650 New Articles

Κυριότερες Ειδήσεις

Grid List

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΕΓΚΑΙΡΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - Στήριξη του αγροτικού εισοδήματος αλλά και κάλυψη των αναγκών της χώρας σε οινόπνευμα από την ενεργοποίηση της διαδικασίας της απόσταξης κρίσης

Δυτική Ελλάδα

Την πρόταση της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας για δικαίωμα στην απόσταξη κρίσης υιοθέτησε η Ελληνική Κυβέρνηση και ενέκρινε η Ευρωπαϊκή Ένωση, με αποτέλεσμα να δίνεται πλέον η δυνατότητα για οινοπνευματοποίηση υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.

Πιο συγκεκριμένα, τον περασμένο Απρίλιο, ο Αντιπεριφερειάρχης Επιχειρηματικότητας, Έρευνας και Καινοτομίας, Φωκίων Ζαΐμης, από κοινού με τον Αντιπεριφερειάρχη  Αγροτικής Ανάπτυξης, Θεόδωρο Βασιλόπουλο, ανέπτυξαν την πρόταση τους στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης, σημειώνοντας την ανάγκη αφενός στήριξης της παραγωγής και του εισοδήματος των οινοπαραγωγών και αφετέρου, την ωφελιμότητα της παραγωγής αποθεμάτων οινοπνεύματος προς όφελος της χώρας εν μέσω της υγειονομικής κρίσης του COVID-19

Στο πλαίσιο αυτό, με την Κοινή Υπουργική Απόφαση που εκδόθηκε στις 3 Ιουλίου 2020, καθορίζονται οι προϋποθέσεις και οι διαδικασίες για την υλοποίηση του μέτρου στήριξης που αφορά στην απόσταξη οίνου σε περίπτωση κρίσης. Δικαιούχοι της στήριξης, που χορηγείται για την απόσταξη οίνου, είναι οι οινοποιητικές επιχειρήσεις.

 

Με αφορμή τη συγκεκριμένη εξέλιξη, οι κ.κ. Ζαίμης και Βασιλόπουλος, με κοινή τους δήλωση εκφράζουν την ικανοποίησή τους. «Η ενεργοποίηση της διαδικασίας απόσταξης κρίσης συμβάλλει σημαντικά στην στήριξη του εισοδήματος των οινοπαραγωγών της Δυτικής Ελλάδας, στην τόνωση της τοπικής οικονομίας, αλλά και στη συνεχιζόμενη προσπάθεια αυτάρκειας της χώρας σε οινόπνευμα. Πρόκειται για ένα μέτρο πολλαπλώς ωφέλιμο που έγκαιρα προβλέψαμε και στο οποίο με αποφασιστικότητα αντέδρασε η ελληνική κυβέρνηση» αναφέρουν.

 

Σημειώνεται πως οι ενδιαφερόμενοι, για ένταξη στο πρόγραμμα παραγωγοί, υποβάλλουν υποχρεωτικά στην ψηφιακή υπηρεσία του ΥΠ.Α.Α.Τ. και τη δήλωση αποθεμάτων, επιλέγοντας στις ενέργειες την «απόσταξη». Δηλώνουν τα αποθέματα μόνο της παραγωγής τους, τα οποία κατείχαν έως την ημερομηνία υποβολής της αίτησης, στις αποθήκες τους.

Στη συνέχεια υποβάλουν αίτηση-υπεύθυνη δήλωση, για ένταξη στο πρόγραμμα, ηλεκτρονικά, μέσω της αντίστοιχης ψηφιακής υπηρεσίας που βρίσκεται στην ιστοσελίδα του ΥΠ.Α.Α.Τ., από την 6η Ιουλίου έως και την 12η Ιουλίου 2020.

 

Η επιλεξιμότητα των αιτήσεων εξετάζεται με βάση συγκεκριμένα κριτήρια που είναι:

α) ο προς απόσταξη οίνος να έχει παραχθεί νόμιμα

β) ο ενδιαφερόμενος οινοπαραγωγός να έχει υποβάλλει:

  1. i) οι δηλώσεις συγκομιδής, παραγωγής και αποθεμάτων κατά τις δύο τελευταίες αμπελοοινικές περιόδους και αυτές να είναι πλήρεις και ακριβείς,
  2. ii) να τηρεί βιβλία εισερχομένων εξερχομένων και αποθεμάτων.

iii)να υπάρχει  συμφωνητικό απόσταξης οίνων με οινοπνευματοποιείο Β΄ κατηγορίας

  1. iv) έντυπο του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών για τον υπολογισμό της χιλιομετρικής απόστασης από τον χώρο αποθήκευσης του οίνου μέχρι τον χώρο των εγκαταστάσεων του οινοπνευματοποιείου Β΄ κατηγορίας σύμφωνα με τα αναγραφόμενα στο συμφωνητικό απόσταξης.

 

Όλες οι λεπτομέρειες για τη διαδικασία, στον σύνδεσμο:  https://www.pde.gov.gr/gr/enimerosi/deltia-tupou/item/13854-proupotheseis-kai-diadikasies-gia-tin-ylopoiisi-toy-metroy-stirixis-poy-afora-stin-apostaxi-oinoy-se-periptosi-krisis.html

Ερώτηση Διονύση Καλαματιανού για το ΤΕΦΑΑ: Αδιαπραγμάτευτη η λειτουργία του στη γη της Ολυμπίας

Ηλεία

Ο βουλευτής Ηλείας με τον ΣΥΡΙΖΑ Διονύσης Καλαματιανός, κατέθεσε ερώτηση στη Βουλή για το κρίσιμο ζήτημα της λειτουργίας του θεσμοθετημένου Τμήματος Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) στην Ηλεία.

Μεταξύ άλλων τόνισε:

«Όλοι οι θεσμικοί φορείς της Ηλείας, βουλευτές, περιφέρεια, δήμοι, επιμελητήρια, εκπαιδευτική κοινότητα, αθλητικά σωματεία κ.α. οφείλουμε να απαιτήσουμε με δυναμισμό τη λειτουργία του θεσμοθετημένου ΤΕΦΑΑ στην Ηλεία. Να δηλώσουμε απερίφραστα ότι δεν ανεχόμαστε άλλη υποβάθμιση και ακύρωση κρίσιμων δομών για τον τόπο μας, με αβάσιμα επιχειρήματα και έωλες τεκμηριώσεις από την κυβέρνηση. Να καταστήσουμε σαφές ότι για όλους μας είναι αδιαπραγμάτευτη η λειτουργία του τμήματος στον τόπο που γέννησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Φτάνει πια ο εμπαιγμός και η κατάφορη αδικία προς τους πολίτες του νομού μας. Η υπουργός οφείλει να αφήσει τις αστήρικτες δικαιολογίες και να αναλάβει κάθε πρωτοβουλία, ώστε, να λειτουργήσει ταχύτατα το θεσμοθετημένο ΤΕΦΑΑ στη γη της Ολυμπίας.

            Όπως είναι γνωστό, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με το Ν. 4610/2019, ίδρυσε το πανεπιστημιακό ΤΕΦΑΑ, με έδρα τον Πύργο, όπως επίσης και τα τμήματα Μουσειολογίας και Γεωπονίας σε Πύργο και Αμαλιάδα αντίστοιχα, κατόπιν διαβούλευσης και συνεννόησης με τις πρυτανικές αρχές και την ακαδημαϊκή κοινότητα. Για πρώτη φορά, λοιπόν, ιδρύθηκαν 3 πανεπιστημιακά τμήματα στο νομό Ηλείας, απολύτως συμβατά με τα συγκριτικά πλεονεκτήματά του.

        Επιπλέον, για το ΤΕΦΑΑ Πύργου συστάθηκαν οκτώ (8) θέσεις μελών Δ.Ε.Π. (άρθρο 36, παρ.5 Ν. 4610/2019), ενώ το τμήμα αυτό οριζόταν στο νόμο να ξεκινήσει τη λειτουργία του από το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021 (άρθρο 36, παρ.3 Ν. 4610/2019).

Την έγκριση για την έναρξη της λειτουργίας του τμήματος, σύμφωνα με το νόμο, είχε δώσει και η Σύγκλητος του Πανεπιστημίου Πατρών, καθώς στην υπ. αριθ. 151/6.6.2019 Έκτακτη Συνεδρίασή της αποφάσισε, μεταξύ άλλων, το τμήμα Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, να έχει έναρξη ακαδημαϊκής λειτουργίας το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021, με την ανωτέρω απόφασή να γνωστοποιείται στη Γενική Διεύθυνση Ανώτατης Εκπαίδευσης του Υπουργείου Παιδείας Έρευνας και Θρησκευμάτων, αλλά και στο Γραφείο Υπουργού.

        Το πανεπιστημιακό αυτό τμήμα αποτελούσε δίκαιο και πάγιο αίτημα της Ηλείας. Η ίδρυσή του στη γη της Ολυμπίας διόρθωσε λάθη και παραλείψεις δεκαετιών, όχι μόνο για την Ηλεία, αλλά και για ολόκληρη την Ελλάδα. Λόγω του Ολυμπισμού θα έχει παγκόσμια προβολή και ανταπόκριση, καθώς συνδέεται με τον τόπο που γέννησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Εύλογα, λοιπόν, η ίδρυση και λειτουργία γυμναστικής ακαδημίας στην Ηλεία, στην Ολυμπία, οφείλει ν΄ αποτελεί προτεραιότητα.

Δυστυχώς, η κυβέρνησή της ΝΔ, πιστή στο δόγμα της υποβάθμισης του δημόσιου πανεπιστημίου, με τη ψήφιση του Ν. 4653/2020, ανέστειλε τη λειτουργία 37 νέων πανεπιστημιακών τμημάτων, μεταξύ των οποίων και το ΤΕΦΑΑ στον Πύργο.

Πρόσφατα, δε, είδαν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες, που αναφέρουν ότι θεσμικοί φορείς της Λακωνίας, της Σπάρτης, είχαν συνάντηση με την κ. Υπουργό Παιδείας, στην οποία της ανέπτυξαν το σκεπτικό τους περί της ίδρυσης νέου τμήματος Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού στην περιοχή αυτή.

Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια είδηση που προκαλεί ανησυχία και αγανάκτηση στους πολίτες της Ηλείας, καθώς οποιαδήποτε ίδρυση και λειτουργία τμήματος Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού σε άλλη περιοχή, ενώ ανεστάλη η λειτουργία του ιδρυθέντος τμήματος στον Πύργο, θα αποτελέσει άλλη μια κατάφωρη αδικία προς την Ολυμπία και την Ηλεία.

Στην ερώτησή μου, ζητώ από την κ. Υπουργό ν΄ απαντήσει στα εξής:

  • Σκοπεύει να μεριμνήσει για τη λειτουργία του ήδη ιδρυθέντος τμήματος Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού της Σχολής Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού του Πανεπιστημίου Πατρών με έδρα τον Πύργο, του οποίου η λειτουργία έχει ανασταλεί με τον Ν. 4653/2020; Πότε σχεδιάζει την έναρξη λειτουργίας του τμήματος;
  • Θα λάβει υπόψη της τον ισχυρό συμβολισμό που διακατέχει το συγκεκριμένο τμήμα Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού, με δεδομένο την σύνδεσή του με την Αρχαία Ολυμπία και την παγκόσμια προβολή του, λόγω του Ολυμπισμού;
  • Θα αφουγκραστεί την τοπική κοινωνία, η οποία αναμένει για δεκαετίες τη λειτουργία του τμήματος αυτού;
  • Εξετάζει την ίδρυση νέου τμήματος Επιστημών Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού σε άλλο νομό ενώ εκκρεμεί η λειτουργία του ήδη ιδρυθέντος στη γη της Ολυμπίας;»

 

 

 

Αυγερινοπούλου: Δήλωση για τον πρώτο χρόνο διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας

Ηλεία

Με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, θα ήθελα να ευχαριστήσω θερμά όλους τους συμπολίτες μου για τη στήριξή τους και συνεχίζουμε.

Ένας χρόνος κυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία είναι ένας χρόνος αξιόπιστης διακυβέρνησης με επίκεντρο τον άνθρωπο. Ανταποκρινόμαστε στις προκλήσεις και τα μεγάλα καλέσματα της χώρας μας με υπευθυνότητα, εργατικότητα και ειλικρίνεια. Κοιτάμε στα μάτια τον πολίτη που γνωρίζει ότι τιμούμε το νέο κοινωνικό συμβόλαιο που υπογράψαμε μαζί του στις 7 Ιουλίου του 2019.  Υλοποιούμε στην πράξη την βιώσιμη ανάπτυξη με σεβασμό στην υγεία μας, το περιβάλλον, τη βιώσιμη αγροτική παραγωγή. Ο πρόεδρος μας, Κυριάκος Μητσοτάκης καθοδήγησε με ασφάλεια τη χώρα στη νέα κανονικότητα.

Η τωρινή μας πρόκληση είναι να δημιουργήσουμε για όλους, και ειδικά για τους νέους μας,  περισσότερες θέσεις εργασίας και συνθήκες μιας ποιοτικά ανώτερης καθημερινότητας. Ειδικά για εμάς, τους βουλευτές της Περιφέρειας, όπως η Ηλεία, η μεγάλη μας πρόκληση είναι η επίτευξη της περιφερειακής ανάπτυξης. Με καθημερινή και συστηματική προσπάθεια οδηγούμε τους νομούς μας σε νέα ανάπτυξη. Το δεύτερο έτος της διακυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας θα είναι ακόμα καλύτερο!

Συνελήφθη άνδρας στο Αγρίνιο για παράνομη κατοχή πολεμικών και άλλων όπλων και πληθώρας φυσιγγίων

Δυτική Ελλάδα

Κατασχέθηκαν ,μεταξύ άλλων, δύο πολεμικά όπλα ( καλάζνικοφ και τυφέκιο enfield), περίστροφο, δύο κυνηγετικά όπλα, βαλλίστρα και περισσότερα από (1.000) φυσίγγια

 

Συνελήφθη, σήμερα το πρωί, σε περιοχή του Αγρινίου, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Αγρινίου, ένας ημεδαπός άνδρας, σε βάρος του οποίου σχηματίσθηκε δικογραφία για παράβαση του νόμου για τα όπλα.

 

Ειδικότερα, σε έρευνα που διενεργήθηκε στην οικία του συλληφθέντα οι αστυνομικοί βρήκαν και κατέσχεσαν τα εξής:

 

  • Δύο πολεμικά τυφέκια (καλάζνικοφ και enfield),
  • Δύο κυνηγετικά όπλα,
  • Ένα περίστροφο,
  • Μια βαλλίστρα,
  • Ένα αεροβόλο όπλο,
  • (460) φυσίγγια και (18) κάλυκες πολεμικών τυφεκίων,
  • (150) φυσίγγια πιστολιού 9mm,
  • (245) φυσίγγια κυνηγετικών
  • (84) φυσίγγια 32mm,
  • (50) φυσίγγια κρότου
  • (1000) σφαιρίδια αεροβόλου όπλου και
  • (25) βέλη.

 

Ο συλληφθείς θα οδηγηθεί στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αγρινίου.

Πύργος - Η λαϊκή αγορά στην Δεξαμενή αυτήν την Τετάρτη, 8 Ιουλίου

Ηλεία

Η Δημοτική Επιχείρηση Πύργου Α.Ε. ΟΤΑ, ως αρμόδιος φορέας διαχείρισης λαϊκών αγορών Δήμου Πύργου, ενημερώνει το καταναλωτικό κοινό και τους εμπόρους των λαϊκών αγορών, πως η λαϊκή αγορά της Τετάρτης 8  Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί για αγροτοδιατροφικά και βιομηχανικά προϊόντα στον καθιερωμένο χώρο τέλεσης των λαϊκών, στην περιοχή της Δεξαμενής Πύργου.

 

Οι επαγγελματίες πωλητές και το καταναλωτικό κοινό, θα πρέπει να τηρούν τους αυστηρούς κανόνες προστασίας από την διάδοση του κορωνοϊού στην κοινότητα με διασφάλιση αποστάσεων ασφαλείας και λήψη μέτρων ατομικής προστασίας (μάσκες, γάντια, τοποθέτηση αντισηπτικών σε κάθε πάγκο κλπ).

 

Η μόνη αρμόδια Υπηρεσία για την πραγματοποίηση και την διαχείριση των λαϊκών αγορών στον Πύργο, υπενθυμίζει, ότι οι συμμετέχοντες στις λαϊκές αγορές θα πρέπει να  εναρμονίζονται με το κανονιστικό πλαίσιο που θεσπίζεται από τον φορέα λειτουργίας για την αποφυγή αποκλεισμού τους από τις λαϊκές αγορές.

Πύργος - Σύλληψη για παράνομη οπλοκατοχή

Ηλεία

Συνελήφθη, σήμερα τα ξημερώματα, στον Πύργο, από αστυνομικούς της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. του Αστυνομικού Τμήματος Πύργου, ένας ημεδαπός άνδρας διότι σε αστυνομικό έλεγχο που του διενεργήθηκε βρέθηκε στην κατοχή του και κατασχέθηκε μια σιδερογροθιά.

Από το ζενίθ του «Ποτέ άλλοτε τα σώματα τόσο κοντά» στην απομόνωση και τη σταδιακή κυριαρχία του Νου

Απόψεις

της Βάσως Χαριτοπούλου

 

Συλλογικότητα, Κοινωνία των Πολιτών, νέες μορφές και μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χώροι αναψυχής και διασκέδασης, μαζικές μορφές τουρισμού, κοινωνικά φροντιστήρια, κοινωνικά παντοπωλεία, φιλανθρωπικές δράσεις, Κοινωνία της Πληροφορίας, Κοινωνική Οικονομία, Κοινωνική Ευθύνη, κοινωνία, άνθρωπος, επικοινωνία…

Ποτέ άλλοτε δεν υπήρχαν τόσα μέσα στην υπηρεσία της ανθρώπινης επαφής, της ανθρώπινης αλληλεγγύης, του κοινωνικού καλού και του κοινωνικού αγαθού, όσα ζήσαμε στην εποχή που έχει αρχίσει πλέον να δύει με την εμφάνιση της πανδημίας.

Δυναμικές πρωτοβουλίες καλούσαν σε ευαισθητοποίηση και ενεργοποίηση, σε κοινωνικοποίηση και ένταξη, σε κοινωνική συνοχή, σε εγρήγορση, σε αντίδραση, σε συμμετοχή, σε αποχή, σε κοινωνικό διάλογο, σε αγώνες, σε (δημο)ψηφίσματα και διαμαρτυρίες.

Χώροι διασκέδασης σχεδιασμένοι ώστε τα ανθρώπινα κορμιά να αγγίζουν το ένα το άλλο, αλλά και μέσα μαζικής μεταφοράς που επέτρεπαν όχι μόνο στα βλέμματα αλλά και στις ανθρώπινες ανάσες να συναντιούνται ανεμπόδιστα.

Ασφυκτικά γεμάτες πολυκατοικίες, πολυσύχναστοι δρόμοι και πολύβουες λεωφόροι, πλοία και αεροπλάνα…

Τι γινόταν όμως με τις βαθύτερες ανάγκες μας; Πόσο καταφέρναμε να χορτάσουμε την ψυχή μας; Τι αληθινά γινόταν με τα κενά μέσα μας;

Αντιμέτωποι με αυτά τα ερωτήματα βρεθήκαμε όλοι μας ξαφνικά, με την απομόνωση που επέβαλε ο ερχομός της πανδημίας.

Σε απάντηση, οι περισσότεροι ριχτήκαμε πιο βαθιά στον ωκεανό της τεχνολογίας. Καθώς τα τεχνολογικά μέσα ενώνουν στις μέρες μας με ασύλληπτη ταχύτητα και ποιότητα τις ανθρώπινες φωνές, φέρνουν κοντά τα ανθρώπινα πρόσωπα μέσω της οθόνης, μεταφέρουν σε πραγματικό χρόνο όσα συλλαμβάνει το ανθρώπινο μάτι και αποτυπώνουν όσα συγκινούν την ανθρώπινη ακοή και τις υπόλοιπες αισθήσεις, τα επιλέξαμε για να τα τοποθετήσουμε στη θέση της φυσικής εγγύτητας που χάσαμε τόσο απρόσμενα.

Συνδέσεις μέσω διαδικτύου και δημιουργία/αποθήκευση/μεταφορά/δημοσίευση αρχείων εικόνας-ήχου-κίνησης έγιναν τώρα αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας, ενώ χιλιάδες σκέψεις και προβληματισμοί διατυπώνονται μέσω τηλεφωνημάτων και αναρτήσεων, μέσω emails και σε chat rooms… Μαζί με αυτά, η απόλυτη αποθέωση του νου ως κυρίαρχου εργαλείου της νέας εποχής που αναδύεται.

Γιατί, ίσως οι συσκευές, τα καλώδια, οι οθόνες, οι ίνες και οι μηχανές να καταφέρουν αυτό που -όπως φαίνεται- δεν κατόρθωσαν τόσες δεκαετίες τώρα τα ασανσέρ, τα καφέ, τα events και τα party: να φέρουν κοντά τους εσωτερικούς μας κόσμους.

Ίσως τώρα να βρεθεί κάποιος να καταλάβει τα σκοτάδια της ψυχής μας με όλους αυτούς τους τεχνητούς ήχους που θα εξαπλώνονται όλο και περισσότερο γύρω μας, με όλες αυτές τις εικόνες που θα μας κατακλύζουν και θα υπόσχονται φως, με τα τόσα μηχανήματα που θα μας τάζουν το απόλυτο…

Αισθήσεις και κινήσεις όπως το άγγιγμα του χεριού, μια αγκαλιά ή ένα χαμόγελο, ένα νεύμα κατανόησης και συμπάθειας, θα γίνουν σταδιακά αναμνήσεις μιας άλλης ζωής. 

«Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά η μία στην άλλη, όσο είναι σήμερα
και ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα…» έγραφε πριν αρκετές δεκαετίες ο Αντώνης Σαμαράκης.

Μέχρι την εμφάνιση της πανδημίας, θα προσθέταμε με βεβαιότητα: «Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών, τα σώματα και οι ανάσες των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά και ποτέ άλλοτε οι καρδιές των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα…».

Σήμερα, θα υποστηρίζαμε: «Ποτέ άλλοτε ο νους των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά ο ένας στον άλλο, όσο είναι σήμερα και ποτέ άλλοτε τα σώματα και οι ανάσες των ανθρώπων δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα…».

Όσο για τις καρδιές των ανθρώπων, το μέλλον θα αποδείξει αν θα καταφέρουν επιτέλους να έρθουν κοντά…

 

 

Βάσω Χαριτοπούλου

Οικονομολόγος

vasso-charitopoulou@hotmail.com

 

Αυτές που φεύγουν και αυτοί που μένουν

Απόψεις

της Βάσως Χαριτοπούλου

Κοιτάζοντας πίσω, σχεδόν 6 χρόνια μετά, σε όσα έγραφα τότε για την ερημοποίηση των χωριών μας στην Ηλεία και τα χάσματα ανάμεσα στους νέους, μεταξύ εκείνων που έχουν εγκαταλείψει την πατρογονική εστία κι εκείνων που έχουν παραμείνει πίσω, διαπιστώνω πως τίποτα δεν έχει αλλάξει. Ή τουλάχιστον δεν είχε αλλάξει ως τώρα…

Ξεδίπλωνα, τον Νοέμβριο του 2014, την κατάσταση που βιώναμε ως κάτοικοι της επαρχίας και την περιέγραφα ως εξής:

«Στην ελληνική επαρχία εξακολουθεί και στις μέρες μας η σημερινή οικογένεια να σπρώχνει τα κορίτσια μακριά, για σπουδές και επαγγελματική εμπειρία στα αστικά κέντρα, ενώ τα αγόρια συνήθως τα κρατά κοντά της, είτε ως διαχειριστές της περιουσίας είτε ως βοηθούς στην οικογενειακή επιχείρηση ή την αγροτική εκμετάλλευση.

Τα κορίτσια, μακριά πλέον από τις επιρροές και τα στερεότυπα του χωριού ή της μικρής επαρχιακής πόλης, αρχίζουν σταδιακά να αποκτούν άλλη αντίληψη των πραγμάτων. Βλέπουν, κρίνουν, συγκρίνουν, μαθαίνουν από τα λάθη τα δικά τους και των γύρω τους, διαμορφώνουν σιγά-σιγά τη δική τους άποψη, γίνονται ανεξάρτητα, αισθάνονται σημαντικά…

Τα αγόρια από την άλλη, εγκλωβισμένα σε μεγάλο βαθμό στον τρόπο ζωής των μεγαλυτέρων, μη έχοντας καταφέρει να απομακρυνθούν για μεγάλο διάστημα ή και καθόλου από την πατρική εστία, αγωνίζονται να βρουν τη θέση τους μέσα στο θολό σκηνικό που η οικογένεια έχει ετοιμάσει για εκείνα, σχεδόν από τη στιγμή της γέννησής τους. Κάποια, αδυνατώντας να βρουν τη δική τους ταυτότητα, επιλέγουν να συνεχίζουν τυφλά την οικογενειακή παράδοση, που τους δίνεται κυρίως με τη μορφή «κανόνων». Ορισμένα, πιο ανήσυχα, αναρωτιούνται αν κάποιοι κανόνες θέλουν βελτίωση ή τροποποίηση, για να γίνουν πιο σύγχρονοι και αποτελεσματικοί. Η πλειοψηφία όμως δεν μπορεί να μετατρέψει την αμφισβήτηση σε αλλαγή, καθώς κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με επανάσταση εναντίον του οικογενειακού κατεστημένου, συνεπάγεται επομένως την ανατροπή των «ισορροπιών».  

Ελάχιστοι νέοι, οι πιο τολμηροί, επιχειρούν να επαναπροσδιορίσουν το ρόλο τους μέσα στο παιχνίδι στο οποίο έχουν βρεθεί να συμμετέχουν, συνήθως χωρίς να έχουν ερωτηθεί αλλά ούτε και να έχουν το δικαίωμα να εκφράσουν απόψεις και θέσεις.

Και έρχεται η στιγμή που ένα γεγονός ταράζει τα νερά μιας μικρής κοινωνίας και τη φέρνει αντιμέτωπη με τα αδιέξοδα που η ίδια έχει προκαλέσει: η επιστροφή κάποιων κοριτσιών στον τόπο τους!

Με την επιστροφή τους, οι νέες ανακαλύπτουν έντρομες το μέγεθος του χάσματος ανάμεσα σε εκείνες και την πραγματικότητα που είχαν αφήσει πίσω τους.

Γυρνώντας τώρα πίσω, διαπιστώνουν ότι σχεδόν τα πάντα έχουν παραμείνει όπως τα είχαν αφήσει πριν φύγουν: άνθρωποι, ιδέες, πρωτοβουλίες, δομές, συνήθειες, καθημερινότητα.

Όσο για τους νέους που έχουν δεθεί στην εστία τους, είναι φανερό στα μάτια των κοριτσιών πως έχουν σημαντικά αφομοιωθεί από τον τρόπο ζωής των παλαιότερων. Εκείνες, ως πιο «εξελιγμένες», αλλά και ως μειοψηφία πλέον, νιώθουν ότι εκείνοι δεν μπορούν να τις καταλάβουν, αφού έχουν παραμείνει στάσιμοι.

Βρίσκοντας δύσκολη την επικοινωνία με εκείνους, εκείνες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στην περιφρόνηση και στην προσπάθεια προσέγγισης που μοιάζει με πειραματισμό. Εκείνοι, όσα δεν μπορούν να κατανοήσουν σε εκείνες, προσπαθούν να τα υποβαθμίσουν ή και να τα υποτάξουν, κατά το παράδειγμα των μεγαλυτέρων.

Στην προσπάθειά τους, εκείνες κι εκείνοι, να δημιουργήσουν στον τόπο τους, επιχειρούν συχνά να γεφυρώσουν τα χάσματά τους στον επαγγελματικό χώρο, στις κοινωνικές συναναστροφές, στον προσωπικό τομέα.

Κάποιες φορές το αποτέλεσμα είναι ενθαρρυντικό, χάρη στην ισχυρή θέληση και την υπομονή και των δύο πλευρών.

Άλλοτε η γέφυρα γκρεμίζεται βίαια, σκορπώντας γύρω της κονιορτό αγανάκτησης και μοναξιάς… Γιατί μπορούν άραγε ποτέ, αυτοί που μένουν πίσω να νιώσουν αληθινά τις αγωνίες εκείνων που έχουν φύγει και τώρα επιστρέφουν; Αλλά και εκείνοι που γυρίζουν, πόσο μπορούν να αντισταθούν στον πειρασμό να νιώσουν μια κάποια υπεροψία απέναντι σε κάθε τι που έχει μείνει στάσιμο;

Για τις λίγες που επιστρέφουν και τους πολλούς που ήταν πάντα εδώ, οι διαφορές είναι πολλές. Καθώς όμως το συλλογικό όφελος από μια αρμονική επανασύνδεση με στόχο τη δημιουργική σύμπλευση είναι τεράστιο, θα πρέπει εκείνες να τους τραβήξουν προς τα επάνω κι εκείνοι να εγκαταλείψουν εγωισμούς και στείρες συνήθειες…».

Έχοντας κι εγώ επιλέξει να επιστρέψω στη γενέτειρά μου στο Λάλα από τον Οκτώβριο του 2004, βλέπω ως τώρα αλλαγές να συμβαίνουν στα χωριά μας με αργούς, βασανιστικούς ρυθμούς. Βλέπω στερήσεις και ελλείψεις που βίωνα ως παιδί στο χωριό, να προβληματίζουν και τις σημερινές οικογένειες. Όλα αυτά τα χρόνια, περίμενα κι εγώ την πολυπόθητη «αποκέντρωση» για να γεμίσουν ξανά με ζωή τα χωριά μας. 

Τελικά, μήπως ο καταλύτης βρίσκεται στη νέα πραγματικότητα που έχει αρχίσει να διαμορφώνεται λόγω της πανδημίας; Τηλε-εργασία, τηλε-εκπαίδευση, τηλε-διάσκεψη, είναι μερικές μόνο από τις συνθήκες που έρχονται για να μείνουν στη ζωή μας και να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο που οργανώνουμε την εργασία μας, τη μόρφωσή μας, την καθημερινότητά μας. Νέες ισορροπίες θα απαιτηθούν και νέοι ρόλοι θα αναδυθούν μέσα από το σαρωτικό, αναπόφευκτο αυτό κύμα. Παραδοσιακές πρακτικές, συνήθειες δεκαετιών ή και αιώνων σε ορισμένες περιπτώσεις, καθώς και πλαίσια δράσης (κοινωνικά, οικογενειακά, διαπολιτισμικά) έχουν ήδη αρχίσει να δοκιμάζονται και να αναδιαμορφώνονται υπό το πρίσμα της νέας, απόλυτα τεχνολογικά πλέον διαμεσολαβημένης εποχής που ξεκινά με αφετηρία την εμφάνιση της πανδημίας.

Αυτές που ως τώρα έφευγαν και εκείνοι που μέχρι πριν λίγο έμεναν, θα αναγκαστούν να επαναπροσδιορίσουν τα θέλω τους. Θα υποχρεωθούν να βγουν από το ως τώρα πλαίσιο αντίληψης των αναγκών και των επιθυμιών τους προκειμένου να επιχειρήσουν να σκιαγραφήσουν το αύριο που ξημερώνει και να οργανώσουν τη δική τους προσωπική θέση μέσα σε αυτό. Καθώς η νέα πραγματικότητα θα είναι σε μεγάλο βαθμό αποδεσμευμένη από τον φυσικό τόπο και σχεδόν όλα θα συμβαίνουν δυνητικά, ίσως σταδιακά θα πάψουμε να μιλάμε για αυτές που φεύγουν και αυτούς που μένουν.

Νέα χάσματα πιθανότατα θα δημιουργηθούν τώρα στη θέση των παλιών, με σημείο αναφοράς την τεχνολογία ωστόσο και όχι πλέον τον φυσικό τόπο που επιλέγει ο καθένας να ζήσει και να χτίσει τον μικρόκοσμό του.

Καινούργιες προκλήσεις, πρωτόγνωρους προβληματισμούς αλλά και νέου τύπου ευκαιρίες θα έχουν στο εξής αυτές που ως τώρα έφευγαν και εκείνοι που μέχρι πριν λίγο έμεναν.

Θα είναι το αύριο καλύτερο; Όπως σε κάθε εποχή, έτσι και τώρα ο βαθμός εγρήγορσης αλλά και ο τρόπος που ο καθένας μας θα επιλέξει να χειριστεί αυτό που έχει αρχίσει να ανοίγεται μπροστά μας (είτε δηλαδή αντιμετωπίζοντάς το ως πρόβλημα είτε βλέποντάς το ως ευκαιρία), θα διαμορφώσουν τη νέα πραγματικότητα όπου το μόνο βέβαιο είναι πως δεν θα γίνεται λόγος για αυτές που φεύγουν και αυτούς που μένουν, αλλά για το πόσο έτοιμοι θα είναι –αυτές και αυτοί- να αφουγκραστούν την καινούργια εποχή και να ακολουθήσουν τις εξελίξεις…

Βάσω Χαριτοπούλου

Οικονομολόγος

vasso-charitopoulou@hotmail.com

"Βλέποντας και κάνοντας"...

Απόψεις

του Κώστα Χλωμούδη*

 

Η αποθέωση του εμπειρισμού και τακτικισμού στην Πολιτική…

Η έλλειψη οραματικών στόχων και ικανών σχεδιαστών εθνικής στρατηγικής…

Κάποτε, στις συζητήσεις με αγαπημένους/νες μου συνοδοιπόρους, αποτελούσε την έκφραση της κορύφωσης του χλευασμού, για την αμηχανία μας μπροστά στην αντίθεση αυτών που επιθυμήσουμε και αυτών που η πραγματικότητα επέβαλλε...

Ότι θα αποτελούσε όμως κυβερνητική τακτική και στρατηγική ούτε που το είχα φανταστεί…

Οι συνθήκες λένε είναι ευμετάβλητες και δεν ξέρουμε τι θα συμβεί τους επόμενους μήνες…

Για φαντάσου...

Εδώ καταγράφεται το μέγεθος της ανεπάρκειας και ανικανότητας…

Από πότε οι κυβερνήσεις σχεδιάζουν master plan μόνο εφόσον λειτουργούν σε συνθήκες business as usual ;…

Οι κυβερνήτες κρίνονται, όπως πάντα, από την ικανότητα προβλέψεων, οργάνωσης υλοποίησης στόχων και επιλογών και λογοδοσία απόδοσης και αποτελεσματικότητας για αυτές τις επιλογές τους… Εθνικές και διεθνείς...

Η επιλογή να χαράσσουμε πορεία ανάλογα με το πως διαμορφώνονται οι κοινωνικές τάσεις, στη συγκυρία και για κάθε θέμα, αποτελεί την χειρότερη πρακτική κυβερνησιμότητας.

Όταν διδάσκουμε management αναφερόμαστε στα σενάρια, στα ρίσκα, στις εξωτερικότητες (επιπτώσεις των επιλογών) και στην υποστήριξη συγκεκριμένων συμφερόντων της όποιας δικής μας επιλογής...

Το "βλέποντας και κάνοντας" είναι η συνταγή της μη ανάληψης ευθύνης για να οδηγήσεις τη χώρα κάπου... Όπου, με δημόσιο λόγο, επιλέγεις... Για να μπορείς να κριθείς και να αξιολογηθείς στο τέλος της ημέρας...

Χαρακτηρίζει άβουλες ηγεσίες και οδηγεί σε καθυστερήσεις στην προσαρμογή της χώρας και της οικονομίας, στις αλλεπάλληλες και πράγματι ευμετάβλητες εξέλιξης των δεδομένων στην οικονομία, την τεχνολογία, τους διεθνείς κανόνες και ανταγωνιστικότητα.

Μα πότε οι κοινωνίες και ο κόσμος μας, κινήθηκαν σε συνθήκες βεβαιότητας;

Από τότε που ένοιωσα να μελετώ τη ζωή άκουγα την έκφραση "... όταν άνθρωπος σχεδιάζει κάποιος από πάνω χαμογελά...". Στη δε πολιτική μας ενασχόληση δεν υπήρξε περίοδος που τα δεδομένα του PESTEL δεν ανέτρεπαν βασικούς πυλώνες και δεν απαιτούσαν διαρκείς επαναπροσαρμογές σχεδιασμών...

Όσο η αντιπολίτευση παίζει στο γήπεδο αυτό, τόσο περισσότερο ηγεμονική θα γίνεται η λογική του καιροσκοπισμού του "βλέποντας και κάνοντας" και για αυτό την ευθύνη δεν θα την έχει μόνο ο κυβερνητικός συνασπισμός εξουσίας αλλά και η όποια κοινωνία των πολιτών...

Ας τεθούν στην κοινωνία, με δημόσιο τρόπο, τα σενάρια, οι επιλογές, ο σχεδιασμός τους και το εύρος της αβεβαιότητας που επιλέγουν να κινηθούν οι κυβερνητικές επιλογές, για να συμπαραταχθεί η κοινωνία μαζί τους ή να αντιπαρατεθεί με αυτά...

Αυτό είναι το παιχνίδι της Δημοκρατίας...

Το άλλο το "μονά - ζυγά δικά μου" αγαπημένοι/ες μου φίλοι/ες σας καλώ να μην το παίξουμε...

*Ο Κώστας Χλωμούδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του ΠΑ.ΠΕΙ.

Η αναζήτηση έκφρασης του εκσυγχρονιστικού φιλελεύθερου ευρωπαϊσμού στην Ελλάδα

Απόψεις

του Κώστα Χλωμούδη*

 

Τα τελευταία χρόνια και μετά την κυβερνητική εμπειρία του ΣΥΡΙΖΑ, έχει ξεκινήσει μια συζήτηση και στην Ελλάδα, για το μέλλον και τις προοπτικές της σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη στις νέες συνθήκες. Συνθήκες, που ελάχιστη σχέση έχουν με αυτές του προηγούμενου αιώνα, όπου και είχε αναπτυχθεί η σοσιαλδημοκρατία ως ηγεμονική πολιτική και δρώσα δύναμη.

Όσο όμως και αν συνέβαλε σημαντικά η σοσιαλδημοκρατία στην διαμόρφωση των θεσμών της ευρωπαϊκής φιλελεύθερης δημοκρατίας, όλοι πλέον αντιλαμβάνονται ότι είναι εξαιρετικά περιοριστική και αλυσιτελής η ανάγκη αποκλειστικής υποστήριξή τους από κάποια, την όποια, πολιτική παράταξη… Αντιλαμβανόμαστε την, σε κάποιο πλέον βαθμό, αυθύπαρκτη αυτό υποστήριξη αυτών των ίδιων των θεσμών.

Υπ’ αυτή την έννοια η σοσιαλδημοκρατία στην Ευρώπη, της μετα-κορωνοϊό εποχής, δεν μπορεί να υπάρξει με όρους παράδοσης και πολύ περισσότερο παρελθόντος. Σε μια εποχή που σχεδόν υπάρχει πλέον ομοφωνία για Ισοσκελισμένους Προϋπολογισμούς, για Άμεσες Ξένες Επενδύσεις χωρίς εμπόδια εισόδου, για Ιδιωτικοποιήσεις, για Δικαιώματα ιδιοκτησίας κλπ.

Απαιτείται σύγχρονος προγραμματικός λόγος, ο οποίος θα εκπροσωπεί τις ανάγκες για δημοκρατική διακυβέρνηση της παγκοσμιοποίησης, υποστηρίζοντας τους κοινωνικά ασθενέστερους και ενσωματώνοντας στη δράση της τα θέματα που αφορούν στην αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής.

Στη προοπτική αυτή το μέτωπο προς τους κάθε λογής δημαγωγούς (δεξιούς και αριστερούς) δεν μπορεί παρά να είναι ανοιχτό.

Σε αυτή την συζήτηση “πρέπει” ή καλύτερα “μπορεί” να αποκλειστεί ο ΣΥΡΙΖΑ;

Προφανώς στη συζήτηση αυτή δεν έχουμε παρθενογένεση… Με σημαντικά επιχειρήματα, τα τελευταία χρόνια (ιδιαιτέρως στο τέλος της διακυβέρνησης του ΣυΡιΖα), έχουν αρθρογραφήσει πολλοί/ες πολιτικοί (π.χ. Βενιζέλος Ε., Διαμαντοπούλου Α., Μπίστης Ν.) διανοούμενοι και πανεπιστημιακοί (Μαραντζίδη, Μοσχονάς, Μουζέλης, Παγουλάτος, Σωτηρέλης, Σιακαντάρης κλπ) στελέχη της ευρύτερης κεντροαριστεράς, ανεξαρτήτως κομματικών επιλογών και με ενδιαφέρουσες απόψεις, πολλο/ες δημοσιογράφοι…

Στην πλειονότητά τους κατέγραφαν την άποψή τους, από τη σκοπιά μιας θετικής προοπτικής ανασυγκρότησης του λόγου και της δράσης του πολιτικού χώρου που εκφράζει αυτό που ιστορικά προσδιορίστηκε στην Ευρώπη ως σοσιαλδημοκρατία.

Προφανώς και στη συζήτηση αυτή συμμετέχουν και πολίτες – στελέχη, κατά το παρελθόν, του συγκεκριμένου χώρου, που θεωρούν ότι έκλεισε ο κύκλος της ιστορικής του συμβολής και αρκεί μια συλλογικότητα έκφρασης απόψεων του φιλελεύθερου κέντρου για το παρόν και το μέλλον των σχετικών ευρωπαϊστικών δυνάμεων…

Δεν είναι σπάνιο στην μάχη των ιδεών και της πολιτικής, οι περισσότεροι από τους πραναφερόμενους, παρά το ότι σε πολλά μέχρι πριν λίγα χρόνια να ήταν συνοδοιπόροι, για τις εκτιμήσεις οργάνωσης του παρόντος και του μέλλοντος, να διαφωνούν.

Διαφωνίες με ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις και επί μέρους αλήθειες, που συνυπάρχουν και αλληλοσυγκρούονται. Με αβεβαιότητες, αμηχανίες και πολλά κενά. Γιατί είναι προφανές η “αξιωματική τελεολογία” και μάλιστα στη παρούσα συγκυρία Ευρώπης αλλά και Ελλάδας, είναι όχι απλώς μεθοδολογικά προβληματική αλλά και ιστορικά ακατανόητη.

Βέβαια από το επίπεδο αυτής της αντιπαράθεσης μέχρι εκεί, που φαίνεται να ξεπερνά την διαφορά απόψεων και αποκτά στοιχεία ερμηνείας προθέσεων και σκοπιμοτήτων, όπως πολλές φορές βλέπουμε από τους “εισαγγελιστές” του διαδικτύου, στις σελίδες κοινωνικής δικτύωσης ιδιαιτέρως και από τους “νέο-γενίτσαρους” της ηγεμονίας της Μητσοτακικής Ν.Δ., υπάρχει μεγάλη απόσταση και διαφορά.

Γνωρίζουμε ότι στη συζήτηση αυτή, δεν μπορεί να συμβάλλει μια επιχείρηση ανασύστασης της σοσιαλδημοκρατίας του παρελθόντος με παλιομοδίτικα στοιχεία δράσης και συγκρότησης, όπως αυτά του προηγούμενου αιώνα. Όχι μόνον γιατί ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία, με τα χαρακτηριστικά που ανέπτυξε στον 20ό αιώνα, πεθαίνει, αλλά γιατί δεν πρόκειται να συγκινήσει αυτά τα κοινωνικά στρώματα που θέλει και πρέπει να εκπροσωπήσει, μιας και αυτά όλο και περισσότερο προσδιορίζονται από δυναμικά στοιχεία προοδευτικού φιλελευθερισμού.

Το ερώτημα για τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, λοιπόν, που αβίαστα προκύπτει και υπερβαίνει και το ΚινΑλ αλλά και δυνάμεις στον ΣυΡιΖα και τον προσανατολισμό τους, είναι: ο δρόμος τον οποίο προκρίνουν να πορευτεί η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία.

Γιατί κακά τα ψέματα, αλλά στην Ελλάδα η σοσιαλδημοκρατία δεν είχε ποτέ αυθεντικό και ικανό φορέα έκφρασής της…

Βιώσαμε την μονοπώλησή έκφρασής της, κάποιες στιγμές, από το χώρο του ΠαΣοΚ, με σημαντικές και αξιόπιστες σοσιαλδημοκρατικές δυνάμεις στο εσωτερικό του, ενώ στις πρώτες δυο δεκαετίες της ζωής του όχι μόνο δεν αναφερόταν σε αυτήν αλλά το κυρίαρχο κομμάτι του ανέπτυσσε θεωρητική και ιδεολογική αντιπαράθεση προς αυτήν. Τελευταία ακούμε για προσπάθειες “σοσιαλδημοκρατικοποίησης”(;) του ΣυΡιΖα και εντοπίζουμε δυναμικές αντιπαραθέσεις, επ’αυτού, στο εσωτερικό του με επικράτηση, μέχρι στιγμής, των πολέμιων αυτής της προοπτικής. Είναι όμως αλήθεια ότι, όπως έχει καταγραφεί, το DNA της σοσιαλδημοκρατίας είχε σφραγίσει το λόγο και την πορεία του ευρύτερου χώρου της Ανανεωτικής αριστεράς στην Ελλάδα.

Εδώ λοιπόν είναι "Βαλκάνια". Ούτε το ΠΑΣΟΚ είχε καταφέρει να "σοσιαλοδημοκρατικοποιηθεί", παρά τα βήματα και τις προσπάθειες που έγιναν, ούτε και ο ΣΥΡΙΖΑ δεν φαίνεται ότι μπορεί να πορευθεί προς σοσιαλδημοκρατική κατεύθυνση.

Και στις δυο περιπτώσεις το κόστος "εκπαίδευσης" και προσαρμογής των στελεχών και κεντρικών εκπροσώπων τους, ιδιαιτέρως στο τομέα της Οικονομίας, καταγράφηκε (για όσους παρακολουθούν τα μάκρο αλλά και μίκρο οικονομικά μεγέθη) ως πολύ δύσκολο και η αφομοίωση των ιδεών υπονομευμένη από την δυναμική των πελατειακών σχέσεων.

Προφανώς δεν πρέπει να ξεχαστεί η συγκυβέρνηση κάποια στιγμή με τη Ν.Δ. του κου Σαμαρά ούτε και αυτή με τον κο Καμένο, με τις όποιες διαφορές ο καθείς/μια μπορεί να αναδείξει… Αλλά δεν θα σφραγίσουν αυτά τα θέματα το όποιο μέλλον, μιας και θα κριθούν εν τέλει από την ίδια την ιστορία.

Βέβαια οι συνθήκες της δεκαετίας του '80 διαφέρουν κατά πολύ από τις παρούσες συνθήκες. Όπως και οι συνθήκες προ-Κορωνοϊό με τις μετά αυτόν...

Το θέμα που τίθεται και δεν μπορούμε να αποφύγουμε τη δημόσια συζήτηση στη χώρα μας, είναι οι προοπτικές και οι ανάγκες επικοινωνίας και προγραμματικής ώσμωσης των δυνάμεων του εκσυγχρονιστικού φιλελεύθερου ευρωπαϊσμού στην Ελλάδα, που αφορούν και δυνάμεις στην κεντροαριστερά όπως και υπαρκτές αντίστοιχες εντός της ριζοσπαστικής ευρωπαϊκής αριστεράς.

Διακριτά και καθαρά…

Αντιλαμβανόμαστε ότι το θέμα υπάρχει, δεν μπορεί να κλειστεί στα εθνικά όρια και δεν το δημιούργησε κανένας Μουζέλης, Μαρατζίδης, Μοσχονάς, Σωτηρέλης και άλλοι λιγότερο ή περισσότερο αξιόλογοι επιστήμονες ή δημοσιολογούντες...

Επιστήμονες, φορείς τεχνοπολιτικής κουλτούρας και δράσης ασχολούνται εδώ και δεκαετίες. Ανεξαρτήτως πολικών συγκυριών, επιχειρώντας πάντα να τις λαμβάνουν υπόψη... Όχι ως αντικείμενο πολιτικού "εμπειρισμού". Ιδιαιτέρως από τη δεκαετία του '90, με αιχμή και τη δράση του ΟΠΕΚ (Ομίλου Προβληματισμού για τον Εκσυγχρονισμό).

Ένα θέμα που απασχολεί και διαμορφώνει προσανατολισμούς, σε ευρωπαϊκό αλλά και παγκόσμιο επίπεδο...

Δεν εξαρτάται μόνο από το τι γίνεται στα εθνικά μας όρια. Η παγκοσμιοποίηση είναι μια πραγματικότητα που δεν έχει επιστροφή… Έχει προσπάθειες επιτυχημένης ή μη προσαρμογής… Αφορά στις προσπάθειες δημοκρατικής διακυβέρνησής της...

 

*Ο Κώστας Χλωμούδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του ΠΑ.ΠΕΙ.

Ώρα για δημοκρατική διακυβέρνηση της παγκοσμιοποίησης

Απόψεις

του Κώστα Χλωμούδη*

Το ξέσπασμα του κορωνοϊού φαίνεται πως αντιστρέφει την πορεία της Ιστορίας…

Φαίνεται να έχουν ξεχαστεί οι σκέψεις και οι ιδέες για την παγκοσμιοποίηση ή και την προοπτική της ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Λες και βρισκόμαστε και πάλι στην εποχή του ηρωικού αγώνα των κρατών για εθνική επιβίωση…

Όλο και περισσότερο διακρίνουμε τάσεις, που ήταν ήδη ισχυρές, για περισσότερο προστατευτισμό στις εθνικές οικονομίες…

H «μονοκαλλιέργεια» με τις μάσκες που κατασκευάζονται σχεδόν αποκλειστικά στην Κίνα, η πλειοδοσία με μεθόδους που θυμίζουν «πειρατεία» για την αρπαγή των πολύτιμων φορτίων, η αγωνία για το μέχρι πού μπορούν να αντέξουν τα συστήματα υγείας, είναι μερικές από τις καθημερινές επωδούς που βιώνουμε σε αυτήν την πρωτοφανή υγειονομική κρίση.

Από την αρχή αυτής της υγειονομικής κρίσης, που εξελίσσεται σε μια από τις πιο σημαντικές οικονομικές κρίσεις της ιστορίας, μεγάλος αριθμός αναπτυγμένων χωρών έθεσαν θέματα προστασίας και ελέγχου για κατηγορίες προϊόντων και υλικών (προστατευτικών και πρώτες ύλες για υγειονομικά προϊόντα και φάρμακα) που σε κάποιο βαθμό εξάγονται ή και εισάγονται από άλλες χώρες. Είδαμε, σε πραγματικό χρόνο, τι γίνεται όταν οι αλυσίδες παραγωγής και τα συστήματα διανομής και logistics διαταράσσονται. H ευρωπαϊκή οικονομία στο σύνολό της τείνει να μεταβληθεί σε ένα είδος πολεμικού συστήματος οργάνωσης της παραγωγής γύρω από τέσσερις βασικούς κλάδους: διατροφή, υγεία, ενέργεια και ασφάλεια/άμυνα.

Μια κρίση που ανέδειξε με τον πιο τραγικό τρόπο πως το οικονομικό μοντέλο που θέλει όλα να τα λύνει «το αόρατο χέρι της αγοράς» έχει φθάσει στα όριά του.

Αυτή τη στιγμή στα πλαίσια των διαμορφωτών των αποφάσεων για τις παγκόσμιες εξελίξεις, φαίνεται να επαναπροσδιορίζεται η μέχρι σήμερα μορφή παγκοσμιοποίησης, όπως την βιώσαμε τα τελευταία τριάντα χρόνια.

Εξελίξεις που σηματοδοτούν ίσως και το τέλος της “πρώιμης εποχής” της παγκοσμιοποίησης.

Ίσως να έφθασε η στιγμή για διαρθρωτικές αλλαγές στην διακυβέρνηση της παγκοσμιοποίησης, σε μια κατεύθυνση εκδημοκρατισμού της.

*Ο Κώστας Χλωμούδης είναι καθηγητής στο Τμήμα Ναυτιλιακών Σπουδών του ΠΑ.ΠΕΙ.

Προέλευση εικόνας: https://el.wikipedia.org/

Γύρω από την καταγωγή του Δημητρίου Ι. Καλογερόπουλου (1868-1954)

Φωτόπουλος Α.

του Αθαν. Θ. Φωτόπουλου*

 

Όντας ακόμη έφηβος απόκτησα το 1ο -και μοναδικό εκδοθέν- τεύχος του Πελοποννησιακού Ημερολογίου (1954)[1]. Ανάμεσα στα άρθρα του είδα κι ένα δισέλιδο με τίτλο «Λογοτέχναι εξ Ηλείας» (σσ. 115-116). Είναι ανυπόγραφο, αλλά στον πίνακα των περιεχομένων αναφέρεται ότι είναι «της Διευθύνσεως», δηλαδή του Μεσσήνιου δημοσιογράφου Διον. Βογόπουλου. Ως λογοτέχνες αναφέρονται οι Ευστάθιος Χρονόπουλος, Ανδρέας Καρκαβίτσας Χρήστος Δαραλέξης, Διον. Κόκκινος, Τάκης Δόξας και Δημήτριος Ι. Καλογερόπουλος. Μάλιστα, στον τελευταίο αφιερώνεται σχεδόν το ήμισυ του άρθρου και αναφέρεται ως «εκ Πύργου καταγόμενος».

Από μελλοντικά μου διαβάσματα γνώρισα τα βιο-βιβλιογραφικά σχεδόν όλων των αναφερόμενων λογοτεχνών, πλην του τελευταίου. Δεν τον βρήκα ούτε στην Ηλειακή Γραμματολογία (Πύργος 1963) του Τάκη Δόξα και για πολλές δεκαετίες έμενα με την απορία γι’ αυτή την προσωπικότητα. Όμως, πίστευα πως κάποτε «έσσετ’ ήμαρ», πως θα ’ρθει η στιγμή της αποκάλυψης.

Κι αυτή ήλθε, όταν απόκτησα -ανάμεσα στ’ άλλα- ένα παλιό τεκτονικό βιβλίο για την πεντηκονταετηρίδα της τεκτονικής στοάς Πυθαγόρας (1931)[2].

Στο βιβλίο αυτό πληροφορήθηκα ότι ο Δημήτριος Καλογερόπουλος γεννήθηκε το 1868 στο Μεσολόγγι και ήταν «υιός του εκ Δίβρης της Ήλιδος νομομαθούς Ιωάννου Καλογεροπούλου, διατρέξαντος ευδοκίμως πάντας τους δικαστικούς βαθμούς, διατελέσαντος δε νομάρχου και νομικού συμβούλου επί μακρόν του επί των Οικονομικών υπουργείου»[3]. Μετά την παράθεση βιογραφικών και εργογραφικών στοιχείων, τα οποία προφανώς ο ίδιος συνέταξε, αφού την εποχή της έκδοσης του Πελοποννησιακού Ημερολογίου ζούσε ακόμη, δίδεται η πληροφορία ότι το 1898 εισήλθε στην τεκτονική στοά «Αθηνά» και για την «ευδόκιμον δράσιν του» έφτασε μέχρι τον 33ο βαθμό.

Διακρίθηκε ως λογοτέχνης και πολλά κείμενα και μελέτες του δημοσιεύθηκαν σε διάφορα περιοδικά και ημερολόγια. Ίδρυσε και διηύθυνε το καλλιτεχνικό περιοδικό Πινακοθήκη (1901-1906) και διετέλεσε πρόεδρος της Ενώσεως Ελλήνων Λογοτεχνών.

Σήμερα στη Δίβρη δεν υπάρχουν απόγονοι της οικογένειας Καλογεροπούλου και φαίνεται ότι το επώνυμο έχει εκλείψει από παλιά. Ανατρέχοντας, ωστόσο, στο παρελθόν βρίσκουμε κάποιον Κωνσταντίνο Δ. Καλογερόπουλο, ο οποίος έλαβε σιδηρούν αριστείο για τη συμμετοχή του στην Επανάσταση του 1821[4]. Όμως, αυτός είναι ο απώτερος πρόγονος των Καλογεροπούλων;

Έχω την υποψία -για να μην ειπώ βεβαιότητα- ότι η καταγωγή τους είναι παλαιότατη, αφού σε τουρκικό φορολογικό κατάστιχο των ετών 1460-1463, όπου παρατίθενται ποικίλα στοιχεία περί Δίβρης και κατάλογος των οικογενειών της, περιλαμβάνονται και κάποιοι Yorgi Ḳaloyire και Todoro Κaloyire, δηλ. Γιώργης Καλόγηρος και Θόδωρος Καλόγηρος[5]. Προφανώς η επωνυμία Καλόγηρος εξελίχτηκε σε Καλογερόπουλος.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

1.  Διονυσίου Ι. Βογοπούλου, Πελοποννησιακόν Ημερολόγιον, έτος Α΄, εκδόσεις εφημερίδος «Ηχώ της Μεσσηνίας», Αθήναι 1954, σσ. 168.

2.  Λεύκωμα επί τη πεντηκονταετηρίδι της Σ:.ΣΤ:. “Πυθαγόρου” (1881-1931. Τεκτόνων έργα και ημέραι. Δια της ελευθερίας και της ισότητος, εν Αθήναις μεσούντος Θαργηλιώνος 1931.

3.  Για τον Ιωάννη Καλογερόπουλο βλ. τη νεκρολογία του Ιω. Αρσένη που δημοσιεύθηκε στην «Ποικίλη Στοά» 1912, σσ. 620-621.

4.  Κωνσταντίνου Γρηγορίου Κυριακόπουλου, Ο Πύργος και η Ηλεία στην Επανάσταση και στα χρόνια του Καποδίστρια, τ. Β΄, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Ηλείας, σ. 1140.

5.  Georgios C. Liakopoulos, A Study of the Early Ottoman Peloponnese in the Light of an Annotated editio princeps of the TT10-1/14662 Ottoman Taxation Cadastre (ca. 1460-1463)διδακτορδιατριβήσ. 796.

         

*Ο Αθανάσιος Θ. Φωτόπουλος είναι Ιστορικός-Καθηγητής Πανεπιστημίου                                                                         

 

             

  Ιωάννης Δ. Καλογερόπουλος και Δημ. Ι. Καλογερόπουλος     

ΕικόναΕικόνα

COVID-19: Πότε θα είναι έτοιμο το εμβόλιο- Οι γνώμες των ειδικών διίστανται

Υγεία

 

Για τα τέλη του χρόνου -σύμφωνα με το πιο αισιόδοξο σενάριο- και για 12 έως 18 μήνες κατά άλλους επιστήμονες, για ευρέως διαθέσιμο εμβόλιο αναφορικά με τον SARS-CoV-2, κάνουν λόγο οι ιατροί της Θεραπευτικής Κλινικής της Ιατρικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Ιωάννης Ντάνασης, Μαρία Γαβριατοπούλου και Θάνος Δημόπουλος, Καθηγητής Θεραπευτικής και Πρύτανης ΕΚΠΑ.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1086133/article/epikairothta/ellada/covid-19-pote-8a-einai-etoimo-to-emvolio--oi-gnwmes-twn-eidikwn-diistantai

Βάσιμες ελπίδες από ένα κοινό φάρμακο κατά του κορωνοϊού

Υγεία

«Μεγάλη ανακάλυψη» στην μάχη κατά του νέου κορωνοϊού χαρακτηρίζουν Βρετανοί ειδικοί τα αποτελέσματα της κλινικής δοκιμής στη στεροειδή φαρμακευτική ουσία, δεξαμεθαζόνη, ένα φθηνό και ευρέως διαθέσιμο φάρμακο, το οποίο μπορεί να σώσει πολλούς ασθενείς που μάχονται με τον ιό.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1083090/article/epikairothta/kosmos/vasimes-elpides-apo-ena-koino-farmako-kata-toy-korwnoioy

Μόσιαλος: Γιατί ο κοροναϊός μεταδίδεται πιο εύκολα σε εσωτερικούς χώρους

Υγεία

Η μετάδοση του κοροναϊού είναι πολύ λιγότερο πιθανή σε εξωτερικούς χώρους από ό,τι σε εσωτερικούς.

Αυτό καταδεικνύει έρευνα από την Ιαπωνία που δημοσιεύουν οι Financial Times και την οποία αναδημοσίευσε ο Ηλίας Μόσιαλος στα ελληνικά.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2020/06/12/greece/mosialos-giati-o-koronaios-metadidetai-pio-eykola-se-esoterikous-xorous/

Νέες οδηγίες από τον ΠΟΥ - Συνιστά τη χρήση μάσκας σε δημόσιους χώρους

Υγεία

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επικαιροποίησε τις οδηγίες του, συστήνοντας στις κυβερνήσεις να ζητήσουν από όλους τους πολίτες να φορούν υφασμάτινες μάσκες σε δημόσιους χώρους, όπου υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης της Covid-19, ώστε να περιοριστεί η εξάπλωση της ασθένειας.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1081689/article/epikairothta/kosmos/nees-odhgies-apo-ton-poy---synista-th-xrhsh-maskas-se-dhmosioys-xwroys

Δελτίο τύπου του Ι.Σ.Π.Ο. - Κοινή Ανακοίνωση για Νοσηλευτική Μονάδα Πύργου

Υγεία

Οι  εκπρόσωποι των επιστημονικών  φορέων (Ιατρικός Σύλλογος
Πύργου-Ολυμπίας, Οδοντιατρικός Σύλλογος Ηλείας, Δικηγορικός Σύλλογος
Ηλείας)  και ο Δήμαρχος Πύργου  που υπογράφουμε την παρούσα ανακοίνωση
εκφράζουμε την έντονη αγανάκτηση  και ανησυχία μας για την κατάσταση 
στην οποία έχει περιέλθει η Παθολογική Κλινική της Νοσηλευτικής Μονάδας
Πύργου. Ως γνωστό,  απομένει πλέον με μόλις μια ειδικευμένη  ιατρό
παθολόγο, κάτι το οποίο υπονομεύει  κατάφωρα την Δημόσια Υγεία στην
Ηλεία  και εγκυμονεί σοβαρότατους υγειονομικούς κινδύνους για τους
κατοίκους της περιοχής.  Είναι σαφές ότι με μόλις μία ιατρό παθολογική
κλινική πρακτικά δεν υφίσταται, ενώ εξίσου σαφές είναι, ότι χωρίς 
παθολογική κλινική  η Νοσηλευτική Μονάδα Πύργου δεν μπορεί να 
λειτουργήσει. Αυτό δεν σημαίνει ότι η Ν.Μ. Πύργου δεν παρουσιάζει
ελλείψεις ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού και σε άλλες κλινικές και
τμήματα, απλώς η κατάσταση στην Παθολογική Κλινική συνιστά αυτή την
στιγμή το σημαντικότερο πρόβλημα το οποίο αν δεν επιλυθεί άμεσα οδηγεί
αναγκαστικά την Παθολογική  Κλινική σε λουκέτο και ακολούθως την
λειτουργία όλης της Νοσηλευτικής Μονάδας σε κατάρρευση.
 
Τα  πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα αν ληφθεί υπόψη ότι η Ν.Μ. Πύργου
αποτελεί, εν μέσω πανδημίας και  για όλη την Ηλεία,  κέντρο νοσηλείας
υπόπτων περιστατικών COVID-19,  λειτουργία την οποία επίσης θα καταστεί
αδύνατο να επιτελεί μετά από την ουσιαστική κατάργηση της  παθολογική 
κλινικής. Αξίζει επιπλέον να τονισθεί ότι κατά την θερινή περίοδο, που
μόλις ξεκινά, ο πληθυσμός της περιοχής θα αυξηθεί έως και στο διπλάσιο
λόγω του παραθερισμού Ηλείων από τα μεγάλα αστικά κέντρα αλλά και
τουριστών, με συνέπεια ακόμη βαρύτερες υποχρεώσεις περίθαλψης
περιστατικών για τη Ν.Μ. Πύργου. Πιστεύουμε ακόμη ότι είναι περιττό να
επισημάνουμε την σημασία της ελλιπούς παροχής  ιατρονοσηλευτικής
περίθαλψης  και ως αντικινήτρου για την προσέλκυση τουριστών, ιδίως σε
αυτό το κρίσιμο χρονικό διάστημα όπου αυτή είναι αναγκαία για την 
επιβίωση  της τοπική οικονομίας. Τα αίτια που οδήγησαν σε αυτή την
κατάσταση είναι  λίγο ή πολύ γνωστά, με κύριο την αδράνεια και αδιαφορία
των εκάστοτε ιθυνόντων στα κέντρα λήψης των αποφάσεων για τη Δημόσια
Υγεία. Ωστόσο στόχος μας αυτή την κρίσιμη στιγμή δεν είναι η απόδοση
συγκεκριμένων ευθυνών για το παρελθόν, μολονότι και αυτή κάποτε πρέπει
να γίνεται, αλλά η εκδήλωση της αγωνίας μας για την τύχη της 
μεγαλύτερης Νοσηλευτικής Μονάδας της Περιφερειακής Ενότητα και η
απαίτηση να δοθεί άμεσα λύση στα προβλήματα λειτουργίας  που
αντιμετωπίζει με σημαντικότερο αυτό της στελέχωσης της παθολογικής
κλινικής.
 
Ως εκ τούτου απαιτούμε την άμεση προκήρυξη και των έξι κενών οργανικών
θέσεων ειδικευμένων παθολόγων που προβλέπονται για την Ν.Μ. Πύργου όπως
και όλων των υπόλοιπων κενών θέσεων ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού
στα υπόλοιπα τμήματα της Ν.Μ. Επιπλέον τονίζουμε το αυτονόητο: η άρτια
λειτουργία της μεγαλύτερης Νοσηλευτικής Μονάδας της Ηλείας  δεν αποτελεί
ένα τοπικιστικού χαρακτήρα ζήτημα που αφορά αποκλειστικά τους Πυργιώτες,
  αλλά προφανώς άπτεται της προστασίας της υγείας κάθε Ηλείου και έτσι
πιστεύουμε πως αξίζει να θεωρείται από κάθε κάτοικο ή φορέα της
ευρύτερης περιοχής που ενδιαφέρεται για το γενικότερο συμφέρον της
Δημόσιας Υγείας στην Περιφερειακή Ενότητα.
 
Εν κατακλείδι καλούμε τους αρμοδίους για την λήψη των σχετικών
αποφάσεων, 6η Υ.Π.Ε. και προπαντός Υπουργείο Υγείας, να  αναλάβουν τις
ευθύνες τους και να πράξουν τα δέοντα μη επηρεαζόμενοι  και από τυχόν
μικροπολιτικές εκτιμήσεις, διαφορετικά θα χρεωθούν εξ ολοκλήρου τις
καταστρεπτικές συνέπειες για την Δημόσια Υγεία τις οποίες αναπόφευκτα θα
επιφέρει, παραμένουσα ως έχει, η υπάρχουσα κατάσταση. Οι υπογράφοντες
φορείς τελούμε σε επαγρύπνηση παρακολουθώντας στενά το φλέγον ζήτημα και
δηλώνουμε έτοιμοι να προβούμε σε οποιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια
απαιτηθεί  ώστε να μην καταρρεύσει η Ν.Μ . Πύργου και ακολούθως όλη η
Δημόσια Υγεία στην περιοχή, καλούμε δε και τους συμπολίτες μας σε 
ανάλογη επαγρύπνηση.
 
                                                      Οι  υπογράφοντες:
 
          Ο Δήμαρχος  Πύργου                       Ο Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πύργου-Ολυμπίας
 
         Παναγιώτης Αντωνακόπουλος                                        Νίκος Κατσαρός
 
Πρόεδρος του Οδοντιατρικού Συλλόγου Ηλείας                      Ο Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Ηλείας
 
Αλέκος Γαλανόπουλος                                                                Δημήτριος  Δημητρουλόπουλος
 

Δελτίο Τύπου Ι.Σ.Π.Ο. - Σύσκεψη για την Παθολογική Κλινική της Ν.Μ. Πύργου

Υγεία

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΙΑΤΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΥΡΓΟΥ- ΟΛΥΜΠΙΑΣΝ.Π.Δ.Δ.Γρηγορίου Ε΄ 1 - Τ.Κ. 27131 -  Πύργος ΗλείαςΤηλ: 2621022311   Φαξ: 2621020044e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.   website: www.ispyrgou.gr

                                                                               

                                                                                                                                Πύργος   25-05-2020

 ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 25/5/2020  διεξήχθη στο Δημαρχείο Πύργου, έπειτα από πρωτοβουλία του Ιατρικού Συλλόγου Πύργου-Ολυμπίας, σύσκεψη σχετικά με το οξύ πρόβλημα λειτουργίας  της Παθολογικής Κλινικής της Νοσηλευτικής Μονάδας Πύργου, το οποίο ανέκυψε πρόσφατα  με την παραμονή μόλις μιας ειδικευμένης ιατρού σε αυτήν. Στην σύσκεψη είχαν κληθεί να συμμετάσχουν ο Δήμαρχος Πύργου, όλοι οι βουλευτές  Ηλείας και  εκπρόσωποι επιστημονικών φορέων  και στην οποία τελικά παραβρέθηκαν ο Δήμαρχος Πύργου  κ. Αντωνακόπουλος, η βουλευτής Ν.Δ.   κα Αυγερινοπούλου , εκπρόσωπος του βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ κ. Καλαματιανού ενώ από τους επιστημονικούς φορείς την πρόταση αποδέχθηκαν ο Οδοντιατρικός Σύλλογος Ηλείας, ο  Φαρμακευτικός Σύλλογος Ηλείας και ο Δικηγορικός Σύλλογος Ηλείας. Ο Ιατρικός Σύλλογος Πύργου-Ολυμπίας  εκπροσωπήθηκε από τον Πρόεδρο, τον Γενικό Γραμματέα  και μέλη του Δ.Σ. του. Ο βουλευτής  Ν.Δ. κ. Νικολακόπουλος , ο οποίος δεν κατέστη δυνατό να παραστεί λόγω  ανειλημμένων κοινοβουλευτικών υποχρεώσεων  γνωστοποίησε τις θέσεις του με επιστολή, στην οποία δηλώνει την πρόθεσή του να αγωνιστεί με κάθε τρόπο  για την βελτίωση των παρεχόμενων υπηρεσιών  υγείας στο νομό ενώ λόγω ανειλημμένων κοινοβουλευτικών υποχρεώσεων  κατέστη αδύνατη και η παρουσία του βουλευτή ΚΙΝ.ΑΛ. κ. Κατρίνη,  ο οποίος σε επικοινωνία του με τον Πρόεδρο του Ι.Σ.Π.Ο. εξέφρασε την αμέριστη υποστήριξή του στην πρωτοβουλία του Ιατρικού Συλλόγου. Την υποστήριξη προς την πρωτοβουλία για την επίλυση του ζητήματος της παθολογικής κλινικής της Ν.Μ. Πύργου και γενικότερα προς κάθε πρωτοβουλία  για την αναβάθμιση της δημόσιας υγείας στην Ηλεία εξέφρασε και ο εκπρόσωπος του κ Καλαματιανού εκ μέρους  του βουλευτή. Η κα  Αυγερινοπούλου δήλωσε την πρόθεσή της να  βοηθήσει με κάθε τρόπο (κοινοβουλευτικές  πρωτοβουλίες κλπ) ώστε να επιλυθεί το πρόβλημα. Συζητήθηκαν  ποικίλα θέματα που αφορούν την δημόσια υγεία στην Ηλεία και εκφράστηκαν διάφοροι προβληματισμοί.  Η πλειονότητα των παρόντων φορέων και ο Δήμαρχος Πύργου, έπειτα από διαβούλευση, συμφώνησαν να προσυπογράψουν ανακοίνωση η οποία καλεί σε άμεση προκήρυξη όλων των κενών οργανικών θέσεων της Ν.Μ. Πύργου, κυρίως παθολόγων αλλά και των άλλων ειδικοτήτων, και να αιτηθούν συνάντηση ή έστω τηλεδιάσκεψη εφόσον η συνάντηση δεν είναι εφικτή λόγω πανδημίας, με την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας για το ζήτημα.   Η ανακοίνωση θα δημοσιευθεί μόλις υπογραφεί  ενώ θα υπάρξει και ενημέρωση για τις περαιτέρω ενέργειες που θα ακολουθήσουν.

 

Για  το Δ.Σ.  του  Ι.Σ.Π.Ο.

Ο  Πρόεδρος                                                              Ο  Γεν.  Γραμματέας

Νίκος  Κατσαρός                                                              Χρήστος  Γιαννικούλης

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

     Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή   5   Ἰουλίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

 

         Σήμερα Κυριακή,ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες,ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει  τήν μνήμη τοῦ Ὁσίου πατρός ἡμῶν Ἀθανασίου τοῦ Ἀθωνίτου. Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος κατήγετο ἀπό  τήν Τραπεζοῦντα καί ἔζησε τόν 10ον  μ. Χ. αἰῶνα. Μόλις ἐτελείωσε τήν ἐγκύκλιο παιδεία του,  ἑλκυσθείς ὑπό τῆς Θείας Χάριτος, ἐγκατέλειψε τά εγκόσμια καί προσεχώρησε στό μοναχισμό ἀπό νεαρᾶς ἡλικίας, ὑπό τήν πρόνοια τοῦ  θείου του, τοῦ Ὁσίου πατρός Μιχαήλ τοῦ Μαλεήνου.

    Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος, φεύγοντας από τά μέρη τῆς Βιθυνίας, ἔρχε-ται στόν Ἄθωνα. Ἐπισκεφθείς τίς Καρυές, κέντρο τῆς τότε μοναστικῆς ζωῆς, δέν ἀπεκάλυψε ποῖος ἦτο, ἀλλά προσποιήθηκε τόν ἀγράμματο καί τόν ἀγροῖκο. Πολλές φορές ὁ Γέροντάς του προσπαθοῦσε νά τοῦ μάθη τό ἀλφάβητο, γιά νά διαβάζει τήν ἀκολουθία του. Αὐτός ὅμως προσποιεῖτο ὅτι δέν ἔχει τέτοια ἱκανότητα πρός μάθηση.

   Τέλος ὅμως, ἀπεκαλύφθη ποιός ἦτο, ἀπό αὐτούς πού τόν γνώριζαν καί ἀναγκάσθηκε νά ὁμολογήσει ὅτι ἦτο ὁ περιβόητος Ἀθανάσιος. Ἐφ’  ὅσον πλέον ἔγινε γνωστός καί δέν μποροῦσε νά συνεχίσει στήν ἀφάνεια πού τόσο ἀγαποῦσε, ξεκίνησε περιερχόμενος τό Ἅγιο Ὄρος, ἀναζητῶντας κατάλληλο τόπο. Ἔφθασε μέχρι τά ἀνατο-λικότερα μέρη τοῦ Ὄρους καί περί  960 μ. Χ. ἄρχισε  τήν ἀνέγερση τῆς Λαύρας μέ κρατική ἐπιχορήγηση τοῦ Αὐτοκράτορος Νικηφόρου Φωκᾶ. Οἰκοδομῶντας τήν Λαύρα ὁ Ἅγιος Ἀθανάσιος έγινε στυλοβάτης τῆς Ἀθωνικῆς μοναστικῆς ζωῆς. Κατόρθωσε νά φέρει τά διάφορα μονύδρια, Σκῆτες καί ἡσυχαστήρια πού ἦσαν σέ μία κατάσταση ἀπομόνωσης, σέ κοινωνία μεταξύ τους, ἀλλά καί μέ τούς ἰδικούς του μαθητάς, πού εὑρίσκοντο ἐντός τῆς Μονῆς. Γι’ αὐτό καί δικαίως πρέπει νά ὀνομάζεται ὁ ἀναντικατάστατος ρυθμιστής, Ἡγούμενος και κυβερνήτης τοῦ Ἀθωνικοῦ μοναχισμοῦ. Ἐπέτυχε τό ἀπρόσιτο, τό διχασμένο καί τό μεμονωμένο τῶν Πατέρων μέσα στόν Ἄθωνα, νά τό ἑνώσει ὑπό μίαν γνώμη, νά ἀποδώσει τήν ἐλευθερία στήν προσωπικότητα, νά πείσει τόν καθένα ὅτι μπορεῖ νά γίνει μοναχός τηρῶντας κατά δύναμη τήν Πατερική φιλοσοφία.

      Ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος δέν εἶναι ἕνας ἁπλός Ἅγιος, ἀλλά εἶναι κατ’  ἐξαίρεση ὁ πνευματικός Πατήρ πάντων. Στήν προσωπικότητά του, στήν πατρική του στοργή καί πρόνοια, στήν πεφωτισμένη του διάνοια, στήν διακριτικότητά του, εὑρίσκει ὁ κάθε ἕνας ἀπό μᾶς, εἰς ὅλες τίς γενεές, αὐτό πού τοῦ ἀναλογεῖ καί μπορεῖ κάλλιστα καί ἀπρόσκοπτα νά συνεχίζει τήν πορεία του μέ τήν μακαρία ἐλπίδα ὅτι ἐπιτυγχάνει στήν μοναστική ζωή.

    Δύο πράγμα τά χαρακτηρίζουν τόν μεγάλο αὐτόν Ἀσκητή.Τό μέν ἕνα εἶναι ἡ ἄκρα φιλοπονία, ἡ συνεχής ἄρση τοῦ σταυροῦ, τήν ὁποία θεωροῦσε ὡς τό πλέον ἀπαραίτητο στοιχεῖο καί τήν σπονδυλική  στήλη τῆς μοναστικῆς καί ἡσυχαστικῆς ἀγωγῆς. Ἐπιθμοῦσε διακαῶς νά εὑρεθῆ χωρίς μέριμνες γιά νά συνεχίσει  τήν ἡσυχαστική ζωή, τήν ὁποία ποθοῦσε.

    Τό δεύτερο εἶναι τό στοιχεῖο τῆς ἀγάπης, τῆς κοινωνικότητας καί τῆς ἀλληλεγγύης. Ἄν καί εὑρίσκετο ὡς πρός τόν ἑαυτό του αὐστηρότατος ἀσκητής καί φιλοπονώτατος, ὡς πρός τόν πλησίον του ἦτο πάντοτε φιλόστοργος καί πλήρης ἀγάπης. Ἡ πολλή του ἀγάπη καί στοργή συνέδεσε καί συνεχίζει νά συνδέει τόν Ἀθωνικό μοναχισμό  μέ τήν Θεία Πρόνοια καί τίς πρεσβεῖες τοῦ μεγάλου τούτου φωστῆρος.

     Μέσα στό πανελεύθερο πνεῦμα τῆς πατρικῆς του στοργῆς, γιά νά ἀναπαύσει ὅλες τίς φυσιογνωμίες καί νά ἱκανοποιήσει   ὅλους τούς χαρακτῆρες, δέν παραμέλησε νά χρησιμοποιήσει καί τήν ἀνθρώπινη γνώση,γιά νά μεταβάλει καί νά κάνει ἄνετη τή ζωή  καί νά μήν ἀποθαρρύνονται οἱ Δόκιμοι. Κατασκεύασε λιμάνια, δρόμους, ἀποθῆκες, ἀμπελῶνες, κήπους καί ὅ,τιδήποτε ἄλλο μποροῦσε νά προκαλέσει τήν στοιχειώδη ἄνεση εἰς ὅλους τούς ἀνθρώπους, πού μποροῦσαν καί ἤθελαν νά γίνουν μοναχοί.

  Στίς διάφορες δυσκολίες  τῆς Μονῆς ὁ Ὅσιος Ἀθανάσιος εἶχε βοηθὀ καί συμπαραστάτη τήν Παναγία, ἡ ὁποία τοῦ παρουσιάσθηκε καί τοῦ εἶπε χαρακτηριστικά ὅτι , «ἐγώ θά εἶμαι ἡ Οἰκονόμος τῆς Μονῆς πλέον, γιά νά μήν ἔχετε μέριμνα». Ἔκτοτε ἡ Μονή δέν ἔχει οἰκονόμο, ὅπως συμβαίνεις στίς Μονές, ἀλλά παραοικονόμο.

   Ἔτσι καί ἐμεῖς ἄς ἐναποθέσουμε τόν ἑαυτόν μας εἰς τήν Παναγία Μητέρα μας καί νά τήν καταστήσουμε πνευματικό οἰκονόμο τῆς ψυχῆς μας, ὥστε μέ τίς πρεσβεῖες της νά καταστοῦμε κάτοικοι τῶν ἐπουρανίων Μονῶν καί μέτοχοι τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ. ΑΜΗΝ.

 

Προέλευση εικόνας: https://el.wikipedia.org/

Κοινωνικός Τουρισμός: Πλήρης οδηγός για τις αιτήσεις, ποιοι είναι οι δικαιούχοι

Κοινωνια

ΟΑΕΔ Κοινωνικός Τουρισμός: Ξεκίνησαν να υποβάλλονται οι αιτήσεις για το πρόγραμμα «Κοινωνικός Τουρισμός». Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να κάνουν τις αιτήσεις τους ηλεκτρονικά μέχρι και την Πέμπτη, 2 Ιουλίου.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.dikaiologitika.gr/eidhseis/koinonia/304503/koinonikos-tourismos-pliris-odigos-gia-tis-aitiseis-poioi-einai-oi-dikaioyxoi

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ ἑορτή τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

     Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή   28   Ἰουνίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

 

         Αὔριο ἑορτή τῶν Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καί Παύλου, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία τιμᾶ τούς λαμπρούς φωστῆρες τοῦ νοητοῦ στερεώματος, τούς πανευφήμους Ἀποστόλους Πέτρον καί Παῦλον κατά χρέος καί ἐγκωμιάζει μέ ψαλμούς καί ὕμνους τά πάνσεπτα πρόσωπά τους.

   Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, ἱδρυμένη μὲ τὴ σάρκωση τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸν κόσμο, ποὺ χορήγησε ἄπλετο τὸν θεῖο φωτισμὸ στοὺς Ἁγίους Ἀποστόλους, θεμελιώθηκε ἀκριβῶς στὴ θεόπνευστη διδασκαλία τους. Στὴ διδασκαλία καὶ τὸ εὐαγγελικὸ κήρυγμα, τόσο τῶν Πρωτοκορυφαίων, ὅσο καὶ τῶν λοιπῶν Ἀποστόλων, τῶν πτωχῶν ἐκείνων καὶ ἀσήμων κατὰ κόσμον ψαράδων καὶ ἁπλῶν καὶ ἀμορφώτων ἀνθρώπων, ποὺ ἀπεστάλησαν ἀπὸ τὸν Ἐσταυρωμένο καὶ Ἀναστάντα Διδάσκαλό τους μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους ἑβδομήκοντα Ἀποστόλους στὰ πέρατα τῆς οἰκουμένης, γιὰ νὰ ὁδηγήσουν τοὺς βυθισμένους στὴν πλάνη τῶν εἰδώλων καὶ τῆς ἁμαρτίας ἀνθρώπους στὸ φῶς τῆς θεογνωσίας καὶ ἐπιγνώσεως τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ.

      Ὁ λόγος, ἡ μαρτυρία καί ἡ ἐπιμονή τῶν θεοκηρύκων Ἀποστόλων καταρρίπτει βωμούς τῆς ἀθεΐας καί καθαρίζει τό πρόσωπο τῆς γῆς ἀπό τίς ἀναρίθμητες δεισιδαιμονίες καί μωρές ὀνειροπολήσεις τῆς εἰδωλολατρίας καί τοῦ Ἰουδαϊσμοῦ. Οἱ ἁπλοί μάρτυρες τοῦ Θείου Λόγου, ἐν μέσῳ κακουχιῶν, στερήσεων καί διωγμῶν, διαλαλοῦσαν τά σωτήρια διά τόν ἄνθρωπο ρήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς καί γίνονται οἱ κατ’ ἐξοχήν κήρυκες τῆς Χριστιανικῆς Ἀληθείας.

     Ἔτσι, μέ τήν χάρη τοῦ Παναγίου Πνεύματος, οἱ Θεοκήρυκες Ἀπόστολοι γίνονται μοναδικοί φορεῖς καί γεωργοί ἀριστοτέχνες, στό γεώργιο τοῦ Κυρίου, καί διακηρύττουν ἐλευθερία, δικαιοσύνη, φιλανθρωπία, χριστιανική ἀγάπη καί ὅλες ἐκεῖνες τίς ὑψηλές χριστια-νικές ἀρετές μέ τίς ὁποῖες ὁ ἄνθρωπος τῆς κάθε ἐποχῆς δύναται νά γνωρίσει τήν ἀλήθεια, τό φῶς, καί τήν ζωή, τόν μόνον ἀληθινόν Θεόν.Διά τοῦ κηρύγματός των οἱ Ἀπόστολοι ἐξάγνιζαν, ἐξευγένιζαν, φώτιζαν ψυχές, πού εὑρίσκοντο ἕως τότε «ἐν χώρᾳ καί σκιᾷ θανάτου καί ἐν μέσῳ παγίδων πολλῶν» καί  στόχευαν ἀπευθείας στόν ψυχικό κόσμο τοῦ κατ’ εἰκόνα Θεοῦ ἀνθρώπου, καί ἦταν καί εἶναι διαχρονικό.

   Τό κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων εἶναι καί σήμερα διά τόν ἄνθρωπο αὐτῆς τῆς ταλαιπωρημένης ἐποχῆς, τό αὐτό. Καί σήμερα οἱ Θεοκήρυκες Ἀπόστολοι καλοῦν μέ τήν αὐτή ἀγωνία τους, τούς ἀγῶνες κατά τάς βασάνους τους πού καταγράφονται στά 27 βιβλία  τῆς Καινῆς Διαθήκης, τόν ἄνθρωπο τῆς κάθε ἐποχῆς νά γίνει μιμητής Ἐκείνου, τοῦ Ἐσταυρωμένου καί Ἀναστάντος Ἰησοῦ.

    Ὁ ἄνθρωπος αὐτῆς τῆς ἐποχῆς πού δοκιμάζεται ἀπό τήν πανδημία τοῦ Κορονοϊοῦ, ἔχει ἀνάγκη νά γνωρίσει  Ἐκεῖνον πού ἔγινε ἄνθρωπος διά νά σώσει τόν άνθρωπο.

    Οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι καλοῦν διά τοῦ κηρύγματός τους καί ἐμᾶς σήμερα νά γίνουμε μιμητές τους, προκειμένου νά ξεπεράσουμε ὅλες τίς δυσκολίες αὐτῆς τῆς πρόσκαιρης καί μάταιης ζωῆς, τά πάθη, τούς ἐγωϊσμούς καί προπάντων τήν ἁμαρτία, καί καθαροί νά ἑνωθοῦμε μέ Ἐκεῖνον πού ἔκλινε οὐρανούς καί ἦλθε στήν γῆ, τόν Σωτῆρα καί Λυτρωτή μας.

     Ἡ προσφορά  τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων στήν ἱστορία τοῦ πολιτι-σμοῦ εἶναι θεμελιώδης. Ἔθεσαν τά ἰσχυρά καί ἀδιάσειστα θεμέλια, γιά νά μπορεῖ νά ζεῖ ὁ κόσμος μας. Ἄν σήμερα παραπαίει ὁ κόσμος, εἶναι γιατί δέν θέλει νά στηρίζεται στά ἀκλόνητα ἐκεῖνα θεμέλια, τά ὁποῖα ἔθεσαν βαθιά στή γῆ μας οἱ Ἁγιοπνευματοκίνητοι ἐκεῖνοι ἄνθρωποι, οἱ ὁποῖοι κήρυξαν στήν τότε γνωστή οἰκουμένη τό Εὐαγγέλιο. Ὑπέγραψαν δέ τό κήρυγμά τους μέ τό αἷμα τους, μέ τήν ζωή τους.

      Ἔτσι καί ἐμεῖς ἀκολουθοῦντες τό παράδειγμά τους, θά γίνουμε συνεχιστές τοῦ ἔργου τους. Μέ τό Πανάγιον Πνεῦμα θά ἀνατρέψουμε τό κατεστημένο, θά φωτίσουμε τήν σκοτισμένη ἀνθρωπότητα, μέ τήν Χάρη τῶν Ἱερῶν Μυστηρίων, θά ἁγιασθοῦμε καί θά ἁγιάσουμε τούς ἀνθρώπους γιά νά καταστοῦμε πολίτες τῆς ἄνω Ἱερουσαλήμ. ΑΜΗΝ.

 

Προέλευση εικόνας: https://www.vimaorthodoxias.gr/vioi-agion/29-iouniou-eorti-ton-agion-apostolon-petrou-kai-pavlou-2/

Στήλη Ἅλατος ... Τῶν ἐν τῷ Ἁγιονύμῳ Ὀρει διαλαμψάντων Ἁγίων Πατέρων

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

     Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή   21   Ἰουνίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ... 

 

 

         Σήμερα Κυριακή πάντων τῶν ἐν τῷ Ἁγιονύμῳ Ὀρει διαλαμψάντων Ἁγίων Πατέρων, ἀγαπητοί ἀναγνῶστες, καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία παρουσιάζει τήν πολύπτυχη Ἱστορία τοῦ Ἁγίου Ὄρους, πού εἶναι ἀξιοθαύμαστη καί ἀξιοσέβαστη. Μία ἀπό τίς ὡραιότερες πτυχές του, ἀναμφίβολα, εἶναι ὁ ἁγιολογικός πλοῦτος του. Ἡ ἀθωνική ἁγιολογία δίκαια ἀποτελεῖ τή βασική δόξα καί τόν μεγαλύτερο ἔπαινο ἑνός ὑπερχιλιόχρονου μοναχισμοῦ.

Οἱ Ἅγιοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἶναι οἱ φιλόστοργοι Πατέρες τῶν Ἁγιορειτῶν. Ἡ ἀγάπη μας πρός αὐτούς προέρχεται ἀπό χρέος καί εὐγνωμοσύνη γιά τίς δωρεές τους. Εἶναι ἀγάπη τέκνων πρός κηδεμόνες, μαθητῶν πρός διδασκάλους. Αὐτοί μετέβαλαν τήν ἀγριότητα τοῦ Ὄρους σέ ἡμερότητα, τόν ἀκατοίκητο τόπο τόν ἔκαναν κατοικήσιμο, τήν ἔρημο τή μετέτρεψαν σέ πολιτεία. Ἔγιναν κτήτορες Μονῶν καί σύναξαν πλησίον τους πλήθη Μοναχῶν. Ὅσο ζοῦσαν ἦταν σύμβουλοι καί μετά τήν τελευτή τους ἔγιναν πρεσβευτές γιά ὅλους.

 Μοναχοί ἀπό διαφόρους τόπους συγκεντρώθηκαν σ’ ἕνα τόπο καί πῆραν ἕνα ὄνομα. Ἀκόλουθοι τοῦ πρώτου Ἡσυχαστῆ Πέτρου, πού τοῦ εἶπε ἡ Θεοτόκος τή χαροποιό ἐπαγγελία, περί συνεχοῦς προστασίας τοῦ Ὄρους. Ἔγινε πράγματι ἡ Θεοτόκος μόνιμη σκέπη, φρουρός καί ἰατρός ὄχι μόνο τῶν ἁγίων, ἀλλά καί ὅλων τῶν μοναχῶν.Οἱ Ἅγιοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους δόθηκαν ὁλοκληρωτικά στόν Θεό. Μέ πολυχρόνιους σκληρούς ἀγῶνες καθάρισαν τόν ἑαυτό τους καί ἔγιναν δοχεῖα καθαρά νά δεχθοῦν οὐράνια χαρίσματα. Μέ κόπους πολλούς, ἔξοδα καί πειρασμούς ἔγιναν κτήτορες Μονῶν, Σκητῶν καί κελλιῶν. Ἔκτισαν οἰκήματα γιά νά εἶναι, κατά τόν Ἅγιο Νικόδημο, «σχολεῖα πάσης ἀρετῆς, ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ φυλακτήρια, πόνων ἀσκητικῶν φροντιστήρια, ἀγγελικῆς πολιτείας ἐργαστήρια, παλαιῶν καί ἁγίων Κοινοβίων μιμητήρια, τῶν ξένων καταγώγια, τῶν πτωχῶν καταφύγια, λιμένες σωτηριώδεις καί ἀκύμαντοι».Ἀπό τούς ἁγίους του ὀνομάσθηκε τό ὄρος τοῦ Ἄθω ἅγιον. Αὐτοί εἶναι ἡ ὡραιότητα τοῦ Ὄρους, τό μεγαλεῖο του καί ἡ ἀκτινοβόλος θερμότητα πού ἀναπαύει τούς πιστούς. Ἅγιον Ὄρος, κατά τόν Ἅγιο Νικόδημο, σημαίνει «τόπος ἁγιότητος καί καθαρότητος· Τόπος ὅπου ἐπάτησαν τόσων ἁγίων πόδες. Τόπος, ὅπου τά χώματα εἶναι ζυμωμένα ἀπό τά αἵματα, ἀπό τούς ἱδρῶτας, καί ἀπό τα δάκρυα ἑκατοντάδων καί χιλιάδων Ὁσίων Πατέρων, τό Ἅγιον Ὄρος εἶναι τόπος ἀρετῆς καί ἀγαθοεργίας».(Μωϋσέως Μοναχοῦ Ἁγιορείτου, οἱ Ἅγιοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους, ἐκδόσεως Μυγδονία 2008, σελ. 115-119).

Οἱ Ἅγιοι τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἀνέδειξαν τό Ὄρος καί τό ἔκαναν θαυμαστό ὅπως τό Σινᾶ, τά ὄρη τῆς Παλαιστίνης, τό Πηλούσιο,  τόν Ὄλυμπο τῆς Βιθυνίας. Οἱ Ἅγιοι καί οἱ μαθητές τους στό πέρασμα τῶν αἰώνων, ὡς ὅσιοι, μάρτυρες, ἡσυχαστές,κοινοβιάτες,    ἔγκλειστοι καί ἱεραπόστολοι, ἀναδείχθηκαν λαμπροί συνεχιστές τῆς γνήσιας Ὀρθόδοξης μοναχικῆς παραδόσεως μέ ἀγρυπνίες καί θυσίες.

Ὁ Ἅγιος Νικόδημος  ὁ Ἁγιορείτης στό γλαφυρό του ἐγκώμιο πρός τούς ὁσίους ἀναφέρει τούς λόγους πού τόν ὁδήγησαν στήν «κοινή μνήμη πάντων τῶν τοῦ Ὄρους Ἁγίων Πατέρων».Γιατί «κοινοί προστάται καί εὐεργέται ὅλου κοινῶς τοῦ Ἁγίου Ὄρους» φάνηκαν. Αὐτοί οἱ ὁποῖοι «ἔγιναν εἰς ἡμᾶς μυρίων ἀγαθῶν πρόξενοι» ἄξιο εἶναι νά ἑορτάζονται μαζί. Εἶναι παράδοση τῆς Ἐκκλησίας ὁ κοινός ἑορτασμός ἁγίων, ὅπως τῶν «ἐν Σινᾷ καί Ραϊθῷ ἀναιρεθέντων Ὁσίων», τῶν «ἐν τῷ Σαββάτῳ τῆς Τυρινῆς Ὁσίων Πατέρων» καί ἄλλων πολλῶν ἁγίων ἑόρτιες συνάξεις κατά χῶρες, τόπους καί Μονές.

 Συνεχίζοντας ὁ Ἅγιος Νικόδημος, γράφει πώς μέ τήν κοινή πανήγυρη τῶν Ἁγιορειτῶν Ὁσίων, εἴτε ὀνομαστῶν εἴτε  ἀνωνύ-μων, πού ἔμειναν ἕως τώρα ἀνεγκωμίαστοι, διά τῆς κοινῆς ταύτης ἀκολουθίας καί ἑορτῆς, καί αὐτοί καθίσταται δυνατόν πλέον νά «τιμῶνται καί ἑορτάζωνται». Ἀκόμη «ἵνα ἡ κοινή αὕτη τῶν ἁγίων Πατέρων ἑορτή, γένηται παρακίνησις πρός μίμησιν τῆς ἀρετῆς, καί τοῦ ζήλου αὐτῶν εἰς ἡμᾶς τούς μοναχούς τοῦ νῦν καιροῦ».

  Εἴθε νά δώσει ὁ Κύριός μας νά συνειδητοποιήσουμε τόν μονα-δικόν δρόμον πρός σωτηρία τόν ὁποῖον διασφαλίζει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, καί μέ ὁδηγούς τούς Πατέρες μας νά πορευόμαστε στήν προκοπή καί στόν προσωπικό ἐξαγνισμό, πρᾶγμα  βέβαιο πού ἀποτελεῖ καί τόν προορισμόν μας. ΑΜΗΝ.

Προέλευση εικόνας: https://www.pinterest.it/pin/559713059933454491/

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

     Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή   14   Ἰουνίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ...

 

         Σήμερα Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων εἶναι ἡ τελευταία Κυριακὴ τοῦ «Πεντηκοσταρίου». Μὲ αὐτὴν τελειώνει ὁ κινητὸς κύκλος τῶν ἑορτῶν πού ἄρχισε ἀπὸ τὴν Κυριακὴ τοῦ Τελώνου καὶ Φαρισαίου. Ἡ Κυριακὴ τῶν Ἁγίων Πάντων εἶναι ἡ σφραγῖδα καὶ τὸ τέλος τῆς μεγάλης ἑορταστικῆς αὐτῆς περιόδου καὶ μᾶς παρουσιάζει τοὺς καρποὺς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τοὺς Ἁγίους Πάντες.

   Διαβάζουμε στήν Ἁγία Γραφή ὅτι ὁ Προφήτης Ἠλίας, νόμισε ὅτι δέν ὑπῆρχε ἄλλος ἄνθρωπος στό κόσμο, ἐκτός ἀπό τόν ἑαυτό του, πού νά πιστεύει στό Θεό καί νά ἀγωνίζεται γιά τό ἅγιο θέλημά Του. Βλέποντας τή γενική κατάπτωση τῶν ἀνθρώπων τῆς ἐποχῆς του ἀπελπίστηκε καί  μέ παράπονο κραύγασε στό Θεό· «Ὑπολέλειμμαι ἐγώ μονώτατος» (Γ΄Βασ.19,10). Ὁ Θεός ὅμως τοῦ ἀπεκάλυψε ὅτι ὑπῆρχαν 7.000 ἀκόμη πιστοί, πού δέν «ἔκλιναν γόνυ τῷ Βάαλ». Ἀνάλογο παράπονο μέ τόν Προφήτη Ἠλία θά μπορούσαμε νά ἐκφράσουμε καί ἐμεῖς σήμερα ἀπό τήν ἐντυπωσιακή ἐξάπλωση τῆς ἁμαρτίας. Ὅμως δέν πρέπει νά ἀπελπιζόμεθα ἀπό τή φαινομενική κατάπτωση τῶν ἠθῶν, διότι ὑπάρχουν ἀκόμη ἄνθρωποι, πού δέν «ἔκλιναν γόνυ τῷ Βάαλ».

    Ὑπάρχουν ὄχι ἁπλῶς εὐσεβεῖς, ἀλλά ἅγιοι μέ ὅλη τή σημασία τῆς λέξεως, οἱ ὁποῖοι ὅμως εἶναι ἄγνωστοι. Αὐτοί οἱ ἄγνωστοι ἅγιοι εἶναι ὁ λόγος πού θεσπίστηκε ἡ ἑορτή τῶν «Ἁγίων Πάντων». Οἱ Ἅγιοι Πατέρες θέσπισαν τήν συλλογική αὐτή ἑορτή γιά τούς ἑξῆς λόγους:

   Α) Ὅτι οἱ Πατέρες θέσπισαν τήν ἑορτή αὐτή μία ἑβδομάδα μετά τήν Πεντηκοστή, γιά νά φανερωθοῦν στόν κόσμο οἱ καρποί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Γιά νά φανερωθοῦν τά χαρίσματα καί ἡ δύναμη πού μοίρασε ὁ Παράκλητος στούς πιστούς καθιστῶντας τους ἔτσι ἁγίους. Ἔτσι βλέπουμε, τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς, οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι νά μιλοῦν ξένες γλῶσσες.

    Ὁ Ἀπόστολος Πέτρος,ὁ ὁποῖος ἀπαρνήθηκε τόν Χριστό τρεῖς φορές, μετά τήν Πεντηκοστή, ὁμιλεῖ εἰς τό πλῆθος τῶν Ἰουδαίων καί ἀποκαλύπτει τά χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τήν θεότητα τοῦ Χριστοῦ καί ἐλέγχει τούς Ἰουδαίους γιά τό ἀνοσιούργημα πού διέπραξαν.

     Β)Γιά νά μᾶς δείξουν ὅτι κατεβαίνει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, ὁ Θεὸς, καὶ ἀνεβαίνει στόν οὐρανὸ ὁ χοϊκὸς ἄνθρωπος. Οἱ πρὶν ἀποξενωμένοι ἀπὸ τὸ Θεὸ γίνονται φίλοι Του καὶ ἔχουν τή δυνατότητα νά γίνουν «Ἅγιοι» καί ἀναπληρώνουν τὸ πεπτωκὸς  τάγμα τῶν Ἀγγέλων.

   Γ). Ἕνας ἄλλος λόγος πού θεσπίστηκε ἡ ἑορτή αὐτή εἶναι γιατί  ἐπιβαλλόταν ὅλοι οἱ Ἅγιοι πού τιμῶνται χωριστά νά συναχθοῦν σέ μία κοινή ἑορτή,γιά νά φανεῖ μέ αὐτόν τόν τρόπο ὅτι ὅλοι μαζί ἀγωνίστηκαν γιά τό ἴδιο πρόσωπο,τόν Χριστό,σ’ ἕνα στάδιο τῆς χριστιανικῆς ἀρετῆς,καί ἀπ’αὐτόν ἀξίως ἔλαβαν τούς στεφάνους τῆς νίκης.

     Ἔτσι ἡ κοινή αὐτή ἑορτή εἶναι μία παρόρμηση ἀλλά καί μία ἐλπίδα ὅτι ὅλοι οἱ πιστοί ἄν ἀγωνισθοῦν ὅπως ἀγωνίστηκαν ἐκεῖνοι θά ἀπολάβουν καί αὐτοί τούς στεφάνους τῆς ἐν Χριστῷ νίκης καί τῆς κατά Θεόν τελειώσεως. Ἡ ἁγιότητα δέν εἶναι μόνο γιά κάποιους ἐκλεκτούς ἀλλά γιά ὅλους τούς χριστιανούς.

   Δ). Ἕνας ἄλλος λόγος πού προκάλεσε τή σύσταση τῆς συλλογικῆς αὐτῆς ἑορτῆς εἶναι ὅτι ὑπάρχουν καί ἅγιοι ἄγνωστοι καί ἀφανεῖς, οἱ ὁποῖοι γράψανε τήν ἱστορία τῆς Ἐκκλησίας.Αὐτούς λοιπόν τούς ἀγνώστους ἁγίους τούς ἑορτάζει ἡ Ἐκκλησία μας μέ τούς γνωστούς μαζί. Κάτι ἀνάλογο κάνει καί ἡ πολιτεία μέ τό «Μνημεῖο τοῦ ἀγνώστου στρατιώτου».Ὁ λόγος αὐτός μᾶς ἀποκαλύπτει ὅτι πάντα ὑπάρχουν ἅγιοι. Ὅπως σέ μέρη ἔρημα δέν ὑπάρχει ἴχνος νεροῦ, ἐάν κά-νουμε γεώτρηση βρίσκουμε νερό, ἔτσι καί στήν ἔρημο τῆς κοινωνίας μας, τήν κατάξερη ἀπό τούς ἀνέμους τοῦ ὑλισμοῦ καί τῆς ἀπιστίας, ὑπάρχουν φλέβες ἁγιότητας πού πρέπει νά ψάξουμε νά τίς βροῦμε.

    Μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ καὶ Ἅγιοι δέν εἶναι μόνο ἐκεῖνοι πού ἔχυ-σαν τὸ αἷμα τους γιά τὴν Ὀρθοδοξία ἀλλά εἶναι ὅλοι ὅσοι ἀγωνί-σθηκαν καὶ ἀγωνίζονται τὸν ἀγῶνα τῆς Χριστιανικῆς ζωῆς μὲ ἀκρίβεια καὶ συνέπεια. Εἶναι «μαρτύριο πνεύματος» ἡ καθημερινὴ βίωση τοῦ λόγου τοῦ Σταυροῦ, ἡ σταύρωση τῶν παθῶν καὶ τῆς κακίας μας, ἡ ἀνακαίνιση τῆς ψυχῆς μας, διά τῆς ὁποίας ἑνούμεθα μέ τόν Ἀναστάντα Κύριον καί καθιστάμεθα μέτοχοι τῆς Βασιλείας Του. ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://agioskonstantinoschalkida.gr/agion-panton-giati-giortazoyme-toys-agioys-pantes/

Στήλη Ἅλατος ... Ἡ Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς

Κοινωνια

+  Ὁ Ἐπίσκοπος Ὠλένης

     Α Θ Α Ν Α Σ Ι Ο Σ

                                                   Κυριακή    Ἰουνίου   2020 

 Στήλη Ἅλατος ...

 

         Σήμερα Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς, ἀγαπητοί μου ἀναγνῶστες, καί ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς ὑπενθυμίζει  τήν κάθοδον τοῦ Πανα-γίου Πνεύματος, ἐν εἴδει πυρίνων γλωσσῶν,ἐπί τάς κεφαλάς τῶν Μαθητῶν καί Ἀποστόλων, οἱ ὁποῖοι ἦσαν ἐγκλωβισμένοι στό Ὑπερῷον τῆς Ἱερουσαλήμ διά τό φόβον τῶν Ἱουδαίων.

     Μέ τήν κάθοδον τοῦ Παναγίου Πνεύματος πραγματοποιεῖται ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ καί ἀποτελεῖ ἀναμφίβολα θεία συγκατάβαση. Στήν Παλαιά Διαθήκη φανερώνεται ὁ Πατήρ καί ἀμυδρᾶ γίνεται λόγος μέσῳ τύπων ἤ συμβόλων γιά τόν Υἱό καί γιά τό Πνεῦμα τό Ἅγιον. Στήν Καινή Διαθήκη φανερώνεται ἡ θεότητα τοῦ Υἱοῦ καί ἀναφέρεται ἔμμεσα ἡ ὕπαρξη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τέλος στήν Πεντηκοστή φανερώνεται ἐν δόξῃ ἡ θεότητα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

     Ὁ ἄνθρωπος ἔπρεπε πρῶτα νά ἀπαλλαγῆ ἀπό τήν λατρεία τῆς πολυθεῒας καί στή συνέχεια νά ὁδηγηθῆ στήν ἀποκάλυψη τοῦ Ἑνός  Τριαδικοῦ Θεοῦ, ὥστε νά κατανοήσει μέ πνευματική ἀσφάλεια τήν ὕπαρξη τοῦ ἑνός Θεοῦ μέ τίς τρεῖς Ὑποστάσεις. Γεγονός φυσικά πού δέν μπορεῖ νά γίνει ἀντικείμενο ἐξετάσεως τῆς πεπερασμένης ἀνθρώπινης λογικῆς. Ἡ διά τῆς ἀγεννησίας, τῆς γεννήσεως καί τῆς ἐκπορεύσεως διάκριση τῶν θείων τριῶν  προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος  δέν διασαλεύει τή φυσική θεία ἑνότητα, οὔτε λυμαίνεται τήν ἑνότητα τῆς ἐνέργειας τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

    Κατά τούς Ἱερούς Πατέρες Ἰσίδωρο Πηλουσιώτη καί Κύριλλο Ἀλεξανδρείας ἡ χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος χορηγεῖται στούς πιστούς μέσῳ τῆς Ἐκκλησίας. Ὅλα μέσα στήν Ἐκκλησία δηλώνουν τήν παρουσία τοῦ Παρακλήτου. Τό ἄϋλο καί θεῖο πῦρ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος φωτίζει καί  καθαρίζει τίς ψυχές «ἐν ἐπιγνώσει» τῆς ἀληθινῆς θεογνωσίας. Ἡ γενέθλιος ἡμέρα τῆς Ἐκκλησίας, ἡ Πεντηκοστή, εἶναι ἡ χρονική στιγμή πού τό Ἅγιο Πνεῦμα ἀναλαμβάνει  πρωταγωνιστικό ρόλο στήν ζωή τῶν Ἀποστόλων  καί γενικότερα τῶν πιστῶν ἐν Χριστῷ. Ἡ πλήρης ἐμπειρία τῆς χάριτος γιά τούς Ἀποστόλους τήν ἡμέρα αὐτή γίνεται ἐμπειρία θεώσεως, διά τῆς ὁποίας οἱ Δώδεκα μαθητές τοῦ Χριστοῦ ἱκανώθηκαν νά ἀντιληφθοῦν ὅλο τό εὗρος τῆς ἀληθείας, δηλαδή γιά τό ποιός εἶναι πραγματικά ὁ Χριστός. «Ἦταν μία ἐμπειρία ἡ ὁποία χάρισε στούς Ἀποστόλους διαύγεια ἀντίληψης, κατανόησης, νηφαλιότητας καί ἐσωτερικῆς εἰρήνης.

     Τήν Πεντηκοστή τὀ Πνεῦμα τό Ἅγιον ἐπιδαψιλεύει πλούσια τά χαρίσματά Του στούς Ἀποστόλους καί στό σύνολο ὅσων πίστεψαν  καί βαπτίσθηκαν στό ὄνομα τῆς Ἁγίας Τριάδος. Ἀπό τότε δρᾶ στήν Ἐκκλησία καί ἁγιάζει τά Ἱερά Μυστήριά της μέσῳ τῶν ὁποίων οἱ πιστοί ἑνώνονται μέ τίς ἄκτιστες ἐνέργειες τοῦ Θεοῦ. Ἀποτελοῦν  ἔτσι ἕνα σῶμα μέ κεφαλή τόν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Τό  Ἅγιον Πνεῦμα ἔχει σκοπό νά συνεχίσει τό ἔργο τοῦ Χριστοῦ καί νά ὁδηγήσει τούς πιστούς εἰς «πᾶσαν τήν ἀλήθειαν»

    Τό Πανάγιο Πνεῦμα μέ τήν φανέρωσή Του τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς θέτει τό θεμέλιο λίθο στήν ἵδρυση τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χρι-στοῦ.Ἡ ἐπιδαψίλευση τῶν ἐνεργειῶν καί τῶν χαρισμάτων τοῦ Ἁγίου Πνεύματος παρέχεται μόνο σέ ὅσους διάγουν βίο ἐνάρετο καί ζοῦν ἐν Χριστῷ καί γίνονται ἔτσι φορεῖς τῶν δωρεῶν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.

    Ἡ τελική ἐπιβράβευση, κατά τόν Ἅγιον Ἰσίδωρο Πηλουσιώτη, γιά ὅσους διάγουν τόν βίον τους κατά τό πρότυπο τῆς ζωῆς καί τῆς διδα-σκαλίας τοῦ Χριστοῦ καί τῶν Ἀποστόλων θά ἔλθη στήν Δευτέρα Παρουσία μέ τήν ἀνάσταση τῶν σωμάτων. Tότε τά σώματα τῶν πιστῶν «δοχεῖα μᾶλλον ἔσται τοῦ Πνεύματος» (Ρ. G.78, 785A).

     Κατά τήν Πεντηκοστή, λοιπόν, τό Ἅγιον Πνεῦμα φωτίζει τούς Μαθητές τοῦ Κυρίου, γιά νά κατανοήσουν πλήρως ὅσα διδάχθησαν ἀπό τόν Χριστόν καί νά τά κηρύξουν σέ ὁλόκληρη τήν Οἰκουμένη. Γίνονται μέ τόν τρόπον αὐτό τηλαυγεῖς φάροι, πού μέ τό φῶς τοῦ σωτηρίου λόγου θά  διώξουν τήν πλάνη τοῦ διάβόλου. Τήν ἡμέρα αὐτή δίδεται καθ’ὁλοκληρίαν ἡ χάρη τοῦ Πνεύματος, ἡ ὁποία ἔφερε τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ στίς καρδιές τῶν ἀνθρώπων  πάντων  τῶν Ἐθνῶν. Τό Ἅγιον Πνεῦμα, ὑπογραμμίζει ὁ Ἅγιος Ἰσίδωρος ὁ Πηλουσιώτης, «ἐν πυρί τοῖς ἀποστόλοις ἐδίδοτο»(P.G. 78,453A).

      Σκοπός ἡμῶν τῶν Χριστιανῶν εἶναι νά προσπαθοῦμε νά δεχόμαστε τήν καλήν ἀλλοίωση πού θά μᾶς φέρει ἡ Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἡ φωτιά Του θά μᾶς ἀπαλλάξει ἀπό τήν σκουριά τῆς ἁμαρτίας καί θά μᾶς χαρίσει ξανά τήν ψυχική καί σωματική λάμψη τῆς ἀρχέγονης καταστάσεώς μας καί θά καταστοῦμε ἐκ νέου παιδιά τοῦ Θεοῦ καί μέτοχοι τοῦ Παραδείσου.ΑΜΗΝ.

Πηγή εικόνας: https://www.dogma.gr/imerodromio/kyriaki-tis-pentikostis-ti-giortazoume-simera/103220/

Ο Φυσιολατρικός Σύλλογος φίλων Λίμνης Μουριάς και Αλφειού Ποταμού, προς τον Αντιπεριφερειάρχη, για τη λίμνη

Περιβαλλον

Κύριε Αντιπεριφερειάρχη, σε συνέχεια της συζήτησης που είχαμε σχετικά με πρωτοβουλίες που μπορεί να αναλάβει η Π.Ε. Ηλείας για την περιβαλλοντική αναβάθμιση της περιοχής μας σας παραθέτουμε  αιτήματα του Συλλόγου  που σχετίζονται με την αποκατάσταση της λίμνης Μουριάς και του ποταμού Αλφειού.

Συγκεκριμένα, αιτούμαστε να προχωρήσετε σε εκπόνηση περιβαλλοντικής- οικονομοτεχνικής μελέτης για τη λίμνη Μουριάς. Στην συνάντησή μας είχατε εκφραστεί θετικά σε αυτή την προοπτική και είχατε  αναφέρει ότι αυτή η προσπάθεια θα μπορούσε να γίνει από κοινού με τον Δήμο Πύργου. Η νέα δημοτική αρχή έχει εντάξει στο τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου για το έτος 2020 ένα σημαντικό ποσό για την εκπόνηση σχετικής μελέτης.

Για τον ποταμό Αλφειό, όπως γνωρίζεται κατά το παρελθόν ο Σύλλογος είχε πρωτοστατήσει και δημιουργήσει ένα περιβαλλοντικό πάρκο αναψυχής δίπλα στη γέφυρα του ποταμού. Με τα χρόνια ο χώρος εγκαταλείφτηκε και σε συνδυασμό με την εναπόθεση των δεματοποιημένων απορριμμάτων στο Ποτόκι ο χώρος απαξιώθηκε. Αιτούμαστε από εσάς να συμβάλλετε  στην αναδημιουργία του πάρκου, στην ανάδειξη της περιοχής με τον ηλεκτροφωτισμό της οδικής γέφυρας του Αλφειού και στη διαμόρφωση της κοίτης του Αλφειού  με μηχανήματα της Π.Ε. Ηλείας στο σημείο που γίνονταν οι καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις του Συλλόγου. Την προμήθεια 8 τσιμεντένιων τραπεζοπάγκων και την εγκατάσταση ενός πυλώνα φωτισμού ύψους 8-10 μέτρων για να φωτιστεί ο χώρος των πολιτιστικών εκδηλώσεων.

            Παρακαλούμε, κ. Αντιπεριφερειάρχη, να βοηθήσετε στην αναβίωση του πάρκου του Αλφειού. Ευελπιστούμε στην περιβαλλοντική σας ευαισθησία και την αγάπη σας για τον Αλφειό και τον τόπο μας.

 

       Ο Πρόεδρος                                                                          Ο Γραμματέας

Δάββος Θεόδωρος                                                                  Χριστόπουλος Θεόδωρος

Εμπλουτισμένο το περιβαλλοντικό νομοσχέδιο

Περιβαλλον

Φωτογραφία: Για τις προστατευόμενες περιοχές θα υπάρχει ένας κεντρικός φορέας με 24 μονάδες διαχείρισης και κατά τόπους επιτροπές. Μια βελτίωση που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο που κατατέθηκε είναι πως στους πόρους εντάσσονται έσοδα από ΑΠΕ, από μισθώσεις αιγιαλών και πρόστιμα.

Με επιμέρους βελτιώσεις και... 63 άρθρα περισσότερα από αυτά που είχαν δοθεί στη διαβούλευση κατατέθηκε χθες στη Βουλή το πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος περί εκσυγχρονισμού της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1075369/article/epikairothta/ellada/employtismeno-to-perivallontiko-nomosxedio

Διανομή εντύπων για την ανακύκλωση, από το Δήμο Πύργου

Περιβαλλον

Ο Δήμος Πύργου και η διεύθυνση Καθαριότητας, Πρασίνου και Ανακύκλωσης κατά το τριήμερο 8,9 & 10 Φεβρουάριου, θα βρίσκεται σε κεντρικά σημεία της πόλης - με εθελοντική ομάδα  - και θα πραγματοποιήσει διανομή έντυπου υλικού σχετικό  με την ανακύκλωση.

 Συγκεκριμένα θα βρείτε περίπτερα ανακύκλωσης στη Πλατεία Σάκη Καράγιωργα και στο χώρο τέλεσης του πανηγυριού του Αγίου Χαράλαμπου, στο αθλητικό κέντρο Αγίας Βαρβάρας.   

 

 

 

--

 ____________________________________________________________________
Δήμος Πύργου 
Γραφείο Δημάρχου 
 
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. 

Πέτρος Λινάρδος Ρυλμόν: Ποιο σχέδιο για τη μεταλιγνιτική εποχή;

Περιβαλλον

Η μετάβαση σε μια οικονομία που μειώνει ταχύτατα ώς την εξαφάνισή της την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων απαιτεί έναν λεπτομερή σχεδιασμό που να προβλέπει συγχρόνως την ανάπτυξη νέων παραγωγικών δραστηριοτήτων, την αλλαγή του χάρτη επαγγελμάτων και ειδικοτήτων, την υποστήριξη από δημόσιους φορείς αυτών των αλλαγών. Είναι πολύ ανησυχητικό και επικίνδυνο το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ούτε καν σκέψεις προς αυτή την κατεύθυνση από την πλευρά του πολιτικού κόσμου ή των επιστημονικών ιδρυμάτων.

Περισσότερα στο https://commonality.gr/petros-linardos-rylmon-poio-schedio-gia-ti-metalignitiki-epochi/

Έκτακτη Γενική Συνέλευση ΠΕ.Δ.Η.

Περιβαλλον

Το Δ.Σ. της ΠΕ.Δ.Η. καλεί σε έκτακτη γενική συνέλευση τα μέλη του σωματείου καθώς και κάθε ενεργό πολίτη που ενδιαφέρεται να ενημερωθεί δια ζώσης για τις δράσεις του, να εγγραφεί και να ψηφίσει τα θέματα που θα συζητηθούν και θα ψηφιστούν.

Συγκεκριμένα, το Δ.Σ. θα εισηγηθεί τροποποίηση του καταστατικού και θα καταθέσει αλλά και θα δεχθεί προτάσεις για νέες δράσεις. Η συνέλευση θα λάβει χώρα την μεθεπόμενη Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου, στις 7.00μ.μ., στην αίθουσα συσκέψεων στο ισόγειο του Διοικητηρίου στον Πύργο.

Σχετικά με την παραλαβή κάδων απορριμάτων από τον Δήμο Πύργου

Περιβαλλον

Thessaloniki International Film Festival - Παγκόσμια πρεμιέρα του ντοκιμαντέρ «Τι μου έμαθε ένα Χταπόδι» στη Θεσσαλονίκη

Πολιτισμος

Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης παρουσιάζει την Τετάρτη 15 Ιουλίου 2020 σε παγκόσμια πρεμιέρα μια αναπάντεχη περιπέτεια και μια τρυφερή ιστορία φιλίας: το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ Τι μου έμαθε ένα Χταπόδι των Πίπα Έρλις και Τζέιμς Ριντ, σε ταυτόχρονη προβολή σε τέσσερις θερινούς κινηματογράφους στη Θεσσαλονίκη, με ελεύθερη είσοδο για το κοινό.

Το ντοκιμαντέρ θα ήταν η επίσημη έναρξη του 22ου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, το οποίο λόγω των έκτακτων συνθηκών με τον κορονοϊό πραγματοποιήθηκε online. Μέχρι στιγμής, το Τι μου έμαθε ένα Χταπόδι δεν έχει προβληθεί πουθενά και πραγματοποιεί την επίσημη παγκόσμια πρεμιέρα του στη Θεσσαλονίκη. Αποτελεί μια ευκαιρία να ταξιδέψουν οι θεατές σε έναν κόσμο γεμάτο πλάσματα και εικόνες που ελάχιστοι άνθρωποι μέχρι τώρα έχουν δει.

Το ντοκιμαντέρ ήταν η αιχμή του αφιερώματος Ανθρωπόκαινος του 22ου ΦΝΘ. Το αφιέρωμα αυτό κατέγραφε τις συνέπειες της ανθρώπινης παρουσίας στη Γη. Μετά την παγκόσμια συνθήκη με τον κορονοϊό, τα νοήματά του συζητιούνται από όλο τον κόσμο και φαίνονται πιο επιτακτικά από ποτέ.

Τι μου έμαθε ένα Χταπόδι

Όταν ο έμπειρος δύτης και βραβευμένος σκηνοθέτης Κρεγκ Φόστερ αποφάσισε να κάνει καταδύσεις στο Ακρωτήρι των Καταιγίδων στη Νότιο Αφρική, ούτε που φανταζόταν τη θερμή σχέση που θα ανέπτυσσε με ένα χταπόδι. Το χταπόδι τον οδήγησε σε ανεξερεύνητα θαλάσσια βάθη και του έμαθε να βρίσκει τον δρόμο του μέσα σ’ ένα δάσος από φύκια, να συνδιαλέγεται με τα ψάρια και τα όστρακα. Του έμαθε, επίσης, πως δεν είμαστε το κυρίαρχο είδος στη Γη. Ένα μάθημα σεβασμού, ελευθερίας και κοσμολογίας.

Για την είσοδό σας στις προβολές, μπορείτε να προμηθευτείτε δελτία δωρεάν εισόδου από την Τρίτη 7 έως την Τρίτη 14 Ιουλίου (εκτός Σαββάτου και Κυριακής) από το φουαγιέ του Ολύμπιον (Πλατεία Αριστοτέλους 10, ώρες: 11:00 – 18:00).

Η ταινία θα προβληθεί ταυτόχρονα σε τέσσερις θερινούς κινηματογράφους της Θεσσαλονίκης:

  • cine Natali (Λεωφ. Μεγ. Αλεξάνδρου 3)
  • cine Ελληνίς (Λεωφ. Στρατού 19)
  • cine Πανόραμα (1ο χλμ. Οδού Πανοράματος-Θέρμης, Πανόραμα)
  • cine Άλσος - Θερινός Κινηματογράφος Δήμου Συκεών (Θάσου 74, Συκιές)

Ώρα προσέλευσης αυστηρά έως 21:00.
Μετά τις 21:15 οι θέσεις θα απελευθερώνονται.
Ώρα έναρξης προβολής, 21:30.

Β. Γιαννόπουλος: «Το Φεστιβάλ είναι ένα από τα πιο φωτεινά παραδείγματα της επαρχιακής Ελλάδας» - Συνάντηση εργασίας για το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας

Πολιτισμος

Η λειτουργία και οι προοπτικές του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, αλλά και η εξαιρετικά ενδιαφέρουσα δράση που ανέπτυξε εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού, ήταν τα θέματα της συνάντησης εργασίας του Αντιπεριφερειάρχη Π.Ε Ηλείας Βασίλη Γιαννόπουλου και του Αντιπεριφερειάρχη Πολιτισμού και Τουρισμού Νίκου Κοροβέση, με τον Καλλιτεχνικό Διευθυντή του Φεστιβάλ Δημήτρη Σπύρου και τον Οργανωτικό Υπεύθυνο Χρήστο Κωνσταντόπουλο.

   Λίγο την πριν την έναρξη - για 7η συνεχή χρονιά - του προγράμματος «Σινεμά στις Πλατείες», για την οποία το ενδιαφέρον συμμετοχής από Τοπικά Συμβούλια και Συλλόγους, είναι εξαιρετικά μεγάλο και αντικατοπτρίζει την απήχηση του Φεστιβάλ, οι δυο πλευρές είχαν την ευκαιρία να κάνουν έναν σύντομο απολογισμό των δράσεων και πρωτοβουλιών που έχουν αναληφθεί το τελευταίο χρονικό διάστημα, αλλά και να μιλήσουν για την επόμενη ημέρα του Φεστιβάλ. 

   «Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας είναι ο σημαντικότερος πολιτιστικός θεσμός στην Ηλεία και σ’ ολόκληρη την Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας. Ένας θεσμός που γεννήθηκε από ανθρώπους της περιοχής μας και παρά τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετώπισε στην πορεία των χρόνων, επιδεικνύει αξιοζήλευτη αντοχή, μακροβιότητα και διαρκή ανάπτυξη, και έχει αποκτήσει διεθνή αναγνωρισιμότητα και κύρος», σημείωσε ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε Ηλείας και Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής κ. Γιαννόπουλος. Χαρακτήρισε μάλιστα το Φεστιβάλ «ένα από τα πιο φωτεινά παραδείγματα της επαρχιακής Ελλάδας», με μεγάλη απήχηση στον κλάδο του και αδιαμφισβήτητη θετική επίδραση όχι μόνο στα παιδιά - τους βασικούς πρωταγωνιστές - αλλά και συνολικά στην τοπική κοινωνία και οικονομία. «Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας και το Υπουργείο Πολιτισμού, χρηματοδοτούν τον θεσμό, επειδή στηρίζουν την οπτική του: Σύγχρονος πολιτισμός, κινηματογράφος πιο συγκεκριμένα, οπτικοακουστική και κινηματογραφική παιδεία, σύνδεση των χώρων του πολιτισμού με τον χώρο του σχολείου. Αυτό πού κάνει εδώ και μια 25ετία το Φεστιβάλ, είναι στην αιχμή μιας σύγχρονης αναπτυξιακής πολιτικής, και γι’ αυτό το στηρίζουμε», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αντιπεριφερειάρχης Π.Ε Ηλείας.

   Από την πλευρά του, ο κ. Κοροβέσης συμπλήρωσε «Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου αποτελεί ένα ιδιαίτερα σημαντικό πολιτιστικό γεγονός, το οποίο συγκαταλέγεται στα κορυφαία του είδους του στον κόσμο. Οφείλουμε λοιπόν να διαφυλάξουμε αυτόν τον θεσμό, να τον ενισχύσουμε και να συμβάλλουμε τα μέγιστα για την περαιτέρω ανάπτυξη του. Έχοντας κατανοήσει πλήρως την αξία του για τους συμμετέχοντες και για την τοπική κοινωνία, ως Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, ξεκινήσαμε, χωρίς χρονοτριβή, τις διαδικασίες που θα μας οδηγήσουν στην επίτευξη αυτού του υψηλού στόχου».

Φεστιβάλ και Πανδημία

      Κατά τη διάρκεια της συνάντησης, ο κ. Σπύρου, επιχειρώντας έναν σύντομο απολογισμό των δραστηριοτήτων του Φεστιβάλ, γνωστοποίησε πως κατά τη διάρκεια της καραντίνας, πραγματοποιήθηκε το εξ αποστάσεως πρόγραμμα κινηματογραφικής εκπαίδευσης «Ψυχαγωγία και Κινηματογραφική Εκπαίδευση» σε συνεργασία με το Νεανικό Πλάνο, με τη συμμετοχή 1.200 παιδιών και 100 εκπαιδευτικών από ισάριθμα σχολεία σε όλη τη χώρα. Επίσης, για 60 ημέρες λειτούργησε το Online Cinema με συνολικά 120 προβολές και πάνω από 10.000 θεατές, κατά προσέγγιση. Παράλληλα, υλοποιήθηκαν α) τα εξ αποστάσεως κινηματογραφικά εργαστήρια (zizanimation) αποτέλεσμα των οποίων ήταν η δημιουργία της ταινίας animation μικρού μήκους, με τίτλο «Ο κορωνοϊός απ’ το διάστημα», β) οι online συναντήσεις κινηματογραφιστών, εκπαιδευτικών και ενδιαφερόμενων παιδιών, υπό τον τίτλο «Το παιδί με την κάμερα», και γ) η δράση «Κάνε μια ταινία μ’ ένα ΜονοΠλάνο» όπου μαθητές δημιούργησαν ταινίες με παρουσίαση της ιστορίας σε ένα πλάνο.

   «Στην πραγματικότητα, αυτό που κάναμε, ήταν να αξιοποιήσουμε την κρίση ως ευκαιρία και να θέσουμε σε πιλοτική εφαρμογή προγράμματα που ήδη συζητούσαμε ή είχαμε προετοιμάσει σε ένα βαθμό», σχολίασε χαρακτηριστικά ο κ. Σπύρου, από τη στιγμή που λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, ματαιώθηκαν ή αναβλήθηκαν στο σύνολό τους οι προγραμματισμένες εκδηλώσεις και δραστηριότητες του Φεστιβάλ. Ανάμεσα σε αυτές και η ειδική εκδήλωση κατά την οποία θα πραγματοποιούνταν στον Πύργο, η απονομή των βραβείων νεανικού πλάνου (Young Audience Award) της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου.

   Τόσο ο κ.Γιαννόπουλος όσο και ο κ.Κοροβέσης, συνεχάρησαν τον κ. Σπύρου και τον κ. Κωνσταντόπουλο για την «αντίδραση» του Φεστιβάλ κατά την υγειονομική κρίση, για τις πρωτοβουλίες που ανέλαβαν - με τα λίγα μέσα του διαθέτει το Φεστιβάλ και τη χρήση του διαδικτύου - και οι οποίες είχαν τεράστια απήχηση σε παιδιά απ’ άκρη σ’ άκρη της χώρας, αποκομίζοντας διθυραμβικά σχόλια από έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης, τόσο τοπικά όσο και πανελλαδικής εμβέλειας. «Όλες αυτές οι δράσεις που έχετε αναλάβει, ισχυροποιούν έτι περαιτέρω τον θεσμό του Φεστιβάλ και ενισχύουν ακόμα περισσότερο την εξωστρέφειά του στην κοινωνία», συμπλήρωσε ο κ. Γιαννόπουλος.

Σινεμά στις Πλατείες και …ένας μύθος

   Αξίζει να σημειωθεί ότι στο χρονικό διάστημα θα ξεκινήσει το πρόγραμμα «Σινεμά στις Πλατείες», με τον κ. Σπύρου να αναφέρεται στο καινούργιο στοιχείο των φετινών προβολών, που είναι το…παλιό. «Ορισμένος αριθμός ταινιών θα παιχτούν από κινηματογραφική μηχανή προβολής 35mm και όχι από βιντεοπροτζέκτορα. Θα δώσουμε έτσι τη δυνατότητα στα παιδιά και στους νέους να δουν πως προβάλλονταν οι ταινίες στους κινηματογράφους μέχρι τότε που το φιλμ αντικαταστάθηκε από την ψηφιακή εγγραφή» εξήγησε. Ανακοίνωσε επίσης πως, στις 21 Ιουλίου 2020, στον χώρο της Γιορτής Σταφίδας στα Κρέστενα, θα γίνει η πρώτη εκδήλωση παρουσίασης των ταινιών των μαθητών των Γυμνασίων Κρεστένων, Μακρισίων, Αρχ. Ολυμπίας και του Λυκείου Κρεστένων,  που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος Κινηματογραφικών Εργαστηρίων με τίτλο «Ένα μύθο θα σας πω».

   Η ανανέωση της Προγραμματικής Σύμβασης και ο ΑΣΟ

   Τέλος, συζητήθηκαν λεπτομέρειες για την ανανέωση της Προγραμματικής Σύμβασης μεταξύ του Υπουργείου Πολιτισμού, της Περιφέρειας Δυτικής Ελλάδας και της ΚΟΙΝΣΕΠ Φεστιβάλ Ολυμπίας, για την οποία οι δυο πλευρές εργάζονται από κοινού το τελευταίο διάστημα, και μάλιστα έχει προηγηθεί συνάντηση με την Υπουργό Λίνα Μενδώνη επ’ αυτού, καθώς και για την μετατροπή του πρώην εργοστασίου ΑΣΟ Πύργου σε Πολυχώρο Πολιτισμού και Εκπαίδευσης, που θα αποτελέσει το «σπίτι» του Φεστιβάλ και θα στεγάσει τις δράσεις του. Για την προώθησή τους μάλιστα, επίκειται συνάντηση και με τον Περιφερειάρχη Δυτικής Ελλάδας Νεκτάριο Φαρμάκη.

 

 

                                                                                      

 

Σαν σήμερα 7 Ιουλίου - Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στο newsbeast.gr

Ιστορία

1124: Οι Σταυροφόροι καταλαμβάνουν την Τύρο.

1456: Η Ζαν ντ' Αρκ αθωώνεται από την Καθολική Εκκλησία, 25 χρόνια μετά την καταδίκη της στην πυρά ως αιρετική.

1550: Οι Ισπανοί κονκισταδόρες φέρνουν τη σοκολάτα στην Ευρώπη, που σύντομα θα γίνει το αγαπημένο ρόφημα των ευγενών.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/6444257/san-simera-7-ioylioy-2

Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού - «Ο Τελευταίος Μοναχός των Στροφάδων»

Πολιτισμος

της Πουλχερίας Γεωργιοπούλου

 

Μια ξεχωριστή έκθεση περιμένει αυτό το καλοκαίρι τους επισκέπτες του Μουσείου Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού.  Η έκθεση των Ρόμπερτ Μακέιμπ - Κατερίνας Λυμπεροπούλου με τίτλο «Ο Τελευταίος Μοναχός των Στροφάδων» παρουσιάζεται στην Αίθουσα Σ. & Ε. Κωστοπούλου. Ο Τρελαντώνης, στην είσοδο,  υποδέχεται το κοινό όπως πάντα με το ζεστό του χαμόγελο και μας προσκαλεί για μια δροσερή βουτιά στα Στροφάδια, τους μύθους και τις ιστορίες των ανεμοδαρμένων νησιών που είναι και το μοναδικό  στίγμα στον  ορίζοντα του Ιονίου προς τα δυτικά.

Ο Αμερικανός φωτογράφος Robert McCabe,  γιος του εκδότη της εφημερίδας «New York Daily Mirror», έχει πολιτογραφηθεί τιμητικά Έλληνας για την προσφορά εξαιρετικών υπηρεσιών προς την πατρίδα μας, είναι παντρεμένος με την Ελληνίδα Ντίνα Φιλιππαίου, «τα εγγόνια μου είναι κατά το ήμισυ από τη Ζάκυνθο. Η Ελλάδα είναι δεύτερη πατρίδα μου...» έχει οργώσει την Ελλάδα σπιθαμή προς σπιθαμή αιχμαλωτίζοντας με τον φακό του τις πιο άγνωστες και απομακρυσμένες γωνιές. Αυτή τη φορά εστίασε τη ματιά του στο μικροσκοπικό νησί των Στροφάδων και στο ιστορικό μνημείο που υπήρχε εκεί για οκτώ αιώνες. Τα κελιά, η αυλή, οι πύλες, τα παρεκκλήσια, η τραπεζαρία, το φυσικό περιβάλλον αναδεικνύονται μέσα από τη φωτογραφία του.

Η έκθεση εξερευνά ταυτόχρονα τα εξαιρετικά φυσικά χαρακτηριστικά του νησιού αλλά και την ιστορία των ανθρώπων του, του πατέρα Γρηγόρη,  του φαροφύλακα και του Ζακυνθινού βαρκάρη – προμηθευτή Γιάννη Καλόφωνου και είναι βασισμένη στο βιβλίο «Ο τελευταίος μοναχός των Στροφάδων» των Ρόμπερτ Μακέιμπ και Κατερίνας Λυμπεροπούλου (εκδόσεις Πατάκη).

Οι φωτογραφίες από τα Στροφάδια, σε ασπρόμαυρη εκτύπωση , δίνουν το ίχνος της ζωής του μοναστηριού στον χρόνο.

Οι τρεις φούρνοι με τον γράβαλο και το φουρνοκόντι απιθωμένα στο πλάι, τα πηγάδια, η καμπάνα του Αϊ-Γιώργη, οι καλαμιώνες που προστάτευαν τα σπαρτά από τον αέρα και την αλμύρα της θάλασσας, μια σοδειά κρεμμυδιών απλωμένη στο τραπέζι της μεγάλης τραπεζαρίας.

 

 Το «παγκάκι της απελπισίας» στην ακτή απ’ όπου οι φαροφύλακες κοίταζαν τη θάλασσα περιμένοντας να έρθει κάποιος από τη Ζάκυνθο να τους αλλάξει, ο Ταρσανάς όπου αράζει το καΐκι που φτάνει στο νησί από τον «έξω» κόσμο και το κιόσκι για τις βάρκες.

Το μνημείο για τους καλόγερους που έσφαξαν οι Αγαρηνοί, ο είκοσι ενός μέτρων Πύργος, ζωσμένος με σιδερένια σκοινιά, «άρπεζες», μετά τον σεισμό για να μη διαλυθεί και καταρρεύσει.

Εικόνες, καντηλέρια και ψαλτήρια, οι τέσσερις εκκλησίες του νησιού, οι ρωγμές στους τοίχους, ο δικέφαλος αετός της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας χαραγμένος σε μάρμαρο.

Αθέατος σχολιαστής στις εικόνες αυτές είναι ο τελευταίος μοναχός των Στροφάδων, στον οποίο αφιερώνεται ο τόμος, ο πατήρ Γρηγόριος.

 

Η δημοσιογράφος Κατερίνα Λυμπεροπούλου, συνοδοιπόρος του Ρόμπερτ Μακέιμπ στην έκδοση του βιβλίου και στην έκθεση, βυθίστηκε στην ιστορία αυτού του ιδιαίτερου τόπου, σύστησε τον πατέρα Γρηγόρη, μιλώντας με τον ίδιο και με όσους τον συναναστρέφονταν, και συντόνισε μια διεπιστημονική ομάδα ιστορικών, αρχαιολόγων, αρχιτεκτόνων, περιβαλλοντολόγων και γεωλόγων που δίνουν ο καθένας τη δική του κατάθεση για τις Στροφάδες, παρουσιάζοντας διαφορετικές όψεις των δύο νησιών που συγκροτούν όλες μαζί ένα μοναδικό από αρχιτεκτονική, ιστορική, θρησκευτική και περιβαλλοντική άποψη σύνολο.

 

Διατηρητέο μνημείο από το 1980, η μοναδικής οχυρωματικής αρχιτεκτονικής μονή, στην ενταγμένη στο προστατευόμενο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου και στο ευρωπαϊκό δίκτυο προστατευόμενων περιοχών Νatura 2000 Στραμφάνη, σήμερα ερειπώνει.

 

Η έκθεση «Ο Τελευταίος Μοναχός των Στροφάδων» είναι ένας φόρος τιμής στη ζωή του πατέρα  Γρηγόρη Κλάδη, του Ζακυνθινού ιερομονάχου που επί 38 χρόνια (από το 1976 έως το 2014) έζησε ολομόναχος, μαζί με τον Θεό του, στη Σταμφάνη των Στροφάδων νήσων, μια βραχονησίδα νότια της Ζακύνθου, η οποία, αν και άγνωστη στους περισσότερους Έλληνες, φιλοξενεί ένα σημαντικό μνημείο: ένα οχυρωμένο μοναστηριακό συγκρότημα με εκκλησία, που έχει τις ρίζες του στον 13ο αιώνα, μοναδικό παράδειγμα «οχυρωμένης εκκλησίας» στον ορθόδοξο κόσμο.

 

Οι νήσοι Στροφάδες,  φάροι της γεωλογικής μας ιστορίας και μοναχικοί μάρτυρες των λιθοσφαιρικών κινήσεων στο ελληνικό τόξο, κατά τη διάρκεια του σεισμού των Στροφάδων το 1997 κινήθηκαν απότομα και βίαια προς το νότο για 12 εκατοστά περίπου.

Στον  τελευταίο σεισμό τον Οκτώβριο του 2018 μέρος του Καστρομονάστηρου, αφιερωμένου  στην Παναγιά, της «των πάντων χαράς» και στον Άγιο Διονύσιο κατέρρευσε μετά τον ισχυρό σεισμό 6,4 ρίχτερ με αποτέλεσμα πλέον να είναι μη επισκέψιμο, το γεγονός αυτό  έχει προσδώσει στις φωτογραφίες  τον χαρακτήρα ιστορικού τεκμηρίου.

Είναι επίσης μια επίκληση για την περιβαλλοντική διάσωση των Στροφάδων, που αποτελούν, μεταξύ άλλων, σημαντικό μεταναστευτικό σταθμό ορνιθοπανίδας, φιλοξενώντας ένα από τα σημαντικότερα κεδροδάση της δυτικής Ελλάδας. 

 

 

Οι Στροφάδες, ένα σύμπλεγμα δύο μικρών νησιών στο Ιόνιο, την Σταμφάνη και την Άρπυια, συνολικής έκτασης 2.6 τ.χλμ. βρίσκονται σχεδόν 50 χλμ δυτικά της Πελοποννήσου και 50χλμ. νοτίως της Ζακύνθου. Οφείλουν, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, το όνομά τους στην στροφή που έκαναν οι γιοι του Βορέα, Ζήτης και Κάλαϊ, που συμμετείχαν στην αργοναυτική εκστρατεία, όταν κυνηγημένοι από την Άρπυια, έφτασαν πάνω από αυτά τα νησιά και άλλαξαν κατεύθυνση γυρίζοντας πίσω για να συναντήσουν τους Αργοναύτες. Έτσι ονομάστηκαν Στροφάδες, τα νησιά της επιστροφής.

Άλλος θρύλος λέει ότι τα νησιά ήταν το λημέρι των Αρπυιών, πλασμάτων που ήταν μισά πουλιά, μισά άνθρωποι και προάγγελοι καταιγίδων και κακοκαιρίας. Τα νησιά μπορεί να υπόσχονται καταφύγιο συχνότερα όμως έχουν αποδειχτεί παγίδα ναυαγίων. Το ίδιο το μοναστήρι, μάλιστα, κατασκευάστηκε από τη βυζαντινή πριγκίπισσα Ειρήνη Λασκαρίνα ως δείγμα ευγνωμοσύνης στα θεία επειδή επέζησε από ένα τέτοιο ναυάγιο.

Στα ΗΛΕΙΑΚΑ του αείμνηστου Ντίνου Ψυχογιού (τεύχος Γ) περιγράφεται το θαλασσινό ταξίδι του αυτοκράτορα  Θεόδωρου Α΄Λάσκαρη και της κόρης του Ειρήνης από τη μακρινή Νίκαια της Μικράς Ασίας στις δυτικές ακτές του Πριγκιπάτου της Αχαΐας και τη συνάντηση τους με τον πρίγκιπα Γοδοφρείδο Β΄Βιλλεαρδουίνο στο κάστρο Ποντικόν (Άγιος Ανδρέας Κατακώλου). Οι δυο ηγέτες του μεσαιωνικού κόσμου είχαν παντρευτεί τις αδελφές Μαρία και Αγνή  Κουρτεναί κόρες του Λατίνου αυτοκράτορα της Κωνσταντινούπολης. Ο Λάσκαρης ζήτησε την άδεια από τον «αφορεσμένο» από την καθολική εκκλησία πρίγκιπα με την ανεξίθρησκη ψυχή να χτίσει μοναστήρι στα Στροφάδια πράγμα που εκείνος δέχτηκε με μεγάλη του χαρά και έδωσε τη συγκατάθεσή του. Ο συντάκτης του άρθρου (Πάνος Φωτεινός) σε εκδρομή που έκανε από το Κατάκωλο στα Στροφάδια το 1938 διάβασε ενεπίγραφη μετάλλινη πλάκα προσαρμοσμένη στην στεφάνη του μοναδικού πολυελαίου της εκκλησίας που γράφει «ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΤΟΥ ΛΑΣΚΑΡΕΩΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ».

Η Μονή, η οποία υπαγόταν στον Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως, υπήρξε βασικό σημείο αναφοράς της ορθόδοξης εκκλησίας και σημαντικό πνευματικό κέντρο για την καλλιέργεια και διατήρηση της πνευματικότητας του ορθόδοξου μοναχισμού. Ήταν τόπος παραγωγής και αντιγραφής χειρογράφων, διέθετε πλήρες κωδικογραφικό εργαστήριο, πλούσια και αξιόλογη βιβλιοθήκη, πολύτιμες εικόνες και κειμήλια το μεγαλύτερος μέρος των οποίων καταστράφηκε κατά τη διάρκεια επιδρομών ή μεταφέρθηκε στο εξωτερικό, ενώ είχε μετόχια σε όλο το Ιόνιο και στην Πελοπόννησο.

 Τον 16ο αιώνα το μοναστήρι δέχτηκε επίθεση Σαρακηνών, οι οποίοι σκότωσαν όλους τους μοναχούς. Το 1568 ο ζακυνθινός κόντες Δραγανίγος Σιγούρος έγινε μοναχός και αργότερα ηγούμενος του Μοναστηριού με το όνομα Δανιήλ. Αργότερα, όταν χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος μετονομάστηκε σε Διονύσιος. Αναδείχθηκε σε Άγιο από την ορθόδοξη εκκλησία. Όταν έφυγε από τη ζωή το 1622, ο Άγιος Διονύσιος ετάφη στη Μονή, όπως είχε ζητήσει. Όμως, το 1717 το νησάκι δέχτηκε ξανά επίθεση. Αυτή τη φορά από Αγαρηνούς, οι οποίοι αιχμαλώτισαν και δολοφόνησαν τους μοναχούς. Ωστόσο, δυο μοναχοί κρύφτηκαν στον λόγγο και γλίτωσαν. Όταν βρήκαν ευκαιρία πήραν τα λείψανα του Αγίου και τα μετέφεραν σε εκκλησία της Ζακύνθου για να τα προστατέψουν. Εκεί παραμένουν μέχρι και σήμερα. Ο Διονύσιος σήμερα είναι πολιούχος της πόλης

 

Από τις 18 Ιουνίου 2020 η έκθεση «Ο Τελευταίος Μοναχός των Στροφάδων» εμπλουτίστηκε με σημαντικά κειμήλια της Ιεράς Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, τα οποία ταξίδεψαν από το Μουσείο Εκκλησιαστικής Τέχνης Ιεράς Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου όπου και φιλοξενούνται.

 

Στα κειμήλια της μονής που έφθασαν από τη Ζάκυνθο συγκαταλέγονται τρεις εικόνες και τέσσερα χειρόγραφα που συνδέονται άμεσα με την ιστορία της Μονής Στροφάδων και αποτελούν τεκμήρια της σπουδαιότητάς της.

Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για:

Εικόνα του Αγίου Θεόδωρου του Στρατηλάτη, η οποία αποδίδεται στον σημαντικό Κρητικό ζωγράφο, δάσκαλο της Κρητικής Σχολής,  Άγγελο Ακοτάντο και χρονολογείται στο α’ μισό του 15ου αιώνα 

Εικόνα της Θεοτόκου Οδηγήτριας με το Θαύμα της Παναγίας στα Στροφάδια, του 18ου αιώνα 

Εικόνα του Αγίου Διονυσίου που χρονολογείται μεταξύ 18ου και 19ου αιώνα

Χειρόγραφο σε περγαμηνή των Λόγων του Γρηγορίου του Ναζιανζινού, το οποίο χρονολογείται στον 12ο αιώνα.

Γράμμα με τη σφραγίδα της Οικουμενικής Συνόδουπου εστάλη από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Παΐσιο ΙΙ, το 1727

 

Αντίγραφο φύλλου χειρογράφου από την Ιερά Μονή Στροφάδων, όπου μνημονεύονται οι κτήτορές του, οι βυζαντινοί αυτοκράτορες της δυναστείας των Λασκαριδών.

Ενυπόγραφο γράμμα διαιτησίας Αγίου Διονυσίου, του 1621 από χαρτί.

 

Η παρουσίαση της σειράς φωτογραφιών - τεκμηρίων του Ρόμπερτ Μακέιμπ πριν το μοναστήρι καταστεί μη επισκέψιμο πλαισιώνεται επίσης από την μακέτα του Μοναστηριού από το 1910, την παρουσίαση της μελέτης αποκατάστασης του μοναστικού συγκροτήματος, καθώς και από εκθέματα σχετικά με τη μοναδική χλωρίδα και πανίδα των Στροφάδων. 

Η έκθεση θα διαρκέσει έως τις 13 Σεπτεμβρίου του 2020.

Επιμέλεια έκθεσης: Ελένη Αθανασίου

Αρχιτεκτονικός Σχεδιασμός: Αλέξης Βερούκας 

 

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο - Σπαράγματα από τον ναό του Επικούριου Απόλλωνα στην έκθεση «Δι’αυτά πολεμήσαμεν… Αρχαιότητες και Ελληνική Επανάσταση»

Πολιτισμος

της Πουλχερἰας Γεωργιοπούλου

 

Εκμαγείο και θραύσματα από  τον καταληστευμένο Ναό του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες Φιγάλειας, που είναι  «μοιρασμένος» σε τρεις χώρες και τέσσερα  μουσεία, περιλαμβάνονται στην νέα περιοδική έκθεση «Δι’αυτά πολεμήσαμεν… Αρχαιότητες και Ελληνική Επανάσταση» που εντάσσεται στο πρόγραμμα εορτασμού του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου για την επέτειο των 200 χρόνων από την Ελληνική Επανάσταση και εστιάζει στην πολυσήμαντη σχέση του ελληνικού λαού με τις αρχαιότητες.

Το γνωστό απόφθεγμα «Δι΄αυτά πολεμήσαμεν…» του στρατηγού Ιωάννη Μακρυγιάννη προτάσσεται στον τίτλο της έκθεσης, δεδομένου ότι ο αγώνας για την ελευθερία θεμελιώθηκε όχι μόνο στην απαίτηση του ελληνικού λαού για ανεξαρτησία, αλλά και στα ιστορικά του δικαιώματα πάνω στα απαράμιλλα έργα των αρχαίων προγόνων.

Το μότο της έκθεσης ξεκινάει από μια φράση και μια ιστορία του στρατηγού της Επανάστασης, Ιωάννη Μακρυγιάννη. Όπως την καταγράφει στα «Απομνημονεύματά» του (1829-1850) και τη φώτισε ξανά ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης στο δοκίμιό του «Ένας Έλληνας – Ο Μακρυγιάννης», στον Α’ τόμο των «Δοκιμών» του (1936-1947): «Είχα δύο αγάλματα περίφημα, μια γυναίκα κι ένα βασιλόπουλο, ατόφια – φαίνονταν οι φλέβες, τόση εντέλειαν είχαν. Όταν χάλασαν τον Πόρο, τα ’χαν πάρει κάτι στρατιώτες, και στ’ Αργος θα τα πουλούσαν κάτι Ευρωπαίων· χίλια τάλαρα γύρευαν… Πήρα τους στρατιώτες, τους μίλησα: Αυτά, και δέκα χιλιάδες τάλαρα να σας δώσουνε, να μην το καταδεχτείτε να βγουν από την πατρίδα μας. Δι’ αυτά πολεμήσαμεν»!

 

Η έκθεση που χρειάστηκε περίπου είκοσι μήνες προετοιμασίας έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί γεφυρώνει δύο επετείους, την επέτειο των 2.500 ετών από τη Ναυμαχία της Σαλαμίνας και τη Μάχη των Θερμοπυλών, με την Ελληνική Επανάσταση.

 

Η διαρπαγή των γλυπτών από τον ναό του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες

 

Το 1811-1812 μία ομάδα αρχαιόφιλων επιστημόνων – με μέλη  τους Άγγλους Cockerell και Foster, τους Γερμανούς von Hallerstein, Gropious και  Linckh, τον Εσθονό βαρόνο von Stackelberg και τον Δανό Bronstedt – ξεκίνησε την ανασκαφή του ναού του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγάλειας. Αποτέλεσμα της επιχείρησης ήταν η διαρπαγή της ανάγλυφης ζωφόρου, των μετοπών, τμημάτων ενός μνημειακού αγάλματος και αρχιτεκτονικών μελών. Οι αρχαιότητες αγοράστηκαν το 1814 σε δημοπρασία στη Ζάκυνθο κατ΄εντολή του Άγγλου αντιβασιλέα πρίγκιπα Γεωργίου. Το 1815 κατέληξαν στο Βρετανικό Μουσείο, ενώ ένα θραύσμα μετόπης βρίσκεται στο Εθνικό Μουσείο της Κοπεγχάγης.

Η ζωφόρος περιέβαλε το εσωτερικό του σηκού του ναού με σκηνές Αμαζονομαχίας και Κενταυρομαχίας, ενώ στις μετόπες των προστάσεων απεικονίζεται η αρπαγή των Λευκιππίδων από τους Διόσκουρους και η επιστροφή του Απόλλωνα από τη χώρα των Υπερβορείων. Νέα θραύσματα γλυπτών και αρχιτεκτονικών μελών αποκαλύφθηκαν κατά τις συστηματικές ανασκαφές της Αρχαιολογικής Εταιρείας (1902-1908, 1959) και του Υπουργείου Πολιτισμού (1970, 1975-1979) και φυλάσσονται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο και το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.

Στην ενότητα «Βάσσες – Η κλοπή των γλυπτών» της έκθεσης «Δι’αυτά πολεμήσαμεν… Αρχαιότητες και Ελληνική Επανάσταση» παρουσιάζονται τρία μαρμάρινα θραύσματα γλυπτών, τέσσερα μαρμάρινα θραύσματα κορινθιακού κιονόκρανου, γύψινο εκμαγείο πλάκας ζωφόρου από τον ναό του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες – πρόκειται για αντίγραφο της πλάκας αρ. 536 της ζωφόρου με σκηνές Αμαζονομαχίας που βρίσκεται στο Βρετανικό Μουσείο, τα εκμαγεία της ζωφόρου παραχωρήθηκαν το 1847 στο νεοσύστατο Ελληνικό κράτος από το Βρετανικό Μουσείο – και η εικονογραφημένη έκδοση Views of Greece, Λονδίνο 1821 του Edward Dodwell και παρουσιάζεται ο ναός του Επικούριου Απόλλωνα πριν την ανασκαφή του από τους Βορειοευρωπαίους αρχαιοδίφες το 1812.

 

Λίγα λόγια για την έκθεση

Υπό τους ήχους από την ορχηστρική σουΐτα από τις «Ευμενίδες» ευγενική παραχώρηση του συνθέτη Δρ. Νίκου Ξανθούλη οι επισκέπτες θα περιηγηθούν στην  έκθεση που συναρμόζεται από είκοσι έξι επιλεγμένες αρχαιότητες (22 μαρμάρινα γλυπτά και ανάγλυφα, 2 πήλινα αγγεία, 2 χάλκινα ειδώλια) από τις συλλογές του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου σε έναν εκλεκτικό «διάλογο» με είκοσι έξι νεότερα έργα του 18ου και 19ου αιώνα, στην πλειονότητά τους από Ευρωπαίους δημιουργούς: 8 ζωγραφικά έργα (ελαιογραφίες και υδατογραφίες), 11 λυτά χαρακτικά, 4 εικονογραφημένες εκδόσεις και 3 τέχνεργα των διακοσμητικών τεχνών, προσωρινά δάνεια από τη Βιβλιοθήκη και τη Συλλογή ΄Εργων Τέχνης της Βουλής των Ελλήνων, το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, το Μουσείο Μπενάκη, το Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών-Ίδρυμα Βούρου-Ευταξία, την Εθνική Πινακοθήκη-Μουσείο Αλέξανδρου Σούτσου, τη Συλλογή Stephan Adler καθώς και τη Συλλογή Μιχάλη και Δήμητρας Βαρκαράκη.

Στο πρώτο μέρος της έκθεσης παρατίθενται πληροφορίες και τεκμήρια για τα επαναστατικά κινήματα που προηγήθηκαν τον 17ο και 18ο αιώνα, καθώς και για την ιδεολογική προετοιμασία του αγώνα, κατά την οποία οι αναφορές στο αρχαίο παρελθόν και στην ιστορική συνέχεια του έθνους, αποτέλεσαν σταθερή συνιστώσα. Εκτίθενται έργα που σχετίζονται με τους μεγάλους Έλληνες διαφωτιστές Αδαμάντιο Κοραή και Ρήγα Φεραίο ή Βελεστινλή, καθώς και χαρακτηριστικές εκδόσεις που σηματοδότησαν την έναρξη του φιλελληνικού ενδιαφέροντος, ενώ οι αρχαιότητες που πλαισιώνουν την ενότητα παρουσιάζουν χαρακτηριστικά εικονογραφικά πρότυπα, σαν αυτά που ενέπνευσαν την εικαστική απόδοση της υποδουλωμένης Ελλάδας.

Το δεύτερο μέρος σχολιάζει το φαινόμενο της διαρπαγής αρχαιοτήτων, ως μία από τις όψεις με τις οποίες η αρχαιοφιλία επέδρασε στη γνωριμία της Δύσης με την ελληνική αρχαιότητα προεπαναστατικά, έχοντας ολέθριες επιπτώσεις όμως στην ακεραιότητα των μνημείων. Ο επισκέπτης θα συναντήσει κάποια από τα σπαράγματα που απέμειναν μετά τη λαφυραγώγηση των αρχαίων μνημείων στην Ακρόπολη της Αθήνας, τον θησαυρό του Ατρέα στις Μυκήνες, τον ναό της Αφαίας στην Αίγινα και τον ναό του Επικούριου Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγάλειας, πράξεις που συνέβαλαν στη συνειδητοποίηση του ελληνικού λαού ως προς τη σημασία των αρχαιοτήτων για τη συλλογική του ταυτότητα.

Το τρίτο μέρος παρουσιάζει το φαινόμενο του φιλελληνισμού, που στην προσπάθεια ευαισθητοποίησης της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης αξιοποίησε στην τέχνη οπτικές αναφορές και εικονογραφικά μοτίβα του αρχαίου κόσμου. Διακοσμητικά τέχνεργα που διακινούνταν στα φιλελληνικά σαλόνια και αντλούσαν την έμπνευσή τους από τις μορφές αρχαίων πολεμιστών, καθώς και η παρουσίαση της σημαντικής για την καταγραφή των αρχαίων μνημείων δράσης της Γαλλικής Επιστημονικής Αποστολής του Μοριά, αποτελούν χαρακτηριστικά εκθέματα.

Το τέταρτο μέρος παρουσιάζει τη μέριμνα των Ελλήνων ήδη από την επαναστατική περίοδο να δημιουργήσουν τους θεσμούς που θα διαφυλάξουν και θα προστατεύσουν τα αρχαία μνημεία, συμβάλλοντας στην περαιτέρω μελέτη του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού. Παραδείγματα από τις πρώτες συλλογές και τις ανασκαφές που διενεργήθηκαν μετά την ίδρυση του νέου ελληνικού κράτους παρουσιάζονται στην ενότητα αυτή.

Η έκθεση ολοκληρώνεται με τη θεϊκή μορφή της Νίκης, εμβληματικό σύμβολο του επιτυχούς αγώνα. Αρχαίες φτερωτές νίκες θα διατρέξουν και τις επόμενες επετειακές δράσεις του Μουσείου, μεταφέροντας στο σήμερα ισχυρούς συμβολισμούς και μηνύματα για όσα κινούν και εμπνέουν τον άνθρωπο.

Την έκθεση συμπληρώνουν ψηφιακές προβολές που παρουσιάζουν τοπία της προεπαναστατικής Ελλάδας, συνοδευόμενες από κείμενο του Σατωβριάνδου, ένθερμου υποστηρικτή του ελληνικού ζητήματος, που με τον γλαφυρό του λόγο σχολιάζει την αρμονική σχέση του φυσικού τοπίου με τις αρχαιότητες.

 

Σαν σήμερα 6 Ιουλίου - Τα σημαντικότερα γεγονότα της ημέρας στο newsbeast.gr

Ιστορία

371 π.Χ: Οι Θηβαίοι υπό τον Επαμεινώνδα συντρίβουν τους Σπαρτιάτες στην περιοχή των Λεύκτρων και διασφαλίζουν την ηγεμονία τους στον ελλαδικό χώρο. Σημαντική συμβολή στη νίκη αυτή είχε ο θηβαϊκός Ιερός Λόχος υπό τον Πελοπίδα, καθώς επίσης και η παράταξη της Λοξής Φάλαγγας των Θηβαίων.

640: Ο μουσουλμανικός στρατός των Αράβων νικά τις βυζαντινές δυνάμεις στη μάχη της Ηλιούπολης, στην Αίγυπτο.

1189: Ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος στέφεται βασιλιάς της Αγγλίας.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.newsbeast.gr/greece/arthro/6442484/san-simera-6-ioylioy-2

ESM: Εκταμίευση 748 εκατ. προς την Ελλάδα - Ρέγκλινγκ: Κρίσιμο να συνεχιστούν οι μεταρρυθμίσεις

Οικονομία

Την αποδέσμευση ποσού 644,42 εκατ. ευρώ, που ισοδυναμεί με κέρδη επί των ελληνικών ομολόγων που είχαν οι κεντρικές τράπεζες (SMP/ANFA), αποφάσισε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (ESM), σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση. 

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1086303/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/esm-ektamieysh-748-ekat-pros-thn-ellada---regklingk-krisimo-na-synexistoyn-oi-metarry8miseis

Στις 9 Ιουλίου τα αναδρομικά επικουρικών συντάξεων οκτώ μηνών

Οικονομία

Αυτήν την εβδομάδα θα καταβληθούν τα αναδρομικά επικουρικών συντάξεων οκτώ μηνών, με απόφαση του υπουργού Εργασίας Γιάννη Βρούτση και σε εφαρμογή της ασφαλιστικής μεταρρύθμισης ν. 4670/2020.

Εκπτώσεις : Ξεκινούν στις 13 Ιουλίου – Ποια Κυριακή θα είναι ανοιχτά τα καταστήματα

Οικονομία

Τη Δευτέρα 13 Ιουλίου θα ξεκινήσουν οι εκπτώσεις και θα διαρκέσουν έως και τη Δευτέρα 31 Αυγούστου.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/07/06/economy/ekptoseis-ksekinoun-stis-13-iouliou-poia-kyriaki-tha-einai-anoixta-ta-katastimata/

Συντάξεις: Ξεπερνούν τις 300.000 οι εκκρεμείς αιτήσεις

Οικονομία

Μαρτύριο παραμένει η έκδοση των συντάξεων για περισσότερους από τριακόσιους χιλιάδες δικαιούχους, που περιμένουν ακόμα και πάνω από πέντε χρόνια στην ουρά.

Επιστρεπτέα προκαταβολή: Πότε πληρώνονται οι δικαιούχοι του δεύτερου κύκλου

Οικονομία

Μέχρι τα μέσα Ιουλίου υπολογίζουν στο υπουργείο Οικονομικών ότι θα ξεκινήσουν οι πληρωμές στους δικαιούχους του δεύτερου κύκλου της επιστρεπτέας προκαταβολής.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/07/06/economy/epistreptea-prokatavoli-pote-plironontai-oi-dikaiouxoi-tou-deyterou-kyklou/

Μέτρα : Ποιοι κερδίζουν από το πακέτο των 3,5 δισ. ευρώ – Τα οφέλη για επιχειρήσεις και εργαζόμενους

Οικονομία

Νέα δέσμη μέτρων για τη στήριξη των επιχειρήσεων και των εργαζόμενων ύψους 3,5 δισ. ευρώ, ανακοίνωσε από το βήμα της Βουλής, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/07/04/economy/metra-poioi-kerdizoun-apo-paketo-ton-35-dis-eyro-ta-ofeli-gia-epixeiriseis-kai-ergazomenous/

Διπλωματικός πυρετός για λύση στον τουρκικό γόρδιο δεσμό – Ο «δαίδαλος» του Καστελλορίζου και οι οδηγίες Βενιζέλου από το 2014

Εξωτερική Πολιτική

Ελλάδα - Τουρκία : Στη γερμανική πρωτεύουσα εκδηλώνεται έντονη ανησυχία, όπως διατυπώθηκε πρόσφατα και δημοσίως από την Ανγκελα Μέρκελ, ότι η κατάσταση μεταξύ Αθήνας και Αγκυρας θα μπορούσε να βγει εκτός ελέγχου εντός του θέρους.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/07/07/politics/diplomatia/diplomatikos-pyretos-gia-lysi-ston-tourkiko-gordio-desmo-o-daidalos-tou-kastellorizou-kai-oi-odigies-venizelou-apo-2014/

Μπορέλ: Ζητά να αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις Ελλάδας – Τουρκίας για τα ενεργειακά

Εξωτερική Πολιτική

Αυτό που έκανα εδώ είναι να διασφαλίσω την έναρξη διαπραγματεύσεων» δήλωσε ο ύπατος εκπρόσωπος της ΕΕ, Ζοζέπ Μπορέλ στην κοινή συνέντευξη Τύπου με τον τούρκο υπουργό Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, λέγοντας ότι μπορεί να υπάρξουν διαπραγματεύσεις μεταξύ της Τουρκίας με την ΕΕ ή μεταξύ της Τουρκίας και των κρατών μελών της ΕΕ με συμμετοχή ΕΕ και Ηνωμένων Εθνών.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.tovima.gr/2020/07/06/politics/mporel-zitise-na-arxisoun-oi-diapragmateyseis-elladas-tourkias-gia-ta-energeiaka/

Ερντογάν: Καταστρέψαμε κάθε παγίδα εναντίον μας στην Ανατολική Μεσόγειο

Εξωτερική Πολιτική

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε σήμερα ότι η Άγκυρα διέλυσε «κάθε παγίδα που βρέθηκε στον δρόμο της» στην Ανατολική Μεσόγειο, ενώ εξέφρασε την εμπιστοσύνη του σε ό,τι αφορά την ενεργειακή πολιτική της κυβέρνησής του.

Πηγή, περισσότερα στην https://www.kathimerini.gr/1086116/article/epikairothta/kosmos/erntogan-katastreyame-ka8e-pagida-enantion-mas-sthn-anatolikh-mesogeio

Προέλευση εικόνας: https://el.wikipedia.org/

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για την Αγία Σοφία

Εξωτερική Πολιτική

Αντίστροφα μετρά ο χρόνος για την απόφαση σχετικά με το μέλλον της Αγίας Σοφίας, η μετατροπή της οποίας σε τζαμί θα ναρκοθετούσε την προσπάθεια αποκλιμάκωσης της έντασης που συμφωνήθηκε κατά την τηλεφωνική επικοινωνία Κυριάκου Μητσοτάκη – Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Πηγή, περισσότερα στα https://www.tanea.gr/2020/06/30/politics/antistrofa-metra-o-xronos-gia-tin-agia-sofia/

 

Νέο προκλητικό σόου με χάρτες από την Τουρκία: «Κάνουμε γεωτρήσεις στα όρια της Γαλάζιας Πατρίδας»

Εξωτερική Πολιτική

Σε νέες προκλητικές δηλώσεις για τις παράνομες δραστηριότητες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο προχωρούν οι αξιωματούχοι της γειτονικής χώρας λίγα μόλις 24ωρα μετά την τηλεφωνική επικοινωνία Κυριάκου Μητσοτάκη - Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Πηγή, περισσότερα στο https://www.in.gr/2020/06/28/politics/diplomatia/neo-proklitiko-soou-xartes-stin-tourkia-kanoume-geotriseis-sta-oria-tis-galazias-patridas/

Μήνυμα στην Τουρκία: Πάνω από την κυπριακή ΑΟΖ ο Ζοζέπ Μπορέλ (vid - pics)

Εξωτερική Πολιτική

Πάνω από την κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη βρέθηκε την Παρασκευή ο Ζοζέπ Μπορέλ στέλνοντας ευρωπαϊκό μήνυμα στην Άγκυρα. Η πτήση ελικοπτέρου της κυπριακής Πολεμικής Αεροπορίας πάνω από την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, πραγματοποιήθηκε κοντά στο τουρκικό γεωτρύπανο Γιαβούζ, με επιβάτες τον Ύπατο Εκπρόσωπο της ΕΕ για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Ασφάλειας, τον Υπουργό Άμυνας της Κύπρου Σάββα Αγγελίδη και τον Αρχηγό της Εθνοφρουράς, Αντιστράτηγο Δημόκριτο Ζερβάκη.

Πηγή, περισσότερα: https://www.skai.gr/news/world/minyma-stin-tourkia-pano-apo-tin-kypriaki-aoz-o-zozep-mporel 

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ, Μητροπολίτης Ηλείας, Γράμματα συνθήματα διδάγματα για τους νέους, Πύργος, Ιερά Μητρόπολη Ηλείας, 1975.

Διονύσιος Α.Κόκκινος, Εταιρεία Ηλειακών Σπουδών, 1967.

Φολόη, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήνα, 1969

Ποντικόκαστρο, Χ.Ο., Αθήναι, 1969.

Κων/νος Ιω.Σταυρόπουλος, {Το }χωριό μου Τριφυλλιακόν Αίπυ νυν Πλατιάνα της Ηλείας Ολυμπίας, Χ.Ο., Αθήνα 1967.

Λετρίνοι, Χ.Ο., Αθήναι  1973.

Μορφές και σκηνές από τον αγώνα του 1821, Χ.Ο., Πύργος 1971.

Εορτασμός εκατονταετηρίδος Ανδρέου Καρκαβίτσα, Εταιρεία Ηλειακών σπουδών, Αθήνα 1966.

Δ.Ν.Κωνσταντόπουλου, Πενήντα χρόνια ζωής του Πύργου,[χ.ο.],  Πύργος Ηλείας  [χ.χ.].

ΚΩΣΤΑΚΗΣ, Θανάσης Π., Ματιές στον πολιτισμό μας, Χ.Ο., Αθήνα 1970.

Ηρώον πεσόντων σκλαβωμένης Ελλάδας 1940-1945. 2/, Πελοπόννησος. 2/, Νομοί Αχαϊας -Ηλείας, Χ.Ο, Αθήνα.

{Η }προϊστορική Ωλενος, Χ.Ο., Πάτραι 1972.

Πίσα, Χ.Ο., Αθήναι 1975.

Μνημοσύνη : ετήσιο περιοδικό / Εταιρεία Ιστορικών Σπουδών επί του νεώτερου ελληνισμού,

Εταιρεία ιστορικών σπουδών νεώτερου ελληνισμού, Αθήναι 1967-2015.

Πρακτικά του Α Συνεδρίου Ηλειακών Σπουδών : (23-26 Νοεμ. 1978) / Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Εταιρεία Πελοποννησιακών Σπουδών, Αθήναι 1980.

{Τα }Ναϊκά της ιεράς μητροπόλεως Ηλείας και Ωλένης, Χ.Ο., Αθηναι 1989.

ΠΙΣΙΜΙΣΗΣ, Γιάννης Θ., {Το }Αράκλωβο και τα Σκόρτα από τη Φραγκοκρατία μέχρι σήμερα : ιστορία-χωρογραφία, Παρασκευόπουλος, Αθήνα 1988.

 Παπανδρέου Γ., Αζανιάς, Χ.Ο., Πύργος Ηλείας 1886.

{Ο }Πύργος της Ηλείας, Εφημερίς "Αυγή", Πύργος 1970.

 

 

O Μπιλ Γουίδερς πέρασε στην αθανασία - Ας τον ακούσουμε

Το Θέμα

 

 

Πηγή: youtube

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.in.gr/2020/04/03/life/mpil-gouiders-pethane-o-tragoudistis-tou-aint-no-sunshine/

Μακρινή πατρίδα

Το Θέμα

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’, τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν

Μαρωνίτης Δημήτρης Ν
 

Αισθάνοµαι πως βιάστηκα, ψάχνοντας για ίχνη πολιτικής στην ποίηση του Οδυσσέα Ελύτη, να προσπεράσω το επιβλητικό Aξιον εστί, για να περάσω στη µάλλον αναρχική Μαρία Νεφέλη και στον πολλαπλώς απρόβλεπτο Μικρό Ναυτίλο , όπου, σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, η ποιητική γλώσσα προσγειώνεται, όπως θα δούµε την άλλη Κυριακή, στην πολιτική κυριολεξία. Αναπληρώνοντας εξ υστέρου κάπως το κενό, θα επιµείνω σήµερα στην Ωδή ι ’ , τη µελωδικότερη των «Παθών». Προηγούνται όµως δύο περιφερεικά στοιχεία, που διαφωτίζουν, λοξά έστω, την πολιτική τύχη του Αξιον εστί. Το ένα είναι βιογραφικό· το άλλο κατά κάποιον τρόπο βιβλιογραφικό. Το πρώτο αναφέρεται στο νεανικό ενδιαφέρον του ποιητή για τον επαναστατικό µαρξισµό, στην εκδοχή του τροτσκισµού. Μετέφρασε µάλιστα ο νεαρός Ελύτης και άρθρα του Τρότσκι για φοιτητική εφηµερίδα, προοιωνίζοντας έτσι την παραβατική απόκλιση της ποίησής του, ενµέρει και της ζωής του. ∆εν θα επιµείνω.

Η βιβλιογραφική εξάλλου παράµετρος σχετίζεται µε την πρώτη, µερική εµφάνιση του Αξιον εστί. Σίγουρα δεν είναι τυχαία η προδηµοσίευση αποσπασµάτων στην «Επιθεώρηση Τέχνης» (1958), υποδηλώνοντας αµοιβαία ιδεολογική συµπάθεια. Η οποία επικυρώθηκε και πήρε απρόβλεπτες, καλλιτεχνικές και πολιτικές, διαστάσεις (στο εσωτερικό και στο εξωτερικό), όταν (1964) µελοποίησε το θεµελιακό αυτό έργο µε αστείρευτη έµπνευση ο Μίκης Θεοδωράκης, καθιστώντας το έµβληµα αντιστασιακό στα επερχόµενα χρόνια της χούντας. Κάτω από τις συνθήκες αυτές το Αξιον εστί σφραγίστηκε, οριστικά πλέον, ως ποιητικό έργο πολιτικής αυτογνωσίας και εγρήγορσης.

Προχωρώ τώρα στο παράδειγµα που υποσχέθηκα, αντιγράφοντας την πρώτη και την τελευταία στροφή της Ωδής ι’, προκειµένου να οριστεί µε κάποια ακρίβεια και δικαιοσύνη ο τρόπος έκφρασης στη συγκεκριµένη περίπτωση. Ο οποίος, προς όφελος µάλλον της ποίησης, παρακάµπτει τη συγχρονική κυριολεξία, προκρίνοντας τη µέθοδο της διαχρονικής αλληγορίας.

Η πρώτη, ιδρυτική στροφή αποφαίνεται: Της αγάπης αίµατα µε πορφύρωσαν / Και χαρές ανείδωτες µε σκιάσανε / Οξειδώθηκα µες στη νοτιά των ανθρώπων / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Η τελευταία απολογίζει τα πάθη µιας µακράς δοκιµασίας: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / Μες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα / Των φονιάδων το αίµα µε φως ξεπληρώνω / Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο . ∆εν είµαι βέβαιος για το πόσο και πώς προσλαµβάνεται η νοηµατική ροή της προκείµενης Ωδής, ειδικότερα στις δύο ακραίες στροφές της. Το κλειδί της πάντως εντοπίζεται στον επαναλαµβανόµενο πέντε φορές στίχο, που ακούγεται ως προσφώνηση και συνάµα ως επιφώνηση του ποιητή: Μακρινή Μητέρα, Ρόδο µου αµάραντο. Μετέωρο ωστόσο παραµένει µέχρι τέλους ένα διπλό ερώτηµα: α) ο αφηγηµατικός κορµός της Ωδής, µοιρασµένος σε πέντε στροφές, ανήκει εξ ολοκλήρου στη Μακρινή Μητέρα ή, εν µέρει τουλάχιστον, και στον υπονοούµενο ποιητή; β) τι συµβολίζει η Μακρινή Μητέρα, που εξισώνεται από τον ποιητή µε Ρόδο αµάραντο; Προτείνω, ως λύση της διπλής αυτής απορίας, τη συνειρµική παραποµπή του Ελύτη στον Σολωµό των Ελεύθερων Πολιορκηµένων , ειδικότερα στο απόσπασµα 1 από το τρίτο Σχεδίασµα. Παραθέτω την αρχή και το τέλος του. Η αρχή: Μητέρα µεγαλόψυχη, στον πόνο και στη δόξα, / Κι αν στο κρυφό µυστήριο ζουν πάντα τα παιδιά σου, / Με λογισµό και µ’ όνειρο, τι χάρ’ έχουν τα µάτια, / Τα µάτια τούτα να σ’ ιδούν µες στο πανέρµο δάσος. Το τέλος: Αλλά, Θεά, δεν ηµπορώ ν’ ακούσω τη φωνή σου, / Κι ευθύς εγώ τ’ Ελληνικού κόσµου να τη χαρίσω; ∆όξα ’χ’ η µαύρη πέτρα του και το ξερό χορτάρι.

Πέρα από την αµοιβαία συµφωνία της συµβολικής µορφής, τον συνειρµό της Μακρινής Μητέρας του Ελύτη µε τη Μητέρα µεγαλόψυχη του Σολωµού τον ενισχύει πιστεύω και το επόµενο δίστιχο της Ωδής: Της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα / µες στις πέτρες άνθισα και µεγάλωσα.

Αν έχω δίκιο, έτσι εξηγείται και η συναίρεση των δύο φωνών στην Ωδή του Ελύτη: της Μακρινής Μητέρας αφενός· του ποιητή αφετέρου. Και το κυριότερο: η έκφραση της πατρίδας µου πάλι οµοιώθηκα αποκαλύπτει τη βαθύτερη ρίζα τόσο της σολωµικής Μητέρας µεγαλόκαρδης στον πόνο και στη δόξα ) όσο και της ελυτικής Μητέρας οξειδωµένης µες στη νοτιά των ανθρώπων ).

Ενώνοντας τις δύο λέξεις της Ωδής, θα µιλούσα για µακρινή πατρίδα. Που ο Σεφέρης την είπε καηµό της Ρωµιοσύνης. Με ό,τι ιδεολογικό και πολιτικό βάρος µπορεί να έχει ο ένας και ο άλλος όρος στις µαύρες µέρες µας. Συνεχίζεται.

Προέλευση εικόνας: https://www.ithesis.gr/i-ellines/odisseas-elitis-enas-megalos-ellinas/

Πηγή: https://www.tovima.gr/2011/10/02/opinions/makrini-patrida/

ΑΝΟΙΞΕ ΔΡΟΜΟ ΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΥΛ - Τζάνις Τζόπλιν: Η ημέρα που έγινε η πρώτη γυναίκα ροκ σταρ [εικόνες+βίντεο]

Το Θέμα

17 Ιουνίου 1967, Καλιφόρνια. Οταν η Τζάνις Τζόπλιν ανεβαίνει στη σκηνή του Monterey Pop Festival για να τραγουδήσει, κανένας δεν την γνωρίζει.

Το γκρουπ της, μάλιστα, έχει το άσχετο όνομα Big Brother and The Holding Company και ως εκείνη τη στιγμή έπαιζε μόνο στα μπαρ του Σαν Φρανσίσκο. Αλλά μόλις η Τζόπλιν αρχίζει να τραγουδάει όλη η αίθουσα σιωπά, στο λεπτό. Με τα μακριά αχτένιστα μαλλιά της, το άχαρο πρόσωπό της και την βαριά από τα κιλά σιλουέτα της, η Τζάνις Τζόπλιν δεν είναι καθόλου όμορφη. Αλλά τραγουδάει και η φωνή βγαίνει από τα σπλάχνα της, από την ψυχή της.

Ανάμεσα στο κοινό βρίσκεται η τραγουδίστρια των διάσημων τότε Mamas & Papas, η Mama Cass, η οποία μένει με το στόμα ανοιχτό, ακούγοντας την Τζόπλιν να ερμηνεύει το Ball and Chain (το οποίο είχε συνθέσει ο Big Mama Thornton). Η ερμηνεύτρια χτυπάει το πόδι, κλωτσάει με πάθος, κινεί με μοναδικό ρυθμό το σώμα της και ραγίζει τη φωνή της ως τα πιο σκοτεινά βάθη των μπλουζ. Το κοινό την αποθεώνει μόλις σταματάει. Και η καριέρα της απογειώνεται.

Ακούστε το τραγούδι:

 

υτές οι εικόνες ξαναζωντανεύουν στο ντοκιμαντέρ Monterey Pop του Donn Alan Pennebaker (έχει κινηματογραφήσει και τον Μπομπ Ντίλαν). Εκεί αναφέρει ότι το βράδυ της 17ης Ιουνίου δεν είχε σκοπό να τραβήξει το γκρουπ της Τζόπλιν . Αλλά όταν την άκουσε να τραγουδάει, εκείνος αλλά και πολλοί άλλοι, ήθελαν να την ξανακούσουν. Η Τζόπλιν επιστρέφει στις 18 Ιουνίου στο φεστιβάλ και αφήνει εποχή.

Η Τζόπλιν είναι 24 ετών σε εκείνο το Φεστιβάλ αλλά η ζωή της είναι ήδη προδιαγεγραμμένη.


Γεννήθηκε το 1943 στο Τέξας, με πατέρα ανώτερο στέλεχος βιομηχανίας και μητέρα γραμματέα. Από παιδί η Τζόπλιν έδειξε ότι δεν θα ακολουθούσε την πορεία που ήθελαν οι γονείς της. Επιθετική και όχι όμορφη, δέχεται επιθέσεις στο σχολείο από συμμαθητές της. Για να ξεχάσει τη θλίψη της τραγουδάει σάουλ και μπλουζ και πίνει με τους φίλους της διαβάζοντας Κέρουακ.
Φεύγει από το σπίτι της και ταξιδεύει. Τραγουδάει στα μπαρ αλλά ξεχωρίζει με την βροντερή φωνή της, τα ξέφρενα γέλια, τα ξεχειλωμένα ήθη, ενώ δεν κρύβει ότι είναι bisexual. Της βγάζουν το παρατσούκλι «ο πιο άσχημος άντρας της σάλας».
Δοκιμάζει την τύχη της στο Σαν Φραντσίσκο. Εκεί χτίζει την καριέρα της παρέα με τους beatnik και με ό,τι σημαίνει αυτό, δηλαδή ναρκωτικά, σεξ και rock’n’roll. Τραγουδάει μπλουζ με το συγκρότητα Big Brother and The Holding Company. Οταν γίνεται διάσημη στο φεστιβάλ του Monterey Pop ιδρύει το δικό της συγκρότημα «Kozmic Blues Band» και γυρίζει παντού δίνοντας συναυλίες. Την λατρεύουν όταν τραγουδάει όπως κανείς το « Summertime ».

Ακούστε το Summertime της Τζόπλιν:

Η Τζόπλιν εμφανίστηκε εντελώς μεθυσμένη στη σκηνή του Woodstock στις 19 Αυγούστου 1969, ενώ συνελήφθη για προκλητική συμπεριφορά στη Φλόριντα το 1969. Ζει με ναρκωτικά και ελεύθερες σχέσεις, ενώ τον Απρίλιο του 1970 ιδρύει το συγκρότημα Full-Tit Boogie Band.
Στις 4 Οκτωβρίου 1970, την βρίσκουν στο δωμάτιό της, σε ξενοδοχείο στο Χόλιγουντ, νεκρή στο πάτωμα. Στο χέρι κρατάει κάποια δολάρια. Η αυτοψία δείχνει ότι πέθανε από υπερβολική δόση ηρωίνης.  Το σώμα της αποτεφρώθηκε και οι στάχτες της διασκορπίστηκαν στην παραλία της Καλιφόρνια. Η καριέρα της κράτησε τρία χρόνια, χωρίς ποτέ η Τζένις Τζόπλιν να έχει αντιληφθεί ότι έγινε ηγερία του rock’n’roll.

«Κάθε βράδυ κάνω έρωτα με 25.000 ανθρώπους στη σκηνή, μετά όμως γυρίζω σπίτι μόνη…»
Η Τζάνις Τζόπλιν έγινε το σύμβολο μιας γενιάς που επαναστατεί, που ζει με ροκ στυλ, που γλυκοκοιτάει τον ελεύθερο έρωτα, και έκανε τα πλήθη να παραληρούν με τα σπαρακτικά, μελωδικά ουρλιαχτά της.
Πίσω από τα μεγάλα, στρογγυλά της γυαλιά κρυβόταν η απόλυτη εκφραστικότητα και σήμερα θεωρείται η γυναίκα που έσπασε το φαλλοκρατικό κατεστημένο της ροκ. Εχασε ωστόσο το νόημα στο δρόμο προς τη δόξα και απέτυχε να διαχειριστεί την εικόνας της, λέγοντας «ναι» στα ναρκωτικά και την αυτοκαταστροφή.


Πηγή: iefimerida.gr - https://www.iefimerida.gr/news/244554/tzanis-tzoplin-i-imera-poy-egine-i-proti-gynaika-rok-star-eikonesvinteo

O Μαγικός Αυλός του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ - Αρχείο ήχου

Το Θέμα

Προέλευση εικόνας: : https://www.historical-quest.com

Πηγή: https://www.youtube.com

Μάιλς Ντέιβις: Μια σκοτεινή ιδιοφυΐα

Το Θέμα

57 χρόνια μετά την κυκλοφορία του εμβληματικού 'Kind of Blue', το ΟΝΕΜΑΝ σκιαγραφεί το προφίλ του ανθρώπου που άλλαξε τη μουσική όσες φορές το έκρινε σκόπιμο.
 
Κωνσταντίνος Δέδες 

Μια γυναίκα πολιτικού (φημολογείται πως ήταν η γυναίκα του προέδρου), στο γεύμα που είχε παραθέσει ο πρόεδρος της Αμερικής, Ρίγκαν, στον Λευκό Οίκο σε διάφορες προσωπικότητες, τον ρώτησε: «Εσύ τι έχεις κάνει στη ζωή σου και είναι τόσο σημαντικό;». Εκείνος, με υπεροψία αλλά και ειλικρίνεια, απάντησε: «Έχω αλλάξει την μουσική πέντε με έξι φορές».

Μπήποπ, ορχηστρική τζαζ, χαρντ-μποπ, τζαζ-ροκ, κουλ τζαζ, φιούζον, αυτά και άλλα πολλά μουσικά ρεύματα της «μαύρης μουσικής», πέρασαν, παίχτηκαν και γιγαντώθηκαν από την θρυλική τρομπέτα του Μάιλς Ντέιβις. Όμως δεν ήταν μόνο η μουσική που πέρασε από τη ζωή του. Πέρασαν επίσης γυναίκες, πολλές και όμορφες, χρήματα, δόξα, δοκιμασίες, αλλά και ναρκωτικά. Ο «Νταλί της τζαζ», ήταν μία παράξενη προσωπικότητα, είχε -όπως οι περισσότερες ιδιοφυίες- περίπλοκο και εκρηκτικό χαρακτήρα, είχε μοναδικό στυλ. Από εκείνον πήγαζε μια σοβαρότητα που σε συνδυασμό με τη βραχνή φωνή του μπορούσε εύκολα να σου μεταφέρει φόβο. Θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους μουσικούς του 20ου αιώνα, καθώς η κληρονομιά που άφησε πίσω του, επηρέασε και εξέλιξε τη μουσική του χθες και του σήμερα.

Τα πρώτα βήματα

Το 1944, οι Τσάρλι Πάρκερ και Ντίζυ Γκιλέσπι έπαιξαν στο St.Luis ως μέλη της μπάντας του Μπίλυ Εκστάιν. Όντας ήδη πολύ καλός σε αυτό που έκανε, ο 18χρονος τότε Μάιλς, πήρε τη θέση ενός από τους τρεις τρομπετίστες της μπάντας που αρρώστησε. Μετά από δύο βδομάδες, ανακοίνωσε στους γονείς του πως θα ακολουθήσει τη μπάντα στην περιοδία της, κάτι που τελικά δεν έγινε, αφού οι γονείς του ήταν αρνητικοί. Μπόρεσε όμως να πάρει τη συγκατάθεσή τους για να μεταβεί στη Νέα Υόρκη και να σπουδάσει κλασική μουσική στο φημισμένο Juilliard. Το 1944, απέκτησε και το πρώτο του παιδί, την Τσέρυλ, με την τότε κοπέλα του, Αϊρήν.

 

Η πόλη της Νέας Υόρκης ήταν φιλόξενη για τους νέους μουσικούς και ο Ντέιβις εξέλιξε το ταλέντο του παίζοντας σε διάφορα μαγαζιά. Γνώρισε τη γενιά των μπίτνικ, έζησε και μίλησε μαζί τους. Ένα χρόνο αργότερα, το 1945, έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο, παίζοντας για τον τραγουδιστή της μπλουζ, Ράμπερλεγκς Γουίλιαμς. Ο ίδιος, βέβαια, μετά από πολλά χρόνια, δήλωσε πως θέλει να ξεχάσει αυτόν το δίσκο. Τον ίδιο καιρό, ήταν συγκάτοικος με τον Τσάρλι Πάρκερ, αφήνοντας τη σχολή και παίζοντας για του κουιντέτο του Bird. Το 1945, χαρακτηρίζεται ως χρονιά-καμπή για τον Ντέιβις, αφού πέρα από την μουσική του εξέλιξη και αναγνώριση από το κοινό, άρχισε να καταναλώνει αλκοόλ και να καπνίζει. Το 1947, ανακυρήχθηκε από το περιοδικό Esquire ως ο καλύτερος νεαρός τρομπετίστας.

Η σχέση αγάπης και μίσους με τον Τσάρλι Πάρκερ

«Ήταν ο μεγαλύτερος άλτο σαξοφωνίστας που υπήρξε ποτέ. Τέλος πάντων, έτσι ήταν ο Bird - σπουδαίος και μεγαλοφυής μουσικός, αλλά ρε παιδάκι μου, ο πιο λεχρίτης και ο πιο άπληστος κερατάς που πέρασε ποτέ από τον πλανήτη, ή τουλάχιστον που γνώρισα εγώ». Με αυτά τα λόγια στην αυτοβιογραφία του, ο Μάιλς ρίχνει φως στην περίεργη σχέση που είχε με τον Τσάρλι Πάρκερ, τον μέντορά του και φίλο για αρκετά χρόνια, χωρίς όμως να παραγνωρίζει τη βοήθεια και την συμβολή του Πάρκερ στην εξέλιξή του, λέγοντας αρκετές φορές, πως οι Bird και Ντίζυ Γκιλέσπι, ήταν οι σημαντικότερες επιρροές και οι μεγαλύτεροι δάσκαλοί του.

Η γνωριμία με την ηρωίνη και η εξάρτηση

Η πρώτη επαφή του Μάιλς Ντέιβις με τα ναρκωτικά ήταν το καλοκαίρι του 1946, όταν ο ντράμερ της ορχήστρας του Μπίλυ Εκστάιν που τότε συμμετείχε, του πρόσφερε κοκαΐνη. Κατά την διάρκεια της περιοδίας δοκίμασε επίσης και ηρωίνη, κάτι που θα μετάνιωνε για το υπόλοιπο της ζωής του, λέγοντας πως ήταν ένα από τα μεγαλύτερα σφάλματά του. Στα τέλη του 1949, σε μια περιοδεία του στο Παρίσι, ερωτεύεται την Ζυλιέτ Γκρεκό. Η επιστροφή στην Αμερική, ο χωρισμός τους, αλλά και οι κριτικοί που πίστωναν την επιτυχία της κουλ τζαζ στους συνεργάτες του και όχι σε εκείνον, τον ώθησαν στην ηρωίνη, αυτή τη φορά για τα καλά. Στις συναυλίες του, οι επιπτώσεις έγιναν εμφανείς. Πολλές φορές δεν μπορούσε ούτε να κρατήσει την τρομπέτα του. Προσπαθώντας να ξεπεράσει τον εθισμό του, κλειδώθηκε στο πατρικό του για ημέρες, ενώ απέφευγε να δίνει συναυλίες στη Νέα Υόρκη.

Στα είκοσι πέντε του χρόνια πλέον και με δύο παιδιά, ο Ντέιβις πάλευε με τον κακό του δαίμονα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως η περίοδος αυτή δεν ήταν δημιουργική. Έπαιξε πλάι στον Αρτ Μπλέικι και Σόνι Ρόλινς, βάζοντας τις βάσεις για τη χαρντ μποπ, ενώ γνωρίστηκε με τον Τζον Κολτρέιν. Μαζί με τον Train και άλλους εξαίσιους μουσικούς, θα ηχογραφήσουν το 1956 τους δίσκους Relaxin With Τhe Μiles Davis Quintet, Steamin With Τhe Μiles Davis Quintet, Workin With Τhe Μiles Davis Quintet και Cookin With Τhe Μiles Davis Quintet. Το κουιντετο αυτό, θεωρείται αν όχι το καλύτερο, ένα από τα κορυφαία στην ιστορία της τζαζ.

Οι δίσκοι που άλλαξαν τη μουσική

Λένε, πως οι παλαιότεροι θυμούνται την πρώτη φορά που άκουσαν κάποιο δίσκο του Ντέιβις, όπως θυμούνται τις δολοφονίες των Κένεντυ και Λένον. Ήταν, δηλαδή, μια ιστορική στιγμή για εκείνους. Στους δίσκους The Birth of the Cool (1949/50), Kind of Blue (1959), Sketches of Spain (1960), Bitches Brew (1970), Pangaea (1975) και Tutu (βραβείο Grammy 1987), μπορεί εύκολα κάποιος να καταλάβει για ποιο λόγο, ο τρομπετίστας από το St.Luis, συγκέντρωσε και εξακολουθεί να συγκεντρώνει τον θαυμασμό κάθε μουσικόφιλου. Μέσα από αυτούς τους δίσκους, καταλαβαίνει κανείς τις πρωτοποριακές ιδέες του Μάιλς Ντέιβις, πως έκανε τη μοντέρνα τζαζ, την ευρωπαϊκή κλασική μουσική, τη φανκ, τη σκληρή ροκ όπως του Τζίμι Χέντριξ (ο σύντομος θάνατός του δεν επέτρεψε στους δύο να συνεργαστούν) να γίνουν ένα.

Kind of Blue

Είναι ο πρώτος σε πωλήσεις τζαζ δίσκος, ενώ στο μουσικό περιοδικό Rolling Stone, κατατάσσεται στη 12η θέση με τους καλύτερους δίσκους όλων των εποχών. Αν κάποιος σέβεται τη συλλογή του, το Kind of Βlue πρέπει να βρίσκεται σε αυτή. Είναι ο δίσκος που όχι μόνο άλλαξε τον τρόπο που έβλεπαν κάποιοι την τζαζ, αλλά άλλαξε την μουσική γενικότερα. Το Kind of Blue, με πάνω από 4εκ. αντίτυπα, είναι ένα από τα μεγαλύτερα μουσικά δημιουργήματα του 20ου αιώνα. Ηχούσε διαφορετικά από την γνωστή τζαζ εκείνη την εποχή. Ο Ντέιβις ήταν η ιδιοφυία, ενώ οι Έβανς, Κολτρέιν και Άντερεϊ ήταν ανάμεσα στους καλύτερους μουσικούς εκείνης της εποχής. Όλοι τους δημιουργούσαν ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς και το σημαντικότερο είναι πως δέχθηκαν την πρόκληση να πάνε αντίθετα από το τότε μουσικό ρεύμα της τζαζ, τη μπημποπ. Το κατάφεραν και μάλιστα με πανηγυρικό τρόπο αφού από το πρώτο μόλις κομμάτι του δίσκου, το So What, το ελεύθερο και ρυθμικό στυλ είναι φανερό. Ένας ακόμα λόγος που κάνει το Kind of Blue τόσο σημαντικό, είναι πως δεν υπήρξε συνέχεια. Λίγο μετά τις ηχογραφήσεις, η μπάντα διαλύθηκε. O Άντερλεϊ αποφάσισε να να ασχοληθεί εκ νέου με το να παίζει γκοσπελ, ο Έβανς σχημάτισε το δικό του πιάνο τριο και ο Κολτρέιν ακολούθησε τον δικό του δρόμο, όπως και ο Ντέιβις.

Η ροκ πλευρά του

Ο δίσκος Miles in the Sky που κυκλοφόρησε το 1968, ήταν η γνωριμία του κοινού με την φιούζον και τζαζ-ροκ. Ένας μουσικός σαν τον Ντέιβις δεν θα μπορούσε να μείνει μακριά από τον ροκ ήχο εκείνης της εποχής, αντίθετα, ήταν ένας από αυτούς που τον καθόρισε. Ακολούθησε το Filles de Kilimanjaro, το ιστορικό In a Silent Way με περισσότερο ψυχεδελικό ήχο, για να έρθει το απίστευτα πρωτοποριακό Bitches Brew. Πως κατάφερε ο Μάιλς να βγάλει αυτό το αποτέλεσμα; Με τον πιο απλό τρόπο. Άφησε τους μουσικούς και τον εαυτό του να αυτοσχεδιάσουν.

Ο στυλάτος Μάιλς Ντέιβις

«Η μητέρα μου φορούσε γούνες και διαμάντια, ντυνόταν πάντα με την τελευταία λέξη της μόδας. Ήταν πάντα ντυμένη στην τρίχα. Της έμοιασα όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στην αγάπη της για τα ρούχα και το καλό γούστο». Αν σας μοιάζει περίεργο πως η μητέρα του Ντέιβις φορούσε διαμάντια εκείνη την δύσκολη εποχή για τους έγχρωμους, είναι γιατί τόσο αυτή όσο και ο πατέρας του, κατάγονταν από ευκατάστατη οικογένεια. Από μικρή ηλικία, ο πατέρας του του αγόραζε όμορφα κοστούμια, ενώ όταν μετακόμισε στη Νέα Υόρκη, η μόδα άνθιζε και άλλαζε συνεχώς. Με την πάροδο του χρόνου, ο «Πρίγκιπας του Σκότους», μόνο σκοτεινός δεν ήταν, αφού τα πολύχρωμα και εκκεντρικά ρούχα του έλαμπαν πάνω στη σκηνή. Πριν το Birth of the Cool, προτιμούσε κοστούμια Brooks Brothrers, στη συνέχεια ακολούθησε ένα πιο ευρωπαϊκό στύλ, με τα ιταλικά κοστούμια να έχουν την τιμητική τους. Τη δεκαετία του 1970, ο Ντέιβις είχε συνδυάσει άψογα τη μουσική της φανκ με το ντύσιμό του. Ήταν από τους λίγους που μπορούσαν να φορέσουν τεράστια γυαλιά, μωβ παντελόνια και περίεργες ζακέτες χωρίς να γελοποιηθούν. Όπως έλεγε ο ίδιος. άλλωστε: «για μένα η ζωή και η μουσική, έχουν να κάνουν με το στυλ».

Οι γυναίκες της ζωής του

Παντρεύτηκε και χώρισε τρεις φορές. Η πρώτη του γυναίκα ήταν η Φράνσις Τέιλορ (χορεύτρια), στη συνέχεια η Μπέτι Μάμπρι (τραγουδίστρια) και Σίσελι Τάισον (ηθοποιός). Με την Αϊρήν δεν παντρεύτηκε ποτέ. Απέκτησε τρεις γιούς και μία κόρη. Στα αμέτρητα άρθρα που μπορεί κάποιος να διαβάσει στο διαδίκτυο για τον Ντέιβις, δε γίνεται συχνή αναφορά στη βίαιη συμπεριφορά του απέναντι στις γυναίκες, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να κρατήσουν στην αφάνεια αυτό το μελανό σημείο της προσωπικής του ζωής. H πρώτη του γυναίκα, Φράνσις, σε συνέντευξή της είχε δηλώσει: «Έφυγα τρέχοντας για τη ζωή μου αρκετές φορές». Ο Μάιλς, υπήρξε ρομαντικός μόνο στα πρώτα χρόνια της ζωής του και στη συνέχεια μόνο στις εξαιρετικές του μπαλάντες. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την προσωπική του ζωή με δύο κομμάτια. Το πρώτο, είναι το γλυκό και όμορφο κομμάτι σαν το Blue in Green που εμφανίζει τον σεβασμό και την αγάπη του απέναντι στις γυναίκες. Το δεύτερο, το Bitches Brew, που εμφανίζει την σκληρή και επιθετική του συμπεριφορά απέναντι σε αυτές.

Το ατύχημα και η μετριότητα

​Το 1972, σε ατύχημα που είχε με το αυτοκίνητό του, έσπασε και τα δύο του πόδια. Αυτή ήταν η αρχή μιας στείρας -από δημιουργικής πλευράς- περιόδου, με τον Ντέιβις να κινείται στη μετριότητα. Βασίστηκε πάνω στο Bitches Brew και κάθε του δίσκος ήταν επηρεασμένος από αυτόν, χωρίς όμως το τελικό αποτέλεσμα να είναι ιδιαίτερο. Με τους πόνους στο γοφό να τον ταλαιπωρούν, έμεινε μακριά από τη μουσική για πέντε ολόκληρα χρόνια. Το 1981, παντρεμένος με την Σίσελι Τάισον πλέον, επιστρέφει στις ηχογραφήσεις. Το The Man with the Horn, ήταν η μεγαλύτερη εμπορική του επιτυχία μετά το Bitches Brew, με τους λάτρεις της μουσικής του, ωστόσο, να εκφράζουν τα παράπονά τους, λέγοντας  πως ο Μάιλς έχει επηρεαστεί αρνητικά από τον ποπ ήχο της εποχής. Στη συνέχεια έκανε πειραματισμούς με τη χιπ-χοπ μουσική έχοντας πάντα απέναντί του τους κριτικούς. Δεν ήταν λίγες οι φορές που Ντέιβις δήλωνε ανοικτά την αντιπάθειά του γι'αυτούς. Η απάντηση ήρθε το 1986, με τον δίσκο Τutu. Η τρομπέτα του ήταν το μόνο «ζωντανό» όργανο σε αυτές τις ηχογραφήσεις, δείχνοντας σε όλους πως όταν ήθελε να κάνει κάνει κάτι καλό, απλά το έκανε.

Τα πολλά πρόσωπα του Μάιλς

Πέρα από την αγάπη του για τη μουσική, ο Μάιλς Ντέιβις είχε αδυναμία στο μποξ, ενώ δεν έκρυψε ποτέ πως η ασχολία του με αυτό, τον βοήθησε να ξεπεράσει τον εθισμό του με τα ναρκωτικά. O δίσκος A Tribute to Jack Johnson, είναι αφιερωμένος στον πυγμάχο, Τζακ Τζόνσον, άνθρωπο που ο Ντέιβις θαύμαζε. Επίσης, στον ελεύθερό του χρόνο, έπαιζε μπάσκετ και σε ένα σπάνιο βίντεο, εμφανίζεται μαζί με τον Τζον Λένον να σουτάρουν βολές. Προς στο τέλος της ζωής του, ασχολήθηκε με τη ζωγραφική, κυκλοφόρησαν βιβλία με τα έργα του, ενώ κάποια από αυτά εμφανίστηκαν στα εξώφυλλα των δίσκων του. Εμφανίστηκε στο Miami Vice, στην ταινία Dingo και έκανε διαφημίσεις για τον ραδιοφωνικό σταθμό New York jazz station.

1991: H τρομπέτα σίγησε

Αναπνευστική ανεπάρκεια, πνευμονία και εγκεφαλικό. Αυτά τα τρία μαζί, κέρδισαν σε μια άνιση μάχη τον Μάιλς Ντέιβις στις 28 Σεπτεμβρίου του 1991. Ήταν μόλις εξήντα πέντε ετών. Φυσικά, είχε προνοήσει, αφήνοντας πίσω του μια σειρά από δίσκους που είναι ικανοί να μεγαλώσουν μουσικά ολόκληρες γενιές. Ο πρωτοποριακός του ήχος και η κληρονομιά του, κρατούν ακόμα τη μουσική της τζαζ ζωντανή, ακόμα και αν δε βρίσκεται πλέον πάνω στη σκηνή ή στο στούντιο συνθέτοντας μαζί με τον Γκιλ Έβανς. Ο «Πρίγκιπας του Σκότους», αποφάσισε να κατεβάσει την τρομπέτα του και να αποχωρήσει σιωπηλός, όπως πάντα. Γιατί ποτέ δεν του άρεσε να μιλά πολύ, ούτε επεδίωξε παραπάνω φήμη από αυτή που του αναλογούσε. Ήξερε καλά τι είχε πετύχει και δεν χρειαζόταν κανένα περιοδικό να το επιβεβαιώσει. Δεν είναι θρύλος, δεν του άρεσε αυτός ο χαρακτηρισμός, γιατί όπως ο ίδιος θα έλεγε:  «Ξέρω τι έχω κάνει για τη μουσική, όμως μην με αποκαλείται θρύλο, πείτε με απλά Μάιλς Ντέιβις».

Η τελευταία παράσταση:

Πηγή: https://www.oneman.gr

Μαρία Κάλλας, η ντιβίνα...

Το Θέμα

Η Μαρία Σοφία Άννα Καικιλία Καλογεροπούλου, όπως ήταν το πλήρες ελληνικό όνομά της, γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 1923 στη Νέα Υόρκη, όπου είχαν μεταναστεύσει οι γονείς σε αναζήτηση καλύτερη τύχης.

Έκανε τα πρώτα μαθήματα πιάνου-σολφέζ σε ηλικία 11 ετώ. Το 1937 εγκαταστάθηκε με τη μητέρα της και τη μεγάλη αδελφή της στην Αθήνα, μετά το διαζύγιο των γονιών της και εγγράφηκε στο Εθνικό Ωδείο, με δασκάλους τη Μαρία Τριβέλλα (τραγούδι), την Ήβη Πανά (πιάνο) και τον Γεώργιο Καρακαντά (μελοδραματική). Ο πρώτος ρόλος της ήταν η «Σαντούτσα» στην όπερα του Μασκάνι «Καβαλερία Ρουστικάνα», σε μία παράσταση των μαθητών του ωδείου. Το 1939 εγγράφηκε στο Ωδείο Αθηνών στην τάξη τραγουδιού της διάσημης Ελβίρα ντε Ιντάλγκο (σημαντική τραγουδίστρια της όπερας στις αρχές του 20ου αιώνα), κοντά στην οποία γνώρισε την υψηλή τεχνική των ρόλων του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου.

Το 1940 προσλήφθηκε στη Λυρική Σκηνή του τότε Βασιλικού Θεάτρου και το 1941 πρωτοεμφανίστηκε ως «Βεατρίκη» στην οπερέτα Βοκκάκιος του Σουπέ. Στη συνέχεια και ως το 1945 πρωταγωνίστησε στην Τόσκα (1942, 1943), στον Κάμπο του Ντ' Αλμπέρ (1944, 1945), στην Καβαλερία Ρουστικάνα (1944), στον Πρωτομάστορα του Μανώλη Καλομοίρη (1944, το μόνο ελληνικό έργο που τραγούδησε), στον Φιντέλιο του Μπετόβεν (1944) και την οπερέτα Ο Ζητιάνος Φοιτητής του βιεννέζου συνθέτη Καρλ Μιλέκερ (1945).

Τον Σεπτέμβριο του 1945 επέστρεψε στη γενέτειρά της, στην Αμερική, όπου ζούσε ο πατέρας της, για να προωθήσει τη διεθνή της καριέρα, αλλάζοντας το επίθετό της σε Κάλλας. Παρότι έμεινε άνεργη έως το 1947, δεν το έβαλε κάτω και μετά από μία επιτυχημένη ακρόαση της ανέθεσαν να τραγουδήσει την «Τζιοκόντα» στην ομώνυμη όπερα του Αμίλκαρε Πονκιέλι στην Αρένα της Βερόνας, έναν από τους σπουδαιότερους λυρικούς χώρους της Ιταλίας. Αν και γλίστρησε στη γενική δοκιμή και στραμπούλιξε τον αστράγαλό της, κατάφερε να κάνει με επιτυχία το πρώτο σημαντικό βήμα της σταδιοδρομίας της στις 2 Αυγούστου του 1947.

Μαέστρος της παράστασης ήταν ο διάσημος Τούλιο Σεραφίν, ο οποίος θαύμαζε τη φωνή της και έγινε δάσκαλός της, διευρύνοντας τους τεχνικούς και ερμηνευτικούς της ορίζοντες. Όμως, στη Βερόνα ζούσε και ο βιομήχανος Τζιανμπατίστα Μενεγκίνι, με τον οποίο παντρεύτηκε τον Απρίλιο του 1949,  παρότι είχε τα διπλά της χρόνια. Με τη βοήθεια του Μενεγκίνι η καριέρα της Κάλλας απογειώθηκε. Το 1951 τραγούδησε στη «Σκάλα» του Μιλάνου (άντρο της μεγάλης αντιπάλου της Ρενάτα Τεμπάλντι) τους Σικελικούς Εσπερινούς του Βέρντι. Το 1954 η Κάλλας υποβλήθηκε σε δίαιτα για να χάσει κιλά και να μπορεί να ενσαρκώνει τους ρόλους της, όχι μόνο με τη φωνή της, αλλά και με το παρουσιαστικό της.

Μετά τη «Σκάλα» του Μιλάνου ήταν η σειρά της Μητροπολιτικής Όπερας της Νέας Υόρκης (ΜΕΤ) να υποκλιθεί στο φαινόμενο Μαρία Κάλλας το 1956. Ο μύθος της είχε αρχίσει να δημιουργείται, βοηθούντος και του Τύπου.

Το καλοκαίρι του 1957 εμφανίστηκε στο Ηρώδειο, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών και κυριολεκτικά αποθεώθηκε.

Από το 1958, όμως, άρχισε η καθοδική της πορεία. Η εξαντλητική δίαιτα στην οποία είχε υποβληθεί και οι φωνητικοί ακροβατισμοί της είχαν επιπτώσεις στην ποιότητα της φωνής της, η οποία σταδιακά άρχισε να αδυνατίζει στις υψηλές νότες. Τον Ιανουάριο στη Ρώμη αποχώρησε με την πρώτη πράξη της Νόρμας του Μπελίνι και αποδοκιμάστηκε από το κοινό και τον Μάιο η «Σκάλα» του Μιλάνου της διέκοψε το συμβόλαιο.

Την ίδια χρονιά συνεργάστηκε με τους Αλέξη Μινωτή και Γιάννη Τσαρούχη για μια νέα παραγωγή της Μήδειας του Κερουμπίνι στη νεότευκτη Όπερα του Ντάλας. Αυτή η παράσταση μεταφέρθηκε το 1959 στο Κόβεντ Γκάρντεν του Λονδίνου και σ’ αυτή τη θριαμβευτική «πρεμιέρα» η Κάλλας γνώρισε τον Αριστοτέλη Ωνάση.

Οι εμφανίσεις της από το 1960 άρχισαν να αραιώνουν. Το καλοκαίρι του 1960 τραγούδησε Νόρμα στην Επίδαυρο και τον επόμενο χρόνο στον ίδιο χώρο Μήδεια. Η παράσταση αυτή μεταφέρθηκε και στη Σκάλα του Μιλάνου την περίοδο 1961-1962. Το 1962 τραγούδησε Όμπερον του Βέμπερ στο Λονδίνο και οι Τάιμς έγραψαν «Τώρα πια η φωνή της μπορεί να χαρακτηριστεί άσχημη και εκτός τόνου», όμως το κοινό συνέχισε να την αποθεώνει.

Το 1965 αποσύρθηκε οριστικά από τις λυρικές παραστάσεις, παρά την εξαιρετική Τόσκα που τραγούδησε στη Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης. Το κύκνειο άσμα της ήταν η Νόρμα, που ανέβηκε στο Παρίσι, στις 29 Μαΐου του 1965. Στην τρίτη πράξη της όπερας του Μπελίνι κατέρρευσε επί σκηνής και μεταφέρθηκε λιπόθυμη στο καμαρίνι της.

Στη συνέχεια προσπαθεί να βάλει μια τάξη στα προσωπικά της. Ζητά διαζύγιο από τον σύζυγό της για να παντρευτεί τον Ωνάση, ο οποίος αρνείται να της το δώσει. Το 1966 απεκδύεται την αμερικανική υπηκοότητα και λαμβάνει την ελληνική. Με αυτή της την ενέργεια λύεται και τυπικά ο γάμος της με τον Μενεγκίνι. Πλέον, ελπίζει ότι ο Αριστοτέλης Ωνάσης θα της ζητήσει να παντρευτούν, κάτι που τελικά δεν συμβαίνει, καθώς τον Ιούλιο του 1968 ο Έλληνας μεγιστάνας παντρεύεται τη χήρα του Αμερικανού Προέδρου Κένεντι, Τζάκυ. Αυτή του η πράξη βυθίζει σε κατάθλιψη την κορυφαία υψίφωνο.

Καταβάλλει μεγάλες προσπάθειες να ξεπεράσει τα προσωπικά της προβλήματα, επανακάμπτοντας στην καλλιτεχνική δράση. Παίζει στην κινηματογραφική εκδοχή της Μήδειας του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Πιερ-Πάολο Παζολίνι (1969), ηχογραφεί δίσκους, διδάσκει όπερα στη μουσική σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης και δίνει ρεσιτάλ με ένα παλιό της γνώριμο, τον ιταλό τενόρο Τζουζέπε Ντι Στέφανο, που κι αυτός αντιμετώπιζε φωνητικά προβλήματα. Η τελευταία της εμφάνιση έγινε στην πόλη Σαπόρο της Ιαπωνίας στις 11 Δεκεμβρίου του 1974.

Έκτοτε, η Μαρία Κάλλας κλείστηκε στο διαμέρισμά της στο Παρίσι. Η μεγάλη ντίβα έφυγε από τη ζωή το πρωί της 16ης Σεπτεμβρίου 1977 από καρδιακή προσβολή, σε ηλικία 54 ετών.

Προέλευση φωτογραφίας: https://www.pemptousia.gr

Πηγή: http://artinews.gr