ σημείωσε σήμερα το Bitcoin, του οποίου η κεφαλαιοποίηση πλησιάζει πλέον το 1 τρισ. δολάρια.

Η τιμή του δημοφιλέστερου κρυπτονομίσματος αυξήθηκε 2,6% στο ιστορικά υψηλό επίπεδο των 52.932 δολαρίων και αναμένεται να καταγράψει κέρδη 8% στην εβδομάδα. Από την αρχή του μήνα, η τιμή του έχει αυξηθεί κατά 60%.

Πηγή περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2021/02/19/world/neo-rekor-gia-to-bitcoin-to-1-tris-dolaria-plisiazei-i-kefalopoiisi-proeidopoiisi-apo-jp-morgan/ 

ΕΝΦΙΑ : Ποιοι θα γλιτώσουν έως και το 50%

Οικονομία

«Κούρεμα» 50% ή ακόμα και 100% στον ΕΝΦΙΑ φέρνει για πρώτη φορά φέτος σε χιλιάδες φορολογούμενους η επέλαση της πανδημίας. Ιδιοκτήτες ακινήτων οι οποίοι είδαν τα εισοδήματά τους να μειώνονται  το 2020 λόγω της υγειονομικής κρίσης θα κερδίσουν μείωση ή και πλήρη απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ που θα κληθούν να πληρώσουν ανεξάρτητα εάν ολοκληρωθεί ή όχι η άσκηση της αναπροσαρμογής των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/02/19/economy/oikonomikes-eidiseis/enfia-poioi-tha-glitosoun-eos-kai-50/ 

East Med : Σενάριο για πέρασμα του αγωγού μέσα από την Αίγυπτο

Εξωτερική Πολιτική

Στις 10 και 11 Νοεμβρίου 2020 ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα. Ο συμβολισμός της επίσκεψης του ηγέτη της μεγαλύτερης αραβικής χώρας ήταν ισχυρότατος. Περίπου τρεις μήνες νωρίτερα, στις 6 Αυγούστου 2020, είχε υπογραφεί στο Κάιρο η συμφωνία για την οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) Ελλάδας – Αιγύπτου, μια απάντηση στο, καταφανώς εκτός κάθε λογικής Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, τουρκολιβυκό μνημόνιο του Νοεμβρίου 2019. 

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/03/02/economy/diethnis-oikonomia/east-med-senario-gia-perasma-tou-agogou-mesa-apo-tin-aigypto/ 

Ατυπο debate Ακάρ και Παναγιωτόπουλου - Το Blame game της Τουρκίας με τις διερευνητικές

Εξωτερική Πολιτική

Η επιστροφή στη στρατηγική της έντασης στο Αιγαίο από πλευράς Τουρκίας αποτελεί μέρος του blame game με στόχο να οδηγήσει σε ναυάγιο τις διερευνητικές επαφές και να χρεώσει την ευθύνη στην Ελλάδα. Υπό επιτήρηση η Τουρκία διαμηνύει ο Δένδιας ενόψει της Συνόδου της ΕΕ το Μάρτιο.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2021/03/01/politics/to-blame-game-tis-tourkias-me-tis-diereynitikes/ 

 

Σενάριο για πέρασμα του East Med μέσα από την Αίγυπτο

Εξωτερική Πολιτική

Στις 10 και 11 Νοεμβρίου 2020 ο πρόεδρος της Αιγύπτου Αμπντέλ Φατάχ Αλ Σίσι πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στην Αθήνα. Ο συμβολισμός της επίσκεψης του ηγέτη της μεγαλύτερης αραβικής χώρας ήταν ισχυρότατος.

Με «Τσεσμέ» και fake news αυξάνει την ένταση η Τουρκία

Εξωτερική Πολιτική

Η Τουρκία μετά τα fake news περί παρενόχλησης του υδρογραφικού «Τσεσμέ» έθεσε και σήμερα την μονταζιέρα σε λειτουργία.

Κλιμακώνει τις προκλήσεις η Τουρκία και αγνοεί τις διερευνητικές επαφές

Εξωτερική Πολιτική

Στην εποχή των επιθετικών ενεργειών έχει επιστρέψει η Τουρκία. Αντί ημερομηνιών για την πραγματοποίηση των διερευνητικών βγάζει το Τσεσμέ για παράνομες έρευνες στο Αιγαίο, επιδίδεται σε υπερπτήσεις, ενώ πραγματοποιεί μεγάλη άσκηση με την ονομασία «Γαλάζια Πατρίδα».

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2021/02/26/politics/klimakonei-tis-prokliseis-tourkia-kai-agnoei-tis-diereynitikes-epafes/ 

Ξαναβγήκε για έρευνες στο Αιγαίο το τουρκικό «Τσεσμέ»

Εξωτερική Πολιτική

Ξαναβγαίνει στο Αιγαίο το τουρκικό «Τσεσμέ» μετά από ένα 24ωρο απόσυρσής του. Το πλοίο του τουρκικού ναυτικού απέπλευσε από το λιμάνι της Σμύρνης σήμερα στις το μεσημέρι και πλέει προς την περιοχή των ερευνών που έχει δεσμεύσει η Τουρκία με την παράτυπη Navtex της 15ης Φεβρουαρίου.

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Μητροπολίτης Ηλείας, Γράμματα συνθήματα διδάγματα για τους νέους, Πύργος, Ιερά Μητρόπολη Ηλείας, 1975.

Διονύσιος Α.Κόκκινος, Εταιρεία Ηλειακών Σπουδών, 1967.

Φολόη, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα, 1969

Ποντικόκαστρο, Χ.Ο., Αθήναι, 1969.

Κων/νος Ιω.Σταυρόπουλος, {Το }χωριό μου Τριφυλλιακόν Αίπυ νυν Πλατιάνα της Ηλείας Ολυμπίας, Χ.Ο., Αθήνα 1967.

Λετρίνοι, Χ.Ο., Αθήναι  1973.

Μορφές και σκηνές από τον αγώνα του 1821, Χ.Ο., Πύργος 1971.

Εορτασμός εκατονταετηρίδος Ανδρέου Καρκαβίτσα, Εταιρεία Ηλειακών σπουδών, Αθήνα 1966.

Δ.Ν.Κωνσταντόπουλου, Πενήντα χρόνια ζωής του Πύργου,[χ.ο.],  Πύργος Ηλείας  [χ.χ.].

ΚΩΣΤΑΚΗΣ, Θανάσης Π., Ματιές στον πολιτισμό μας, Χ.Ο., Αθήνα 1970.

Ηρώον πεσόντων σκλαβωμένης Ελλάδας 1940-1945. 2/, Πελοπόννησος. 2/, Νομοί Αχαϊας -Ηλείας, Χ.Ο, Αθήνα.

{Η }προϊστορική Ωλενος, Χ.Ο., Πάτραι 1972.

Πίσα, Χ.Ο., Αθήναι 1975.

Μνημοσύνη : ετήσιο περιοδικό / Εταιρεία Ιστορικών Σπουδών επί του νεώτερου ελληνισμού,

Εταιρεία ιστορικών σπουδών νεώτερου ελληνισμού, Αθήναι 1967-2015.

Πρακτικά του Α Συνεδρίου Ηλειακών Σπουδών : (23-26 Νοεμ. 1978) / Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήναι 1980.

{Τα }Ναϊκά της ιεράς μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης, Χ.Ο., Αθηναι 1989.

ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ, Γιάννης Θ., {Το }Αράκλωβο και τα Σκόρτα από τη Φραγκοκρατία μέχρι σήμερα : ιστορία-χωρογραφία, Παρασκευόπουλος, Αθήνα 1988.

 Παπανδρέου Γ., Αζανιάς, Χ.Ο., Πύργος Ηλείας 1886.

{Ο }Πύργος της Ηλείας, Εφημερίς "Αυγή", Πύργος 1970.

 

 

Αγ. Ανδρέας - Βουνό Κατακώλου - Μια αχτίδα φωτός στο βάθος του συννεφιασμένου ορίζοντα μας υπενθυμίζει ότι η Άνοιξη έρχεται αργά, αλλά σίγουρα

Το Θέμα

Μακρινή πατρίδα

Το Θέμα

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’, τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν

Μαρωνίτης Δημήτρης Ν
 

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’ , τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν, λοξά έστω, την πολιτική τύχη του Αξιον εστί. Το ένα είναι βιογραφικό· το άλλο κατά κάποιον τρόπο βιβλιογραφικό. Το πρώτο αναφέρεται στο νεανικό ενδιαφέρον του ποιητή για τον επαναστατικό µαρξισµό, στην εκδοχή του τροτσκισµού. Μετέφρασε µάλιστα ο νεαρός Ελύτης και άρθρα του Τρότσκι για φοιτητική εφηµερίδα, προοιωνίζοντας έτσι την παραβατική απόκλιση της ποίησής του, ενµέρει και της ζωής του. ∆εν θα επιµείνω.

Η βιβλιογραφική εξάλλου παράµετρος σχετίζεται µε την πρώτη, µερική εµφάνιση του Αξιον εστί. Σίγουρα δεν είναι τυχαία η προδηµοσίευση αποσπασµάτων στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (1958), υποδηλώνοντας αµοιβαία ιδεολογική συµπάθεια. Η οποία επικυρώθηκε και πήρε απρόβλεπτες, καλλιτεχνικές και πολιτικές, διαστάσεις (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό), όταν (1964) µελοποίησε το θεµελιακό αυτό έργο µε αστείρευτη έµπνευση ο Μίκης Θεοδωράκης, καθιστώντας το έµβληµα αντιστασιακό στα επερχόµενα χρόνια της χούντας. Κάτω από τις συνθήκες αυτές το Αξιον εστί σφραγίστηκε, οριστικά πλέον, ως ποιητικό έργο πολιτικής αυτογνωσίας και εγρήγορσης.

Προχωρώ τώρα στο παράδειγµα που υποσχέθηκα, αντιγράφοντας την πρώτη και την τελευταία στροφή της Ωδής ι’, προκειµένου να οριστεί µε κάποια ακρίβεια και δικαιοσύνη ο τρόπος έκφρασης στη συγκεκριµένη περίπτωση. Ο οποίος, προς όφελος µάλλον της ποίησης, παρακάµπτει τη συγχρονική κυριολεξία, προκρίνοντας τη µέθοδο της διαχρονικής αλληγορίας.

Η πρώτη, ιδρυτική στροφή αποφαίνεται: Της αγάπης αίµατα µε πορφύρωσαν / Και χαρές ανείδωτες µε σκιάσανε / Οξειδώθηκα µες στη νοτιά των ανθρώπων / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Η τελευταία απολογίζει τα πάθη µιας µακράς δοκιµασίας: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / Μες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα / Των φονιάδων το αίµα µε φως ξεπληρώνω / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο . ∆εν είµαι βέβαιος για το πόσο και πώς προσλαµβάνεται η νοηµατική ροή της προκείµενης Ωδής, ειδικότερα στις δύο ακραίες στροφές της. Το κλειδί της πάντως εντοπίζεται στον επαναλαµβανόµενο πέντε φορές στίχο, που ακούγεται ως προσφώνηση και συνάµα ως επιφώνηση του ποιητή: Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Μετέωρο ωστόσο παραµένει µέχρι τέλους ένα διπλό ερώτηµα: α) ο αφηγηµατικός κορµός της Ωδής, µοιρασµένος σε πέντε στροφές, ανήκει εξ ολοκλήρου στη Μακρινή Μητέρα ή, εν µέρει τουλάχιστον, και στον υπονοούµενο ποιητή; β) τι συµβολίζει η Μακρινή Μητέρα, που εξισώνεται από τον ποιητή µε Ρόδο αµάραντο; Προτείνω, ως λύση της διπλής αυτής απορίας, τη συνειρµική παραποµπή του Ελύτη στον Σολωµό των Ελεύθερων Πολιορκηµένων , ειδικότερα στο απόσπασµα 1 από το τρίτο Σχεδίασµα. Παραθέτω την αρχή και το τέλος του. Η αρχή: Μητέρα µεγαλόψυχη, στον πόνο και στη δόξα, / Κι αν στο κρυφό µυστήριο ζουν πάντα τα παιδιά σου, / Με λογισµό και µ’ όνειρο, τι χάρ’ έχουν τα µάτια, / Τα µάτια τούτα να σ’ ιδούν µες στο πανέρµο δάσος. Το τέλος: Αλλά, Θεά, δεν ηµπορώ ν’ ακούσω τη φωνή σου, / Κι ευθύς εγώ τ’ Ελληνικού κόσµου να τη χαρίσω; ∆όξα ’χ’ η µαύρη πέτρα του και το ξερό χορτάρι.

Πέρα από την αµοιβαία συµφωνία της συµβολικής µορφής, τον συνειρµό της Μακρινής Μητέρας του Ελύτη µε τη Μητέρα µεγαλόψυχη του Σολωµού τον ενισχύει πιστεύω και το επόµενο δίστιχο της Ωδής: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / µες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα.

Αν έχω δίκιο, έτσι εξηγείται και η συναίρεση των δύο φωνών στην Ωδή του Ελύτη: της Μακρινής Μητέρας αφενός· του ποιητή αφετέρου. Και το κυριότερο: η έκφραση της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα αποκαλύπτει τη βαθύτερη ρίζα τόσο της σολωµικής Μητέρας µεγαλόκαρδης στον πόνο και στη δόξα ) όσο και της ελυτικής Μητέρας οξειδωµένης µες στη νοτιά των ανθρώπων ).

Ενώνοντας τις δύο λέξεις της Ωδής, θα µιλούσα για µακρινή πατρίδα. Που ο Σεφέρης την είπε καηµό της Ρωµιοσύνης. Με ό,τι ιδεολογικό και πολιτικό βάρος µπορεί να έχει ο ένας και ο άλλος όρος στις µαύρες µέρες µας. Συνεχίζεται.

Προέλευση εικόνας: https://www.ithesis.gr/i-ellines/odisseas-elitis-enas-megalos-ellinas/

Πηγή: https://www.tovima.gr/2011/10/02/opinions/makrini-patrida/

ΑΝΟΙΞΕ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΥΛ - Τζάνις Τζόπλιν: Η ημέρα που έγινε η πρώτη γυναίκα ροκ σταρ [εικόνες+βίντεο]

Το Θέμα

17 Ιουνίου 1967, Καλιφόρνια. Οταν η Τζάνις Τζόπλιν ανεβαίνει στη σκηνή του Monterey Pop Festival για να τραγουδήσει, κανένας δεν την γνωρίζει.

Το γκρουπ της, μάλιστα, έχει το άσχετο όνομα Big Brother and The Holding Company και ως εκείνη τη στιγμή έπαιζε μόνο στα μπαρ του Σαν Φρανσίσκο. Αλλά μόλις η Τζόπλιν αρχίζει να τραγουδάει όλη η αίθουσα σιωπά, στο λεπτό. Με τα μακριά αχτένιστα μαλλιά της, το άχαρο πρόσωπό της και την βαριά από τα κιλά σιλουέτα της, η Τζάνις Τζόπλιν δεν είναι καθόλου όμορφη. Αλλά τραγουδάει και η φωνή βγαίνει από τα σπλάχνα της, από την ψυχή της.

Ανάμεσα στο κοινό βρίσκεται η τραγουδίστρια των διάσημων τότε Mamas & Papas, η Mama Cass, η οποία μένει με το στόμα ανοιχτό, ακούγοντας την Τζόπλιν να ερμηνεύει το Ball and Chain (το οποίο είχε συνθέσει ο Big Mama Thornton). Η ερμηνεύτρια χτυπάει το πόδι, κλωτσάει με πάθος, κινεί με μοναδικό ρυθμό το σώμα της και ραγίζει τη φωνή της ως τα πιο σκοτεινά βάθη των μπλουζ. Το κοινό την αποθεώνει μόλις σταματάει. Και η καριέρα της απογειώνεται.

Ακούστε το τραγούδι:

 

υτές οι εικόνες ξαναζωντανεύουν στο ντοκιμαντέρ Monterey Pop του Donn Alan Pennebaker (έχει κινηματογραφήσει και τον Μπομπ Ντίλαν). Εκεί αναφέρει ότι το βράδυ της 17ης Ιουνίου δεν είχε σκοπό να τραβήξει το γκρουπ της Τζόπλιν . Αλλά όταν την άκουσε να τραγουδάει, εκείνος αλλά και πολλοί άλλοι, ήθελαν να την ξανακούσουν. Η Τζόπλιν επιστρέφει στις 18 Ιουνίου στο φεστιβάλ και αφήνει εποχή.

Η Τζόπλιν είναι 24 ετών σε εκείνο το Φεστιβάλ αλλά η ζωή της είναι ήδη προδιαγεγραμμένη.


Γεννήθηκε το 1943 στο Τέξας, με πατέρα ανώτερο στέλεχος βιομηχανίας και μητέρα γραμματέα. Από παιδί η Τζόπλιν έδειξε ότι δεν θα ακολουθούσε την πορεία που ήθελαν οι γονείς της. Επιθετική και όχι όμορφη, δέχεται επιθέσεις στο σχολείο από συμμαθητές της. Για να ξεχάσει τη θλίψη της τραγουδάει σάουλ και μπλουζ και πίνει με τους φίλους της διαβάζοντας Κέρουακ.
Φεύγει από το σπίτι της και ταξιδεύει. Τραγουδάει στα μπαρ αλλά ξεχωρίζει με την βροντερή φωνή της, τα ξέφρενα γέλια, τα ξεχειλωμένα ήθη, ενώ δεν κρύβει ότι είναι bisexual. Της βγάζουν το παρατσούκλι «ο πιο άσχημος άντρας της σάλας».
Δοκιμάζει την τύχη της στο Σαν Φραντσίσκο. Εκεί χτίζει την καριέρα της παρέα με τους beatnik και με ό,τι σημαίνει αυτό, δηλαδή ναρκωτικά, σεξ και rock’n’roll. Τραγουδάει μπλουζ με το συγκρότητα Big Brother and The Holding Company. Οταν γίνεται διάσημη στο φεστιβάλ του Monterey Pop ιδρύει το δικό της συγκρότημα «Kozmic Blues Band» και γυρίζει παντού δίνοντας συναυλίες. Την λατρεύουν όταν τραγουδάει όπως κανείς το « Summertime ».

Ακούστε το Summertime της Τζόπλιν:

Η Τζόπλιν εμφανίστηκε εντελώς μεθυσμένη στη σκηνή του Woodstock στις 19 Αυγούστου 1969, ενώ συνελήφθη για προκλητική συμπεριφορά στη Φλόριντα το 1969. Ζει με ναρκωτικά και ελεύθερες σχέσεις, ενώ τον Απρίλιο του 1970 ιδρύει το συγκρότημα Full-Tit Boogie Band.
Στις 4 Οκτωβρίου 1970, την βρίσκουν στο δωμάτιό της, σε ξενοδοχείο στο Χόλιγουντ, νεκρή στο πάτωμα. Στο χέρι κρατάει κάποια δολάρια. Η αυτοψία δείχνει ότι πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης.  Το σώμα της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της διασκορπίστηκαν στην παραλία της Καλιφόρνια. Η καριέρα της κράτησε τρία χρόνια, χωρίς ποτέ η Τζένις Τζόπλιν να έχει αντιληφθεί ότι έγινε ηγερία του rock’n’roll.

«Κάθε βράδυ κάνω έρωτα με 25.000 ανθρώπους στη σκηνή, μετά όμως γυρίζω σπίτι μόνη…»
Η Τζάνις Τζόπλιν έγινε το σύμβολο μιας γενιάς που επαναστατεί, που ζει με ροκ στυλ, που γλυκοκοιτάει τον ελεύθερο έρωτα, και έκανε τα πλήθη να παραληρούν με τα σπαρακτικά, μελωδικά ουρλιαχτά της.
Πίσω από τα μεγάλα, στρογγυλά της γυαλιά κρυβόταν η απόλυτη εκφραστικότητα και σήμερα θεωρείται η γυναίκα που έσπασε το φαλλοκρατικό κατεστημένο της ροκ. Εχασε ωστόσο το νόημα στο δρόμο προς τη δόξα και απέτυχε να διαχειριστεί την εικόνας της, λέγοντας «ναι» στα ναρκωτικά και την αυτοκαταστροφή.


Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/news/244554/tzanis-tzoplin-i-imera-poy-egine-i-proti-gynaika-rok-star-eikonesvinteo

Φωτογραφία: https://el.wikipedia.org/ 

O Μαγικός Αυλός του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ - Αρχείο ήχου

Το Θέμα

Προέλευση εικόνας: : https://www.historical-quest.com

Πηγή: https://www.youtube.com

Μάιλς Ντέιβις: Μια σκοτεινή ιδιοφυΐα

Το Θέμα

57 χρόνια μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού 'Kind of Blue', το ΟΝΕΜΑΝ σκιαγραφεί το προφίλ του ανθρώπου που άλλαξε τη μουσική όσες φορές το έκρινε σκόπιμο.
 
Κωνσταντίνος Δέδες 

Μια γυναίκα πολιτικού (φημολογείται πως ήταν η γυναίκα του προέδρου), στο γεύμα που είχε παραθέσει ο πρόεδρος της Αμερικής, Ρίγκαν, στον Λευκό Οίκο σε διάφορες προσωπικότητες, τον ρώτησε: «Εσύ τι έχεις κάνει στη ζωή σου και είναι τόσο σημαντικό;». Εκείνος, με υπεροψία αλλά και ειλικρίνεια, απάντησε: «Έχω αλλάξει την μουσική πέντε με έξι φορές».

Μπήποπ, ορχηστρική τζαζ, χαρντ-μποπ, τζαζ-ροκ, κουλ τζαζ, φιούζον, αυτά και άλλα πολλά μουσικά ρεύματα της «μαύρης μουσικής», πέρασαν, παίχτηκαν και γιγαντώθηκαν από την θρυλική τρομπέτα του Μάιλς Ντέιβις. Όμως δεν ήταν μόνο η μουσική που πέρασε από τη ζωή του. Πέρασαν επίσης γυναίκες, πολλές και όμορφες, χρήματα, δόξα, δοκιμασίες, αλλά και ναρκωτικά. Ο «Νταλί της τζαζ», ήταν μία παράξενη προσωπικότητα, είχε -όπως οι περισσότερες ιδιοφυίες- περίπλοκο και εκρηκτικό χαρακτήρα, είχε μοναδικό στυλ. Από εκείνον πήγαζε μια σοβαρότητα που σε συνδυασμό με τη βραχνή φωνή του μπορούσε εύκολα να σου μεταφέρει φόβο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του 20ου αιώνα, καθώς η κληρονομιά που άφησε πίσω του, επηρέασε και εξέλιξε τη μουσική του χθες και του σήμερα.

Τα πρώτα βήματα

Το 1944, οι Τσάρλι Πάρκερ και Ντίζυ Γκιλέσπι έπαιξαν στο St.Luis ως μέλη της μπάντας του Μπίλυ Εκστάιν. Όντας ήδη πολύ καλός σε αυτό που έκανε, ο 18χρονος τότε Μάιλς, πήρε τη θέση ενός από τους τρεις τρομπετίστες της μπάντας που αρρώστησε. Μετά από δύο βδομάδες, ανακοίνωσε στους γονείς του πως θα ακολουθήσει τη μπάντα στην περιοδία της, κάτι που τελικά δεν έγινε, αφού οι γονείς του ήταν αρνητικοί. Μπόρεσε όμως να πάρει τη συγκατάθεσή τους για να μεταβεί στη Νέα Υόρκη και να σπουδάσει κλασική μουσική στο φημισμένο Juilliard. Το 1944, απέκτησε και το πρώτο του παιδί, την Τσέρυλ, με την τότε κοπέλα του, Αϊρήν.

 

Η πόλη της Νέας Υόρκης ήταν φιλόξενη για τους νέους μουσικούς και ο Ντέιβις εξέλιξε το ταλέντο του παίζοντας σε διάφορα μαγαζιά. Γνώρισε τη γενιά των μπίτνικ, έζησε και μίλησε μαζί τους. Ένα χρόνο αργότερα, το 1945, έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο, παίζοντας για τον τραγουδιστή της μπλουζ, Ράμπερλεγκς Γουίλιαμς. Ο ίδιος, βέβαια, μετά από πολλά χρόνια, δήλωσε πως θέλει να ξεχάσει αυτόν το δίσκο. Τον ίδιο καιρό, ήταν συγκάτοικος με τον Τσάρλι Πάρκερ, αφήνοντας τη σχολή και παίζοντας για του κουιντέτο του Bird. Το 1945, χαρακτηρίζεται ως χρονιά-καμπή για τον Ντέιβις, αφού πέρα από την μουσική του εξέλιξη και αναγνώριση από το κοινό, άρχισε να καταναλώνει αλκοόλ και να καπνίζει. Το 1947, ανακυρήχθηκε από το περιοδικό Esquire ως ο καλύτερος νεαρός τρομπετίστας.

Η σχέση αγάπης και μίσους με τον Τσάρλι Πάρκερ

«Ήταν ο μεγαλύτερος άλτο σαξοφωνίστας που υπήρξε ποτέ. Τέλος πάντων, έτσι ήταν ο Bird - σπουδαίος και μεγαλοφυής μουσικός, αλλά ρε παιδάκι μου, ο πιο λεχρίτης και ο πιο άπληστος κερατάς που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη, ή τουλάχιστον που γνώρισα εγώ». Με αυτά τα λόγια στην αυτοβιογραφία του, ο Μάιλς ρίχνει φως στην περίεργη σχέση που είχε με τον Τσάρλι Πάρκερ, τον μέντορά του και φίλο για αρκετά χρόνια, χωρίς όμως να παραγνωρίζει τη βοήθεια και την συμβολή του Πάρκερ στην εξέλιξή του, λέγοντας αρκετές φορές, πως οι Bird και Ντίζυ Γκιλέσπι, ήταν οι σημαντικότερες επιρροές και οι μεγαλύτεροι δάσκαλοί του.

Η γνωριμία με την ηρωίνη και η εξάρτηση

Η πρώτη επαφή του Μάιλς Ντέιβις με τα ναρκωτικά ήταν το καλοκαίρι του 1946, όταν ο ντράμερ της ορχήστρας του Μπίλυ Εκστάιν που τότε συμμετείχε, του πρόσφερε κοκαΐνη. Κατά την διάρκεια της περιοδίας δοκίμασε επίσης και ηρωίνη, κάτι που θα μετάνιωνε για το υπόλοιπο της ζωής του, λέγοντας πως ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματά του. Στα τέλη του 1949, σε μια περιοδεία του στο Παρίσι, ερωτεύεται την Ζυλιέτ Γκρεκό. Η επιστροφή στην Αμερική, ο χωρισμός τους, αλλά και οι κριτικοί που πίστωναν την επιτυχία της κουλ τζαζ στους συνεργάτες του και όχι σε εκείνον, τον ώθησαν στην ηρωίνη, αυτή τη φορά για τα καλά. Στις συναυλίες του, οι επιπτώσεις έγιναν εμφανείς. Πολλές φορές δεν μπορούσε ούτε να κρατήσει την τρομπέτα του. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον εθισμό του, κλειδώθηκε στο πατρικό του για ημέρες, ενώ απέφευγε να δίνει συναυλίες στη Νέα Υόρκη.

Στα είκοσι πέντε του χρόνια πλέον και με δύο παιδιά, ο Ντέιβις πάλευε με τον κακό του δαίμονα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η περίοδος αυτή δεν ήταν δημιουργική. Έπαιξε πλάι στον Αρτ Μπλέικι και Σόνι Ρόλινς, βάζοντας τις βάσεις για τη χαρντ μποπ, ενώ γνωρίστηκε με τον Τζον Κολτρέιν. Μαζί με τον Train και άλλους εξαίσιους μουσικούς, θα ηχογραφήσουν το 1956 τους δίσκους Relaxin With Τhe Μiles Davis Quintet, Steamin With Τhe Μiles Davis Quintet, Workin With Τhe Μiles Davis Quintet και Cookin With Τhe Μiles Davis Quintet. Το κουιντετο αυτό, θεωρείται αν όχι το καλύτερο, ένα από τα κορυφαία στην ιστορία της τζαζ.

Οι δίσκοι που άλλαξαν τη μουσική

Λένε, πως οι παλαιότεροι θυμούνται την πρώτη φορά που άκουσαν κάποιο δίσκο του Ντέιβις, όπως θυμούνται τις δολοφονίες των Κένεντυ και Λένον. Ήταν, δηλαδή, μια ιστορική στιγμή για εκείνους. Στους δίσκους The Birth of the Cool (1949/50), Kind of Blue (1959), Sketches of Spain (1960), Bitches Brew (1970), Pangaea (1975) και Tutu (βραβείο Grammy 1987), μπορεί εύκολα κάποιος να καταλάβει για ποιο λόγο, ο τρομπετίστας από το St.Luis, συγκέντρωσε και εξακολουθεί να συγκεντρώνει τον θαυμασμό κάθε μουσικόφιλου. Μέσα από αυτούς τους δίσκους, καταλαβαίνει κανείς τις πρωτοποριακές ιδέες του Μάιλς Ντέιβις, πως έκανε τη μοντέρνα τζαζ, την ευρωπαϊκή κλασική μουσική, τη φανκ, τη σκληρή ροκ όπως του Τζίμι Χέντριξ (ο σύντομος θάνατός του δεν επέτρεψε στους δύο να συνεργαστούν) να γίνουν ένα.

Kind of Blue

Είναι ο πρώτος σε πωλήσεις τζαζ δίσκος, ενώ στο μουσικό περιοδικό Rolling Stone, κατατάσσεται στη 12η θέση με τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών. Αν κάποιος σέβεται τη συλλογή του, το Kind of Βlue πρέπει να βρίσκεται σε αυτή. Είναι ο δίσκος που όχι μόνο άλλαξε τον τρόπο που έβλεπαν κάποιοι την τζαζ, αλλά άλλαξε την μουσική γενικότερα. Το Kind of Blue, με πάνω από 4εκ. αντίτυπα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά δημιουργήματα του 20ου αιώνα. Ηχούσε διαφορετικά από την γνωστή τζαζ εκείνη την εποχή. Ο Ντέιβις ήταν η ιδιοφυία, ενώ οι Έβανς, Κολτρέιν και Άντερεϊ ήταν ανάμεσα στους καλύτερους μουσικούς εκείνης της εποχής. Όλοι τους δημιουργούσαν ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς και το σημαντικότερο είναι πως δέχθηκαν την πρόκληση να πάνε αντίθετα από το τότε μουσικό ρεύμα της τζαζ, τη μπημποπ. Το κατάφεραν και μάλιστα με πανηγυρικό τρόπο αφού από το πρώτο μόλις κομμάτι του δίσκου, το So What, το ελεύθερο και ρυθμικό στυλ είναι φανερό. Ένας ακόμα λόγος που κάνει το Kind of Blue τόσο σημαντικό, είναι πως δεν υπήρξε συνέχεια. Λίγο μετά τις ηχογραφήσεις, η μπάντα διαλύθηκε. O Άντερλεϊ αποφάσισε να να ασχοληθεί εκ νέου με το να παίζει γκοσπελ, ο Έβανς σχημάτισε το δικό του πιάνο τριο και ο Κολτρέιν ακολούθησε τον δικό του δρόμο, όπως και ο Ντέιβις.

Η ροκ πλευρά του

Ο δίσκος Miles in the Sky που κυκλοφόρησε το 1968, ήταν η γνωριμία του κοινού με την φιούζον και τζαζ-ροκ. Ένας μουσικός σαν τον Ντέιβις δεν θα μπορούσε να μείνει μακριά από τον ροκ ήχο εκείνης της εποχής, αντίθετα, ήταν ένας από αυτούς που τον καθόρισε. Ακολούθησε το Filles de Kilimanjaro, το ιστορικό In a Silent Way με περισσότερο ψυχεδελικό ήχο, για να έρθει το απίστευτα πρωτοποριακό Bitches Brew. Πως κατάφερε ο Μάιλς να βγάλει αυτό το αποτέλεσμα; Με τον πιο απλό τρόπο. Άφησε τους μουσικούς και τον εαυτό του να αυτοσχεδιάσουν.

Ο στυλάτος Μάιλς Ντέιβις

«Η μητέρα μου φορούσε γούνες και διαμάντια, ντυνόταν πάντα με την τελευταία λέξη της μόδας. Ήταν πάντα ντυμένη στην τρίχα. Της έμοιασα όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στην αγάπη της για τα ρούχα και το καλό γούστο». Αν σας μοιάζει περίεργο πως η μητέρα του Ντέιβις φορούσε διαμάντια εκείνη την δύσκολη εποχή για τους έγχρωμους, είναι γιατί τόσο αυτή όσο και ο πατέρας του, κατάγονταν από ευκατάστατη οικογένεια. Από μικρή ηλικία, ο πατέρας του του αγόραζε όμορφα κοστούμια, ενώ όταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, η μόδα άνθιζε και άλλαζε συνεχώς. Με την πάροδο του χρόνου, ο «Πρίγκιπας του Σκότους», μόνο σκοτεινός δεν ήταν, αφού τα πολύχρωμα και εκκεντρικά ρούχα του έλαμπαν πάνω στη σκηνή. Πριν το Birth of the Cool, προτιμούσε κοστούμια Brooks Brothrers, στη συνέχεια ακολούθησε ένα πιο ευρωπαϊκό στύλ, με τα ιταλικά κοστούμια να έχουν την τιμητική τους. Τη δεκαετία του 1970, ο Ντέιβις είχε συνδυάσει άψογα τη μουσική της φανκ με το ντύσιμό του. Ήταν από τους λίγους που μπορούσαν να φορέσουν τεράστια γυαλιά, μωβ παντελόνια και περίεργες ζακέτες χωρίς να γελοποιηθούν. Όπως έλεγε ο ίδιος. άλλωστε: «για μένα η ζωή και η μουσική, έχουν να κάνουν με το στυλ».

Οι γυναίκες της ζωής του

Παντρεύτηκε και χώρισε τρεις φορές. Η πρώτη του γυναίκα ήταν η Φράνσις Τέιλορ (χορεύτρια), στη συνέχεια η Μπέτι Μάμπρι (τραγουδίστρια) και Σίσελι Τάισον (ηθοποιός). Με την Αϊρήν δεν παντρεύτηκε ποτέ. Απέκτησε τρεις γιούς και μία κόρη. Στα αμέτρητα άρθρα που μπορεί κάποιος να διαβάσει στο διαδίκτυο για τον Ντέιβις, δε γίνεται συχνή αναφορά στη βίαιη συμπεριφορά του απέναντι στις γυναίκες, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να κρατήσουν στην αφάνεια αυτό το μελανό σημείο της προσωπικής του ζωής. H πρώτη του γυναίκα, Φράνσις, σε συνέντευξή της είχε δηλώσει: «Έφυγα τρέχοντας για τη ζωή μου αρκετές φορές». Ο Μάιλς, υπήρξε ρομαντικός μόνο στα πρώτα χρόνια της ζωής του και στη συνέχεια μόνο στις εξαιρετικές του μπαλάντες. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την προσωπική του ζωή με δύο κομμάτια. Το πρώτο, είναι το γλυκό και όμορφο κομμάτι σαν το Blue in Green που εμφανίζει τον σεβασμό και την αγάπη του απέναντι στις γυναίκες. Το δεύτερο, το Bitches Brew, που εμφανίζει την σκληρή και επιθετική του συμπεριφορά απέναντι σε αυτές.

Το ατύχημα και η μετριότητα

​Το 1972, σε ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητό του, έσπασε και τα δύο του πόδια. Αυτή ήταν η αρχή μιας στείρας -από δημιουργικής πλευράς- περιόδου, με τον Ντέιβις να κινείται στη μετριότητα. Βασίστηκε πάνω στο Bitches Brew και κάθε του δίσκος ήταν επηρεασμένος από αυτόν, χωρίς όμως το τελικό αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερο. Με τους πόνους στο γοφό να τον ταλαιπωρούν, έμεινε μακριά από τη μουσική για πέντε ολόκληρα χρόνια. Το 1981, παντρεμένος με την Σίσελι Τάισον πλέον, επιστρέφει στις ηχογραφήσεις. Το The Man with the Horn, ήταν η μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία μετά το Bitches Brew, με τους λάτρεις της μουσικής του, ωστόσο, να εκφράζουν τα παράπονά τους, λέγοντας  πως ο Μάιλς έχει επηρεαστεί αρνητικά από τον ποπ ήχο της εποχής. Στη συνέχεια έκανε πειραματισμούς με τη χιπ-χοπ μουσική έχοντας πάντα απέναντί του τους κριτικούς. Δεν ήταν λίγες οι φορές που Ντέιβις δήλωνε ανοικτά την αντιπάθειά του γι'αυτούς. Η απάντηση ήρθε το 1986, με τον δίσκο Τutu. Η τρομπέτα του ήταν το μόνο «ζωντανό» όργανο σε αυτές τις ηχογραφήσεις, δείχνοντας σε όλους πως όταν ήθελε να κάνει κάνει κάτι καλό, απλά το έκανε.

Τα πολλά πρόσωπα του Μάιλς

Πέρα από την αγάπη του για τη μουσική, ο Μάιλς Ντέιβις είχε αδυναμία στο μποξ, ενώ δεν έκρυψε ποτέ πως η ασχολία του με αυτό, τον βοήθησε να ξεπεράσει τον εθισμό του με τα ναρκωτικά. O δίσκος A Tribute to Jack Johnson, είναι αφιερωμένος στον πυγμάχο, Τζακ Τζόνσον, άνθρωπο που ο Ντέιβις θαύμαζε. Επίσης, στον ελεύθερό του χρόνο, έπαιζε μπάσκετ και σε ένα σπάνιο βίντεο, εμφανίζεται μαζί με τον Τζον Λένον να σουτάρουν βολές. Προς στο τέλος της ζωής του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, κυκλοφόρησαν βιβλία με τα έργα του, ενώ κάποια από αυτά εμφανίστηκαν στα εξώφυλλα των δίσκων του. Εμφανίστηκε στο Miami Vice, στην ταινία Dingo και έκανε διαφημίσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό New York jazz station.

1991: H τρομπέτα σίγησε

Αναπνευστική ανεπάρκεια, πνευμονία και εγκεφαλικό. Αυτά τα τρία μαζί, κέρδισαν σε μια άνιση μάχη τον Μάιλς Ντέιβις στις 28 Σεπτεμβρίου του 1991. Ήταν μόλις εξήντα πέντε ετών. Φυσικά, είχε προνοήσει, αφήνοντας πίσω του μια σειρά από δίσκους που είναι ικανοί να μεγαλώσουν μουσικά ολόκληρες γενιές. Ο πρωτοποριακός του ήχος και η κληρονομιά του, κρατούν ακόμα τη μουσική της τζαζ ζωντανή, ακόμα και αν δε βρίσκεται πλέον πάνω στη σκηνή ή στο στούντιο συνθέτοντας μαζί με τον Γκιλ Έβανς. Ο «Πρίγκιπας του Σκότους», αποφάσισε να κατεβάσει την τρομπέτα του και να αποχωρήσει σιωπηλός, όπως πάντα. Γιατί ποτέ δεν του άρεσε να μιλά πολύ, ούτε επεδίωξε παραπάνω φήμη από αυτή που του αναλογούσε. Ήξερε καλά τι είχε πετύχει και δεν χρειαζόταν κανένα περιοδικό να το επιβεβαιώσει. Δεν είναι θρύλος, δεν του άρεσε αυτός ο χαρακτηρισμός, γιατί όπως ο ίδιος θα έλεγε:  «Ξέρω τι έχω κάνει για τη μουσική, όμως μην με αποκαλείται θρύλο, πείτε με απλά Μάιλς Ντέιβις».

Η τελευταία παράσταση:

Πηγή: https://www.oneman.gr

Μαρία Κάλλας, η ντιβίνα...

Το Θέμα

Η Μαρία Σοφία Άννα Καικιλία Καλογεροπούλου, όπως ήταν το πλήρες ελληνικό όνομά της, γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1923 στη Νέα Υόρκη, όπου είχαν μεταναστεύσει οι γονείς σε αναζήτηση καλύτερη τύχης.

Έκανε τα πρώτα μαθήματα πιάνου-σολφέζ σε ηλικία 11 ετώ. Το 1937 εγκαταστάθηκε με τη μητέρα της και τη μεγάλη αδελφή της στην Αθήνα, μετά το διαζύγιο των γονιών της και εγγράφηκε στο Εθνικό Ωδείο, με δασκάλους τη Μαρία Τριβέλλα (τραγούδι), την Ήβη Πανά (πιάνο) και τον Γεώργιο Καρακαντά (μελοδραματική). Ο πρώτος ρόλος της ήταν η «Σαντούτσα» στην όπερα του Μασκάνι «Καβαλερία Ρουστικάνα», σε μία παράσταση των μαθητών του ωδείου. Το 1939 εγγράφηκε στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη τραγουδιού της διάσημης Ελβίρα ντε Ιντάλγκο (σημαντική τραγουδίστρια της όπερας στις αρχές του 20ου αιώνα), κοντά στην οποία γνώρισε την υψηλή τεχνική των ρόλων του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου.

Το 1940 προσλήφθηκε στη Λυρική Σκηνή του τότε Βασιλικού Θεάτρου και το 1941 πρωτοεμφανίστηκε ως «Βεατρίκη» στην οπερέτα Βοκκάκιος του Σουπέ. Στη συνέχεια και ως το 1945 πρωταγωνίστησε στην Τόσκα (1942, 1943), στον Κάμπο του Ντ' Αλμπέρ (1944, 1945), στην Καβαλερία Ρουστικάνα (1944), στον Πρωτομάστορα του Μανώλη Καλομοίρη (1944, το μόνο ελληνικό έργο που τραγούδησε), στον Φιντέλιο του Μπετόβεν (1944) και την οπερέτα Ο Ζητιάνος Φοιτητής του βιεννέζου συνθέτη Καρλ Μιλέκερ (1945).

Τον Σεπτέμβριο του 1945 επέστρεψε στη γενέτειρά της, στην Αμερική, όπου ζούσε ο πατέρας της, για να προωθήσει τη διεθνή της καριέρα, αλλάζοντας το επίθετό της σε Κάλλας. Παρότι έμεινε άνεργη έως το 1947, δεν το έβαλε κάτω και μετά από μία επιτυχημένη ακρόαση της ανέθεσαν να τραγουδήσει την «Τζιοκόντα» στην ομώνυμη όπερα του Αμίλκαρε Πονκιέλι στην Αρένα της Βερόνας, έναν από τους σπουδαιότερους λυρικούς χώρους της Ιταλίας. Αν και γλίστρησε στη γενική δοκιμή και στραμπούλιξε τον αστράγαλό της, κατάφερε να κάνει με επιτυχία το πρώτο σημαντικό βήμα της σταδιοδρομίας της στις 2 Αυγούστου του 1947.

Μαέστρος της παράστασης ήταν ο διάσημος Τούλιο Σεραφίν, ο οποίος θαύμαζε τη φωνή της και έγινε δάσκαλός της, διευρύνοντας τους τεχνικούς και ερμηνευτικούς της ορίζοντες. Όμως, στη Βερόνα ζούσε και ο βιομήχανος Τζιανμπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1949,  παρότι είχε τα διπλά της χρόνια. Με τη βοήθεια του Μενεγκίνι η καριέρα της Κάλλας απογειώθηκε. Το 1951 τραγούδησε στη «Σκάλα» του Μιλάνου (άντρο της μεγάλης αντιπάλου της Ρενάτα Τεμπάλντι) τους Σικελικούς Εσπερινούς του Βέρντι. Το 1954 η Κάλλας υποβλήθηκε σε δίαιτα για να χάσει κιλά και να μπορεί να ενσαρκώνει τους ρόλους της, όχι μόνο με τη φωνή της, αλλά και με το παρουσιαστικό της.

Μετά τη «Σκάλα» του Μιλάνου ήταν η σειρά της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης (ΜΕΤ) να υποκλιθεί στο φαινόμενο Μαρία Κάλλας το 1956. Ο μύθος της είχε αρχίσει να δημιουργείται, βοηθούντος και του Τύπου.

Το καλοκαίρι του 1957 εμφανίστηκε στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και κυριολεκτικά αποθεώθηκε.

Από το 1958, όμως, άρχισε η καθοδική της πορεία. Η εξαντλητική δίαιτα στην οποία είχε υποβληθεί και οι φωνητικοί ακροβατισμοί της είχαν επιπτώσεις στην ποιότητα της φωνής της, η οποία σταδιακά άρχισε να αδυνατίζει στις υψηλές νότες. Τον Ιανουάριο στη Ρώμη αποχώρησε με την πρώτη πράξη της Νόρμας του Μπελίνι και αποδοκιμάστηκε από το κοινό και τον Μάιο η «Σκάλα» του Μιλάνου της διέκοψε το συμβόλαιο.

Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τους Αλέξη Μινωτή και Γιάννη Τσαρούχη για μια νέα παραγωγή της Μήδειας του Κερουμπίνι στη νεότευκτη Όπερα του Ντάλας. Αυτή η παράσταση μεταφέρθηκε το 1959 στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου και σ’ αυτή τη θριαμβευτική «πρεμιέρα» η Κάλλας γνώρισε τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Οι εμφανίσεις της από το 1960 άρχισαν να αραιώνουν. Το καλοκαίρι του 1960 τραγούδησε Νόρμα στην Επίδαυρο και τον επόμενο χρόνο στον ίδιο χώρο Μήδεια. Η παράσταση αυτή μεταφέρθηκε και στη Σκάλα του Μιλάνου την περίοδο 1961-1962. Το 1962 τραγούδησε Όμπερον του Βέμπερ στο Λονδίνο και οι Τάιμς έγραψαν «Τώρα πια η φωνή της μπορεί να χαρακτηριστεί άσχημη και εκτός τόνου», όμως το κοινό συνέχισε να την αποθεώνει.

Το 1965 αποσύρθηκε οριστικά από τις λυρικές παραστάσεις, παρά την εξαιρετική Τόσκα που τραγούδησε στη Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης. Το κύκνειο άσμα της ήταν η Νόρμα, που ανέβηκε στο Παρίσι, στις 29 Μαΐου του 1965. Στην τρίτη πράξη της όπερας του Μπελίνι κατέρρευσε επί σκηνής και μεταφέρθηκε λιπόθυμη στο καμαρίνι της.

Στη συνέχεια προσπαθεί να βάλει μια τάξη στα προσωπικά της. Ζητά διαζύγιο από τον σύζυγό της για να παντρευτεί τον Ωνάση, ο οποίος αρνείται να της το δώσει. Το 1966 απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και λαμβάνει την ελληνική. Με αυτή της την ενέργεια λύεται και τυπικά ο γάμος της με τον Μενεγκίνι. Πλέον, ελπίζει ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα της ζητήσει να παντρευτούν, κάτι που τελικά δεν συμβαίνει, καθώς τον Ιούλιο του 1968 ο Έλληνας μεγιστάνας παντρεύεται τη χήρα του Αμερικανού Προέδρου Κένεντι, Τζάκυ. Αυτή του η πράξη βυθίζει σε κατάθλιψη την κορυφαία υψίφωνο.

Καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να ξεπεράσει τα προσωπικά της προβλήματα, επανακάμπτοντας στην καλλιτεχνική δράση. Παίζει στην κινηματογραφική εκδοχή της Μήδειας του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Πιερ-Πάολο Παζολίνι (1969), ηχογραφεί δίσκους, διδάσκει όπερα στη μουσική σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης και δίνει ρεσιτάλ με ένα παλιό της γνώριμο, τον ιταλό τενόρο Τζουζέπε Ντι Στέφανο, που κι αυτός αντιμετώπιζε φωνητικά προβλήματα. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σαπόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.

Έκτοτε, η Μαρία Κάλλας κλείστηκε στο διαμέρισμά της στο Παρίσι. Η μεγάλη ντίβα έφυγε από τη ζωή το πρωί της 16ης Σεπτεμβρίου 1977 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 54 ετών.

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.pemptousia.gr

Πηγή: http://artinews.gr